Maart aardappelpootmaand

1 maart – en dat is dan toch elk jaar wel weer een soort van startschot voor de tuin. Natuurlijk zijn we al weken aan het voorbereiden, hebben we al doperwten gezaaid, en sjalotten gepoot, etc.. Maar vanaf 1 maart mogen we toch een beetje ‘los’.

Tuinidee 28-02-16

Zondag hebben we ons nog vermaakt op Tuinidee in Den Bosch (foto van een stukje van de hal waar kruiden en groenten stonden, zelfs al met rijpe tomaatjes in de planten!). En natuurlijk ook wat leuks gekocht, eindelijk weer eens Gloriosa-wortelknolletjes, zaden van Helianthus Prado Red, flessebroesjes, Dahlia’s, Colocasia esculenta, dat soort dingen. Vooral erg leuk om in februari alvast wat lentekriebels op te wekken (mocht dat nog nodig zijn :-))

Ik vraag me wel eens af of het nog allemaal wel zo nuttig en leuk is wat ik op mijn website schrijf, want tuinieren is toch een beetje net als het huishouden (maar dan wel héél veel leuker).

Elk jaar komen er rond hetzelfde moment weer zaken die moeten gebeuren (maar dat mag je niet meer zeggen tegenwoordig, het is nu ‘kunnen’ en niet ‘moeten’). Maar als je wilt dat je aardappelen vrij vlot na het poten al boven de grond komen, dan moet zou je ze wellicht kunnen laten spruiten :-).

Aardappelen spruiten

Helemaal niet verplicht dus, ik ken ook mensen die aardappelen poten zonder ze te laten spruiten. Spruiten betekent dat je de pootaardappelen op een zo licht mogelijk maar ook koele plaats uitspreidt zodat ze alvast kleine en korte uitlopertjes kunnen maken. En dat zorgt ervoor dat wanneer je de aardappelen over een week of 2 tot 3 (afhankelijk van weersomstandigheden en het ras) gaat poten, de aardappelen met de uitlopertjes al een goede start hebben om hun weg naar boven te zoeken en boven de grond te komen.

Dus wel boven de 5 graden maar ook goed koel, en zo licht mogelijk, in een raamkozijn, maar dan op het noorden of oosten (en dat komt goed uit want op het zuiden of westen staan de pepers al in een veel warmer en hopelijk zonniger raamkozijn te groeien). Hier liggen deze pootaardappelen op zolder voor het raam, zonder zon en warmte maar wel heel licht, en bij maximaal een graad of 10 tot 12.

Leg je de aardappelen te warm en/of te donker, dan krijg je dit:

Aardappel Bleue dArtois erg uitgelopen

Een foto van de Bleue d’Artois aardappelen zoals ik ze eens na een zachte winter in de schuur vond. Ik heb nog wel geprobeerd om er wat aardappelen van uit te poten maar dat is niet heel veel geworden. Ze lagen te donker en te warm, en dan worden de uitlopers heel lang en waterig, ze breken snel en dat kost de aardappel veel energie (zodat er niet veel voeding meer in de pootaardappel overblijft). En dat maakt voor die uitgeputte pootaardappelen dan wel erg lastig, om de afgebroken lange waterige scheuten te vervangen door nieuwe (kleinere) uitlopertjes. Al uitgeput voor ze de grond in gaat, dat is nooit optimaal.

Maar hier liggen ze koel en licht, en hopelijk zien de aardappelen er over een week of 3 dan zo uit (foto van 2 of 3 jaar geleden):

Aardappel Kestrel loopt uit

De aardappelen zelf worden al wat zachter, beetje rimpelig, dat komt omdat ze door de omstandigheden meer gaan ‘ademen’. De voeding in de aardappelen wordt gebruikt om sterke, korte en gedrongen uitlopers te maken. Als de aardappelen zo zijn als op de foto, en het is ondertussen al een beetje lente (geen echte vorst meer, en geen overvloedige regen) dan gaan we ze poten.

En tot slot dan nog even……

Tomaten zaaien

Jawel! De tomaten gezaaid! Je kunt nog niks zien aan de zaadjes, sommigen zijn wat groter en anderen wat kleiner maar allemaal beige. Alleen als je ze wel vaker hebt geteeld weet je wat een kleuren en vormen er allemaal in die kleine zaadjes kunnen schuilen.

Even voor alle duidelijkheid; na het maken van deze foto heb ik uiteraard de zaden nog wel afgedekt, in mijn geval met vermiculiet, maar perliet, brekerzand of een ander grof zand is ook allemaal goed.

Ik heb in mijn blog op de pokon-website een foto geplaatst van een overzichtje van een aantal rassen die ik in 2013 teelde, je kunt de foto hier vinden (onderaan de pagina): tomaten op website Pokon

Elk jaar teel ik weer zoveel mogelijk rassen die ik ook niet ken (bij elkaar zo’n 40 tot 45 rassen) , dus ook voor mij allemaal heel spannend. Maar met namen als Belarussian Heart, Teardrops, Green Giant, Striped Stuffer, Sunrise Bumblebee, Glossy Rose Blue, Lila Sari, Speckled Roman, etc., verwacht ik er veel van :-).

Voor wie het heel goed ziet op de foto, ik heb gelukkig genoeg zaden maar niet genoeg plaats en niet genoeg tijd en overzicht voor meerdere zaairondes, en dus zaai ik in elk vakje (indien mogelijk) 2 zaden, allicht dat 1 van de 2 kiemt, en kiemen ze allebei, dan knip ik de minst sterkte zaailing over een paar weken weg.

En dan nu maar wachten op het kiemen…. bij tomaten gaat dat bij kamertemperatuur niet heel veel langer dan 1 tot 2 weken duren.

 

De eerste migratie van 2016

Ik had maar eens bedacht dat ik thuis de lathyrussen, erwten, peulen en kapucijners ging zaaien. Ik zaai deze soorten sowieso graag voor, al kun je ze ook prima direct in de volle grond zaaien. Maar hier vinden we voorzaaien wel zo prettig, want de grond is hier nog kletsnat van alle regen die er in de afgelopen weken is gevallen, de kans dat de zaden rotten in de grond (nou grond, noem het maar modder) is vrij groot.

Bovendien hebben we altijd het idee dat we hier bespied worden. Ik heb wel eens gehoord dat er altijd duiven op de uitkijk zitten, met geavanceerde apparatuur als gsm’s waarschuwen ze elkaar wanneer wij iets buiten ter plaatse zaaien, en vooral wanneer wij naar huis fietsen. Twee uur later is alles opgevreten.

Dus de vraag is; zaai ik in de volle grond, in kou en wind, moet daarvoor eerst het stro weghalen, alles na het zaaien zo afdekken dat het aan alle kanten duifdicht is, een afwatering graven voor het overtollige water en dan maar hopen dat het weer mee zit? Of vul ik thuis bij de kachel een tray met potgrond-mengsel en leg ik in elk vakje een doperwtenzaadje, dek het af met nog wat meer potgrond-mengsel, was mijn handen en schenk een goed glas wijn in? Soms is kiezen niet zo moeilijk :-).

Maar goed, na het zaaien in de volle grond, inclusief alle bijbehorende ontberingen ben je daarna wel klaar (tenzij je opnieuw moet zaaien omdat de zaden zijn verdronken of opgevreten). En is het wachten op kiemen en groeien.

Wij zullen na de kieming de zaailingen naar de tuin moeten brengen en later, als ze nog wat meer gegroeid zijn nog uit moeten planten.

Afijn, zo zagen de zaaisels er afgelopen dinsdag uit:

Gezaaide doperwten voor verhuizing

Achter in de huiskamer, zo licht mogelijk, op de koude grond, want heel veel warmte willen doperwten natuurlijk niet. Maar je kunt zien dat bij zo gecontroleerd zaaien wel bijna elk zaadje kiemt. De zaaitray kocht ik trouwens een paar jaar geleden bij het Vlaams Zaadhuis maar ik begreep dat die ze niet meer verkoopt, geen idee waar ze nu nog te koop zijn, maar ik ben er wel heel erg blij mee, want ze zijn stevig, gaan jaren mee, hebben mooie grote vakjes en de worteltjes kunnen er prima in groeien.

Als je goed kijkt zie je dat de grond vrij droog is. En dat komt omdat we ze dinsdag hebben verhuisd, een paar dagen daarvoor ben ik al gestopt met water geven om de tray’s niet zwaarder te maken dan nodig.

En zo zijn de tray’s dan aangekomen in de kas:

Gezaaide doperwten na verhuizing

Direct bij aankomt in de kas heb ik ze weer wat water gegeven, je kunt zien dat de zaailingen nog kort en stevig zijn, maar als we ze nog veel langer in de huiskamer hadden laten staan waren ze lang en dun geworden. Dus warm kiemen en daarna de kou in, het is wel bijna een beetje zielig, maar het is echt beter voor ze.

In de kas geen duiven. Maar dan zijn er wel muizen, en ook die eten graag jonge zaailingen en zaden en net gekiemde zaden van zetmeelrijke soorten als erwten, peulen, kapucijners, etc.. Dus moeten we onze jonge aanwinsten nog wel even goed beschermen.

Gezaaide doperwten verhuisd naar kas

Dus gaan er glas- of perspexplaatjes op de tray’s die in onderbakken staan. Dubbel handig want het beschermt tegen muizen, maar het houdt ook gelijk nog wel wat kou tegen, als de zon schijnt krijgen de zaailingen nog wat extra warmte.

Zaailingen kapucijners

Op deze foto zie je vooraan de zaailingen van kapucijners, erachter zie je wat hogere en slankere zaailingen, dat zijn de Lathyrussen.

De zaailingen mogen op deze relatief beschutte plaats blijven tot ze tegen het glazen dak groeien. Dan moet het glas eraf en mogen de zaailingen nog een weekje afharden en groeien tot ze uitgeplant kunnen worden.

Ook dan moet er nog wel iets gebouwd of gedrapeerd worden, want de duiven zitten nog steeds met gsm klaar en lusten ook deze jonge planten. Als de zaailingen zijn uitgeplant, en een centimeter of 30 hoog zijn vinden duiven ze ineens niet lekker meer (of beter gezegd, dan zijn we een paar weken verder en zijn er lekkerder hapjes te vinden voor ze). En pas dan zijn de planten veilig (en ook dat is maar relatief want zodra er peulen in de planten hangen en groeien, zo rond eind mei/ begin juni, dan komen de duiven terug, en dan met meer, en hongeriger dan ooit :-). Maar dat is voor later zorg.

Op vrijdag gingen we nog even kijken op de tuin, alles goed met de zaailingen, niet aangevreten, niet te nat, niet te droog, niet geschrokken van de kou?

Nee hoor, alles goed:

Erwtenzaailingen 26-02-16

Dit is dezelfde tray als de foto hiervoor, met links de kapucijners en rechts de Lathyrussen. Tussen dinsdag en vrijdag – ondanks de kou – zijn ze zelfs al wat gegroeid, denk ik. Nog een paar dagen en de zaailingen groeien tegen de glasplaatjes aan en dan moeten de glasplaatjes eraf. Maar dan zijn ze ook groot genoeg, muisjes vinden ze dan ook niet echt lekker meer. Bovendien hebben wij een walhalla voor muizen – al het stro in de tuin levert heel veel graan voor de muizen, en dat mogen ze opeten, want dat scheelt ons weer het wieden van graan-‘opslag’ :-).

Voor nu heb ik niets anders meer te melden dan dat de knofloken goed gaan groeien:

Knofloken 22 februari 2016

En dat ik, als we thuis zijn, op mijn handen zit. Want de biologische tomatenklok tikt. Ik ga het volhouden, toevallig heb ik geen tijd dit weekend. Maar dinsdag is er tijd, en dan ga ik toch heus tomaten zaaien, en dan heb ik me voor het eerst sinds een jaar of 5 weten te beheersen en het zaaien van tomaten uit weten te stellen tot maart, en dat vind ik al heel knap van mezelf. En maart is maart, 1 maart is dus ook maart, en op 1 maart ga ik tomaten zaaien. Terwijl Ruud dit leest na mijn schrijven zie ik dat hij iets zou willen zeggen maar wijselijk niet aan deze (niet te winnen) discussie begint :-).

Nog even tot slot; ik heb voor de website van Pokon ook weer een blogje geschreven, en daarin laat ik zien hoe het ondertussen met de zaailingen van pepers, paprika’s en aubergines gaat: Blog Pokon

 

Voortgang

Jammer van het weer, te koud voor de tuin, te nat voor de tuin, teveel storm voor de tuin. Deze week maar 1 middag echt kunnen tuinieren. En dan dus maar hard werken, want we zijn nog steeds niet helemaal klaar voor het nieuwe jaar (en het nieuwe jaar is echt al begonnen).

Ik eindigde vorige week met de tuinbonenzaailingen die half waren opgevreten door wat dan ook (ik hou het voorlopig op slakken). Na bijna een week niet te zijn geweest was het spannend om te gaan kijken hoe ze er nu bij staan (als ze er nog zijn, want het was zelfs mogelijk dat ze gewoon tot op de grond waren opgevreten).

Tuinbonenzaailingen 1 week later

Nou, het is nog steeds niet geweldig, maar het had slechter gekund. De slakkenkorrels die er nog liggen zijn aan het schimmelen, het grootste nadeel van dit soort (biologische) slakkenkorrels. Maar het heeft blijkbaar toch gewerkt, er komen nieuwe blaadjes aan de tuinbonenzaailingen, en die worden ook niet meer aangevreten. Allemaal niet leuk, maar helaas (voor de slakken), ik hoop dat de zaailingen zo goed groeien dat er niet nog meer korrels nodig zijn.

Ook even gecheckt:

Bieten voor uitplanten zaden

Dit zijn bieten van vorig jaar, kleintjes. Ik wil er graag zaden van oogsten, want ik vind ze zo mooi en lekker en ze zijn in Nederland amper te koop, het gaat om de McGregor’s Favourite, een lekkere rode biet met heel donker blad, geweldig naast oranje Tagetes of gele Calendula’s. Maar het oogsten van bietenzaden is nog best lastig. Bieten zijn tweejarig, heel soms schieten ze in hun eerste jaar al door (in een droge warme zomer bijvoorbeeld), maar dat is bijna altijd nog te laat om er zaden van te oogsten. Bovendien is juist dit een ras dat niet zo snel doorschiet en dat is natuurlijk ook een heel goede eigenschap.

Maar in dit geval betekent het dat ik deze rode bietjes ergens afgelopen zomer heb gezaaid. Ik heb ze vervolgens in november gerooid, want bieten zijn niet tot heel matig winterhard. Om ze in leven te houden heb ik ze in de kas gezet, in een afgesloten bakje van piepschuim (dat houdt de vorst voldoende tegen). In wat vochtige grond liggen de bietjes te wachten tot ze volgende maand weer uitgeplant mogen worden. Als ik de bietjes in maart weer uitplant in de volle grond zullen ze eerst gaan groeien, en rond mei gaan bloeien. En dan kan ik er hopelijk rond augustus zaden van oogsten (mits het niet teveel regent en de zaden daardoor schimmelen). Nee, het leven van iemand die zaden wil oogsten van tweejarige groenterassen gaat niet altijd over rozen :-).

Dan is er verder nog de kas, in 1 kas staan sinds afgelopen herfst weeuwenteelt bloemkool en spitskool en jonge andijviezaailingen uitgeplant. We hebben er al weken (zeg maar maanden) niet naar omgekeken, te druk met het opruimen en winterklaar maken van de tuin. Maar nu is het februari, en heel voorzichtig gaan de zaailingen groeien (dat moet ook want we willen over 2 maanden spitskool en bloemkool oogsten).

Kas met planten en mos

Overduidelijk dat de grond vrij zuur is (op vette klei kan de grond in de kas ook zuur worden, door elk jaar het toevoegen van zaailingen die in potgrond staan). Na 3 jaar wordt het dit jaar zeker tijd dat we weer eens gaan kalken.

Maar voor nu helpt het ook al als we die grond met mos en algen eens opentrekken met een drietand en/of schrepel. Met wat licht en lucht in de grond kunnen de planten weer wat makkelijker voedingsstoffen opnemen en groeien.

Kas met planten februari 2016

Na het opentrekken ziet het er zo uit, dat is al veel beter. Achterin de spitskool, vooraan de bloemkool.

En zo begint heel voorzichtig het nieuwe tuinseizoen, wat Canna’s en andere bolletjes opgepot, een paar rijtjes rucola in de kas gezaaid. Vandaag nog wat scherpzaad spinazie in de kas gezaaid. De tuinbonen groeien. De kapucijners en de reuzenpeulen beginnen te kiemen, en dat geldt ook voor de doperwtjes en de Lathyrussen. Selderij en peterselie zijn gezaaid (maar het duurt wel een paar weken voor ze kiemen).

Radijsjes gezaaid kas februari

De in januari gezaaide radijsjes zijn allemaal gekiemd en kunnen nu gaan groeien, het duurt nog een paar weken, maar als het weer eens wat mee wil werken met een zonnetje en niet te lage temperaturen, dan zouden we zomaar over een week of 4 al de eerste radijsje van eigen tuin kunnen eten.

Tot slot nog even een foto van een sjalotje;

Sjalotten geplant

Want ook die hebben we vanmiddag gepoot (of noem je dat bij sjalotten ‘geplant’?). Over 3 tot 4 weken gaan we ook de gele plantuien poten (hoe verwarrend, plant je pootuitjes of poot je plantuien – en als je plantuien – of pootuien – poot, dan poot je vast ook sjalotten want dat zijn toch een beetje broertjes en zusjes).

Afijn, er komt nog een hele week regen aan, En als er niet in de tuin kan worden getuinierd, dan tuinieren we maar binnen; komende week ga ik  de eerste eenjarigen van dit jaar zaaien (de soorten en rassen die langzaam kiemen en langzaam groeien zoals de Rhodochiton, Impatiens, etc..

Het begint alleen al wel druk te worden in huis, met alle zaailingen van pepers, paprika’s en aubergines die voor de ramen staan. Het wordt tijd voor de lente, dat is beter voor de tuin (die nu ijskoud en kletsnat is), beter voor ons (want dan kunnen we eindelijk buiten gaan tuinieren en genieten van het weer), en beter voor ons huis (dat nu al zo vol komt te staan dat we ons bed al een stukje hebben moeten opschuiven).

Nog even een huishoudelijke mededeling: ik ga vandaag bij de zadenlijst de soorten eruit halen die uitverkocht zijn (want er zijn ondertussen meer soorten uitverkocht dan nog wel voorradig). Voor de mensen die zaden hebben besteld en de informatie van die soorten nog niet hebben gekopieerd, je kunt tomaten, paprika’s, pepers, etc. altijd terug vinden in de bijbehorende databases, en dat geldt ook voor de eenjarigen.

Tegenvallers

Tegenvaller 1 op zaterdag: het weer. Het zou mooi worden, koud maar een vrolijk zonnetje. Dat viel al tegen, niet veel anders gezien dan een grijze lucht.

Tegenvaller 2: het is nu begin februari en we hebben de eerste slakkenschade al te pakken, in de piepjonge tuinbonen:

Tuinbonen aangevreten

Het kan niets anders zijn geweest dan slakken, de tuinbonenzaailingen staan nog in de kas. Sterker nog, in de kas in een bak die ik af heb gedekt met een perspex plaatje om de muizen tegen te houden. En nu zijn het niet de muizen die de zaden opvreten, nu zijn het de naaktslakken die de blaadjes tot op de nerf kaalvreten.

Tegen dit soort grof geweld past maar 1 maatregel; grof geschut, in de vorm van Ecostyle slakkenkorrels. Niet eens zozeer tegen deze slakjes, maar over pakweg een maand gaan deze slakken zich vermenigvuldigen. En als deze paar slakjes dit al kunnen aanrichten, dan kun je ook begrijpen wat hun aankomende 200 kinderen aan kunnen richten bij de zaailingen van volgende maand en vervolgens de paprikaplanten, etc..

Want in een kas is er één ding duidelijk; het is een bijna gesloten systeem. Buiten kun je hopen dat de slakken de zaailingen van de buurman lekkerder vinden en gaan verhuizen, in een kas zitten de slakken opgesloten. En ze zitten ook nog eens lekker beschut, en beschermd tegen dieren die graag slakken eten – de volmaakte omstandigheden voor een echte plaag. En die willen we graag voor zijn, voor er kinderen worden geboren. Want slakken dood maken is zeker niet mijn hobby, maar voor nu is het even niet anders.

Tegenvaller 3 van zaterdag:

Hieronder nog even een foto van de Rosmarinus prostratus een paar maanden geleden:

Rosmarinus prostratus

Prachtige planten, net zo lekker als de ‘gewone’ rozemarijn, maar wel iets minder winterhard. Maar erg mooi in potten, omdat ze zo sierlijk over de rand valt.

Maar helaas, 2 jaar goed gegaan en gisteren plotseling dit:

Rosmarinus prostratus dood

In een paar dagen tijd, duidelijk ten dode opgeschreven, niet meer te redden. Vermoedelijk nog meer door alle overvloedige regen want zo vaak en zoveel heeft het hier nog niet gevroren (maar vorst direct na zoveel regen is wel funest). Binnen zetten heeft echt geen nut meer, onder de grond is ze vast al dood, alleen boven de grond lijkt ze nog haar best te doen.

En dus snel de laatste takjes afgeknipt die nog groen lijken:

Rosmarinus prostratus takje

Ik heb er niet veel vertrouwen in want ook deze takjes zijn al slap en bleek. Bovendien is het begin februari, ik heb nog helemaal niets op de tuin wat me een beetje zou kunnen helpen; nog geen zand om de potgrond te verluchtigen, geen stekpoeder, en het is nog koud. Maar goed, we proberen maar wat.

Rosmarinus prostratus stekje

Direct een klein plasje water op de tafel gemaakt om de stekjes met ‘hun voeten’ in te leggen. Ik heb al eens eerder geschreven; elk takje, bloem, blaadje of wat dan ook dat je van een plant haalt is direct aan het dood gaan, ‘alsof het geen adem meer kan halen’. Dus direct na het knippen, plukken, snijden in het water, altijd, bij iedere plant en bij elk stek die je neemt.

En dan maar zoveel takjes ‘stekken’ als er zijn. Kopje eraf en stekken met een hieltje. Sommige planten worden graag gestekt door ze onder een knop af te snijden, maar bijvoorbeeld lavendel en rozemarijn worden graag met een hieltje gestekt.

Rosmarinus prostratus hieltje

En dit is dan een hieltje; in plaats van snijden trek je voorzichtig het hele takje naar beneden van de hoofdtak af, en daarbij trek je dan vanzelf een stukje van de buitenkant van die hoofdtak mee. Dat is een hieltje. En uiteraard haal ik gelijk de onderste rozemarijnnaaldjes weg want die zouden onder de grond komen.

Als de plant in betere conditie was, ik een goed potgrond-zandmengsel had, het 12 graden warmer was, en ik stekpoeder had…… dan had ik er vertrouwen in :-).

Rosmarinus stekjes opgepot

Maar nu staan de stekjes er zo bij, eigenlijk te klein, te slap, niet goed verzorgd. Maar dit was een noodsituatie :-). En ik heb er maar 1 nodig die overleeft, wie weet. Het is maar 10 minuten werk en heel misschien houd ik er toch 1 plant aan over. We gaan duimen :-).

Tot slot dan nog wel een vrolijke foto, van een paar dagen geleden (toen de zon zomaar eens scheen):

Appel leiboom gesnoeid

De laatste bomen en fruitstruiken gesnoeid, aalbes, zwarte bes, appelboom, jostabes. Deze Gloster appelboom hebben we als gewoon boompje gekocht en heb ik zelf geleid en gesnoeid tot ze eruit ziet als een soort van leiboom. Elk jaar betrouwbaar in de oogst, nooit een beurtjaar, lekkere appels.

Oh ja, links hangt de ‘kling-kleng-klang die ik afgelopen week zomaar op de grond vond. Ze hangt er even uit te druipen en op te drogen, en dan krijgt ze weer een mooi plekje waar ze de hele dag in de wind mag kling-kleng-klangen Tot grote ergernis van Ruud, die het vrolijk tokkelende geluid maar niet kan leren waarderen 🙂

Morgen staat er ook weer een stukje op de website van Pokon, zodra het er morgenochtend op staat zal ik hier nog even de directe link plaatsen: Ik ga er iets schrijven over de zaden die ik voorweek (in water) voor ik ze zaai. Link: Voorweken

En dus zijn hier ondertussen de doperwtjes en peultjes gezaaid. Komen deze week de kapucijners ook aan de beurt. Is de Ipomoea transvaalensis gekiemd, zijn er 2 rijtjes rucola in de kas gezaaid. Zijn er wat knolletjes van Canna en Dierama die ik in de achtertuin vond opgepot. En zorgen we nog steeds goed voor alle pepers en paprika’s en aubergines die zijn gekiemd, ik verwacht eind van de komende week de eerste echte blaadjes te kunnen zien. Nog een week of 3 en dan kunnen we echt al heel veel gaan voorzaaien.

 

Schoon

Vrijdagochtend:

 

Kas 2 vuil

 

Vrijdagmiddag

Kas 2 schoon

Ik weet niet of het heel duidelijk te zien is op de foto, maar we hebben 1 kas schoon. De tuin is klaar, winterklaar of misschien is klaar voor de lente ondertussen een betere uitdrukking. Maar de kassen moeten alle drie (plus 2 mini’s) nog worden gedaan.

Ze is niet streeploos schoon maar wat ons betreft schoon genoeg voor een nieuw tuinseizoen. Van binnen en buiten de ruiten gesopt, met gewoon koud water (want we hebben geen elektriciteit) uit de regenton, met een scheutje azijn (doet wonderen bij algenaanslag).

Iemand heeft me wel eens verteld dat 10% meer licht ook 10% meer opbrengst geeft. Dat zal vast niet wetenschappelijk bewezen zijn, maar ik begrijp wel dat meer licht zeker in voor- en najaar gewenst is voor zaailingen en stekjes en jonge planten.

Terwijl ik driftig aan het soppen was zorgde Ruud ervoor dat ook de 3 nestkasten die we op de tuin hebben weer schoon zijn:

Nestkast vuil

Alle drie de nestkastjes (2 voor koolmezen en 1 voor pimpelmezen) zijn gebruikt afgelopen jaar. En allemaal goed gegaan, geen achtergebleven dode kuikentjes gevonden. En er zaten ook wat bruine veertjes in, die moeten van een ander klein vogeltje zijn, misschien gebruikt een winterkoninkje de nestkast als schuil- of slaapplaats. Afijn, het nestje uit de kast gehaald en alles weer schoon opgehangen, een schoon huis voor nieuwe mezenkinderen.

Het is nu februari (ruim alweer zelfs) en dat betekent dat er onderhand in de kas eens voorgezaaid kan gaan worden. Ik verwacht nog wat zaden volgende week, en dan gaan we beginnen met het voorzaaien van kapucijners en doperwten.

De tuinbonen zijn gekiemd en gaan hopelijk binnenkort groeien:

Tuinbonen gekiemd en groeien

Als de plantjes zo’n 10 centimeter groot zijn gaan we ze buiten uitplanten, dan zal het al eind februari zijn. Volgende week de zadenbox maar eens van zolder halen en kijken wat er nog meer in de kas voor te zaaien is (zo uit mijn hoofd denk ik aan peterselie en rucola, aan wat andijvie en sla, aan wat vroege rodekool en spitskool, aan zaaiuien en prei, en februari is ook de maand dat we sjalotten buiten kunnen planten.

Ook de radijsjes die ik 2 weken geleden in de kas zaaide beginnen te kiemen:

Radijs kiemt

Het witte op de foto is niets anders dan wat zand. Als ik in de kas een rijtje zaai (radijs, rucola, pluksla of wat dan ook) bedek ik het rijtje met zaden graag met wat zand, de zaden kiemen wat makkelijker door het zand heen, en bovendien weet ik precies waar de zaden zijn want de streep zand markeert de zaden, is handig (want zichtbaar) met water geven en het wieden tussen de rijtjes. Onkruid groeit er trouwens nog niet echt, maar het zal niet heel lang meer duren voor ook dat na de winter weer in alle hevigheid losbarst 🙂

We genieten nog heel even van de rust en stilte en waterkou op de tuin. Want heel binnenkort gaan we nog meer genieten van een nieuw tuinjaar! Ik kan me al zo enorm verheugen op de soorten die ik ga zaaien, zowel de tomaten als de pepers als de bijzondere eenjarigen die in de planning staan. Ik maak al plannen van vrolijke kleuren bloemen die ik bij elkaar wil zetten, ik zie al randjes met afrikaantjes voor me, hoge zonnebloemen achterin de tuin. Ik weet waar dit jaar de doperwten komen, en welke bonen we gaan zetten (en dan is het al mei), eenjarige kruiden, wat er in de verhoogde bakken komt. Ik ga deze week de potten eens schoonmaken en bedenken wat ik in welke potten wil gaan zetten. Al die voorpret is echt al bijna net zo leuk als het tuinjaar zelf!