Verspenen

Eerst even ons uitzicht gisteren:

Kas 3 als uitzichtBijna de hele dag gemiezerd. maar op het grijze weer na was ik heel blij; links in het hoekje in de minikas zie je al spinazie groeien. In de grote kas staan overal trays en potten met zaaisels. Als je er zon bij denkt lijkt het wel voorjaar :-).

Ik weet niet of er een officiële betekenis voor verspenen is. Maar voor zover ik weet betekent het “Het uit elkaar halen van dicht op elkaar gezaaide planten, en die vervolgens apart oppotten of uitplanten.” Of zoiets. Zoals dit dus:

Tagetes breedwerpig gezaaid

Dit is Tagetes Kees Orange. Breedwerpig gezaaid in een plastic bakje. Nu pas net gekiemd, vooral niet aankomen. Pas als het echte plantjes zijn, met meer dan 2 blaadjes ga ik ze verspenen. En dat wordt dan dus priegelen, want ik wil zoveel mogelijk zaailingen heel overkrijgen in een nieuw en eigen potje. Tegen die tijd nieuwe foto’s. Ik doe dit niet zo vaak, heeft gewoon niet zo mijn voorkeur. Maar de tray’s waren allemaal in gebruik. En met Tagetes durf ik het wel aan, ook al ben ik er niet zo handig in.

Mijn voorkeur:

Zaaitray met vanallesEen tray, ze zijn helaas nu niet meer te koop bij het Vlaams Zaadhuis, het is lastig een goede tray te vinden (daarom ben ik er altijd zuinig op). Deze tray heeft sterke vakjes van 4,5 bij 4,5 centimeter en dat is best groot voor een tray. Ik zaai erin (logisch :-)). Maar dan, alles heeft zijn eigen tijd. Je ziet dat er al vakjes leeg zijn, van soorten die ik al eerder ‘verspeende’ (al pot ik dus het hele kluitje/plugje over naar een 9-centimeterpot en haal zaailingen zeker niet uit elkaar, want de worteltjes zitten in zo’n tray altijd dicht op elkaar). Voorwaarde is dan dus wel dan je dun zaait, met 60 zaailingen in zo’n klein vakje wordt het ook niks want dan heeft geen van de zaailingen genoeg ruimte.

Je ziet ook zaailingen die nu verspeende kunnen worden en je ziet zaailingen die pas net kiemen, en zaailingen die nog helemaal niet zijn gekiemd. Deze week vul ik de vakjes die leeg zijn weer met potgrond/brekerzand, en dan kan ik daar weer in zaaien.

Sommige soorten gaan dus nog over naar andere potjes, maar sommige soorten groeien zo snel en zijn zo sterk dat dat niet nodig is:

Gele Mosterd groot genoeg om uit te plantenGele Mosterd. Lekker, want de blaadjes lijken qua smaak wel wat op een kruising tussen radijs en rucola (pittig maar dan zonder het nootachtige), lekker in een stamppotje of in een salade. En als de plant eenmaal gaat groeien en bloeien (met gele trosjes bloemen) en zaden maakt heb ik zelfgeteeld mosterdzaad. Voor in de zoetzuur-inmaak, of in de curry of wat dan ook.

Maar Gele Mosterd, officieel Sinapis alba (vreemd want alba betekent toch wit, daarom schijnt ze ook wel witte mosterd te worden genoemd, voor de ingewikkeldheid), is heel sterk. Slakken en vogels en muizen vinden haar niet lekker en ze kan heel goed tegen kou.

Op de foto hierboven zie je haar nog in haar tray (met ervoor heel kleine zaailingetje van melde en nog niet gekiemde zaaisels van Barbarea en Snijselderij). Hieronder zie je pluggen Gele mosterd zoals ze uit de tray zijn gekomen:

Gele Mosterd pluggen

En zo heeft Ruud ze uitgeplant. Je ziet dat ze genoeg worteltjes hebben. Ik ga hier ook niet meer in priegelen om er zaailingen tussenuit te halen – ze zoeken zelf maar uit wie de sterkste gaat worden in de grond en het hardst groeit, en wie het misschien niet gaat halen.

Maar andere soorten hebben gewoon nog tijd nodig, of beschutting tegen kou, regen, beestjes of wat dan ook, en worden nog overgezet naar 9-centimeterpotjes.

Verspeende zaailingenHier mogen ze zeker nog een paar weken in staan, tot ik ze groot genoeg vind (en veilig genoeg qua weer of beestjes) om uitgeplant te worden in de volle grond. En helaas is er geen enkele andere regel hierin te bedenken dan dat wat je zelf veilig genoeg vindt. Zo even uit mijn hoofd zijn dit de volgende zaailingen (van links naar rechts): 5x Baby Rose Garden Party (een zaairoosje, leuk hè!), 5x Erysimum Little Kiss Lilac, dan 4x Agastache Kolibri, dan 9x Asarina procumbens, daarna 3x Slangenradijs, vervolgens 3x Asarina scandens Jewel Mixed, daarna 1x Impatiens namchabarwensis en tot slot 5x Platte Peterselie.

En zo staan er ondertussen al weer 3 bakken vol met dit soort mengsels van zaailingen (en 3 bakken tomatenzaailingen, en thuis 2 grote bakken paprika-s en peperzaailingen). Oftewel, ik weet zelf ook niet meer wat ik allemaal heb gezaaid, verspeend of nog niet, zonder planning zou ik echt een beetje hulpeloos zijn :-).

Dus vanmiddag maar de voorlopig laatste zaden uit de papieren zak halen die nog gezaaid moeten worden, en dat zijn dan pompoenen, komkommers, courgettes, meloenen, Basilicum, en wat bloemensoorten als Ipomoea’s en Amaranthus. En daarmee ben ik echt ruim vroeg genoeg. Want het is nog niet eens april. Maar de zaailingen kunnen over een week of 3 mee naar de tuin, en in de koude kas is het dan hopelijk wel al zo warm dat het daarin niet meer gaat vriezen en het overdag in de zon al flink warm wordt.

Tot slot nog even een huishoudelijke mededeling: kopieer vooral vandaag nog even de informatie uit de zadenlijst als je dat nog niet hebt gedaan. Want morgen sluit ik echt de zadenlijst. Iedereen die zaden bij me heeft besteld, heel hartelijk dank daarvoor!! En veel plezier en succes met zaaien en de opkweek! En wellicht tot komend najaar!!

 

Drukke maand

Aalbes loopt uitJammer dat het weer zo tegen zit, want dit zijn wel de belangrijkste tuinmaanden. En dus morgen toch maar in de miezerregen naar de tuin, want nog heel veel te doen.

De ‘targets’ voor deze dagen:

  • worteltjes en pastinaken zaaien
  • aardappelen poten
  • alle zaaisels verzorgen
  • laatste stukje tuin schoonmaken en met stro bedekken
  • alle zaailingen die groot genoeg zijn verspenen.

En dus vanmorgen begonnen met verspenen. Maar ik kreeg het al snel warm in de kas, met de zon op het glas ruim boven de 20 graden. En omdat het morgen (zaterdag) gaat regenen, besloten morgen verder te gaan met het verspenen in de kas, en vandaag zoveel mogelijk buiten te doen.

Op de foto de eerste groene blaadjes van de aalbes Jonkheer van Tets, het voorjaar gaat nu toch echt beginnen, kou en regen of niet.

En dus de laatste aardappelen gepoot, vroege Tiamo’s en middelvroege Rote Emma’s (waar ik erg nieuwsgierig naar ben, die zijn als het goed is van binnen rood – ik zie al de aardappelsalade van gele Solist-aardappelen, rode Rote Emma’s en paarse Bleue d’Artois voor me, geweldig!).

Aardappelen gepoot in stro in bakDe Tiamo’s in de vollegrond/moestuin gepoot, de Rote Emma’s in een verhoogde bak. Zoals je op de foto kunt zien eerst maar uitgemeten en rondjes grond strovrij gemaakt. Handig, want de rondjes laat ik strovrij zodat de aardappelplanten die daar boven moeten komen genoeg licht en lucht krijgen, en dan weet ik dus ook gelijk waar ik de planten kan verwachten. Tegen die tijd dat de planten boven komen schuif ik het stro weer wat terug.

Wat ook handig is om te weten; wat te doen met de grond die je opgraaft bij het poten (of het planten of inkuilen of wat dan ook)? Liever niet even naast het plantgat gooien (wat we dus vroeger altijd deden). Wat als je dat doet komt er dus een laagje grond op het stro te liggen. En dan kan daar weer gewoon onkruid gaan groeien en schieten we er niets mee op.

En dus heb ik mezelf aangewend om elke keer als ik iets ga planten of poten of verzetten, een emmer mee te nemen. Grond die ik weghaal gaat in de emmer, na het planten gaat de grond vanuit de emmer weer bij de planten en vervolgens het stro er weer omheen. En daarom kost het nu inderdaad wat meer tijd, tijd die ik hoop in de zomermaanden te besparen.

Melothria scabra knolletjesRuud heeft vandaag het laatste reepje kale grond onkruidvrij gemaakt en bedekt met stro. Toen ik terugkwam van het poten van de aardappelen zei hij dat hij in de grond nog wat knolletjes had gevonden. En na een tijdje verzinnen kan ik niets anders bedenken dan dat het knolletjes van Melothria scabra (de Mexican Sour Gherkin) zouden moeten zijn. Ik wist niet eens dat die knolletjes maken. Wel heel handig, want dan kun je ook overwegen om de knolletjes in het najaar uit te graven en vorstvrij te bewaren tot het volgende voorjaar. Blijkbaar heeft de zachte winter de knolletjes geholpen te overleven, want de knolletjes zijn nog hard en gezond. En dus snel weer terug geplant. Wie weet…. ik heb haar ook gezaaid maar als de knolletjes nu eens uit zouden willen lopen, dat zou helemaal geweldig zijn. Nog even een kleine slag om de arm, maar zou echt niet weten wat het anders zou kunnen zijn, zodra ze uit gaan lopen weten we het zeker.

Tot slot van het buitengebeuren nog even een foto van de tuin.

Overzicht tuin 27-03-15

Nog steeds kaal (of eigenlijk juist niet, met al dat stro, maar in ieder geval nog weinig groen te zien). Maar er gebeurt van alles. Overal zie je witte stokjes (waar bijvoorbeeld aardappelen zijn gepoot, sjalotten of uien zijn geplant). Vakken zijn ingedeeld (en nu al weer ruimte tekort). Er worden alvast hekwerkjes gebouwd voor netten voor bescherming tegen vogels. Over 4 weken is dit als het goed is een heel ander gezicht (en vooral een groen gezicht).

Tot slot dan nog 2 foto’s van de laatste planten thuis. En dat zijn er nog aardig wat; alle paprika’s en pepers en dat zijn er dit jaar behoorlijk veel.

Peperzaailingen 1e en 2e zaai

De paprika’s en pepers van de eerste en tweede zaai. je kunt echt geen verschil meer zien, terwijl de eerste zaai in de laatste week van januari was en de 2e zaai zo rond 15 februari.

Je kunt het bij de derde zaai wel zien, die zijn pas eind februari of zelfs begin maart gezaaid:

Peperzaailingen 3e zaai

Een stuk kleiner maar ook daar al weer wat verschillen tussen verschillende planten (omdat die niet allemaal op 1 dag zijn gezaaid). En uiteindelijk zal alles eind april zo ongeveer even groot zijn. Ook omdat deze zaailingen nu het beste plekje hebben gekregen, op de kamer waar de kachelpijp doorheen loopt, voor het zonnige raam. De grote paprika’s en pepers van de foto erboven staan nu op een onverwarmde kamer (maar wel ook lekker in het zonnetje, als die schijnt :-)).

En dus ook morgen naar de tuin; verspenen en oppotten, mooi karweitje in de kas op een regenachtige dag. En als het dan volgende week april is ga ik voorzichtig eens bedenken welke courgettes ik wil zaaien (ik heb nog ronde, donkergroene, witte en klimmers), en welke pompoenen. En maïs, misschien wel alvast wat lage stamboontjes in huis voorzaaien. Want er is weer wat plaats. En na het kiemen is het zo rond de 3e week van april en mag alles mee naar de tuin en nog een weekje afharden voor de planten begin mei de tuin in mogen. Plannen blijft belangrijk, zeker in deze drukke tijden.

 

Bijna

Je voelt het, al is het koud (en vandaag ook amper zonnig), de lente is begonnen, officieel en onofficieel. Nog 1 of 2 weken (afhankelijk van het weer) en de eerste fruitbomen gaan bloeien.

Peer knop

Op de foto de Gieser Wildeman stoofpeer – nog een paar dagen en de knoppen springen open. maar ook de blauwe bes, aalbessen, kruisbessen, appels, pruimen, alles staat op springen. De knofloken groeien, de sjalotten lopen nog niet uit maar als je ze voorzichtig aanraakt voel je dat ze wortels hebben want ze zitten vast in de grond. De kapucijners groeien, de bieslook loopt uit, de aardbeienplanten maken nieuw blad.

En hoe gaat het dan met de tomaten in die o-zo koude kas? Nou, eigenlijk prima. 1 Ananas Bleu is helaas dood, maar dat kan altijd gebeuren. En aangezien ik van een aantal rassen 2 zaailingen in een pot heb staan heb ik een 2e Ananas Bleu alweer voorzichtig uit het potje met zusje gehaald en apart opgepot, dus dat is al weer hersteld.

Tomatenzaailingen 23 maart 2015

Ik heb de afgelopen dagen nog vliesdoek over de zaailingen gedrapeerd maar heb dat nu ook weggehaald. Want vliesdoek houdt wel lekker warmte vast maar ook licht en de zaailingen zijn best lang en dun (niet heel erg maar ik wil niet dat het nog meer wordt). En heel zonnig wordt het niet de komende dagen dus de kans op verbrande blaadjes lijkt mij nihil.

Tomatenzaailing jong

Op de foto 2 tomatenzaailingen van dichtbij. Één van de 2 ga ik volgende week wegknippen, nu nog even wachten tot beiden het gezond blijven en hopelijk één de sterkste blijkt. Anders is het nog lastig kiezen en vind ik het ook een beetje sneu voor de afvaller. Ik zie het al weer gebeuren, dan toch maar weer proberen te redden en apart oppotten. Zucht.

Doperwtenzaailingen uitgeplantJe kunt de fijne haartjes op de tomatenzaailingen al zien, en ik heb ze al geroken. Als je voor het eerst tomatenzaailingen opkweekt, wrijf dan eens (als ze groot genoeg zijn), over een stukje van een blaadje en ruik eens; een geur die niet te omschrijven is, ook niet perse lekker, maar alleen een tomatenplant ruikt zo. Er zijn zomers dat de geur zelfs in mijn haar zit, als ik net in de kassen de tomaten gediefd en opgebonden heb. Dus voor mij ruikt het naar zomer en naar tomatenoogst, ik vind het heerlijk!

Vandaag maar een halve dag tuin. Maar toch veel gedaan. Alles water gegeven, en de doperwten uitgeplant (foto) en dat was veel werk; eerst het stro voorzichtig weghalen, daarna de voorgezaaide planten poten, dan het stro weer voorzichtig om de zaailingen terug vouwen. Water geven.

En tot slot natuurlijk een hekwerk maken en alles goed afdekken met netten of gaas. Want vogels houden erg van net gekiemde zaailingen van erwten, kapucijners, peultjes, Lathyrussen, etc.. En dus begint de tuin al weer een beetje op een fort te lijken, doperwten beschermd, tuinbonen beschermd, alvast een hekwerk rond het aardbeienveld gezet (dat dekken we af na de bloei in juni), kapucijners beschermd, Lathyrus beschermd.

Er komt een tijd dat het allemaal weer weg kan, als er meer te kiezen en eten valt, maar ook als de planten zo groot zijn dat ze niet lekker meer zijn voor de vogels. Maar voorlopig komt er de komende tijd alleen maar bij (want ook koolplanten moeten in hun jeugd beschermd worden, en ook aalbessen na de bloei).

Mosterdblad groeit

Op de foto mosterdblad in een mix van kleurtjes. hebben we ook wel eens helemaal tot op de grond afgevreten gezien maar dit jaar gaat het wonderwel (voorlopig) goed. Nog een week of 2 en we kunnen er wellicht al voorzichtig van eten (lekker pittige blaadjes, heerlijk om rauw op een boterham met kaas te eten, of gemengd met sla, als het groter is ook lekker als stamppotje of stoven).

En zo planten we elke week wat meer uit, wordt er elke week weer wat gezaaid, en komen er meer en meer soorten bij. In de kas veel voorgezaaid en daar kiemen ondertussen spitskool en rode kool, bietjes en snijbiet, sla en andijvie en rucola, slangenradijs en mosterd.

Tot slot nog een bijzondere foto (nou ja, niet de foto maar bij het verhaal erbij). Ik had Greek Pepperoncini gezaaid (je kent ze vast, die groenwitte pepers die je in de Griekse keuken vaak onrijp in het zoetzuur ziet). Maar de zaden wilden niet kiemen, niet in propagator, niet erbuiten, wekenlang gewacht. Uiteindelijk 1 zaadje gekiemd. Maar toen een aantal planten naar de tuin gebracht. In de koude kas, misschien al wel 3 weken geleden. En verder niet op gelet, ze was mee geslopen tussen niet gekiemde Impatienssoorten.

Maar afgelopen weekend keek ik nog eens goed in de bak, in het potje, en op het labeltje. En dit is ze nu:

Peperzaailing in kou in kas

Ondanks alle kou van de afgelopen weken is ze gewoon blijven leven. En dat niet alleen, niet hard gegroeid maar toch begint ze aan een derde en vierde blaadje, dat is toch een goed teken. En sterker nog; er zijn nog 3 zaden gekiemd, in de kou. Sterk hoor!! En erg blij mee! Zo blij dat ik het verder niet wil gokken en haar toch maar weer mee naar huis heb genomen, want uiteindelijk zal ze het ongetwijfeld de komende weken toch beter naar haar zin hebben in een warm huis in een (hopelijk) zonnig raamkozijn dan in de koude kas.

 

Don’t Try this at home

En zo zien de tomatenzaailingen eruit sinds vorige week:

Tomatenzaailingen schuin door lichtgebrek

We hebben gewoon niet genoeg licht op de slaapkamer boven. De zaailingen worden niet echt lang en dun. En dat komt dan doordat het amper 13 graden is op de kamer (en dat komt dan weer doordat we eigenlijk nooit de verwarming aan hebben maar de houtkachel stoken, daardoor beneden heerlijk warm maar boven altijd koud).

Maar ze groeien ook gewoon niet. En liggen ondertussen helemaal plat. Liggen is eigenlijk ook niet het juiste woord, ze leunen gewoon naar het licht (dat er dus niet genoeg is). En staan te niksen, te wachten op meer warmte en vooral meer licht (en zon krijgen ze al helemaal niet).

En dus besloten om de tomatenzaailingen naar de volkstuin/koude kas te brengen. En ik zou dat echt iedereen heel erg af willen raden. Want:

  • het is pas 20 maart, veel te vroeg voor tomaten
  • als het gaat vriezen kunnen de zaailingen dood gaan
  • er zijn nog wel wat meer redenen te bedenken maar dit zijn wel de 2 belangrijkste.

Ik wil er hier niet over liegen of het verzwijgen, het is zoals het is. Wij hebben vandaag dus de zaailingen naar de kas gebracht. Zaailingen in de auto:

Tomatenzaailingen in auto

Ik hou nu ook nog maar de 2 zaailingen aan wanneer ze samen in een potje staan, het is natuurlijk de bedoeling om 1 zaailing per potje aan te houden maar met dit nogal onzekere avontuur voor de boeg hou ik nog maar even 2 zaailingen aan, voor het geval er één dood gaat en de ander dan toch nog blijft leven. Je kunt zien hoe klein ze zijn en hoe scheef ze staan. Bbrrr, zo de kou in. Ze staan nu allemaal in de kas.

Het is er nu nog warm, met de zon op de kas is het er ruim 20 graden.

Veel te warm eigenlijk. Maar vannacht veel te koud.

Tomatenzaailingen in de kasTomatenzaailingen in de kas met vlies

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tomatenzaailingen die nog geen enkele zonnestraal hebben gehad zouden verbranden in de zon in de kas (die bijna werkt als een vergrootglas). En daarom gaat er een vliesdoek over ze heen.

Het doek filtert het licht maar neemt wel de warmte op. Zo hoop ik dat het onder het vliesdoek overdag zo opwarmt dat de potgrond al warmer wordt en de zaailingen sterker worden. En dat in de nacht die warmte dan maar heel langzaam wordt afgestaan en de zaailingen er zo lang mogelijk profijt van hebben en het niet ijs- en ijskoud krijgen. Daarnaast is de grond ondertussen 7 graden warm, in een koude nacht kan de grond en het stro wat van die warmte afstaan zodat de lucht net boven de grond wat warmer is dan de lucht buiten de kas. Alle beetjes helpen. En voor wie onze tuin niet kent; er is op ons volkstuinencomplex geen elektriciteit dus we kunnen helaas niet bij verwarmen (want anders was het natuurlijk een heel ander en veel positiever verhaal).

Bedenk dat dit een soort van nood is. Vandaar het ‘don’t try this at home’. De kans dat dit slecht af gaat lopen is heel reëel aanwezig. Dan zal ik niet zeuren en klagen. En het hier ook eerlijk melden en laten zien.

Mocht je je tomatenzaailingen dus dan ook maar een spatje meer licht kunnen bieden dan wij, doe het niet en hou de zaailingen binnen. Mocht je niet zuidwest Nederland wonen, doe het niet en hou de zaailingen binnen (want daar echt nog flink kans op vorst in de komende dagen/week). Mocht je rustig willen slapen vannacht, doe het niet en hou de zaailingen binnen.

Want ik ga de komende dagen zo ongeveer elk uur alle bekende websites met weerberichten minutieus bestuderen. En mocht het nog gaan vriezen is de kans groot dat we de zaailingen weer op moeten gaan halen.

Maar in onze situatie is dit nu de beste oplossing. Vinden wij. Denken we. Of toch niet. Nou ja, we zien wel. Maar alsjeblieft, doe me niet na, en dat meen ik echt.

 

Eindelijk

Ik zeg het al weken, er moet nog één stukje gespit worden. Niet perse voor het spitten maar wel voor de ellende die daar vorig jaar groeide en woekerde. Vorig jaar stonden er strobalen (oh ja, dat fiasco). En die waren zo nat en los van structuur dat we ze in de zomer niet konden verzetten. En de grond eronder werd een broedplaats van onkruid. En dan heb ik het niet over grasjes en vogelmuur, maar over het zware geschut, zoals winde, heermoes en distels. Kruipers die dus niet weggehaald konden worden en een half jaar door hebben kunnen groeien, langs en door de strobalen omhoog. En daardoor sterk konden worden. En dus moest het eruit.

Grond achter kas 1

Je ziet nog 2 groene plukjes (dat is zuring dat al weer mooi uit gaat lopen). En het is dus helemaal geen groot stuk, laten we zeggen 4 meter lang en 60 centimeter breed. Maar soms kun je ergens zo tegenop zien, omdat het gewoon geen leuk werkje is, dat je het uitstelt. Maar vooruit, het moest gebeuren, en het was koud, en van wat zwaarder werk blijf je lekker warm. Geen excuses meer, Ruud spitten (en de grond was zwaar, nat, vette klei die een heel jaar in heeft mogen klinken). En ik op mijn knieën ernaast om de wortels er zoveel mogelijk eruit te halen.

Dit was de oogst van dit kleine stukje:

Onkruidwortels

De dikke witte wortels van winde, de dunnere witte wortels van distels, de zwarte wortels van heermoes. Een emmer vol, van dit kleine stukje grond. En het zou ijdele hoop zijn om te denken dat er dan geen onkruid meer opkomt daar. Het zijn alle drie soorten waarvan maar 1 centimeter wortel hoeft te blijven zitten om het hele proces weer opnieuw te laten beginnen. Iedereen die dit ziet snapt waarom we al jaren niet meer frezen (want daarbij worden al die wortels in tientallen stukjes gehakt en zijn ze klein maar sterk en komen er heel veel meer in de tuin op dan met ouderwets spitten en gewoon wortels van onkruiden verwijderen als je ze tegenkomt.

Tot zover. Misschien niet een leuk onderwerp, maar wel echt heel nuttig. En wij zijn er blij mee. Er ligt ondertussen stro overheen. Ongetwijfeld komen deze zomer nog heermoes, winde en distels boven, maar nog niet 10% van wat er opgekomen zou zijn als we de wortels hadden laten zitten.

En daarmee is dan nu eindelijk de tuin klaar voor het voorjaar. Hoera! En kunnen we verder met de andere werkjes. En dat is dan nu vooral zaaien, zaaisels verzorgen, verspenen (inden nodig) en verplanten. Volgende week mogen de doperwten naar buiten.

Doperwtenzaailingen

Er is buiten al een hekwerk voor ze gezet, en er ligt al een net klaar om de zaailingen na het uitplanten te beschermen tegen vraat van vooral vogels.

En de eerste soorten worden nu verspeend. Nou ja, echt verspenen doe ik maar zelden. Maar op de foto zie je de Digitalis (Consolida) ajacis Sydney Blue Picotee.

Zaailingen verspeend naar P9

In februari in de koude kas gezaaid (werkt wat mij betreft beter dan binnenshuis zaaien, lijkt een koudeperiode op prijs te stellen). Kiemde na een week of 4. En groeide in de tray in de vakjes tot en met het derde blaadje, een stuk of 4 tot 5 zaden per vakje. Ik kan ze per stuk verspenen maar daarbij maak ik waarschijnlijk veel worteltjes kapot. Bovendien kom ik dan potten, grond en plaats tekort. En daarom plant ik het hele plukje met 5 zaailingen uit in een 9-centimeter potje. Daar mogen ze nu lekker verder in groeien, en ik kan me zomaar voorstellen dat er voor alle 5 de zaailingen per potje genoeg plaats is om uit te groeien tot gezonde zaailingen om uit te planten. Maar 20 zaailingen zou veel te veel zijn, als dat eens gebeurt vis ik er gewoon een aantal zaailingen tussenuit, zo laag mogelijk weg nijpen of knippen (lang leve het nagelschaartje :-). Maar dan was het een ongelukje, liever dit, ik hoef niks te beschadigen en later mag het zo naar buiten. Eerst mogen de zaailingen in de kas nog verder groeien.

Wanneer dan wel uitplanten; als ik ze groot genoeg vind, het weer wat warmer wordt en ik denk dat ze niet meer opgevreten zullen worden door slakken of vogels of wat dan ook.

Kapucijner zaailingen wortelsEn wanneer vind ik ze groot genoeg? Algemene stelregel is dat er onderuit het potje al goede wortels moeten komen groeien, dat vind ik zelf altijd een mooie leidraad. Al zijn daar natuurlijk uitzonderingen op. Maar toch handig om altijd even onder het potje te kijken, want dat wat er onder de grond gebeurt is essentieel voor dat wat er boven de grond groeit.

Ter illustratie nog even een foto van de onderkant van de tray van de kapucijnerzaailingen die we vorige week hebben uitgeplant. Je ziet gezonde witte wortels, niet teveel en niet te weinig. Nog langer in de tray houden betekent dat de wortels zich ophopen onder de tray en geen voedingsbodem hebben om verder in te groeien. Oftewel; een mooi moment om de zaailingen uit te planten. Daarnaast dan nog de 2 andere voorwaarden; het is al warm genoeg voor kapucijners. En tegen vraat van vogels hebben we maatregelen genomen (gaas erover gespannen).

Tot slot dan nog een foto van de spinazie (in de kas half februari gezaaid). Nog 2 of 3 weekjes, afhankelijk van het weer, en dan kunnen we de eerste spinazie van 2015 van eigen tuin  oogsten en eten. Heerlijk!

Spinazieblaadjes komen

 

Tot slot nog even een mededeling: volgend weekend sluit ik de zadenlijst (om achter de schermen ook voorzichtig alweer te gaan werken en schrijven aan een nieuwe zadenlijst voor komend najaar – dat klinkt als nog heel ver weg, eerst maar eens hopen op een lange, mooie zomer :-). Maar mocht iemand dus nog de beschrijving van een soort willen, kopieer dat komende week dan nog even want vanaf volgend weekend zul je de beschrijvingen dus ook niet meer op deze website kunnen vinden.