Pepers

Peper Cayenne Ring of Fire aan plantHet heeft lang geduurd, heel lang zelfs, maar er beginnen eindelijk wat pepers te bloeien en groeien, en zelfs al 2 soorten te rijpen (Cayenne Ring of Fire en Numex Española Improved).

Veel te koude nachten in de afgelopen 3 maanden. Met zon in de kas werden de planten dan wel wakker, maar eer ze konden verzinnen of ze wel of niet wilden groeien kwam de avond al weer en kwam de groei met dezelfde vaart weer tot stilstand bij temperaturen ruim onder de 12 graden. En dan heb ik het over zonnige dagen, er waren in de afgelopen maanden ook heel veel niet-zonnige dagen en dan is stilstand bijna achteruitgang bij een peper – overdag onder de 20 graden en in de nachten zelfs onder de 12 graden = 0 groei.

Even ter vergelijking, ik teelde in 2009 de Cayenne Ring of Fire en kon toen in de laatste week van juni al de eerste rijpe pepers oogsten. Dit jaar is dat dus pas nu, begin augustus, ruim 4 weken later (foto rechtsboven). En dat belooft dus ook nog wat voor de soorten die ik normaal gesproken al laat (in september) kan oogsten……… dat wordt ruim herfstwerk 🙂

Dat neemt niet weg dat er, eindelijk, iets te zien valt qua pepers. Verschillende vormen, kleuren, grootte, etc.. Nu al mooi is de Tazmanian Black, donkergroen blad, lilapaarse bloempjes, pepers die glanzend zwart met donkergroen zijn.

Peper Tazmanian Black bloem

De Jalapeño Chichimeca doet het geweldig goed. Zeer grote (soms ruim 10 cm) donkergroene Jalapeño’s die nu de karakteristieke kurktekening krijgen. Ik verwacht dat ze binnen 1 tot 2 weken gaat rijpen.

Peper Jalapeno Chichimeca onrijp

De Trinindad Scorpion Yellow CARDI is uiteraard nog onrijp maar je kunt al aan de onrijpe pepers zien waar de naam vandaan komt, de pepers hebben onderaan een soort puntje, als een soort staart van een schorpioen (met wat fantasie :-))

Peper Trinidad Scorpion Yellow CARDI

En dan nu elke dag maar kijken, of er iets nieuws bij is gekomen, en kijken of ze willen rijpen als ik er lang naar ‘staar’ 🙂 De spullen staan in ieder geval klaar om sambal te gaan maken, pepers drogen, peperolie, grof zeezout voor peperzout. Het zal dit jaar misschien niet zo veel zijn maar ik verheug me er nu al op, kan de geur bijna al ruiken.

Beestjes

Ik kan erg van ze genieten, op een warme, droge dag is het leuk om te kijken wat er zoal vliegt in de tuin. Grappig om te zien dat elk beestje ook zo z’n eigen voorkeur heeft. En er vliegt van alles, van bijen, solitaire bijtjes, hommels, zweefvliegen, etc.

Maar opvallend dat ik minder vlinders zie dit jaar. En juist heel veel meer hommels. En elk beestje heeft een voorkeur voor een eigen plant of kleur bloem, etc. Vlinders op de Astrantia, hommels op de Alliums en Echinops, solitaire bijtjes op de Heliopsis.

Verder heb ik eigenlijk even niets te melden, straks snel naar de tuin, het schijnt veel te warm te worden om echt te werken. Maar toch ook erg druk, en dan vooral met het oogsten van zaden. Mooi, dan kan ik tegelijkertijd nog meer van al die vleugeltjes genieten……. 🙂

Tot slot een paar foto’s ter illustratie:

Hommel in Alcea rosea 1

Een hommel in de stokroos, en zo vindt kruisbestuiving dus plaats, ze is bijna volledig gestippeld met stuifmeel.

Bijen drinken 1

Nu het water in de vijver wat gaat zakken voelen bijen zich veilig genoeg om water te komen halen (niet in het water zelf maar via de planten langs de rand).

Hommels met Allium sphaerocephalon 1

De Allium sphaerocephalon is bijna uitgebloeid maar zolnag er nog iets te halen valt wordt ze druk bezocht door hommels. En nu ze bijna is uitgebloeid gaat juist de Allium ‘Millennium’ bloeien en verschuift hun interesse daar naar toe.

Schildpadden in het water 1

En tot slot dan nog een foto van de schildpadden. Heel wat anders ja 🙂 Van huis naar de volkstuin is het ongeveer 600 meter fietsen. En dan fietsen we langs een brede sloot. En al jaren zitten daar wat schildpadden, ongetwijfeld losgelaten door mensen die een schildpadje hadden maar er geen interesse meer in hadden (neem ze dan niet, zou ik zeggen). Maar ze kunnen soms heel goed in de Nederlandse natuur overleven.

En zo zitten ze altijd op een afwateringsbuis die in die sloot uitkomt. In het zonnetje. Elk jaar vallen er na de winter wat weg maar komen er ook weer wat bij, soms zijn het er 2 maar oms ook wel 5. Ze zijn vast niet voor iedereen even leuk, zeker niet voor de daar ook broedende waterhoentjes, maar als wij ze zo in het zonnetje zien zitten, vanaf april, dan krijgen we altijd een beetje zomers gevoel.

Ze zijn voor ons het teken van het begin van de zomer (elke keer als we langs fietsen in april even kijken, zijn ze er al weer?), net als de gierzwaluwen (die helaas zo ongeveer nu weer ons land gaan verlaten – ik zal hun vrolijke gegier missen, we moeten maar weer wachten op koninginnedag 2012 :-)). Van de schildpadden kunnen we nog even genieten, zo lang de zon schijnt warmen ze zich lekker op de stenen pijp op.

Klaar nu

Zo, vandaag nog even naar de tuin om de derde kas op te ruimen. En dan zijn we er klaar mee. Hoeven we ook niet meer naar de ellende te kijken, hoef ik er ook niets meer over te schrijven, kunnen we ons concentreren op leukere dingen.

Tot slot dan nog even het resultaat. De kas gisterochtend:

Kas 3 na de overstroming

Niet zo goed te zien omdat juist de planten links er nog aardig uitzien, maar van ruim driekwart van de planten zijn de toppen weg, of ze hangen slap of zijn verdord, bloemen niet bevrucht en sommigen schieten in phytophtora. En dus geruimd. Zo zag de kas er gistermiddag uit:

Kas 3 na de opruiming

Zo, alles wat ziek of zwak was weggehaald, stokken verwijderd, grond een beetje opengetrokken (voorzichtig want de wortels van de pepers mogen niet nog verder beshadigd worden). De komkommer is geruimd, links achterin staat de Basilicum nog fier overeind. Vooral links staan nog wat dappere tomaten, ik hoop dat die nog kunnen rijpen. De pepers staan er redelijk bij. Voor het opentrekken van de grond met een schrepel hebben we wat koemestkorrels gestrooid ondergewerkt. En bij de pepers die heel erg achter blijven ook een klein handje bloedmeel gegeven (met veel stikstof). Want na het onder water staan zat er natuurlijk nog maar weinig voeding in de grond. Bonen zijn gezaaid om de plaats in te gaan nemen.

p.s.: ik moet er van Ruud wel bij zetten dat hij er wel een ‘natte rug’ van had, 3 kassen zo onderhanden nemen bij temperaturen in de kas van rond de 26 graden. Ik weet het, ik stond er ook in (Ruud alles eruit halen wat eruit moest, en de grond open trekken, ik ondertussen redden wat er nog te redden was, strippen, toppen en mest strooien, mijn rug was ook nat hoor 🙂 ).

En tot zover dan dat verhaal. Nu weer vooruit kijken.

En dan zie ik bij het opruimen bijvoorbeeld dat de peper Ubatuba Cambuci al pepers heeft gemaakt. Het zijn net klokjes.

Peper Ubatuba Cambuci

En had ik al eens het voordeel verteld van een volkstuin? Dat het zo leuk is om met andere mensten te praten over tuineren, ervaringen uit te wisselen, stekjes te ruilen, etc. Onze tuinbuurman klaagde erover dat hij zoveel rode bieten had. En wij niks, zeiden we. En prompt kregen we ruim 8 kilo kroten van hem. Hij ging vandaag aalbessen oogsten maar dat was niet veel omdat dat stuk juist bij hem onder water stond. Hé, daar hebben wij dan nog genoeg van, en al meer dan genoeg jam van gemaakt. En dus plukt buurman vandaag onze laatste kilo’s aalbessen, Witte Parel. Wel eens van iemand gehoord dat die weinig opbrengst zou geven. Nou, daar ben ik het niet helemaal mee eens, de foto is slechts van 1 tak, maar wellicht met een andere grondsoort, voeding, etc. dat er andere meningen zijn.

Aalbes wit

Lekkere bessen ook, wat zoeter (of heet dat ‘wat minder zuur’) dan onze rode aalbessen van het ras ‘Jonkheer van Tets’. En dus wij blij met de gekregen 8 kilo rode bieten, die zitten ondertussen al gekookt en in porties in de vriezer. En buurman blij met witte aalbessen. Leuk hoor, een volkstuin 🙂

Tot slot nog een foto van de Centaurea montana Amethyst in Snow. Ik had er vorig jaar zaden van, maar twijfelde wel enigszins of ze wel soortecht uit zaden terug zou komen. Helaas kwam ik erachter dat onze plant het had begeven na de natte, koude winter in de klei, en dus zelf in april nog gezaaid, van zelfgeoogste zaden. En nu bloeit ze al, en er zitten ook nog flink wat knoppen in. En dan de kleur, misschien iets minder ‘Amethyst’ en iets meer ‘Snow’, maar zelf ben ik zeker niet ontevreden over haar!

Centaurea montana Amethyst in Snow zaailing

Vandaag nog maar eens wat verder opruimen, want dat is er in de afgelopen weken bij in geschoten. En dan morgen maar eens tweejarigen gaan zaaien (ik heb al zaden van Alcea rosea, Digitalis ferruginea, Digitalis Pam’s Choice en Delphinum requenii al klaar liggen :-)).

 

Ruimen

Vandaag gaat het gebeuren, al ruim een week doe ik erg mijn best om te redden wat er te redden valt in de kas, maar uiteindelijk geef ik het nu maar toe, het gaat niet lukken, en eigenlijk is het wel goed zo. Ik kan lang blijven vechten maar daar wordt het humeur niet beter van, van een schone kas kan ik misschien nog een beetje genieten, in ieder geval meer dan van deze ravage :-).

In kas 1 en 3 (die onder water hebben gestaan) hebben de planten het (bijna zoals wel verwacht) bijna allemaal begeven. In kas 2 heb ik bij 3 tomaten Phytophtora gezien. Alle tomaten buiten hebben Phytophtora (ondertussen ook de ‘dappere dodo’s’ Jip & Janneke, Besser en Bursztyn. Buiten hebben we al geruimd, en dan ziet het er zo uit:

Voor kas 1 leeg

Leeg, maar wel netjes en schoon en opgeruimd. Je ziet dat de grond, die we wat hebben omgewoeld, nog steeds nat is. Ondertussen heb ik nog wat stambonen gezaaid die ik hopelijk hier volgende week kan uitplanten. Wat je nu nog ziet is 1 peperplant (al is die wel erg zielig) en een restje basilicum en het groen is de Nieuw-Zeelandse spinazie.

Ook voor in de kas heb ik nog bonen gezaaid, want al hebben we dan straks geen tomaten meer, dat wil niet zeggen dat we de kas dan zomaar leeg laten, dan zetten we er gewoon wat anders in, het is tenslotte nog niet eens augustus.

Ondertussen al van alles gezaaid voor buiten, in de hoop daar nog wat oogst van te mogen verwachten; 4 rijtjes worteltjes en ik zag ze al boven komen. Bietjes zijn gekiemd, bonen zijn deels gekiemd, paksoi en chinese kool zijn gekiemd (maar nog wel erg klein), sla kan vandaag worden uitgeplant, mosterdblad, nieuwe rucola, venkel, etc.

Maar eerst spijkerbroek aan en een oud shirt en dan de kas in, tomaten ruimen. Alles wat half dood lijkt en alles waar een luchtje (letterlijk en figuurlijk) van Phytophtora aan hangt gaat eruit. Van die soorten kan ik uiteraard ook geen zaden oogsten, ik hoop van andere soorten in ieder geval nog wel wat zaden te oogsten. In ieder heeft al deze ellende me wel doen besluiten ook volgend jaar nog een zadenlijst te maken, want dit jaar zou geen leuk ‘afscheid’ zijn, het wordt dit jaar een erg summiere zadenlijst, en van de soorten waar ik wel zaden van heb kunnen oogsten zullen het veel minder zakjes zijn. Helaas. En dus volgend jaar beter en nog een poging (wellicht is dat dan voor sommige mensen dan nog een positieve draai in dit verhaal :-)).

Santolina viridisIk zal vanmiddag nog even foto’s maken van de situatie nu en zoals het eruit ziet wanneer alles een beetje is opgeruimd. Nu nog even foto’s van soorten waar ik wel erg blij van wordt, dit jaar nieuw gekocht de Santolina viridis, een matig winterharde vaste plant. Fris groen blad en nu bloeit ze met kleine crèmegele bolletjes, maar het bijzonderste is de geur; ze ruikt naar olijven uit pot, en niet een beetje, maar echt heel sterk. Grappig!

Allium Millennium in knopEn binnen enkele dagen gaat de Allium Millennium bloeien. Nu nog in knop maar eerlijk gezegd vind ik haar dan minstens zo mooi. En als ze gaat bloeien wordt ze bestormd door bijen, hommels en vlinders.

Er is dus nog genoeg te genieten. Toch wel hoor, ik kan wel blijven klagen over wat ik niet kan oogsten, maar ondertussen vandaag wel een paar courgettes te plukken, een kilootje pruimen, de laatste aalbessen (de witte zijn hier altijd wat later rijp dan de rode, omdat ze in de halfschaduw staan), en dat is nog behoorlijk wat (2 struiken vol), de eerste bramen, flink wat blauwe bessen, een krop sla voor vanmiddag, een paar tomaten voor erbij moet nog wel lukken, een stengelui, wat kruiden voor erdoor……. En last but not least, de paprika’s zijn helaas verloren en moeten ook geruimd worden, maar een deel van de peperplanten lijkt het te gaan overleven……..waar klaag ik eigenlijk over 🙂

Hard werken

Kruiwagen met afvalEindelijk zon en warmte, en eindelijk begint hier alles een heel klein beetje op te drogen. Niet hard hoor, daavoor is het veel te nat geweest, maar langzaam en gestaag wordt het beter.

En dus enorm veel te doen in de tuin, maar daar is het dan wel erg warm voor. Hier aan de kust is het wat minder warm dan in het Oosten van het land, maar hier hebben we op de volkstuin dan wel weer het feit dat onze tuin rond en tussen 3 kassen van gemiddeld 6 x 3 meter en 2 kleine kasjes ligt. En die stralen zoveel hitte af (in de kassen wordt nu bijna de 50 graden gehaald, met deuren en ramen wagenwijd open), dat het op de volkstuin warmer is dan gewoon op straat.Ellende kijken

En leuk werk is het ook niet persé. We halen gewoon uit de grond wat dood of ziek is en weg kan en halen dan zoveel mogelijk straatgras weg dat hier bijna het ergste onkruid aan het worden is (want het kiemt en groeit overal, en het is lastig verwijderen, met elk polletje dat je eruit trekt gaat er ook een flinke klont grond verloren).

Ook niet leuk om in te werken, een tuin die eruit ziet alsof het oktober is. Ruud heeft in de hitte geprobeerd het stuk naast de bonen ‘om te frommelen’ maar het is daar nog steeds zo nat dat het meer plakken modder omgooien werd. Goed, als het maar droogt (Ruud ook, want met dit weer is spitten een werkje waar je wel wat vocht verliest :-)).

Tomaat Besser planten voor kas 3De tomaten die Phytophtora hadden zijn er ondertussen uitgehaald, dat waren Japanese Early, Barbaniaka, 506 Bush, en helaas ook Principe Borghese, op 1 plant na (dus die mag onder streng toezicht nog blijven staan).

De ‘dappere dodo’s’ zijn duidelijk de Bursztyn (zelfs al rijpe tomaten kunnen oogsten, zo uit de modder vandaan!), Besser (op foto) en Jip & Janneke. Met dit weer maar zoveel mogelijk blad weggehaald want een stuk verder staan bij de buurman de door Phytophtora hevig aangetaste aardappelen nog in de grond, ik weet niet hoe lang de planten het nog vol kunnen houden, maar dan hopelijk in ieder geval nog wat tomaten kunnen oogsten.

En als we dan in de ochtend hard hebben gewerkt, met onze neus in de richting van alle ellende, gaan we ’s middags onder de parasol zitten, met onze neus richting de bloementuin (met ons achterhoofd dus naar de ‘ellende’ :-)).

Bloementuin kijkenWant op de foto helaas niet goed te zien maar die bloeit geweldig.

Bijna alles doet het, daar is heel weinig dood gegaan of ziek geworden van alle regen. Stokrozen, Nepeta’s, Alliums, Salvia’s, Tulbaghia, Phygelius, Agastache, Erigeron, noem maar op, alles staat in volle bloei, en we genieten dan ook van alle bijen, hommels, vlinders, etc. die om ons heen vliegen en de bloemen bezoeken.

Japanse Wijnbes 1En tussendoor snoepen we eens een blauwe bes die rijp is, of een Japanse wijnbes (foto), een trosje aalbessen (helaas geen aardbeien, die hebben onder water gestaan), maar wel de eerste pruimen, de eerste bramen, het eerste annanaskersje, een minikomkommertje, een tomaatje.

Zo langzaam komt het zomergevoel weer een beetje terug (als we maar niet in de kas kijken dan :-)).