Tikken

Onze tuinbuurman Peter vraagt “wat ben jij nou aan het doen?”, terwijl ik met een korte stok in mijn hand uit de kas stap. “Ik heb net getikt”, zeg ik. Peter, die nog niet zo heel lang op ons tuincomplex een tuin huurt en sinds een aantal weken zelf trotse bezitter van een kas is, vraagt: “Waarom doe je dat?”. “Om te zorgen dat het stuifmeel op de stamper kan vallen, want elke tomatenbloem heeft beiden in zijn/haar bloem, en in de kas komen weinig insecten en waait het niet. En daarom tikken we elke dag dat we op de tuin zijn even kort tegen de stok waaraan de plant is vastgebonden, zodat de bloem is bevrucht”.

 

En dat ‘tikken’ is nu dus nodig (in een kas of onder ander glas, buiten doen wind en insecten het voor je), want de tomaten groeien, en een klein deel gaat ook al bloeien. Niet schrikken als je eigen tomaten nog niet bloeien hoor, want er is nog meer dan tijd genoeg. Ik ben gewoon vroeg, ik zaai vrij vroeg (maar niet meer zo extreem vroeg als vroeger, ik wacht nu echt tot het maart is). En ik teel vooral vroege rassen. En dit jaar zijn dat bijvoorbeeld Pineapple Fog, Kondine Red, Besser, Jaune Flammée en zo nog wat rassen. Zo’n 1/6e deel van de rassen bloeit hier nu (met een eerste bloempje), de rest dus nog niet.

Deze kleine struiktomaat Garden Pearl heeft zelfs al een heel trosje met bloempjes:

 

En er bloeit zelfs al een vleestomaat met een gedrochtenbloempje:

 

En dat wordt dan zo’n heel grote ‘kluwen’ van een tomaat die soms bijna uit allerlei kleinere tomaten lijkt te bestaan. Zoals deze tomaten van 2 jaar geleden:

 

Op de pagina over de teelt van tomaten heb ik er meer over uitgelegd: Tomaten. Sommige mensen verwijderen deze bloempjes, omdat de tomaten echt heel groot worden (meer dan 500 gram is geen uitzondering) maar dus ook voeding/energie wegnemen. Maar ik vind ze te mooi, en ze smaken ook nog eens gewoon prima, ze zijn alleen wat lastiger om te snijden.

De tomaten hadden hier gisteren hun tweede ronde verzorging nodig. Want als er getikt moet worden, moet er ook gediefd worden, dat gaat zo ongeveer gelijk op. En daarvan liet ik in een eerder tuindagboek al iets zien. Voor sommige lezers van dit blog is het misschien minder interessant, als je eenmaal weet hoe je moet dieven is het zo gewoon en makkelijk. Maar voor alle mensen die nog niet zo vaak tomaten hebben gediefd nog even 2 voorbeelden, want dieven is niet moeilijk, maar voorbeelden zijn altijd handig als je nog niet heel ervaren bent. Op de pagina met verzorgingstips bij tomaten geef ik trouwens ook nog een aantal voorbeelden: Teeltzorgen tomaat.

Ik heb gisteren tijdens mijn rondje in de kas ook nog van 2 planten foto’s gemaakt. Voor wie geen genoeg kan krijgen van voorbeelden van tomaten dieven 🙂

 

Een redelijk nette, rechte plant zonder problemen. Beetje slungelachtig maar dit is de tomaat Eros, een romatomaat, die kunnen soms wel vaker wat langere en slankere bladeren maken.

De rode blokjes markeren de dieven. En die zitten dus altijd in een ‘oksel’ boven een blad. Zo ziet de plant er 5 minuten later uit:

 

Ik heb de onderste 2 bladeren weggeknipt, want die hingen op de grond, en ik ga er altijd vanuit dat blad dat op de (vochtige) grond hangt wat gevoeliger is voor schimmels. Dus ik knip die bladeren weg zodra er genoeg ander blad is om te groeien. En ik heb de diefjes verwijderd. En ik heb de hoofdstam aangebonden langs en aan de stok.

Nog een voorbeeld, iets meer bijzonder. Welke van deze 2 stelen is hier de dief en welke is de hoofdstam?

 

Je zou kunnen denken dat de linker steel de hoofdstam is want die groeit rechtop. Maar dat is de dief. Je ziet dat het bloemtrosje bij het linkse gele blokje vast zit aan de rechter steel. Sterker nog, bij het rechter gele blokje zie je al een nieuwe = 2e bloemtrosje verschijnen. En je wilt altijd de bloemtrosjes, de rechter steel is de hoofdstam. Het diefje links heeft nog geen enkel bloemtrosje. Na het dieven ziet het er dan zo uit:

 

Het is een beetje lastig te zien omdat er een blad voor de ‘wond’ hangt (half ondersteboven foto’s maken in een kas waarin het al zo’n 30 graden is, is niet heel bevorderlijk voor de kwaliteit van de foto, ik ben al blij dat de foto scherp is 🙂 ). De rechter steel is dus de hoofdstam en die heb ik aangebonden aan de stok, de linker steel was de dief en heb ik (verscholen onder het blad) weggeknipt.

Als je eens een tomatenplant tegenkomt waarbij je twijfelt kan ik van harte aanraden om eerst op te binden en dan pas te dieven. Als je eerst opbindt volg je de hoofdstam en de bloemtrosjes. En als je die eenmaal aan de stok hebt aangebonden, dan kun je dieven makkelijker herkennen want die zitten dan weer in de oksels boven een blad en zijn niet aangebonden.

Makkie!!

p.s.: ik heb nog 2 oudere teeltpagina’s gelezen en flink wat tekst aangepast en toegevoegd, en ook foto’s geplaatst, het gaat om de pagina van de Tuinboon en de pagina van de Boon.

En dan nog iets; ik stuur natuurlijk de melding van mijn laatste blog via de mail/nieuwsbrief, maar ik plaats de link nu ook op mijn hypermoderne facebookpagina 🙂 ). Ik begrijp er nog niet veel van, en als ik nu moet kiezen tussen tuinieren en schrijven op deze website of leren omgaan met de facebookpagina, dan kies ik voor de eerste 2. Maar ik denk dat als ik de link daar plaats naar mijn laatste blog dat mensen dat eerder ontvangen dan de mail met de link. Denk ik. Gok ik. Hoop ik. En verder wil ik bij deze  iedereen die daar reageert, heeft geliked, of volgt of deelt of wat er dan verder ook allemaal mee kan, heel hartelijk danken (en dat doe ik dan maar lekker ouderwets hier 🙂 )!!

 

Dooie tomaten en een bloempje

Zoals gezegd in de laatste reactie op het vorige blog: punt. Vandaag een nieuwe dag, en een nieuw blog.

Twee hebben we er; dooie tomaten. En voor alle duidelijkheid; we hebben meer dan 100 tomatenplanten staan, dus dan is een tomaat die het niet redt altijd mogelijk. Het is een Bychok in kas 3 en een Sophie’s Choice in kas 1.

En omdat het slechts 2 tomaten zijn, in ook nog 2 verschillende kassen, en de rest er prima en gezond uitziet en groeit (als kool), maak ik me er vooralsnog verder ook niet zo druk om. Maar het lijkt op Sclerotinia. Ik heb geen verstand van ziekten en plagen, moet zelf ook gaan zoeken als er hier iets mis is met een plant. Maar ik kan in ieder geval altijd iedereen aanraden om te googelen in het Engels. Begin met de naam van je groente of kruid of bloem plus erachter wat je ziet. Dus ik googelde op ‘tomato stem disease’. En dan is het een kwestie van afbeeldingen bekijken. Tot ik de foto dacht te zien die wel heel erg lijkt op mijn tomatenzaailing die het niet gaat halen. En op zo’n pagina vind ik dan een Latijnse naam. En Latijnse namen zijn het allerbelangrijkst, want dan kan ik weer verder zoeken op oorzaak en gevolg in het Nederlands. Lang leve internet!

En dus dacht ik aan Slerotinia sclerotiorum voor deze tomatenzaailing in de volle grond. Maar ik weet het dus niet zeker. En zoals al gezegd, zolang de andere planten gezond zijn doet het er ook niet toe.

 

Niet goed te zien op de foto maar het onderste stukje steel is bruin, verdord, bijna elastisch. En de zaailing is dus ziek en zwak, het blad wordt geel (en ligt daar maar op de grond te liggen, daar hou ik ook al niet van). En zo zijn de wetten; als je ziek bent moet je hier uit de grond en uit de kas, want ik weet niet precies wat het is, en wil ook geen enkel risico nemen voor de andere planten in de kas.

Haar gezonde zusje:

 

Je ziet het zieke zusje er nog vaag achter staan, maar deze is kerngezond, groen blad, gezonde steel. En…….. 2 diefjes (je ziet er één rechts, boven het onderste blaadje, en aan de andere kant, maar die kun je niet zien, zit er nog één). En diefjes… diefjes… dit is de Sophie’s Choice, een lage struiktomaat die dus niet gediefd hoeft te worden en niet hoger wordt dan zo’n 40-45 centimeter. Dus ik was niet van plan om die diefjes weg te halen, want het zijn dragende stengels, maar nu gaan ze nieuwe planten te worden.

En dus zet ik alles klaar om deze diefjes te stekken, want tomaten stekken is niet moeilijk (misschien is makkelijk zelfs een beter woord).

 

Water, de 2 diefjes in een bakje water (direct na het plukken van de diefjes in het water gezet, belangrijk!), 2 potjes gevuld met potgrond gemengd met wat brekerzand en goed nat gemaakt met water, een scherp mesje, en op het theelepeltje ligt wat stekpoeder.

 

Ik prik met mijn wijsvinger bij beide potjes een gaatje van een centimeter of 4 tot 5 diep in de potgrond. Ik haal de stekjes uit het water en snijd een blaadje weg dat erg laag zit. En ik snijd de steel schuin af (want dan is er een groter oppervlak om worteltjes vanuit te maken). Rechts heb ik al gedoopt in stekpoeder (en stekpoeder is optioneel, het bevat planthormonen en helpt bij het maken van wortels en het werkt schimmels tegen (staat er op de verpakking). Na de foto heb ik ook het linker diefje in het stekpoeder gedoopt.

 

En vervolgens beide stekjes voorzichtig in de gaatjes gestoken (want anders veeg ik het stekpoeder eraf) en de grond aangeduwd. Direct nogmaals water gegeven, en vervolgens de potjes in de schaduw gezet.

Eigenlijk moet je er een week niet naar kijken (wel tussendoor 2 of 3 keer voelen of er nog water moet worden gegeven). Want de komende dagen zullen de diefjes, die zijn gepromoveerd tot stekjes, slap hangen. Maar volgend weekend zouden ze mogelijk al iets overeind kunnen komen, en dat zou dan ook een teken zijn dat het eerste worteltje is gemaakt.

Ik heb wel eens eerder iets over het stekken van tomaten geschreven, iets uitgebreider, misschien ook handig om nog even te lezen: Tomaten stekken. Maar dat stukje is al weer van 2014, en dus is een herinnering, met verse foto’s, wellicht handig voor mensen die nog nooit tomaten hebben gestekt. Tomaten stek je dus heel makkelijk en snel, van een dief, en dat kan zeker nog de hele maand mei en ook begin juni nog wel. Handig als je nog een plekje over hebt, of iemand een stekje cadeau wilt geven. Of als er net als hier een plant dood gaat.

Tot slot nog één foto, van de eerste tomatenbloem. Nou ja, bloempje, want ze is maar klein hoor:

 

En de winnaar is…….. de Solanum spontaneum, een wild bestomaatje. En het leukste is: niet eens in de kas, het eerste bloeiende tomatenbloempje is een buitentomaat!!

 

Bijna IJsheiligen

Heb je de weerberichten gezien? Tot 12 mei (zo ongeveer de belangrijkste datum van het jaar, voor elke tuinliefhebber 🙂 ), worden temperaturen van zo’n 16 graden overdag gegeven. En veel belangrijker nog; 6 graden in de nacht. En dus mogen we eindelijk ‘los’. Kijk zelf eerst ook nog even goed naar de weerberichten als je in een ander deel van Nederland of België woont, want er kunnen nog flinke verschillen zijn. En bedenk dat de grond nog echt heel koud is. Maar het is hier nogal vol en druk:

 

Alle tomaten, paprika’s, pepers en aubergines zijn uitgeplant. Maar daar tussenin staan allerlei bakken met potjes met zaailingen, klaar om uitgeplant te worden…… Mits …… er geen nachtvorst meer komt.

En dus hebben we deze week niet alleen alles in de kas uitgeplant, maar ook buiten zijn er tientallen zaailingen uitgeplant. En goed in de gaten houden daarna; slakken, muizen, vogels, kou, wind, droogte of juist teveel regen, onkruid: er is nog zoveel dat ervoor kan zorgen dat de met zorg opgekweekte zaailingen alsnog bezwijken.

Maar het geeft wel wat rust in de kas, ik hoef niet meer zo voorzichtig te zijn met lopen en bang te zijn dat ik letterlijk en figuurlijk struikel over alle zaailingen:

 

Ook in kas 3 is alles uitgeplant, en hier staan nog maar een paar bakken met zaaisels en zaailingen: in de afgesloten bakken zijn de bonen gezaaid, en in de andere bakken staan potjes met zaailingen van meloen en komkommer, pompoen en courgette, maïs, etc.. En ook die mogen uitgeplant worden, maar daar wacht ik nog 1 of 2 weken mee (tot ze wat groter zijn en dan is de grond ook gelijk weer een graadje warmer).

Zo zagen de potten op ons terrasje er vorige week nog uit:

 

Ik had de potten waar nodig geheel of gedeeltelijk al gemengd/opgevuld met verse potgrond.

Een week later ziet het er zo uit:

 

Zoek de 7 verschillen 🙂 . En heel veel lijkt er niet veranderd. Kleine veranderingen in de opstelling. Maar vooral; zaailingen uitgeplant. Waaronder 3 x de tomaat Cherry Cascade in de grote pot rechts, en verder o.a. de Rudbeckia Cherry Brandy, een donkerroze bloeiende Gypsophila Kermesina waar ik erg benieuwd naar ben, een Brachyscome, Salvia Pink Frills, en nog heel veel meer waar ik me nu al op verheug. In de hoop dat het er komende zomer ongeveer zo uitziet:

 

Maar dat is voor later, eerst maar groeien. Vanaf nu 3 keer per week controleren of er nog water moet worden gegeven, onkruid weghalen, eventuele slakken, etc..

Op de website van Pokon heb ik ook weer een stukje geschreven, en dat gaat over de kuipplanten die we deze week buiten hebben gezet: Kuipplanten naar buiten.

En dan nog even een leuk recept:

 

Dit was de rabarber die achterin de tuin staat: met een zwarte speciekuip over de net uitlopende plant hebben we geprobeerd de rabarber wat sneller uit te laten lopen (forceren). Maar we wilden vooral ook malsere en sappigere stelen oogsten. En dat is dus gelukt. de stengels zijn bijna lichtroze van kleur en extra sappig. En direct geoogst. En de plant mag nu weer verder als normaal groeien. En dit is wat ik er van heb gemaakt:

Voor het bakken:

 

En na het bakken:

 

Euh, ja, we hadden per ongeluk al voorgeproefd, en de taart ziet er zo wat minder mooi uit maar dat komt door het blauwige vroege ochtendlicht (ja, ’s avonds laat gebakken, ’s nachts afgekoeld en dan in de ochtend op de nuchtere maag aan rabarbertaart). Het is een lekkere taart! Rabarbertaart met pistachenoten, een recept van Rutger bakt. Ik heb het recept gelijk zelf ook opgeschreven: rabarbertaart met pistache

En tot slot dan nog even: mag en kan ik hier even roddelen?

Dit is de tuin van onze nieuwe buurman.

 

We vermoeden trouwens dat onze nieuwe buurman binnen afzienbare tijd ook weer onze vroegere buurman wordt.

We hebben hem één keer gezien: hij kwam binnen in de gemeenschappelijke kas waar we na gedane arbeid wat zaten te drinken, met de opmerking dat hij 2 boodschappentassen vol met zaden had gekocht. Vervolgens liep ik even met hem mee naar zijn tuin, daar zei hij 2 keer dat het wel een flinke lap grond was, zei gedag en daarna hebben we hem nooit meer gezien 🙂 .

Oohh, dat is echt niet aardig van me (maar ik ben ook niet altijd aardig). Maar ik denk echt dat hij niet heel veel interesse heeft in tuinieren, of geen tijd heeft, of denkt dat tuinieren een leuke hobby is voor ‘erbij’. Maar dat is helaas niet zo, tuinieren heeft wel tijd en aandacht  nodig om succesvol te zijn.

De moraal van dit verhaal: huur een volkstuin alleen als je ook echt min of meer wilt tuinieren 🙂 . En dat bedoel ik zeker niet onaardig: iedereen mag tuinieren zoals hij of zij dat wil en kan. Ik kan in de zomermaanden heermoes en straatgras in onze tuin ook niet meer tellen. Maar tussen alle onkruid en rommel door groeit er bij ons wel ook nog een slaplantje.

Tuinieren volgens Wikipedia: “Het op kleine schaal kweken en telen van planten voor voedsel of pracht”. Aha, het is dus een werkwoord 🙂 .

Zo, nu naar de tuin, want ik maak me verder niet druk om onze buurman maar van de distels en paardebloemen die in zijn tuin al in pluis staan pluk ik elke dag even de zaadbollen voor ze in onze tuin waaien. Ik heb er zelf echt al genoeg 🙂 .

p.s.: oh ja, ik heb het hoofdstuk over de teelt van pepers nagekeken, aangevuld en sommige stukken herschreven, het is nu (denk ik) veel duidelijker en completer, over het zaaien, overwinteren, 3 bij elkaar planten, snoeien, strippen, etc.: Peper

p.p.s.: En, geloof het of niet, ik heb een facebookpagina. Ja, ja, het heeft wat langer geduurd dan bij de meeste mensen 🙂 . Op mijn facebookpagina (maar ik moet het allemaal nog leren hoor, weet nog niet hoe het werkt) ga ik in ieder geval ook melden wanneer ik een stukje heb geschreven. Het adres: https://www.facebook.com/mooiemoestuinblog/