Ik en onze Tuin

Diana in de kas

Ik ben Diana en ik woon samen met mijn man Ruud in Spijkenisse, onder de rook van het Europoortgebied, slechts een kleine 18 kilometer van het strand.

Je zou zeggen niet bepaald een ideale omgeving om in te tuinieren: veel en vooral zoute wind, en uiteraard de vervuiling vanuit de industrie.

Over de vervuiling zullen we het maar niet hebben, daar kan ik zelf helaas niet zo heel veel aan doen, behalve hopen dat politiek en industrie rekening houden met ons leven in deze lucht en voor ‘schone’ oplossingen zorgt.

We wonen sinds 1991 in Spijkenisse, en hebben onze volkstuin ook sindsdien (in Spijkenisse, hemelsbreed zo’n 750 meter van ons huis).

Ik hou niet van foto’s van mezelf, laat ze dus ook maar zelden maken, maar omdat meerdere mensen er naar vroegen, waarom er geen foto van mezelf op mijn website staat, bij deze dan toch maar, wel al weer van 2012 of zoiets  🙂

Verder nog even wat bijzonderheden over ons:

  • ondertussen ben ik al weer 48 jaar oud (de tijd gaat snel), van huis uit verpleegkundige, werkzaam in het plaatselijke ziekenhuis, maar sinds 2011 ‘in ruste’.
  • en dus geen opleiding gehad in iets wat dan ook maar in de verte met tuinieren te maken heeft. Ruud trouwens ook niet (Ministerie van Financiën, is ook heel wat anders).
  • Ik kom wel uit een familie van boeren, tuinders, etc. (Ruud niet). Ik schrik niet van een teil vol met snijbonen……mijn vader had een grote volkstuin, verkocht ook groenten op de veiling, mijn oom en tante een boerenbedrijf met vee, een andere oom en tante een agrarisch bedrijf (leuk, mocht ik met de ‘lorrie’ door de kassen vol met druiven en sla rijden).
  • maar vanaf mijn 14e niets meer met tuinieren gehad of gedaan. Tot ik in 1991 verhuisde en toen een volkstuin huurde (omdat een klein stenen balkonnetje niets voor mij bleek te zijn)
  • en dus sinds 1991 een volkstuin die steeds groter werd, tot de 440 vierkante meter die we nu hebben. En dat is ook echt meer genoeg, daar hebben we onze handen vol aan.

Trachycarpus achtertuin

Vooral snel terug naar het tuinieren……. en dat gaat het hier best goed. Want de voordelen van Spijkenisse zijn vooral de temperatuur (wat koeler in de zomer en wat zachter in de winter) en de grond (voedzame en behoorlijk vette klei, klinkt niet best maar is wel erg vruchtbaar en rijk).

Door elk jaar compost en mest toe te voegen en door de grond te werken is de klei wat minder vet geworden en is de structuur van de grond wat verbeterd. Maar klei blijft altijd klei.

Wij hebben een gewoon rijtjeshuis, midden in Spijkenisse, een postzegeltje aan de voorkant (in de schaduw en vol op de Nood-Oostenwind). En een klein achtertuintje van 9 bij 5,5 meter (dat volledig volgepropt staat).

Je ziet het op de foto, een gewoon rechthoekig achtertuintje. Met in het midden een Trachycarpus fortunei die ondertussen zo’n 5 meter hoog is. En eromheen veel bamboe’s, een banaan (Musa basjoo), nog wat andere palmen, heerlijk geurende Trachelospermum jasminoides.

Veel daarvan is wintergroen, en de lege gaatjes tussendoor worden in de zomer opgevuld en opgefleurd met bloeiende eenjarigen.

Volkstuin vanaf sloot

En daarnaast hebben we, slechts een kilometer van ons huis vandaan, een volkstuin. Deze volkstuin is 440 vierkante meter groot en bestaat uit alles wat we leuk en lekker vinden; een groentegedeelte, een stuk met fruitbomen, een strook met kruiden, en stukje siertuin, een terrasje, plaats voor veel potten, verhoogde bedden, 3 kassen en 2 minikasjes, noem maar op.

Volkstuin overzicht

Wat ooit begon als prettig tijdverdrijf is in de loop der jaren steeds meer een tijdverslindende hobby geworden, die ik niet meer wil en kan missen en waar sommige andere hobby’s voor moesten wijken.

Naast tuinieren heb ik nog als hobby koken, iets wat bijna onlosmakelijk verbonden is aan (moes)tuinieren. Niet alleen het schoonmaken, eventueel blancheren en invriezen van de oogst, maar dus ook leuke recepten met alle oogst uitproberen, verschillende soorten jam maken, likeur, chutney, sambal, ketchup, etc. Daarom vind je op deze site ook wat recepten en inmaakrecepten.

Volkstuin start

Op deze foto zie je hoe de tuin eruit zag toen we die huurden. Zo was het toen. Er was wel wat te doen. En dit is maar een stukje van de tuin, hoe meer het tuinieren ons beviel, des te meer tuin kwam er. Als er eens iemand met tuinieren stopte en de tuin opzegde huurden wij dat stukje erbij.

En zo begonnen we met 100 vierkante meter en is dat uitgegroeid tot 440 vierkante meter.

Toen de tuin nog maar 100 vierkante meter groot was, teelden we vooral groenten in; aardappelen, uien, prei, sla, andijvie, een appelboom in de hoek, een kleine stenen bak waar wat kruiden in stonden. Bij elk 50 vierkante meter die we erbij namen werden de plannen en bezittingen groter; een kas (van 3 x 4 meter), een echte kruidentuin, een terrasje waar we konden zitten, later een tweede kas erbij (3,5 x 6 meter), een stuk met alleen maar fruit, wat meer bloemen rond het terras, een rij met allerlei bessenstruiken, nog een kasje erbij……. elk jaar werd de tuin iets groter, en ook iets voller. Zelfs nu hebben we met 440 vierkante meter nog ruimtegebrek.

Nu bestaat onze tuin uit eigenlijk 3 aangrenzende volkstuinen:

Volkstuin vanaf kas 3

Het oude gedeelte:

Vooral veel groenten, met de oudste kas van 3 x 4 meter, daar staat ook de compostbak, kist, etc. Hier hebben we de tuin ingedeeld in vakken, in totaal 14 vakken warin we de vruchtwisseling goed toe kunnen passen.

We verbouwen er allerhande groenten, van sla en andijvie tot alle koolsoorten, bonen, uien, prei, er is een vak voor aardbeien, wat buitentomaten, noem maar op, alles wat we lusten (en dat is best veel, alleen groenlof (ozo bitter), postelein en koolraap (jeugdtrauma waar ik me maar niet overheen kan zetten 🙂 worden hier echt nooit geteeld.

Volkstuin vanaf Willem

Het ‘nieuwe’ gedeelte:

Dat hebben we elk jaar een beetje bij weten te sprokkelen, een deel ervan ligt naast het ‘oude gedeelte’, en een deel ligt aan de overkant van het algemene looppad, we hebben dus links en rechts van het hoofdpad tuinen. Leuk want zo komen er altijd wel tuinburen voorbij met wie je even gezellig een prratje kunt houden, hulp kunt vragen als er iets verzet moet worden, of gewoon wat ideeen of zaailingen, stekjes, etc. kunt delen.

Hier vind je ook de 2 ‘nieuwste’ kassen (de ene hebben we gebouwd in 2002, de ander in 2005). Die zijn duidelijker nieuwer, hoger, langer dan de oude kas 1 (hebben ook een aluminium schuifdeur in plaats van een houten gewone deur, een moderner raamsysteem, etc. We hebben nu dus 3 kassen; 1 van 3 x 4 meter, en 2 van 3,5 x 6 meter. Samen met een kennis gebouwd van tweedehands materiaal. Gebouwd in de winter (want dan kun je de kas in het voorjaar gelijk al gebruiken).

Kas vanaf zijkant

En zo verandert er elk jaar wel wat in de tuin. Soms heb ik geweldig idee, pakt het toch wat minder uit. Of soms bedenk ik dat we eens een extra appelboom zouden kunnen zetten, en dan blijkt een paar jaar later dat we elk jaar zoveel appels hebben dat we ze meer weggeven dan zelf opeten. Of iets doet het gewoon niet zo goed of iets valt tegen, of iets blijkt niet handig, of iets wordt ziek.

Een voorbeeld is de rij van Clematissen die we voor de keienvanger (een hoog stuk raster voor de kas) hadden geplant. We hebben er 3 jaar van genoten, al die uitbundige bloei voor de kas. Maar toen werden de Clematissen ziek (Clematisverwelkingsziekte, ik had er tot dan toe nog nooit van gehoord). En eigenlijk gaven al die klimplanten naast elkaar wel erg veel schaduw in de kas. Dus Clematissen verwijderd. En nu staan er langs het gaas vooral eenjarigen als Lathyrus (die worden niet groot, geven minder schaduw en zijn éénjarig – in de winter, lente en in de late herfst heb je er helemaal geen schaduw van en kun je er gemakkelijk bij om onkruid te wieden, etc.).

Een ander voorbeeld; een pergola om onder te zitten. Was een leuk idee, er groeide ook een geweldige klimroos overheen, maar uiteindelijk zaten we er nooit (als het zomer was zaten we liever in de schaduw onder de walnotenboom bij het vijvertje). Dus eigenlijk was het wel leuk maar omdat we nu 2 terrasjes hadden werd het eigenlijk niet gebruikt en dus zonde van de ruimte (er staan nu verhoogde bakken).

Dus nu hebben we eigenlijk een bloementuin, een gemengd stuk waar de kas, kruiden, fruit en eenjarigen staan en de echte groentetuin. En sinds de herfst van 2013 een stuk met verhoogde bedden en veel ruimte voor potten, en een klein terrasje. De bloementuin verandert elk jaar wel omdat ik daar vooral eenjarige soorten zet.

De Nieuwe Tuin 19-05-14

En nog zoveel niet gezien, gehad, gezaaid, geteeld, geplant. Dus elk jaar wat nieuws erbij proberen te “proppen”. Of met pijn in het hart vervangen. Want een grotere tuin willen we niet. Dit is prima zo, meer dan genoeg werk, maar toch ook nog tijd om er gewoon van te genieten.

We hebben nog wel wat “projectjes” voor de toekomst, waaronder het zelf bouwen van een wormencompostbak, een stukje Mediterrane tuin, een beestentoren bouwen, etc. Dus genoeg te doen, altijd!

Kas 3 in 2011

Waar ik erg blij mee ben is met de kassen, ik zou ze echt niet meer willen missen en heb al zoveel plezier van ze gehad. Ik kan iedereen die graag tuiniert en een plekje heeft een kas aanraden!! Het is gewoon een kostbaar maar wel ‘rijk’ bezit. Niets kan het gevoel vervangen dat ik krijg wanneer ik begin februari, lichte vorst maar wel een lekker zonnetje buiten, in de kas in een trui met 20 graden (door die zon op het glas) mijn tuinbonen sta te zaaien, of wat winterandijvie in de volle grond in de kas oogst.

Kas 3 van buiten 26 april 2012

Zelfs de ramen zemen (dat doen we standaard in de late winter zodat we in de maanden erna zoveel mogelijk licht en zon in de kas vangen) is achter glas in zo’n zonnetje geen straf!

En dan heb ik het nog niet over de overvloedige oogst van tomaten, pepers, paprika’s, komkommers, etc. in de zomer. Bij de goede keuze lukt dat in een mooie zomer ook wel hoor, maar niet vergelijkbaar met de oogst die je uit een kas kunt halen.

Nou, en dit is dan onze tuin. Vroeger maakte ik me nog wel eens druk; of mensen mijn tuin wel mooi vonden, dat er soms teveel onkruid groeit, dat er planten niet helemaal goed staan, dat sommige soorten het niet helemaal goed groeien, etc. Maar dat interesseert me eerlijk gezegd elk jaar minder.

Tuintafel 5-8-15

Het is mijn tuin, misschien niet volgens het boekje, maar wel volgens mijn boekje. Ik voel me hier thuis, altijd, ik ben hier gewoon mezelf, ken elke vierkante meter als mijn broekzak.

Ik heb hier altijd iets te doen, of niet als ik geen zin heb. En als ik geen zin heb, of ik ben klaar met wat ik wilde doen, dan gaan we even op ons terrasje zitten, genieten van alles wat groeit en bloeit en zoemt en geurt. En dan kunnen we zomaar genieten en bedenken dat we hier gelukkig van worden.