Het einde in zicht

Het jaar is bijna afgelopen. En ik ben al ruim 2 weken niet naar de volkstuin geweest. Ik begin haar te missen.

Maar ik heb er simpelweg geen tijd voor. De zaaiagenda moet af. En daar hebben Laura en ik nog 5 dagen de tijd voor. Ik hoop van harte dat we het halen, dat willen we heel graag. Maar dan worden het nog 5 heel drukke dagen. Ik word wakker met de agenda en ik ga er mee naar bed. Ik droom er ook van, van plantafstanden, kroppen sla en van te vroeg gezaaide prei. Het wordt tijd dat het einde in zicht komt. Zodat we er niet meer lange dagen aan hoeven te werken maar de agenda volgende maand zelf heerlijk in gebruik kunnen nemen. Ook hier willen we iedereen die de agenda al heeft besteld hartelijk danken voor de bestelling en het vertrouwen!!

De laatste schema’s en iconen worden gemaakt en daarna gaan we nog zorgen voor een legenda, register, voorwoord en nawoord. Ik heb deze week op de betreffende pagina nog een stukje over de voortgang geschreven en wat foto’s geplaatst:  Zaaiagenda voor de Moestuin

En tot slot nog even voor alle duidelijkheid: de agenda kan vanaf nu via de website van Laura worden besteld voor levering vanaf 24 januari (met wellicht een heel korte uitloop want we zijn ook afhankelijk van de drukker). Tot slot nog even een foto van de voortgang:

 

Afijn, ik kan dus bitter weinig over de moestuin vertellen. Behalve dan dat ik blij ben als dat ik volgend weekend naar de tuin kan gaan. Zou ze mij ook hebben gemist? Ruud zegt dat het er kletsnat is. Hij gaat ook niet zo vaak naar de tuin want hij helpt mij (of zorgt voor de randzaken in deze weken zoals de boodschappen en de was). Maar hij gaat soms wel even naar de tuin om wat te eten te halen: wat pastinaken, een prei voor door de nasi, de laatste bietjes. Of een savooikool: 

Zelf heb ik zowaar wel nog even tijd gehad voor de Brugmansia waar ik voor alle zekerheid een stek van heb genomen:

 

Een Brugmansia is net onkruid; als je een takje afknipt, de grotere blaadjes wegknipt, het takje schuin onder een knop afsnijdt en haar haar bij kamertemperatuur in een glas water zet, krijgt ze binnen enkele weken al worteltjes. En dus werd het tijd om haar in een pot met potgrond te planten. Ruud heeft de pot (die je erachter ziet) met potgrond gevuld en die uiteraard eerst een paar dagen op kamertemperatuur laten komen (anders zou de stek wel erg schrikken, in ijskoude potgrond). Ondertussen staat de stek al weer een paar dagen in de grond, en direct begint ze al een nieuw blaadjes maken (want nu krijgt ze weer voeding).

Het is bijna niet voor te stellen dat zo’n stekje komende zomer voor zoiets als dit kan zorgen:

 

Tot slot van dit korte blog (want ik moet verder hé, ben ondertussen in de laatste controle bij de R van Raapstelen) wil ik nog even de link geven naar het blog dat ik op de website van Pokon heb geschreven over de (soms lastige) keuze tussen rassen met enkelbloemige bloemen en rassen met dubbelbloemige bloemen: Enkelbloemige bloemen . Met lekker vrolijke zomerse foto’s, daar heb ik in deze donkere dagen altijd wat meer behoefte aan. Ik ben ook zo blij dat ik deze week op de late avond nog even een aflevering van Gardener’s World uit augustus terug kon kijken 🙂 . Als opwarmertje. Want ik ga wellicht volgend weekend al tuinbonen zaaien in de kas. Ik zou het in ieder geval graag willen. Sommige mensen steken vuurwerk af met nieuwjaar. Sommige mensen duiken in de zee. Ik krijg een onbedaarlijke zin in het zaaien van tuinbonen. Ieder z’n ding.

Tot slot nog een foto van het dessert van tweede kerstdag. Eerste kerstdag heb ik gewoon aan de agenda gewerkt en aten we een gebakken aardappeltje met gebakken eitje (ook lekker trouwens). Maar tweede kerstdag hebben we uitgebreid met familie gevierd. Met als slotstuk dit dessert. De kleinkinderen hebben het versierd:

 

Een meringuetaart met hazelnoten en chocolade met verse bramen, frambozen en blauwe bessen (ja, helaas dus in de winkel moeten kopen). Het was makkelijk te maken, leuk om te versieren en ook nog eens heel lekker. Zodra de agenda af is beloof ik het recept op de website te zetten.

Iedereen een fijne jaarwisseling gewenst!

 

Uitslag win-actie

Dit keer geen tuinblog maar de melding dat de mogelijkheid tot inzenden voor de win-actie is gesloten.

Voor wie het heeft gemist: Laura en ik zijn al enige maanden bezig met het maken/schrijven van een Zaaiagenda voor de moestuin. Het verhaal over de totstandkoming en de voortgang kun je hier vinden: Zaaiagenda voor de moestuin.

En we zijn zo blij met alle positieve reacties en intekeningen voor de Zaaiagenda-in-wording dat we vorige week besloten om 3 agenda’s weg te geven. En om een agenda te winnen konden mensen raden hoeveel bonen er in deze pot zaten:

 

We zijn zo ongeveer verbijsterd en ook heel erg blij met zo enorm veel inzendingen!! En iemand heeft het getal tot op het boontje nauwkeurig geraden (en 2 andere mensen zaten er respectievelijk slechts 1 en 3 boontjes vanaf). En dat is heel knap, of wellicht is gelukkig een beter woord. Want dit zijn de bonen, even uit de pot gestort:

 

Best veel hè? Daar kan ik wel een paar jaar van zaaien. En daar is vooral Ruud dan weer erg blij mee 🙂 . En ja, ik heb ze ook echt allemaal geteld. Twee keer zelfs (voor alle zekerheid).

Omdat de agenda via de website van Laura besteld kan worden en daar ook de wedstrijd is gehouden kun je daar dan ook de precieze uitslag en de winnaars vinden:

Win een zaaiagenda

En om nu ook dan maar gelijk iets over de voortgang te vertellen: ik kan melden dat de eerste grote controle van alle schema’s klaar is. Hoera!! Ik geef het eerlijk toe, ik heb de vlag uitgehangen en een flesje champagne opengemaakt. Want het was een enorm karwei, van alle 175 soorten die in de agenda staan informatie opzoeken, controleren, interpreteren en vervolgens in periodes indelen zoals ik ze zelf zou zaaien en planten.

Laura gaat nu aan de slag met mijn 113 pagina’s tellende document met aanpassingen, verbeteringen en overwegingen. En als dat klaar is gaat zij 12 mooie foto’s voor de 12 maanden uitzoeken, maakt ze pagina-indelingen, begint aan een register, bestelt verzenddoosjes, etc.. En tegelijkertijd begin ik aan de 2e grote controle, waarbij ik elke soort nogmaals controleer maar ook het hele jaar in de agenda volg en bedenk of alles klopt en logisch is en elkaar opvolgt.

En daarna? Dan zijn we een heel eind en gaat het om de afwerking. We willen de agenda op 24 januari (onze streefdatum) gedrukt en in huis hebben. Maar dan hebben we dus nog heel wat te doen want de agenda moet op 4 januari bij de drukker liggen. Ik vrees dat ik de komende weken weinig of niet op de tuin zal komen. En dat is niet erg, want Laura en ik zitten zo ‘in de agenda’ dat we het ook af willen hebben als volgende maand tuinseizoen 2019 langzaam begint. Sterker nog, morgen (21 december) is de kortste dag. Voor we het weten begint de lente 🙂 .

Het zullen hier drukke kerstdagen en een onrustige jaarwisseling worden, met veel te doen en weinig te melden over de tuin. En met een agenda op komst waar we heel trots op zijn!

Ik wens iedereen alvast fijne kerstdagen en een mooi uiteinde! En natuurlijk een gezond en gelukkig 2019, en iets minder belangrijk, maar toch ook: een prachtig tuinjaar!

 

Cadeautjes

De kerstdagen komen steeds dichterbij. Volgende week begint de winter, het is koud en daardoor is het vaak geen tuinweer. Maar woensdag troffen we een prachtige dag; koud maar zonnig en windstil; Een echte tuindag!!

Eerst even een foto van de bomen die langs de weg naar de tuin staan. Ik vind bomen in de zomer mooi maar in de winter prachtig. Ik hou van het silhouet van kale takken, en de bast van bijvoorbeeld berkenbomen en platanen zijn in deze tijd prachtig. En deze vind ik ook altijd zo mooi:

 

Via het pad links van de bomen fietsen we altijd naar de tuin. Daar waar de auto’s over een bruggetje rijden gaan wij rechtsaf het tunneltje onderdoor en vervolgens linksaf; en daar ligt het volkstuinencomplex al. Maar nog even over de bomen: ik moest het zelf opzoeken want ik ken ze niet bij naam; het blijkt de Grauwe Abeel te zijn. Maar ik noem deze bomen altijd “De bomen met de Egyptische hiërogliefenogen”.

 

Sommige bomen hebben er best veel. Ik kan er nooit langs rijden zonder die ogen te voelen 🙂

Afijn, een paar minuten later waren we bij de volkstuin. Ruud ging verder met schoonmaken en opruimen, vak voor vak onkruid en plantenresten verwijderen. En ik had bedacht de frambozen te snoeien. Dat is altijd een lastiger klusje dan ik van tevoren bedenk, door de stekels en doordat het lastig is om tussen de takken te komen en de ongewenste uitlopers weg te steken. Ik heb er foto’s van gemaakt en er een blog over geschreven op de website van Pokon: Frambozen snoeien

Het mooie weer was al een cadeautje. Maar ik kwam ook nog een cadeautje tegen toen ik het snoeiafval naar de algemene compostbak bracht:

 

Iemand heeft coniferen gesnoeid en dat snoeiafval op de composthoop gegooid. En daar ben ik heel blij mee! Ik pak een kruiwagen en snoeischaar knip alle bruikbare delen af. Want het maakt een mooie natuurlijke bodembedekking onder de blauwe bessen.

2 uur later:

Het is nu nog vers maar het zakt vanzelf over een paar weken wat in. En dan houdt het onkruid tegen, het houdt vocht in de bodem vast (en daar houden blauwe bessen van), het activeert het bodemleven, en heeft een neutrale pH. Een win-winsituatie dus 🙂

Al met al was het een vruchtbare dag. We hebben nog wat sla geoogst, een paar pastinaken en wat bieten. Die laatste zijn maar klein, maar nog keihard en ongetwijfeld erg lekker. En het is een mixje van kleuren. Ik ga er met deze bietjes oefenen voor het kerstdiner. Ik wil er een voorgerechtje van maken:

 

Als het wat wordt zal ik het laten zien.

En dan tot slot de mededelingen. Ik heb wederom weinig tijd gehad voor de website maar ik heb 2 pagina’s (in de database van eenjarige bloemen) bijgewerkt. Als iemand er nog een fout in ziet hoor ik het heel graag!

Alle tijd die ik heb besteed ik nu aan de zaaiagenda. En die begint steeds vastere vormen aan te nemen. Maar er is ook nog heel veel te doen.

En ik heb iets heel leuks te melden: Laura en ik hebben bedacht dat we 3 agenda’s cadeau willen geven. En daarom hebben we een win-actie bedacht. Je kunt daar meer over lezen op de pagina over de agenda, onder de stukjes die ik al eerder schreef, bij de datum 14 december: Zaaiagenda voor de moestuin

 

Oogsten en opruimen

Ik wil eerst even mijn saladebak laten zien:

Deze foto maakte ik afgelopen woensdag. De herfst-/wintersaladebak is nog steeds groen. Elke week maken we een maaltijdsalade met blaadjes uit deze bak. Er zit een mengsel in van (winter)sla, rucola, tuinkers, mosterdblad, veldsla en winterpostelein.

Ondertussen moeten we wel wat selectiever oogsten, want er groeit ook wel wat vogelmuur tussen. Dat kun je trouwens ook eten. Maar wij vinden het in ieder geval een groot succes en voor herhaling vatbaar. Wellicht heeft de mooie herfst met relatief warme temperaturen dit jaar ook meegeholpen, maar dat zien we volgend jaar wel, want dan gaan we zeker weer zo’n wintersaladebak maken.

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar kerst komt dichterbij 🙂 . En dus denk ik al na over het menu. Want ik houd nu eenmaal van koken. En met kerst wil ik altijd graag ook nog iets uit eigen tuin eten. Gek hè?

Het maakt de niet-tuinierende visite niks uit als ik zeg dat de bietjes nog vers uit eigen tuin komen, of dat de rucola een paar uur voor het eten uit eigen tuin is geknipt. Het klinkt ook heel gewoon, je kunt ze nu toch ook gewoon in de winkel kopen? Maar moestuinders weten hoe bijzonder het is om in de donkerste dagen van december in een koude en bijna kale tuin pastinaken op te graven. Of hoe leuk het is om dan nog snijbiet te oogsten.

Ruud is aan het schoonmaken. Bak voor bak maakt hij leeg:

 

Maar eerst vroeg hij aan me wat er in welke bak schoon kon worden gemaakt (ja, heb ik toch mooi voor elkaar, hè). Want de afrikaantjes, zinnia’s en laatste (onvolgroeide) worteltjes mochten weg. Maar deze bietjes mogen nog blijven staan. Ruud zegt dat hij ze echt heel klein vindt en verzekert me dat hij ze met heel veel liefde op de composthoop wil gooien. Maar ik zie er een leuk voorgerecht in:  geroosterd bietjes met geitenkaas en walnoten, misschien wel in een terrine, of als ‘tartaar’. Het zijn ook nog verschillende kleurtjes, dus misschien kan ik met 2 of 3 van die kleine bietjes ook nog wel een leuk hapje maken. De bietjes blijven dus nog 2 weken.

Ondertussen, op de tuintafel:

2 patissons zijn belaagd door de vorst en redden het niet langer. Maar deze liggen er ook nog:

 

Twee heel kleine pompoentjes van het ras Blue Kuri, nog helemaal goed! In tegenstelling tot de patisson die ervoor ligt en niet alleen al is aangetast door de vorst maar het zelfs al helemaal heeft begeven. Ik zie Ruud al aankomen met de compostemmer waar hij alles in wil schuiven maar ik weet de 2 kleine Blue Kuri’s nog net te redden. Want ik zag ook ergens een leuk recept voor een salade van pompoen met cranberry’s en pistachenoten. Of toch die met hazelnoten en sinaasappel? Zucht, het wordt tijd dat ik goed over het kerstmenu na ga denken 🙂

Ik heb deze week helaas geen tijd gehad voor de website, op deze na: Agastache (in de database van eenjarige planten).

En dat komt omdat ik het heel druk heb met de Zaaiagenda voor de moestuin die ik samen met Laura aan het maken ben. Er is een nieuwe deadline, we moeten die op 7 januari bij de drukker hebben aangeleverd (als we willen dat de agenda op 24 januari tastbaar en in grote getale voor ons ligt 🙂 ). En dat betekent nog heel veel werk (of eigenlijk schrijf ik beter ‘héél veel werk). Alles moet kloppen, en er komen wat inhoudstechnische dilemma’s op onze weg. Ik heb daar op de Pagina van de Zaaiagenda iets over geschreven (onder de vorige stukjes, op datum). En je kunt daar ook deze foto zien:

Mijn werkomgeving 🙂 . En je ziet op tafel een voorbeeldpagina liggen zoals die in de agenda komt. Op de pagina over de zaaiagenda laat ik voor het een deel van zo’n pagina van dichtbij zien. Zo gaat de agenda dus worden/eruit zien.

Vandaar dan ook maar een kort blog, want ik moet verder. Ik kreeg gisteren de maand maart van Laura (zij zet alles in de schema’s en ik controleer en pas aan, en dat is een goede taakverdeling!). Ik ga vandaag dus verder met ‘maart’. Het is niet alleen heel inspannend maar ook heel leuk om te doen want het geeft bijna een lenteachtig gevoel om na te denken over wat je waar in maart kunt zaaien/planten. En maart is een drukke zaai- en plantmaand, weet elke moestuinder, vooralsnog 21 pagina’s 🙂 .

Tot slot nog een foto die ik deze week maakte van de laatste geoogste worteltjes. Altijd vrolijk, deze gevorkte en/of bijzonder gevormde peentjes uit eigen kleigrond. Lastig schoonmaken, dat wel.