Categoriearchief: Tuindagboek 2013

Daar ben ik weer :-)

Geruilde zaden 2014Dat is lang geleden :-).

En mocht je alleen in mijn tuinverhalen geïnteresseerd zijn, dan kun je dit tuindagboek overslaan en hoop ik dat je dat je na komend weekend wilt terugkomen. Want ik heb geen tijd gehad om naar de tuin te gaan. En dus geen foto’s gemaakt en ik weet ook niet eens wat Ruud allemaal heeft gedaan (wel verteld natuurlijk maar ik controleer ook graag altijd zelf of hij zijn werkbriefje wel af heeft :-)). Dit is dit keer geen tuindagboek, maar meer een dagboek.

Ik heb het belachelijk druk gehad met de zadenlijst. Twee weken lang elke dag, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Eigenlijk was het teveel, zeker voor een hobbyist.

Ik klaag zeker niet, en bedank bij deze alle mensen die zaden hebben besteld!!

Het is een teken dat mensen tevreden zijn over de zaden van eerdere bestellingen en daar ben ik erg blij mee!! Maar ik kreeg zo enorm veel mailtjes, met bestellingen, aanvullingen, veranderingen, opmerkingen, adressen, vragen, etc.. dat ik op een gegeven moment meer dan 400 mailtjes ontving en verzond. Ik beantwoordde er 10 en had er dan weer 20 nieuwe voor in de plaats :-).

Voor volgend jaar zal ik dat anders moeten gaan doen. Want dat alles dit jaar nog redelijk goed is gegaan is vooral geluk geweest. En we hebben al gebrainstormd hoe ik het kan veranderen. We hebben er aan gedacht om de prijs volgend jaar met een dubbeltje te verhogen naar 60 eurocent per zakje (want er zijn nu mensen die 4 of 5 zakjes bonenzaden tegelijk bestellen, en ik snap dat wel, want dan is het nog steeds goedkoper dan bij de zaadhandel die die dat soort bijzondere soorten verkoopt). En misschien geen cadeautje meer bij iets grotere bestellingen te doen (scheelt in tijd om te bedenken wat iemand leuk zou vinden, een kaartje te schrijven, wegen of de verzendkosten dan zouden veranderen, etc.). In plaats daarvan volgend jaar misschien nog wat meer gratis soorten zodat mensen zelf hun cadeautje uit kunnen zoeken :-).

Ik heb in ieder geval de tekst op de pagina van de zadenlijst aangepast. Waarin ik bijvoorbeeld vraag om alsjeblieft ook gelijk je adresgegevens door te geven (zodat ik weet of de verzendkosten voor Nederland of België zijn, en ik niet weer extra mails moet sturen en ontvangen met adresgegevens die ik dan op papiertjes moet krabbelen).

En ik vraag daar ook gelijk of mensen niet al te veel vragen willen stellen bij hun bestelling (van waarom een inmaak is gaan schimmelen, tot of ik misschien weet waarom de prei het niet goed deed). Soms wel 5 of 10 vragen in een mail met bestelling, en terwijl ik die vragen netjes probeerde te beantwoorden hoorde ik aan de bliepjes weer 10 nieuwe mailtjes binnen komen. Tot de blinde paniek toesloeg :-). En ik opgelucht ademhaalde als ik een mailtje met bestelling kreeg waarin gelijk de adresgegevens stonden en ik de bestelling in orde kon maken en in een paar minuten de mail had beantwoord.

Afijn, zonder er nu verder nog over uit te weiden; als je vragen hebt, stel die dan vooral in een reactie op een tuindagboek, dan kan ik zelf het moment van antwoorden bepalen, hebben ook andere mensen nog iets aan het antwoord. En bovendien weet ik ook niet alles, meelezers kunnen helpen het goede antwoord te geven/vinden.

Tot zover over de zadenlijst. Heb ik dan niets te melden over de tuin? Nou, eigenlijk alleen wat Ruud me heeft verteld. Dat hij op 3 vakken na klaar is met spitten. Dat hij er gelijk stro op heeft gelegd. het wordt nu rustiger met de zadenlijst en ik hoop morgen en zondag eindelijk weer naar de tuin te kunnen (ik kom ondertussen vitamine D tekort :-)).

Want veel te doen. Ik wil, nu het koud wordt en de bladeren zijn gevallen, de fruitbomen gaan snoeien (niet de pruim want die wordt dan extra gevoelig voor loodglans), maar wel de bessenstruiken, appelboom, perenboom. De aalbessen moeten flink uitgedund worden want door niet snoeien vorig jaar zijn die wel enorm uitgedijd.

Daarnaast is het een ravage in de kassen. Ik wil daar gaan schoonmaken, dan kan er gespit worden, stro erop. Maar ook liggen en staan de tomatenstokken er nog kriskras, die wil ik schoonmaken, labeltjes van dit jaar eraf halen ze netjes van de grond af opstapelen voor volgend jaar. En gewoon opruimen,  de regenlaarzen, de lege zadenzakjes, kapotte zaaibakjes, en noem maar op die zich er in de drukke zomertijden opstapelen. De ramen schoonmaken zodat we vanaf januari weer zoveel mogelijk licht in de kas hebben. De laatste groenten oogsten, mee naar huis nemen en invriezen.

Nee, ik verveel me niet :-). En als ik dan nog tijd over heb wordt het hoog tijd voor de planning voor 2015. En zaden bestellen (dit jaar weer eens in Engeland bestellen).

Al eerder in dit tuindagboek bedankte ik de mensen die zaden hebben besteld. En bij deze bedank ik ook de mensen met wie ik heb geruild! Want erg leuke soorten gekregen, even een foto van gemaakt (bovenaan de pagina), want zo leuk om al die soorten te zien, en de manieren waarop mensen zaden verpakken, etc..

Ik beloof dat het volgende dagboek weer een tuindagboek is :-).

Bijzonder

Solanum aethipicum Aubergine Striped TogaIk hou heel erg van ‘gewone’ planten. Hier staat in de tuin altijd een gewone donkergroene courgette, en oranje zomerworteltjes, groene herfstprei. Ik sla nooit krulandijvie of kropsla over. Maar ik vind het ook heel leuk om eens iets bijzonders te kweken.

En wat dan bijzonder is mag ik zelf invullen, en hoe ik dat teel ook. Soms zijn dat soort gewassen voor herhaling vatbaar, soms valt het tegen en was het eenmalig, soms was het leuk maar voor verbetering vatbaar.

En dus staan ook dit jaar tussen de gewone donkerrode bietjes en groene boerenkool weer een aantal bijzondere groentesoorten of -rassen.

Op de foto rechts zie je een kleine aubergine. Maar dan niet een aubergine uit de Solanum melongena-groep (dat is de bekende donkerpaarse aubergine, al zijn ze er ook in wit, lilaroze, groen, etc.). Dit is een aubergine uit de Solanum aethiopicum-groep. De aubergines zijn eetbaar, vaak iets pittiger/bitterder van smaak. Ze worden veel gebruikt in Afrika, aethiopicum betekent uiteraard dat ze oorspronkelijk uit Ethiopië afkomstig is.

En toch doet ze het hier erg goed in de kas, grote planten, witte bloempjes, en veel vruchtjes. Ze zijn eetbaar als ze crème/lichtgroen met donkergroene streepjes zijn, op de foto is ze rijp en niet lekker meer (bitterder en al vol met zaden). Je schijnt ze ook te kunnen drogen en voor decoratie te gebruiken (je vindt de rassen binnen deze groep dan soms onder de naam ‘pumpkin on a stick’, dat ga ik misschien eens proberen. In ieder geval leuk om na jaren weer eens telen, ze doet het even goed als toen.

De volgende foto van de Allium ameloprasum, oerprei:

Allium ampeloprasum Oerprei oogst

Vind ik persoonlijk ook echt nog steeds heel bijzonder. Je stopt bolletje in formaat zilveruitje in de grond in september. Je kunt er dan in de winter sprieten van oogsten (zoals grove bieslook of lenteui). En in de zomer verdwijnt het blad en kun je de uitjes oogsten. Elke uitje is een groter bolletje geworden, met nakomelingen eraan vast. Je eet wat je wilt, en je plant kleinere en grotere bolletjes weer uit voor de oogst in winter en het jaar erop. Grappig. En lekker, want de uitjes smaken fris, zacht, meer naar prei en lenteui dan echt naar ui. Ik heb een tas vol geoogst, misschien ga ik er eens wat van in zoetzuur inmaken. En natuurlijk weer een deel uitplanten.

De volgende foto van de Capsicum pubescens Turbo Pube:

Peper Turbo Pube bloem

Een peper. Eigenlijk wel een redelijk gewone peper, maar toch ook anders. Want ze kan niet kruisen met welke andere peper dan ook, en dus ook niet met paprika. En ze heeft ook ander blad, wat wolliger. En ze heeft bij de opkweek veel warmte nodig. Maar kan als volwassen plant veel meer koude verdragen. Ze doet het niet goed in de kas, want daar is de luchtvochtigheid te hoog (ze groeit en bloeit er prima maar zet slecht vrucht). En dus staat ze hier normaal gesproken buiten, in een pot. Dit jaar toch in de kas, maar met de ramen gekalkt en ze staat direct naast de deur. En jawel, naast deze mooie paarse bloempjes zitten er ook pepers in. De pepers zijn vaak behoorlijk heet en ze hebben zwarte zaden, ook bijzonder.

Ipomoea batatas Zoete aardappelEn dan nog een nieuw soort dit jaar. Eindelijk dit jaar eens een zoete aardappel telen.

En dan is het nog best lastig om uit te vinden hoe dat zou moeten, want op internet vind ik er veel tegenstrijdige informatie over.

En dat is alles wat ik er nu over kan vertellen, want ik heb geen idee hoe dit afloopt. Ik heb haar in een plastic pot, want dat is warmer dan de volle grond. En ze heeft wat kali gehad voor de ontwikkeling van de knol.

En nu is het wachten. De plant groeit prima (eigenlijk zijn het er 3 in deze grote pot).

Wat jammer toch dat ik zo lang moet wachten, ik heb de knollen al in maart laten spruiten, en na al die maanden kan ik niet eens kijken of er knollen in de pot groeien. En zo ja, hoeveel dan, en hoe groot zijn ze. Ik wacht het maar af, geef braaf water en laat de planten maar groeien zoals ze willen.

Als het wat wordt zal ik er een pagina over maken, want je kweekt de planten niet op van de aardappel zelf (zoals je een gewone aardappel laat spruiten en die plant), maar je hangt de knol met prikkers boven een glas water en zet ze warm. De ‘spruiten’ vormen al snel blaadjes en zodra ze worteltjes maken snijd je ze voorzichtig af en pot je ze op. Elke zoete aardappel kan dus voor meerdere planten zorgen.

Tot slot dan nog iets bijzonders.

Cyperus esculentus AardamandelDeze Cyperus esculentus, aardamandel, teelde ik een jaar of 3 geleden ook al. Toen in een te kleine pot, in een vergeten hoekje in de kas. En toen oogstte ik haar te vroeg, met een matige opbrengst. Maar nu een nieuwe poging, niet in de kas, want zoveel warmte schijnt ze helemaal niet nodig te hebben. Maar wel voor de kas (lekker warm en beschut en zonnig). En in een grotere pot (want ze kan behoorlijk woekeren, dan vind ik een pot altijd een goede oplossing). En met wat Culterra als voeding. En minder vergeten, dus wat vaker water. En ik ga haar dus later oogsten, ga zeker nog anderhalve maand wachten.

De planten maken knolletjes onder de grond, ze smaken vers naar amandelen. Als ze langer liggen worden ze taai maar dan kun je er Horchata de Chufa van maken, een in Spanje geliefd drankje. Zou ik ze ook kunnen bakken? Dan worden ze wellicht weer wat knapperiger. Of misschien moet ik gewoon niet alles in 1 keer oogsten, maar alleen oogsten wat ik nodig heb en de rest laten zitten en groeien. Als het bevalt laat ik haar wellicht in de kas overwinteren. We zullen het zien…

Tot zover iets over wat bijzondere soorten van dit jaar. En dan heb ik de Melothria scabra nog niet genoemd, en de pompoen Pink Banana, en de klimcourgette (die ondertussen al zo’n 4 meter lang is en ondertussen wat irritant door de tuin heen woekert), etc., de knolcapucien in pot, etc.. Leuk om allemaal eens te proberen!

 

Oogst

Stamsnijboon SequoiaZo druk met oogsten dat we eigenlijk geen tijd hebben om te wieden.

Vroeger maakte ik me daar druk om, want een tuin moest er vooral goed uitzien, schoon zijn, en er dan ook nog uit oogsten was ook belangrijk.

Tegenwoordig vind ik het allemaal wel goed, ik kan mezelf nu eenmaal niet delen en als ik moet kiezen tussen bonen plukken of onkruid wieden, dan is de keuze tegenwoordig snel gemaakt. Kwestie van nieuwe inzichten naarmate de leeftijd vordert :-).

En dus verwildert de tuin nu wat. Geen torenhoge distels natuurlijk (die trekken we eruit voor ze gaan bloeien), maar wel gras, heermoes, herderstasjes en andere snelgroeiende plantjes. Ik stap er nu gewoon op of overheen.

Want er moet geplukt worden (en zoals ik altijd al zeg; wat je mee naar huis neemt verdwijnt niet vanzelf in vriezer, pot of fles – thuis zijn we vaak ook nog een halve of hele avond bezig om dat wat we oogstten te verwerken.

En dus kreeg ik afgelopen weekend de eerste noodkreet van Ruud; de vriezers zitten vol. Nou kan ik altijd nog wel wat herverdelen en samenvoegen, maar het is wel een teken aan de wand; de oogst is dit jaar beter dan die van de afgelopen 2 jaar, en we zouden er al wel een paar maanden van kunnen eten. En dat terwijl de tuin nog vol staat met groenten.

En omdat we vorig jaar wat minder oogst hadden was man Ruud wat bezorgd over de sperziebonen die hij zo lekker vindt. Of ik alsjeblieft meer bonen wilde zaaien en planten, want hij wilde wel echt wat vaker en meer bonen eten.

Stoksperzieboon Selma Zebre

 

En dus eten we nu bonen. Soms wel 3 keer per week, gekookt, geroerbakt, in salades. Met tomaten, met spekjes, warm, koud. En ik had hem al gewaarschuwd toen hij nog eens 22 dubbele stokken ging zetten. Want er komt nog wel meer….. heel veel meer.

Gelukkig hebben we wel leuke ‘bonen’, want als we ze dan toch maar moeten eten tot ze onze neus uit komen, dan in ieder geval maar mooie bonen (maar smaak komt natuurlijk wel altijd op de eerste plaats).

Appel eerste rijpOp de bovenste foto zie je de stamsnijboon Sequoia, lage struiken met een meer dan goede opbrengst van vrij korte paarse snijbonen (die overigens donkergroen worden als je ze kookt).

Op de foto eronder zie je de stoksperzieboon Selma Zèbre, mooie planten met heldergroen blad, lilaroze bloemen en daarna groen/paars gestreepte bonen (en ook die zijn na het koken donkergroen).

Daarnaast hebben we nog 6 dubbele stokken pronkbonen, 3 rijen lage sperziebonen Tarot, 8 dubbele stokken Pastoral en of dat nog niet genoeg is dus ook nog 22 stokken Melissa.

Had ik al gezegd dat Ruud erg van bonen houdt en bang was dat we dit jaar niet genoeg bonen zouden kunnen oogsten? 🙂

Uiteraard oogsten we niet alleen bonen (al zijn het er wel echt heel erg veel). De eerste zomerappels geplukt (foto). En afgelopen weekend nog eens 4 volle emmers tomaten – ondertussen hebben we 10 liter tomatensap in de vriezer en 22 grote potten pastasaus (en ze misschien wel net zo vaak gegeten als bonen :-)).

Deze week van de appels maar appelmoes maken, want jam hebben we nog genoeg. En kroten oogsten, en koken en invriezen. De laatste knolvenkels oogsten, nieuwe zijn ondertussen gezaaid en kunnen deze week worden uitgeplant. De sla schiet door, en de andijvie ook. Maar ik heb al nieuwe gezaaid, ook die kan deze week worden uitgeplant.

Paprika Blue Jay plantWe oogsten de eerste paprika’s, dit jaar hebben we veel meer paprika’s gezaaid/geplant dan vorige jaren. Daardoor wel minder pepers kunnen zetten maar dat nemen we graag op de koop toe.

Dit jaar hebben we van meerdere rassen meerdere planten gezet; we eten ze heel graag (rauw in salades, maar ook in roerbak, lekker vullen en dan in de oven, geroosterd, allemaal goed.

En omdat we meer planten hebben staan heb ik er ook eens leuk mee kunnen variëren; Faludi, een puntpaprika  die wit/crème begint en rood afrijpt, de grote puntpaprika Elephant Ear, de paarse blokpaprika Purpurnij Kolokol, de goudgele Golden Treasure, De vroege minipaprikaatjes Minibell.

Op de foto zie je de Blue Jay, begint violetpaars (zoals de bovenste paprika), verkleurt dan via crèmewit en gevlekt oudroze naar geel/oranje om tenslotte rood af te rijpen. Extra benieuwd ben ik naar 3 rassen die ik via Gijs uit Amerika kon bemachtigen; de reuzenpaprika’s Ozark, Giant en Super Yellow Heavyweight.

Tot slot dan nog een foto van het oogsten van tomatenzaden. Met de oogst van 4 emmers tomaten afgelopen weekend weer zaden geoogst. Kwestie van doorsnijden, zaden/sap er met je vinger uitduwen in een bak en de tomaat in de pan met nog 8 kilo tomaten kiepen voor saus en soep.

Het tomatensap met zaden in de bakjes vul ik aan met een klein scheutje water en dat mag naar het warmste kamertje dat we hebben. Elke dag even kijken of het nog nat genoeg is en na een dag of 4 tot 5 stinkt het hevig en ligt er een dikke laag schimmel op. En kan ik die schimmellaag eraf scheppen en dat wat eronder zit in een fijne zeef spoelen (geen leuk werkje :-)). En dan een dag of 3 tot 4 drogen en dan zijn de zaden mooi; zandkleurig, zonder het kiemremmende geleilaagje.

Tomatenzaden in bakjes

 

Ondertussen ziet het sap er al heel anders uit dan op de foto, er komt al een wit laagje over en het ruikt al niet fris meer. Maar op de foto zie je het verse sap met de zaden, in de kleur van de tomaten zelf, elk ras een eigen kleurtje (natuurlijk goed gelabeld). Mocht je van je eigen tomaten zaden willen oogsten, dan is dit een zeer goede manier, maar voor een kleinere hoeveelheid zaden voor eigen gebruik is de methode met zilverzand sneller en makkelijker (en het stinkt niet), je kunt de uitleg daarover hier vinden (onderaan de pagina, bij zaadteelt).

Tot zover dit tuindagboek, het regent hier (eindelijk, we zijn er blij mee). Eens kijken wat we vanavond eten. Het zouden zomaar bonen kunnen zijn…

 

 

The weekend after

Tomaat Missouri Pink Love Apple dood

 

 

 

Zo, eerst maar een mooie foto 🙂

 

Zo is de tomatenplant geëindigd die je in het vorige tuindagboek al op dezelfde plek slap zag hangen.

Ik had nog even hoop dat de tomatenplanten na het spoelen wat bij zouden komen, want daar leek het wel op.

Maar na een weekend van extreem warm weer blijkt dat de planten die er voor het spoelen al niet goed uitzagen na het weekend het hebben begeven.

Dat is heel jammer, maar gelukkig heb ik van bijna alle planten al wel wat vruchten kunnen plukken.

Ik plaats deze foto’s vooral nog even om te laten zien hoe het is afgelopen (onder het mom ‘leer liever van de fouten van anderen dan van die van jezelf’ :-)).

Vandaag geen tijd maar als morgen het weer het toelaat (het schijnt al weer flink warm te worden) ga ik de tomatenplanten uit de grond in kas 2 verwijderen. En stokbonen zaaien, en een komkommer. Zodat we toch nog plezier hebben van de kas, want het is toch nog pas half juli.

Nog even een foto van de bovenkant van de planten in de kas (vanuit dezelfde hoek genomen als het vorige tuindagboek):

Kas 2 na overbemesting

Er lijken nog wat planten hun best te doen om te blijven leven maar daar begint wel al blad te verkleuren, of dat gaat lukken durf ik nog niet te zeggen. Zo’n 14 of 15 planten zijn al dood en moeten worden verwijderd uit de kas.

Peper Numex Twilight gaat dood

 

 

 

Van de peperplanten hebben er 4 het niet gehaald.

Uiteindelijk hebben over het algemeen de grootste planten het het beste overleefd.

Je kunt dat goed zien op deze 2 foto’s; rechts zie je de Numex Twilight, in 3 dagen alle blad verloren en hoogstwaarschijnlijk gaat ze het niet redden.

 

 

 

 

 

 

 

Peper Turbo Pube plantErachter staat de peper Turbo Pube; op de foto zie je haar (met de zielige Numex Twilight heel klein en zonder blad ervoor).

 

De Trbo Pube lijkt in ieder geval nergens last te hebben, groeit, bloeit en heeft zelfs al wat kleine pepertjes.

Wat het uiteindelijk is geweest? Na verzinnen en meningen van anderen in het vorige tuindagboek denk ik vooral aan wat Leo daarin schrijft; helaas een toevallige samenloop van omstandigheden waarbij Culterra is gegeven, het antiworteldoek ervoor zorgde dat de vrijgekomen ammoniaklucht niet kon verdampen, het vervolgens heel warm werd en ik juist dan 2 dagen geen water had gegeven maar de grond wel vochtig was.

Zo…… voor wie er benieuwd naar was :-).

Want wees verder gerust, wij hebben echt nog wel te eten. Sterker nog, zaterdag in de hitte toch nog maar de kas in om in ieder geval tomaten te plukken, van gezonde planten, maar ook van de planten waarvan ik toen al dacht dat ze het niet zouden gaan halen.

En dat waren dan bij elkaar ruim 3 emmers vol, bij elkaar ruim 25 kilo:

Tomaten oogst 19-7-14

Alles bij elkaar tel ik zelf 37 rassen. Ik zou er bijna een wedstrijdje van kunnen maken, ‘wie kan zoveel mogelijk rassen benoemen?’ :-).

In kas 1 gaat uiteindelijk 1 plant dood, in kas 3 gaan 3 tomatenplanten en 3 paprikaplanten dood. En dan nog 1 plant in een minikasje. Maar dan hou ik nog zo’n 40 gezonde tomatenplanten over waar we hopelijk nog flink van kunnen plukken.

Tot slot na alle vervelende foto’s nog een foto die ik vandaag maakte, de tomaat San Marzano Gigante, geeft mooie, volle trossen felrode pastatomaten.

Tomaat San Marzano Gigante tros

 

 

 

 

 

 

 

En zo zijn er gelukkig nog meer planten die nog een prima opbrengst geven.

 

Oranje

Helianthus annuus Fuzzy FaceElke dag komen er hier oranje vlaggetjes in de straat bij, sinds gisteren uitgebreid met een heuse Nederlandse vlag. Oranje hamsters aan autospiegels, oranje shirtjes op straat. Zelfs op de tuin zijn er wat mensen die oranje vlaggen aan hun kas of bonenstaken hebben bevestigd.

Op de eerste foto Helianthus annuus Fuzzy Face, een vroeg bloeiende lage zonnebloem.

Probeer nog maar eens een niet-oranje tompouce te vinden, en zelfs de paprika’s zijn nu verplicht oranje. Mochten ‘we’ vanavond winnen, dan weet ik zeker dat er vuurwerk afgestoken zal worden en er auto’s zullen claxonneren.

Dus laat ik dan ook maar meedoen. Door vandaag in ieder geval de rest van de Parijse worteltjes te oogsten (en trouwens ook de bietjes en spitskool, maar die zijn niet oranje en zal ik dus niet laten zien :-)).

Parijse worteltjes

Parijse worteltjes doen het hier altijd goed; omdat ze kleiner zijn en geen lange wortel hoeven te maken groeien ze beter op de vette klei dan gewone worteltjes. En ze zijn ook wat eerder oogstbaar (omdat ze kleiner zijn en geen lange punt hoeven te maken). En lekker. Dus misschien dit jaar maar weer eens overwegen om er 2 of 3 rijtjes van in september in de kas te zaaien, dan zijn ze zo rond maart/april oogstbaar. Ik ga er in ieder geval nu nog wat rijtjes van zaaien want dat kan ook nog prima.

Tagetes tenuifoliaOp de derde foto zie je de Tagetes tenuifolia, natuurlijk…. ook oranje.

Het blad ruikt overduidelijk naar ouderwetse ‘Afrikaantjes’, maar daarnaast ook nog naar sinaasappelschil. En om die reden kan ze (spaarzaam) in thee worden gebruikt.

De planten worden zo’n 40 centimeter groot, hebben heldergroen zeer fijn geveerd blad en bloeien overdadig met kleine gele, oranje en rode enkelvormige bloempjes.

Ik heb trouwens ook dit jaar weer de Tagetes lucida staan, kleine plantjes tot 25 centimeter hoog en gele bloempjes. En bij de Tagetes lucida is er helemaal geen ´Afrikaantjes-geur´ meer maar ruiken en smaken blaadjes en bloempjes zacht anijsachtig, in het Nederland wordt ze daarom ook wel ‘Dragon-afrikaantje’ genoemd.

Calendula officinalis Porcupine rijVandaag naar de tuin, want nu het een regenachtige dag is (waar we met smart op hebben gewacht, elke millimeter is er één, eindelijk) kunnen we de tuin eens wat bijvoeden.

Heel veel vakken zijn of komen leeg en dus kunnen die weer gevuld worden met nieuwe kool, knolvenkel, worteltjes, sla, bietjes, bonen of wat dan ook. Maar we kunnen de grond niet zomaar zo intensief gebruiken, daar moeten we wel wat voor terug geven.

En dus geven we vandaag de hele tuin, en de kassen ook maar dan in iets mindere mate, Culterra groen. Het is een koemestkorrel die is verrijkt met bloedmeel, beendermeel en hoornmeel.

De planten die binnenkort worden geplant, en de planten die al zijn geplant zullen er blij mee zijn. En daar kan de tuin dan tot volgend voorjaar mee vooruit. Voor we het weten is het nog volop zomer maar denken we alweer aan het volgende seizoen.

Op de foto rechts een rij Calendula officinalis Porcupine.

Voor nu wens ik iedereen die wil kijken vanavond een leuke wedstrijd toe. En voor de Belgen natuurlijk ook. Mocht België winnen en de halve finale Nederland – België worden, dan beloof ik tussen alle oranje foto’s ook een rood bloempje te plaatsen :-).

Tropaeolum Alaska in compostbak

 

 

En op de laatste foto een oranje bloeiende Tropaeolum majus Alaska (en dat Alaska slaat dan op het mooie wit-groen bonte blad) in een compostvat. De compost is steeds verder ingezakt, maar de Tropaeolum groeit dapper de halve ton omhoog om toch nog over de rand te kunnen buitelen.