Tijd tekort

KnolselderijEigenlijk geen tijd voor dit tuindagboek (maar vergeten dat de klok een uur terug moest, daarmee een heel uur gewonnen op deze dag :-)).

Nog erg druk met de zadenlijst die op 11 november op de website komt. Maar ik moet ook nog beginnen met het bijwerken van de tomatendatabase, en ik moet de hele bloemendatabase eens nakijken, aanvullen, etc..

En ik heb meer dan 1000 foto’s gemaakt dit tuinjaar, dus daarvan kunnen er vast een aantal op passende pagina’s op deze website worden geplaatst. En ondertussen ook nog héél, héél veel te doen in de tuin. En de eerste zaadgidsen komen binnen, en ik weet nu al wel wat ik komende maand bij wie wil gaan bestellen maar moet de boekjes natuurlijk wel goed uitpluizen. En er staat 1 allerlaatste zak met paprika’s en pepers. Gisteren de planten gerooid en de laatste vruchten geoogst. Dus die moeten nog even ingevroren worden.

Vandaar dat dit tuindagboek deze week vooral foto’s bevat, want dat schiet een beetje op :-). Op de foto rechts een knolselderij. Vreemd genoeg had ik er 10 geplant, 6 gingen er zomaar dood, verwelkten rond juli. zonder aanwijsbare reden. Maar de 4 die zijn overgebleven hebben het prima gedaan. Niet goed op de foto te zien, maar de knollen hebben een doorsnede van zeker zo’n 13 of 14 centimeter. Ze kunnen niet tegen echte vorst dus ga ik ze binnen een week of 2 oogsten.

De tuin is nat, al zo nat dat het lastig is om er nog iets te doen. Zoals ik al in het vorige tuindagboek schreef houden onkruidworteltjes de grond zo goed vast dat we met elk onkruidje veel te veel grond weggooien. En schoffelen gaat niet op natte klei. En dus laten we het maar zo tot we gaan spitten.

Dat wil niet zeggen dat de tuin leeg is, verre van dat. Alleen moeten we de groenten een beetje tussen het onkruid zoeken  :-). Gelukkig weten we ze nog te vinden. Er staat nog snijbiet, maar ook nog 2 rijen zomerworteltjes en een rij Parijse worteltjes, er staat nog prei, nog 3 rijen bietjes, we kunnen nog steeds elke dag van de tuin eten.

Savooikooltje

We hebben nog een vak met kool, daar staan wat spitskooltjes in, boerenkool en jonge savooikooltjes. Ze zijn maar klein, maar ze kunnen nog groeien. Uit mijn hoofd is het volgens mij het ras Wirosa F1, en dat is een winterharde hybride, ze zal niet schrikken van wat vorst.

Knolvenkel

Achter de kas, ook bijna verscholen tussen het onkruid, staat nog een rij knolvenkels. Eind juli gezaaid en eigenlijk te laat uitgeplant. Ze zijn nog best klein, maar dat mag de pret niet drukken. Want ze mogen de bouillonpasta in, met loof en al.

Boerenkool

De boerenkool groeit goed. En zowaar weinig last van witte vlieg, dat is zeker niet elk jaar het geval. Maar deze planten mogen blijven staan tot het kouder wordt, en de smaak beter wordt. Nu zijn de bladeren ook nog steeds bijna lichtgroen, als het kouder wordt worden de bladeren vanzelf steeds donkerder.

Ipomoea Mina lobataEn tot slot van dit korte tuindagboek dan nog een foto van de Mina lobata, wordt ook wel Ipomoea lobata genoemd. Ik had haar te laat uitgeplant, en de zaailingen een beetje vergeten in al het geweld dat de bloeiende Lathyrussen en peulen in voorjaar en zomer veroorzaken. Maar de uitgeboeide planten een paar weken gelden weggehaald, en nu pas vond ze dus voldoende vocht voeding, licht en lucht om alsnog te gaan bloeien. En dan maar gelijk overdadig.

Helaas te laat om zaden van te oogsten voor de zadenlijst, maar ik heb wel een paar zaden voor mezelf kunnen oogsten. En ik kan alvast beloven dat ik haar volgend jaar weer zaai, en dan wat beter voor de planten zal zorgen. Want ze bloeit heel mooi, de bloemen verlopend van wit via geel naar rood. En rijk, en normaal gesproken ook lang. Ze maakt in ieder geval dit jaar onze tuin, in deze steeds donker wordende dagen, nog vrolijk met haar bloemen.

 

Late oogst

Bataat oogstWe schieten nog niet erg hard op in de tuin met het opruimen, staan met dit mooie weer nog in een soort ‘zomerstand’, waarin we vooral zo links en rechts wat zaden oogsten, wat groenten oogsten, wat kletsen met tuinburen en vooral genieten van het feit dat we op 18 oktober in een t-shirt buiten zijn. Het gaat vanzelf veranderen (deze week al).

We hebben vandaag zomaar ineens een stukje tuin afgestoten. We hadden het er in de afgelopen maanden al een paar keer over gehad, maar ik vond het wel erg zonde en jammer (want weg is weg). Maar we zijn nu eenmaal ook geen 20 meer (en helaas ook geen 30, en ook geen 40). Het gaat om een klein bloementuintje achter kas 2. Het was dit jaar een doorn in mijn oog omdat we er gewoon niet genoeg tijd voor hadden (of maakten) om het onkruidvrij te houden. En dus verzonnen dat er volgend jaar dan misschien aardappelen op zouden mogen. Maar dat hoeft niet meer, want gistermiddag de knoop doorgehakt en er een jongen blij mee gemaakt (mocht je dit lezen, gefeliciteerd Lex!).

Wees niet bang dat onze tuin en daarbij mijn tuindagboek ophoudt hoor, we hebben van de 485 vierkante meter nu nog 450 vierkante meter over – nog meer dan genoeg werk, oogst en plezier :-).

Gisteren de pot met de zoete aardappelen meer eens omgekieperd. Het blad werd al lelijk, geel, aangevreten door slakken, en het wordt wel erg koud en nat voor ze in de komende week. Op de foto zie je de oogst van de stekken die ik van 2 aardappelen haalde. Niet heel geweldig maar eigenlijk toch ook best goed (er rekening mee houdend dat de pot buiten stond, in de halfschaduw bij gebrek aan een betere plek, en we ook wel eens vergeten om de pot water te geven in de afgelopen droge, warme zomer). Dus ja, volgend jaar opnieuw, want wel erg leuk! Maar dan wat eerder beginnen met stekken (in februari al), en misschien eens een paar planten in de volle grond in de kas zetten, waar er meer warmte en meer vocht en voeding uit de bodem valt te halen.

Yacon oogstNu nog even geen tijd maar ik beloof voor het eind van het jaar een pagina te maken met mijn ervaring rond deze plant, hoe je ze kunt stekken, wanneer ze naar buiten kunnen, welke voeding ze nodig hebben, etc.. Ik heb al foto’s van de stekken en plant, etc. er voor klaar liggen.

Komende week gaan we de aardamandelen en oca’s oogsten, ook daar heb ik al foto’s van gemaakt voor eventueel een eigen pagina. Nu maar hopen dat die oogst dan ook nog een beetje gelukt is :-). En gisteren ook de Yacons geoogst.

Ik had 3 stekken geplant in het voorjaar en dit is de oogst van 1 zo’n miezerig plantje in het voorjaar: de planten wel ruim 2 meter hoog en een meter breed. En knollen zo groot als kleine meloentjes. Voor een weeshuis aan Yacons…….. :-).

Helaas dan wel maar heel weinig materiaal om weer stekken van te nemen (want de eetbare knollen zijn geen stekmateriaal, dat komt alleen van heel kleine rode knolletjes tussen de grote knollen in. Vanmiddag proberen 2 of 3 van die rode knolletjes te vinden en op te potten voor volgend voorjaar. Voor wie Yacon niet kent, ze is een Zuid-Amerikaanse plant, behoort tot de zogenaamde ‘superfoods’. De knollen zijn eetbaar, smaken ergens tussen meloen en peer in, maar dan minder zoet, en met de knapperigheid maar niet de smaak van radijs. Knapperig, zachtzoet en sappig dus. Tegenwoordig kun je via een aantal webwinkels plantmateriaal kopen, google als je daar interesse in hebt vooral eens op de term ‘Yacon stekken’.

Zomaar, plotseling viel ons oog erop, stonden de knofloken boven de grond. Nog geen 2 weken geleden gepoot, en best diep (de bovenkant een centimeter of 2 tot 3 onder de grond). En nu stonden ze ineens boven de grond, al sprieten van een centimeter of 4. met dank aan het mooie weer, en de grond die nog steeds warm is. Voor de knofloken is het wel goed dat het weer gaat omslaan, want als het nog zo warm zou blijven zouden ze voor de winter zoveel loof krijgen dat ze veel vorstschade op zouden kunnen lopen.

Knofloken gekiemd

Er ligt al demonstratief een herfstblad tussen de knoflooksprieten. Er zullen er komende week met alle verwachte wind, regen en kou wel flink wat meer bij komen. En dan wordt het dus tijd om na het lanterfanten van de afgelopen 3 weken eens wat harder te gaan werken. Omdat we nog steeds heel veel te doen hebben. En om warm te blijven.

Tot slot nog een foto van de Salvia microphylla in onze voortuin.

Salvia microphylla kersrood

Het is een kleine halfheester met kleine ovale blaadjes die heel fruitig geuren (en lekker zijn in de thee). En kleine maar opvallende lipbloempjes (die ook eetbaar zijn), in dit geval in een kersrode kleur. Bloeit vanaf ongeveer mei tot het gaat vriezen (lang, heel lang dus). Ik vind ze zelf altijd echt heel lief, naast deze donkerrode heb ik op de volkstuin ook nog microphylla’s in oudroze, felrood en lilapaars, en ik kan er nooit langslopen zonder even aan het blad te ruiken.

Tot slot nog een mededeling, voor de mensen die er interesse in hebben (ik krijg er al mailtjes met vragen over); op 11 november aanstaande zet ik de zadenlijst op de website.

 

Herfst

Bonen in de kasEn het zou nog wel mooi weer worden dit het weekend…… Nu (zondag) schijnt de zon, maar gisteren al in de regen naar de tuin gefietst. Want het zou toch wel snel droog worden, dachten we. Maar dat viel tegen, het heeft hier tot zeker half vier in de middag flink doorgeregend.

Gelukkig hebben we 3 kasjes. En daar is nog héél véél in te doen. En dus met het getik van regen op het dak de hele dag in de kasjes gewerkt.

En nog niet klaar, nee. Maar wel nog een emmer met rijpe paprika’s geplukt, en een emmer met onrijpe paprika’s voor onze Koreaanse tuinbuurvrouw (wij houden niet zo van onrijpe paprika’s, zij des te meer).

En gelijk de planten eruit gehaald die leeg waren. Dat ruimt al wel wat op.

In kas 2 hadden we in augustus nog stokbonen gezet (op de plaats waar een aantal tomaten door mest/warmte/vocht eind juli dood gingen). En daar oogsten we al ruim 2 weken lang bonen van. Gisteren voor het laatst, 2 tassen vol met bonen geoogst en gelijk de planten eruit gehaald.

De komkommerplanten gaan er komende week uit, daar moet ik eerst altijd goede handschoenen voor meenemen en aantrekken (er zijn mensen die er geen last van hebben maar ook veel mensen die hetzelfde hebben als ik: bij het opruimen van planten komkommer, meloen, courgettes en pompoenen raak je het lichtstekelig blad aan, met als gevolg veel jeuk en rode vlekjes op handen en armen).

Ook de aubergines gaan er deze week uit, er hangen er nog een paar aan die rijpen voor zaden. En pepers natuurlijk, al kunnen we die nog steeds volop oogsten.

Op de foto hieronder zie je een plant die ik zelf maar Surinam Red ga noemen. Omdat ze eigenlijk geen naam heeft (of wel, maar dan weet ik ‘m niet).

Peper Surinam Red

Ik kreeg de zaailing in mei van Jetty, onze Surinaamse tuinbuurvrouw. Zij was vorig jaar in Suriname en had daar een erg lekkere peper geproefd. Van de kok kreeg ze een paar pepers mee om thuis te kweken. En zo belandden 2 planten in mijn kas, toch heel bijzonder dat zo’n peper zo ver heeft gereisd en dan zomaar bij mij ‘mag wonen’. En in de kas heeft ze het ook in Nederland naar haar zin, komende week kan ik de eerste rijpe pepers oogsten en proeven (voorzichtig, dat dan wel :-)).

Ze mag komende week zelfs mee naar huis, want omdat ik de zaailing pas in juni kreeg, waren alle plekken bezet in de kas en mocht ik haar voor een tijdje in een pot in de kas van een andere buurman zetten. En nu ze dan toch in een pot staat, wil ik dan ook maar weer eens een poging wagen om een peperplant in huis te overwinteren.

Het overwinteren van pepers kan op zich prima (want het zijn geen eenjarigen maar halfheesters en dus meerjarig maar gewoon niet winterhard). Helaas zijn de planten in een donkere, koude Nederlandse winter ook in huis gevoelig voor ziekten en plagen, van schimmels tot luis. Ik ga de plant niet snoeien, maar op een onverwarmde slaapkamer zetten, in het volle licht, met maar net genoeg water om te overleven. En dan maar hopen dat ze zo in winterrust gaat en de winter te overleeft. Want als dat lukt ga ik de plant in maart wel snoeien, en voeding geven en meer water. En dan mag ze in april weer naar de kas en heb ik hopelijk in de zomer van 2015 een veel grotere plant, een al vroeg beginnende oogst, en een grote oogst. We hopen er maar op….. eerdere pogingen leverden hier altijd planten op die al snel na de verhuizing dood gingen.

Tussen al het werk in de kas door blikten we gisteren af en toe even naar buiten, of het al droger werd, en dan zagen we dit:

Tuin in de regen

Vanuit de ene kas kijken we vooral op een andere kas en een minikasje rechts. En daar tussenin kunnen we dan zien of het al wat lichter wordt in de verte (niet dus :-)). Er moet nodig gewied worden, maar daar A: hebben we geen tijd voor, en B: heeft het ook weinig zin, om te kunnen wieden op vette klei hebben we drogere grond nodig, anders gooien we met elk onkruidje eenzelfde hoeveelheid aan de wortels vastgeplakte grond weg, en dat is natuurlijk zonde.

Dus kijken we er maar overheen, en zien we het onkruid door de vingers maar zien we vooral dat we nog snijbiet kunnen oogsten (van het ras Lucullus, met geelgroen, extra mals blad). En erachter staan nog Parijse worteltjes, ook nog oogstbaar. En daarachter, maar dat is lastig te zien, krootjes, niet heel groot, centimeter of 5, maar dus ook nog te oogsten. Het hek is het einde van onze tuin, ervoor zijn we al begonnen aan het opruimen van de tuin. We hebben wat tegels neergelegd want we willen daar een pad gaan maken (eigenlijk het stukje tuin in tweeën delen).

Voor het hek staan 3 Yaconplanten, die gaan volgende week gerooid worden. En dan heb ik nog 2 leuke projectjes staan; aardamandel in een pot; die gaan we ook volgende week rooien. En dit jaar eens een zoete aardappel gestekt en opgepot, kijken of die wellicht wat kinderen heeft gekregen :-). Ik verwacht daar trouwens niet veel van, maar toch leuk om eens te proberen, en als er een paar aardappelen uitkomen ben ik al heel tevreden.

Ik ga van het rooien van de Yacons, aardamandel en bataat natuurlijk hier nog verslag doen. Maar verder zal ik deze maand niet zoveel aan de website doen, want erg druk bezig met de zadenlijst, nog heel veel beschrijvingen maken, zaden oogsten, schonen, drogen, etc..

Voor wie het interesseert (ik krijg elke dag al wel 1 of 2 mailtjes met deze vraag): ik hoop aan het einde van de eerste week van november de zadenlijst op de website te zetten. Of dat ook lukt durf ik niet te zeggen, ik meld het hier als het een andere dag wordt, maar dit is voorlopig mijn planning.

En dan sluit ik snel af, want ik heb dan nog wel wat te doen (aan de zadenlijst, in de tuin, achter de schermen op de website, en in de keuken :-)). Met nog een laatste foto, het hekwerk dat je op bovenstaande foto ziet vanaf de andere kant gezien. De Ipomoea Heavenly Blue bloeit nog volop, ook in de regen:

Ipomoea Heavenly Blue 2

Niet goed te zien op de foto, maar de bloemen zijn echt fel zuiverblauw en zeker zo’n 12 centimeter groot. Op de Mont Fuji na wel mijn meest mooie Ipomoea. Links van het midden zie je nog net de Yacon door het hek en de planten heen piepen.

 

Herfst

Peper True Jamaican Scotch Bonnet plant 14En dan is nu de zomer wel echt voorbij, ondanks mooi weer en lekker buiten zitten. Van sommige bomen is al behoorlijk veel blad gevallen, de laatste groenten worden geoogst (al staat er nog behoorlijk veel hoor), de eerste vakken komen leeg, en ook de kassen beginnen steeds leger te raken.

Op de foto zie je de peper True Jamaican Scotch Bonnet, één van mijn favorieten allertijden; zeer heet maar niet oneetbaar heet, heel kruidig en fruitig van geur, mooie kleur en vorm, gezonde planten en een meer dan prima opbrengst. Elke week rijpen er wel weer een aantal pepers, volgende week kan ik er eens sambal van maken. Er staat nog 1 tomatenplant in de kas, de rest is allemaal weg, komende week gaan de komkommerplanten eruit, de aubergineplanten zakken nu langzaam in elkaar, maar de paprika- en peperplanten blijven nog doorrijpen. En we eten nog steeds boontjes uit de kas, heerlijk!

Na zo’n mooie zomer, en eigenlijk ook wel een heel goed tuinjaar, is het helemaal niet zo erg dat het nu langzaam voorbij gaat (anders dan het vorige jaar, waarin we van winter in een koude lente kwamen en daarna zo ongeveer gelijk alweer herfst kregen, in mijn herinnering dan :-)).

Overzicht volkstuin 4-10-14We hebben nog heel veel te doen. En voor we het weten is het alweer voorjaar. Dat klinkt best optimistisch, maar het is hier ook echt zo. We zijn zeker nog 4 weken druk met het opruimen van de tuin en dan is het al november. Dan kunnen we gaan spitten. Maar er zijn dit jaar (elk jaar trouwens) ook extra klusjes; er moet een pad in de bloementuin worden gelegd, er is een ruit kapot in kas 2 die gerepareerd moet worden, we moeten nog een nieuwe afscheiding maken aan de achterkant van de tuin, etc..

Op de foto zie je de tuin zoals die nu is. Nog steeds een zootje, zoals ik vorige week al schreef. Maar de boompjes achterin de tuin zijn gesnoeid en aangebonden aan horizontale bamboestokken, eronder gewied en stro gelegd (houdt onkruid tegen, houdt vocht vast in de bodem, en zorgt er ook nog voor dat er allerlei beestjes onder kunnen leven, maar vogels kunnen met wat inspanning toch nog voedsel onder en tussen het stro vinden. Win-win-situatie :-).

Knofloken plantenHet vak in het midden (waar, als je goed kijkt, nog 1 zielige rodekool staat) is ook opgeruimd en bedekt met stro. En rechts zie je baboestokken staan die we weg hebben gehaald aan de linkerkant. En dat wordt het nieuwe wortelgewassenvak volgend jaar. Ruud heeft het al schoongemaakt en de grond los gemaakt met een spitvork. En dan mogen de knofloken erin.

Want ja, knofloken poot je bij voorkeur voor de winter. Ik heb bij Leven van het Land weer eens nieuwe knofloken gekocht, rassen als Korean Red, German extra Hardy, Siberian, Oosterdel. Maar je kunt ook knofloken uit de supermarkt gebruiken hoor. Pas dan wel een beetje op, soms worden knofloken gegast voor ze naar Nederland komen, en lopen ze niet meer uit. Mijn ervaring is dat de bollen van de Aldi nog prima uitlopen. Kijk vooral of je knofloken kunt vinden die misschien al een groen puntje boven de tenen laten zien, want die willen al uit gaan lopen.

Maar ik ben heel blij met mijn bijzondere rassen, ik ben benieuwd welke het best groeien, de mooiste bollen geven, de lekkerste zijn. Duurt nog tot juli volgend jaar voor ik daar antwoord op heb……

In ieder geval staat bij elk ras een eigen labeltje, zodat ik volgend jaar nog kan zien wat wat is, wanneer ik zelf een paar rassen vegetatief wil vermeerderen (dus weer tenen van de bollen poten in oktober 2015).

En vroeger pootten we de knoflooktenen vrij ondiep, met het puntje net onder de grond. Maar in de loop van de jaren hebben we geleerd dat het beter is om de tenen iets dieper te poten, tot het puntje een centimeter of 3 onder de grond zit. Het duurt wat langer voor de knofloken boven komen, maar doordat ze iets dieper zitten lijken de tenen iets beter beschermd tegen kou en andere weersinvloeden en kunnen ze gemakkelijker noodzakelijke stoffen uit wat diepere lagen van de grond halen. Voeding krijgen de tenen nu nog niet, ze hebben nu eigenlijk nog maar heel weinig nodig, en dat wat ze nodig hebben kunnen ze nu nog gewoon uit de grond halen. In februari krijgen we wat algemene voeding (Culterra) en daarna wat extra kali voor een goede bolontwikkeling.

En zo is er nog elke dag wat te doen in de tuin. Vandaag een dag thuis, want ik moet nog heel veel zaden schonen, drogen, labelen, beschrijvingen maken, etc.. Voor wie er interesse in heeft, ik heb zeker nog wel een maand nodig om de zadenlijst af te krijgen, ik verwacht dat ik zo rond de 2e week van november klaar ben en de zadenlijst op de website zou kunnen zijn. Uiteindelijke datum zal ik melden zodra ik dat ook echt zeker weet.

Tagetes Jolly JesterTot slot nog een foto van de Tagetes Jolly Jester, een erg vrolijk ‘Afrikaantje’ in een hogere vorm (zo’n 60 centimeter), bloeit al sinds eind juni en nu nog steeds volop. Voor komende week staat het weer opruimen van een aantal vakken op het programma. Maar ook het maken van bouillonpasta en sambal. En het plukken van de laatste boontjes in de kas, het ruimen van planten, zowel in de kas als buiten, het legen en schoonmaken van gebruikte potten. etc. Misschien komt de eerste mest wel, want nu het weer toch echt kouder en wisselvalliger wordt zullen ook de eerste paardenstallen worden schoongemaakt, wij staan vooraan voor de mest :-).