Tomatendieven 2.0

Even een kort tuindagboekje over het dieven van tomaten. Want gisteren was het weer zover. Nog even de foto van afgelopen zondag:

 

Toen moesten we in de hitte tomaten dieven en opbinden want we konden niet meer wachten, het was te hard nodig. En gisteren, 6 dagen na de vorige ronde, zagen de planten in de kas er zo uit:

 

In één week zijn de planten al weer zo hard gegroeid dat ze nu zo’n 140 centimeter hoog zijn en ook weer flink afbuigen van de stok. Je ziet links naast de bloemtros een flinke dief van zo’n 15 centimeter lang. En dat allemaal in een paar dagen tijd, minimaal 30 centimeter gegroeid en flinke dieven.

En dus was het weer tijd voor een rondje in de kassen. En toen kwam ik gelijk 2 gevalletjes tomatendieven 2.0 tegen: dieven aan het einde van een bloemtros. Normaal gesproken verschijnen dieven in een oksel, net boven een blad. Maar bij sommige planten (zeker niet alle tomaten en bij alle trosjes hoor!) wordt ook aan het einde van een bloemtrosje een dief gemaakt.

Het ziet er in het begin vaak onschuldig uit, als 2 blaadjes aan het einde van een tros bloempjes. Maar uiteindelijk  groeit dat uit tot een nieuwe ‘tak’.

Op deze foto zie je bovenaan de bloemtros, waar ook al wat tomaatjes aan groeien. Onder het laatste bloempje zie je een verdikking en daar begint een nieuwe tak te groeien.

 

Op deze foto zie je dezelfde tros iets dichterbij plus de ‘oplossing’. De rode streep geeft aan waar ik de dief van de tros afknip. Want je kunt deze dief helaas niet laten zitten, ook niet terwijl je al weer een nieuw bloemtrosje ziet. Uiteindelijk wordt de tak heel lang en groot. En je ziet bij de wit-met-rode pijl alweer een nieuwe dief. En zo wordt deze dief uiteindelijk zo groot en wild dat ze te zwaar wordt voor de bloemtros. Ik heb wel eens gezien dat zo’n dief-aan-een-bloemtros door de zwaartekracht een hele tros van een tak afscheurde. Bovendien geldt voor deze dieven hetzelfde als voor de dieven die in de bladoksels verschijnen; je wilt ze niet, omdat ze energie van de plant vragen en je die energie wilt gebruiken voor bloei, vruchtzetting en rijping.

Nog een voorbeeld:

Op deze foto zie je ook weer een tros, nu al tomaatjes. En bij de wit met rode pijl zie je dat na de laatste bloemen een verdikking verschijnt, en daarachter begint een nieuwe tak = dief. Alleen wordt hier voor de dief met nieuwe groeitop eerst nog een klein bloemtrosje gevormd. En die mag dan blijven, want wellicht worden dat nog nieuwe tomaatjes.

Op deze foto zie je hoe ik het heb ‘opgelost’, de dief afgeknipt maar dan net na het nieuw gevormde bloemtrosje.

Zoals gezegd, zeker niet elke tomatenplant krijgt dieven aan het einde van een bloemtros, wij zien het bij ongeveer 5% van alle tomatenplanten. Maar als je ze tegenkomt is het in ieder geval wel belangrijk om zo’n dief te herkennen en te verwijderen.

Ik heb dit stukje ook op de pagina met teeltzorgen bij tomaten geplaatst.

Voor de mensen die geen tomaten hebben, of geen interesse in tomatenplanten, tomatendieven, etc.: sorry, ik beloof voor de volgende keer foto’s van de tuin zoals die er nu uitziet, en van de oogst. Want we eten nu volop sla en andijvie, rucola en mosterdblad, radijsjes en tuinkers. En eind volgende week eten we tuinbonen, en misschien ook al doperwtjes.

Op mijn facebookpagina heb ik zaterdag nog een foto + link geplaatst naar het recept van een erg lekkere en makkelijk te maken cake met aardbeien en rabarber, te lekker om niet hier ook even te melden:

Aardbeien-rabarbertulband

 

En tot slot nog een foto van een mooie Papaver somniferum Patty’s Plum. De zaden waren ondertussen al 6 jaar oud maar kiemden nog prima. En dit is het resultaat:

 

 

 

Voor en na

Eerst even dit:

 

De eerste 5 aardbeien geoogst. We hebben ze (uiteraard) gedeeld, en dat is dan 2,5 aardbei p.p. Ze waren heerlijk, al moesten we er wel een klein stukje vanaf snijden. En dat kwam omdat er ondertussen nog een liefhebber (pissebed) in een aardbei zat te smikkelen. Morgen weer nieuwe aardbeien plukken, en misschien dan nu wel genoeg voor een heel schaaltje vol!

Terwijl we het druk hadden met zaaien, planten, water geven, opbinden, tikken, etc., etc. is de tuin een beetje verwaarloosd geraakt. Nou kan ik daar beter tegen dan Ruud. En dus kan ik het wieden ook een stuk langer (zonder irritatie) uitstellen dan Ruud. Maar nu waren we het er wel samen over eens dat er nodig gewied moest worden. Want uiteindelijk willen we groenten oogsten, en het onkruid eet en drinkt nu alles op wat we aan de groenten geven, het groeit ook sneller en groter dan groenten. Gek hè 🙂 ?

En dus gingen we aan de slag, gewapend met schrepel, onkruidsteker en afvalbak. Bak voor bak, vak voor vak. Nog lang niet klaar maar elke dag doen we 2 vakken of bakken.

En naast alle voordelen van bakken die ik al eens eerder noemde vind ik het ook wel heel fijn dat je makkelijk ‘je target’ voor een dag kunt bepalen en af maken; ik wil 2 bakken per dag schoonmaken, en dan is de rest van de tijd voor alle andere ‘klusjes’.

 

Op de foto zie je een verhoogde bak voor het wieden. Ja, veel heermoes, en dat groeit nu ook zo hard. Maar vlak ook de herderstasjes, distels, vogelmuur en zo nog wel 50 soorten onkruid niet uit.

 

Zo, klaar!! Als er veel onkruid heb,  heb je ook wel echt ‘eer van je werk’  als je het schoon hebt gemaakt.  En je ziet waar je bent gebleven, ook handig.

En dan nog iets over de andere klusjes: en dan over de paprika’s en pepers in de kassen. Dat ik bij tomaten de dieven weghaal en wat blad verwijder had ik al verteld. Bij de paprika’s en pepers (en aubergines) doe ik eigenlijk hetzelfde maar dan alleen bij het onderste gedeelte van de plant. Op een hoogte van zo ongeveer 25 centimeter gaat een paprikaplant vertakken. En vanaf die vertakking (in meestal 2, 3 of 4 zijtakken) zie je ook altijd de eerste bloempjes verschijnen.

Alles wat onder die vertakking groeit haal ik weg, zowel blad als ‘dieven’. Nieuwe bladeren worden na dat verwijderen niet meer gemaakt, maar nieuwe ‘dieven’ worden de hele zomer op dat onderste gedeelte (dat dan al een beetje houtig wordt) gewoon telkens opnieuw gemaakt. Als je ze laat zitten worden het vaak heel lange, slappe takken die op de grond vallen of liggen en amper bloemen/vruchten maken maar vooral energie van de plant gebruiken. En dus haal ik ze zo vroeg mogelijk weg.

Op de foto zie je een paprikazaailing zoals die er nu in de kas uitziet.

Ja, ook dit jaar weer met 3 bij elkaar, en voor wie daar interesse in heeft kijk even hier over het hoe en waarom: Pepers per drie. En dat doe ik dus ook bij paprika’s en aubergines.

De zaailingen hebben nu genoeg blad om wat weg te knippen. En de kleine diefjes verwijder ik al als de zaailingen nog in de potjes staan en dus zie je die niet op deze foto.

Maar zo ziet de met-z’n-drieën-zaailing er na 5 minuten uit:

 

Ik heb even een witte pijl gezet bij de vertakking. Er hangt net een blad voor maar je ziet erboven wel de bloempjes, en die zie je nooit op die onderste 25 centimeter van de ‘stam’. Vandaar dat ik de diefjes en de bladeren dus weghaal, en ik bind de stam (met z’n drieën bij elkaar) gelijk aan een stok vast. Later heeft ze die steun nodig, als de planten groot en zwaar worden van alle vruchten die ze (hopelijk) gaan dragen. Ik kan er nu nog makkelijk bij, en de langer wordende zaailingen kunnen nu niet meer om gaan vallen. En tot slot kan ik vanaf nu tegen de stok tikken om de bloemen te bevruchten (want de trillende stok zorgt ervoor dat het stuifmeel loslaat).

Voor alle duidelijkheid nog een voorbeeld, een peper (maar dat is dus bijna hetzelfde als een paprika):

 

Op deze foto kun je de vertakking wat makkelijker zien, bij de witte pijl. In dit geval vertakt de zaailing zich in 2 zijtakken, en je ziet direct bij die vertakking een uitgebloeid bloempje, en een stukje verder naar boven zie je meer bloemknopjes.

Je ziet hier ook dat de steeds groter wordende zaailingen op hun nog dunne stammetjes al wat wiebelig worden. En dus bind ik ook hier de 3 zaailingen aan een stok:

 

Het ziet er bijna een beetje zielig uit maar dat valt reuze mee; ik wil dat de zaailingen niet te vast aan de stok zitten, het touwtje is losjes aangebonden (want de stammetjes zullen dikker gaan worden deze zomer). Maar ik wil wel dat ze bij elkaar blijven en dichtbij de stok blijven.

En zo hoop ik dat de plant (met z’n drieën dus) er over een maand of 3 zo uit gaat zien (foto van een paar jaar geleden, gemaakt in september van de peper Tazmanian Black:

 

Het is een lastige foto want de plant staat er niet helemaal op, ik zal dit jaar proberen eens een wat betere foto te maken. Maar je kunt wel zien dat het 3 planten bij elkaar zijn, en je kunt zien waar de vertakking begint (en dat vanaf dat punt ook de pepers verschijnen). Daaronder verwijder ik dan nog steeds alle dieven (al worden er steeds minder dieven gemaakt als er ook pepers worden gemaakt).

En zo heb ik ruim 70 planten gediefd, blad verwijderd en opgebonden. Ook weer klaar voor de zomer. Dit jaar net zo veel aubergines, veel minder pepers en veel meer paprika’s. Ruud vraagt zich nu al af wat we in hemelsnaam met al die rijpe paprika’s moeten gaan doen 🙂 . Eerst maar kijken of ze verder goed groeien en lekker veel rijpe vruchten maken, over eventuele overschotten denken we later maar na.

Tot slot nog even wat mededelingen:

Ik heb weer een blog geschreven op de website van Pokon: Erwten en bonen.

En ik geef ook gelijk even de link naar een nieuwe wedstrijd op de website van Pokon – ‘mooiste-moestuinfoto-wedstrijd’

En tot slot nog even reclame voor mijn eigen facebookpagina. Ik meld het daar direct wanneer ik een nieuw blog heb geschreven of een pagina op de website heb bijgewerkt. En ik heb er een ‘foto-album’ gemaakt waar ik de foto’s van alle eenjarigen van dit jaar in wil gaan zetten: https://www.facebook.com/mooiemoestuinblog/.Ik weet niet hoeveel foto’s ik er kan/mag plaatsen (anders moet ik straks ook nog een instagram-account aanvragen, en eigenlijk vind ik dit al wel modern genoeg 🙂 ), maar ik hoop dat ik er misschien ook nog een fotoalbum voor tomaten of paprika’s, etc. kan maken.

In ieder geval voor de mensen zonder Facebook 2 foto’s die ik daar al plaatste:

 

Petunia Night Sky, ietsje paarser dan op de foto (foto gemaakt in het koele avondlicht waardoor ze iets blauwer lijkt). Nu al een favoriet, en de zomer moet nog beginnen 🙂

 

En een foto van een bloempje van de peper Schwarze Peperoni.

Van nu af aan neem ik elke dag dat we naar de tuin gaan het fototoestel mee, want er gebeurt nu zoveel tegelijk in de tuin dat er elke dag weer iets nieuws te zien is!