Nieuwe ik

Nou ja, ik niet. Maar de layout op de website wel. Zoals een ander kleurtje in mijn haar, zo is het ook wel eens leuk om de website wat op te frissen. Jammer is dan wel dat ik een digibeet ben. Dus als iemand iets niet handig vindt, of iets mist, of wat dan ook, dan hoor ik het heel graag. Ik vrees dat ik zelf niets aan de layout kan veranderen, ik kan alleen natuurlijk wel weer een ander thema kiezen en op die manier de layout veranderen. En in het ergste geval ga ik weer terug naar mijn oude ik (nou ja, ik niet maar mijn website dus :-)).

Vandaag naar de tuin geweest, was een hele week geleden (want druk gehad en er is veel regen gevallen). Toch viel het nu in ieder geval wel mee met de nattigheid. Eerste werk was de kas in, want 7 dagen niet op de tuin, terwijl er zaaisels en zaailingen in de kas staan. Is dat wel goed gegaan? Jawel hoor, al waren alle zaaisels en zaailingen nu wel dorstig. En de zaailingen al weer gegroeid:

Kapucijner zaailingen 28-02-15

De kapucijners zijn in die ene week van afwezigheid zeker 10 centimeter gegroeid en mogen dus deze week worden uitgeplant. Maar wel oppassen voor de duiven. En dus planten we ze bij het hekwerk uit maar gaat er daarna voor de eerstvolgende weken nog wel een stuk gaas voor om ze te beschermen. Als ze eenmaal zo’n 30-35 centimeter groot zijn, zijn ze veilig, en gaan ze ook al klimmen.

Prei zaden kiemen

Ook gegroeid, en meer gekiemd; prei. Altijd grappig, ze komen als lusjes de grond uit. En strekken zich dan en komen langzaam overeind, soms nog met zwart zaadhoedje op hun hoofd (tot ze sterk genoeg zijn om dat van zich af te gooien).

Deze zaailingen mogen nog een paar weken in de kas blijven, in hun zaaibak. En als ze dan voldoende wortels hebben (die ik door de half doorzichtige bak dan kan zien) mogen ze de tuin in, wat plukjes zaailingen bij elkaar. En dan zijn de zaailingen hopelijk in mei/juni zo groot dat ik ze stuk voor stuk uit de grond kan halen, af kan spoelen en per prei uit kan planten (of zoals ik op de pagina over prei ook zeg, ‘prei plant je niet, prei zet je in een gat’. Maar dat duurt dus nog even.

Ook altijd heel blij mee; Anthriscus sylvestris Ravenswing kiemt:

Anthriscus Ravenswing kiemt

Begin januari gezaaid, in de koude kas. In vorst en donkere dagen. Je kunt het zien aan het perliet, is wat groen uitgeslagen door de zure omstandigheden en weinig licht. Altijd bijzonder dat er planten zijn waarvan de zaden niet kiemen zonder echte koudeperiode. En dat zijn er best veel, soorten als Astrantia, Brave Hendrik, Polygonum oriëntale, Aconitum, allemaal soorten die echt heel graag in de grond eerst winter willen voelen en pas kiemen als het na de winter lente wordt, met langer licht en meer warmte in de grond. Alles heeft zijn eigen tijd. Want het oesterblad dat ik op dezelfde dag en in dezelfde omstandigheden zaaide kiemt nog niet. Maar maart gaat pas beginnen, ze heeft nog tijd genoeg.

Aardbeienplant gaat weer groeien

Buiten begint ook de lente langzaam te komen. Vanmorgen mooi weer en veel vogeltjes die aan het zingen zijn (vandaag het winterkoninkje eindelijk weer gehoord – wat een herrie kan zo’n piepklein vogeltje toch maken). De nestkasten zijn schoon, gecontroleerd en weer opgehangen, en kunnen dus weer voor een nestje worden gebruikt.

En de aardbeistekken van vorig jaar doen het prima. groot genoeg, winter prima overleefd en als je goed kijkt zie je dat er in het hart het eerste nieuwe blad wordt gemaakt.

We moeten nog steeds 1 stukje spitten, vandaag geen tijd gehad (want potgrond en zand gehaald, sjalotten geplant en aardperen in een speciekuip geplant, nog wat gesnoeid, water gegeven en potten versjouwd – een dag in de tuin is zo voorbij :-)).

Wellicht dinsdag, want het moet wel echt nog even gebeuren (niet voor het spitten zelf maar er zit enorm veel winde in, te herkennen aan dikke spierwitte wortels, en die wil ik er heel graag nog uithebben voor er stro op mag, anders hebben we er komende zomer heel veel werk aan.

Volgende tuindagboek iets over stro. Want er zijn al wat dingen die me opvallen. Dinsdag eens wat foto’s maken. En spitten dus, dinsdag echt, eindelijk.

p.s: pagina citroengras is zover klaar. pagina zoete aardappel is zover klaar (worden beiden dit jaar nog aangevuld met ervaringen en foto’s). En weer een aantal recepten geplaatst. Ik blijk nog nooit een pagina over de teelt van pruimen te hebben geschreven, pagina alvast aangemaakt, met 2 recepten en ik hoop binnenkort tijd te hebben de pagina zelf eens schrijven.

 

Ook nog even…

Had ik al verteld dat ik de laatste paar weken door Chantal Quak ben gebeld? Voor een klein verhaaltje over moestuinieren in haar radioprogramma van Radio Rijnmond. Chantal is vorige maand begonnen met een eigen moestuin en vertelt op de radio daarover (en vraagt dan aan mij wanneer je kunt spitten, of wanneer er paprika gezaaid kan worden, dat soort dingen). Kijk vooral even op haar weblog over haar eerste moestuinjaar: Ikmoestuinieren. Leuk!

Niet dat ik denk dat ik haar veel onderbouwde informatie kan geven hoor. Heb ik eerlijk tegen haar gezegd. Nooit een opleiding in iets wat dan ook maar met tuinieren te maken heeft gehad. Ik heb gewoon al sinds 1991 een moestuin, meer niet (en enorm, maar dan ook echt enorm veel fouten gemaakt). En ik denk ook beter te kunnen schrijven dan praten, want soms moet ik even nadenken over een antwoord. Maar Ruud zegt altijd: ‘je gooit er een kwartje in en er komt voor een euro muziek uit’. Ik denk altijd maar dat hij dat lief bedoelt :-).

Maar afijn, tot zover over andere zaken dan tuinieren. Maar terwijl ik wachtte op het telefoontje van Chantal even de zaailingen water gegeven. En zie daar:

Zaaisels kiemen Erysimum

De eerste bloemenzaden kiemen: Erysimum linifolium Little Kiss Lilac. En elk jaar schrik ik in het voorjaar weer een beetje van de zaailingen; zo klein en weerloos (slechts een paar millimeter groot). Bijna denkend ‘hoe moet ik dit in hemelsnaam groot brengen?’. Ik ga mijn best er voor doen, meer kan ik niet. En eigenlijk lukt het over het algemeen ook wel. Het enige wat hier jammer blijft is ruimte- en dus lichtgebrek. Voorlopig heb ik heel voorzicht water gegeven, en als de zaailingen 3 blaadjes hebben mogen ze naar een koelere kamer (want in de warme kamer ver van het raam is de kans groot dat ze lang en dun en sprieterig worden).

Ook gezien:

Paprikazaailingen 24-2-15

Ik durf het bij de paprikazaailingen nu wel een derde blaadje te noemen. Weliswaar nog klein maar toch. En dat is dan een teken dat er genoeg wortel is om dit blaadje te maken. En dat de zaailingen het naar hun zin hebben. En de zaailingen zijn wel aan de lange kant maar wat mij betreft niet te. En elke dag wordt het nu langer licht en de zon (als ze schijnt) sterker. Maar wel ook nog voorzichtig water gegeven, met klein gietertje. Want nog wel steeds een baby.

Gekregen, zomaar, van Wia (nogmaals hartelijk dank!!):

Crosne en Oca

Links is Crosne (Stachys affinis), rechts is Oca de Peru (Oxalis tuberosa). Bijzondere (eetbare) knolgewasjes. Gisteren gekregen en ook gelijk in een zanderig potgrondmengsel gepoot want voor zover ik weet kunnen de knolletjes er niet goed tegen om lang buiten grond te zijn. En hoe het verder gaat zullen we zien. Crosne al wel eerder gehad maar dat was toen hier in de vette klei geen succes. Vandaar dat ik nu van plan ben om haar in zanderige grond in een speciekuip te kweken. De Oca de Peru ken ik alleen van internet en horen zeggen, zelf nog nooit geteeld. Weer een projectje erbij voor dit jaar :-).

Zoete aardappel krijgt scheutenEn tot slot dan nog een foto van de Zoete aardappelen op dit moment. De 2 andere aardappelen staan nog beneden, naast de kachel, lekker warm maar wel vrij donker.

Deze 2 exemplaren hebben al zoveel wortels en krijgen al veel uitlopers, zij moesten nu echt het licht in. En dus maar op de licht verwarmde slaapkamer gezet, bij de gezaaide bloemen, de paprika’s, pepers, aubergines, citroengrassen, Impatiens……. het begint er aardig vol te worden. Op de foto kun je al zien hoeveel wortels ze hebben, en hoeveel uitlopers er al verschijnen. Het zal niet lang meer duren voor ik ze op ga potten, wellicht volgende week. Want nu haalt de plant haar voeding nog uit de aardappel zelf maar er komt een moment dat die voeding op is, en dan raken de planten uitgeput en dat wil ik uiteraard voor zijn. Zaterdag op de tuin eens op zoek gaan naar geschikte potten voor nu (minimaal 12 centimeter, maar omdat ze nog een tijd in huis moet bivakkeren ook weer niet te groot voor nu.

Ik kreeg van een vriendin nog 2 zoete aardappelen om te poten, van een toko waar zij vaker komt. En heel bijzonder; die aardappelen zijn rozeroder dan de mijne. Geen idee of daar dan nog wat rasverschillen in zitten of dat het te maken heeft met omstandigheden als voeding, warmte, etc. tijdens de kweek. Ben benieuwd of er ook verschillen zijn in kleur van het vruchtvlees en de smaak…

Ik ga vandaag beginnen met een pagina over de zoete aardappel, die zal niet in 1 dag af zijn, maar wellicht leuk om te volgen. Zal denk ik maar geplaatst worden onder groenteelt en dan wortelgewassen.

Drie keer ‘Hoera!’

Kort tuindagboekje want vrijdag nog geschreven. Maar deze heugelijke feiten wil ik toch graag even delen :-).

Heuglijk feit nummer 1:

Tomaten gezaaid. Mooi weer buiten, lekker achter het raam, in het zonnetje. Glas wijn erbij. En dan al die zakjes zien en alle labels, word ik zo vrolijk van:

Tomaten zaden en labels

Niet perse van de labels, maar vooral van het idee, elke soort in december al uitgezocht, dus ik weet welke soort welke kleur en vorm wordt. En ik kan me nu al verheugen op al die kleuren en smaakjes en tomatensoep en tomatensalade. En op de zomer.

Tomaten gezaaid

Het ziet er een beetje vies uit maar dat is het niet. Ik plak tegenwoordig doorzichtig plakband op de labels, dan kan ik in het najaar gewoon het plakband vervangen en weer hergebruiken/herschrijven. Ik maak de labels trouwens van kunststof verticale lamellen, in repen knippen en dan aan 1 kant een puntje er van knippen. Beschrijven met een DWD-writer of watervast stift van de hema, gaat prima!

Tomatenzaden gezaaid. En gelijk even een blik geworpen op de aardappelen die nu een klein weekje in het volle licht staan. En ze leven! Al wist ik dat wel hoor. Maar heuglijk feit nummer 2:

Aardappelen spruiten

De aardappelen gaan al spruiten. Nou ja, het zijn nog maar heel kleine puntjes, maar het begin is er. Op de foto zie je het biologische ras Solist, staat erom bekend dat ze heel langzaam spruit. Dus extra blij. En de Tiamo en Rote Emma spruiten ook. Toch in de schuur ook nog maar een paar Bleue d’Artois opzoeken, want ik zie nu al een aardappelsalade van gele/crème, rode en paarse aardappeltjes voor me.

En dan tot slot heuglijk feit nummer 3. Want na het boven brengen van de gezaaide tomaten en het spieken bij de pootaardappelen ook nog even door het perspex van de propagator gegluurd. En daar zag ik de eerste zaailing van de Impatiens namchabarwensis:

Impatiens namchabarwensis kiemt

Moeilijke naam. Komt uit Tibet, in het dal van een berg met de naam Namcha Barwa. Dat verklaart dan die moeilijke naam. Vorig jaar kreeg ik een stekje van Stijn, maar helaas overleed die door een enorme plaag van luis op de plant.

Impatiens nachambarwensisDit jaar kreeg ik zaden van Stijn. Maar Impatiensjes kunnen lastig zijn. En dus een paar zaden in de denomethode 2 weken in de koelkast op 0 graden gelegd en daarna in potjes met potgrond gezaaid en in de propagator gezet. En ze doet het!! Sterker nog, ik zag vanmiddag dat 5 andere zaden die ik gewoon zonder koudeperiode op de licht verwarmde kamer heb gezaaid, ook zijn gekiemd.

Voor wie haar niet kent, even een foto van vorig jaar. Zo mooi dus. En zo blij ben ik dus. En dan nu maar hopen dat ze graag hier wil blijven wonen, niet ziek wordt, wil groeien en bloeien, en heel misschien ook nog wel zaden zou willen maken.

Morgen naar de tuin, laatste stukje spitten en mest kruien. En daarmee zijn we weer terug op aarde, alweer :-).

p.s.; pagina over Citroengras is klaar. En zo links en rechts al een aantal recepten met foto’s geplaats, o.a. bramenkoek (pagina bramen), carpaccio van bietjes (pagina bietjes), courgettetaart (pagina courgette), verrassende tatin van Ottolenghi (pagina aardappelen), gazpacho (pagina tomaten). Ik hoop de komende dagen nog wat meer te kunnen schrijven op de website.

 

Na zaaien volgt kiemen

Ondertussen al best veel gezaaid (maar nog heel veel meer nog niet gezaaid hoor :-)). Maar dat zaaien neemt wel wat tijd in beslag, en de periode daarna ook. Elke dag met argusogen kijken of ik iets zie kiemen kost ook veel tijd. Controleren of de grond nog vochtig genoeg is, water geven wanneer nodig, in de propagator naar de denomethode spieken.

Mosterdblad gekiemd

Op de foto gekiemd mosterdblad, eigenlijk iets te dicht op elkaar, maar mosterdblad is sterk en kan dat wel hebben, je kunt al goed de verschillende bladkleuren zien.

En dan gaat straks stap 2 komen, met als gevolg overvolle kamers en kassen met zaaisels en zaailingen. Mensen die wel eens even komen kijken vragen zich dan af hoe ik toch kan weten waar zo ongeveer alles staat, wat wat is, wat er al is gezaaid en wat nog niet. Nou, een gedegen planning dus. Lijstje bijhouden, en direct noteren wat er niet kiemt en er iets anders voor verzinnen (of een 2e poging met dezelfde zaden als ik denk dat het niets met de kwaliteit van de zaden heeft gehad).

Soms vragen mensen me wat je dan al kunt zaaien nu, en waar. Ik zal daarom even het lijstje (eigenlijk niet het lijstje, maar mijn lijstje) hieronder zetten:

In de kas koud voorgezaaid:

  • doperwten
  • kapucijners (niets zo lekker als verse groene kapucijners, heb ik dat niet al eens gezegd?)
  • tuinbonen
  • mosterdblad,
  • rucola
  • spitskool
  • vroege savooikool
  • uien
  • zomerprei
  • peterselie
  • spinaziezuring
  • snijbiet
  • bloemen als Consolida en Verbena en Polygonum (die dus een koudeperiode willen)
  • en radijs (broei, geschikt dus voor de kas) en scherpzaad spinazie in de vollegrond in de kas gezaaid

Zomerprei kiemt

Het was zoeken (want het lijkt heel wat maar de sprietjes die je op de foto ziet zijn echt pas een paar millimeter groot), maar ook de zomerprei is aan het kiemen. Met het zwarte zaadhoesje nog op hun kop, maar dat werken ze er zelf vanaf wanneer ze groter en sterker worden.

En wat heb ik dan in huis gezaaid:

  • pepers
  • paprika’s
  • aubergines
  • bloemen als Rhodochiton atrosanguineus, Asarina erbusecens, Impatiens namchabarwensis, Lepechinia salviae, Zaluzianskya capensis, etc. – allemaal warmteminnende soorten die een lange tijd nodig hebben om te kiemen en/of groeien en die later in potten zullen worden gehouden.

En dus nog geen courgettes, komkommers en bonen gezaaid. Ik hoor wel van mensen die dat wel al aan het doen zijn maar dat zijn soorten die snel kiemen en groeien en dus heel veel plaats en verzorging kosten voor ze pas in mei naar buiten mogen. Oftewel; kan prima maar hebben veel verzorging nodig en zijn heel gemakkelijk gewoon in april te zaaien (of bij enorm veel ongeduld, wat ik zeker ook herken, in maart dan maar). Ik zou zeggen, wacht er vooral nog minstens een maand mee :-).

Met stok zaaigleuf maken

Op de foto: onze manier van het zaaien in de vollegrond: maak de grond los en verwijder onkruid. Vervolgens leggen we een stok op de grond en die duwen we met een voet in de grond tot je voet de grond raakt en de stok niet dieper gaat. En zo heb je heel snel en heel gemakkelijk een rechte zaaigeul. Op de foto zie een klein stokje voor kleine rijtjes radijs in de kas. Voor buiten gebruiken we een bezemsteel zonder bezem, dus veel langer maar kan ook ietsje dieper de grond induwen.

Ik ga komende week tomaten zaaien. En dat is hier altijd nog wel een ‘dingetje’. Niet het zaaien zelf, daar heb ik een leuke tray voor waar alles in past. Ik ga ze zaaien op een amper verwarmde slaapkamer maar wel in het volle licht (en hopelijk zon), in het slechtste geval zo’n 14 graden, in het beste (met zon), wel ruim 20 graden..

Tomaten kiemen bij lagere temperaturen dan pepers en ze groeien ook veel sneller. En dus verwacht ik zo’n 3 weken na het zaaien van de tomaten te kunnen verspenen. En dat is hier dus het ‘dingetje’. Want dan zitten we naast de meer dan 60 potjes met pepers en paprika’s ook ineens met zo ongeveer 100 potjes met tomatenzaailingen.

En dan moeten er dus ook zaailingen in onze slaapkamer staan, en moet het bed wat worden opgeschoven, en de kast een stukje opzij. En gaan we pas echt beginnen want dan moet er vaak water worden gegeven, alles gecheckt op eventuele beestjes, ziekten, etc.. En dan kunnen er weer andere planten worden gezaaid zoals eenjarigen, etc.. Tot ik weet dat Ruud gaat klagen, dat hij overal omheen moet gaan lopen, er overal potjes in de weg staan.

Elk jaar hetzelfde, en elk jaar kan ik me erop verheugen. Omdat ik weet dat het maar tijdelijk is, en we er in ruil mooie planten en bloemen en lekkere groenten en een vriezer vol oogst voor in de plaats krijgen.

Zaailingen 22-2-15

Zo ziet het er nu al uit. Veel te krap op een klein kamertje, allemaal zo dicht mogelijk bij het raam. Kun je je voorstellen dat er nog misschien zo’n 200 potjes bijkomen in de komende 2 maanden? Niet alleen op dit kamertje natuurlijk, gelukkig niet, want hier kunnen we duidelijk nu al niet meer lopen, en het is nog maar februari :-).

En voor nu; eerst de aardappelen laten kiemen/spruiten, sjalotten poten (maar er is hier vrijdag zoveel water gevallen dat dat gisteren helaas niet mogelijk was), alles wat kiemt verspenen, het allerlaatste stukje spitten, nog 2 laatste fruitbomen snoeien, en nog wat opruimen. En dan is het volgende week maart. En maart is toch echt het begin van het seizoen. Mesten, bietjes zaaien, en worteltjes, poottuitjes planten, aardappelen poten, het eerste onkruid gaat dan al weer groeien, etc., etc.. Nog 1 weekje hard werken om alles in orde te brengen en dan breekt de tuinlente los.

 

Hallo Jumbo

Eerst even dit:

Ik kan er niks aan doen, irriteer me dood aan de reclame van de Jumbo. Ik snap ook wel dat het grappig is bedoeld, maar kan er gewoon niet om lachen, terwijl ik het idee heb dat ik toch best een redelijk normaal gevoel voor humor heb). Ik heb het over de reclame waarbij een man biologisch tuiniert en dat allemaal fout gaat en er dan een mevrouw aan het einde naast wat dooie uien en onkruid zegt ‘ach, stop daar nou mee, bij Jumbo kun je het gewoon allemaal voor weinig geld kopen’. A: dan begrijp je niet waar tuinieren over gaat. B; ik ken echt maar heel weinig mensen die tuinieren in geitenwollen sokken en open sandalen (je zult je riek er rechtop op laten vallen, zeg). C; ik heb geen puntmuts. D; er mislukt hier niet zo heel veel. E: ik zit niet middenin de nacht met een zaklamp naar slakken te zoeken, hoewel ik er wel eens over heb verzonnen. Zo, ik kan het maar kwijt zijn :-).

Nee, dan Albert Heijn; die lijkt te begrijpen dat positieve reclame altijd leuker is dan negatieve reclame. Ok, ik zie dan ook wel een tomatenplant met 2 apart van elkaar hangende rijpe tomaatjes terwijl ze toch echt in trosjes groeien, en zeker nu nog niet. Maar het is het idee. En ze lijken te begrijpen dat er meer mensen tuinieren dan een paar jaar geleden, het is een beetje ‘hip’.

Waarom? Combinatie van factoren denk ik; met dank aan internet, mensen leven wat meer bewust en lezen op internet over alles wat er met voedsel gebeurt. Ook een beetje bewust kinderen opvoeden; ze leren dat een appel aan een boom groeit en een aardappel onder de grond. En natuurlijk wordt er tegenwoordig steeds leuker en lekkerder gekookt, en wat is er lekkerder dan dat met groenten uit eigen tuin te doen. En dan heb ik het nog niet over zaken als de ehec-bacterie, de rage van superfoods, etc.. Een jaar of 10 geleden vertelde ik een collega eens dat we een moestuin hebben, ze keek naar me alsof er een enorme snottebel aan mijn kin hing. Dat gebeurt me zelden meer, ik krijg eigenlijk altijd leuke reacties, en vragen over wat ik dan teel. Albert begrijpt dat, Jumbo nog niet. Dag Jumbo :-).

Maar afijn, dat is niet waar normaal gesproken mijn tuindagboeken over gaan. Meestal laat ik er wat vorderingen in de tuin zien. Dus die volgen dan nu:

Zoete aardappelen in waterMet dank aan Ans voor de hyacint-vaasjes, wat leuk!. Ze vond het zielig dat die andere zoete aardappelen zo pijnlijk waren ingeprikt. Nou, ze staan er goed bij. Ik heb er wel 1 weg moeten gooien, die begon te schimmelen en te verschrompelen maar daar heb ik een nieuwe voor gekocht. En links zie je de 2 gezonde zoete aardappelen. Niet heel duidelijk te zien maar ze hebben al best veel en gezonde wortels en je ziet dat ze gaan uitlopen. Rechts staan de nieuwe, verse aardappelen, zonder prikkers, ze blijven netjes hangen.

Aardappelen licht gelegd

Dat doen de gewone aardappelen nog niet. Dat kan ook niet want we kregen ze pas dinsdag. Maar we hebben ze gisteren uit hun netjes gehaald en uitgespreid in een bakje waar zoveel mogelijk licht en lucht in kan en ze naast elkaar kunnen liggen. Van links naar echts zie je de biologische Solist, Rote Emma en in het bakje rechts Tiamo. In het licht, en zo koel mogelijk (op zolder, bij zo’n 10 graden) mogen ze langzaam wakker worden en gaan spruiten (uitlopen). Wist je dat ze echt een soort van ademen? Ze hebben koolhydraten uit de knol nodig om te leven en nemen daarom zuurstof op en scheiden koolstofdioxide af, daar komt er ook vocht bij vrij. En daarom worden aardappelen dus ook zacht. En daarom lopen ze uit; boven de 6 graden (meen ik) wil de aardappel weer gaan leven en gaat ze ademen om blad en wortels te maken.

Je kunt er dus ook voor kiezen om ze niet te laten spruiten (het wordt ook wel voorkiemen genoemd). Dan duurt het gewoon wat langer voor ze boven komen na het poten. Maar omdat we ze toch nog niet mogen poten (want aardappelen kunnen niet echt tegen vorst) laten we ze nu spruiten, als ze dan over een week of 3 gepoot mogen worden hebben ze al wat uitlopers en komen ze wat eerder boven de grond. Geef ze geen water en dek ze niet af, gewoon koel en licht leggen, dat geeft de mooiste kiemen (want je wilt niet van die lange, zwakke uitlopers, je wilt mooi korte, gedrongen uitlopertjes, die zijn gezond, breken niet af bij het poten.

De kapucijnerzaailingen die we afgelopen week naar de koude kas hebben gebracht doen het prima. Zo goed dat we vandaag de glasplaten weg hebben gehaald, want de zaailingen zijn al zo groot dat ze met de kopjes tegen het glas aan kwamen. Die glasplaten hadden we er niet op liggen om te beschermen tegen kou, want kapucijners kunnen heel goed tegen kou. Het was als bescherming tegen de muizen. En dus weten we overmorgen of we nog heel veel muizen hebben en/of ze de gekiemde zaailingen ook nog lekker vinden (normaal gesproken niet, normaal gesproken vinden ze echt alleen de zaden of de kiemende zaden lekker).

Kapucijners gekiemdTot slot nog een foto van de pepers en paprika’s zoals ze er nu bij staan:

Peperzaailingen groot en klein

Nog steeds heel klein. Maar als je goed kijkt zie je een 3e miniblaadje in de maak. En daar ben ik blij mee! Je kunt ook zien dat de zaailingen links (2 weken geleden verspeend) al groter zijn dan de zaailingen rechts (vorige week verspeend). Ze worden wat lang, maar niet verontrustend. Als de zaailingen 4 blaadjes hebben (2 kiem- en 2 echte -blaadjes) gaan ze naar een koelere kamer. Zodat ze daar, met steeds meer en langer licht van buiten, bij zo’n 18 graden verder mogen groeien.

En dat is goed voor de pepers en paprika’s, maar het is ook goed voor de soorten die nog gezaaid gaan worden. Afgelopen week bloemen als Asarina, Agastache, Rhodochiton en Lepechinia gezaaid. Met de meeste eenjarigen ga ik nog een week of 3 wachten. Maar ik hoor iedereen over tomaten zaaien, en dan begint het ook bij mij te kriebelen. Ik heb het gelukkig nog uit weten te stellen, maar als het komende week regenachtig wordt, dan zou het zomaar kunnen dat ze ook hier gezaaid gaan worden. Komend weekend alvast maar labeltjes knippen en schrijven.