Categorie archief: Tuindagboek 2016

Lente!!

Eindelijk, de lente is onofficieel begonnen (volgende week officieel maar met dit prachtige weer kun je toch niet ontkennen dat het nu ook al echt zo voelt).

Afgelopen week veel verplichtingen en dus 5 hele dagen niet naar de tuin geweest (jaja, het was afzien :-)). En wat een verschillen zijn er dan al te zien. Nog even een foto van vorige week zaterdag:

Zaailingen erwten en kapucijners in kas

De zaailingen van doperwten, kapucijners, peultjes en Lathyrus.

En dan diezelfde zaailingen gisteren, 7 dagen later dus:

Zaailingen na een week

Eigenlijk de meesten wel groot genoeg om uit te planten. Dus is Ruud aan de slag gegaan met het bouwen van klimrekken voor deze planten op het veldje waar de peulgewassen mogen komen.

Dat komt natuurlijk doordat Ruud de bouwer is en ik de zaaier. Maar ook een beetje omdat hier Ruud geen zin in had:

Veldje voor wortelgewassen

Hoor je het hem al zeggen? ‘Ik pak een riek en dan schuif ik al dat stro opzij. Zo kun je toch geen uien poten. De grond kan zo ook niet opwarmen (het enige puntje waar ik hem wel ook wel een beetje gelijk in moet geven). Het ziet er niet uit. Het ligt overal op het pad, je breekt er je nek over’.  En zo nog wat opmerkingen. Ik heb nog geprobeerd te zeggen dat het inderdaad wel een nadeel is dat de grond nu niet zo makkelijk opwarmt, maar dat het een voordeel is dat de grond in het najaar minder snel afkoelt. Maar die opmerking leek niet aan te komen, want Ruud had zich al omgedraaid en stortte zich op het bouwen van een klimrek.

Dus heb ik de schone taak op mij genomen om de uien te poten.

Uien gepoot

Het kost inderdaad wat meer tijd, dat geef ik toe (maar die tijd win je in veelvouden terug als er zoveel minder gewied hoeft te worden in de komende 10 maanden). Ik heb ook nog wel eens het advies gehad om het stro er nu af te halen (maar bij elkaar is het nu een hele berg stro, waar moet ik het laten), en dan weer terug te leggen als alles over 2 maanden is opgewarmd en geplant (maar dan moet ik dus ook al flink gaan wieden want het onkruid wordt nu al wakker). Plus 2 keer stro verplaatsen. En ik heb het vorig jaar opgemeten, op een diepte van 30 centimeter scheelde het in april slechts 1,5 graad (de kale grond warmer dan de bedekte grond). Ik vind het echt prima zo.

En dus schuif ik in rijen het stro wat opzij tot ik de kale grond eronder zie. Uitjes gepoot, en ertussen ook 2 rijen zomerwortelen en 1 rij winterpeen.

Wortelgewassen gezaaid en gepoot

Het stro ligt nog wat opzij want anders kiemt er natuurlijk niks, tegen die tijd dat de uien uitlopen en de wortelen al redelijk plantjes zijn ga ik het stro weer aanschuiven.

Ik ben er wel 2 uurtjes mee bezig geweest. En daarna ben ik naar Ruud gegaan om te zeggen dat het eerste veldje al vol was, Ruud had ondertussen het bouwsel voor het klimrek klaar en zat op zijn knieën een rijtje stro weg te schuiven waar de peultjes in geplant kunnen worden. Was hij overtuigd, of was het berusting? 🙂

Lang niet zoveel gedaan als we hadden gewild, ik had nog heel veel zaden en bloembollen bij me om te zaaien en op te potten, dat is er verder niet van gekomen (maar dat komt zeker ergens deze week), we zijn de middag geëindigd met het buiten zetten van de terrasstoelen, lekker in de zon gezeten, een flesje water gedronken, gezien dat een pimpelmees een nest aan het bouwen is in een koolmezennestkast, en dat onze nieuwe achterbuurman met grote mond maar ieniemienie hartje 🙂  de kas aan het afbouwen is die de vorige tuinder heeft neergezet. Ja, de lente is echt begonnen!

Terrasstoelen buiten gezet

Mocht je nog willen zien hoe het ondertussen met de pepers en paprika’s gaat, en of de tomaten al zijn gekiemd, etc., morgen(maandag) staat mijn blog weer op de pokon-website.

 

 

Geduld is een schone zaak (maar wel lastig)

IJs in de ton

Nog een koude week. Met vorst in de nacht. Vanaf het einde van de aankomende week gaat de dagtemperatuur van 5 naar 10 graden en de nachttemperatuur van -2 naar +5 graden.

En daarmee wordt ‘tijd is tijd’ toch iets rekbaarder, wat ons betreft. Want wil ik zo eigenwijs zijn en, omdat het maart is, nu pootuitjes planten terwijl het ijskoud is, en de grond kletsnat? Of wacht ik dan tot volgende week, hopelijk iets minder nat, en pootuitjes planten terwijl mijn vingers er niet vanaf vriezen? Dat laatste dan maar, misschien niet van harte, maar wel beter.

De foto van het ijs in de regenton heb ik gemaakt op zaterdagmiddag rond 14 uur. Zo koud was het hier toen dus nog…… je wilt er je handen niet in wassen. Maar ja, we hebben geen verwarmd water op de tuin, dus dan maar zo snel mogelijk wassen en je bevroren rode handen maar zo lang tegen elkaar wrijven dat ze weer iets opwarmen :-). Armoe dus, en wachten op beter weer.

Maar gelukkig is daar de kas, en daarin was het in de zon toch lekker warm, al ruim boven de 20 graden!

Radijsjes groeien

De radijsjes vinden dat ook fijn. Ik heb ze voor de foto voorzichtig en voor maar heel even iets naar één kant geduwd, en dan kun je al zien dat het worteltje rood wordt en al iets gaat verdikken. Het duurt nog wel een week of 2 tot 3 voor we ze kunnen eten, maar we verheugen ons nu al op dat wat waarschijnlijk onze allereerste oogst van dit jaar gaat worden.

Ook gekiemd:

Prei gekiemd

Prei! Ze komen als lusjes uit de grond. Ze staan in de kas, en daar mogen ze verder blijven groeien tot ze ongeveer potlooddik zijn en buiten uitgeplant kunnen worden (maar dan is het al wel mei).

Ook gekiemd:

Spinazie gekiemd

Spinazie. Ook lekker. Ook in de kas, over een week of 4 kunnen we ze al eten, al zou je dat nu nog niet zeggen.

Zie je trouwens het verschil tussen het kiemen van de prei en het kiemen van de spinazie? Waar prei als een lusje van één stengel uit de grond komt, zo kiemt spinazie met 2 kiemblaadjes, elk stengeltje dat uit de grond komt maakt 2 tegenover elkaar staande blaadjes. Dat is het verschil tussen éénlobbig zaad en tweelobbig zaad.

Nog een voorbeeld:

Basilicum Crimson King zaailingen

Basilicum Crimson Red, net gekiemd (niet nu hoor!!, foto van 2 jaar geleden, Basilicum zaai ik niet voor april want ze kiemt snel, groeit snel maar kan geen graad vorst verdragen). Maar je ziet dat ze kiemt met 2 tegenover elkaar staande blaadjes.

In tegenstelling tot deze Sorghum bicolor:

Sorghum bicolor Reds Red Sweet zaailing

Die als één stengel uit de grond komt en van daaruit rollen de blaadjes uit.

Dus als volwassen plant kun je ook niet zo goed meer zien wat uit éénlobbig of tweelobbig zaad geboren is, want dan is de plant groot, de bladeren groot, etc., maar zo jong kun je het dus echt heel goed zien.

Wat is nog meer éénlobbig? Hosta bijvoorbeeld, en Iris, prei, bijna alle grassen, maïs. Maar misschien wel 80 of 90 procent van alle planten komen uit tweelobbig zaad, alles van sla en kool, tot de meeste eenjarige bloemen, krootjes, tomaten en pepers, komkommers en peterselie, en noem maar op.

En is dit dan heel belangrijk om te weten? Nou, niet echt, het zou handig zijn geweest als alle ‘éénlobbigen’ in maart gezaaid moesten worden, of goed tegen kou zouden kunnen, of zo, maar dat is dus niet zo. Maar ik vind het zelf altijd wel heel leuk om te weten en herken het als ik een zaailing zie die uit éénlobbig zaad is geboren.

Gewoon een grappig weetje dus. Tenzij je wel eens gebruik maakt van onkruidverdelger (gif dus). Want dan is het handig om te weten waarom  het onkruid dood gaat van het gif dat je spuit maar het gras niet. Dat komt omdat gras dus uit éénlobbig zaad komt en dus zo wezenlijk verschilt van onkruid dat uit tweelobbig zaad komt dat het een andere verdelger nodig heeft (hoewel ze geloof ik tegenwoordig ook wel regelmatig in een middel gecombineerd worden). Maar goed, ik wilde hier niet iets schrijven over gif maar over één- en tweelobbig zaad.

Tot slot dan nog even terug naar de tuin:

Aardbeien groen tussen oud

Een aardbeienplant zoals die er gisteren uitzag. Het buitenblad is blad van vorig jaar en in deze winter langzaam doodgegaan. Maar ertussen verschijnt nu het frisse nieuwe blad. Nog maar klein, maar het zou zomaar kunnen dat het volgend weekend zulk lekker weer is dat ik het oude blad weg kan gaan knippen zodat het jonge blad alle ruimte krijgt om te gaan groeien. Deze week laat ik het nog even zitten, als een soort van bescherming tussen en boven het jonge blad, tegen de koude nachten die deze week nog komen.

Maar vanaf volgende week kunnen we dus eindelijk echt helemaal gaan beginnen, heel veel zaaien, plantuitjes poten, aardbeiplanten fatsoeneren, de tuin indelen, de gezaaide en gekiemde tuinbonen, doperwten, kapucijners uitplanten, eenjarigen zaaien.

Geniet nog maar even van een weekje rust, volgende week is het voorbij 🙂

 

Maart aardappelpootmaand

1 maart – en dat is dan toch elk jaar wel weer een soort van startschot voor de tuin. Natuurlijk zijn we al weken aan het voorbereiden, hebben we al doperwten gezaaid, en sjalotten gepoot, etc.. Maar vanaf 1 maart mogen we toch een beetje ‘los’.

Tuinidee 28-02-16

Zondag hebben we ons nog vermaakt op Tuinidee in Den Bosch (foto van een stukje van de hal waar kruiden en groenten stonden, zelfs al met rijpe tomaatjes in de planten!). En natuurlijk ook wat leuks gekocht, eindelijk weer eens Gloriosa-wortelknolletjes, zaden van Helianthus Prado Red, flessebroesjes, Dahlia’s, Colocasia esculenta, dat soort dingen. Vooral erg leuk om in februari alvast wat lentekriebels op te wekken (mocht dat nog nodig zijn :-))

Ik vraag me wel eens af of het nog allemaal wel zo nuttig en leuk is wat ik op mijn website schrijf, want tuinieren is toch een beetje net als het huishouden (maar dan wel héél veel leuker).

Elk jaar komen er rond hetzelfde moment weer zaken die moeten gebeuren (maar dat mag je niet meer zeggen tegenwoordig, het is nu ‘kunnen’ en niet ‘moeten’). Maar als je wilt dat je aardappelen vrij vlot na het poten al boven de grond komen, dan moet zou je ze wellicht kunnen laten spruiten :-).

Aardappelen spruiten

Helemaal niet verplicht dus, ik ken ook mensen die aardappelen poten zonder ze te laten spruiten. Spruiten betekent dat je de pootaardappelen op een zo licht mogelijk maar ook koele plaats uitspreidt zodat ze alvast kleine en korte uitlopertjes kunnen maken. En dat zorgt ervoor dat wanneer je de aardappelen over een week of 2 tot 3 (afhankelijk van weersomstandigheden en het ras) gaat poten, de aardappelen met de uitlopertjes al een goede start hebben om hun weg naar boven te zoeken en boven de grond te komen.

Dus wel boven de 5 graden maar ook goed koel, en zo licht mogelijk, in een raamkozijn, maar dan op het noorden of oosten (en dat komt goed uit want op het zuiden of westen staan de pepers al in een veel warmer en hopelijk zonniger raamkozijn te groeien). Hier liggen deze pootaardappelen op zolder voor het raam, zonder zon en warmte maar wel heel licht, en bij maximaal een graad of 10 tot 12.

Leg je de aardappelen te warm en/of te donker, dan krijg je dit:

Aardappel Bleue dArtois erg uitgelopen

Een foto van de Bleue d’Artois aardappelen zoals ik ze eens na een zachte winter in de schuur vond. Ik heb nog wel geprobeerd om er wat aardappelen van uit te poten maar dat is niet heel veel geworden. Ze lagen te donker en te warm, en dan worden de uitlopers heel lang en waterig, ze breken snel en dat kost de aardappel veel energie (zodat er niet veel voeding meer in de pootaardappel overblijft). En dat maakt voor die uitgeputte pootaardappelen dan wel erg lastig, om de afgebroken lange waterige scheuten te vervangen door nieuwe (kleinere) uitlopertjes. Al uitgeput voor ze de grond in gaat, dat is nooit optimaal.

Maar hier liggen ze koel en licht, en hopelijk zien de aardappelen er over een week of 3 dan zo uit (foto van 2 of 3 jaar geleden):

Aardappel Kestrel loopt uit

De aardappelen zelf worden al wat zachter, beetje rimpelig, dat komt omdat ze door de omstandigheden meer gaan ‘ademen’. De voeding in de aardappelen wordt gebruikt om sterke, korte en gedrongen uitlopers te maken. Als de aardappelen zo zijn als op de foto, en het is ondertussen al een beetje lente (geen echte vorst meer, en geen overvloedige regen) dan gaan we ze poten.

En tot slot dan nog even……

Tomaten zaaien

Jawel! De tomaten gezaaid! Je kunt nog niks zien aan de zaadjes, sommigen zijn wat groter en anderen wat kleiner maar allemaal beige. Alleen als je ze wel vaker hebt geteeld weet je wat een kleuren en vormen er allemaal in die kleine zaadjes kunnen schuilen.

Even voor alle duidelijkheid; na het maken van deze foto heb ik uiteraard de zaden nog wel afgedekt, in mijn geval met vermiculiet, maar perliet, brekerzand of een ander grof zand is ook allemaal goed.

Ik heb in mijn blog op de pokon-website een foto geplaatst van een overzichtje van een aantal rassen die ik in 2013 teelde, je kunt de foto hier vinden (onderaan de pagina): tomaten op website Pokon

Elk jaar teel ik weer zoveel mogelijk rassen die ik ook niet ken (bij elkaar zo’n 40 tot 45 rassen) , dus ook voor mij allemaal heel spannend. Maar met namen als Belarussian Heart, Teardrops, Green Giant, Striped Stuffer, Sunrise Bumblebee, Glossy Rose Blue, Lila Sari, Speckled Roman, etc., verwacht ik er veel van :-).

Voor wie het heel goed ziet op de foto, ik heb gelukkig genoeg zaden maar niet genoeg plaats en niet genoeg tijd en overzicht voor meerdere zaairondes, en dus zaai ik in elk vakje (indien mogelijk) 2 zaden, allicht dat 1 van de 2 kiemt, en kiemen ze allebei, dan knip ik de minst sterkte zaailing over een paar weken weg.

En dan nu maar wachten op het kiemen…. bij tomaten gaat dat bij kamertemperatuur niet heel veel langer dan 1 tot 2 weken duren.

 

De eerste migratie van 2016

Ik had maar eens bedacht dat ik thuis de lathyrussen, erwten, peulen en kapucijners ging zaaien. Ik zaai deze soorten sowieso graag voor, al kun je ze ook prima direct in de volle grond zaaien. Maar hier vinden we voorzaaien wel zo prettig, want de grond is hier nog kletsnat van alle regen die er in de afgelopen weken is gevallen, de kans dat de zaden rotten in de grond (nou grond, noem het maar modder) is vrij groot.

Bovendien hebben we altijd het idee dat we hier bespied worden. Ik heb wel eens gehoord dat er altijd duiven op de uitkijk zitten, met geavanceerde apparatuur als gsm’s waarschuwen ze elkaar wanneer wij iets buiten ter plaatse zaaien, en vooral wanneer wij naar huis fietsen. Twee uur later is alles opgevreten.

Dus de vraag is; zaai ik in de volle grond, in kou en wind, moet daarvoor eerst het stro weghalen, alles na het zaaien zo afdekken dat het aan alle kanten duifdicht is, een afwatering graven voor het overtollige water en dan maar hopen dat het weer mee zit? Of vul ik thuis bij de kachel een tray met potgrond-mengsel en leg ik in elk vakje een doperwtenzaadje, dek het af met nog wat meer potgrond-mengsel, was mijn handen en schenk een goed glas wijn in? Soms is kiezen niet zo moeilijk :-).

Maar goed, na het zaaien in de volle grond, inclusief alle bijbehorende ontberingen ben je daarna wel klaar (tenzij je opnieuw moet zaaien omdat de zaden zijn verdronken of opgevreten). En is het wachten op kiemen en groeien.

Wij zullen na de kieming de zaailingen naar de tuin moeten brengen en later, als ze nog wat meer gegroeid zijn nog uit moeten planten.

Afijn, zo zagen de zaaisels er afgelopen dinsdag uit:

Gezaaide doperwten voor verhuizing

Achter in de huiskamer, zo licht mogelijk, op de koude grond, want heel veel warmte willen doperwten natuurlijk niet. Maar je kunt zien dat bij zo gecontroleerd zaaien wel bijna elk zaadje kiemt. De zaaitray kocht ik trouwens een paar jaar geleden bij het Vlaams Zaadhuis maar ik begreep dat die ze niet meer verkoopt, geen idee waar ze nu nog te koop zijn, maar ik ben er wel heel erg blij mee, want ze zijn stevig, gaan jaren mee, hebben mooie grote vakjes en de worteltjes kunnen er prima in groeien.

Als je goed kijkt zie je dat de grond vrij droog is. En dat komt omdat we ze dinsdag hebben verhuisd, een paar dagen daarvoor ben ik al gestopt met water geven om de tray’s niet zwaarder te maken dan nodig.

En zo zijn de tray’s dan aangekomen in de kas:

Gezaaide doperwten na verhuizing

Direct bij aankomt in de kas heb ik ze weer wat water gegeven, je kunt zien dat de zaailingen nog kort en stevig zijn, maar als we ze nog veel langer in de huiskamer hadden laten staan waren ze lang en dun geworden. Dus warm kiemen en daarna de kou in, het is wel bijna een beetje zielig, maar het is echt beter voor ze.

In de kas geen duiven. Maar dan zijn er wel muizen, en ook die eten graag jonge zaailingen en zaden en net gekiemde zaden van zetmeelrijke soorten als erwten, peulen, kapucijners, etc.. Dus moeten we onze jonge aanwinsten nog wel even goed beschermen.

Gezaaide doperwten verhuisd naar kas

Dus gaan er glas- of perspexplaatjes op de tray’s die in onderbakken staan. Dubbel handig want het beschermt tegen muizen, maar het houdt ook gelijk nog wel wat kou tegen, als de zon schijnt krijgen de zaailingen nog wat extra warmte.

Zaailingen kapucijners

Op deze foto zie je vooraan de zaailingen van kapucijners, erachter zie je wat hogere en slankere zaailingen, dat zijn de Lathyrussen.

De zaailingen mogen op deze relatief beschutte plaats blijven tot ze tegen het glazen dak groeien. Dan moet het glas eraf en mogen de zaailingen nog een weekje afharden en groeien tot ze uitgeplant kunnen worden.

Ook dan moet er nog wel iets gebouwd of gedrapeerd worden, want de duiven zitten nog steeds met gsm klaar en lusten ook deze jonge planten. Als de zaailingen zijn uitgeplant, en een centimeter of 30 hoog zijn vinden duiven ze ineens niet lekker meer (of beter gezegd, dan zijn we een paar weken verder en zijn er lekkerder hapjes te vinden voor ze). En pas dan zijn de planten veilig (en ook dat is maar relatief want zodra er peulen in de planten hangen en groeien, zo rond eind mei/ begin juni, dan komen de duiven terug, en dan met meer, en hongeriger dan ooit :-). Maar dat is voor later zorg.

Op vrijdag gingen we nog even kijken op de tuin, alles goed met de zaailingen, niet aangevreten, niet te nat, niet te droog, niet geschrokken van de kou?

Nee hoor, alles goed:

Erwtenzaailingen 26-02-16

Dit is dezelfde tray als de foto hiervoor, met links de kapucijners en rechts de Lathyrussen. Tussen dinsdag en vrijdag – ondanks de kou – zijn ze zelfs al wat gegroeid, denk ik. Nog een paar dagen en de zaailingen groeien tegen de glasplaatjes aan en dan moeten de glasplaatjes eraf. Maar dan zijn ze ook groot genoeg, muisjes vinden ze dan ook niet echt lekker meer. Bovendien hebben wij een walhalla voor muizen – al het stro in de tuin levert heel veel graan voor de muizen, en dat mogen ze opeten, want dat scheelt ons weer het wieden van graan-‘opslag’ :-).

Voor nu heb ik niets anders meer te melden dan dat de knofloken goed gaan groeien:

Knofloken 22 februari 2016

En dat ik, als we thuis zijn, op mijn handen zit. Want de biologische tomatenklok tikt. Ik ga het volhouden, toevallig heb ik geen tijd dit weekend. Maar dinsdag is er tijd, en dan ga ik toch heus tomaten zaaien, en dan heb ik me voor het eerst sinds een jaar of 5 weten te beheersen en het zaaien van tomaten uit weten te stellen tot maart, en dat vind ik al heel knap van mezelf. En maart is maart, 1 maart is dus ook maart, en op 1 maart ga ik tomaten zaaien. Terwijl Ruud dit leest na mijn schrijven zie ik dat hij iets zou willen zeggen maar wijselijk niet aan deze (niet te winnen) discussie begint :-).

Nog even tot slot; ik heb voor de website van Pokon ook weer een blogje geschreven, en daarin laat ik zien hoe het ondertussen met de zaailingen van pepers, paprika’s en aubergines gaat: Blog Pokon

 

Voortgang

Jammer van het weer, te koud voor de tuin, te nat voor de tuin, teveel storm voor de tuin. Deze week maar 1 middag echt kunnen tuinieren. En dan dus maar hard werken, want we zijn nog steeds niet helemaal klaar voor het nieuwe jaar (en het nieuwe jaar is echt al begonnen).

Ik eindigde vorige week met de tuinbonenzaailingen die half waren opgevreten door wat dan ook (ik hou het voorlopig op slakken). Na bijna een week niet te zijn geweest was het spannend om te gaan kijken hoe ze er nu bij staan (als ze er nog zijn, want het was zelfs mogelijk dat ze gewoon tot op de grond waren opgevreten).

Tuinbonenzaailingen 1 week later

Nou, het is nog steeds niet geweldig, maar het had slechter gekund. De slakkenkorrels die er nog liggen zijn aan het schimmelen, het grootste nadeel van dit soort (biologische) slakkenkorrels. Maar het heeft blijkbaar toch gewerkt, er komen nieuwe blaadjes aan de tuinbonenzaailingen, en die worden ook niet meer aangevreten. Allemaal niet leuk, maar helaas (voor de slakken), ik hoop dat de zaailingen zo goed groeien dat er niet nog meer korrels nodig zijn.

Ook even gecheckt:

Bieten voor uitplanten zaden

Dit zijn bieten van vorig jaar, kleintjes. Ik wil er graag zaden van oogsten, want ik vind ze zo mooi en lekker en ze zijn in Nederland amper te koop, het gaat om de McGregor’s Favourite, een lekkere rode biet met heel donker blad, geweldig naast oranje Tagetes of gele Calendula’s. Maar het oogsten van bietenzaden is nog best lastig. Bieten zijn tweejarig, heel soms schieten ze in hun eerste jaar al door (in een droge warme zomer bijvoorbeeld), maar dat is bijna altijd nog te laat om er zaden van te oogsten. Bovendien is juist dit een ras dat niet zo snel doorschiet en dat is natuurlijk ook een heel goede eigenschap.

Maar in dit geval betekent het dat ik deze rode bietjes ergens afgelopen zomer heb gezaaid. Ik heb ze vervolgens in november gerooid, want bieten zijn niet tot heel matig winterhard. Om ze in leven te houden heb ik ze in de kas gezet, in een afgesloten bakje van piepschuim (dat houdt de vorst voldoende tegen). In wat vochtige grond liggen de bietjes te wachten tot ze volgende maand weer uitgeplant mogen worden. Als ik de bietjes in maart weer uitplant in de volle grond zullen ze eerst gaan groeien, en rond mei gaan bloeien. En dan kan ik er hopelijk rond augustus zaden van oogsten (mits het niet teveel regent en de zaden daardoor schimmelen). Nee, het leven van iemand die zaden wil oogsten van tweejarige groenterassen gaat niet altijd over rozen :-).

Dan is er verder nog de kas, in 1 kas staan sinds afgelopen herfst weeuwenteelt bloemkool en spitskool en jonge andijviezaailingen uitgeplant. We hebben er al weken (zeg maar maanden) niet naar omgekeken, te druk met het opruimen en winterklaar maken van de tuin. Maar nu is het februari, en heel voorzichtig gaan de zaailingen groeien (dat moet ook want we willen over 2 maanden spitskool en bloemkool oogsten).

Kas met planten en mos

Overduidelijk dat de grond vrij zuur is (op vette klei kan de grond in de kas ook zuur worden, door elk jaar het toevoegen van zaailingen die in potgrond staan). Na 3 jaar wordt het dit jaar zeker tijd dat we weer eens gaan kalken.

Maar voor nu helpt het ook al als we die grond met mos en algen eens opentrekken met een drietand en/of schrepel. Met wat licht en lucht in de grond kunnen de planten weer wat makkelijker voedingsstoffen opnemen en groeien.

Kas met planten februari 2016

Na het opentrekken ziet het er zo uit, dat is al veel beter. Achterin de spitskool, vooraan de bloemkool.

En zo begint heel voorzichtig het nieuwe tuinseizoen, wat Canna’s en andere bolletjes opgepot, een paar rijtjes rucola in de kas gezaaid. Vandaag nog wat scherpzaad spinazie in de kas gezaaid. De tuinbonen groeien. De kapucijners en de reuzenpeulen beginnen te kiemen, en dat geldt ook voor de doperwtjes en de Lathyrussen. Selderij en peterselie zijn gezaaid (maar het duurt wel een paar weken voor ze kiemen).

Radijsjes gezaaid kas februari

De in januari gezaaide radijsjes zijn allemaal gekiemd en kunnen nu gaan groeien, het duurt nog een paar weken, maar als het weer eens wat mee wil werken met een zonnetje en niet te lage temperaturen, dan zouden we zomaar over een week of 4 al de eerste radijsje van eigen tuin kunnen eten.

Tot slot nog even een foto van een sjalotje;

Sjalotten geplant

Want ook die hebben we vanmiddag gepoot (of noem je dat bij sjalotten ‘geplant’?). Over 3 tot 4 weken gaan we ook de gele plantuien poten (hoe verwarrend, plant je pootuitjes of poot je plantuien – en als je plantuien – of pootuien – poot, dan poot je vast ook sjalotten want dat zijn toch een beetje broertjes en zusjes).

Afijn, er komt nog een hele week regen aan, En als er niet in de tuin kan worden getuinierd, dan tuinieren we maar binnen; komende week ga ik  de eerste eenjarigen van dit jaar zaaien (de soorten en rassen die langzaam kiemen en langzaam groeien zoals de Rhodochiton, Impatiens, etc..

Het begint alleen al wel druk te worden in huis, met alle zaailingen van pepers, paprika’s en aubergines die voor de ramen staan. Het wordt tijd voor de lente, dat is beter voor de tuin (die nu ijskoud en kletsnat is), beter voor ons (want dan kunnen we eindelijk buiten gaan tuinieren en genieten van het weer), en beter voor ons huis (dat nu al zo vol komt te staan dat we ons bed al een stukje hebben moeten opschuiven).

Nog even een huishoudelijke mededeling: ik ga vandaag bij de zadenlijst de soorten eruit halen die uitverkocht zijn (want er zijn ondertussen meer soorten uitverkocht dan nog wel voorradig). Voor de mensen die zaden hebben besteld en de informatie van die soorten nog niet hebben gekopieerd, je kunt tomaten, paprika’s, pepers, etc. altijd terug vinden in de bijbehorende databases, en dat geldt ook voor de eenjarigen.