Poep

Vijg Bornholm gejatZo, gisteren eindelijk weer eens een dagje naar de tuin. Heerlijk, want de zon scheen, het was fris maar er stond geen wind. Mooi weer om veel te doen.

Maar natuurlijk na bijna 3 weken afwezigheid eerst eens een rondje over de tuin gelopen. Helemaal achterin de tuin met verhoogde bakken had ik 2 vijgen in speciekuipen staan. Een Bornholm Diamant en een stek van waarschijnlijk een Brown Turkey. Maar de Bornholm was verdwenen. Ik begreep het eerst niet, waarom lag er allemaal potgrond over een verhoogde bak met stro. Tot ik de klein vijgjes zag.

Ik heb het vast al wel eens over Spijkenisse gezegd/geschreven. Dat ik in Zuidland ben geboren, 5 kilometer van Spijkenisse. Dat ik daar nog regelmatig kom om mijn vader te bezoeken. En dat we dan wel eens aardappelen kopen in een stalletje dat daar aan de kant van de weg staat. Zo’n stalletje waar dan zakken aardappelen in staan, en een bakje met geld waar je gewoon in kan betalen. En dat we dan wel eens een (cynisch) grapje maken tegen elkaar. Dat als dat stalletje in Spijkenisse stond het geld gejat was, de aardappelen in de sloot lagen, en het stalletje in de fik stond.

Nou, dat gevoel kreeg ik een beetje. Dat je als moestuinder niet eens een vijg van nog geen tientje in je volkstuin kan zetten, zonder erbij na te denken of een tuinlid het misschien wel zou willen hebben en gewoon meeneemt. Het moet een tuinlid zijn, want de vijg stond echt helemaal achterin de tuin, achter en tussen verhoogde bakken en omgevallen potten (bovendien zijnde hekken op slot en weet helemaal niemand van buiten de tuin dat ik deze vijg had). Er was verder ook niets vernield, een meter verderop was de vijg met kluit grond vakkundig in een zak of tas gezet want daar hield ook het spoor met gevallen potgrond op.

Mocht dat tuinlid toevallig dit tuindagboek af en toe eens lezen: sneuerik! (al is dat  geen Nederlands woord, vanaf nu wel). Want als je gewoon naar me toe was gekomen en had gezegd dat je ook een Bornholm-vijg zou willen ik zou hebben gezegd dat je een stek zou mogen pakken. Nu moet je de vijg thuis verstoppen want op de volkstuin wordt hij zo herkend, en als we eens praten (want ik weet niet wie je bent) mag je je niet verspreken. Was een stekje vragen toch zoveel makkelijker, leuker ook!!

Tot zover over de vijg.

Soms kom je op de tuin met allerlei plannen. Mijn plan was om een aantal verhoogde bakken schoon te maken. Niet gelukt dus. En zo gaat dat vaker op een volkstuin. Want soms kom je aanfietsen en zie je al dat de plannen worden veranderd.

Mestkar leegschrapen

Mest. Paardenmest (van een nabijgelegen manege), een kar vol. Goed spul, geeft niet veel voeding maar doordat er veel stro in zit geeft het veel humus. Onderspitten dus, en in de composthoop. En dus werd het geen bakken schoon maken maar mest kruien.

Mest in wagen en hopen

En ik besloot ook dat er mest tussen de bessenstruiken mocht.

Doe me dat maar vooral niet na. Bedenk dat er in verse paardenmest veel urine zit = Amoniak. En dat is funest voor jonge wortels. Maar onze bessen zijn niet jong meer, ze hebben al volwassen wortels.

En onze bessen staan in pot in de grond, in potten met turf (omdat ze het in de volle, vette, kalkrijke klei niet goed zouden doen). En dus durf ik de gok wel te nemen.

In plaats van stro om de potten heen wordt het mest met veel stro om de potten heen. Houdt vocht vast, geeft wat voeding, gaat onkruid tegen, verbetert op de lange termijn de structuur van de grond in en om de potten, en is ook zuur (of in ieder geval niet kalkrijk).

Uiteraard kan de mest er niet zomaar op. Eerst het onkruid dat er staat zoveel mogelijk weghalen. En daarna 3 kruiwagens mest ertussen gegooid, en dat met riek en schrepel verdeeld.

Tot het er zo uitziet, voor en na:

Bessenstruiken voor mestBessenstruiken na mest

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Ik moet het paadje nog even netjes aanvegen. En de bessen heb ik erna nog gesnoeid. Maar dan ziet het er wat mij betreft prima uit voor de winter.

Vandaag geen tijd, maar eergisteren heb ik al zaden besteld in Engeland (toink; ruim 80 Engelse ponden voor 31 zakjes zaden). Maar dan heb ik ook wat. Wat te denken van Ipomoea Mont Fuji mix, Dahlia Reggae Orange, Eschscholzia Raspberry Fool, Runnerbean (pronkboon) Firestorm, Rhodochiton atrosanguineum, etc..

Het wordt tijd om heel binnenkort aan de planning voor 2015 te beginnen!

 

Daar ben ik weer :-)

Geruilde zaden 2014Dat is lang geleden :-).

En mocht je alleen in mijn tuinverhalen geïnteresseerd zijn, dan kun je dit tuindagboek overslaan en hoop ik dat je dat je na komend weekend wilt terugkomen. Want ik heb geen tijd gehad om naar de tuin te gaan. En dus geen foto’s gemaakt en ik weet ook niet eens wat Ruud allemaal heeft gedaan (wel verteld natuurlijk maar ik controleer ook graag altijd zelf of hij zijn werkbriefje wel af heeft :-)). Dit is dit keer geen tuindagboek, maar meer een dagboek.

Ik heb het belachelijk druk gehad met de zadenlijst. Twee weken lang elke dag, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Eigenlijk was het teveel, zeker voor een hobbyist.

Ik klaag zeker niet, en bedank bij deze alle mensen die zaden hebben besteld!!

Het is een teken dat mensen tevreden zijn over de zaden van eerdere bestellingen en daar ben ik erg blij mee!! Maar ik kreeg zo enorm veel mailtjes, met bestellingen, aanvullingen, veranderingen, opmerkingen, adressen, vragen, etc.. dat ik op een gegeven moment meer dan 400 mailtjes ontving en verzond. Ik beantwoordde er 10 en had er dan weer 20 nieuwe voor in de plaats :-).

Voor volgend jaar zal ik dat anders moeten gaan doen. Want dat alles dit jaar nog redelijk goed is gegaan is vooral geluk geweest. En we hebben al gebrainstormd hoe ik het kan veranderen. We hebben er aan gedacht om de prijs volgend jaar met een dubbeltje te verhogen naar 60 eurocent per zakje (want er zijn nu mensen die 4 of 5 zakjes bonenzaden tegelijk bestellen, en ik snap dat wel, want dan is het nog steeds goedkoper dan bij de zaadhandel die die dat soort bijzondere soorten verkoopt). En misschien geen cadeautje meer bij iets grotere bestellingen te doen (scheelt in tijd om te bedenken wat iemand leuk zou vinden, een kaartje te schrijven, wegen of de verzendkosten dan zouden veranderen, etc.). In plaats daarvan volgend jaar misschien nog wat meer gratis soorten zodat mensen zelf hun cadeautje uit kunnen zoeken :-).

Ik heb in ieder geval de tekst op de pagina van de zadenlijst aangepast. Waarin ik bijvoorbeeld vraag om alsjeblieft ook gelijk je adresgegevens door te geven (zodat ik weet of de verzendkosten voor Nederland of België zijn, en ik niet weer extra mails moet sturen en ontvangen met adresgegevens die ik dan op papiertjes moet krabbelen).

En ik vraag daar ook gelijk of mensen niet al te veel vragen willen stellen bij hun bestelling (van waarom een inmaak is gaan schimmelen, tot of ik misschien weet waarom de prei het niet goed deed). Soms wel 5 of 10 vragen in een mail met bestelling, en terwijl ik die vragen netjes probeerde te beantwoorden hoorde ik aan de bliepjes weer 10 nieuwe mailtjes binnen komen. Tot de blinde paniek toesloeg :-). En ik opgelucht ademhaalde als ik een mailtje met bestelling kreeg waarin gelijk de adresgegevens stonden en ik de bestelling in orde kon maken en in een paar minuten de mail had beantwoord.

Afijn, zonder er nu verder nog over uit te weiden; als je vragen hebt, stel die dan vooral in een reactie op een tuindagboek, dan kan ik zelf het moment van antwoorden bepalen, hebben ook andere mensen nog iets aan het antwoord. En bovendien weet ik ook niet alles, meelezers kunnen helpen het goede antwoord te geven/vinden.

Tot zover over de zadenlijst. Heb ik dan niets te melden over de tuin? Nou, eigenlijk alleen wat Ruud me heeft verteld. Dat hij op 3 vakken na klaar is met spitten. Dat hij er gelijk stro op heeft gelegd. het wordt nu rustiger met de zadenlijst en ik hoop morgen en zondag eindelijk weer naar de tuin te kunnen (ik kom ondertussen vitamine D tekort :-)).

Want veel te doen. Ik wil, nu het koud wordt en de bladeren zijn gevallen, de fruitbomen gaan snoeien (niet de pruim want die wordt dan extra gevoelig voor loodglans), maar wel de bessenstruiken, appelboom, perenboom. De aalbessen moeten flink uitgedund worden want door niet snoeien vorig jaar zijn die wel enorm uitgedijd.

Daarnaast is het een ravage in de kassen. Ik wil daar gaan schoonmaken, dan kan er gespit worden, stro erop. Maar ook liggen en staan de tomatenstokken er nog kriskras, die wil ik schoonmaken, labeltjes van dit jaar eraf halen ze netjes van de grond af opstapelen voor volgend jaar. En gewoon opruimen,  de regenlaarzen, de lege zadenzakjes, kapotte zaaibakjes, en noem maar op die zich er in de drukke zomertijden opstapelen. De ramen schoonmaken zodat we vanaf januari weer zoveel mogelijk licht in de kas hebben. De laatste groenten oogsten, mee naar huis nemen en invriezen.

Nee, ik verveel me niet :-). En als ik dan nog tijd over heb wordt het hoog tijd voor de planning voor 2015. En zaden bestellen (dit jaar weer eens in Engeland bestellen).

Al eerder in dit tuindagboek bedankte ik de mensen die zaden hebben besteld. En bij deze bedank ik ook de mensen met wie ik heb geruild! Want erg leuke soorten gekregen, even een foto van gemaakt (bovenaan de pagina), want zo leuk om al die soorten te zien, en de manieren waarop mensen zaden verpakken, etc..

Ik beloof dat het volgende dagboek weer een tuindagboek is :-).

Voortgang tuin

Wij kunnen wel op de tuin komen, denken dat we hard werken, maar toch niet zien dat we dan ook maar iets opschieten. Er is nog zoveel te doen dat we het idee hebben dat we het helemaal niet af krijgen voor het nieuwe jaar weer begint.

Maar gelukkig maak ik foto’s, best vaak en veel :-).

En dit was de tuin vorige week zaterdag:

Overzicht volkstuin 1-11-14

Toen ook al lekker weer. En dan is het misschien wat lastig te zien maar links groeit er al weer aardig wat onkruid in het vak van de knofloken. In het midden achterin moet er wat compost worden afgegraven (want daar heeft de berg mest met courgetteplanten gelegen afgelopen zomer). Ervoor zie je een aardbeienveld. Het veld daarvoor is al bedekt met stro, en het vel daarvoor is ook al bedekt met stro (op een stukje met wat laatste andijvie na). Rechts is het nog een behoorlijk zootje……. en dat is zachtjes uitgedrukt.

Ik weet dat het niet perse nodig is om te spitten als je tuiniert met bedekking, maar die stukken die je rechts ziet zijn ook niet meer te wieden  (elk onkruidje wat eruit wordt gehaald kost even grond die we dan weggooien). En dus heeft Ruud besloten om die 2 vakken te spitten (en nog 2 vakken die je niet op de foto ziet maar erg platgelopen zijn en ook behoorlijk vol met vooral gras staan).

De tuin 7 dagen later, gisteren dus:

Overzicht volkstuin 8-11-14

Links is het vak toch maar gewied en erna direct gebekt met stro. Grappig om te zien dat het stro al met de week verandert. Niet de structuur hoor maar wel de kleur. Grijs = ouder, lichtgeel = verser :-).

De sprietjes knoflook kun je niet zien op de foto maar staan er prima bij, een centimeter of 12 hoog. Ik ga ze wel goed in de gaten houden, of ze niet worden verstikt door het stro, of het juist wel lekker vinden met zo’n ‘warme jas’ om ze heen. Achterin is het bergje compost al aardig aan het slinken. Want terwijl Ruud hier aan het spitten is ben ik de verhoogde bakken leeg en schoon aan het maken, en vul ze tot de rand toe weer bij met die compost. Als het helemaal goed is ‘afgegraven’ mag er stro op, dat vak hoeft niet gespit te worden, de grond is daar mooi rul en los en het stikt er van de wormen.

En rechts heeft Ruud de 2 ‘probleemvakken’ gespit. Wortels en akelige onkruiden er gelijk zoveel mogelijk uit gevist, maar het gras ligt gewoon ondersteboven onder de grond en zal niet meer bovenkomen (de zaden/nakomelingen ervan wel, maar daar denken we nu maar even niet aan :-)). Het achterste vak is ondertussen ook bedekt met stro, het voorste vak ga ik komen week met stro bedekken.

Rechts vooraan zie je nog een stukje van een vak, maar dat moet nog leeg worden gehaald, er staan nu nog worteltjes, bietjes, knolselderij, pastinaken. En helemaal rechts achterin staan ook nog pastinaken, en nog wat stengelui. Dat vak gaat komende week leeg, en of het gespit wordt hangt vooral af van de vastheid van de grond.

Er is dus ook nog wat te oogsten. Die pastinaken hebben nog wel heel wat voeten in de aarde gehad. Niet dit jaar, maar 2 jaar geleden. Pastinaakzaden blijven maar heel kort kiemkrachtig, niet heel veel langer dan een jaar. Maar dat moet een mens ook maar net weten, wij telen ze pas sinds een paar jaar. En dus dacht ik vorig jaar het restant zaden van het jaar ervoor nog wel te kunnen gebruiken 9want ik las op internet dat de zaden 2 jaar kiemkrachtig zouden blijven). Maar wel 6 of 7 keer gezaaid maar nul, niks opgekomen. Op een paar zaailingen na, daar hebben we 1 keer soep van kunnen zetten.

En dat gebeurde me niet meer, had ik bedacht. En dus koop ik nu elk jaar verse zaden. En we vinden ze zo lekker (geroosterd en in soepen, stamppotjes, etc.) dat is had verzonnen dit jaar wel echt voldoende te zaaien. Rijtje, hier, plekje daarover en zaden genoeg, dus ook nog maar daar, in een verhoogde bak om eens te kijken of dat goed zou gaan.

En dit was gisteren de oogst:

Pastinaken

Het lijkt als een leuk maaltje mooie wortels die nog even schoon gemaakt moeten worden. Maar vergis je niet in de foto, bij elkaar is het zo’n 10 kilo pastinaken. En dat is de oogst uit 1 verhoogde bak. Nu staan er op de tuin nog 3 rijen pastinaken. Wij eten deze winter vaak pastinaaksoep :-). Gelukkig kan ik er op de volkstuin ook andere mensen blij mee maken.

Je kunt pastinaken trouwens niet lang bewaren, want ze worden al na een paar dagen wat vezelig. Hier gaan ze vandaag de vriezer is, rauw, in blokjes gesneden, voor soep en stoof en stamp. Op de tuin laten we ze nu verder staan, want in de grond kunnen ze veel vorst verdragen. En kun je ze voor roosteren, etc. dus gewoon oogsten wanneer je ze wilt eten.

Tot slot nog een foto van ‘de nieuwe tuin’, ondertussen een jaar oud.

Overzicht nieuwe tuin 8-11-14

Ook daar begonnen met bakken te legen, met compost bij te vullen en vervolgens met stro te bedekken. Er staan nog links en rechts wat groenten, rijtje rucola, rijtje winterrammenas, wat kruiden, schorseneren. Maar elke dag dat ik op de tuin ben probeer ik een bak leeg te maken en gelijk winterklaar. Met dit mooie weer vooral buiten werken, pas als het gaat regenen gaan we de kassen in (en daar is ook nog heel veel te doen).

Voor januari hopen we dus toch nog alles of bijna alles af te hebben. En dat is maar goed ook. Want dan gaan we alweer uien en prei zaaien 🙂

 

Blij

Stro gekochtHet stro is er!!

Bij een manage besteld, voor ons project voor 2015 (hoewel dat project nu al start natuurlijk). Het werd gisteren bezorgd, en omdat we het niet gelijk kunnen gebruiken ligt het nu op een grote hoop in een leegstaand vak. We hebben het in de middag gelijk wel al in het vak van de aardbeien dat Ruud juist deze week had schoongemaakt gegooid, of beter gezegd rond de aardbeien gedrapeerd.

Verhoogde bak met stroHet is de bedoeling dat we het elke keer dat we een vak schoon hebben gemaakt of hebben gespit de grond ermee bedekken.

Waarom?

  • omdat het onkruid tegen houdt
  • Omdat de grond er rust mee krijgt en het bodemleven zich er goed onder kan ontwikkelen
  • omdat het vocht eronder vasthoudt
  • omdat er allerlei insecten in kunnen schuilen komende winter
  • omdat vogels dat ook wel weten en er juist wat te eten onder kunnen vinden als ze goed zoeken

Op de foto hiernaast zie je een verhoogde bak die ik heb schoongemaakt en eergisteren heb bedekt met stro. Dit is alleen nog oud stro, stro dat uit de strobalen vandaan kwam van het projectje van vorig jaar (dat helaas mislukte maar er niet voor zorgt dat ik niet met net zo veel zin aan dit project met stro begin :-)). Links zie je nog wat laat gezaaide rucola, rechts achterin een vaste plant die zich in de grond terugtrekt.

En zo zijn er ondertussen 7 verhoogde bakken schoon en bedekt met stro. Elke dag probeer ik er 2 te doen, dan zou ik dus eind volgende week klaar moeten zijn, ware het niet dat het volgende week wel echt herfst wordt en er dagen met regen zullen zijn.

Ook niet erg want dan hebben we genoeg in de kassen te doen, ook die moeten nog schoon en leeg, gespit, gemest en bedekt met stro (hoewel Ruud nog erg twijfelt over stro in de kas).

PaardenmestOndertussen kwam naast het bestelde stro ook de eerste paardenmest. Dat krijgt de vereniging gratis van een nabijgelegen manege. En dus ook daar alvast 2 kruiwagens van meegenomen. Nu het volgende week slechter weer wordt zullen de paarden, die nu nog lekker buiten staan, naar binnen moeten en zal er wat vaker en meer mest komen.

En zo begint alles weer opnieuw. Zomer eindigt, laatste oogst, herfst begint, mest kruien, spitten, in januari gaan we weer zaaien. En dus gaan we al weer denken wat we volgend jaar willen, welke zaden we willen bestellen, we moeten nog een hek verzetten, er moet in de kas een looppad worden gerepareerd. Tuinieren is zeker geen zomerhobby, in de verte niet zelfs.

WinterrammanasOp de foto zie je de paardenmest zoals die werd bezorgd. Ruud staat te scheppen terwijl ik foto’s maak (ja, de taken zijn hier goed verdeeld :-)). Je ziet de damp van de mest afkomen. Er fietsen wel eens mensen langs die afkeurend kijken of zeggen dat het stinkt. Ja natuurlijk stinkt het, dat is de amoniak in de urine, maar de stikstof die daar mede uit vrijkomt zorgt ervoor dat de mest al is begonnen met composteren. Als je goed kijkt zie je dat het op sommige plekken zelfs al wit uitslaat, een teken dat het al ruim warmer dan 60 graden is. De mest is zo warm (op de gok een graad of 60) dat we er volgend jaar al plezier van hebben.

Het gaat nu in de compostbak, daar mag het zich mengen met het groenafval dat er nu ook steeds bij wordt gegooid. En we gaan alvast een vak met mest vullen. Daar mag het de hele winter liggen tot we er in mei courgettes en pompoenen op kunnen laten groeien. Maar Ruud spit het ook wel onder, in de vakken waar volgend jaar kolen komen. Vooral niet in vakken waar uien, wortelen, bonen komen want die kunnen helemaal niet tegen deze verse mest. Maar kool blijkt er echt heel blij mee te zijn :-).

En dus maken we steeds meer vakken leeg, de laatste groenten oogsten en verwerken, het vak schoonmaken of spitten, mest of compost eronder en stro erop. Gisteren Parijse worteltjes geoogst, bietjes, peterselie en uit een verhoogde bak ook 2 winterrammenassen voor bij een bietensalade vanavond. Ze zijn nog niet heel groot, maar groot genoeg om al eens te proeven. De rammenassen mogen blijven staan tot in het voorjaar, we hebben ze in augustus gezaaid en kunnen ze de hele winter oogsten wanneer we willen, want winterrammenas heet niet voor niks zo, ze kunnen heel goed tegen vorst en mogen gewoon in de tuin blijven staan.

Salvia x jamensis La SiestaDit was wel erg veel stro voor 1 tuindagboek, een berg stro, stro in verhoogde bak, stro in mest, en zelfs de rammenas ligt op stro. Om dan toch nog een beetje kleurrijk te eindigen nog maar eens een foto van een Salvia. Vorige week de microphylla uit de voortuin, deze week de x jamensis La Siësta uit de volkstuin. Ook deze bloeit al sinds mei, en nu nog steeds volop. De bloempjes zijn iets meer rokerig roze dan op de foto te zien is, maar ze geeft nog steeds kleur aan de tuin, terwijl andere planten al zijn verdwenen. Ze kan bloeien tot de vorst. Zou matig winterhard zijn maar overleeft hier in de vette klei toch gewoon elk jaar de winter. En ook belangrijk; de bloempjes en blaadjes zijn eetbaar, lekker in thee, ze ruiken en smaken natuurlijk wel wat naar Salie maar dan veel fruitiger, erg lekker (vind ik).