Oogst 2013

Kroot OpolskaWe hebben er dit jaar lang op moeten wachten, maar nu is het toch echt zomer. En als ik de weerberichten bekijk op alle bekende websites, lijkt het dat ook nog een week of 2 zo te blijven. Hoera!

Hoera voor onszelf. En daarnaast hoera voor de aardappelen. Want op een paar kleine phytophthora-oprispingen lijkt het rustig op de volkstuin. En warm maar droog weer is niet goed voor phytophthora (en dus wel goed voor verdere groei van de aardappelen), en dus mogen die aardappelen nog blijven staan. En krijg ik zelfs hoop voor de buitentomaten.

Op de foto kroot Opolska, langwerpige rode kroten in flink formaat, ondertussen geoogst (en er knolvenkel voor in de plaats gezaaid).

Kool onder netDe grond is hier nog nat, een paar dagen geleden heeft het nog 17 millimeter geregend. Maar komende week moet wel een keer de waterpomp mee. Om de tonnen te vullen, en wellicht met de slang eens water te geven in de kas (want het is geen pretje om in 3 kassen en 2 mini’s ongeveer 40 gieters water te geven, met ruim 45 graden :-)).

Op de foto zie je de kolen onder het net. We moeten deze week nog flink spitskool eten. Ik gaf gisteren mijn vader een spitskool en hij vertelde me dat hij ze in geheel invriest. Gewoon de spitskool zoals ik die meegaf even schoonmaken, buitenste bladeren eraf, stronk bijsnijden en dan zo een zak in en de vriezer in. En als hij dan spitskool wil eten, haalt hij in de middag de kool uit de vriezer en snijdt die in stukken wanneer ze nog half bevroren is. En dan zo het kokende water in. Ga ik zeker eens proberen. Ondertussen trouwens nieuwe spitskool, voor de herfstteelt gezaaid, die kunnen over een week of 3 worden uitgeplant (mooi op tijd, want dan zijn de aardappelen gerooid en is er weer plaats).

En verder zitten de kapucijners al in de vriezer, ook wat sugar snaps. Vandaag de allerlaatste rabarber van dit jaar invriezen, de vrijdag geoogste krootjes koken, raspen en invriezen. We hebben veel aardbeien gegeten en ik heb flink wat aardbeien gedroogd, aardbeienjam slaan we dit jaar over omdat we zeker nog zo’n 12 potten op zolder hebben staan.

Aalbessen door het netEn zowiezo alle inmaak eens nakijken, wat er nog goed is, etc. En dan kunnen we komende week aalbessengelei gaan maken, en aalbessensap invriezen. Want als we tussen de mazen van het net gluren, zien we dat ze rijp zijn.

Ondertussen ook al flink wat kruiden gedroogd (en kruidenzout gemaakt), en kruiden voor de thee gedroogd (diverse soorten munt, stevia, zwarte bessenblad, citroenmelisse, citroenverbena, aardbeien, etc.).

Vandaag dus een dag thuis, inmaak nakijken en opruimen, potten verzamelen voor komende week. Maar ook de eerste zaden geoogst, dus voorzichtig een begin gaan maken met de zadenlijst.

Aardbeien gedroogdEn ik wil een pagina gaan maken over drogen; want er is enorm veel informatie te vinden op internet over het drogen in een droogapparaat, maar zoveel verschillende verhalen, hoe je ze droogt, hoe lang, op welke temperatuur, etc. Ik hoop daar zelf door ervaring een wat duidelijk verhaal over te vertellen, met wellicht een goede tabel over droogtemperatuur en droogtijden. En wat tips wat te doen met de gedroogde groenten.

Op de foto alvast een voorproefje, gedroogde aardbeien op een tray. Ik kan ze in een pot bewaren tot ik weet wat ik ermee wil doen (in de thee is ze zeker lekker, maar ik wil ook eens proberen of ik ze weer tot leven kan wekken met behulp van een drupje water – misschien klein scheutje Cointreau erbij 🙂 – en dan door de yoghurt).

 

Zomer

Knofloken liggen te drogenEen erg drukke tijd in de tuin. Er valt veel te oogsten; van sugar snaps en kapucijners tot de eerste bietjes, een allerlaatste portie rabarber (eigenlijk oogst je die niet meer na eind juni maar omdat we door de koude lente pas heel laat konden plukken smokkel ik en neem ik vandaag nog een paar allerlaatste stengels mee).

Op de foto de witte knofloken (we hebben ook rode, die liggen op een ander plekje). Het zou niet zo goed zijn knoflook te wassen na de oogst (in verband met binnendringende schimmels), maar hier zit er flink wat klei aan de knoflook. We wassen ze in de regenton, laten ze daarna in de zon goed opdrogen. En dan gaan ze mee naar huis, worden opgehangen in het houthok (warm en droog maar wel luchtdoorlatend) om te drogen. En natuurlijk niet vergeten om een paar grote bollen apart te houden om er de teentjes in oktober weer van uit te kunnen planten.

Aardbeien kunnen we volop oogsten, sla, andijvie, rucola. De eerste tomaten gegeten, en ook de eerste slangenradijsjes (dezelfde smaak als zomerradijsjes maar heel veel gemakkelijker dan die zomerradijsjes omdat die nu zo vaak worden aangevreten). We eten nu elke dag van de tuin, gisteren sla, vandaag spitskool, morgen bietjes.

Tomaat Maskotka eerste rijpEn naast al die oogst (die niet vanzelf in vriezer, pot of fles terecht komt en dus ook in de avond voor doorwerken zorgt :-)), is er ook het wieden, het dieven, opbinden van tomaten, het zaaien van soorten voor de plaatsen die leeg komen.

Op de foto Maskotka, de vroegste tomaat van dit jaar (in de kas, buiten staan ook vroege tomaten, nog steeds onaangetast door schimmels, we hopen daar ook nog van te kunnen gaan plukken).

Niet vergeten, nog even wat boerenkool zaaien, knolvenkel, wat stamboontjes, spitskool, nieuwe sla en krulandijvie, savooikool. Met Chinese kool en Paksoi wacht ik nog een week of 2 tot 3, omdat mijn ervaring is dat bij nu zaaien de planten toch nog vrij gemakkelijk gaan doorschieten.

De winterprei is uitgeplant, ik heb er wat foto’s van gemaakt en hoop die deze week even op de pagina van de prei te zetten. En ondertussen de eerste zaden geoogst, die kunnen al gedroogd en gelabeld worden. Volgende week kunnen we aalbessen oogsten. Dus gaan we gelei maken. En ik heb ijsblokjeszakjes gekocht. Ik ga gezeefd sap van de aalbessen daarin doen. Lekker om op warme dagen een glas water te drinken met zo’n friszuur rood ijsblokje met aalbessensmaak erin.

Op de foto zie je de kapucijners.

Kapucijners rijpenDe donkerpaarse peulen beginnen al dikker te worden en het blad geel. Zondag gaan we de peulen oogsten, het blad mag op de composthoop. En dan in de avond de peulen doppen. Schorseneren wordt keukenmeidenverdriet genoemd omdat je er vuile handen van krijgt bij het schoonmaken – maar kapucijners kunnen er ook wat van. Als alle kapucijners gedopt zijn hebben we paarse handen. Maar veel te lekker, dat hebben we er zeker voor over.

Oftewel, best druk :-). Helemaal niet erg, ik kan me er prima mee vermaken. En vandaag nog even flink opruimen, wieden, uitplanten, water geven, etc., want het schijnt daarna warm te worden. Zo warm en droog dat we de komende dagen niet hard zullen werken maar lekker in de tuin gaan zitten en genieten van het weer, de planten, wat gezoem van de bijen en ander vliegend spul.

Tot slot op de foto het plekje waar we de komende dagen veel te vinden zullen zijn. Het is er warm (zo tussen de kassen in nog wat warmer dan midden in de tuin), en krap voor ons samen, maar genoeg ruimte om te zitten, een flesje water te drinken en te genieten van het weer en de tuin.

Volkstuin zitje

Verhuizing

Gelukkig is de phytophthora, waar ik anderhalve week geleden over schreef, nog niet ernstig aanwezig. Behalve bij de tuinbuurvrouw zag ik vanmorgen bij een andere tuinbuurman nog wat verdacht aardappelblad. Maar nog niet heel ernstig, vooral in blad, nog niet aan de stengels.

Aangetast blad kun je vooral direct wegknippen want dat is de weg die schimmel aflegt naar de knol. Je kunt op die manier de aantasting vertragen (en verspreiding naar de andere planten dus ook).

Het neemt niet weg dat nu het eenmaal is gezien, de echte ‘plaag’ (ze wordt soms ook nog wel ‘het kwaad’ genoemd) zal niet heel lang meer wegblijven. En dat is heel vervelend voor de aardappelen, maar elke week groeien de aardappelen nu nog flink. En dus kunnen we, als we op tijd rooien, voor de aantasting echt via de stengels de grond ingaat, nog prima aardappelen oogsten. Gewoon in de gaten houden (de Santé AM en Roseval staat er hier nog prima en gezond groen bij), en een aardappel rooien en bekijken wanneer we denken dat er phytophthora in zit.

Tomaat Cherry Cascade verhuistEn als er eenmaal phytophthora in de aardappelen komt, ga ik ook ernstig vrezen voor de buitentomaten. Dat zou erg jammer zijn, want er zitten al flink wat tomaatjes in de planten. Het is me duidelijk dat volkstuintomaten veel lastiger zijn dan thuistomaten (omdat er op een volkstuin nu eenmaal phytophthora meer voorkomt, en dus makkelijker uit kan breiden). Thuis, in de bebouwde kom, zonder aardappelen in de buurt, met buren die vooral bloemen hebben staan, duurt het veel langer voor phytophthora (verspreid door de wind) al vroeg vervelend wordt.

Maar op de volkstuin staat de Cherry Cascade. Niet al te geweldige zaden gekocht bij T&M, en uiteindelijk slechts 3 planten daaruit op kunnen kweken, de zaden zelf zijn op. En dus extra voorzichtig met haar. Ik had wellicht beter na kunnen denken en haar niet met 3 planten in een heel grote pot van ruim 60 cm doorsnede kunnen zetten, buiten uiteraard. Want nu is ze nog heel gezond, maar ik ga nu wel al vrezen voor het moment dat ze ziek zou kunnen worden.

Tomaat Cherry Cascade verhuisdEn dus had ik verzonnen dat de pot dan maar wellicht in de kas zou kunnen worden gezet. Maar niet in onze eigen kas, want daar is niet eens meer ruimte voor een klein potje, laat staan voor een gevaarte als dit. En ze is ook geen pot die je even onder je arm neemt en een ander plekje geeft. En dus hebben we verzonnen anderhalve vierkante meter ruimte in de algemene kas te confisceren.

Vandaag hebben we de pot samen op een oud transportkarretje ‘gehesen’ en via het fietspad (de paden op de volkstuin zijn maar 60 centimeter breed) naar de gemeenschappelijke kas gereden (daar kunnen alle leden schuilen bij regen, lunchen, nog even gezellig samen wat drinken, etc.). In de kas is de plant heel veel veiliger voor phytophthora. En nu is ze nog gezond. En ik vind het prima wanneer andere mensen er cherrytomaten van oogsten. Als er ook maar een paar cherrytomaatjes voor mij overblijven, voor de zaden en om te proeven.

En aangezien er enorm veel bloempjes en kleine tomaatjes in de planten zitten moet dat toch gaan lukken. Ik zal haar verzorgen (tikken, water geven), en dan kan iedereen er plezier van hebben, en ik zelf ook.

Aardbeien lunchEn dan zal ik volgend jaar beter nadenken en haar thuis houden, in een pot. Want het is nog even wachten op de smaak, de opbrengst is prima, de gezondheid vooralsnog ook. Plus leuke planten voor in pot, door de overhangende groeiwijze. Nu nog gele bloempjes, maar binnen een maand zijn dat hopelijk allemaal felrode cherry’s.

Daarna was het wel tijd voor de lunch :-). Nog een week, dan kunnen we tomaten op de boterham eten, nu eten we aardbeien op de boterham. Ook lekker 🙂

Verder op het programma voor deze week staan onder andere het uitplanten van de gezaaide winterprei, het oogsten van peultjes, sugar snaps, spitskool, andijvie en sla (want die staan op het punt van doorschieten). De knofloken kunnen geoogst worden (en daar kunnen dan gelijk de bietjes die ik had gezaaid worden uitgeplant). Volgende week kunnen aalbessen plukken, en nog steeds aardbeien. Ondertussen zijn nieuw gezaaide knolvenkel, boerenkool, savooikool en sla groot genoeg om uitgeplant te worden.

Lathyrus vaasjeMaar morgen eerst water geven in de kas, nu groeien de tomatenplanten/peperplanten, etc. nog even hebben ze relatief veel water nodig. Vanaf volgende week gaan we minder water geven omdat dan de tomaten gaan rijpen, en veel water zorgt voor sneller barsten van het velletje van de tomaten. De pepers en paprika’s bloeien, dus ook die moeten nu elke dag ‘getikt’ worden. Oftewel, we hebben het best druk :-).

Tot slot nog een foto van het eerste bosje ‘zomer in een vaasje’, Lathyrus odoratus. Dit jaar wat langer op moeten wachten dan normaal (zoals dat met alle kou van de afgelopen maanden voor alles in de tuin geldt). Maar de geur maakt het lange wachten meer dan goed.