En dan weer verder…

De nieuwe tuin rotte beschoeiingNa een paar dagen regen was de grond nu vochtig genoeg om weer planten uit de tuin te halen. Maar Ruud wilde eerst de  beschoeiing gaan repareren, die is op sommige plaatsen echt rot.

Bovendien loopt de tuin iets schuin af richting de sloot. En dus wordt het geëgaliseerd voor er überhaupt een bak recht op kan staan. De grond valt ons nog niet tegen, uiteraard wel klei, maar elk jaar compost tussen de planten gooien heeft toch geholpen om de grond wat beter van structuur te maken. Meevaller dus.

Neemt niet weg dat de tuin eerst gespit gaat worden, met mest eronder, voor die glad wordt geharkt en we bakken gaan maken en plaatsen en vullen.

De nieuwe tuin beschoeiing gerepareerdRuud is vandaag de hele dag bezig geweest met de beschoeiing, dat wat rot was eruit halen, stellingpijpen in de sloot/grond slaan ter vervanging van de rotte houten palen).

Een derde is nu gedaan, dit is het resultaat… Het andere stuk, nog twee derde te gaan, komt later. Eerst moeten de planten die er staan eruit. En daar is het mooi weer voor, het gaat weer regenen, niet te warm, de grond is nog wel warm, ideaal om planten af te knippen en te verzetten.

En dus gaan we morgen planten eruit halen. Vandaag al de Dahlia’s uit de grond gehaald, een beetje jammer want ze bloeiden nog zo mooi. De Mirabilis uit de grond gehaald, Calendula’s, de laatste Physalis peruviana-bessen geoogst en de planten eruit gehaald, de laatste Jaltomaatbesjes geoogst en de plant eruit gehaald. Zo begint de herfst hier gelijk goed.

Oerprei opgegravenEn ook de Oerprei gerooid. Eigenlijk nog lang niet goed, de kleine uitjes zijn nog veel te klein. Maar wel groot genoeg om de ze van de hoofdstam af te halen en uit te planten op een plek waar ze tot eind volgend jaar mogen groeien.

En zo langzamerhand beginnen ook de plannen te komen, welke soorten echt niet weg kunnen. De Agapanthus Loch Hope, nu nog vol in bloei, die mag echt niet weg, is misschien wel leuk in een bak.

De Foeniculum vulgare Giant Bronze, die moet natuurlijk ook blijven, in een bak, of ernaast. De citroentijm morgen even oppotten, want die moet nu even weg, maar komt natuurlijk in een bak terug. De Phygelius rectus Passionate mag mee naar huis, past prima in de tropische achtertuin.

Helianthus argophyllusTot slot nog een foto van de Helianthus argophyllus, een eenjarige zonnebloem met wollig blad, staat nu nog vol in bloei, maar gaat morgen of overmorgen (afhankelijk van het weer en ´hoe ver we gaan komen´) helaas toch de compostbak in.

In het eerstvolgende tuindagboek dat over de nieuwe tuin gaat hoop ik een foto te kunnen zetten van een tuin die al voor de helft leeg is. Want we hebben de tijd hard nodig, de hele tuin moet gespit worden, gemest, de pergola moet worden afgebroken, planten worden verzet, de bakken gemaakt en geplaatst. etc. Terwijl ondertussen het gewone oogsten, opruimen, wieden, spitten, mest kruien, etc. ook gewoon door gaat. Ik hoop maar dat rond maart volgend jaar alles af is :-).

 

De zomer voorbij

Laatste tomatenGisteravond maar op zoek naar een vest, het was lang geleden dat ik het ’s avonds koud kreeg. Nog niet op de tuin geweest (want het stortregent hier), maar ook daar zal het einde van het seizoen wel te zien zijn.

Niet dat de tuin niet blij was met alle regen, het was er de laatste 2 weken zo droog dat de regen meer dan welkom was. Ook voor ons, vorige week nog wat planten uit de tuin (die we gaan veranderen) gehaald, maar het was er gewoon veel te droog voor. Vanaf morgen krijgen we een paar droge dagen en staat oogsten en verder met planten eruit halen op het programma.

Op de foto zie je de laatst rijpende holle ‘paprikatomaten’ van het ras Burgess Stuffing, die kan ik morgen of overmorgen plukken en er eens wat lekkers mee maken (het weinige vruchtvlees dat erin zit eruit halen, en dan vullen met rul gebakken gehakt, met uien, champignons, knoflook, pepertje, kruiden, beetje kaas erover en dan de oven in).

Vandaag thuis, kunnen we eindelijk een beetje inhalen wat er al die weken is blijven liggen (en ja, het huis kan ook wel eens een sopje gebruiken :-)). Overal staan bakjes met zaden, er liggen nog wat courgettes om te snijden en in te vriezen, nog een kleine 2 kilo tomaten.

Gisteren jam gemaakt van de handperen die we hebben geplukt. In de stapel inmaakboeken die ik bezit kon ik niet echt een lekker recept vinden, dus zelf maar weer wat gefröbeld, en vanmorgen geproefd en goed bevonden. Ik heb er peertjes in gelei van gemaakt, 2 soorten, een deel in kwarten gelaten, voor bij ijs, yoghurt, etc. En een deel kleiner gesneden zodat we het op boterham, cracker, etc. kunnen smeren. Allebei de soorten en smaken waren lekker.

Inmaak Peren in geleiLinks peertjes met gember en kaneel in gelei, rechts peertjes met vanille en chocoladesiroop in gelei. (chocolade zelf is heel lastig, lost niet goed op, daarom heb ik van die siroop gebruikt die je kunt kopen voor in de koffie – rond feestdagen verkoopt de Lidl er ook flesjes van, geloof ik, ik heb een fles gekocht bij de Makro, doe ik zeker een jaar mee). Zo toch een duidelijke chocoladesmaak, zonder stukken onopgeloste chocolade of een onduidelijke kleur. Chocolade past erg goed bij peer (denk aan het dessert Poire Belle Hélène). Ik zal het recept vandaag nog even bij de inmaakrecepten zetten.

Volgende maand kunnen we de Gieser Wildeman stoofpeertjes oogsten, ongetwijfeld ook lekker voor dit recept. Al wil ik ze dan ook met kaneel, sinaasappelschil, steranijs in rode wijn koken en inmaken, zoals vorig jaar, ook erg lekker. En ik las bij het bladeren in de boeken ook nog een leuk recept waarbij je eerst alle suiker laat karamelliseren, met de naam Karamelperen, klinkt ook erg lekker.

Peer Gieser WildemanGelukkig hangt de boom echt vol, de peertjes zijn maar klein (nog kleiner dan Gieser Wildemannetjes normaal gesproken al zijn), maar er hangen wel meer dan 100 peertjes in de kleine boom.

Ook de late appels moeten nog verder rijpen (een deel daarvan gaat op aan appeltaartjam, van de 9 potten heb ik er nu nog maar 4 over, die is geliefd bij onszelf maar ook bij visite).

En dan de kweeperen nog. Schreef ik nou in het begin dat het tuinseizoen bijna over is? Er staat nog heel veel op de tuin; prei, worteltjes, winterpeen, spitskool, winterandijvie, rucola, de laatste boontjes, tomaten, pepers natuurlijk, zaterdag toch weer 6 komkommers geoogst, courgettes, pompoenen, boerenkool, paksoi, Chinese kool, pluksla, mosterdblad, savooikool, bramen…… het seizoen is helemaal nog niet voorbij :-).

Meloen Golden CrispyTot slot nog een foto van de meloen waarvan ik vorig jaar zaden in Amerika bestelde, met de naam Asian Melon Golden Crispy. Heel toevallig liep onze Koreaanse tuinbuurvrouw Kisug langs toen ik het eerste meloentje zaterdag oogstte en zij herkende de meloen gelijk; als Koreaanse meloen, met de opmerking “die kun je in Nederland helemaal niet kopen”. Maar wel zaaien en zelf telen dus.

Bijzonder, ze lijkt op een kruising tussen komkommer en meloen. En ik heb eens zo’n soort plant geteeld; daarvan was het vruchtvlees zacht als meloen en smaakte naar komkommer. Dat was best lekker, maar deze is heel veel lekkerder; knapperig als een komkommer, en zoet als een meloen. Ondertussen 2 meloentjes geoogst, en er hangen zeker nog 12 meloentjes, groen en onrijp in de kas, we hopen dat er nog een paar mooie dagen komen, zodat ook die meloentjes kunnen rijpen.

 

Crostata met tomaten

Tomatentaart 1Vorige week kwam tuinbuurvrouw Ans naar me toe, met een recept uit dagblad Trouw. “Het is bijna alsof het voor jou is geschreven”, zei Ans :-).

Nou, dat zal vast niet, maar toen ik het recept las begreep ik wel wat ze bedoelde. En ik nam me gelijk voor het recept deze zomer nog te maken. En vandaag toch te warm om naar de tuin te gaan. En gisteren maar weer met een emmer tomaten naar huis gegaan.

Mooie dag dus. Vanmorgen gemaakt, niet heel veel werk, maar kost best aardig wat tijd (voor het rusten van het deeg, het uitlekken en drogen van de tomaten, etc.). Maar dat is het allemaal waard, want zojuist geproefd. Mocht je de komende tijd nog genoeg tomaten oogsten, maak dan vooral deze ‘taart’. Want echt heel erg lekker, ik wil de taart volgende week of zo nog een keer maken (voor de tomatenoogst afloopt), om ook aan anderen te laten proeven. Zo lekker dus :-).

Het recept (zoals gezegd uit dagblad Trouw, door Rianne Buis, 26-08-13, ik heb het zelf op een paar kleine puntjes aangepast, dat geef ik daar waar dat zo is, aan):

Ingrediënten voor de bodem:

  • 200 gram bloem (eigenlijk 125 gram bloem en 75 gram maïsmeel maar dat verkocht mijn AH niet. Edit: de week erop heb ik maïsmeel bij de toko gevonden en dan is de taart net wat knapperiger – toch lekkerder)
  • 1/2 theelepel zeezout
  • 150 gram koude roomboter, in stukjes
  • 35 gram verse, geraspte Parmezaase kaas
  • 4 tot 6 eetlepels ijskoud water (in mijn geval was 5 eetlepels goed)

Weeg de ingrediënten af, meng in een keukenmachine bloem met kaas en zout. Voeg dan de boter in kleine stukjes toe en meng dit snel en kort door de bloem. Je hebt nu een kruimeldeeg, voeg 4 tot 6 eetlepels water toe en meng tot je een samenhangend deeg hebt, waar je een bal van kunt kneden/maken. Doe de bal deeg in plastic folie en laat het minimaal 2 uur rusten in de koelkast.

Ingrediënten voor de vulling:

  • 70 gram Parmezaase kaas, geraspt
  • 750 gram tomaten in plakken van 1/2 tot 3/4 centimeter dik. Mocht je gewone ronde, rode tomaten of cherrytomaten gebruiken (ook vast lekker!), snijd ze dan bijvoorbeeld in kwarten of halveer ze.
  • een klein beetje zout
  • 1/2 bosje tijm
  • 1,5 eetlepel honing
  • 3 eetlepels balsamicoazijn
  • 3 eetlepels olijfolie
  • 3 grote tenen knoflook, gehakt of in kleine stukjes gesneden
  • zout en vers gemalen peper
  • 1 ei

Tomatentaart 2Snijd de tomaten in plakken, leg ze op een dubbele laag keukenpapier. Mijn eigen tomaten kennende, (erg sappig – dan zou ik meer dan een rol keukenpapier nodig hebben) heb ik er voor gekozen de plakken tomaat op een ovenrooster boven een schone gootsteen te leggen. Bestrooi de tomaten met een heel klein beetje zout. En laat de tomaten nu zeker 2 uur uitlekken.

Doe balsamicoazijn met de helft van de tijm en de honing in een pannetje, verwarm dit tot de honing is opgelost en de smaak van tijm goed in het siroopje zit. Giet dan door een zeef in een bakje en zet apart.

Verhit 3 eetlepels olijfolie en bak hierin de knoflookstukjes op laag vuur tot ze lichtbruin zijn. Laat afkoelen en giet af, maar bewaar zowel de olie als de knoflookstukjes.

Haal het deeg na 2 uur (mag trouwens ook 24 uur van tevoren zijn gemaakt) uit de koelkast en rol het deeg uit op een stuk bakpapier dat je met bloem hebt bestoven. Rol nu de deegbal uit tot een lap deeg van maximaal 1/2 centimeter dik, rond of vierkant of rechthoekig (in mijn geval werd het een rechthoek).

Strooi de 70 gram fijn geraspte kaas over de bodem, en ook de gehakte, gebakken knoflook, en nog wat fijngehakte tijmblaadjes. Zorg hierbij dat je aan alle kanten ongeveer 2 centimeter van de randen vrijlaat (want die vouw je later omhoog).

Dep nu de tomaten droog met keukenpapier, bij voorkeur zowel aan boven als onderkant. En verdeel de tomatenplakken over deeg, ook weer rekening houdend met de 2 centimeter buitenrand die je leeg laat.

Verwarm de oven voor op 225 graden. Neem een kwastje en bestrijk de tomaten met het tijm/honing/balsamicosiroopje. Neem dan het bakje met knoflookolie en druppel dat over de tomaten.

Vouw vervolgens de randen van 2 centimeter dik omhoog, zodat ze voor een deel een beetje over de buitenste tomaten heen vallen. En bestrijk die overgevouwen randen met losgeklopt ei. Leg takjes overgebleven tijm op de tomaten, die kunnen dan nog smaak afgeven,

Tomatentaart 3Zet de tomatentaart in de oven, in het midden. Volgens het recept bak je de taart 30 tot 35 minuten op 225 graden. Maar hier werd de taart na 20 minuten al zo bruin dat ik na 20 minuten de oven naar 175 graden heb terug gezet, en daarna nog 10 minuten heb gebakken. Dus 20 minuten op 225 graden en 10 minuten op 175 graden. Maar uiteraard is dat bij elke oven en dikte van bodem, etc. anders, kijk gewoon elke 10 minuten goed en pas je tijd en/of temperatuur aan.

Laat de taart afkoelen, verwijder daarna tijmtakjes. Je kunt haar warm eten, maar wij hebben haar zelf lauwwarm geproefd en eten haar vanavond op kamertemperatuur. Heel lekker, je zit er wel snel lekker vol van (zal vast door de ‘rijke’ bodem komen :-)), dus de taart is voldoende voor 4 of 5 personen.

Zeker als je er nog iets lekkers bij maakt. En er zit maar 750 gram tomaten in de taart. Dus hebben we nog tomaten over. Van de tomaten die ik niet heb gebruikt heb ik ‘ons eigen ozo simpele soepje’ gemaakt, en daar nog wat van de knoflookolie die ik over had in gedaan. En nog wat tomatensalade, en daar nog wat van het balsamicosiroopje over gedruppeld, daar hield ik ook wat van over.

Als ik de volgende keer iets zou veranderen aan het recept, dan zou het wellicht kunnen dat ik in plaats van rode balsamicoazijn, de witte balsamicoazijn gebruik die ik nog in de kast heb staan. De smaak is dan vast wat anders, dus ik moet het wel eerst even proeven. Maar de kleuren van de groene, gele, rode en paarse tomaten zouden wel mooier blijven.

 

Een nieuwe tuin

Even allereerst de administratie; Ik plaats dit bericht in een nieuwe categorie (zodat mensen die dit willen volgen de berichten bij elkaar kunnen houden en het ‘proces’ makkelijker kunnen volgen – door in de rechter kolom op ‘Een nieuwe tuin’ te klikken zie je alle berichten in deze categorie onder elkaar).

We hebben natuurlijk geen nieuwe tuin, poeh, bijna 500 vierkante meter volkstuin is echt wel genoeg, we hebben er ‘onze handen vol aan’ :-). Maar het is tijd om de bloementuin op de volkstuin te veranderen.

Waarom. Omdat die een doorn in het oog van mijn man is (die vindt het onoverzichtelijk, lastig bij te houden, en als het niet eetbaar is heeft het geen nut, is zijn mening, hè, niet de mijne). Omdat de tuin voor mij ook wel onoverzichtelijk is geworden, lastig om erin te wieden. En ook omdat ik zo af en toe eens wat anders wil. En omdat de tuin eigenlijk heel slecht is (qua grond en structuur). Dat betekent dat ze vorig jaar van half juni tot ver in september vol met water heeft gestaan, soms letterlijk 5 centimeter water, soms een glibberige kleimodder). En het betekent dat in dit jaar alles zo kurk- en kurkdroog staat dat er niet tegenaan te gieten valt. Er zitten amper wormen in de grond, en ze is heel hard.

Maar ook omdat ik de tuin (het is van de 482 vierkante meter totaal ongeveer 100 vierkante meter groot) de laatste jaren vooral gebruikte voor het planten van soorten waar ik zaden van wilde oogsten voor de zadenlijst. En nu ik met die bloemenzaden ga stoppen, opent dat dus perspectieven. En zo zijn er nog wel wat redenen. En de belangrijkste reden is misschien wel; omdat ik daar zin in heb. Zo elke paar jaar heb ik de behoefte om iets nieuws te proberen, of dat dan het verzamelen Salvia’s of Fuchsia’s is, of het maken van een vijver, of een Tropische tuin. En op een stukje volkstuin kun je dat best redelijk makkelijk realiseren.

Medion   DIGITAL CAMERAMaar eerst even over wat het was. Ik kan iedereen aanraden zo af en toe foto’s van zijn/haar tuin te maken, als je later nog eens terugkijkt en de veranderingen ziet, zitten daar enorm veel herinneringen en verhalen aan vast. Van planten die je in een bepaald jaar hebt gekocht, tot mensen met wie je aan je terrastafel hebt gezeten, planten die je tijdens vakantie hebt gekocht, of zelf uit zaden hebt opgekweekt, het samen bouwen van een insectenhotel, noem maar op.

En dus zal ik in dit eerste verhaal over het veranderen van de bloementuin een paar foto’s laten zien die een beetje de geschiedenis van dit stukje volkstuin laten zien.

Zo begon het, in 2001. We hebben sinds 1991 een volkstuin (Ruud al wat langer dan ik), al die jaren was  ‘ouwe Jan’ onze buurman, hij huurde deze tuin. Tot hij in 2000 ziek werd, en een paar maanden later helaas overleed.

Medion   DIGITAL CAMERADe tuin heeft nog een paar maanden leeg gestaan en toen hebben wij de tuin erbij genomen.

Ik wilde er graag een bloementuin van maken. Ruud wilde wel heel graag een vijver. We wilden allebei wel een zitje, om even te zitten, onze boterham op te eten, etc. En zo begon de bloementuin. Met vijver. En met zitje.

En een pergola. En ik had toen blijkbaar nog iets met ‘blauw’:-). Het bankje hebben we nog steeds, maar is ondertussen zo gammel dat we er niet meer op durven zitten, maar ze doet dienst als tafel om oogst op te verzamelen voor we naar huis gaan. De keien vonden we overal en nergens, kregen eens wat, vonden er wat bij de gemeentewerf, etc. Ruud z’n vijver, zonder vissen, maar met veel kikkers, salamanders, etc.

de nieuwe tuin 2007We hebben veel in deze tuin gewerkt, maar ook gezeten, meestal met de stoelen omgedraaid, loerend in het water, of we een salamander zagen.

De tuin is heel lang geweest zoals je op de foto ziet, de pergola met een witte klimroos, een (voor ons) ruim terras, vijver, planten.

Maar rond 2007 veranderden we wat. Niet alles tegelijk. Maar de vijver deed het heel slecht (in de volle zon gelegen was het meer een algenpoel dan een vijver. En we hadden nog een kleine vijver, dus eigenlijk was ze best overbodig. En ondertussen was er op het tuincomplex een kas met terras gebouwd voor de leden, om te eten en gezellig samen te zijn. En dus zaten we nooit meer op ons eigen terras, we zaten gezellig bij elkaar in de gemeenschappelijke ruimte/terras. En de pergola; die werd ondertussen slecht, 1 paal was zo rot dat Ruud het ook niet meer veilig vond om er onder te zitten. Bovendien is het donker, leuk als het in de zomer heel warm is, maar in alle andere maanden was het er fris, en donker.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERAEn dus verdwenen  ombeurten de pergola, het terras, de vijver (uiteraard de beestjes netjes ondergebracht in de kleine vijver), en de vijver zelf staat nu bij onze tuinbuurman, die heeft er wat leuks van gemaakt, planten eromheen, visjes erin.

De tuin werd steeds meer een bloementuin, steeds meer ruimte voor vaste planten, steeds krapper wordend zitje :-).

En zo veranderde de tuin van een kale vlakte in 2001 tot wat ze nu is; een vrij wilde bloementuin. Niet geschikt voor nette mensen 🙂 Maar wel voor alles wat leeft, want de tuin puilt niet alleen uit van bloemen en planten, maar ook bijen, hommels, vlinders, kikkers, vliegen en noem maar op. Zo af en toe schrik nog wel eens als er iets voor m’n voeten wegschiet, soms een duif of een merel, maar soms ook een muis of een rat.

De nieuwe tuin 2011En nu wordt het dus tijd voor een nieuwe tuin. De redenen heb ik al eerder verteld. Wat het gaat worden weet ik zelf nog niet, al is het duidelijk dat er verhoogde bakken in komen. Omdat dat op onze vette klei en met elk jaar wat meer extremen in het weer, dat geen overbodige luxe is.

Bovendien heb ik het tuinieren in verhoogde bakken nog nooit geprobeerd, en vind ik het leuk om daar weer eens ervaring mee op te doen, er van te leren en er voordeel uit te proberen te halen (ik zei al tegen Ruud dat we volgend jaar misschien wel voor het eerst in ons leven rechte worteltjes gaan kweken :-)).

En ik ben ook geen 20 meer (en ook geen 30 en zelfs ook al geen 40 meer), iets minder diep bukken lijkt me heerlijk. Ongetwijfeld zijn er nadelen, in een droge zomer als deze zullen we nog vaker water moeten geven. Maar goed bedenken wat er in de bakken mag komen helpt natuurlijk ook (geen vochtbehoeftige rabarber, prei, sla, etc., maar droogteminnende kruiden als rozemarijn, tijm, etc.).

De nieuwe tuin juliDe toekomst zal het uitwijzen. Ik ben vandaag thuis, de eerste kleine oogst pepers snijden en drogen, zaden schonen, labelen en verpakken, er liggen nog 4 courgettes om in te vriezen, dit tuindagboek, maar Ruud is op de volkstuin, al aan het opmeten hoeveel bakken, welke maat, de beschoeiing blijkt gerepareerd te moeten worden, dus daar zit hij over te verzinnen.

Komende dagen wordt het warm, maar daarna gaan we verder met het weghalen van planten. Het eerste stukje tuin is leeg. Planten zijn al vergeven aan tuinburen en vrienden, weggooien is zowiezo niet zo mijn ding, maar als andere mensen er blij mee zijn kan ik heel gemakkelijk afstand doen van planten. Op een paar na dan, die moeten blijven – ik weet nog niet hoe of waar, maar die oplossing komt vanzelf.

Voorlopig heeft Ruud op het eerste lege stukje alvast eens een bak gelegd. Zo blijft het natuurlijk niet, maar meten is weten :-). En zo kan hij alvast verzinnen hoeveel bakken er moeten komen, welke maat.

De nieuwe tuin lege verhoogde bakStap 1 = tuin leeg maken. In het volgende tuindagboek (deze was wel heel lang) een ietwat korter stukje, over de steeds leger wordende tuin en hoe we het verder gaan aanpakken.

Eerst maar genieten van nog een paar zeldzaam warme dag in september! En op het terras, met glas koele witte wijn, plannen maken, schetsjes maken, op internet speuren naar leuke ideeën, foto’s, inspiratie. Ik begon dit verhaal met wat weemoed over wat de tuin was, ik eindig met nu al plezier over wat de tuin kan gaan worden!

 

De tomaat

Tomaat van Diana meerIedereen die heeft gereageerd op de naam voor de nieuwe tomaat, heel hartelijk dank voor jullie reacties! Ik kreeg heel veel meer naamsuggesties dan ik had kunnen vermoeden. En er zitten erg leuke namen tussen! Ik heb natuurlijk ook moeten kijken of de naam al bestaat.

En ik heb meerdere keren gedacht ‘die naam’ is wel erg leuk!’. Maar toen ik Coral Queen zag staan, vond ik eigenlijk gelijk dat ze dat moest zijn. Ik moest grinniken om Queen, want ik noem haar ook altijd ‘ze’ en ‘haar’, de kleur maakt haar blijkbaar een meisje :-).

De naam bestaat nog niet, sterker nog, Coral komt amper of niet voor in al die duizenden tomatennamen (op de website van Ventmarin vond ik tussen de 13.000 tomatennamen alleen Coral en Coral Heat, maar van beiden kan ik geen enkele foto of meer informatie vinden op internet). En koraal doet me denken aan kleurrijk, kleurig, vrolijk, vriendelijk. Als je googled op Coral vind je de rozig zachtoranje kleur die ze ook echt heeft.

Ik vind het een erg toepasselijke naam. Ik hoop dat iedereen het met me eens kan zijn! Ik zal vandaag Hedwig, die de suggestie gaf, mailen.

Iedereen nogmaals hartelijk dank voor het meedenken!!

Ik zal haar (zie je, doe ik het alweer :-)) Coral Queen noemen, ik hoop er zoveel mogelijk zaden van te oogsten, en dan zal ze als gratis in de zadenlijst komen te staan (dat duurt nog een maand of 2 tot 3 hoor, zo half november, ik heb nog heel veel te doen voor die zadenlijst klaar is).

Direct hierna volgt een nieuw tuindagboek, in een nieuwe categorie, want we zijn begonnen met het veranderen van de tuin. En natuurlijk maak ik daar foto’s van :-).