recept Herman

Naar aanleiding van alle reacties op ‘Herman’ in het vorige tuindagboek, en de vraag of ik het recept wil delen, bij deze dan hier maar het recept (want er zit echt geen groente in, dus ik kan het niet op een andere pagina plaatsen :-).

Bron: het boek Verrot Lekker van Christian Weij

Ingrediënten starter:

  • 250 milliliter handwarm water
  • 100 gram suiker
  • 1 zakje gedroogde gist
  • 225 gram tarwebloem

Ingrediënten voeding (en dit moet 2 keer gebeuren, op dag 4 en dag 9):

  • 250 milliliter melk (op kamertemperatuur!)
  • 200 gram suiker
  • 125 gram tarwebloem

Ingrediënten voor de uiteindelijke Herman-cake

  • 250 gram bloem
  • 200 gram suiker
  • 150 milliliter zonnebloemolie
  • 2 eieren
  • 2 theelepels bakpoeder
  • 200 gram rozijnen
  • 100 gram hazelnoten
  • 2 theelepels kaneel
  • 1 theelepel zout

Recept:

Voor de starter: los de suiker en de gist op in het handwarme water en laat het 10 minuten afgedekt staan. Doe de bloem in een grote plastic kom, giet het water met de suiker en gist erbij en roer alles met een houten lepel glad. Dek de kom af met plastic folie en laat Herman bij kamertemperatuur fermenteren.

Op dag 2 en 3 roer je 2 x daags; in de ochtend en avond; goed doorroeren met een houten lepel, en weer afdekken met de folie.

Op dag 4 ga je voor de eerste keer bijvoeden, voeg de ingrediënten toe uit het lijstje ‘Ingrediënten voeding’ en roer weer glad met een houten lepel, en dek af met plastic folie. Uiteraard ook in de avond weer even roeren en afdekken.

Op dag 5, 6, 7 en 8 roer je weer in ochtend en avond met de houten lepel en weer afdekken met folie.

Op dag 9 voed je het deeg weer met de ingrediënten uit het lijstje ‘Ingrediënten voeding’, en roer je het weer glad, afdekken met folie, en ook ’s avonds nog even roeren.

Verdeel Herman nu (na het voeden op dag 9) gelijk in drie gelijke delen; van deel 1 bak je morgen (op dag 10) de cake. Deel 2 is je starter van een nieuwe Herman dat je weer gaat volgen vanaf dag 1. En deel 3 geef je aan een vriend of vriendin die  er hopelijk blij mee is.

En zo dachten we vroeger als kind dat we Herman over de wereld zouden verspreiden. Het is echt heel lang geleden, wel 38 tot 40 jaar :-).

En dan tot slot de cake zelf (op dag 10 dus, 1 dag nadat je voor de laatste keer hebt gevoed):

Verwarm de oven voor op 160 graden. Voed Herman met alle ingrediënten uit het lijstje ‘Ingrediënten voor de Herman-cake’, en roer het goed door. Vet een cakeblik in en giet Herman in het blik. Zet Herman in het cakeblik in het midden van de oven en bak Herman in ongeveer 1 uur en 15 minuten gaar. Laat afkoelen en stort de cake op een bord of schaal.

Persoonlijke opmerkingen:

Ik heb Herman dus zelf nooit meer gehad/gemaakt, in mijn herinnering was het heel lekker maar die herinneringen zijn dus wel behoorlijk oud (in mijn herinnering was Biest ook erg lekker, of ik het daar nu nog mee eens zou zijn waag ik heel voorzichtig te betwijfelen, al zou ik het graag nog eens willen proberen :-).

Oftewel, als je dit recept wil proberen, dan is dat voor eigen risico. Bedenk dat het een soort van zuurdesemstarter is en dat het deeg leeft door wat je er zelf mee doet. En als je je dus niet goed aan de regels houdt kan Herman mislukken; te lage temperatuur of niet voldoende roeren kan er voor zorgen dat de gisting stopt, niet hygiënisch werken kan ervoor zorgen dat er bacteriën de overhand krijgen en alles gaat schimmelen. Dus zorg er goed voor! En dan bedenk ik dus gelijk bij dat Herman niet alleen een vriendschapsdeeg was dat je ombeurten met vriendjes en vriendinnetjes deelde, maar het was blijkbaar tevens dat wat in de jaren 90 en het millennium Tamagotchi en Neopets deden; je moet er ook goed voor zorgen, anders gaat het dood.

Ik ga zelf donderdag starten, dan is volgende week vrijdag de 9e dag en kan ik op zaterdagochtend de cake bakken en meenemen naar de tuin, samen met het deeg om weg te geven :-). En als je het ook gaat maken, en je wilt 9 dagen daarna je 3e deel van het deeg weggeven, print dit er dan bij uit voor erbij: Verrot Lekker – Herman

Tot slot nog even over het boek; er staan nog veel meer leuke recepten in die ik wil gaan proberen, van gefermenteerde tomaten en gefermenteerde bietjes tot Kimchi (gefermenteerde koolbladeren op Oosterse wijze), zuurkool, zoute bonen, aardbeienyoghurtsoda, appelcider, bramenport, basilicumazijn, gepekelde knoflook, tabasco, zuurdesembrood, en noem maar op. Ik ga er vast deze zomer nog wat recepten van proberen, en wellicht meld ik dat hier nog met het recept…. Ik hoop in ieder geval over 10 dagen in dit verhaal de foto’s even te plaatsen die ik van Herman-in-ontwikkeling en de cake ga maken.

 

Bijzonder

Ook wij hebben heel, heel gewone groenten. Van ‘gewone’ Zwitserse Reuzen prei en Laurent krulandijvie tot Superschmelz koolrabi en Amsterse Bak worteltjes.

Maar ik heb wel een voorliefde voor bijzondere en/of mooie soorten. Elk jaar probeer ik weer iets te vinden dat anders is dan het gewone, soms valt het tegen maar soms is het geweldig :-).

Geweldig, nu al………

Komkommer Red Hmong rijp en overrijp

Komkommer Red Hmong. Links bovenin zie je de komkommer zoals je die eet, rechts is ze waarschijnlijk al iets overrijp, hoewel ik haar ook zo nog wel wil proeven. Links is ze (lastig op de foto te zien door al het groene blad eromheen) lichtgroen met middengroen, en met roodbruine vlekjes. Bijzonder. En lekker, want dat is ook belangrijk, lekkere frisse komkommersmaak zonder bitter en met veel sap. Grote groeikrachtige planten, prima opbrengst, wel aan de late kant (want pas nu begint de volle oogst).

Ook heel bijzonder (en prachtig :-));

Tomaat Blue Pitts tros

Tomaat Blue Pitts. Nog nooit zo gezien, echt meer roze dan rood, en onrijp eerder lilapaars dan het blauwpaarse van de originele OSU Blue. Prachtig!! Maar wel met 2 kleine kanttekeningen, geen geweldige opbrengst (niet slecht maar ook niet heel erg goed). En de smaak is goed, maar niet uitzonderlijk goed. En zoals ik al eerder zei is de smaak wel ook heel belangrijk. Maar alleen al omdat ze zo mooi is mag ze blijven.

Niet perse heel mooi maar voor mij wel heel bijzonder:

Pompoen Galeux dEysines

Pompoen Galeux d’Eysines. Per ongeluk verkeerde zaden besteld (ik had New England Sugar Pie willen bestellen maar maakte zelf een foutje in het bestelnummer). En toen kreeg ik dus deze, ik had er wat bedenkingen bij. Maar ben er nu al erg blij mee, groter dan ik had verwacht (gaat bijna wel richting Muscat de Provence qua formaat), en er liggen al 6 van deze pompoenen in ons veldje van 4 planten, en ze zijn nog lang niet uitgegroeid en uitgebloeid. Over de smaak kan ik nog niks zeggen, want het duurt natuurlijk nog tot in september voor de pompoenen rijp zijn, maar ze staat bekend als een pompoen met extra zoet en aromatisch vruchtvlees. Ik wacht het af (met spanning :-)).

Al eens eerder geteeld maar ik blijf het zelf ook altijd nog bijzonder vinden, en vooral prachtig:

Paprika Sweet Black Hungarian plant

Paprika Sweet Black Hungarian, onrijp zeer glanzend en diepdonkerpaars, tegen lakzwart aan. Als de paprika’s gaan rijpen worden ze heel donkerrood. Onrijp en rijp lekker, onrijp minder bitter dan de meeste paprika’s die donkergroen beginnen.

Ook bijzonder, dit jaar hoop ik voor het eerst op een ‘volwassen’ oogst:

Edamame Soja veldje

Want een heel veldje vol gezet met deze Edamame Soja van het ras Black Jet. Sinds ik zag dat je ze rauw in de peulen in kan vriezen kan ik nu al veel leuke recepten bedenken voor komende winter, want ze kunnen dan gewoon in een lekkere salade (al dan niet samen met wat tuinboontjes en verse kapucijners uit dezelfde vriezer).

En tot slot nog mijn overzichtsfoto van de tomaten van dit jaar. Ze zijn het niet allemaal, want er zijn nog wat rassen die nog moeten rijpen en een paar rassen waar toevallig nu net geen rijpe tomaat van te oogsten was.

Maar 1 keer per zomer probeer ik de salontafel voor het raam te zetten en die vol te laden met een tomatenoogst. Wat mij betreft de beste (en mooiste) manier om te laten zien dat er zo heel veel meer aan vormen en kleuren in tomaten bestaan dan dat we in de winkels zien. En je kunt er bijna al bij bedenken dat dan ook de smaken wel van elkaar verschillen, en dat is ook echt zo.

Voor de gelegenheid een iets grotere foto geplaats:

Tomatenpallet 2015

Van de Zigan Noir en Jaune Flammée via de Orange Flasch en Sweet Baby tot de Green Doctor’s Frosted en Andine Cornue.

En dat is dan gelijk het einde van dit tuindagboek, het lijkt op zo’n foto niet eens heel veel, maar ik kan vertellen dat het ruim 15 kilo aan tomaten is (3 volle emmers gisteren op de fiets meegetorst (plus de benodigde courgettes, uien en basilicum :-). Ik ga tomatensaus inmaken .

 

Huisvlijt

Zo een hele week geen tuindagboek, zo 2 op één dag, al is dit dan maar echt een heel kort tuindagboekje.

Terwijl het hier buiten stormt en flink regent verwerken wij thuis de oogst dan maar, ook nuttig. De 2 kilo boontjes zijn schoongemaakt, afgehaald en in drieën gebroken…… en ingevroren. De bietjes hebben in aluminiumfolie 70 minuten in de oven op 200 graden gegaard. Ze liggen nu even af te koelen voor ze gepeld en geraspt en ingevroren kunnen worden. Krootjes afkoelen En dan het laatste karweitje van vandaag. Had ik al gezegd dat ik een nieuw boek heb gekocht? Ik heb een abonnement op het kooktijdschrift Delicious en daar stond vorige week een boek in dat ik gelijk wilde kopen; Verrot lekker van Christian Weij. Zelf heb ik het via bol.com geoogst maar Ako, Bruna, overal is is dit boek te koop. En een aanrader als je veel groenten uit eigen tuin hebt en er eens iets leuks mee wilt proberen te maken.

En dus binnen een week na het ontvangen al iets proberen te maken, met de spitskolen die we gisteren oogstten. Gefermenteerde spitskool, gaat 3 weken of ietsje langer duren.

Gewassen, gesneden, gemengd:

Gefermenteerde spitskool gemengd

En vervolgens in pot:

Gefermenteerde spitskool klaar

Voor alle duidelijkheid; die dingen die je in de pot ziet zijn diepvrieszakjes die voor een deel zijn gevuld met extra zout water (een paar eetlepels zout even verwarmen in een half litertje water). Zout water is zwaar en daardoor blijft de spitskool goed onder het vocht staan. Alleen dat is al een geweldige tip die in het boek staat.

Ik heb het recept helaas iets aan moeten passen omdat ik plotseling geen kerrie meer in huis had, maar met een eigen mengsel van kruiden wordt het hopelijk ook lekker. Ik ga het recept nu gelijk op de pagina met inmaakrecepten zetten. En ik ga het hier natuurlijk melden als de gefermenteerde spitskool (hopelijk) over 3 weken klaar is, en gelukt is en lekker is.

Het eerstvolgende dat ik uit het boek ga maken is ‘Herman’. Ik weet niet of iemand nog iets weet over ‘Herman’, misschien moet je er ook veertiger voor zijn zoals ik want ik heb er later nooit meer over gehoord. ‘Herman’ kreeg je als kind van iemand, in een potje, geen idee hoe je het zelf kon maken/starten, je moest echt wachten tot je een potje met een gistend deegje van een vriendinnetje kreeg. En dan moest je het verzorgen, er moest iets bij en een paar dagen later nog een keer en dan groeide het (nu begrijp ik dat wel maar toen vond ik het echt een ‘wonder’). En dan moest je het deeg delen, van een deel maakte je een cake (die in mijn 40 jaar oude herinnering heel erg lekker was :-)), van het andere deel deelde je zelf weer potjes uit en startte alles weer opnieuw.

Alleen al uit nostalgie ga ik komende week Herman starten, en maar hopen dat het lukt en dat ik a) een lekkere cake kan bakken, en b) iemand kan vinden die een potje Herman-starter van me wil hebben :-). Dus maar mee naar de tuin nemen, daar vind ik vast wel een gewillig slachtoffer 🙂

 

Als je een week niet bent geweest….

Zoals ik vorige week in dit tuindagboek schreef hadden we het druk en zijn we maar 2 keer heel even een uurtje naar de tuin geweest (en dan is de prioriteit ‘tikken en water geven’). Maar gisteren klaar en eindelijk weer naar de tuin.

En waar moet men dan beginnen; enorme hoeveelheden onkruid en omgewaaide stengels, heel veel uitlopers van aardbeien, droge potten, veel te oogsten, te wieden, te dieven, op te binden, en noem maar op. Maar het belangrijkste daarvan is dan altijd het oogsten.

Aardappelen Tiamo

We hebben de weerberichten gezien voor de komende dagen/week en besloten dat het rooien van de laatste aardappelen dan de eerste prioriteit heeft. Het is het ras Tiamo, mooie, extra grote aardappelen, een prima opbrengst van ruim 25 kilo van 1 klein veldje. Net als de Solist hebben we ze op de tuin gewassen. op de tegels laten drogen en ze gaan dus schoon en droog mee in de krat naar huis.

We hadden gisteren bij het rooien al wel een stuk of 4 aardappelen met Phytophthora, die hebben we uiteraard gelijk weggegooid. Maar om die reden gaan we de komende 3 weken elke week even de aardappelen controleren; ondanks het wassen en controleren kan het gebeuren dat er toch nog 1 of meer aardappelen alsnog ziek worden en zij kunnen de andere aardappelen dan weer aansteken – met heel veel ellende als gevolg (we hebben wel jaren gehad waarbij we dachten gezonde aardappelen te hebben gerooid maar drie weken later toch alsnog een derde van de oogst moesten weggooien omdat die aardappelen ziek werden). Voor nu zagen de aardappelen die we meenamen er in ieder geval gezond uit. Fingers crossed.

Na de aardappelen, wat nog meer te oogsten?

Oogst spitskolen

De spitskolen. Want met de verwachte (grote hoeveelheid) regen zullen de kolen snel gaan barsten. En dus gaan ze mee. Wat gehavend, met dank aan de naaktslakken die ik er al zoveel mogelijk tussenuit gepulkt heb. Ik ga eens proberen om er ‘zomerzuurkool’ van te maken (echte zuurkool maak je vooral van witte kool, of half witte kool en half spitskool, dit zou een extra zachte zuurkool worden die sneller klaar is en dus ook sneller gegeten moet worden). Als het lukt ga ik het hier melden….

Nou, die 2 waren wel het allerbelangrijkst. En dan:

Oogst boontjes

2 kilo boontjes. Van het ras Pastoral, samen met de Melissa nog steeds mijn favoriete ras. Gezonde klimplanten, mooie lilaroze bloei en een meer dan prima opbrengst van rechte en extra lange (soms wel 20 tot 25 centimeter lang!) lekkere sperziebonen die ook als ze al iets dikker zijn nog steeds draadloos en mals zijn. Maar, als het kan, liever toch op tijd oogsten natuurlijk. We hebben ze gegeten (heerlijk!) en een deel ingevroren. Ik vries de sperzieboontjes in wat kleinere stukjes in dan wanneer we ze gewoon eten, we vinden ingevroren sperzieboontjes niet lekker om gewoon te koken maar wel prima in stoofgerechten, zoals sajoer boontjes, maar ook in een groentecurry, etc..

Nou, lijkt mij voldoende oogst voor 1 dag…. Maar aangezien zaterdag een stormachtige dag met 20 millimeter regen wordt ook maar de laatste vroege krootjes (bietjes) geoogst.

Oogst krootjes

Emmer vol, vandaag mogen ze in aluminiumfolie de oven in, daarna raspen en de vriezer in. En die vriezer begint dus al weer gevuld te raken, de eerste 5 bakken geconcentreerd tomatensap, boontjes, eerdere krootjes, al flink wat zakjes courgette, en er gaat nog wel flink wat bij komen. Want na al dit oogsten was het eind van de middag. Maar nog lang niet klaar, morgen naar de tuin om zaailingen uit te planten die al een week staan te wachten (van nog wat krootjes, savooikool, knolvenkel, andijvie, sla, koolrabi, rucola). En tomaten natuurlijk, ik kan morgen waarschijnlijk 2 emmers vol tomaten oogsten, van cherrytomaten tot romatomaten, vleestomaten en gewone ronde tomaten in alle vormen en kleuren.

Tomaat Sweet Bite tros

Misschien wel het lekkerste tomaatje van dit jaar; de Sweet Bite, zo enorm zoet dat ik me ook kan voorstellen dat er mensen zijn die het ‘te’ vinden. En mooie, volle trossen. De vlees-, roma- en gewone tomaten gaan de soep of saus in, een deel van de cherrytomaatjes ga ik dit jaar weer eens in zoetzuur inmaken.

Morgen ook eens wat aan het pompoenen/courgetteveldje doen:

Pompoenenveld

Nogal uit de voegen gegroeid :-). Met dank aan de broeimest waar ze op staan. De uitlopers beginnen al omhoog over het 1000-litervat te kruipen, en langs de maïs te kruipen. We gaan morgen de uitlopers die erg in de weg liggen afknippen, of als er een pompoentje aan zit terug naar de hoop leiden.

Tot slot nog 2 meldingen; de gazpacho van tomaat met watermeloen is zonder overdrijven de allerlekkerste gazpacho die ik ooit heb gemaakt. Ik heb het recept op de pagina’s van zowel de tomaat als de watermeloen geplaatst.

Kolokithokeftedes

En ik heb voor het eerste Kolokithokeftedes gemaakt, een soort gefrituurde balletjes of pannenkoekjes van courgettes (met feta, ei, munt, dille, ui). Maar ik vind het niet leuk om al te veel/lang in de keuken te staan als er visite is, en dus de ‘koekjes’ in muffinvormpjes in de oven gebakken. Ging prima, is minder vet en toch net zo smaakvol. Recept zal ik zo op de pagina van de courgettes plaatsen. Lekker hapje, en eindelijk weer eens een bestemming voor de grote hoeveelheid courgettes die we kunnen oogsten 🙂

 

TV

Ja, ik, op TV 🙂

Vandaar even dit miniberichtje. Ik heb erg getwijfeld of ik dit op mijn website wilde melden, ben helemaal niet het type dat nou heel graag op tv wil komen (en waarom trouwens, ik ben maar een moestuin-hobbyist. Maar Chantal Quak heeft me overgehaald. Chantal heeft zelf een erg leuke weblog: ikmoestuinieren

En Chantal werkt bij Radio/TV Rijnmond. En Chantal heeft sinds dit jaar een moestuin. En in het tv-programma laat ze zien hoe zij met vallen en opstaan haar eerste moestuinjaar ervaart. En ze heeft daarbij wat tuinliefhebbers bezocht, om naar hun ervaringen te vragen.

En Chantal is dus ook bij mij geweest. En haar eerste aflevering (ik schijn er ook iets in te zeggen) wordt vanmiddag uitgezonden. Voor wie het leuk vindt: TV Rijnmond, om 17.20 (volgens de website/gids van tv Rijnmond). En het programma wordt vervolgens de hele avond elk uur herhaald (en morgenochtend/middag ook nog, geloof ik).

En nu maar hopen dat ze eventuele domme opmerkingen mijnerzijds er uit hebben geknipt :-).