Overbelast :-)

Ik, de website, of wat dan ook, ik ben het even kwijt :-).

Ik heb sinds gisteravond 245 mailtjes gehad, met vragen, bestellingen, reserveringen, aanvullingen, veranderingen, noem maar op. Iedereen heel hartelijk dank voor de interesse in mijn zaden!!

Ik kom nu nog niet toe aan het beantwoorden van de mails, ik vrees dat ik ruim 100 mailtjes (met bestellingen in orde maken) achter loop. Oftewel, ik kan het niet meer overzien, Ruud schrijft de bestellingen over en klaagt dat hij een blaar op zijn vinger heeft. Yvonne en ik maken bestellingen in orde maar voor elke 2 die we in orde maken komen er 5 nieuwe mailtjes binnen.

Kortom; ik raak niet zo snel in paniek, maar dit lijken de drie dwaze dagen van de Bijenkorf wel :-). Ik hoop dat iedereen die iets heeft besteld kan begrijpen dat we echt heel hard werken, maar dat we het voor nu even niet helemaal goed bij kunnen houden en er al heel veel soorten uitverkocht zijn (ik ben maar een hobbyist :-)).

We zijn erg vereerd met zoveel belangstelling en doen ons best zo snel mogelijk alles in orde te maken en mensen te mailen, maar het kan dus een paar dagen duren en er kunnen wel soorten uit een wensenlijst zijn uitverkocht.

Nogmaals iedereen hartelijk dank voor de belangstelling!!! Ik ga nu snel weer verder (ondertussen al weer 14 nieuwe mails erbij :-)j).

Zadenlijst 2016

Dit is eigenlijk helemaal geen tuindagboek, ik wil hier eigenlijk alleen even melden dat ik nu de zadenlijst ga openen. Daar ben ik wel een klein half uurtje zoet mee maar dan is ze er eindelijk weer en kun je alle links vinden naar de lijstjes vinden via de pagina Zadenlijst.

En dat betekent dan ook dat ik over een ruime week zelf tijd ga krijgen om zaden uit te gaan zoeken en te kopen voor 2016. Verheug ik me nu al op, welke tomaten ga ik telen, welke eenjarigen ga ik bestellen, hoeveel potten heb ik om te vullen, waar wil ik eens zaden gaan bestellen, etc., etc..

En dat komt allemaal mooi uit, want zowaar vandaag een prachtige dag, maar de achtertuin staat onder water, en ook op de volkstuin zullen we lieslaarzen nodig hebben om er überhaupt te komen 🙂

Volgende week, met wat geluk (en vooral hopelijk beter weer) een echt tuindagboek!

Ik hoop dat iedereen begrijpt dat deze dagen nog wel eens zo druk zijn dat ik mailtjes niet gelijk kan beantwoorden, ik doe mijn best maar als het één of meer dagen duurt voor ik een mailtje beantwoord, dan hoop ik op begrip daarvoor :-).

 

Herfst

Dat was al gelijk een mooie test voor de verschillende soorten bodembedekking. De hele week niet alleen flink wat regen maar ook veel wind, heel veel wind.

Geen tuinweer deze week, slechts 1 dag dat het droog was en er geen windkracht 7, 8 of zelfs 9 stond. Op die dag hebben we nog een bak gevuld met gevallen blad, om wel goed de eigenschappen te kunnen ervaren tussen de verschillende bodembedekkers.

Verhoogde bak met blad

Persoonlijk vind ik het niet de mooiste bak (het oog wil ook wat :-)), en daarom is het de achterste bak op de tuin met verhoogde bakken geworden, aan het einde van de tuin dus. En met windkracht 7 die dag ervoeren we gelijk al wel dat vers gevallen blad nog zo licht is dat het heel snel verwaait.

Verhoogde bak met blad en rek

Zo, opgelost. En dit rek zal een week of 3 mogen blijven liggen, en dan neem ik aan dat het blad nat en zwaar genoeg is om zichzelf in de bak vast te houden.

En dus ziet de tuin met verhoogde bakken er nu zo uit:

Verhoogde bakken andere bedekking

Niet op de foto te zien maar we hebben in totaal 14 bakken, daarvan hebben we er 3 bedekt met stro, 1 met blad, 5 met de gekregen kokos-bodembedekker van Pokon en 5 met de gekregen cacaodoppen. De rest van de tuin is bedekt met stro, een klein deel met verse mest (waar volgend jaar de pompoenen en courgettes mogen komen), en de kassen krijgen dus geen bedekking (absolute eis van Ruud :-)).

Voor nu, als ik zou moeten zeggen over de ‘verwaaibaarheid’ van de verschillende bedekkingen van laag naar hoog: het blad in deze staat komt even op 4 want verwaait dus zeer gemakkelijk (maar dat is niet eerlijk want moet eerst nog nat worden en zich zetten in de bak). Op plaats 3 komt dan het stro, dat we toch wel ook flink aan hebben moeten vegen na alle wind van deze week. Op plaats 2 komen dan de cacaodoppen die als ze nat zijn zeker goed blijven liggen, maar als de bovenlaag droog is ook wel iets verwaaien. En op nummer 1 komt de kokosbedekking; uit elke bak maximaal een stuk of 10 brokjes gewaaid en meer niet.

Is voor mij in ieder geval al een niet verwachtte uitkomst (want ik dacht dat naast het nog droge blad vooral de lichtgewicht cacaodoppen makkelijk zouden verwaaien). Er zijn vast ook mensen die dit allemaal erg oninteressant vinden, maar voor ons, 18 kilometer van zee, met altijd wind, en vaak ook wel veel wind, is dit toch wel belangrijk :-).

En dan……

De eerste knofloken boven

De eerste knofloken lopen uit! De foto een dag of 7 geleden gemaakt en eergisteren even andijvie van de tuin gehaald (want ja, we eten nog steeds meerdere keren per week van de tuin) en toen zag ik dat er al weer meer boven de grond stonden. Ik ben er blij mee.

Ook blij mee 🙂

Weeuwenteelt kolen gepoot

De derde kas is voor de helft gespit en de ‘weeuwenteelt’ bloemkool en spitskool staan in de grond, daartussen zie je nog wat andijvie. Het is elk jaar wel wat tobben met het weer, ik zaai de kolen begin september, en het ene jaar met mooie herfst groeien ze hard en zijn ze behoorlijk groot (mijn ervaring is dat extra groot wel ook extra kwetsbaar is). In dit jaar met veel regen en weinig zon in de herfst zijn ze wat kleiner dan normaal. Maar we zullen het wel zien, er hangt minstens zoveel af van het weer in de winter en de vroege lente (hoe meer zon, koud of niet, des te sneller zullen ze groeien, maar eigenlijk willen we dat ze pas vanaf februari goed gaan groeien).

Bij het rooien van de bieten bleven er wat kleintjes over (niet te klein natuurlijk, zo’n 4 tot 5 centimeter groot). Mooi formaat om te gebruiken voor zadenoogst.

Krootjes voor zaden inkuilen

Rode bieten zijn tweejarig (al kunnen sommige rassen in een droge zomer ook nog wel eens al doorschieten in hun eerste jaar, maar dat is dan eigenlijk al laat want in juli). Deze geoogste rode bietjes ga ik in een piepschuimen bak bewaren, op wat heel lichtvochtige grond, na de foto is er wat zand op gegaan en het deksel erop. En zo mogen ze in de kas blijven staan, koud maar niet bevriezen. Eind februari ga ik de bak openen, en 3 mooie exemplaren uitkiezen die ik dicht bij elkaar ga uitplanten. Ze zullen dan aan het eind van de lente al groot genoeg zijn en door gaan schieten, bloeien in juni en juli, en dan kan ik in augustus/september de zaden oogsten. Wat een gedoe voor de oogst van rode bietenzaden, hè? Maar wel leuk om eens te doen! En ik doe dit ook alleen maar bij een ras dat ik heel mooi en bijzonder vind en niet overal kan kopen. In dit geval de McGregor-kroot, met lekkere donkerrode krootjes die niet snel doorschieten, niet vezelig worden, lekker zoet zijn, en ook nog eens erg mooi met diep donkerpaars blad. Even voor alle duidelijkheid een foto….

Kroot McGregor

Ja, zo mooi dus. Daar wil ik zeker erg mijn best voor doen :-).

Tot slot nog een foto van een lekkere taart:

Speculaas appeltaart

Geen mooie foto, want de taart zit nog in z’n vorm en is nog heet, en het koude licht van de ledlamp boven het aanrecht helpt ook niet. Maar wel echt een lekkere taart, en zo toepasselijk in deze Sinterklaastijd. Op de bodem van de taart gaat amandelspijs, en gedroogde abrikozen en rozijnen die zijn gekookt in sinaasappelsap, en daar bovenop een dikke laag appelstukjes (natuurlijk van eigen tuin :-)), en tot slot van hetzelfde deeg als de bodem bolletjes die lijken op, en smaken naar kruidnootjes. Ik heb het recept op de pagina over Appel geplaatst, onderaan die pagina.

 

Nieuw project :-)

Ik ben gek op nieuwe projectjes, niets zo leuk als meerdere dingen met elkaar te vergelijken en dan te kijken wat het beste werkt of het mooist is, of het handigst. Het levert altijd wat op, in het allerslechtste geval altijd nog ervaring en inzicht :-).

Heb ik al verteld dat ik vanaf januari ook om de week een tuindagboek ga schrijven op de website van Pokon/Naturado? Later daarover mee! In ruil voor mijn stukjes krijg ik producten. En ik heb al wat gekregen, iets waar ik erg blij mee ben! Want het wordt mijn eerste projectje voor 2016:

“Welke bedekking werkt het beste in mijn tuin in mijn verhoogde bak?”.

Leuk!! En dus afgelopen week al een beginnetje gemaakt, elke keer wanneer een bak leeg is deze schoonmaken, opvullen met nieuwe compost, en tot slot dus afdekken.

Waar ik uit kan kiezen:

Verhoogde bak met stro

De verhoogde bak met stro…..

Verhoogde bak met cacaodoppen

De verhoogde bak met cacaodoppen…..

Verhoogde bak met kokosbodembedekker

De verhoogde bak met kokos-bodembedekker…..

De kokos-bodembedekker en de cacaodoppen dus van Pokon gekregen. Ik ben heel erg benieuwd hoe het in 2016 gaat lopen; wat is het verschil tussen de 3 soorten. Ik hoop er volgend jaar meer over te kunnen vertellen; wat houdt het best slakken tegen, wat verteert het snelst/langzaamst, wat verwaait het snelst, wat houdt het best vocht vast.

Mijn ervaring tot nu toe (ervaring van dus slechts 1 weekje hoor :-)):

  • Stro is natuurlijk het goedkoopst. Doordat het dunne en langwerpige strootjes zijn heb je er een vrij dikke laag van nodig voor je geen grond meer tussen het stro ziet. Het waait niet zo snel weg (de strootjes haken in elkaar vast), maar vogels zoeken er wel onder naar voedsel en maken er soms een rommeltje van.
  • cacaodoppen zijn heel zacht en licht, ze verwaaien wat makkelijker maar als ze nat zijn heb je daar wat minder last van. Ze zijn zuinig in gebruik (voor deze bak van 1.25 x 1.25 meter had ik aan 1 zak ruim voldoende, het ligt er in een dikke laag van zo’n 4 centimeter dik op). Ze kunnen wel wat schimmelen (vind ik geen probleem, lijkt mij een erg natuurlijk proces), ik ben wel  benieuwd hoe lang het duurt voor het gaat verteren, het bedekt de grond nu in ieder geval prima.
  • kokos-bodembedekker; is denk ik de duurste van de drie. De stukjes zijn vrij hard en scherp maar toch ook heel licht. Ik kan me voorstellen dat slakken en katten dit minder prettig vinden (het minst prettig van de drie) maar dat moet verder nog blijken. Waaide zelfs in de stevige windkracht 5 tot 6 van gisteren niet weg. Is wat minder zuinig in gebruik, voor de bak van 1.25 x 0.75 meter had ik 1 volle zak nodig. Maar dan ligt het er wel ook gelijk strak en netjes bij (en iets dat strak en netjes is in onze tuin ligt, is wel een unicum :-))

En zo hoop ik komend jaar te ervaren en hier te vertellen wat ik in welke bak het handigst vind.

Verder niets gedaan in de tuin dan verhoogde bakken legen, schonen, vullen en afdekken? Jawel hoor! Hij was er weer, en we waren er weer blij mee!

Mestkar 2015

En dat terwijl de paarden nog niet op stal staan (genieten nog even van het warme herfstweer buiten in de wei), maar toch was er een kar mest voor ons complex. En dus hebben we al wat kruiwagens mest op een veldje gegooid waar volgend jaar de pompoenen komen. Tuinieren is vooruitzien, dus de vruchtwisseling en grove planning/indeling voor 2016 is al zo ongeveer klaar.

De mestkar stond al een tijdje te wachten blijkbaar…

Mest 2015 al composteren

Onder de bovenlaag was de mest al aan het inklinken, en ook al aan het composteren; grijs, warm (wel een graad of 50), poederig. Op de tuin gaat die compostering vast in een wat lager tempo wel verder.

Kerstklimmer 11-11-15

Nog even een foto van de kerstklimmer. Ze heeft nog 6 weken om haar naam waar te maken :-). Het blad begint al af te sterven maar ik begreep dat dat heel normaal is. Van de eerste vruchtjes is ook het groenste groen af, het wordt meer geelachtig olijfgroen met zo hier en daar al een vleugje rood erdoor.  Ik ben benieuwd! Bij een tuinvriendin staat ze ook in de kas en daar is ze een enorme plant geworden met slechts 2 vruchtjes. Ik heb een plant die niet enorm groot is en wel meer dan 150 vruchtjes draagt. Geen idee wat het verschil is, hier staat ze in pot, is de kas wat hoger en is er meer raam (= meer bestuivers)? Ik geloof dat Emmy me een keer in een tuindagboek meldde dat zij haar kerstklimmer buiten heeft staan. Emmy, als je dit leest, wil je laten weten hoe het nu buiten met haar gaat? Rijpen de vruchten, leven de planten nog?

Tot slot nog 1 foto, voor toch een klein kleurtje in dit tuindagboek:

Bidens ferulifera bloeit in november

Een spontaan opgekomen zaailing van de Bidens ferulifera bloeit. Hoe sterk ben je als je kiemt in een vleugje zand tussen 2 stoeptegels in, blijkbaar toch genoeg wortels weet te maken onder die stoeptegels, nog zo’n 30 centimeter hoog wordt, en dan ook nog bloeit, en dat dan ook nog in november. Dan ben je echt heel erg dapper en mag je blijven :-).

Tot slot: de nieuwsbrief per mail versturen werkt nog niet goed, dat hebben vast al wel een aantal mensen gemerkt. Het gaat nog even duren voor het is opgelost. Ik hoop dat je tot die tijd gewoon zelf even wilt komen kijken of ik nog iets heb geschreven!

En tot slotst: de datum voor het openen van de zadenlijst staat vast: op donderdag 26 november ga ik in de namiddag de zadenlijst op de website zetten. Voor wie er interesse in heeft…..

 

Gevonden

Druk… druk… druk… druk. In de achtertuin, in de volkstuin, in de kas, thuis, met de zaden. Dus deze week slechts één keer naar de volkstuin geweest, wel veel gedaan die dag. Ruud heeft 1 kas helemaal gespit en compost toegevoegd, 2e kas bijna klaar, en daar staan ook (eindelijk) nu de weeuwenteelt bloemkool en spitskool zaailingenin de grond. Komend weekend aan kas 3 beginnen en dan komt het eind in zicht.

En buiten doen we stukje voor stukje. Alleen daarom houd ik al zo van vakken, elke dag een vak klaar en niet ergens beginnen en voorlopig geen einde in zicht. Makkelijk een target te halen want ik ga altijd uit van 1 vak per dag :-). En dus is het vak achterin de tuin bij de fruitbomen klaar, en dan ook echt helemaal klaar: onkruid weg, wat compost erop, stro erover, bomen gesnoeid.

Hetzelfde geldt voor het stukje met de bramen:

Braam gesnoeid en opgebonden

Heel lastig te zien op foto’s; omdat er achter onze tuin nu eenmaal weer een andere volkstuin ligt. We hebben onze braam aan de rand van onze tuin staan; dat is heel handig maar we moeten dus wel ook goed voor haar zorgen, we willen niet dat ze onze tuin in groeit en zeker ook niet dat onze buurman aan de andere kant van het hek last van haar krijgt.

En dus snoeien we haar nu; want het snoeien van bramen is nu echt heel gemakkelijk, je kunt nu nog heel duidelijk zien wat oud en wat nieuw is. Oud is heel donkerbruin, kaal, bevat vaak nog restjes van trosjes bramen. Deze takken snoeien we helemaal tot op de grond terug. Nieuw bevat nu nog blad, het zijn sterke, groeikrachtige en extra lange takken, die binden we aan langs het gaashek dat er staat.

Bramen gesnoeid

We binden alles op, alles wat echt heel veel te lang wordt korten we gewoon wat in. En we laten geen takken op de grond komen (want bramen stekken zo gemakkelijk, voor je het weet heb je 24 vierkante meter ondoordringbare braam :-)).

Zo is ze goed en mag ze haar ‘winterslaap’ in gaan, in maart gaan we haar eten geven en begint de hele cyclus van groeien en bloeien en vrucht zetten weer opnieuw.

En kunnen wij nu dus weer aan een nieuw vak beginnen; snoeien, onkruid verwijderen, compost erop, stro erover klaar. Volgende vak. etc.

Kijk, zomaar gevonden:

Tomatillo in bladnerven

Een vergeten tomatillo, nog helemaal intact. Alleen de nerven zijn nog over van het hoesje dat ze afgelopen nazomer had. Zo sterk zijn dus nerven, ook bladnerven, zo zonder bladmassa ertussen doet het me denken aan zowel een skelet als bloedvaten van een mens; het heeft maandenlang alles gevoed en alles bij elkaar gehouden en zelfs nu beschermt ze de vrucht nog.

Ik wil niet al te sentimenteel overkomen, vandaar dat ik wel gelijk maar even meld dat ze nu gewoon op de composthoop ligt :-).

Maar ik ken iemand die van gedroogde bladeren (de nerven dus) en vruchten kerstdecoraties maakt, door eventuele vruchten te verwijderen en de nerven goud- of zilverkleurig te verven met een spuitbusje.

En zo vind ik dus nog wel eens wat bij het opruimen. Gevonden naast kas 2, onder de bonenstaken die we daar uit de grond hebben gehaald:

Barbarea vulgaris variegata gevonden

Groen, bont blad, laag. Zou het zomaar een zaailing van de Barbarea vulgaris variegata kunnen zijn? Even geproefd, en jawel, heel zeker weten (ze smaakt groenig met een licht pittigheid als van rucola). Ik probeer haar al 2 jaar te zaaien maar het lukt me maar niet, misschien niet de goede methode, temperatuur of zaden. Maar nu vind ik haar, zomaar midden in onze tuin, een zaailing van een plant die ik een jaar of 5 geleden had.

En dus gelijk Ruud geroepen; “Ruud, Ruud, kom eens kijken. Kijk, een zaailing van de bonte Barbarea vulgaris. Die moet blijven staan hè! Niet eruit halen hè!”. Ruud werpt er een vluchtige blik op en zegt “Tuurlijk”. Maar ik weet allang dat als Ruud ‘tuurlijk’ zegt er gewoon 75% kans is dat de zaailing over 4 weken ineens is verdwenen en in een emmer met onkruid ligt. Ik heb al lang geleden geleerd dat als er dingen belangrijker voor mij zijn dan voor Ruud, dat woorden dan niet genoeg zijn. En dus sla ik 4 paaltjes om de plant heen in de grond, in de hoop dat het zo een beetje lijkt op een waarschuwingsbord met rood kruis :-). Zo, nu is ze pas veilig.

Komend weekend gaan we weer verder; vak voor vak; opruimen, snoeien en/of onkruid wieden, compost of mest erop, stro erover, vak voor vak gaat de tuin de winterrust in.

Op de foto zie je de Fuchsia die in een pot vrolijk doorbloeit.

Fuchsia herfst

Die potten komen dus als laatste aan de beurt, zo lang de planten nog bloeien genieten we er nog even van. De Fuchsia in pot gaat over een paar weken (als het echt koud wordt) de kas in; zonder water, en met wat stro tussen de potten en planten hopen we dat ze de winter weer overleeft.

En tot slot dan nog een foto van een toetje dat ik gisteren maakt:

Bladerdeeg gebak met stoofpeertjes

Bladerdeeg, gevuld met een laagje amandelspijs, daarop stoofpeertjes uit eigen tuin/inmaak, daarop wat zwarte bessengelei (ook uit eigen inmaak natuurlijk), afgedekt met bladerdeeg en bestrooid met poedersuiker. We hebben het gegeten met wat lobbig geklopte slagroom met wat kaneel erdoor. Was lekker :-). Recept zal ik voor nu nog even op de pagina met peren zetten.

Maar, en dat zijn tot slot dan nog even de meldingen van huishoudelijke aard:

  • komende winter ga ik alle recepten die nu nog op de pagina’s van de verschillende groenten, etc.  staan daar weg halen en in een nieuwe pagina zetten met alleen maar recepten (een beetje zoals de pagina met inmaakrecepten er nu uitziet)
  • het versturen van de nieuwsbriefmail nadat ik een tuindagboek heb geschreven werkt nog niet goed, sommige mensen krijgen wel een mail, maar heel veel mensen ook niet. Daar wordt aan gewerkt, ik hoop dat iedereen tot het goed werkt gewoon af en toe wil komen kijken of ik iets in het tuindagboek heb geschreven!
  • de zadenlijst gaat volgens schema, en ik hoop en verwacht nog steeds dat de zadenlijst ergens tussen 20 en 26 november op de website staat. Zodra ik een definitieve datum weet meld ik het hier.