Speldenprik

Het schiet niet echt op. We waren zo van plan om hard te werken en zoveel mogelijk voor de winter te verhuizen, op te ruimen, te repareren, te verplanten, schoon te maken, en noem alles maar op wat er nog moet gebeuren. Maar het komt er maar niet van, geen tijd, overvloedige regen, zelf zaden bestellen, planning maken, noem maar op.

En toen we eindelijk een dag op de tuin waren……..:

 

Een lege mestkar ja. Want ik was een dag te laat met fotograferen. En toen zag het achterste stukje van de tuin er al zo uit:

 

Ruud heeft dus in anderhalve dag bijna een hele mestkar leeg gereden. Als je goed kijkt zie je achterin nog wat prei staan, die moeten we maar goed wassen 🙂 .

In dit achterste stukje tuin komen geen verhoogde bakken maar willen we pompoenen en courgettes gaan zetten. En die houden wel van paardenmest. Het is pas begin december, tegen de tijd dat we de zaailingen van pompoenen en courgettes gaan planten is het begin mei en dan is deze mesthoop al wel voor meer dan de helft gecomposteerd (sterker nog, ik verwacht dat over een week de rook al van de hoop af komt).

Terwijl Ruud met dit zware karwei bezig was heb ik fruitbomen gesnoeid en ben ik begonnen in de kas. Ik had al eerder eens een foto laten zien  van de compostbak die we afgelopen vroege voorjaar vol hadden gestort met mest:

 

En die zag er nu dus zo uit:

 

De mest met stro is voor ruim 2/3 geslonken (nou ja, niet geslonken, maar gecomposteerd).

En ik liet vorige week de kas zien, daar was is genoeg te doen:

 

En dat is er nog steeds. Maar 1 helft is klaar:

 

De ramen zijn schoon (van buiten dan, de binnenkant ga ik ergens in de loop van de winter met een borstel en water schoon maken. En rechts ligt dan die paardenmest die nu bijna compost is, in dus iets minder dan 1 jaar tijd is ze al mooi donker van kleur, grotendeels verteerd, vol met wormen en duizendpootjes, spinnetjes en noem maar op. In het voorjaar gaan we voeding toedienen voor een nieuw tuinjaar en dan werken we voeding plus gecomposteerde mest onder met de grelinette. De linkerkant gaan we komende week opruimen. En dat wordt dan een winter-opslagplaats; we gaan er de tonkinstokken leggen en de net-niet-winterharde planten plaatsen.

Oh ja, die net-niet-winterharde planten. Zoals de Colocasia:

Afgelopen zomer:

 

En vorige week zag ze er ook nog zo ongeveer uit. Maar 1 week later, met 2 nachtvorsten van rond de -3 graden is dit het gevolg:

 

-3 is duidelijk teveel voor haar (bovengronds dan). Voor de Alocasia achter haar trouwens ook maar dat kun je op de foto niet goed zien. Als de rechterkant van de kas volgende week is opgeruimd sjouwen we deze planten de kas in. In de kas vriest het trouwens net zo hard als buiten, dat is niet altijd voor iedereen duidelijk (ik heb het natuurlijk over een onverwarmde kas). Maar er zijn 2 heel grote voordelen van een koude kas in de winter:

  • in de kas regent het niet. Daardoor kan de grond in potten wat opdrogen, en plantwortels in droge grond kunnen meer kou verdragen dan plantwortels in natte grond
  • als de zon schijnt warmt de kas op, zowel de lucht als de grond. En de lucht koelt heel snel af maar de grond blijft langer warm, en die warmte kan de grond bijvoorbeeld in de nacht of in een koude week weer af staan. Wij zien dat aan de grond in de kas, die bevriest eigenlijk alleen wanneer het buiten de kas -10 graden wordt (en dan hangt het dus nog af van de zon).

Oftewel; in een kas is het ook heel koud en je kunt er zonder verwarming zeker geen niet-winterharde planten overwinteren. Maar matig winterharde planten, dat kan vaak wel. En dan heb ik het over bijvoorbeeld Dahlia’s, Canna’s, Alocasia’s, Fuchsia’s, Salvia’s, etc.. En matig winterharde kruiden als rozemarijn, tijm, Stevia, etc..

Je kunt trouwens in een heel koude week de temperatuur in de onverwarmde kas nog met 1 of een paar graden verhogen zonder echt een kachel te gebruiken. Door op zonnige dagen gieters te vullen met water. Dat water warmt in de gieters op door de zon en naast planten kan dat in de nacht net een graadje vorst schelen. En je kunt natuurlijk kaarsen plaatsen en die aan het eind van de avond aansteken. Of met stro en jute de planten nog wat extra beschermen.

Hier gaan in ieder geval deze week alle planten die niet volledig winterhard zijn en we in pot houden, de kas in.

Tot slot nog even: ik heb op de website van Pokon ook nog een blog geschreven, over: Het kiezen van een goed pompoenenras.

En dan nog één foto, van een klein maar dapper goudsbloempje na een koude decembernacht:

 

Iedereen heel veel plezier en succes met alle voorbereidingen voor de decembermaand; van sinterklaas tot gourmet, van kerstboom optuigen tot het bedenken van recepten, cadeautjes kopen, of wat dan ook!! En bedenk: over 3 weken hebben we de kortste dag al weer gehad 🙂 .

Keuzestress

In de afgelopen 3 weken heb ik alleen maar zaden verpakt en zaden verzonden. Maar nu de rust is wedergekeerd wordt het mijn tijd!

Ruud was er al een beetje bang voor; wekenlang opgekropte zadenkoopverlangens leiden vaak tot overmatige aankopen 🙂 .

“Heb je nou nog meer besteld?”, en “Waar ga je dat dan allemaal zetten?” waren de vragen vanmorgen. “Uhh, ja, maar die wilde ik al heel lang hebben”. En “Misschien moeten we iets minder uien zetten”.

Ik geef wel eerlijk toe dat ik al best veel zaden heb, door de jaren heen verzameld, gekocht, geruild, en daarna natuurlijk ook weer zelf geoogst. Ik moet goed in de gaten houden wanneer de kiemkracht van sommige soorten afloopt. En wil ik ze dan nog snel weer een keer zaaien of kies ik voor iets anders en neem ik afscheid van die soort of dat ras? Ja, soms moeten er moeilijke keuzes worden gemaakt!

Ik heb een jaar of 2 geleden al veel zaden opgeruimd en weggegeven, ik had toen nog ruim 750 tomatenrassen. Maar van een aantal daarvan wist ik al wel zeker dat ik ze waarschijnlijk nooit zou zaaien, simpelweg omdat ik op internet in meerdere reviews las dat er iets mankeerde aan opbrengst en/of smaak. Van veel tomaten zaaien, telen en proeven wordt een mens misschien wel veeleisend 🙂

Even een fotootje gemaakt van de tomatenzaden die ik heb.

 

Ja, dus al heel veel opgeruimd. Dit zijn de tomaten die ik nog heb met de letter B, dat zijn er al iets meer dan 50. Keuzestress!

2017 was mijn favorietenjaar, 2018 wordt een jaar van vooral veel nieuwe rassen. Daar kunnen dan wel eens tegenvallers tussen zitten, dat moet ingecalculeerd worden. Maar gedegen onderzoek (meerdere reviews lezen) verkleint dat. En er zijn toch ook nog weer wat terugkomers, al eerder geteelde en bewezen soorten en rassen.

Ik ben dus echt begonnen met de planning voor 2018.

Zeker zijn de al bewezen tomaten Gardener’s Delight en Black Seaman. Nieuwelingen worden de Barry’s Crazy Cherry en Woolly Blue Jay.

 

De Gardener’s World in 2013, lijkt mij duidelijk waarom ze in 2018 weer aan de beurt is, meer dan prima opbrengst in combinatie met gezonde planten en felrode kleur en ouderwetse tomatensmaak met extra zuurtje.

Letter voor letter de tomaten uitpluizen en evenwichtige keuzes maken (ik heb vroeger wel eens zoveel cherrytomaten gehad, omdat we ze zo lekker vinden, dat we er soep van maakten, en we te weinig roma- en vleestomaten hadden). En natuurlijk in zoveel mogelijk kleuren en vormen.

Bij de paprika’s wordt de Nocera Giallo de terugkomer, foto van 2016;

 

Zeer grote citroengele, heerlijk zoete en knapperige paprika’s met prima opbrengst. Nieuwkomers? Onder andere Iko Iko en Python. Bij de pepers?

En zo puzzelen we maar door: eenjarigen, groenten, kruiden, noem maar op. Oranje worteltjes of rode, of toch paarse? Rond of langwerpig? Natuurlijk de McGregor krootjes, met het extra donkere blad. En dat vraagt om een feloranje bloem ernaast. Calendula of Tagetes? En welk ras dan? Nu denk ik aan Calendula Neon maar dat kan nog veranderen.

 

Mijn eerste bestellingen zijn binnen. En ik ben er blij mee!! Wat te denken van Aubergine Pingtung Long, de peper Sweet Heat, Eschscholzia Cherry Swirl, Cosmos bipinnatus Double Rose Bonbon. En ik heb nog wat leuke paprika’s besteld, en een paar van die bijzondere nieuwe tomatenrassen met bijna psychedelische cq. caleidoscopische) kleuren (en hopelijk ook smaken) zoals dit jaar de Streak Lightning en Alice Dream al een beetje waren:

Streak Lightning, en hieronder de Alice Dream:

 

Met daarin vaak meerdere kleuren, zowel rood als geel als paars, tegenwoordig vaak ook met de ‘nieuwe’ blauwe kleur erin. Daar ben ik ook erg benieuwd naar!

En ik verwacht nog een paar zaadgidsen. Ruud probeert ze nog wel eens te verstoppen, onder een stapeltje kranten of zo. Maar ik heb er een zesde zintuig voor, ik hoor het al aan de ‘plof’ op de deurmat, voel gewoon dat het geen gewone post is, maar de zaadgids van van der Wal, of Seeds of Distinction, of Baumaux (dat is een heel zware plof), Chiltern Seeds of Thompson & Morgan.

Meestal bestel ik zaden via internet maar vaak krijg je daarna nog wel een jaar of 3 lang een ouderwetse papieren gids in de bus. Eigenlijk veel lekkerder en leuker dan internet; ouderwets papier, bladeren, glaasje port in de hand, blokjes extra oude schapenkaas op tafel, voeten op de bank, leeslampje aan, stapeltje zaadgidsen naast me, pen en papier in de buurt. Ieder het zijne, en voor mij is dit een ideale dag in de donkere decembermaand 🙂

Tot slot nog een foto van een klimplant die ik een jaar of 10 geleden eens teelde maar waarvan ik zelf toen geen zaden van kon oogsten. De Vigna caracalla. En nu dus weer gekocht. En met 10 jaar meer ervaring hoop ik haar beter te kunnen laten groeien en bloeien, en er wellicht ook zelf zaden van te kunnen oogsten.

 

 

Allegaartje

Eindelijk weer eens naar de tuin. Wat is het koud!! (na 2 weken binnen bij de houtkachel te hebben gezeten 🙂 ).

Genoeg te doen, waar gaan we beginnen? Of eigenlijk, waar waren we gebleven?

Oh ja, dit was het aardbeienveld dat opgeruimd moest worden (en dat is nogal een understatement):

 

En dat ziet er nu zo uit:

 

Netjes hè? Let niet op de rotzooi ernaast en erachter, stapje voor stapje, we kunnen niet alles tegelijk (maar helaas verschijnt wel alles op de foto). Met dank aan de tip van Jan hebben we deze bak niet meer van onbehandeld steigerhout gemaakt (dat na een jaar of 4 wel ernstige sporen van ontbinding vertoont) maar van Douglas-hout, een houtsoort die veel harder is en volgens kenners onbehandeld wel 8 tot 10 jaar mee kan gaan.

Voor wie er interesse in heeft; Douglas-hout is wel een stukje duurder dan steigerhout:

Steigerhout; 2,5 meter lang, 20 cm hoog, 3,2 cm dik: ongeveer 9 euro per plank en vaste prijs, geen reclame.

Douglashout bij de Praxis: 3 meter lang, 20 cm hoog, 2,9 cm dik, 16 euro per plank, maar regelmatig met of zonder kortingsbon met 25% korting = euro 12,00.

En als het dan langer is en 2 keer zo lang mee zou gaan vinden we dat het geld meer dan waard. Andere bouwmarkten verkopen trouwens ook Douglas-hout maar vaak in andere formaten en vooral diktes. Mocht je er interesse in hebben, kijk even op de websites van verschillende bedrijven naar prijzen en afmetingen.

Afijn, wij zijn er erg blij mee! De stekken die uit dit verwaarloosde aardbeienveld kwamen (nog geen jaar oud) zijn nog prima bruikbaar en gaan nog 3 jaar mee. We hebben ze ontdaan van onkruid en in de andere verhoogde bak geplant:

 

Is dat nou nodig, zoveel stenen om het gronddoek op z’n plaats te houden? Volgens Ruud in ieder geval wel 🙂 . Ik had wat minder stenen geplaatst maar er durfde bij een windkracht 8 (wij zijn hier 18 kilometer van de kust wel wat gewend) een hoekje los te raken en te gaan wapperen. En daarop nam Ruud rigoureuze maatregelen; het raakt deze winter niet meer los, dat is duidelijk. En het belangrijkste: de stekken/jonge planten hebben het prima naar hun zin op hun nieuwe plaats.

Volgende week is de laatste grote verhoogde bak aan de beurt, Ruud gaat die maken en ik ga de bestaande verhoogde bakken leeg maken, onkruid eruit, aanvullen met compost of mest of grond. En bedekken voor de winter? Of toch niet, daar moet ik nog even over verzinnen. En waarmee dan (ik overweeg karton), dat wordt vraag 2.

Maar eerste thuis aan het werk, de achtertuin moet ook nodig worden opgeruimd en de kuipplanten mogen naar zolder. Het kan nog even wachten maar ik ga ze alvast terugsnoeien en droog zetten (dan zijn ze iets makkelijker naar zolder te sjouwen dan wanneer ze nog kletsnat zijn.

De Fuchsia’s snoei ik niet terug, dat doe ik pas na de winter. Trouwens, die bloeien nog volop:

Fuchsia Celia Smedley, nog steeds één van de mooiste, vind ik. Vroeger (als in 20 jaar geleden) ging mijn voorkeur uit naar Fuchsia’s met zo groot en zo gevuld mogelijke bloemen, nu ligt mijn voorkeur niet bij vorm en grootte maar bij kleurencombinatie en bloeirijkheid. Grappig dat smaak in de loop der jaren zo kan veranderen.

Nog zo’n verandering van smaak en mogelijkheden heb ik op de website van Pokon beschreven; onze oude en tevens huidige tuin in de winter, 20 jaar geleden en nu (inclusief een klein stichtelijk woord (zo noemt Ruud het, sorry, soms heb ik zo’n bui 🙂 ): Onze tuin in de winter

Ik zag trouwens nu pas dat er wat mensen een reactie hadden achtergelaten op mijn blog op de website van Pokon. Ik weet nu hoe het werkt en heb daar die vragen en opmerkingen alsnog beantwoord.

Tot slot, ons diner voor morgen:

En nog even voor de mensen die zaden hebben besteld: ik ga eind deze week de zadenlijst bijwerken en wat soorten die zijn uitverkocht weghalen, je kunt beschrijvingen van die tomaten en paprika-/peperrassen altijd terugvinden in de databases.

 

Wat een rotzooi

…… Het licht deed wel een beetje pijn aan de ogen toen ik, na 2 weken ondergronds te zijn geweest, weer eens buiten kwam 🙂 ……

Iedereen die zaden heeft besteld in de afgelopen heel hartelijk dank!! Ik heb er ook nog een stukje over geschreven op deze pagina: Zadenlijst – nieuws

Oh ja, er was ook nog een tuin. En daar was nog heel erg veel te doen. Enorm veel eigenlijk. Het stukje tuin dat we hebben weggedaan is ondertussen verhuurd. En we hebben dus in allerijl de laatste spullen van de tuin weggehaald. En die maar op onze eigen tuin gezet gesmeten.

Na anderhalve week drukte was ik even vergeten hoe het er uit zag/ziet op de tuin. Pfew, daar hebben we nog wel wat te doen. De komende dagen nog vooral druk met de enveloppen maar vanaf het weekend (we hopen, bidden en smeken om droog weer) gaan we weer hard aan de slag.

Zaterdag heb ik na een flinke regenbui alleen wat foto’s gemaakt van de rotzooi. Misschien niet leuk om te laten zien (voor mij dan), maar ik hoop dan later te laten zien hoe het na het opruimen is geworden. “Denk groot, zie de mogelijkheden”, zei ik tegen Ruud. Ruud zei: “Ik zie een hoop rotzooi en werk voor een hele winter. En waar ga je al die zooi trouwens laten, we hebben nu een kleinere tuin?”.  Zucht.

Maar het komt goed, echt waar….

 

Een stuk maggi in een krat, de Agastache Fleur in een pot, een verdwaalde venkelknol, potten met rozen, allemaal uit de oude tuin gehaald en maar even hier gestald.

Wat dichterbij:

 

Grote potten, nu nog leeg, maar wacht maar tot volgend voorjaar, de Lavandula multifida bloeit nog steeds, er moeten planten de kas in voor overwintering, en daarachter ligt de tuin waar ook nog wel wat moet gebeuren (understatement).

Niet schrikken:

 

In de kas is ook van alles even snel gegooid/gezet. En de ruiten moeten nog worden schoongemaakt. En de stokken moeten worden opgeruimd, en de zakken en tassen en emmers met Joost-mag-weten-wat erin-zit. Maar de kas is voor regenachtige dagen. Als het droog is gaan we natuurlijk buiten aan het werk.

 

Zo, en nu stop ik met foto’s van rotzooi en rommel. Op het oog dan want echt rotzooi is het niet, we moeten het alleen opruimen, planten, ingraven, schoonmaken, en noem maar op. Je ziet nog een groot hekwerk, dat kon ik toch niet laten staan op de oude tuin, kan ik hier wellicht nog gebruiken, misschien voor de Loganberry, of ik kan er een fruitboom langs leiden, of gewoon middenin de tuin zetten met heel veel Lathyrussen eraan (lekker dicht bij het terras, dan ruikt het zo lekker in de zomer, maar Ruud vindt dat niet goed: “We gaan toch geen hek middenin de tuin zetten”).

We zullen het zien. En we hoeven niet te bedenken waar we gaan beginnen; we lopen naar de tuin en daar waar we stoppen beginnen we. Ruud gaat nog verhoogde bakken maken. En ik ga opruimen en schoon maken. En tegelijkertijd (ja, multitasken dus) ga ik plannen maken, wat mag waar komen, wat wil ik waar gaan telen, wat zal ik eens kopen, aan zaden, een nieuwe appel (ik denk toch een Gloster, want die eten we nog steeds, uitstekend bewaarbaar, prima opbrengst, nooit een beurtjaar gehad, lekker, fris zoetzure appel, mooi rood ook (niet belangrijk maar leuke bijkomstigheid).

Goed, ik stop, Ruud zit te wachten met enveloppen die we vandaag nog willen posten. Tot slot nog even een foto van een nieuwe aanwinst:

 

Brugmansia Herrenhauser Garten, een mooie dubbele! Meer geeloranje in de zomer maar in dit waterige weer wordt de kleur koeler, ze bloeit er trouwens niet minder om. Zucht, het wordt ook weer tijd om de kuipplanten voor te bereiden voor een winter op zolder.

 

Veel te druk voor de tuin

Pfew, wat een enorm drukke dagen.

Ik heb dan ook helemaal geen tijd om een blog te schrijven. Heb ook niets te vertellen, want ik kan geen ‘pap’ meer zeggen 🙂 . En ook niet op de tuin geweest.

Vandaar dat je hier alleen 2 linkjes vindt. Sorry. Volgende week hopelijk wel een echt tuinblog.

Nu wil ik alleen even melden dat ik op de website van Pokon wel een blog heb geschreven (die had ik al eerder geschreven en is nu geplaatst, alsof ik wist dat het zo druk zou worden), over het snoeien van de braam, met hopelijk duidelijke foto’s van wat je nu wel en niet moet/mag/kan snoeien: Onderhoud braam

En tot slot; voor alle mensen die zaden hebben besteld; ik heb op deze pagina iets geschreven over de drukte rondom die zadenlijst: Zadenlijst – Nieuws

In ieder geval besluit ik met een mooie foto (vind ik), van één van de laatste Dahliabloemen.

Tot volgende week!!

 

Oh ja, en deze nog even (wat minder van kwaliteit maar dat komt omdat de foto met mijn telefoon is gemaakt en het toen buiten nog donker was). Als ik ’s ochtends vroeg het bed uit sluip omdat ik toch niet meer kan slapen en ik dan net zo goed alvast wat mails kan versturen naar mensen die zaden bestelden, krijg ik hulp 🙂