Seizoenswisseling

Ik las vanmorgen dat het in Twente al iets heeft gevroren.  Hier nog niet maar het wordt wel koud.

Ik merk dat het oktober wordt, vooral als ik mijn handen was in de regenton (koud!). En ik zie het aan de donker wordende kleur van de paarse boerenkool. En aan de grote hoeveelheid spinnen. En aan het straatgras. En het blad van de blauwe bessen wordt prachtig rood. En het licht in huis moet al weer aan voor het achtuurjournaal begint.

De herfst is begonnen. Zucht. Het was een mooie zomer, een droge zomer ook. We hebben  hard moeten werken (want het voelde niet altijd als een hobby, zoveel gesjouw met water). Maar het heeft dan ook wel wat opgeleverd. Want we hebben flink kunnen oogsten. En vooral lange avonden heerlijk buiten op het terras gezeten.

En nu is het voorbij. Nou ja, tuinieren gaat natuurlijk nooit voorbij; ze gaat een ander seizoen in, en wij ook. En daarmee zijn er andere dingen te doen, en hebben we ook andere wensen.

Bijvoorbeeld; we hebben de neiging om op te gaan ruimen. Dat komt omdat het ook daadwerkelijk een rommeltje is. Maar ook omdat in onze biologische tuinklok zit, en daar kunnen we niet zo veel tegen doen.

Zo lang we nog moeten opbinden en dieven, oogsten en water geven komen we niet toe aan wieden. Maar nu wel. Niet schrikken, het koolvak afgelopen donderdag:

 

Kun je nagaan, dit vak was begin augustus echt brandschoon. We hebben toen de late kolen in dit vak geplant (en wat winterprei).  Met wat meer regen en een nog lekker warme grondtemperatuur ziet dat er 7 weken later dus zo uit. Er liggen wel repen gronddoek tussen maar ik kwam er ook wat tekort. En het is geen waterdicht systeem, dat is duidelijk.

Het voordeel is dat je wel ziet waar je blijft. En een paar uur, 2 volle kruiwagens en een tintelende hand later (omdat ik vol in een brandnetel greep) ziet het er dan zo uit:

 

Zo,  er is weer wat meer overzicht. We kunnen de prei en de afzonderlijke kolen weer herkennen. Sterker nog, we kunnen 2 spitskolen en een Chinese kool oogsten.

En zo gaan we vak voor vak af; schoonmaken en opruimen. Het is een beetje saai werk (verstand op nul en blik op oneindig) maar het schoont zo lekker op. En in mijn hoofd komt er daardoor ook ruimte. Voor plannen en ideeën. En nu ik het geraamte van de tuin weer een beetje begin te zien valt het me op dat er plek is voor nog een paar frambozen, dus die ga ik stekken. En de bramenstruik hebben we verwijderd dus daar is plaats voor een fruitboom.

Na goed overleg hebben we besloten er een Opal-pruim te zetten, deze vroege pruim is een mooie aanvulling op onze late Reine Victoria. Sterker nog, we hebben het boompje ook al gekocht. Ze staat in pot en dat betekent dat we haar jaarrond kunnen planten (met kale wortels kan dat alleen wanneer ze in winterrust). De grond is nog lekker warm, en ondertussen ook vochtig genoeg. Er is plaats en we hebben tijd en ruimte om het helemaal goed te doen (groot gat, vullen met potgrond, paal erbij, planten, aanbinden).

Ik durf het bijna niet te zeggen maar ik heb ook al zaden gekocht (gevalletje uitverkoop met geweldig leuke soorten en rassen als een extra winterharde savooikool, roze korenbloemen, een nieuw ras snackkomkommers, roodbruine zonnebloemen, etc.). Ik denk al een klein beetje aan volgend jaar.

Ik krijg trouwens van mensen ook al weer vragen en bestellingen van zaden (en ik herken dat dus 🙂 ). Ik heb het in mijn vorige blog al gemeld, er komt dit jaar inderdaad ook weer een zadenlijst, maar dat gaat zeker nog wel een week of 5 duren (en dat worden dan nog 5 enorm drukke weken). Zodra ik een datum kan melden zal ik dat hier doen. En dat brengt me gelijk bij de mededelingen. Want Augus (die ondertussen ‘eigenaar’ is van deze website) werkt verder aan een nieuwe website. En hij heeft voorgesteld om een ‘webwinkeltje’ voor de zadenlijst te openen. Dan kan die gewoon het hele jaar open blijven. En het is helaas wel iets minder persoonlijk, maar het gaat me heel veel tijd schelen (want ik hoef niet meer zelf te mailen, uit te rekenen, etc.). Ik vind het een beetje spannend, dat wel.

Ook spannend; instagram. Ik vind het eigenlijk wel grappig. Leuker dan facebook (of misschien is makkelijker een betere omschrijving). Toch heb ik nog vragen. Voor wie me daar of via facebook volgt: ik plaats nu automatisch elk bericht op instagram ook op facebook, maar dat zijn best veel berichten. Vinden mensen dat wel leuk? Of liever niet? Of liever alleen wanneer ik denk dat het voor beide geschikt is?

Ik had ook bedacht om elke keer dat ik op de tuin ben een foto te plaatsen van iets wat ik op die dag heb gedaan. Is dat leuk? Aan het einde van volgend jaar kan er dan een heel tuinjaar staan, een soort jaarkalender van wat ik wanneer in de tuin doe. Ik maak graag foto’s, en ik heb mijn telefoon altijd bij me. Dus een foto is snel gemaakt. En dat zijn dan weer andere foto’s dan de foto’s die ik op mijn website plaats. Even een voorbeeld:

Met telefoon:

 

En met fototoestel:

 

Voor instagram is de kwaliteit van de foto iets minder belangrijk, op zo’n klein scherm kan ik zelf de foto’s ook niet zo goed zien (kippig is een understatement). Maar het is wel leuk om daar bijvoorbeeld te laten zien welke pepers, paprika’s, bloemen en groenten groeien of bloeien of geoogst worden. Je kunt er zelfs al een beetje zien welke soorten er wellicht in de zadenlijst kunnen komen te staan.

Oh ja, nog even over de foto’s: het is de peper Habanada. Leuke naam! Ziet eruit als een zeer hete habanero maar is helemaal niet pittig, zelfs zachtzoet van smaak.

Afijn, uiteindelijk word ik toch nog een soort van modern 🙂

Nu snel naar de tuin, onze target van vandaag is het aardbeienvak opruimen en schoonmaken; overbodige en vastgegroeide stekken weghalen, onkruid eruit halen, en wat bedekking voor de winter rondom de planten draperen.

Nog één foto; ik brak vorige maand mijn tuinvaas, ik bleef erachter haken met de oude maïsstelen die ik opruimde. Het is wellicht ook niet handig om op de volkstuin een glazen vaas te gebruiken. Op mijn verlanglijstje staat een vaas van plastic, maar het is vroeg genoeg om die komende winter of volgend voorjaar te zoeken. Tot die tijd gebruik ik maar een kleine gieter als vaas, dat gaat ook (al zit het handvat wel een beetje in de weg).

Pompoentjes, en Dahlia’s als plukbloemen; het wordt dus echt herfst.

 

Half vol

De laatste warme dagen. We genieten daardoor misschien nog wel extra van de tuin. Als het vanaf het weekend kouder wordt en gaat regenen is er nog tijd genoeg om te beseffen dat de zomer voorbij is en de tuin steeds leger wordt.

Nu, met dit mooie weer, is het glas nog half vol, en zien we de tuin nog door een zonnige bril. En kijken we vooral wat er nog wel is. Zoals deze klimmer Mina lobata, die nog volop bloeit tegen de achtergrond van een strakblauwe lucht:

 

En doordat de grond nog lekker warm is kiemden de zaden voor de herfst-saladebak binnen een week:

 

Ik had misschien beter eerst water kunnen geven en dan pas een foto kunnen maken, in plaats van andersom, maar dat is achteraf praten. Ik liet in mijn vorige blog zien welke zaden ik breedwerpig in deze bak ging zaaien. Binnen een week kiemen er slazaailingen, rucola, mosterdblad, tuinkers en winterpostelein. Ik hoop dat we  over een week of 6 tot 8 de eerste saladeblaadjes kunnen oogsten.

We wedden natuurlijk niet op één paard. We hadden 2 weken geleden ook al wat soorten in een zaaitray voorgezaaid:

 

De mosterdbladzaailingen, winterandijvie, rucola en wintersla kunnen volgende week in de kas worden uitgeplant. Nu nog even niet want de kassen staan nog vol; met dit heerlijke weer zijn we vooral buiten, wat er in de kas gedaan moet worden bewaren we voor regenachtige dagen. Maar vanaf dit weekend gaan we tomatenplanten ruimen. En de komkommerplant mag eruit (want zit net als de meloen stijf onder de meeldauw). De pepers en paprika’s mogen nog blijven staan want daar valt nog genoeg uit te oogsten.

Ook de buitencourgettes hebben al meeldauw. We hebben de planten deze week geruimd, ook omdat we nu volop kunnen oogsten van de 3 planten die we begin juli zaaiden:

 

Dit blad is nog frisgroen, en de planten hebben we opgebonden zoals we dat in de tuin van Villa Augustus hebben gezien. De ‘hoofdstam’ is aangebonden aan een stok van iets meer dan een meter hoog. Je kunt nog net een courgette langs die hoofdstam zien (het ras Lebanese White, nog steeds ons meest favoriete ras).

Dit blad blijft trouwens niet heel lang zo mooi hoor, nu het echt vaker en langer gaat regenen zullen ook deze planten het wat moeilijker krijgen. Maar we hopen er toch in ieder geval nog een week of 2 tot 3, misschien zelfs 4 (afhankelijk van het weer), van te kunnen oogsten.

Waar we ook van genieten zijn de frambozen:

 

Er is er nog geen framboos mee naar huis genomen dit jaar, alles wat we tot nu toe hebben kunnen oogsten hebben we bij de planten opgegeten. Ze zijn heerlijk!!

Dan nog 3 mededelingen:

Ik heb op de website van Pokon een blog geschreven. Het vorige blog schreef ik daar over het oogsten van zaden van eenjarige bloemen. En omdat dat iets is wat ik zelf heel leuk vind, en heel handig, en heel voordelig, heb ik dit keer iets geschreven over het zelf oogsten van zaden van  groentenMet mooie fotocollages, vind ik zelf. En aan het einde van dat blog vraag ik of mensen het willen laten weten wanneer ze ook nog iets willen lezen over het oogsten van zaden van vruchtgewassen en/of kruiden. Want soms is het  gokken wat ik denk dat mensen leuk zouden kunnen vinden om te lezen. Ik heb al zoveel geschreven, op deze website en op die van Pokon, dat ik soms flink moet verzinnen wat een leuk onderwerp is (waar ik niet al eerder over schreef). Alle tips zijn dus welkom!

Dan nog even over het zelf oogsten van zaden: ja, er komt nog een (wel wat kleinere) zadenlijst dit jaar 🙂 .  Ik ben op dit moment heel druk met oogsten, beschrijven, verpakken, labelen, etc.. Ik verwacht dat het nog wel een week of 6 gaat duren voor de lijst klaar is. Maar ik meld het alvast maar even voor de mensen die er interesse in hebben.

En zo wil ik ook nog één keer melden dat ik naast een facebookpagina nu ook een instagramaccount heb. En ik begin nu een beetje te begrijpen wat het nut ervan is en wat ik er mee kan. Ik maak elke dag dat we in de volkstuin zijn wel foto’s, mogelijk voor een blog of een pagina of om te bewaren. En nu plaats ik dus elke dag dat we in de tuin zijn een foto op instagram, De laatste foto’s die ik heb geplaatst zijn van de stamsperziebonen die we konden oogsten, van de Zinnia elegans Inca, van een Dahlia, en een foto van de Salvia Naomy Tree. Straks gaan we weer naar de tuin, ergens vanmiddag plaats ik weer foto. Terwijl we nog in de tuin zitten laat ik zo even snel iets zien van wat we doen of oogsten of wat er bloeit of groeit 🙂

De laatste 3 foto’s van dit blog plaats ik om even te laten zien hoe wraakzuchtig planten kunnen zijn:

Even in het kort; ik heb teveel potten. Dat is altijd wel duidelijk, maar dit jaar nog meer, dankzij de droogte van deze (verder wel echt heerlijke) zomer. En ik heb Ruud beloofd daar ernstig mee te gaan minderen. En dus hadden we besloten dat er 2 Brugmansia’s weg moesten.

Ik heb van 2 mensen een mail gekregen dat ze onze witte en gele Brugmansia wel willen adopteren. En daar ben ik blij mee, dan is het makkelijker om ze weg te doen dan wanneer ik ze bij de composthoop neer zou moeten zetten. Voor die 2 personen; neem maar contact met me op, dan kunnen we afspreken wanneer ik ze terug ga snoeien en ze opgehaald kunnen worden.

Maar ze hebben ons wel gehoord. Ik heb het dan over de Brugmansia’s. Ruud en ik hebben blijkbaar te dicht bij de planten gestaan toen we overlegden dat ze weg moesten. En nu zijn ze boos. Zo zijn zo pissig dat ze ons willen laten voelen dat je zo echt niet met Brugmansia’s om kunt gaan. Dat we eigenlijk heel slechte ‘ouders’ zijn, dat we ‘onze kinderen’ zo maar weg doen.

Ze hebben ongetwijfeld samen afgesproken dat ze ervoor zullen zorgen dat we spijt krijgen van onze beslissing! En dus bloeien ze dit jaar langer en rijker dan ooit tevoren. Foto’s:

Deze witte Brugmansia bloeit al sinds half juni met een constante stroom nieuwe bloemen.

 

Ja, au!! Ik weet het. En deze gele Brugmansia is wat later gaan bloeien en bloeit meer in etappes. Maar deze laatste etappe wrijft ze het er nog even in, wat we gaan missen:

 

Ruim 2 meter hoog, bijna 2 meter meter breed en meer dan 100 bloemen van meer dan 20 centimeter lang.

Zucht.

Heb ik spijt? Nee hoor, want deze planten zijn echt niet niet te tillen, ze zouden naar huis en vervolgens naar zolder moeten worden gesjouwd en daar zijn ze veel te groot en te zwaar voor (ze staan in 60-liter speciekuipen).

Maar we vinden het wel jammer, zelfs Ruud (jawel!). Ik opper voorzichtig: “Zal ik er stekken van nemen? Die zijn makkelijk te verplaatsen en nemen deze winter weinig plaats in. Dan mogen ze volgend jaar in een grote pot of desnoods in de volle grond staan. Dan zijn ze natuurlijk wel kleiner en bloeien wellicht ook iets minder lang. Maar dan hoeven we ze niet meer te jouwen. En kunnen we ook weer gewoon naar zolder. Maar hebben we toch Brugmansia’s”.

Het was een vrij lang betoog, maar Ruud vond het eigenlijk gelijk best een goed idee. Ik was bijna verbaasd. Vandaag even stekken zoeken en nemen. En dan zullen we gelijk de Brugmansia’s bedanken dat we zo lang van ze hebben mogen genieten. En dat we goed voor hun kinderen gaan zorgen!

 

 

Allegaartje

Ik zit in een inmaakfase. Dat ligt niet alleen aan mij maar het komt ook door alle oogst; een mens moet er tenslotte ook wat mee.

Ik heb zeker 15 tot 20 inmaakboeken en ik probeer naast de favorieten ook altijd nog wat nieuwe recepten uit. Ooit moet ik uit mijn verzameling inmaakboeken nog eens de leukste recepten halen en op de inmaakpagina toevoegen (er zitten bijvoorbeeld boekjes tussen uit de jaren 70 en 80 die ik op de kop heb getikt in de kringloopwinkel en die al lang niet meer in de winkel te koop zijn).

Het resultaat van wat nieuwe ´inmaakprobeersels´ liet ik al op facebook en instagram zien; ik heb alleen deze week al 4 verschillende soorten inmaak gemaakt;

  • gemalen chilipepers in zout (waardoor het een soort sambal oelek wordt, erg handig/bruikbaar, recept moet ik nog opschrijven )
  • een heerlijke luxe appel/peren-compote met noten (erg geslaagd, vinden wij zelf, ga ik zeker vaker maken!)
  • stoofpeertjes in rosé met sinaasappel en citroen (lekker fris, recept moet ik nog opschrijven)
  • stoofpeertjes in herfstbokbier (en dat is hier wel een nieuwe favoriet, wat een lekkere, ‘herfstige’ peertjes!)
Van links naar rechts stoofpeertjes in herfstbokbier, luxe appel/peren-compote en stoofpeertjes in rosé met citroen en sinaasappel

 

En zo vliegt de zomer voorbij. Het is nog steeds zulk lekker weer dat het niet opvalt dat de herfst al heel dichtbij is. We kunnen dankzij deze mooie nazomer lekker vaak naar de tuin, en er is daar ook nog meer dan genoeg te doen. Er groeit en bloeit nog van alles en we oogsten elke dag wel een emmer vol groenten, van bonen en worteltjes tot bieten en knolvenkel. De pompoenen zijn mee naar huis, en de laatste appels en peren. We plukken nog frambozen, maar de bramen zijn klaar en de takken die vrucht hebben gedragen mogen teruggesnoeid worden

Op de foto hieronder een verhoogde bak die ik gevuld heb als ‘mooie moestuinbak’; een allegaartje van maïs, snijbiet, andijvie, palmkool, basilicum, dille en rucola, met daartussen vrolijk bloeiende Zinnia’s (begin juli gezaaid, zelfs dat is dus mogelijk!), Tagetes, Cosmos en Ipomoea (als je op de foto klikt zie je die in groot formaat):

 

Ik heb een paar maanden geleden eens een aantal pagina’s geschreven over zo’n mooie moestuinbak, en deze bak heb ik ingericht en geplant met soorten die ik kon gebruiken voor foto’s voor die pagina’s (en tegelijkertijd wilden we er natuurlijk wel ook gewoon uit kunnen oogsten 🙂 ).

En dit is het resultaat. Ik heb vast wel eens eerder gezegd dat ik fan ben van de combinatie van de bloemkleuren oranje, geel en rood, bij voorkeur met donker en/of juist geelgroen blad. We hebben dan ook in alle opzichten veel plezier van deze bak gehad dit jaar! En nog steeds, deze foto vandaag gemaakt:

 

De oranje Zinnia’s, gele Bidens (ook in juli gezaaid!) vind ik zelf erg vrolijk bij de donker blauwgroene palmkool en de maïsplanten erachter. En links achterin zie je de dieprode bloemen van zaailingen van Salvia Royal Bumble.

Volgend jaar weer!! Weer geel, oranje en rood? Dat zou ik best willen! Maar ik heb ook een zwak voor kleuren die zogenaamd vloeken; roze met oranje bijvoorbeeld. Of contrasterende kleuren, zoals oranje met blauw en geel met paars. En ik heb zelfs ook een wat meer beschaafde tuin-kant; rood met wit en grijsgroen blad.

Ik ga er eens over verzinnen, leuke combinaties met paarse boerenkool of donkerbladige basilicum, of bonte sla, lilabloeiende bonen, etc., er is zoveel leuks te bedenken.

Oftewel; ik begin al aan 2019 te denken. Elk jaar hetzelfde liedje: als de zomer ten einde komt ben ik al aan het plannen en verzinnen voor een nieuw jaar; meer uien, minder koolrabi, genoeg bonen voor Ruud, geen zomerkool meer in een verhoogde bak (veel te droog dit jaar), juist wel veel winterkool in een bak (want die doen het nu geweldig goed). Misschien wat meer tomaten en wat minder paprika’s. En vooral veel Dahlia’s langs de rand van de tuin. Want dat is ons wel erg goed bevallen. En minder potten, dat heb ik Ruud (en eerlijk gezegd ook mezelf) beloofd.

Voor morgen staat het schoonmaken van de kruidenbak op het programma. De verhoogde bak waar sla in heeft gestaan heb ik gisteren leeg en schoon gemaakt, en daar ga ik een mengsel herfst- en wintersaladegroenten breedwerpig in zaaien (ik heb vorig jaar al eens iets over de zomervariant geschreven: de saladebak oftewel polycultuur). Ik heb voor deze herfstsaladebak de zaden al in een bakje gemengd:

 

Het zijn koudebestendige slasoorten als Frisby, Winter Density en Hivert de Tremont, gemengd met soorten als winterpostelein, raapstelen, tuinkers, rucola, mosterdblad en pluksla. In de hoop op een snelle kieming (de grond is nog lekker warm) zodat we er in de herfst, en misschien zelfs ook nog wel een deel van de winter verse blaadjes uit kunnen oogsten. Ik ga in de komende weken/maanden laten zien hoe zich dat ontwikkelt want het is voor mij ook nieuw.

Tot slot nog één foto, van mijn nieuwe liefde (nou ja, dat is overdreven, laat ik het een herontdekte liefde noemen), de Dahlia’s. Nog even genieten van een prachtige nazomerweek!

 

 

Inspiratie

Ik liet vorige week op Instagram een foto zien van Villa Augustus, waar ik samen met mijn zus van een heerlijke Afternoon Tea genoot. Voor wie het nog niet weet; ik heb inderdaad nog niet zo lang een instagramaccount. Of heet het een instagrampagina? Hoe noem je dat eigenlijk? Nou ja, ik ben in ieder geval tegenwoordig heel modern, ik heb facebook en instagram. Ik moet er nog wel mee oefenen en soms weet ik ook nog niet heel goed wat ik er nou precies mee kan doen en wat leuk is om er op te zetten. Alle tips zijn wat dat betreft welkom! Voor wie ze nog niet kent in ieder geval nog even de linkjes: Facebook en Instagram van Diana.

Maar even terug naar het begin; ik was dus in Villa Augustus, een erg leuk restaurant (en hotel) met grote moestuin in Dordrecht. We hebben er heerlijk gewandeld tussen de pompoenen, kolen, kruiden, perenbomen en plukbloemen. Even 2 foto’s ter illustratie:

 

Het was heerlijk om in de nog volle tuin te lopen, er groeide en bloeide nog van alles, en er waren nog heel veel jonge, late groenteplanten uitgeplant. We hebben er veel inspiratie opgedaan. Ik moet bijvoorbeeld morgen nodig gaan zaaien; veldsla, wintersla, winterpostelein, weeuwenteelt bloemkool en -spitskool, winterandijvie voor in de kas. Wat mosterdblad, en de rucola niet vergeten. En ik zag leuke stapelmuurtjes met kruiden, daar kan ik ook wel wat mee. En ik zag dit:

 

Een rij met courgetteplanten. Elke courgetteplant heeft een stok bij zich waar de plant aan wordt opgebonden. Dat heeft als resultaat dat de planten dus ietwat omhoog groeien en de bladeren daardoor niet op de grond liggen (= minder snel meeldauw in een regenachtige periode?). Daarnaast blijven de courgettes zelf lekker schoon en ze zijn op bijna stahoogte te plukken. En tot slot nemen de planten zo ook wat minder plaats in, en dat is altijd prettig in een moestuin. Oftewel; dat gaan wij ook doen!

Na de thee met lekkers kwamen we erachter dat achter het restaurant ook nog een winkeltje is; er wordt groenten/kruiden/fruit verkocht uit de moestuin. En ook nog wat leuke spulletjes, en lekkere hapjes. En boeken. Och, en ik heb toch zo’n zwak voor boeken.

En dus zocht ik als herinnering aan deze leuke dag (voor zover ik een smoes nodig heb) een boek uit. Het werd het boek ‘Meer smaak uit eigen tuin’ van James Wong. Een leuk boek! Want vrolijke foto’s en een duidelijke boodschap; uiteindelijk is bij alles wat je teelt de smaak het belangrijkst. En daar ben ik het helemaal mee eens. Maar tegelijkertijd ben ik ook best kritisch en eigenwijs (Ruud kucht).

Ik heb het boek nog lang niet uit, maar ik ben er wel al in begonnen. En terwijl Ruud de krant leest moet hij aanhoren wat er naar mijn mening niet klopt aan sommige uitspraken in het boek. Zoals het kopje ‘Weg met de kas’. Met de bewering dat er in een kas tot wel 40% minder licht is en daarmee 40% minder smaak. Ik heb geen verstand van die 40% maar het lijkt mij overdreven (tenzij de kas  echt heel vies is, of voor een deel niet van glas, of overwoekerd door een metershoge druif). En als de zon schijnt werkt die toch bijna als een vergrootglas in de kas, dat lijkt me licht genoeg? En dan heb ik het nog niet over het nut van een kas in een regenachtige zomer. En in de winter. En trouwens; niemand maakt mij wijs dat mijn kastomaten minder lekker zijn!

“Maak je niet zo druk”, zegt Ruud achter zijn krant vandaan. Een uurtje later begin ik een nieuw betoog: “Nou zeg, hij schrijft dat aardappelen, uien, doperwtjes, pastinaken en radijsjes niet in het boek worden beschreven omdat ze voor hem niet de moeite van het telen waard zijn in zijn kleine tuin. Omdat de opbrengst te klein is, of omdat de smaak niet veel verschilt van dezelfde groente uit de winkel. Maar zelf geteelde aardappelen zijn toch heerlijk, en ze geven best een goede opbrengst. En ik proef toch een groot verschil tussen een radijsje uit de winkel en een dubbel-pittig exemplaar uit eigen tuin. Dan heb ik het nog niet over de smaak van een vers geoogst doperwtje uit eigen tuin dat je ter plekke rauw opeet. En hij vindt het wel de moeite waard om zelf kaki’s en truffels te proberen, dat is wel vreemd”.

Ruud zegt alleen: “Dan had je het boek niet moeten kopen”. Ik antwoord nog: “Ik vind het een heel leuk boek, ik ben het alleen niet altijd met de schrijver eens”. Ruud zegt: “Vertel mij wat nieuws”, en er achteraan komt nog: “Als je het zoveel beter weet, schrijf dan zelf een boek”.

Ik kan tegen zoveel logica (en zo kort en bondig geformuleerd ook) niet op. Ik geef het op en lees in stilte verder. En zoals ik al zei; het is een heel leuk boek, met ook heel veel leuke wetenswaardigheden, handige tips, mooie foto’s, etc.. Een aantal van die tips ga ik zeker volgend jaar eens testen. Zoals de jasmijnspray, misschien ook de aspirinespray. En ik ga zeker de frambozenazijn uit het boek maken. Oh, en ook heel leuk is de peer in een fles. En er worden goede rassen aanbevolen. En ik ben gelijk ook heel benieuwd naar zijn boek “Grow your own drugs”, met allerlei tips voor middeltjes uit eigen tuin, tegen slapeloosheid, insectenbeten, koude voeten, etc.. Er schijnt ook een tv-programma op te zijn gebaseerd en wellicht wordt dat binnenkort op een Nederlandse zender uitgezonden. Dat zou ik leuk vinden!

“Misschien weet hij ook een tuinmiddeltje tegen prikkelbaarheid tijdens de overgang”, zegt Ruud en schiet in de lach.

 

Tot slot nog even:

Ik heb op de website van Pokon een blog geschreven, over hoe makkelijk en leuk het is om zelf zaden te oogsten van eenjarigen, met foto’s van wat voorbeelden: Zaden oogsten van eenjarigen

En dan nog even deze foto:

 

Deze stoofperen (Gieser Wildeman) hebben we gisteren geoogst. En we hebben nog 15 potten stoofpeertjes in rode wijnsiroop op zolder staan. Wat te doen met al deze peren? Ruud heeft direct na de foto al 3 emmers weggegeven aan 3 tuinburen. Zo, daar was hij mooi vanaf. De andere 3 emmers staan in de gang, zondag wordt peren-kookdag. En wat ik ga maken? Ik heb rosé gekocht, en witte wijn, gember, rietsuiker, honing, vanillestokjes, minneola’s, anijs en bruin bier. Allemaal ingrediënten die (denk ik) smaaktechnisch gezien wel bij peren passen. En ik ga 3 verschillende inmaakrecepten uitproberen. Ik laat later weten welke lekker genoeg zijn voor in de lijst met inmaakrecepten.