Sportschool

In de zomermaanden noemen we onze tuin wel gewoon tuin, maar in de komende 3 maanden noemen we haar vaak een sportschool zonder verwarming.

De eerste spierpijnen zijn er, van het bukken en kruien en sjouwen en tillen. En dan hebben we nog geluk met zulk mooi weer, want het duurt vast niet lang meer voor we nog steeds hetzelfde doen maar dan met verkleumde handen en ijskoude voeten (ik dan, Ruud heeft daar vreemd genoeg maar zelden last van).

Even als voorbeeld, zaterdagochtend, 10.30 uur:

Verhoogde bak 10 uur

Een verhoogde bak met de laatste McGregor-bietjes (en veel onkruid :-)).

Een kwartiertje later zijn de bietjes geoogst en gaan in een emmer mee naar huis. En dit blijft dan over:

Verhoogde bak 10.30 uur

Onkruid dus :-). Maar dat is vrij snel verholpen. Het verwijderen van het onkruid tussen de stenen kost meer tijd dan het onkruid in de bak zelf.

Een half uurtje later……

Verhoogde bak 11.00 uur

Onkruid weg. En de grond in de bak weer aangevuld tot de rand. Ik heb daar in dit geval het mengsel voor gebruikt dat is overgebleven na het telen van de pompoenen en courgettes (die stond op broeimest, een grote hoop verteerde stalmest), het is veranderd van mest in een zachtkorrelige compost, ideaal voor in deze bak (al zit er natuurlijk geen voeding meer in, maar dat hoeft ook niet, dat ga ik in februari geven).

En nog een kwartiertje later:

Verhoogde bak 11.15 uur

Bedekt met een dikke laag stro, als een soort van deken voor de nacht. “Welterusten verhoogde bak, tot maart”  🙂

En zo al 4 bakken klaar. En eindelijk, eindelijk, eindelijk de knofloken gepoot, een stuk of 50 tenen, daar hebben wij in een jaar echt wel genoeg aan. En de aardbeienstekken die nu alweer aan de planten kwamen weggeknipt, want voor je het weet groeien ze vast en krijg je zo’n dicht tapijt van kleine aardbeienplanten veel te dicht op elkaar, en die weinig en kleine aardbeitjes geven volgend jaar.

Ruud heeft ook hard gewerkt, zaterdagochtend rond dezelfde tijd dat ik de bietjes oogstte en de bak schoonmaakte en afdekte:

Ruud spit kas

In de kas gespit (want daar komt geen stro, is geen discussie over mogelijk). En gelijk compost onder gespit. Echt spitten lijkt het al bijna niet meer, in de afgelopen 24 jaar hebben we zoveel mest en compost toegevoegd en ondergespit dat er geen plak grond meer te zien is, alles is kruimelig en valt uit elkaar als je de spade omgooit.

En aan het einde van de ochtend ziet de linkerkant van de eerste kas er dan zo uit:

Kas gespit en nu stokken

Gelijk na het spitten netjes aangeharkt. En er 2 x 2 zware stenen met een stukje stellingpijp op gelegd. En daar mogen dan in bossen de tonkinstokken en geplastificeerde stokken op. Zo liggen ze van de grond waardoor het vocht in de winter er niet voor kan zorgen dat ze gaan rotten.

En nu is het dinsdag. En hebben we dus wel wat spierpijn. Maar met een mooi en zonnig en vruchtbaar weekend achter ons. Ondertussen is kas 1 helemaal klaar. En de helft van kas 2 is al gespit en aangeharkt, daar worden eind deze week de weeuwenteelt kolen in geplant. Misschien ga ik er wel alvast nog wat in zaaien (mosterdblad, rucola, veldsla en radijsjes of zo, misschien nog wel een rijtje Parijse worteltjes). Daar kan ik in de winter dan niets van oogsten hoor. Maar wie weet hoe de winter verloopt, als er veel zon is en de kas daardoor opwarmt kan het zomaar zijn dat we ergens in februari toch al wat groene blaadjes van eigen tuin eten. En zo niet, geen man overboord, dan hebben we nog een vriezer vol groenten.

Helemaal geen vrolijke foto met een kleurtje dan in dit tuindagboek? Nou, heel langzaam verdwijnt de kleur uit de tuin. Maar we oogsten nog steeds pepers:

Peper Orange Lantern plant

Op de foto de peper Orange Lantern. Geen idee waarom maar ik heb iets met lantaarnvormige pepertjes. En als ze dan ook nog zo zomers oranje zijn is dat extra vrolijk.

Tot slot nog 2 mededelingen van huishoudelijke aard;

Voor wie het nog niet eerder heeft gelezen, je kunt je nu links bovenaan deze pagina met je voornaam en mailadres aanmelden voor dit tuindagboek (op mobiele apparaten is dat onder de tuindagboeken, in een zwarte balk met het kopje NIEUWSBRIEF). Als je de gegevens invult krijg je een mailtje waarin je je aanmelding kunt bevestigen, en als je dat doet krijg je voortaan een mailtje wanneer ik een tuindagboek heb geschreven, met link er naartoe. En ook gelijk een link voor als je je weer af wilt melden. Met één opmerking; het werkt nog niet helemaal zonder fouten, en dat komt dat omdat er zich meer mensen voor aan hebben gemeld dan het programma nu aan kan. Maar als het goed is komt dat goed!

En mededeling 2;

Ik ga eind deze week de allerlaatste zaden van dit jaar oogsten. En die hebben dan nog wel een week of 3 nodig om geschoond, gedroogd en verpakt en beschreven te worden. Maar ik durf nu al wel te beloven dat tussen 20 en 25 november de zadenlijst op de website verschijnt. Welke dag precies weet ik nog niet (ik ben ook nog even jarig in die dagen :-)), maar dat laat ik hier weten zodra het duidelijk wordt.

 

Pompoencake van D’s

Dit is even een kort tuindagboek, maar ik wilde het wel even snel melden (voor het weekend begint waarin toch best veel mensen wat lekkers bij de koffie willen :-)).

D’s leest (als ik het zo in kan schatten) regelmatig mijn tuindagboek, vraagt ook wel eens iets, geeft ook wel eens een mening of antwoord. En laatst kreeg ik dus van D’s in reactie op een tuindagboek een recept, van pompoencake. En die heb ik eergisteren gemaakt, en die is erg lekker. Zo lekker dat ik die hier even wil melden. Uiteraard zal ik het ook bij de recepten op de pagina van de pompoen plaatsen.

Elk pompoenrecept is op dit moment welkom, want ik heb er nog genoeg liggen. En ze zijn nu zo lekker, herfstig, zoet, warm.

Poempoencake 1

Ingrediënten:

  • 450 gram pompoenpuree (schoon gewogen)
  • 200 gram ongezouten roomboter op kamertemperatuur
  • 4 eieren
  • 350 gram witte basterdsuiker
  • 400 gram bloem
  • 4 theelepels bakpoeder
  • 125 gram gedroogde cranberry’s
  • 50 gram rozijnen
  • 1 blikje zoete gecondenseerde melk (Friesche Vlag)
  • 4 eetlepels golden syrup (of ahornsiroop of honing)
  • 1,5 theelepel kaneelpoeder
  • 1 vanillestokje
  • snufje zout

Recept:

Verwarm de oven voor op 180 graden. Snijd de pompoen doormidden, verwijder de draden en zaden en de schil. Snijd het pompoenvruchtvlees in niet te grote stukken en weeg daarvan 450 gram af. Doe dit in een ovenschaal en rooster dit in de oven ongeveer 30 minuten tot alle stukjes gaar zijn. Prak fijn met een vork of pureer in een keukenmachine en laat afkoelen.

Snijd het vanillestokje open en schraap de vanille eruit. Meng het vanilleschraapsel met de inhoud van het blikje gecondenseerde melk en de golden syrup (ik had nog erg lekkere ahornsiroop, dat heb ik gebruikt, maar anders is honing ook prima). Verwarm dit mengsel au-bain-marie en zet het vuur uit wanneer het goed is gemengd en opgelost. Laat afkoelen.

Verwarm de oven voor op 170 graden.

Mix (met handmixer of in keukenmachine) de boter met de suiker tot het cremig is. Voeg dan tijdens het kloppen 1 voor 1 de eieren erdoor, klop tussen elk ei een minuut tot het ei goed is opgenomen voor je het volgende ei erbij doet.

Voeg vervolgens de afgekoelde pompoenpuree erdoor, samen met de kaneel en een snufje zout. Meng dit goed.

Voeg de helft van het gecondenseerde melk/siroop/vanillemengsel toe en zet de rest apart. Zeef de bloem en het bakpoeder en voeg dit in delen toe, roer ondertussen en meng zo tot een vrij dikke massa. Meng tot slot de cranberry’s en de rozijnen door het beslag.

Vet een cakevorm in met boter en stuif er wat bloem over, zodat de cake later makkelijker uit de vorm komt. Giet het cakebeslag in de ingevette vorm en bak ongeveer in 1 uur op 170 graden. Controleer met een satéprikker of de cake gaar is. Laat afkoelen. Stort de cake vervolgens op een schaal of bord. Giet de resterende helft van het gecondenseerde mekmengsel vlak voor presentatie over de cake.

Pompoencake stukje

Let op het geweldig leuke pompoen-servetje dat ik van tuinbuurvrouw Ans kreeg!

Aanvullingen en opmerkingen over het recept:

Is voor een grote cake! :-). Ga zeker uit van 10 tot wel 12  personen. Als je niet al te grote cakevormen hebt kun je er zelfs 2 van bakken. Ik had een grote tulbandvorm (ruim 1 liter inhoud)) en maakte daarnaast nog een 2 persoonscakeje in een klein vormpje. D’s vind het gecondenseerde melkmengsel te zoet om ook nog aan het eind over de cake te gieten, en dan kun je de helft daarvan invriezen en dus alle ingrediënten halveren en 2 keer een half recept van deze cake bakken in een kleinere vorm voor een 6 persoonscake. Wij vinden het vanille-melkmengsel wel erg lekker om erover te druipen :-). Wel pas op het laatste moment doen want dan is het nog mooi wit, na een paar minuten smelt het melkmengsel in de cake en wordt het nat en doorzichtig (maar wel lekker zoet en smeuïg).

Ik ga de cake zelf niet meer in tulbandvorm maken, ik kreeg de cake niet goed uitgestort (op de bovenste foto zie je nog de breuk/plakrand). Door de pompoenpuree is het vrij stevig en smeuïg en viel hier dus in 2 delen uit de vorm. Hier gaat ze de volgende keer gewoon in 2 middelgrote cakevormen. En ik moest de cake 9 minuten langer bakken dan in het recept (maar dat komt ook doordat een tulbandvorm veel massa heeft, prik vanaf 50 minuten baktijd gewoon even tot in het midden van de cake om te kijken of ze gaar is (is de prikker nat, dan 5 of 10 minuten erbij tellen en weer prikken/controleren, komt een prikker er schoon uit, dan is de cake gaar en klaar.

En verder; heerlijke cake! Ga ik zeker vaker maken (over 2 weken alweer, staat al vast :-))! Mocht je dit lezen D’s; nogmaals hartelijk dank voor je recept!!

Verder niks over de tuin? Nee, het heeft hier vooral flink geregend dus geen tuinweer. Maar de knofloken zijn al halverwege (van thuis zijn ze nu naar de kas verhuisd). Morgen droog en dus gaan ze dan uiteindelijk de kas uit en eindelijk de grond in. Nog tijd genoeg trouwens, maar ik wil ze nu wel gewoon graag poten.

Tot slot dan wel nog even een foto van Salvia Amistad en de Asarina erubescens.

Salvia Amistadt en roze Asarina erubescens

De klimmende/slingerende roze Asarina erubescens bloeit nog volop. En ernaast staat een pot met de Salvia Amistad nog zo rijk te bloeien dat beide planten en bloemen door elkaar heen weven. Ik ga beiden proberen over te houden in de kas want beiden zeer waardevol in onze tuin. Helaas geeft de Salvia geen zaden, De Asarina wel maar de kans dat ik die voor het echt koud wordt kan oogsten wordt steeds kleiner. Maar nu genieten we er volop van (en de laatste hommels en bijen van dit jaar ook).

 

Stro en stro en stro en stro

Elke dag dat we naar de tuin gaan (maar dat is nu minder vaak dan we willen, met dank aan de regen) hebben we plannen. Voor we weggaan spreken we vaak even af wat we gaan doen. Want dat betekent dat ik dan bijvoorbeeld zaden moet meenemen, of tassen f een emmer  voor een oogst, etc..

Zo doen we dat al jaren. Geen idee waarom, want de keren dat we doen wat we afspreken zijn in al die jaren op één hand te tellen :-). Maar zaterdagochtend wisten we het zeker, we gingen knoflook poten. Dus de knoflooktenen die ik al had uitgezocht in zakjes mee naar de tuin, labeltjes geschreven.

Maar bij aankomst op het complex zagen we het al…..

Strobaal

Een baal stro voor ons! Gebracht door de plaatselijke manegehouder, een paar weken geleden besteld, maar dan is het maar afwachten wanneer hij het komt brengen, want het is geen baaltje. Het lijkt zo niet zoveel maar het is een baal geperst stro zo groot als een flinke tuintafel (ruim 2 meter breed, ruim 1 meter hoog, en weegt ruim 300 kilo). Het wordt met een tractor gebracht.

En nu was het er voor ons. We zijn er erg blij mee. Maar de knofloken bleven dus in de tas :-). Het stro weegt heel weinig maar we zijn er toch een tijdje zoet mee. heen en weer om naar de tuin te kruien, met gratis stoflongen en een irritant kuchje aan het eind. Maar daar ligt het dan:

Stro op de tuin 1

Oh ja, en hier ook nog wat:

Stro op de tuin 2

Hebben we er genoeg aan voor onze tuin? Het is alleen voor buiten, in de kas komt (strenge afspraak met Ruud) geen stro meer. Maar het stro dat we vorig jaar hadden (en dat was een halve baal) is wel grotendeels verteerd. Veel meer dan ik had verwacht. Elke keer als we iets gingen oogsten afgelopen maanden harkten we het stro bij elkaar om het na de oogst weer terug te leggen. Maar altijd bleek er dan  net wat minder stro over te zijn, een deel (de onderlaag)veranderd in compost.

Zodat dit het einde van ons tuinseizoen is:

Rodekool met stro

Dit zijn onze laatste 2 rodekooltjes, je ziet nog stro maar het is nog maar een dun laagje, er vallen zelfs wat gaten in waar de grond doorheen komt. Maar waar nog stro ligt groeit geen onkruid, je ziet een paar onkruidjes zo links en rechts. Maar dat lijkt niets in verhouding tot het stukje tuin waar na de aardappeloogst helemaal geen stro meer hadden. Dat is dit stukje:

Sla zonder stro

Als je heel goed kijkt zie je tussen al het straatgras en knopkruid en noem het allemaal maar op nog 3 kropjes sla staan :-). Hier was dus geen stro meer voor en dit is dan het resultaat. We gaan het in één van de komende weken schoonmaken, de sla opeten 🙂 en vervolgens alles afdekken met een deel van het stro dat nu ligt te wachten.

En dus ook bedenken of we genoeg stro hebben. Dat kunnen we nu natuurlijk nog niet inschatten maar met de ervaring die we ne hebben weten we wel dat de laag stro dikker moet zijn om te zorgen dat er in het najaar van volgend jaar ook nog genoeg stro ligt.

We gaan nu beginnen met het opruimen van de tuin, de kassen leeg maken en daar gaan we wel spitten (want daar komt geen stro), het stro dat we hebben gaan we verdelen over elk stuk dat we schoon hebben. En dan zien we daarna of komende winter of voorjaar of het genoeg is voor een laag die dubbel zo dik is als de laag van dit jaar. En dan kunnen we altijd nog besluiten dat we nog meer nodig hebben.

Zo, dat was het stro. En toen was de dag al voor een deel voorbij. En hebben we de allerlaatste tomaat van dit jaar geplukt:

Tomaat Bychok

De Bychok, lekkere vleestomaat. En dan gaan we komende week de laatste tomatenplanten uit de kas halen en gaan we daar op de peperplanten na alles opruimen. Dan kunnen we nog wat winterandijvie in de kas uitplanten, en de weeuwenteelt bloemkool en spitskool. En natuurlijk buiten de knofloken poten. Want daar begon dit tuindagboek mee. Weer onze target niet gehaald :-). Maar wel erg blij met het stro, we kunnen nu de tuin winterklaar gaan maken.

Tot slot nog een foto van afgelopen week…..

Tagetes in de regen

De Tagates patula Bonita mix; ze bloeit nog steeds, regen of geen regen, koud of niet. Ik heb haar beloofd dat ze mag blijven staan zo lang ze bloeit.En dat haar kinderen volgend jaar zeker gezaaid zullen worden, in de hoop dat ze net zo rijk en lang gaan bloeien!

Helemaal tot slot dan nog even wat huishoudelijke mededelingen:

Ik ben erg druk met de zadenlijst, ik kan nog niets beloven maar wel inschatten dat ik zo rond de 3e week van november alles heb geoogst en geschoond en verpakt en beschreven. Als er meer duidelijkheid over is laat ik het hier weten.

Ook erg leuk: vanaf nu (met enorm veel dank aan Rogier die dit voor me heeft gemaakt!) kun je je aanmelden voor nieuwe tuindagboeken. Als je links bovenaan op deze pagina je naam en mailadres invult en verstuurt, dan krijg je vervolgens een mailtje met een link waarin je je aanmelding kunt bevestigen. En dan krijg je voortaan een mailtje wanneer ik een nieuw tuindagboek heb geschreven (je kunt je trouwens ook heel gemakkelijk weer afmelden, onderaan een mail met melding en link naar een nieuw tuindagboek staat ook weer een linkje om je af te melden).

En tot slot; ik heb contact met een bedrijf dat geïnteresseerd is in een soort van samenwerking. Ze willen graag adverteren op mijn website en ze willen graag dat ik af en toe een soort van weblog op hun website schrijf. Het is nog niet helemaal rond maar mocht je binnenkort reclame op mijn website zien, schrik niet, het is van een gerenommeerd bedrijf dat met tuinieren te maken heeft, en de inhoud van mijn website verandert natuurlijk nooit. Zodra ik er meer over kan melden zal ik dat uiteraard in dit tuindagboek doen!

 

Nog meer inmaak

De herfst is nu echt begonnen, nog niet koud (maar daar komt komend weekend verandering in begreep ik). Tijd om op te ruimen, de laatste zomergroenten te oogsten, etc..

De peren (Gieser Wildeman in dit geval) gingen vorige week vallen.

Peren rijp

Tijd dus om ze te plukken. We oogstten van ons kleine boompje 4 emmers vol en daar zijn we erg blij mee (Gieser Wildeman staat bekend om haar beurtjaren en die hebben we zeker ook al een paar keer meegemaakt, maar nu geeft ze al 3 jaar achter elkaar niet enorm veel maar meer dan genoeg).

Nog geen tijd gehad om ze in te maken, maar stoofpeertjes kunnen in de koele schuur heus wel een weekje wachten. Wel al gegeten…

Stoofpeertjes

En nog geen tijd gehad om ze in te maken omdat we eerst nog 2 emmers Gloster-appels hadden die voor gingen. En daarmee ondertussen ruim 20 flinke potten appelcompote ingemaakt.

Appelcompote met citroen en vanille in pan

In 2 delen, met dus 2 recepten. Op de foto zie je de pan (iets te vol, hoeveelheid een beetje onderschat), met geschilde appelstukjes, suiker, citroensap, citroenrasp en ‘lege’ peultjes vanille*.

* Lege peultjes vanille: gooi nooit een gebruikt/leeg geschraapt vanillepeultje weg maar bewaar de leeg geschraapte peulen in suiker. Je maakt daarmee je eigen vanillesuiker (zoveel sterker van smaak en lekkerder dan die kleine zakjes die je kunt kopen), en de lege peulen kun je dus later nog in inmaak gebruiken. Ik zag in het programma van Yvette van Boven (Koken met van Boven) dat zij de gebruikte /lege vanillepeulen in gin bewaart en de gin dan gebruikt als vanille-extract.

Na het koken verwijder je de peulen en hebben ze nog heel veel smaak afgegeven. Deze appelcompote met citroen en vanille bleek erg lekker! De andere helft van de appels heb ik gekookt met sinaasappelsap en sinaasappelschillen en geraspte gember en suiker, ook erg lekker.

Appelcompote met vanille en citroen

Er kan nog één emmer appels geoogst worden. Wat we daar nog mee gaan doen weet ik nog niet. Misschien wel appeljam, of compote met kaneel en rozijnen. Nog even over verzinnen.

Over de peertjes hoef ik niet te verzinnen, die gaan gekookt in rode wijn in potten.

En zo komt de tuin langzaam leeg voor de winter. Komende week de bleekselderij en de knolselderij oogsten en invriezen, want die kunnen niet heel erg goed tegen vorst. En weer paprika’s en pepers oogsten.

Elk jaar is het hopen dat alle soorten in voldoende mate in de kas rijpen voor de kou begint. Soms lukt dat wel en soms niet, afhankelijk van de planten, het ras, en van andere omstandigheden. En het weer natuurlijk, en volgens de meneren van de knmi gaan de temperaturen vanaf het weekend al richting het vriespunt. Hè, wacht daar nou nog een maandje mee!

Peper Big Jamaican gestript en rijp

De peper Big Jamaican heeft baat gehad bij het strippen en de pepers rijpen nu in snel tempo en kunnen komend weekend geoogst worden.

Maar er zijn ook nog peperplanten genoeg die pas een paar rijpe pepers hebben gegeven en echt nog wat meer tijd en zon en warmte zouden willen.

Peper Fatalii plant

Op de foto het ras Fatalii; genoeg pepers maar nu nog rijpen. Hopen maar dat de komende kou van korte duur is, en dat de zon dan wel flink mag schijnen (want dan warmt het in de kas nog wel lekker op voor de koude nacht begint).

Tot slot nog even een foto van de knoflook:

Knoflookrassen om te poten

De knoflooktenen uitgezocht voor het poten eind deze maand. Volgende week het vak waar ze mag komen schoon maken. Wat een verschil in rassen, hè, allemaal even lekker trouwens, soms wat scherper, soms juist wat zachter van smaak.

Ik gebruik wel altijd alleen maar de grote tenen in een knoflookbol (de kleintjes eten we gewoon op :-)). Kleine tenen maken maar zelden een grote bol, grote tenen hebben nu eenmaal een voorsprong (ze bevatten veel meer voeding in die grote teen), en hebben dus veel meer kans om volgend voorjaar een grote bol te maken (al moeten ze dan natuurlijk nog wel de goede omstandigheden en voeding treffen).

Pas vrijdag weer naar de tuin, helaas is niet elke dag meer een goede tuindag, maar vrijdag gaan we appels plukken, de braamstruik snoeien, de fruitbomen na de oogst snoeien. Paprika’s en pepers oogsten, de kassen opruimen, alles wat klaar en op is mag eruit, de knol- en bleekselderijen oogsten, de eerste potten met eenjarigen kunnen worden opgeruimd, de stokken waar de bonen aan hebben gestaan schoonmaken en opruimen. Er is dus nog meer dan genoeg te doen, zoals altijd 🙂

p.s.: nog een lekker pompoensoeprecept (toevallig ook met sinaasappel en gember) op de pagina met pompoenen geplaatst, en ik zal de 2 appelcompote-recepten ergens in de komende dagen bij de inmaakrecepten schrijven. En ik heb nog een heel erg makkelijk en mooi en lekker aardappeltaartje (met geitenkaas en tijm) gemaakt waarvan ik het recept op de aardappelpagina zal zetten. Ik hoop komende winter eens 1 grote pagina te maken waar ik alle recepten bij elkaar kan zetten, dat is wellicht overzichtelijker dan ze over alle groenteteeltpagina’s te verdelen, want het zijn er ondertussen wel al flink wat aan het worden.

 

Appeltjes en dorst

Een tuindagboek zonder tuin, ja dat kan best eens een keer. Deze week eigenlijk teveel verplichtingen om naar de tuin te gaan. En thuis nog heel veel te doen. De pompoen van 15 kilo (Galeux d’Eysines) die al 3 weken thuis ligt wordt slecht (bovenin verschijnen wat zachte plekken) en wordt vandaag geslacht. Een deel gelijk soep van maken voor zaterdag en een deel invriezen want dat gaat prima.

En we hebben appels geplukt, nog niet allemaal, maar de meest rijpe. De rest plukken we komend weekend want ze beginnen al te vallen.

Ik maak graag wat appelstukjes in, voor in de winter in bijvoorbeeld appeltaart.

Appelstukjes inmaak

En wij hebben het thuis heel goed verdeeld; Ruud schilt, en schilt en schilt….. En ondertussen kook ik het vocht waar ik de appelstukjes  wil inmaken, en dat is dan witte wijn met suiker en citroensap en citroenschillen.

En dan de appelstukjes koken, in het gezeefde vocht;

Appelstukjes inmaak koken

Zo kort mogelijk, nog geen minuut, maar voor de houdbaarheid moeten de appelstukjes dus wel heel even de 100 graden hebben gehaald.

Direct daarna het vuur uitzetten, in de gesteriliseerde potten doen en ondersteboven zetten.

Appelstukjes inmaak ondersteboven

En als de potten zijn afgekoeld kijk ik dan of ze goed vacuüm zijn. Potten die niet vacuüm zijn gaan de koelkast in en worden binnen een maand gebruikt. De rest mag naar zolder en kan ik gebruiken wanneer ik wil.

Appelstukjes inmaak klaar

Ik had trouwens geen potten die niet vacuüm waren dus hier staan alle 10 de potten ondertussen netjes in het rek op zolder.

En dan nog iets, dit jaar eens proberen om bramenport te maken. En dus bramen vorige maand geoogst en ingevroren.

En nu begonnen met de port. Door die zo uit de vriezer vandaan te koken in water. Daarna 3 dagen bij kamertemperatuur laten staan. Daarna het sap eruit  winnen.

En dat vervolgens te koken met suiker….

Bramen koken voor bramenport

Daarna afkoelen. En vervolgens in een fles doen. Wat citroensap erbij en een zakje portgist (en portgist heet portgist omdat ze een alcoholpercentage kan halen van 15 tot 16 procent, andere wijngisten komen vaak niet verder dan 11 tot 13 procent).

Bramenport in de maak

Rubberen kap erop en een waterslotje. Nou…. en dan maar wachten tot de gisting begint. En dat was dezelfde avond al. En ze gistte, en gistte, en gistte. Tot ze overliep 🙂

Bramenport spuit

En dat kan nogal een rommel geven. Maar ik heb het goed in de gaten gehouden en zag al wel dat het schuim dat bij de gisting vrij komt zo hoog kwam te staan dat ik ging vermoeden dat ze over zou gaan lopen. En dus had ik de fles al in een emmer gezet waar het donkerrode sap niet zoveel kwaad kon.

Mijn fout, gewoon de fles te ver gevuld met de bramenport, ik had er niet op gerekend dat ze zoveel schuim zou maken.

Maar ik heb alles er even af gehaald en schoongemaakt en er weer op gezet. En een half litertje vocht afgegoten, zodat ze meer ruimte bovenin de fles heeft (het is een 10-literfles).

En nu die eerste 4 ‘tumultueuze’ gistdagen voorbij zijn gaat ze langzamer (maar gestaag) verder gisten.

Bramenport weer schoon

Ze ziet er goed uit, elke 8 tot 10 seconden een blubje uit het waterslot. Nog wat schuim maar zoals je ziet heeft ze nog genoeg ruimte in de fles voor ze bij het waterslot komt. Als het goed is ze over een maand of 2 tot 3 klaar met gisten en mag ze in flessen. En daarin dan nog minimaal 2 maanden (maar mag dus veel langer) laten liggen. En dan kunnen we het drinken, hoop ik :-). En wellicht ook gebruiken bij de inmaak van peertjes, bij het maken van jam, bij het maken van sauzen, etc.. Jammer dat ik er zo veel geduld voor nodig heb (is niet mijn sterkste kant).

Na het weekend weer een tuindagboek over de tuin. Want waar ik thuis druk was met zadenlijst en bramenport en appelstukjes was Ruud wel vaak op de tuin en is al flink aan het opruimen voor de winter.

Morgen ga ik mee naar de tuin, appels plukken, en pepers en paprika’s, en nog wat tomaten, de fruitbomen na de oogst snoeien, en al eens kijken welke knofloken ik wil gaan poten en waar die dan mogen komen, en dat veldje alvast in orde maken. Ik wacht nog wel heel even want de grond is nog zo warm en ik wil niet dat de knofloken teveel loof krijgen voor de winter begint want dat geeft nog wel eens vorstschade. Ik ga ze in de 2e of 3e week van oktober poten, beetje afhankelijk van het weer en de vooruitzichten.