Oogst!

Druk, met klussen in andermans huis, dus helaas al dagen niet op de tuin geweest. En dat is jammer want er moet eigenlijk enorm veel gebeuren, en er kan zoveel geoogst worden. Nog heel even volhouden, nog 1 of 2 dagen stevig klussen en dan wordt het rustiger en kunnen we hopelijk vanaf woensdag weer gewoon regelmatig naar de tuin.

En zoals gezegd is dat hard nodig. Zaterdag tussen het verven van de muur en het lakken van een deur even naar de tuin geweest. Met als resultaat; enorme hoeveelheden water gegeven, in potten en kassen. En ruim 15 kilo tomaten geoogst.

Tomaten voor sap

En zo gingen ze de pan in (voor alle duidelijkheid, dit is zo’n soort gaarkeukenpan met een inhoud van 15 liter, erg handig om in huis te hebben als je een moestuin hebt :-)). We koken de tomaten zonder water een half uurtje, tot ze zacht zijn en het vrijgekomen sap is losgelaten en ook nog wat is ingedampt. En dan gaan ze door de passe-vite (draaizeef), en vriezen we het dikke sap in. Lekker voor tomatensoep in de winter!

Wat we konden oogsten, zijn natuurlijk vooral tomaten en tomaatjes van de onderste trossen. En in onderste trossen komen bij vleestomaten regelmatig ‘gedrochten’ voor; en gedrochten noem ik tomaten die zijn ontstaan uit bloempjes die heel groot, onregelmatig gevormd en driedubbel zijn, vaak met blaadjes uit de bloempjes komend.

Tomaat Copia bloemgedrocht

Zoiets als dit dus (even een oude foto uit het archief opgezocht).

Sommige mensen halen die bloempjes weg, want de vruchten vragen best veel voeding van de planten (als je het bloempje weg knipt zullen in plaats daarvan 2 of 3 bloempjes in dezelfde tros wat beter en dus groter kunnen groeien). Maar is vind ze altijd zo vrolijk en apart, en wat mij betreft heb ik het er graag voor over om 2 of 3 tomaten per plant minder te kunnen oogsten om deze bijzondere exemplaren te kunnen zien.

En eten, want ze zijn gewoon eetbaar natuurlijk. Ze zijn door hun vorm alleen altijd wat lastig te snijden, maken geen mooie plekje. Maar ik snijd gewoon het vruchtvlees tussen de droge stukken uit. En die mogen dus vervolgens ook de soep in. Zoals gezegd, ze komen alleen in de onderste tros voor, en alleen bij de wat grotere vleestomaten, je kunt er dus maar even van genieten. Maar dan heb je ook wat, vind ik dan hè, vindt zeker niet iedereen:

Gedrochten bij elkaar

Van links naar rechts en van boven naar beneden de ‘gedrochten’ van Couilles de Taureau, Zigan Noir, Canestrino di Lucca, Gary Ibsen’s Gold, Grandpa Cock’s Plume en Malakhitovaya Shkatulka.

En de soep was lekker 🙂 Dinsdag krijgen we vrienden op visite, en maak ik van tomaten die ik morgen kan oogsten een gazpacho van (hopelijk) nieuw te oogsten verse tomaten met watermeloen, recept van Ottolenghi, klinkt erg bijzonder. Als het lekker is zal ik dat hier melden, inclusief recept natuurlijk.

Verder nog iets gezien of geoogst afgelopen zaterdag? Oh ja, courgettes:

Courgette Lebanese White

In totaal 14 stuks (van verschillende planten natuurlijk). Maar geen tijd om er iets mee te doen. En dus vrienden en familie blij gemaakt. Op de foto zie je de Lebanese White, wat mij betreft een topper (zowel in kleur, vorm, opbrengst, maar ook smaak, een soort van extra romig).

En dan tot slot van dit korte tuindagboek nog 1 kleine tip. Vroeger kookte ik de bietjes altijd. En we zaaien er altijd veel, en kunnen er altijd veel oogsten, en vinden ze lekker, dus vriezen we ze in, want ook uit de vriezer zijn ze heerlijk. Maar het nadeel van bietjes is dat je ze ook moet koken; een uur lang in meerdere grote pannen. En dat  terwijl het al zo warm in huis kan zijn in de zomer, en dan zijn 4 pannen met 10 kilo dampende bietjes wel eens net teveel van het goede. En daarna dan ook nog het afgieten, afkoelen, pellen en raspen met een heel paarsrode keuken tot gevolg. En een flinke afwas.

Maar hier niet meer, ik kook geen bietjes meer.

Bietje in alufolie in oven

Ik was de bieten, verpak ze daarna per stuk in een eigen stukje aluminiumfolie, er gaat per bietje een half theelepeltje olijfolie over het krootje. En al die kleine ronde pakketjes aluminium folie gaan vervolgens op 1 of 2 bakplaten, eventueel opgestapeld, maakt allemaal niets uit. En dan 1 uur in een op 200 graden voorverwarmde oven. Af laten koelen in de pakketjes, desnoods een hele nacht. Pakketjes open maken, bieten pellen, raspen en verpakken voor de vriezer.

Omdat er geen vocht wordt gebruikt werkt het allemaal veel schoner (en dus minder paars). En veel belangrijker nog; omdat er geen vocht wordt gebruikt blijven alle smaken (en ik neem aan ook voedingsstoffen) in de bietjes; heel geconcentreerd en zoet van smaak, donker van kleur, veel lekkerder dan bietjes die zijn gekookt in een plons water (hoewel ik die tot nu toe ook altijd heerlijk vond hoor).

Op het programma voor deze week; aardappelen van het ras Tiamo oogsten. Tomaten oogsten en de planten tikken, toppen, dieven. Bonen plukken. De uien beginnen om te vallen en kunnen binnenkort worden geoogst. Nieuw gezaaide sla, andijvie, kool, krootjes, etc. uitplanten. Natuurlijk wieden en water geven. En hopelijk na de afgelopen drukke week af en toe eens met een goed glas wijn in de tuin zitten en genieten van alles wat groeit en bloeit en oogstklaar is, en alles wat vliegt en zoemt en ook blij is met alle bloemen en planten.

 

Aardappelen rooien

Een tuinbuurman op onze volkstuin zegt altijd; “door fijne regen en fijne mensen wordt je het meest bedonderd”. En dat is wellicht ook zo, en zo kwam het dat we in t-shirt naar de tuin gingen maar liepen we na een uur toch maar met een regenjas aan.

We hadden bedacht dat we aardappelen zouden gaan rooien. Aardappelen hebben een heel eigen vakjargon, aardappelen oogst je niet, maar je rooit ze. Een aardappelplant met aardappelen heet geen aardappelplant maar een ‘stoel’. Aardappelen plant je niet, maar je poot ze. En de aardappelen die je dus poot heten dan ook poters. Als je ze voor laat kiemen heet dat spruiten. Even voor alle duidelijkheid… 🙂

Waarom  wilden we aardappelen gaan rooien? Omdat we bij een tuinbuurman verderop al planten in een verregaande status van aantasting door phytophthora zagen. En omdat het ruim 100 dagen na het poten is. En omdat ze er slecht uit zagen. Nog niet zoals bij de tuinbuurman verderop, maar ook niet goed; blad geel, wat bruine plekjes, omgevallen planten, zoals op de foto:

Aardappelplant Solist valt

Eigenlijk zijn ze nooit geweldig geweest, een stuk of 5 poters wilden niet spruiten en werden zacht en gingen rotten voor ze de grond in gingen. Nog eens 5 poters kwamen ondanks het spruiten na het poten helemaal nooit meer boven. En de poters die dan nog planten werden groeiden niet heel geweldig, loof bleef wat gelig, niet heel veel loof, planten laag en een beetje minnetjes.

En nu dus zoals op de foto. Van wat gelig blad word ik nog niet zenuwachtig, maar dat begint wel te groeien als er bruine, verdorde plekken in komen.

En toen zag ik eergisteren dit:

Aardappelplant Solist steel

De bruine plekken zaten niet alleen meer op het blad maar ook in de stelen kwamen de eerste bruine, nattige plekken. En dat is voor ons altijd wel een teken dat niet alleen het blad, maar via de stelen ook de knollen ziek zouden kunnen worden. Tijd om te rooien dus, in de hoop op toch nog een kleine opbrengst van de iets meer dan een kilo pootaardappelen. Het ras is Solist, een biologisch ras dat zeer geschikt zou zijn voor kleigrond, matig vatbaar voor phytophthora in het loof maar sterk resistent tegen phytophthora in de knol.

Dus met riek, kruiwagen en krat aan de slag. Eerste paar stoeltjes vielen niet tegen. Zulke ‘miezerige’ planten, en dan zulke mooie, gezonde, grote aardappelen:

Aardappel Solist opbrengst pp

Al is op de foto niet goed te zien dat de meeste aardappelen wel ruim 10 centimeter groot zijn. Maar onverwacht goed dus. En gezond.

En toen ging het miezeren. Maar we waren niet voor niets helemaal met de auto met een krat naar de tuin gekomen, en het veld met de aardappelen lag al overhoop, stro  opzij geschoven, hobbeldebobbel van de gerooide planten. Dus gaan we door, regen of geen regen, in de verte leek het al lichter te worden, en er was ons toch wat zon beloofd?

Uiteindelijk, 2 uur later, hadden we het hele veldje gerooid. Een krat vol, uit iets meer dan 1 kilo pootaardappelen haalden we 20 kilo consumptieaardappelen.

Aardappeloogst Solist

Met dank aan de kleigrond en natuurlijk de miezerregen waren ze erg vies. En dat vinden wij altijd vreselijk, de hele winter vieze handen als we aardappels schillen. Dus liever nu wat meer werk maar dan schone aardappelen mee naar huis.

Bovendien wil ik altijd de aardappelen nog eens goed bekijken, zo modderig kan ik niet goed zien welke aardappelen er wellicht toch wat verdacht uit zien, phytophthora is in beginstadium te herkennen aan wat paarsbruinige plekken die ook al wat zacht zijn. En als die de berging in gaan zullen ze gezonde aardappelen alsnog aan kunnen steken, met alle gevolgen van dien.

En dus wassen we de aardappelen:

Aardappelen wassen na oogst

In een kratje in de regenton, niet brandschoon maar ze allemaal even globaal nakijken en de meeste modder eraf spoelen.

Handig ook, want wie er nog een romantisch beeld bij het rooien van aardappelen heeft….. zo zien handen eruit na het rooien:

Handen na aardappelen rooien

En dan heb ik het nog niet over shirt, broek en natuurlijk mijn schoenen die wel een pond zwaarder lijken te wegen door alle modder die eraan plakt.

Afijn, ondertussen wordt het droog, en dat is heel fijn. Want na het wassen van de aardappelen leggen we die een uurtje op de tegels om te drogen. Uiteindelijk een stuk of 6 aardappelen weggegooid, met wat vreemde verkleuringen in de schil en met gaten erin van de vraat van naaktslakken. En die aardappelen zijn dan zwak en meer vatbaar voor ziekte.

Maar verder is alles goed, gezond. En dan kunnen ze mee naar huis. We zijn er echt heel blij mee, een mooie oogst van gezonde aardappelen:

Aardappeloogst Solist schoonMaar niet voordat we ook nog 8 courgettes, anderhalf pond boontjes en een bakje blauwe bessen hebben geoogst. En natuurlijk de tomatenplanten, pepers en paprika’s en aubergines hebben getikt

Als we weg gaan aan het eind van de middag ziet het veldje er zo uit:

Aardappel Solist de grond erna

Komend weekend pas weer tijd voor de tuin. En dan gaan we dit veldje opruimen, onkruid eruit, grond gelijk maken en wat open werken, stro er weer op. En dan kunnen hier de winterpreien worden geplant.

Oh ja, we hebben ook nog een veldje Tiamo aardappelen. Maar die zijn nog helemaal groen en gezond, en mogen dus nog even staan voor we die gaan rooien. Misschien nog een week, of met wat geluk zelfs 2.

 

Onderzoek naar de dood van tomaten

Had ik al laten zien hoe sneu de tomaten er hier bij staan? Ik hou niet van het laten zien van mijn mislukkingen, het is zoveel leuker om te laten zien wat er wel lukt, het tuinieren een beetje positief houden :-). Maar vooruit, niet schrikken…..

Kas 3 8-7-15

Let niet op de rommel, er staan nogal wat nieuwe zaaisels tussen de planten, en er staan ondertussen een aantal planten in potten.

Tomaat eruit wortelsAfijn, zoals je kunt zien zijn er een paar planten die goed groeien, maar het gros doet gewoon helemaal niks, geen blad, of geel blad, heel dun, maar ook niet dood gaan. Een aantal planten zijn al weggehaald.

We hebben eerst nog geprobeerd om een aantal planten uit de grond te halen en opnieuw te zetten maar dan in een gat van potgrond. Voor een aantal mocht dat niet baten. En als je er dan toch uit moet, dan is het natuurlijk wel heel handig om te kijken wat nu het euvel is:

Dus de planten die we uit de grond hebben gehaald gewoon maar eens goed bekeken. Stengel te dun, vooral onderin geel blad. Maar het belangrijkste want daar ligt vast de oorzaak; de wortels.

Amper meer wortels dan toen de tomatenzaailingen werd uitgeplant. Niet dood, maar grauw van kleur, heel weinig.

Het verklaart waarom de planten niet wilden groeien, maar een oorzaak daarvan is nog niet duidelijk. De wortels hebben niet kunnen groeien omdat ze geen voeding op hebben kunnen nemen en waarom niet? Geen idee maar het heeft iets met het stro te maken; dat is zeker niet de oorzaak maar de bedekking (welke bedekking dan ook, of het stro, worteldoek, plastic of wat dan ook is), zorgt ervoor dat voeding of wat ik dan ook heb gegeven niet weg kan. Bij een teveel aan voeding kan het zelfs gaan ‘stomen’, de voeding kan niet verdampen want zit vast onder de bedekking.

Een ezel stoot zich in het algemeen……. toch heb ik hetzelfde al eens eerder meegemaakt maar dan toch anders, overduidelijk teveel voeding in combinatie met worteldoek en temperaturen boven de 30 graden en water geven: tuindagboek 18-7-14. Leo geeft in rectie op dat tuindagboek aan dat Culterra (en natuurlijk andere meststoffen waar bijvoorbeeld bloedmeel of beendermeel in zitten) eiwitten bevat. En bij de afbraak van die eiwitten komt amoniak vrij. En als amoniak niet kan vervliegen omdat ze ‘vast’ zit onder een bedekking geeft dat natuurlijk heel veel schade.

Tomaat eruit nieuwe wortelsEcht veel voeding hebben we trouwens niet gegeven, een zeer matige hoeveelheid groene Culterra eind februari en wel flink wat houtas (kali) in april. Maar de combinatie van die voeding en de bedekking heeft hoogstwaarschijnlijk voor deze ellende gezorgd. Want in de 3 kasjes zonder stro hebben we nergens last van, alleen in de 2 kassen met stro is dit het resultaat.

Je ziet op de tweede foto de onderkant van de steel in close-up; je ziet dat door het wat dieper planten in potgrond de onderkant van de steel wel nog ineens mogelijkheden zag. Daar waar de originele wortels echt niets meer konden doen, beginnen onderaan de steel ineens nieuwe witte wortels te verschijnen, in de hoop dat ze daarop verder zou kunnen groeien.

En let wel, dit is niet bewezen, dit is wat ik uiteindelijk heb bedacht. En dus; voor iedereen die het wil weten en vooral als geheugensteun voor mezelf; er is helemaal niet mis met het bedekken van de grond in de kas, maar bedekking zorgt er in combinatie met de hoge temperaturen voor dat je echt heel voorzichtig moet voeden. Bij bemesting en/of een combinatie van factoren (hitte, vocht) en bedekking, kan het ervoor zorgen dat planten niet goed groeien, of zelfs verbranden. Zo, ik ga het nu echt niet meer vergeten. En ik ga ook bedenken of ik volgend jaar nog wel bedekking in de kas wil. Ik ben buiten de kas heel tevreden over de bedekking met stro, maar in de kas geeft het risico’s waarvan ik niet zeker weet of ik dat volgend jaar nogmaals wil gokken.

Ben ik nu zielig? Nee hoor. 2 kassen zien er sneu uit. Maar 1 kas en de 2 mini’s zien er zo uit:

Kas 1 8-7-15

Gezond, groen, in bloei. Slechts 1 tomatenplant in deze kas heeft het al in vroeg stadium begeven, en ik verdenk vooral pissebedden van die aanslag.

Tomaat nieuw gezaaid en geplantEn dan nog even een foto van één van de zaailingen die ik 3 weken geleden zaaide…

Of ze nog op tijd zijn om vruchten te geven durf ik niet te zeggen. Ik kan alleen maar zeggen dat ze snel kiemden, en we de zaailingen ondertussen allemaal in een kuiltje met potgrond hebben geplant, en een deel ook in potten.

Ze groeien prima, sommigen zelfs al weer wat groter dan op deze foto.

Ik heb er uiteraard wat vroege rassen voor gezaaid, zoals Oranje van Goeijenbier, Gardener’s Delight, Husky Gold, etc.. In de hoop dat ze misschien in september toch nog een leuke oogst geven.

We gaan maar hopen op een mooie nazomer 🙂

Tot slot dan nog 2 leuke foto’s om dit tuindagboek dan toch wel ook positief te eindigen (maar eigenlijk is het al positief, want terwijl ik dit schrijf bedenk ik dat bedekking leuk is maar dat ik er eigenlijk wel over uit ben dat het stro vanuit de kas een mooi plekje buiten gaat krijgen, zo verhelderend werkt het opschrijven van je problemen dus :-).

Maar kijk wat ik al heb geoogst:

Tomaten eerste oogst 2015

Het eerste tomatenkleurenpaletje (leuk scrabllewoord) van dit jaar. Met rassen als Malakhitovaya Shkatulka, Jaune Flammée, Purple Passion, Green Doctors Frosted, Rose Quartz multiflora, Violet Jasper, Fruit Punch, etc.. Semigedroogd in de oven en later in een salade gebruikt waren ze heerlijk, de eerste eigen tomaten van dit jaar!

En ook leuk, de eerste bloem van de Gaillardia Simple Simon Peach, is ze niet prachtig?

Gaillardia Simple Simon Peach

Nu snel naar de tuin, want er moet nodig gewied worden, en bietjes worden geoogst. En een spitskool voor het avondeten, en de potten water geven, de tomaten tikken, savooiekoolzaailingen oppotten, nou, en nog wel zo wat klusjes :-).

 

 

Tomaten!

Ik kan me er altijd zo op verheugen, de oogst van tomaten. En zo lang ook, in januari al uitzoeken welke rassen er gezaaid zouden kunnen worden. En dan duurt het nog heel lang voor we ze na het zaaien en opkweken en uitplanten en verzorgen ook echt kunnen gaan oogsten.

Tomaat Jaune Flammée, al eens eerder geteeld, heerlijke feloranje tomaat. En vroeg. En veel zoals je op de foto kunt zien.
Tomaat Jaune Flammée, al eens eerder geteeld, heerlijke feloranje tomaat. En vroeg. En veel zoals je op de foto kunt zien.

 

Klein geheimpje; ik vind tomaten uit het vuistje eigenlijk helemaal niet zo heel lekker. Waarom dan zoveel planten zetten? Omdat ik wel heel veel van tomatenvlees houd; van soepen en sauzen, van half gedroogde en gedroogde tomaten, tomaten uit de oven, met ei, met kaas, met champignons, met sla, tomatentaart. Ik lust wel rauwe tomaat maar dan alleen het vruchtvlees, die klomp gelei met zaden snijd ik altijd weg :-). Ruud kan juist grote stukken tomaat, met gelei en zaden op een verder kale boterham verorberen.

Violet Jasper, paarsbruin met bronsgroene streepjes, nog niet eerder geteeld en dus ook nieuw voor ons.
Violet Jasper, paarsbruin met bronsgroene streepjes, nog niet eerder geteeld en dus ook nieuw voor ons.

 

Wat later dan vorige jaren, deels door de zo lang koud gebleven lente, deels ook door dat wat een deel van onze planten heeft getroffen (waarvan ik dus ook nog steeds niet weet wat het is geweest of wellicht nog steeds is). Een kwart van de planten ter ziele, maar ook dan nog genoeg tomaten over, alleen minder soorten. Helaas zijn juist de verloren gegane soorten veelal vleestomaten. We gaan dus vooral veel cherrytomaatjes en roma’s oogsten.

Rose Quartz multiflora, een enorme hoeveelheid bloempjes en hopelijk dus ook cherrytomaten. De eerste rijpt al, ze wordt zachtrozerood en is heerlijk fruitig, weten we nog van de vorige keer dat we haar teelden, een jaar of 4 geleden.
Rose Quartz multiflora, een enorme hoeveelheid bloempjes en hopelijk dus ook cherrytomaten. De eerste rijpt al, ze wordt zachtrozerood en is heerlijk fruitig, weten we nog van de vorige keer dat we haar teelden, een jaar of 4 geleden.

 

Ik heb, zoals ik in een paar tuindagboeken geleden al schreef, nog tomaten gezaaid, ze zijn ondertussen al uitgeplant, hebben al 6 blaadjes. Of het nog wat wordt durf ik niet te zeggen, maar vooralsnog ben ik niet ontevreden, ik hoop op een late oogst in september, of zoiets. Het is in ieder geval een leuk project.

Gekregen onder de naam Tigrette, of die naam klopt durf ik niet te zeggen, want ik ken alleen een Tigrette met ronde tomaatjes. Dus maar even puzzelen. Ik weet nog niet hoe de smaak is, ze is in ieder geval vroeg en geeft ruim voldoende langwerpige oranjerode tomaatjes met nog wat vage gele streepjes.
Gekregen onder de naam Tigrette, of die naam klopt durf ik niet te zeggen, want ik ken alleen een Tigrette met ronde tomaatjes. Dus maar even puzzelen. Ik weet nog niet hoe de smaak is, ze is in ieder geval vroeg en geeft ruim voldoende langwerpige lichtrode tomaatjes met oranje  streepjes.

 

Maar van de planten die het wel goed doen kunnen we nu dus al wat oogsten. Het is, ongeduldig als ik ben, altijd de kunst om niet te vroeg te oogsten, want ze zijn natuurlijk het lekkerst als ze helemaal rijp kunnen worden aan de plant. Maar zoals er een eindtijd zit aan een kookproces, zo zit dat er ook aan een rijpingsproces, als je een tomaat te lang laat hangen worden ze melig (zetten de suikers zich om in zetmelen, en zo ja waarom, of is het iets anders, heeft iemand antwoord op deze vraag?).

Purple Passion, ook nieuw voor ons, moet nog wat donkerder worden, denk ik, maar de vroegheid en zeker het aantal tomaten per tros stellen ons voor nu in ieder geval niet teleur. Nu de smaak nog...
Purple Passion, ook nieuw voor ons, moet nog wat donkerder worden, denk ik, maar de vroegheid en zeker het aantal tomaten per tros stellen ons voor nu in ieder geval niet teleur. Nu de smaak nog… De groene blaadjes rechts zijn van de Griekse Basilicum – goede match, ook in de keuken, denk ik 🙂

 

En dus gaan we vandaag de eerste tomaten oogsten, nog niet heel veel, dat komt vanaf volgende week, maar een stuk of 6 tomaten mogen vandaag mee naar huis. Voor in een Italiaanse maaltijdsalade. Maar dan natuurlijk wel zonder de gelei en zaden. Handig trouwens, want daarmee oogst ik dus ook gelijk de eerste tomatenzaden van dit jaar.

Heb ik dan dit tuindagboek niets anders te melden dan over tomaten? Nee, maar tot slot dan wel nog een foto van iets waar ik ook al een beetje blij van word: de meloen Far North:

Meloen Far North

Nog maar klein, maar wel al talrijk (ik telde al 5 kleine meloentjes in deze ene plant die ik heb). Nu maar hopen dat ze gezond groter mogen worden en rijpen tot lekker zoete meloentjes, want meloenen kunnen ook nog wel eens meer melig dan zoet worden, maar als ze goed zijn, zijn zelfgeteelde meloenen minstens zo lekker als tomaten uit eigen tuin.

 

Heet!

Zwarte bessen bijna rijpEr zijn dagen dat we weinig doen in de tuin. Dat is als het vriest (veel te koud en de grond te hard), en dat is nu; veel te warm. Tussen de kassen in kunnen we nog een graad of 4 bij de temperatuur optellen, in de kassen kunnen we niet komen; de insecten vallen er letterlijk dood uit de lucht.

In de avonduren naar de tuin, kassen open zetten, diep inademen snel alles tikken en even snel weer naar buiten. Ik moet eigenlijk dieven en opbinden maar dat gaat echt niet lukken. Maar wel water geven, in de kassen en buiten. Gelukkig hebben we een benzine-waterpomp, want als we dat allemaal met gieters zouden moeten doen verloren we zelf meer vocht aan zweet dan dat we aan de planten zouden geven :-).

Nog een week en we kunnen zwarte bessen oogsten…

Echt wat doen in de tuin (zoals wieden, opbinden, etc.) slaan we nu maar over, we concentreren ons op oogsten en water geven. En dat oogsten gaat dan vooral over aalbessen, aardbeien, wat komkommertjes, de eerste tomaatjes, een maaltje bietjes, een kropje sla. Met echt zwaar-werk-voor-te-warm-weer-oogsten zoals het rooien van de aardappelen wachten we nog even. We geven ze nog wel water want ze kunnen nog even flink groeien, maar de bladeren worden al wel geel, de oogst zal geen maand meer op zich laten wachten. ook de bietjes kunnen we oogsten, en dat is geen zwaar werk, maar ik ga nu heus geen 15 kilo bietjes 45 minuten laten koken om in te vriezen, dat mag ook even wachten tot volgende week.

Agastache FleurOnder de parasol, met hopelijk een klein briesje langs ons heen, lukt zaaien ook nog wel. En aangezien we de laatste doperwten en tuinbonen hebben geoogst, en de knofloken, komen er al weer wat plekjes in de tuin vrij. En dus nog wat sojaboontjes gezaaid, en nog 6 dubbele stokken spekbonen, nieuwe knolvenkel, bietjes, spitskool en savooiekool.

Uitzicht vanaf onze stoel-onder-de-parasol; Agastache Fleur, met haar vrolijke roze lipbloempjes waar zoveel insecten op af komen.

Vanmiddag eten we het eerste echte maaltje stamsperzieboontjes van eigen tuin, met wat komkommersalade en wat aardappeltjes die we vorig week hebben gerooid klinkt het al als een feestmaal.

Verder heb ik voor nu niet echt veel te vertellen, deels omdat het zo warm is en we dus ook weinig doen in de tuin, maar grotendeels ook omdat ik de eerste zaden heb geoogst en al weer ben begonnen met de zadenlijst voor dit jaar; ik ga het druk krijgen met het oogsten, drogen, verpakken, labelen van zaden, en vooral ook het achter de schermen van de website maken van pagina’s met beschrijvingen van soorten.

Vandaar nog wat mooie foto’s (vind ik), en daarna snel naar de tuin om water te geven en vanmiddag, als het te warm is voor buiten, verder met de beschrijvingen van de zaden.

Zaluzianskya capensis

Zaluzianskya capensis, lange naam voor zo’n klein plantje. Overdag is ze onopvallend, de bloemblaadjes gesloten. Maar juist nu we vooral in de avond naar de tuin gaan is ze op haar mooist; de kleine witte bloempjes open en een geur als van de roze kauwgom van vroeger.

Eerste rijpe blauwe bes

We hebben de eerste blauwe bessen geoogst, en natuurlijk gelijk bij de struik opgegeten, heerlijk! Met dit weer kunnen we volgende week wellicht al een bakje vol oogsten.

Allium cernuum

En tot slot een foto van de Allium cernuum, wordt ook wel Indianenbieslook genoemd. Het blad smaakt naar bieslook met wat knoflook erin. Maar ik oogst het nooit, ze maakt niet veel blad en ik wil vooral dat ze zoveel mogelijk blad houdt om energie te maken voor een uitbundige bloei, want ik vind de felroze hangende bloempjes in juli prachtig! Het kruid bieslook oogst ik dan vervolgens wel van de echte bieslook en natuurlijk de knoflookbieslook (die trouwens ook beiden mooie bloempjes hebben, maar niet zo mooi als deze Allium cenuum).

Er komt nog een zeer warm weekend aan, met temperaturen tot boven de 35 graden. Wij blijven binnen, met de deur dicht en de luifel open, pas in de avond gaan we lekker naar buiten. Of we dan ook naar de tuin gaan betwijfel ik, ik vermoed dat we lekker in de achtertuin gaan zitten. Want we zijn geen fan van temperaturen boven de 30 graden maar nog heel lang in de avond gezellig buiten met een glaasje zitten zouden we de hele zomer wel willen!

Fijn weekend!