Siroop – vlierbloesem

Vlierbloesem

 

Vlierbessen zijn erg lekker (in jam maar bijvoorbeeld ook in likeur), maar de bloesem van de vlier is ook heerlijk.

Op de foto hierboven zie je vlierbloesem en hieronder zie je de struik. het is bijna onkruid en je vindt de struiken vaak verwilderd in stadsparken. Je herkent ze op dit moment aan de bloemen; grote witte schermen van wel 10 tot 15 centimeter.

 

Pluk schermen met bloemen, als je ze in het park plukt, pluk ze dan vooral boven een meter hoog (want daaronder kunnen er nog wel eens honden tegen de planten/bloemen plassen).

Ik pluk ze hier dichtbij huis, langs een sloot en een fietspad staat een hele rij vlierstruiken. En als ik ze weer eens ga plukken kan ik me altijd zo verwonderen over het feit dat 90% van de mensen die langs lopen/fietsen naar me kijken of ik van de planeet Mars kom. Ze hebben geen idee wat ze missen. Zo af en toe fietst er iemand langs die een goedkeurend glimlachje geeft. “Die maakt het zelf vast ook”, denk ik dan 🙂 .

Pluk een tasje vol schermen, neem ze gelijk mee naar huis. Was ze vooral niet (want dan verlies je veel van het juist zo smakelijke stuifmeel). Maar kijk ze wel goed na, verwijder eventuele beestjes, en knip zoveel mogelijk van de grotere/dikkere groene steeltjes weg.

Vlierbloesemsiroop

 

Doe de bloemen dan in een pan en druk ze stevig aan, voeg net zoveel water toe dat de bloemen precies onder water staan (leg desnoods een bord op de bloemen zodat ze onder water blijven, maar liever niet meer water toevoegen, want dat maakt de smaak natuurlijk minder geconcentreerd). Doe er eventueel wat lekkers bij, iets dat past bij de bloemachtige en ook honingachtige smaak van de vlierbloesem. Dat kan een stokje kaneel zijn, of een paar plakjes gember, wat anijszaden, een paar schijfjes citroen of wat je dan ook lekker vindt. Maar niet teveel natuurlijk, de vlierbloesem moet wel het belangrijkste element zijn in de siroop. Zelf heb ik een halve sinaasappel in plakken erbij gedaan.

Laat dit 24 uur staan, op een koele plaats. En dan zeef je het water. En na het zeven, zeef je het nog een keer, maar dan door een theedoek die je hebt opgevouwen tot je 4 laagjes hebt. Zo krijg je een ambergeel maar helder sap. De bloemen mag je nu weggooien, het sap wordt de siroop.

Maak de pan schoon en zet die nu op het vuur. Meet de hoeveelheid sap af en doe dat in de pan. En doe er dan op 1 liter sap 1250 gram suiker bij, en 25 gram citroenzuur (dat kun je vaak bij de Marokkaanse winkel of een toko kopen). Wil je liever geen citroenzuur gebruiken of kun je het niet vinden, vervang het dan door het sap van 2 citroenen. En breng sap, suiker en citroen aan de kook. Vergeet niet af en toe te roeren, anders kan de dikke laag suiker op de bodem aanzetten.

Maak ondertussen flesjes of potjes met een schroefdeksel schoon door ze (natuurlijk eerst gewoon goed afwassen en daarna) een halve minuut goed onder te dompelen in kokend water.

Ondertussen is de suiker en citroen opgelost in het sap. En giet dan de kokendhete siroop in de schone, hete flessen/potten. Keer ze om en zet ze ondersteboven neer tot ze afgekoeld zijn, dan trekken ze vacuum en kun je ze maanden bewaren.

En zo kun je een scheutje zelfgemaakte siroop gebruiken in desserts of in andere inmaak als jam of gelei. Maar ook lekker in een glas koud water, al dan niet met bubbels, of in thee. Of maak er Hugo van, dat drankje dat nu zo populair is. En een alcoholvrije versie ervan kun je hier vinden: Italiaans koken met Antoinette. Op deze website vind je trouwens nog veel meer heerlijke Italiaanse recepten.

Dit recept van de vlierbloesemsiroop heb ik op de website van Okke Amerongen gevonden: Okke houdt van vlierbessen. En op die website vind je nog meer recepten met vlierbloesem en vlierbessen.

En hier is het in ieder geval een succes. En probeer het vooral eens, het kost je alleen wat tijd, suiker en citroen, want de bloemen kun je in bijna elk park(je) vinden en zijn dus gratis. De bloemen bloeien slechts een paar weken, rond half/eind mei tot begin/half juni.