Polygonum orientale

Polygonum orientale 1

Wordt ook wel Persicaria orientale genoemd.

Al jaren één van mijn favorieten. En dat komt goed uit want ik hoef haar al jaren niet meer zelf te zaaien, ze komt elk jaar, zachte of strenge of natte winter, maakt allemaal niets uit, via zaailingen zo rond april weer terug.

Niet lastig, de zaailingen zijn gemakkelijk te herkennen (zie onderaan deze pagina) en te verplanten, wat je niet hoeft schoffel je gewoon onder (of je geeft ze weg, elk jaar staan hier altijd wel wat mensen de zaailingen die ik zelf niet hoef met een schepje weg te halen voor hun eigen tuin 🙂

Als je haar voor de eerste keer zaait heb je er wellicht nog wel wat moeite mee; ze houdt van sterk wisselende temperaturen bij de kieming.

Zaai haar vooral vroeg en koud; ergens tussen eind november en half januari, gewoon buiten in potjes. Of in een kasje of platte bak; daarin kan het overdag in de zon eind februari al ruim 20 graden worden terwijl het ’s nachts dan net zo koud is als buiten.

Polygonum orientale

De zaden kiemen dan ergens in maart of april, afhankelijk van grondtemperatuur (na een koude of juist een zachte winter).

Mocht je dat toch allemaal een beetje eng vinden en de zaden liever binnen zaaien; soms lukt dat ook, maar mochten de zaden niet binnen 2 tot 3 weken kiemen, zet ze dan alsnog een week of 3 buiten en haal ze dan weer binnen. Dat gaat wat sneller maar ook zo’n korte koudeperiode kan helpen om de kiemrust te doorbreken.

En dat zaaien en kiemen is dan ook gelijk haar enige nadeel want verder is ze echt probleemloos.

Polygonum orientale plant

Als de zaden eenmaal gekiemd zijn kun je de zaailingen uitplanten, liefst op een zonnig plekje. En daar groeit ze zo snel dat je haar amper bij kunt houden.

Geef haar dan ook wel wat voeding en zorg voor voldoende vocht want dat heeft ze nodig om rond eind juli al zo’n 2 meter hoog te zijn (in de herfst is dat nog wel zo’n 70-80 cm hoger).

De planten beginnen rond die tijd ook te bloeien (en die bloei gaat door tot heel ver in de herfst, zolang het maar niet echt vriest).

Ze bloeit met felroze bloem in hangende aartjes. En die aren worden alsmaar langer en gaan meer hangen naarmate ze langer bloeit; de Engelse naam voor deze plant is dan ook “Kiss-Me-Over-The-Garden-Gate, waaruit je ook al af kunt lezen dat ze hoog wordt en in hangende aren bloeit.

Polygonum zaailing

Een paar jaar geleden (na een koele, natte zomer maar warme herfst) bloeide de plant hier in de achtertuin half december (!) nog steeds, in januari was het met de vorst dan wel snel over met de planten, maar ze blijft één van de weinige planten die zo groot wordt in 1 jaar, en zo mooi en lang bloeit.

Gemakkelijk zaden van te oogsten. Je ziet de rijpe zaden niet, die zitten verscholen tussen de nog steeds bloeiende aren. Pak voorzichtig zo’n bloeiaar vast en wrijf er zachtjes met je hand over. De rijpe zaden vallen tussen de bloeiende bloempjes in je andere hand (de bloeiaar bloeit dus verder gewoon door). De zaden zijn vrij groot en zwart en zitten vaak nog half in zachtroze hoesjes die er na het drogen vanaf kunt wrijven.

Tot slot nog een foto van een zaailing (foto hierboven) , zodat je die kunt herkennen wanneer er in je tuin het jaar na bloei ook weer zaden zijn gekiemd.

Polygonum orientale 2014