Oogst en bewaren

Met dank aan het mooie nazomer- en herfstweer kunnen we nog steeds van de tuin oogsten. Buiten niet zo veel meer (maar dat komt omdat dat al niet best was – had ik al verteld dat we geen aardappel hebben kunnen rooien en ze dus moeten kopen 🙂 ?). Het is echt afgrijselijk, nul aardappelen. Maar de snijbiet groeit geweldig, de vriezer zit vol aardbeien, de uien zijn niet zo groot maar wel heel lekker scherp en keihard en daar komen we de winter wel mee door. Vandaag kunnen we nog wat rodekolen en spitskolen oogsten. En we oogsten in de kas nog steeds pepers:

Morgen ga ik alle laatste rijpe pepers nog oogsten en dan gaan de planten eruit. Want binnenkort komt de paardenmest, willen we gaan spitten of grelinetteren in de kas. We hebben wat weeuwenteelt bloemkool geplant maar niet meer dan 10 en verder laten we de grond in de kas eens een hele winter rusten, lijkt ons wel eens goed.

Niet elke peper gaat rijp het eind van het seizoen halen:

peper-cabai-chilli-tree-plant

Elk jaar trap ik er weer in, zijn er altijd wat rassen die ik zaai waarvan ik eigenlijk al weet dat ze misschien wel lastig zijn en de eindstreep niet halen. En dat geldt dit jaar voor de Cabai Chili Tree. Sorry voor de foto met veel rotzooi, maar maakt ook gelijk duidelijk dat we nog veel moeten opruimen 🙂 . En de Cabai Chili Tree is wel heel erg leuk, ondertussen meer dan 2 meter hoog, imponerend. Maar ik had kunnen weten dat ze heel laat zou zijn, eerst zo groot moeten groeien voor ze kan gaan bloeien en vruchten maken.

Daar is ze nu sinds een week of 4 wel mee bezig:

peper-cabai-chili-tree-closeup

Ze hangt vol met kleine groene pepertjes, maar de kans dat die nog rood worden wordt met de week kleiner. Als ik man Ruud en zijn opruimerige herfstbui zo inschat is ze volgende week plotseling verdwenen. Onder het mom ‘dat merkt ze toch niet’.

En dat komt dan omdat de datum van 27 oktober nog steeds staat als datum dat de zadenlijst open gaat. Ik heb nog enorm veel te doen maar hoop en denk dat ik het ga halen. En dan kom ik toch 2 weken niet op de tuin. En dus moet ik nu Ruud alvast heel goed inpeperen wat echt niet gedelete mag worden. Afgelopen week wilde hij al de Salvia sclarea uit de tuin rukken. Ik was net op tijd om heel hard ‘nee’  te roepen. Ik kreeg alleen een wat verstoorde blik, en toen begon hij aan de nog steeds bloeiende Tagetes Naughty Marietta te trekken.

tagetes-patula-naughty-marietta

Nou is er zoveel op te ruimen, dan ga je toch niet iets uit de grond trekken wat nog bloeit?  Het kwartje valt niet (onder het mom ‘je bent er toch niet de komende 2 weken dus wat maakt jou dat nou uit’), en voor we ruzie krijgen, spreek ik maar met Ruud af dat hij vanaf morgen alles mag opruimen in de kassen; pepers eruit, stokken opruimen, onkruid wieden, potjes, zaaitray’s, etc. uitzoeken en mee naar huis nemen. Zo bewaren wij dus de vrede 🙂 .

Dus morgen de laatste pepers oogsten. En de knofloken planten;

sjalotten-en-knoflook

Links de sjalotten en rechts de knofloken zoals we ze in een kistje in de schuur bewaren. Dit jaar geen nieuwe knofloken gekocht dus ik heb uit het kistje de mooiste (met de grootste tenen) bollen gezocht en die gaan morgen in een verhoogde bak geplant worden.

p.s.: sjalotten planten we pas in februari, maar ik denk dat we deze kleine oogst gewoon opeten en daar nieuwe pootsjalotten voor kopen. Ik verwacht in november de nieuwe zaadgidsen wel zo ongeveer en verheug me daar nu natuurlijk al op!

Dan nog even iets over het bewaren van tomaten; ik heb ze gedroogd, in zoetzuur ingelegd, ingevroren, noem maar op, allemaal leuk en aardig en lekker maar uiteindelijk heeft het niet veel meer met een echt lekkere verse tomaat van eigen tuin te maken. Ik heb ook wel eens ‘bewaartomaten’ gezaaid maar die bewaarden duidelijk niet, of wel maar dan waren ze allesbehalve lekker. Maar nu heb ik deze:

tomaat-mount-vesuvius-na-1-maand

Ja, je ziet het goed, ik heb op het keukenpapiertje waar ze op liggen geschreven ’17 september rijp geoogst’. Ze liggen op een koele slaapkamer op een kast waar geen zon komt. Nu 4,5 week geleden geoogst en ze zijn nog puntgaaf. Gisteren hebben we er één geproefd, smaak was prima, een lekkere volle tomatensmaak, wat stevig van vlees maar ook nog wat sap. Ruud vond het velletje wat aan de harde kant. Ja, dat moeten we er voor over hebben voor onze eigen bewaartomaten.

Ik ben benieuwd hoe lang ze nog te bewaren zijn, misschien volgende week wel in de schimmel, of misschien ook de hele maand oktober nog te bewaren? We gaan het zien. Ze heet trouwens Mount Vesuvius en ze schijnt te zijn voortgekweekt uit de Piennolo, een ras dat in Italië bij de Vesuvius veel wordt geteeld en bijna als ‘ristras’ (die strengen met gedroogde pepers in Zuid- en Midden-Amerika) samengebonden worden, en zo meerdere maanden bewaard worden. Als ik haar hier ook nog tot het nieuwe jaar kan bewaren ben ik al enorm tevreden, en ik heb haar beloofd dat ik dan volgend jaar veel meer planten van haar ga zetten (wie weet, misschien stimuleert dat toch ook nog wat).

Dan tot slot; ik heb op de website van Pokon ook weer een stukje geschreven. De website van Pokon is veranderd/vernieuwd, zie www.pokon.nl

En dat betekent dat je via een andere weg naar mijn laatste blog gaat, via deze weg Pokon – Blog over Moestuin. En ik zie dat daar een foto van mij is gebruikt voor bovenaan de pagina. Mocht je die zien en je afvragen wat op de potjes de namen Zwbes appmunt  en Zwbes abeiaalvan betekenen, dan is dat natuurlijk heel logisch Zwarte bes met appel en munt, en voor de 2e Zwarte bes met aardbei, aalbes en vanille 🙂 .

De directe link naar mijn laatste stukje op de website van Pokon: Bewaren van groenten met het o-zo leuke en lekkere inmaakrecept van zelfgemaakte bouillonpasta (als schep-bouillonblokjes).

Tot slot nog 1 foto, van iets wat helemaal niks, maar dan ook echt helemaal niks met tuinieren te maken heeft. Een foto van een chocolade-pannacotta

recept-chocolade-pannacotta

Erg lekker, erg makkelijk en snel te maken, heeft alleen tijd nodig om in de koelkast op te stijven. Ideaal toetje voor de kerst. Ik zal het recept straks bij de recepten plaatsen. Direct link: Chocolade-pannacotta

Ik hoop dat mensen het geen bezwaar vinden als er tussen alle andere recepten ook wat recepten staan die eigenlijk niets met tuinieren of fruit en groenten te maken hebben?

Want als mensen er interesse in hebben heb ik ook nog een geweldig en niet te mislukken recept van een dubbelgebakken geitenkaassoufflé. En een recept van een Confit de rosé (een inmaakrecept van een gelei van roséwijn met vanille die geweldig smaakt bij een stukje blauwaderkaas). En zo nog wel wat recepten….

Volgende week waarschijnlijk geen tuindagboek, te druk met de zadenlijst, maar in de week daarna hoop ik eindelijk eens te vertellen en te laten zien hoe het is afgelopen met het project met de verschillen tussen bodembedekking als stro, blad, cacaodoppen en kokosboomschors.

p.s.: noemde ik nu al het woord ‘kerst’? Dat is fijn, want als de kerst voorbij is hebben we de kortste dag gehad en kunnen we gaan denken aan een nieuw tuinjaar 🙂

 

Uitslag wedstrijd

Hierbij de uitslag van de wedstrijd (die vanaf vorige week woensdag op de website van Pokon stond). Het was nog niet makkelijk, niet voor wie er meedeed, en ook voor mezelf niet. Want er werden ook nog wel antwoorden ingestuurd van planten die ik zelf helemaal niet ken en dus moest ik zelf ook nog op zoek naar foto’s en tekeningen van soorten en zaden. En dus voor mij ook heel leerzaam, leuk!!

Iemand vroeg nog aan me of ik ook echt al die zonnebloemzaden had geteld. Ja, uiteraard. Peulenschil trouwens, ik ben al weken elke avond aan het tellen, voor de zadenlijst, tomatenzaden tellen, paprikazaden tellen, ik droom over tellen 🙂 .

Nog even snel een opmerking: ik heb een nieuwe pagina gemaakt, met nieuws over de zadenlijst, op die manier hoef ik de mensen die geen interesse hebben in de zadenlijst op deze plaats niet meer lastig te vallen met nieuws en opmerkingen erover. Je kunt dat hier vinden: Zadenlijst – nieuws. Daar noem ik nu ook voor het eerst een datum waarop ik denk en hoop de zadenlijst te openen.

En dan nu de uitslag:

Foto 1

1-calendula-officinalis

Foto 1 is Calendula officinalis, Nederlandse naam Goudsbloem. Makkelijk. Had ook helemaal niemand fout.

Foto 2:

2-pronkboon

Foto 2 is Phaseolus coccineus, Nederlandse naam Pronkboon. Sommige mensen noemden er nog een ras bij maar dat was niet nodig, er bestaan heel veel rassen pronkbonen, de zaden soms wit, of zwart of dit gevlekte, van rozig en bruinig tot paars en beige.

Foto 3:

3-cyclanthera-pedata

Foto 3 is Cyclanthera pedata, Nederlandse naam Olijfkomkommer, maar ook wel bekend onder Achocha of Kaywa, die heb ik ook goed gerekend. Ik vind de zaden een beetje lijken op puzzelstukjes, of op zwarte spookjes. Zaadje 1 lijkt wel een beetje op Batman, zaadje 4 op een kaars. Rijke fantasie 🙂 ? Hoe dan ook, herkenbaar en voor zover ik weet zijn er geen andere planten die dezelfde vorm en grootte van zaden hebben.

Foto 4:

4-tropaeolum

Foto 4 is Tropaeolum majus, Nederlandse naam Oost-Indische kers. Ook makkelijk. Iemand noemde Nasturtium, heb ik ook goed gerekend, is de Engelse benaming.

Foto 5:

5-capsicum-pubescens

Op foto 5 zie je links paprika- of peperzaden, Capsicum annuum. En ik was op zoek naar het zwarte zusje rechts, en dat maakt dan gelijk duidelijk dat het om de Capsicum pubescens gaat. Ik het trouwens Rocoto en Manzano ook goed gerekend, 2 heel bekende namen voor dit soort pepers.

Foto 6:

6-ipomoea-transvaalensis

De zaden op foto 6 zijn van de Ipomoea transvaalensis, er is geen Nederlandse naam. Zeldzaam en moeilijk, maar ik heb de zaden wel al in mijn zadenlijst gehad, en in de database van eenjarigen en op de pagina over het zelf oogsten van zaden had je een foto van de zaden kunnen vinden.

Foto 7:

7-kroot

Op foto 7 zie je een foto van Beta vulgaris, Nederlandse namen: kroot, biet, rode biet, snijbiet, warmoes, allemaal goed gerekend. Eigenlijk geen zaadje maar een zaadkluwen, in elke kluwen zitten 2 tot 4 zaden (vandaar dat uit 1 zo’n ‘zaadje’ dus ook altijd een paar zaailingen komen).

Foto 8:

8-dolichos-lablab

Op foto 8 zie je de zaden van Dolichos lablab, herkenbaar door de dikke witte rand langs de bolle zwarte zaden. Toen ik de zaden opzocht en fotografeerde bedacht ik gelijk dat ik haar komend jaar weer eens moet zaaien, want niet alleen de zaden zijn mooi, de hele plant (klimmer, slinger, met donker blad, lila bloemen en donkerpaarse peulen) is geweldig mooi. Ik heb Lab Lab en Hyacinthboon ook goed gerekend.

Foto 9:

9-mais

Zea maïs, Nederlandse naam gewoon Maïs zonder Zea. O zo makkelijk en toch ook moeilijk. Maïszaden kunnen ook veel dikker en ronder zijn, dat is dan makkelijker herkenbaar. Maar dat zijn zaden die minder zoete maïs geven, ze blijven wat dikker door het zetmeel in de zaden, en die heb ik nooit. Hoe gekreukter en meer gekrompen de zaden zijn, des te minder zetmeel en des te meer suikers, dus des te zoeter zullen de kolven zijn die volgend jaar aan de planten hangen. Dit zijn zaden van het ras Vanilla Sweet, een dubbelzoet ras.

p.s.: hetzelfde geldt voor doperwten. Kies dus altijd een ras met de meest mogelijk gekreukte zaden, mocht je zoete maïs of zoete doperwten willen 🙂 .

Foto 10:

10-proboscidea-louisianica

Foto 10 laat de peulen zien van de plant Proboscidea louisianica. En ik ben zelf ook niet zo ervaren in het zaaien van dit soort planten. Ik schreef in het voorjaar al een tuindagboek over haar, met de keiharde gebogen (kan ik het geweien noemen?) nestelt ze zich in het zachte gedeelte van de hoef of in een poot van een dier, tot het dier uiteindelijk gaat bezwijken van de akelige wond, en de zaden kiemen vervolgens graag in de rottende massa van het dode dier. Semi-vleesetende planten worden het daarom blijkbaar ook wel genoemd. Mooie roze bloemen trouwens 🙂 . Gemzenhoorn, Devil’s Claw ook allebei goed gerekend (moest ik zelf ook even opzoeken). En ook 2 keer het antwoord Ibicella lutea gekregen. Ik heb de plant en peulen even op moeten zoeken en die lijkt in alles (behalve gele bloemen) zo enorm veel op deze Proboscidea dat ik die antwoorden ook goed heb gerekend.

Foto 11:

11-sla

Over foto 11 kan ik gelukkig kort zijn: sla, niks meer en niks minder.

Foto 12:

12-spinazie-scherpzaad

Foto 12 zijn de zaden van Spinazie, en dan niet van rondzadige (zomer)spinazie, maar je kunt aan de kleine maar o zo scherpe randjes zien dat het hier om scherpzadige spinazie (voor herfst, winter en lenteteelt) gaat. Hoe vaak ik ze al wel niet heb vervloekt, terwijl zo’n zaadje rechtop in mijn vinger bleef steken bij het zaaien….. 🙂

Foto 13:

13-lupinus-rivularis

Lastig, heel lastig. Ook voor mij trouwens. Dit zijn zaden van de Lupinus rivularis. Maar ik kreeg ook antwoorden als Lupinus angustifolius, Lupinus texensis, Lupinus polyphyllus, Lupinus cruickshankii en nog meer. En omdat Lupinus vaak zaden heeft in deze vorm die gevlekt 2-kleurig zijn heb ik besloten om die antwoorden ook goed te rekenen. Mede ook omdat ik bij het zoeken naar foto’s van de zaden van die bijzondere species ook niet altijd goede foto’s vond. Ik reken dus alle Lupinus-species goed.

Foto 14:

14-dahlia

Foto 14 zijn zaden van een Dahlia. Niet van een Zinnia, dat antwoord kreeg ik ook meerdere keren, maar die zaden hebben echt meer de vorm van een kroontje van een vulpen. Even een foto van gemaakt, geen geweldige maar toch:

zinnia-zaden

Voor alle duidelijkheid, niet voor de wedstrijd maar even om het verschil aan te geven tussen de zaden van een Dahlia en de zaden van een Zinnia.

En dan tot slot, het grootste struikelblok, het raden van het aantal zaden in het bergje zonnebloemzaden. Een klein beetje als bewijs:

Het bergje zaden:

15-helianthus-annuus

En vervolgens ze uiteraard allemaal geteld…….

helianthuszaden-1742

In elk bakje liggen 100 uitgetelde zaden. Dat zijn 17 bakjes. En in het laatste bakje liggen nog 42 zaden. En dat maakt 1742 zaden. Heel veel meer dan de meeste mensen dachten.

En dan tot slot, de winnaars:

Er hebben 56 mensen meegedaan met deze wedstrijd. En daarvan hadden 5 mensen alle 14 antwoorden goed. En dus was het aantal zaden doorslaggevend. Op nummer 1, 2 en 3 zijn geëindigd:

1.: Anna, met alle antwoorden goed, en bij het raden van het aantal zaden het getal 755

2.: Ann: met alle antwoorden goed, en bij het raden van het aantal zaden het getal 721

3.: Julia, met alle antwoorden goed, en bij het raden van het aantal zaden het getal 685

Ik ga de 3 mensen die hebben gewonnen vanavond op mijn gemak mailen. Want nu snel naar de tuin, een verhoogde bak schoon maken en knofloken opzoeken om te planten. En de aller-allerlaatste zaden oogsten van dit jaar.

Iedereen heel hartelijk dank voor het meedoen aan de wedstrijd!!

p.s.: met alle dank aan Rogier is het probleem met het zichtbaar zijn van mailadressen van andere mensen bij het plaatsen van een reactie nu opgelost. Als je toch nog iets vreemds ziet, laat het dan vooral even weten!

Wedstrijd en stoofperen

Zoals beloofd, een kleine wedstrijd, met als prijs zaden uit mijn aanstaande zadenlijst (waar ik nog heel, heel druk mee bezig ben 🙂 ).

Ik heb de wedstrijd zelf op de website van pokon geplaatst, daar kun je de uitleg en de foto’s van 15 verschillende soorten zaden vinden die te raden zijn.

Edit: de wedstrijd is ondertussen al geweest, als je nog interesse hebt in de uitslag, dan kun je die hier vinden: Uitslag wedstrijd

En dan nog even over de peren, ik zag in de reacties op mijn vorige tuindagboek een aantal vragen over het inmaken van de stoofpeertjes. Ik heb het recept op mijn website staan, onder Inmaakrecepten. Je kunt daar trouwens nog veel meer inmaakrecepten vinden, van jam en gelei tot sambal en zoetzuur, chutney, etc., etc.. En ook algemene informatie over inmaken, over de houdbaarheid, welke potten je kunt gebruiken, etc..

En om dan toch nog even te laten zien hoe het hier is gegaan……. dit waren ze:

stoofpeer-gieser-wildeman-opbrengst

Wel 3 uur bezig geweest om ze te schillen. Daarna een doos wijn (nee, geen dure natuurlijk, maar ook geen ‘bocht’, gewoon huiswijn van de supermarkt in de reclame gekocht), suiker, kaneelstokjes, steranijsjes en 2 sinaasappelen met schil in plakjes erbij en de hele bups aan de kook brengen.

En toen zag het er zo uit:

stoofpeer-koken

En na precies 1 uur koken zag het er zo uit:

stoofpeer-gekookt

En nu ziet het er zo uit:

stoofpeer-in-pot

29 potten stoofpeertjes in kruidige rode wijnsiroop. Daar kunnen we een jaar mee vooruit! Nog even de directe link naar het volledige recept: Stoofperen in rode wijnsiroop

En dan terug naar de wedstrijd, ik hoop dat mensen het leuk vinden en mee willen doen!

Voor wie mee doet, heel veel plezier en succes ermee!!!

 

Aan alles komt een eind

Ze zijn weg, de 2 minikasjes. Na 4 weken hevige strijd met Ruud heb ik toegegeven. Ja jullie mogen het gerust weten, ik heb het niet altijd even makkelijk hoor.

Ik schreef in een vorig tuindagboek al over het wegdoen van een klein stukje tuin, maar dat is dan wel het stukje tuin waar de 2 kasjes op staan. Er komt een tijd dat leeftijd, gezondheid, maar ook gewoon andere leuke bezigheden je dwingen om na te denken in hoeverre iets nog nuttig is of een last wordt. Ik vind/vond de kasjes nog nuttig, had er genoeg plannen voor voor volgend jaar. Ruud zag het stukje tuin plus de kasjes als een heleboel werk. Dat is ook zo, we hadden er heel veel mest op moeten brengen want het stukje tuin lag duidelijk lager en heeft flink onder water gestaan dit jaar.

En de kasjes…….. misschien heeft Ruud nooit zo van de kasjes gehouden zoals ik. Hij had geen hekel aan ze, maar er paste zo weinig in (in verhouding tot de 3 grote kasjes). En het was lastig om erin te wieden (ja, nogal wiedes als je gewend bent aan de grote kassen waarin je gewoon wild kunt harken en spitten en bezemen zonder glas te raken).

Maar ik was altijd erg blij met de kasjes, genoot van de geur van basilicum als ik ze open deed. En teelde er altijd in wat ik niet in de grote kassen wilde (om kruisen tegen te gaan, of omdat iets gevoeliger was voor meeldauw, of omdat ik het over had).

Maar in de discussie in de afgelopen 4 weken begreep ik ook wel dat Ruud er klaar mee was. Steeds vaker werden de kasjes, als hij over ze sprak, voorzien van een vrouwelijk of mannelijk geslachtsorgaan. En dat is dan ook wel weer zielig voor de kasjes. En ik voorzie zoiets als ‘ja, jij wilde ze perse houden’, als er volgend jaar veel onkruid in groeit en Ruud erin moet gaan wieden.

Dus de knoop doorgehakt, stukje tuin plus 2 kasjes zijn respectievelijk opgezegd en verkocht.

kleine-kasjes

Dag kasjes (plus stukje tuin)!! Ze krijgen gelukkig een goed nieuw tehuis.

Ik vond het wel jammer, maar eigenlijk is dat nu ook wel weer voorbij, zie ik weer nieuwe mogelijkheden, zijn er nieuwe plannen voor volgend jaar. Dat neemt niet weg dat ik voorzie dat ik volgend jaar nog wel een keer tegen Ruud zeg ‘Ja, jij wilde de kasjes zo nodig weg doen’ als hij beteuterd met 7 potjes met zaailingen in zijn handen staat en de 3 grote kassen al vol staan.

Dus hier hadden we het wel druk mee in de afgelopen week. Nu kunnen we weer verder kijken, en vooral werken. Want we hebben nog ruim 350 vierkante meter tuin over. En dat is best veel, er is nog veel te doen. Gewoon maar vak voor vak leeg maken, opruimen, bij slecht weer de kassen in, bij mooi weer lekker buiten.

Komende week een halve kas leeg maken voor de weeuwenteelt bloemkoolplanten. En een verhoogde bak schoon maken voor de knofloken, want die willen we aan het eind van deze maand poten.

En ondertussen nieuwe plannen maken natuurlijk voor volgend jaar. Deze ga ik onthouden:

snijbiet-plus-kroot

Geelgroen-bladige snijbiet Lucullus plus diepdonkerpaars-bladige kroot McGregor’s Favourite, geweldige kleurencombinatie in de tuin. Vruchtwisselingstechnisch gezien klopt het natuurlijk niet, maar als ik heel eerlijk ben let ik daar ook helemaal niet meer zo goed op als dat ik vroeger deed, in de natuurlijk groeit ook van alles dwars door elkaar en vaak ook jarenlang……. mits het maar gezond is en regelmatig wat afgewisseld wordt.

Hetzelfde geldt in de kassen, hoewel we daar wel extra letten op ziekten, alles met meeldauw of mogelijk een vleug phytophthora wordt rigoureus uit de grond getrokken. Maar de paprika’s die al voor het vierde jaar op dezelfde plaats staan doen het gewoon prima. Sterker nog, dit is wel een nieuwe favoriet:

paprika-lipstick-onrijp

Paprika Lipstick. Ze was al wel een heel leuke paprika, maar we hebben er al zoveel van kunnen oogsten, en dan geeft ze dit nu nog even als toetje. Ik hoop dat het nog wat mooi weer blijft en de paprika’s nog kunnen rijpen.

Ik ga dit jaar waarschijnlijk geen tijd krijgen om nog te ‘strippen’, te druk met de zadenlijst, de tuin, en noem maar op. Maar als iemand er interesse in heeft; met strippen bedoel ik het zoveel mogelijk verwijderen van nieuwe scheuten en bloemen en bladeren bij peper- en paprikaplanten, met als doel het stimuleren van het rijpen van de nog aanwezige vruchten. Ik heb er eens een tuindagboek over geschreven, daar kun je er meer informatie plus foto’s over vinden: Het strippen van peperplanten

Dan nog even over de wedstrijd, die is bijna ‘klaar’, ik ga die eind deze week op de website van pokon plaatsen, maar dat meld ik uiteraard hier dan nog even plus de link, etc..

Tot slot nog even over het plaatsen van reacties. Ik begreep dat iemand weer een mailadres van iemand anders heeft gezien bij het plaatsen van een reactie. Dat is erg jammer, ik kan er zelf niets mee want als ik zelf kijk zie ik niets, is het weg en is er niets bijzonders. Ik heb uitgeschakeld dat je een naam en mailadres achter moet laten om een reactie te plaatsen. Het balkje staat er wel maar je hoeft het dus niet meer in te vullen, gewoon de tekst typen en even je naam (is wel handig), maar het mailadres weglaten. Ik hoop dat er dan geen problemen meer zijn met de zichtbaarheid van mailadressen voor andere mensen!

Zo, en nu stop ik ermee, want dit is onze taak voor vandaag:

peren-in-emmers

3 volle emmers Gieser Wildeman peren geoogst. En die gaan vandaag geschild worden, en worden gekookt in rode wijn met suiker, kaneel, sinaasappel en gember, en worden vervolgens ingemaakt in steriele potten. Veel werk, maar zo lekker….. en bedenk eens hoe vanmiddag hier het hele huis geurt 🙂