Tomatendieven 2.0

Even een kort tuindagboekje over het dieven van tomaten. Want gisteren was het weer zover. Nog even de foto van afgelopen zondag:

 

Toen moesten we in de hitte tomaten dieven en opbinden want we konden niet meer wachten, het was te hard nodig. En gisteren, 6 dagen na de vorige ronde, zagen de planten in de kas er zo uit:

 

In één week zijn de planten al weer zo hard gegroeid dat ze nu zo’n 140 centimeter hoog zijn en ook weer flink afbuigen van de stok. Je ziet links naast de bloemtros een flinke dief van zo’n 15 centimeter lang. En dat allemaal in een paar dagen tijd, minimaal 30 centimeter gegroeid en flinke dieven.

En dus was het weer tijd voor een rondje in de kassen. En toen kwam ik gelijk 2 gevalletjes tomatendieven 2.0 tegen: dieven aan het einde van een bloemtros. Normaal gesproken verschijnen dieven in een oksel, net boven een blad. Maar bij sommige planten (zeker niet alle tomaten en bij alle trosjes hoor!) wordt ook aan het einde van een bloemtrosje een dief gemaakt.

Het ziet er in het begin vaak onschuldig uit, als 2 blaadjes aan het einde van een tros bloempjes. Maar uiteindelijk  groeit dat uit tot een nieuwe ‘tak’.

Op deze foto zie je bovenaan de bloemtros, waar ook al wat tomaatjes aan groeien. Onder het laatste bloempje zie je een verdikking en daar begint een nieuwe tak te groeien.

 

Op deze foto zie je dezelfde tros iets dichterbij plus de ‘oplossing’. De rode streep geeft aan waar ik de dief van de tros afknip. Want je kunt deze dief helaas niet laten zitten, ook niet terwijl je al weer een nieuw bloemtrosje ziet. Uiteindelijk wordt de tak heel lang en groot. En je ziet bij de wit-met-rode pijl alweer een nieuwe dief. En zo wordt deze dief uiteindelijk zo groot en wild dat ze te zwaar wordt voor de bloemtros. Ik heb wel eens gezien dat zo’n dief-aan-een-bloemtros door de zwaartekracht een hele tros van een tak afscheurde. Bovendien geldt voor deze dieven hetzelfde als voor de dieven die in de bladoksels verschijnen; je wilt ze niet, omdat ze energie van de plant vragen en je die energie wilt gebruiken voor bloei, vruchtzetting en rijping.

Nog een voorbeeld:

Op deze foto zie je ook weer een tros, nu al tomaatjes. En bij de wit met rode pijl zie je dat na de laatste bloemen een verdikking verschijnt, en daarachter begint een nieuwe tak = dief. Alleen wordt hier voor de dief met nieuwe groeitop eerst nog een klein bloemtrosje gevormd. En die mag dan blijven, want wellicht worden dat nog nieuwe tomaatjes.

Op deze foto zie je hoe ik het heb ‘opgelost’, de dief afgeknipt maar dan net na het nieuw gevormde bloemtrosje.

Zoals gezegd, zeker niet elke tomatenplant krijgt dieven aan het einde van een bloemtros, wij zien het bij ongeveer 5% van alle tomatenplanten. Maar als je ze tegenkomt is het in ieder geval wel belangrijk om zo’n dief te herkennen en te verwijderen.

Ik heb dit stukje ook op de pagina met teeltzorgen bij tomaten geplaatst.

Voor de mensen die geen tomaten hebben, of geen interesse in tomatenplanten, tomatendieven, etc.: sorry, ik beloof voor de volgende keer foto’s van de tuin zoals die er nu uitziet, en van de oogst. Want we eten nu volop sla en andijvie, rucola en mosterdblad, radijsjes en tuinkers. En eind volgende week eten we tuinbonen, en misschien ook al doperwtjes.

Op mijn facebookpagina heb ik zaterdag nog een foto + link geplaatst naar het recept van een erg lekkere en makkelijk te maken cake met aardbeien en rabarber, te lekker om niet hier ook even te melden:

Aardbeien-rabarbertulband

 

En tot slot nog een foto van een mooie Papaver somniferum Patty’s Plum. De zaden waren ondertussen al 6 jaar oud maar kiemden nog prima. En dit is het resultaat:

 

 

 

Voor en na

Eerst even dit:

 

De eerste 5 aardbeien geoogst. We hebben ze (uiteraard) gedeeld, en dat is dan 2,5 aardbei p.p. Ze waren heerlijk, al moesten we er wel een klein stukje vanaf snijden. En dat kwam omdat er ondertussen nog een liefhebber (pissebed) in een aardbei zat te smikkelen. Morgen weer nieuwe aardbeien plukken, en misschien dan nu wel genoeg voor een heel schaaltje vol!

Terwijl we het druk hadden met zaaien, planten, water geven, opbinden, tikken, etc., etc. is de tuin een beetje verwaarloosd geraakt. Nou kan ik daar beter tegen dan Ruud. En dus kan ik het wieden ook een stuk langer (zonder irritatie) uitstellen dan Ruud. Maar nu waren we het er wel samen over eens dat er nodig gewied moest worden. Want uiteindelijk willen we groenten oogsten, en het onkruid eet en drinkt nu alles op wat we aan de groenten geven, het groeit ook sneller en groter dan groenten. Gek hè 🙂 ?

En dus gingen we aan de slag, gewapend met schrepel, onkruidsteker en afvalbak. Bak voor bak, vak voor vak. Nog lang niet klaar maar elke dag doen we 2 vakken of bakken.

En naast alle voordelen van bakken die ik al eens eerder noemde vind ik het ook wel heel fijn dat je makkelijk ‘je target’ voor een dag kunt bepalen en af maken; ik wil 2 bakken per dag schoonmaken, en dan is de rest van de tijd voor alle andere ‘klusjes’.

 

Op de foto zie je een verhoogde bak voor het wieden. Ja, veel heermoes, en dat groeit nu ook zo hard. Maar vlak ook de herderstasjes, distels, vogelmuur en zo nog wel 50 soorten onkruid niet uit.

 

Zo, klaar!! Als er veel onkruid heb,  heb je ook wel echt ‘eer van je werk’  als je het schoon hebt gemaakt.  En je ziet waar je bent gebleven, ook handig.

En dan nog iets over de andere klusjes: en dan over de paprika’s en pepers in de kassen. Dat ik bij tomaten de dieven weghaal en wat blad verwijder had ik al verteld. Bij de paprika’s en pepers (en aubergines) doe ik eigenlijk hetzelfde maar dan alleen bij het onderste gedeelte van de plant. Op een hoogte van zo ongeveer 25 centimeter gaat een paprikaplant vertakken. En vanaf die vertakking (in meestal 2, 3 of 4 zijtakken) zie je ook altijd de eerste bloempjes verschijnen.

Alles wat onder die vertakking groeit haal ik weg, zowel blad als ‘dieven’. Nieuwe bladeren worden na dat verwijderen niet meer gemaakt, maar nieuwe ‘dieven’ worden de hele zomer op dat onderste gedeelte (dat dan al een beetje houtig wordt) gewoon telkens opnieuw gemaakt. Als je ze laat zitten worden het vaak heel lange, slappe takken die op de grond vallen of liggen en amper bloemen/vruchten maken maar vooral energie van de plant gebruiken. En dus haal ik ze zo vroeg mogelijk weg.

Op de foto zie je een paprikazaailing zoals die er nu in de kas uitziet.

Ja, ook dit jaar weer met 3 bij elkaar, en voor wie daar interesse in heeft kijk even hier over het hoe en waarom: Pepers per drie. En dat doe ik dus ook bij paprika’s en aubergines.

De zaailingen hebben nu genoeg blad om wat weg te knippen. En de kleine diefjes verwijder ik al als de zaailingen nog in de potjes staan en dus zie je die niet op deze foto.

Maar zo ziet de met-z’n-drieën-zaailing er na 5 minuten uit:

 

Ik heb even een witte pijl gezet bij de vertakking. Er hangt net een blad voor maar je ziet erboven wel de bloempjes, en die zie je nooit op die onderste 25 centimeter van de ‘stam’. Vandaar dat ik de diefjes en de bladeren dus weghaal, en ik bind de stam (met z’n drieën bij elkaar) gelijk aan een stok vast. Later heeft ze die steun nodig, als de planten groot en zwaar worden van alle vruchten die ze (hopelijk) gaan dragen. Ik kan er nu nog makkelijk bij, en de langer wordende zaailingen kunnen nu niet meer om gaan vallen. En tot slot kan ik vanaf nu tegen de stok tikken om de bloemen te bevruchten (want de trillende stok zorgt ervoor dat het stuifmeel loslaat).

Voor alle duidelijkheid nog een voorbeeld, een peper (maar dat is dus bijna hetzelfde als een paprika):

 

Op deze foto kun je de vertakking wat makkelijker zien, bij de witte pijl. In dit geval vertakt de zaailing zich in 2 zijtakken, en je ziet direct bij die vertakking een uitgebloeid bloempje, en een stukje verder naar boven zie je meer bloemknopjes.

Je ziet hier ook dat de steeds groter wordende zaailingen op hun nog dunne stammetjes al wat wiebelig worden. En dus bind ik ook hier de 3 zaailingen aan een stok:

 

Het ziet er bijna een beetje zielig uit maar dat valt reuze mee; ik wil dat de zaailingen niet te vast aan de stok zitten, het touwtje is losjes aangebonden (want de stammetjes zullen dikker gaan worden deze zomer). Maar ik wil wel dat ze bij elkaar blijven en dichtbij de stok blijven.

En zo hoop ik dat de plant (met z’n drieën dus) er over een maand of 3 zo uit gaat zien (foto van een paar jaar geleden, gemaakt in september van de peper Tazmanian Black:

 

Het is een lastige foto want de plant staat er niet helemaal op, ik zal dit jaar proberen eens een wat betere foto te maken. Maar je kunt wel zien dat het 3 planten bij elkaar zijn, en je kunt zien waar de vertakking begint (en dat vanaf dat punt ook de pepers verschijnen). Daaronder verwijder ik dan nog steeds alle dieven (al worden er steeds minder dieven gemaakt als er ook pepers worden gemaakt).

En zo heb ik ruim 70 planten gediefd, blad verwijderd en opgebonden. Ook weer klaar voor de zomer. Dit jaar net zo veel aubergines, veel minder pepers en veel meer paprika’s. Ruud vraagt zich nu al af wat we in hemelsnaam met al die rijpe paprika’s moeten gaan doen 🙂 . Eerst maar kijken of ze verder goed groeien en lekker veel rijpe vruchten maken, over eventuele overschotten denken we later maar na.

Tot slot nog even wat mededelingen:

Ik heb weer een blog geschreven op de website van Pokon: Erwten en bonen.

En ik geef ook gelijk even de link naar een nieuwe wedstrijd op de website van Pokon – ‘mooiste-moestuinfoto-wedstrijd’

En tot slot nog even reclame voor mijn eigen facebookpagina. Ik meld het daar direct wanneer ik een nieuw blog heb geschreven of een pagina op de website heb bijgewerkt. En ik heb er een ‘foto-album’ gemaakt waar ik de foto’s van alle eenjarigen van dit jaar in wil gaan zetten: https://www.facebook.com/mooiemoestuinblog/.Ik weet niet hoeveel foto’s ik er kan/mag plaatsen (anders moet ik straks ook nog een instagram-account aanvragen, en eigenlijk vind ik dit al wel modern genoeg 🙂 ), maar ik hoop dat ik er misschien ook nog een fotoalbum voor tomaten of paprika’s, etc. kan maken.

In ieder geval voor de mensen zonder Facebook 2 foto’s die ik daar al plaatste:

 

Petunia Night Sky, ietsje paarser dan op de foto (foto gemaakt in het koele avondlicht waardoor ze iets blauwer lijkt). Nu al een favoriet, en de zomer moet nog beginnen 🙂

 

En een foto van een bloempje van de peper Schwarze Peperoni.

Van nu af aan neem ik elke dag dat we naar de tuin gaan het fototoestel mee, want er gebeurt nu zoveel tegelijk in de tuin dat er elke dag weer iets nieuws te zien is!

 

We moesten wel

Ruud zegt: ‘Je nek is verbrand’. Ik zeg: ‘Dan zal ik ondanks het warme weer meer gebukt in de tuin hebben staan werken dan achterover hebben geleund’ 🙂 . En dat was ook echt zo (terwijl het ook heel vaak niet zo is hoor).

Maar ik moest. Te lang te warm om nog te kunnen wachten met dieven en opbinden in de kas. En dus zocht ik een (dacht ik) mooie dag uit; zaterdag 30 graden, zondag 24 graden, maandag 30 graden. Nou, dan is de dag snel gekozen, zondag de kas in. En met zon en 24 graden buiten is het in de kas nog steeds tropisch warm met temperaturen boven de 35 graden.

Dus wekker zetten, want vroeg naar de tuin. En 3 flessen water mee.  En een handdoekje. Parasol opzetten. 2 buurmannen met kas zijn deze week niet op de tuin en wij hebben aangeboden om hun kas bij te houden. Au, dat zijn in deze hitte dus geen 3 maar 5 kassen. Na elke kas een kwartier zitten, drinken en mezelf een beetje droogdeppen, dit moet toch net zo gezond zijn als een sauna 🙂 .

Voor alle duidelijkheid: het dieven, tikken, toppen binden in de kassen zijn altijd mijn taak. Dat wil ik ook altijd zelf, simpelweg omdat ik weet welke rassen waar staan, ik voor de zadenlijst gelijk controleer of alles klopt, noteer welke rassen zichzelf toppen, welke rassen moeilijk of juist makkelijk zijn, etc.. En Ruud zorgt dan altijd voor het wieden en het water geven in de kas.

En omdat we zoveel kassen water moesten geven, en de regentonnen zo goed als leeg waren had Ruud het benzinemotorpompje meegenomen.

Dus op zondag, normaal gesproken toch een rustdag, stonden wij in de snikhete kassen, in de herrie van de motorpomp, overal modder, tot onze ellebogen in het tomatengroen. Voor het goede doel.

Want zo begon het:

 

Bij deze plant zijn er niet eens zoveel dieven maar de hoofdstam moet gewoon heel nodig worden opgebonden. Als ik daar nog lang mee wacht wordt de kans groter dat ik die hoofdstam niet meer zonder knakken aan de stok kan binden (want de stam is dan niet buigzaam genoeg meer).

En dus is dit 1 kantje van 1 kas voor het opbinden, dieven en blad verwijderen:

 

Ik ben tevreden over de tomatenplanten tot nu toe. Je kunt ook gelijk niet of amper zien dat de komkommer achterin de kas niet groeit, de 2 planten (of beter plantjes) zijn nog steeds niet veel groter dan zo’n 5 centimeter. Daar hoeft gelukkig nog niets aan opgebonden te worden, dat is dan het voordeel 🙂 .

En toen we klaar waren:

 

De tomatenplanten zijn opgebonden, gediefd, en de onderste bladeren heb ik verwijderd (dat doe ik omdat er dan wat licht en lucht in de planten kan komen, de jonge tomaatjes vrij gaan hangen, de luchtvochtigheid in de kas wat lager wordt want minder blad = minder verdamping). Je kunt nu zelfs ook de paprikaplant ertussen zien staan, ook die krijgt nu meer licht en lucht om te groeien.

Ik haal in de kas altijd blad weg, maar dat doet zeker niet iedereen, het is maar wat iemand handig of prettig vindt, en het hangt bijvoorbeeld ook af van de plantafstand (nogal krapjes hier 🙂 ), de grootte van de kas, de mogelijkheden om te luchten, etc.). In de buitenteelt kun je bedenken dat blad juist kan beschermen, tegen wind en regen. Ook dan haal ik wel wat blad weg, maar veel minder, alleen het blad waar volgroeide tomaten kunnen gaan rijpen in de zon.

En bij het weghalen van het blad kom ik gelijk de eerste tomaatjes tegen. Altijd weer leuk (verwachtingsvol is een beter woord) om te zien wat er hopelijk geoogst kan gaan worden over ongeveer anderhalve maand.

 

De Speckled Roman, vorig jaar een favoriet, wordt groot en rood met goudgele streepjes, ik hoop dus zoals op deze foto van vorig jaar:

 

Niet voor niets een favoriet, toch? Mooi en veel en dan ook nog eens lekker. En zoals al een paar keer geschreven teel ik dit jaar voor mijn allerlaatste zadenlijst mijn meest favoriete soorten/rassen, maar ik heb wel ook wat nieuwe rassen gezaaid. Onder andere deze:

 

Tomaat Ficarazzi, een tomaat die vooral geschikt zou zijn voor soep en saus, in potentie kan ze in ieder geval een heel goede opbrengst gaan geven met een heel breed vertakte tros bloempjes/tomaatjes.

Afijn, ik kon ook niet bij elke tomaat te lang gaan staan treuzelen, en de lens van de camera besloeg als ik te lang in de kas bleef. En dus weer hard aan het werk.

Na 5 kassen hebben we 3 van deze kruiwagens vol met onkruid, tomatenblad en dieven. En na elke kas waar ik klaar was kon Ruud vervolgens met de pomp water geven, en dan dus geen gietertjeswerk maar flink wat water. We hoeven nu nog niet bang te zijn dat er rijpe tomaten barsten door teveel vocht, en in dit groei- en bloeistadium kunnen de planten wel wat extra water gebruiken. Dan kunnen ze ook gelijk eens een kleine week vooruit en hoeven we niet om de dag te gieten.

Ik had nog wel een tuindagboek beloofd met foto’s van bloemen. Dat is de schuld van het weer hoor, ik was hier op zondagochtend ook niet blij mee. Maar we waren zondagmiddag, toen we nat en vuil en bezweet naar huis gingen, wel erg blij dat het klaar was. Voor nu dan, want ik verwacht binnen een week de volgende ronde in de kassen te moeten doen (maar dan op een licht bewolkte dag bij 21 graden, dat is toch anders).

Als goedmaker tot slot dan nog in ieder geval één bloemenfoto:

 

Petunia Amore Mio. vrolijk en rijkbloeiend. Met wat fantasie kun je er rozerode hartjes in zien. Helaas kan ik er geen zaden van oogsten (want kwekersrechtelijk beschermd en ook nog eens een F1-hybride), maar ik geniet er wel van!!

 

Toen en nu

Ik ben met alles blij. Echt waar, elk gekiemd zaadje, een aardappel die boven de grond komt, een kapucijnerbloempje dat gaat bloeien, een krop sla die ik kan oogsten……. ik ben dankbaar voor alles.

En dat komt door vorig jaar. We hebben sinds 1991 een volkstuin, dus ondertussen ons 25-jarig jubileum gevierd 🙂 . En daar zaten goede jaren tussen, fantastische jaren, matige jaren, een jaar met wateroverlast, een jaar met hagel in juni. Er waren jaren zonder appels, jaren met wat appels, jaren met ruim genoeg appels en jaren met zoveel appels dat we er emmers van hebben weggegeven. En dat geldt dan voor bijna alle groenten en vruchten en kruiden.

Maar zo’n abominabel slecht jaar als dat van 2016 hebben we nooit eerder gehad. En dat zonder hagel, zonder wateroverlast of een plaag; gewoon in alles het meest akelige tuinjaar van de afgelopen 25 jaar. Het maakt een mens ‘nederig’, en het jaar erop blij alles wat wel wil groeien. Aardappelen die op 2 na allemaal opkomen (vorig jaar kwamen er juist slechts 2 van alle aardappelen op 🙂 ). Tuinbonen zonder echt grote aanvallen van bladrandkever en slakken. Worteltjes die gewoon kiemen, terwijl er vorig jaar na 5 keer zaaien nog geen worteltje geoogst kon worden.

Het is bijna eng. Gelukkig mislukt er wel iets, anders zouden we wantrouwig worden; de basilicum is opgevreten door de slakken, de Gieser Wildeman heeft een beurtjaar, een blauwe bes krijgt gelig blad en heeft het zichtbaar zwaar, de nog jonge andijvieplanten schieten door, de lathyrussen zijn voor meer dan de helft opgevreten door vogels. Allemaal ‘peanuts’ in vergelijking met vorig jaar.

En ik juich zeker nog niet te snel, er kan nog van alles mis gaan, van ziekten en plagen tot storm en slagregens. Maar nu genieten we, misschien wel nog meer dan in andere jaren, van alles dat nu wel kiemt en groeit en bloeit.

Afijn, beelden zeggen in dit geval meer dan woorden:

Foto van 10 juni 2016:

 

Foto van 25 mei 2017 (dus zelfs nog 2 weken eerder gemaakt dan vorig jaar):

 

Ja, wel een verschilletje. Er groeit nu iets 🙂

Nog een voorbeeld, een tuinboon in 2016:

 

Foto van half april 2016, tuinbonen bij het eerste zaaisel opgevreten. De planten van het tweede zaaisel mogen dan nog wel zo groot worden dat ze kunnen worden uitgeplant, maar de zaailingen gaan al bloeien als ze nog geen 10 centimeter groot zijn, van ellende, want ze worden ondertussen ook al half opgevreten. Latere foto’s heb ik niet, ik geloof dat we ze uiteindelijk nog wel 2 keer hebben kunnen eten, gemengd met wat kapucijners en doperwtjes, want daar hadden we er ook maar heel weinig van.

En dan mei 2017:

 

Ik zag gisteren het eerste luisje, en er zitten 8-10 trosjes bloemen in elk plant, ik denk dat we deze tuinbonen volgende week gaan toppen. En de vriezer ontdooien en schoonmaken, want dit (plus nog een vak tuinbonen een stuk verderop) zal normaal gesproken meer dan 2 maaltjes opbrengst geven.

Nog een voorbeeld, de kas op 25 mei 2016. En voor alle duidelijkheid, we hadden echt geen slechte opbrengst in de kas vorig jaar……. eigenlijk best goed (redelijk goed voor de tomaten, geweldig goed voor de paprika’s, matig voor de aubergines, prima voor de komkommers):

 

Precies dezelfde dag één jaar later, en ook dezelfde kas en zelfs dezelfde kant van de kas:

 

En tot slot nog één vergelijking : de tuintafel met potten in 2016 (foto van 20 april). Ik heb er het hele verdere jaar geen foto meer van gemaakt, en dat zegt genoeg. Er groeide en bloeide maar weinig (zowel in kwaliteit als kwantiteit) in de potten. Nu bedenk ik dat het beter/leuker was geweest om er juist wel foto’s van te maken om ook later in het seizoen het verschil met andere jaren te zien.

 

En dan 25 mei 2017:

 

I rest my case 🙂 .

En ik hoop van harte dat dit jaar zo voortgezet mag worden. En dan vind ik het echt niet erg dat er een courgetteplant is opgevreten door de slakken, en dat de komkommerzaailingen niet goed groeien, en dat de radijsjes al voos waren en we die maar hebben gerooid.

Maar ik hoop en denk dat dit zomaar eens een beter tuinjaar kan worden dan 2016, want dat is het nu al (al meer andijvie gegeten in de afgelopen anderhalve maand dan vorig jaar het hele jaar 🙂 ).

Zo, nu snel naar de tuin, buiten water geven, en tikken en water geven in de kassen. En daarna onder de parasol met een flinke fles water en wellicht een glas wijn uitzweten en proosten op in ieder geval een mooie voorjaarsweek en hopelijk een goede voortzetting van dit tuinjaar!!

 

Zon!

Een kort blogje om iedereen met een kas of platte bak of iets wat daar op lijkt te ‘waarschuwen’. Het wordt de komende dagen warm, en heel zonnig.

Ik liet in een eerder blog al zien wat 30 gaden buitentemperatuur met volle zon in de kas teweeg kan brengen. In de kas, en daar was het bijna 55 graden, hing een deel van onze tomatenplanten slap, toppen en blad verbrand – uiteindelijk viel de schade nog mee, heb ik wat blaadjes weggeknipt maar de toppen en bloemtrosjes zijn nog intact.

En nu worden bijna dezelfde temperaturen verwacht voor de komende dagen/week, en ook weer volop zon. En dus wilden wij niet meer wachten, wat vroeger in het seizoen dan normaal hebben we gisteren de kassen gekalkt.

Gisterochtend:

Gistermiddag:

 

We hebben de ruiten aan de kopse kant en zijkant gekalkt, daar waar de zon het meest schijnt. Achterkant en zijkant aan de noordoost-kant kalken we zelf dus niet, en de bovenkant kalken is hier geen optie (want ruim 2,5 meter hoog). En ook niet nodig. Want de zon mag wel schijnen in de kas, heel graag zelfs. Maar net niet in die mate als dat ze nu van plan is 🙂 .

Kas 1 is ook gekalkt, en op deze foto zie je kas 2, die aan de andere kant van het pad staat:

 

Je ziet hier dat we dus de achterkant niet kalken, en de ingang niet. Hier hebben we ook de 2 kanten gekalkt die de meeste zon krijgen.

Je hoeft natuurlijk niet te kalken. Maar het is wel belangrijk om in ieder geval goed naar de planten in je kas of bak te kijken de komende dagen. Pepers kunnen vaak heel goed tegen zoveel hitte en zon, tomaten wat minder, en komkommers en meloenen kunnen er vaak het minst goed tegen. Je kunt bedenken dat je, als je niet wilt kalken, tijdelijk een gordijn zou kunnen spannen, om (een deel van) je planten te beschermen.

En in ieder geval wil je goed luchten als het zo warm wordt (de temperatuur loopt in onze kas op dat soort dagen op tot ruim boven de 50 graden). Zoveel warmte zorgt in combinatie met de groeiende planten voor een hoge luchtvochtigheid. En een te hoge luchtvochtigheid kan zorgen voor het klonteren van stuifmeel, en dan kan er dus geen bestuiving plaatsvinden. En dat zou zonde zijn van bijvoorbeeld dit bloemtrosje van de tomaat Sweet Baby:

 

En als het al in mei meerdere dagen achter elkaar zo warm wordt is dat ook voor de groenten buiten natuurlijk bijzonder. De groenteplanten zijn vaak nog jong en hebben nog niet zo’n groot wortelgestel. En dus is het handig om wat vaker water te geven. En vergeet daarbij ook je eenjarigen en de potten niet!

Oftewel, hoe warmer het wordt, des te meer werk er voor een moestuinder is 🙂 .

 

Op de foto de nog vrij jonge planten van krulandijvie. In een verhoogde bak, dus ze stonden wat droger dan in de volle grond. De combinatie van wat drogere grond plus de warmte van vorige week heeft ze doen besluiten om te willen gaan bloeien. Vandaar de ‘torentjes’ op de andijvie. We hebben gisteren de helft meegenomen en lekker opgegeten, want dat gaat nog prima, alleen moet bij het snijden de doorgeschoten/verdikte stengel in het midden eruit worden gehaald. En vandaag zoeken we op de tuin een slachtoffer voor de laatste 4 jonge andijvieplanten. Want wij eten sla uit onze monster-saladebak 🙂 .

Tot slot nog een foto van het allereerste paprikaatje. Ze is nog heel erg mini hoor, je ziet aan de 2 bloempjes links en rechts (nog meer paprikaatjes in de maak!) dat het paprikaatje nog niet groter is dan een centimeter. Maar het begin is er!

En het eerste paprikaatje in ontwikkeling is….. de kaboutermutsenpaprika!

Iedereen veel plezier de komende warme dagen (of zelfs een hele week, als de weersvoorspellingen kloppen)!! Geniet ervan, en zorg goed voor alle zaaisels, zaailingen, jonge planten, kasplanten, potplanten, etc.. Ik verheug me nu al op het eerste Petunia-bloempje dat er duidelijk aankomt. En ik zie al een knopje in de Tagetes Vanilla Cream, en de doperwten bloeien. Volgend tuindagboek dus bloemenfoto’s (hoop ik 🙂 )!

p.s.: ik heb in de afgelopen week nog 2 pagina’s bijgewerkt en voorzien van nieuwe foto’s en extra tekst: Maïs en Sjalot