Focaccia/pizzaccia (bakken)

 

Herkomst recept: Italiaans koken met Antoinette

INGREDIËNTEN:

  • 170 gram gekookte aardappelen
  • 280 milliliter spa rood op kamertemperatuur
  • 1/2 theelepel suiker
  • 25 gram verse gist of 1 zakje gedroogde gist
  • 240 gram bloem
  • 210 gram tarwegriesmeel
  • 1 eetlepel olijfolie
  • 10 gram zout
  • 200 gram cherrytomaten
  • 150 gram gerookte scamorza (of anders witte scamorza of anders mozzarella (zie ook de tekst onderaan deze pagina)
  • 1 kleine rode ui
  • verse rozemarijnnaalden en oregano naar smaak

 

RECEPT:

Schil en kook de aardappelen gaar, giet af, stoom droog, stamp fijn en laat afkoelen.

Als zout in contact komt met de gist is de kans aanwezig dat het deeg niet goed rijst (gist en suiker zijn vrienden, gist en zout zijn vijanden). Los om die reden de gist eerst op in een beetje van het bruisende water plus de halve theelepel suiker. Laat een paar minuten staan.

Maak op het aanrecht een opgehoopt rondje van de bloem, tarwegriesmeel en aardappel en maak een kuil in het midden.

Doe het gistmengsel, de rest van de spa rood en de eetlepel olie in het kuiltje. Strooi het zout langs de buitenrand. Meng beetje bij beetje het de vochtige delen bij de droge delen en kneed het ontstane deeg een paar minuten goed door.

Doe het deeg in een met wat olijfolie ingevette kom, dek de kom af met een theedoek en zet hem op een warme plek (ik zet zelf de oven graag op 30 graden en zet de kom daar dan in). Laat het deeg anderhalf uur rijzen.

Was ondertussen de tomaten en snijd ze doormidden. Snij de gerookte scamorza in blokjes. Pel de ui en snijd er dunne ringen van. Was de rozemarijn en oregano en hak grof.

Als het deeg klaar is met rijzen: verwarm de oven voor op 225 graden. Bekleed een bakplaat met bakpapier en bestrooi zo dun mogelijk met wat bloem.

Stort het deeg uit op het bakpapier en rol uit of vorm met je handen een grote rechthoek van ruim anderhalve centimeter dik. Druk de halve tomaatjes met de snijkant omhoog in het deeg, druk ook de kleine blokjes scamorza in het deeg, strooi er vervolgens de halve uienringen over en bestrooi tot slot met de gehalte oregano en rozemarijn.

Plaats de bakplaat met het belegde deeg in het midden van de oven en bak de focaccia/pizzaccia in ongeveer 20 tot 25 minuten gaar.

 

Ik ben niet zo’n broodbakker, heb er het geduld, de kennis en de kunde niet voor. Maar dit is niet alleen een heel makkelijk recept, het is ook nog eens geweldig lekker!! Op haar website legt Italiaans koken met Antoinette uit waarom het geen focaccia mag heten, zij noemt het daarom pizzaccia. De naam maakt mij niet uit, het is gewoon ontzettend lekker, de aardappel en tarwegriesmeel vind je niet als zodanig terug in het eindresultaat maar zorgt voor een bijzondere structuur en luchtigheid.

Ik heb deze focaccia-die-geen-focaccia-mag-heten al meerdere keren gemaakt en ze is nog nooit mislukt. Heerlijk en een volwaardige maaltijd met een frisse salade of met een kop soep.

Nog even over de scamorza (afumicata); het is een gerookte zachte kaas die mooi smelt. Moeilijk te vinden maar het maakt de focaccia wel echt bijzonder. Je kunt de kaas sporadisch vinden in gespecialiseerde kaaswinkels en ook wel eens bij een groothandel zoals de Makro. Kun je deze kaas niet vinden, dan kun je het vervangen door mozzarella, al is dat wel een andere smaak. Vervang het vooral niet door gewone gerookte kaas, want die smelt niet en wordt hard (geloof me, ik het het geprobeerd, het was geen succes). Sinds 2016 is er gelukkig scamorza (in de niet gerookte en wel gerookte variant te koop bij de Lidl als er 2 of 3 keer per jaar een Italiaanse week is – ik koop dan gelijk 2 of 3 pakjes (van de scamorza afumicata, de gerookte variant dus), halveer de bolletjes (want ze wegen 300 gram) en vries ze in. Alleen maar voor dit recept 🙂 . En dat invriezen gaat prima, mits je het na het ontdooien voor een warm gerecht zoals dit gebruikt.