Mooi van lelijkheid

Iemand vroeg me in reactie op een positief en vrolijk blog eens of er hier dan nooit iets mislukte. Natuurlijk wel, er mislukt hier elk jaar ook van alles. Het beste voorbeeld is misschien wel de niet gekiemde bonen een week of 6 geleden. Maar ook de verhoogde bak met kolen doet het niet geweldig. Ter illustratie:

 

Dit is, of wellicht beter gezegd, dit was savooikool. En normaal gesproken schrikken wij niet van wat gaatjes die rupsen in de kool vreten. Wij eten daar gewoon omheen. Maar als er meer gat dan kool is wordt het lastig snijden :-).

De koolrabi’s doen het trouwens wel goed. We eten ze nu volop en ik heb ze ook nog snel weer gezaaid (net als spitskool, nieuwe savooikool, boerenkool, Chinese kool en paksoi). En ik heb nieuwe sla gezaaid. Want het is voor mensen heel fijn dat het zo warm en zonnig is, maar de meeste groenten willen nu wel eens een goede bui regen. De sla vanmorgen:

 

Doorgeschoten. Wat een kracht zit er in zo’n kropje sla, hè? Deze is ondertussen geoogst en opgegeten (met de eerste eigen tomaatjes, een komkommer uit eigen kas, een klein zelf geoogst paprikaatje en een rood uitje uit eigen tuin, we hebben er wat aardappeltjes bij gebakken die we vorige week hebben geoogst – feestmaal!)

We lusten zeker artisjokken maar we hebben eigenlijk niks aan één exemplaar. De plant hebben we afgelopen oktober gedeeld en verzet. Ze mag dit jaar gewoon groeien en krachten opdoen voor volgend jaar. Nu ziet ze er lelijk, zelfs bijna angstaanjagend uit:

 

Maar als ze gaat bloeien in een mooie diep paarse kleur, dan zijn we dubbel zo blij.

En wat er verder mislukt in onze tuin? De sjalotten zijn helaas maar klein gebleven (mede dankzij de droogte vermoeden we want de uien zijn ook niet zo groot als in andere jaren). De raapjes groeiden sneller dan wij ze op konden eten en dus schoten ze door, ze liggen ondertussen op de composthoop. En de radijsjes zijn opgevreten door de slakken (maar we geven niet op en gaan ze in augustus weer zaaien).

Ook niet fraai:

 

Omdat het zo droog is zijn de watertonnen leeg. We vullen ze met behulp van een benzine-pomp met het water uit de sloot naast onze tuin. En na een paar dagen ziet het water er zo uit. Het is geen blauwalg maar helemaal fris lijkt het ons ook niet. We geven het water wel gewoon aan planten, daar verdroogt het vanzelf weer. Maar om er nu onze handen in te wassen voor we gaan lunchen…… toch maar niet.

Ook lelijk maar dan op een goede manier:

 

Het blad van de knofloken is ondertussen geel en dor. Er missen er een paar, en dat komt omdat we al regelmatig een bol oogsten voor gebruik in de keuken. En eigenlijk vinden we ze wel goed zo. We hebben ze na de foto uit de grond gehaald en mee naar huis genomen:

 

Morgen hangen we ze op onder het afdakje in de achtertuin, daar mogen ze drogen tot we ze voor de de komende herfst en winter in de schuur op kunnen slaan.

Een hoop lelijkheid in een blog. Maar gelukkig wel weer een bloem tot slot. Eerst nog even de link naar mijn blog op de website van Pokon, met daarin een wellicht wat overbodige maar toch zeer belangrijke boodschap aan het einde van de maand juni: Genieten in de moestuin

Op de foto een hommel in de Malva sylvestris mauritiana:

 

Als eerste rijp

Als het zo koud is als nu is het fijn om in de kas te werken. Lekker uit de wind en relatief warm. En het komt goed uit want volgende week komt er blijkbaar een heel warme en zonnige periode, en dan komen we liever niet in de kas (nou ja, diep inademen, naar binnen, alle planten tikken, naar buiten, en weer uitademen). En water geven natuurlijk. Maar vandaag was het de grote dief, tik, top, bind op, verwijder blad en wied dag in de kas.

Ik had beloofd om te laten zien hoe het in de kas gaat. Bij deze. Even een foto van vanmorgen:

 

De meeste tomatenplanten zijn ondertussen ‘manshoog’, ik heb zelfs al 2 of 3 planten moeten toppen omdat ik er met uitgestrekte armen nog maar net bij kon.

Dezelfde kas na alle werkzaamheden, heel veel verschil lijkt het niet (maar toch hadden we per kas 1 ruime kruiwagen afval en heb ik weer ruim 75 bindertjes en een kwart rolletje touw gebruikt):

 

Zo, alles weer netjes. Nog lastig te zien maar we zijn zeker tevreden over de vruchtzetting, er groeien al behoorlijk wat tomaten in de trossen.

Om onduidelijke redenen (behalve dan dat ik het leuk vind) verdelen we de verschillende soorten tomaten over de 3 kassen: kas 1 krijgt de roma’s, kas 2 krijgt de cherry’s, cocktails en gewone ronde tomaten (maar daar heb ik er nooit zo veel van), en kas 3 krijgt de vleestomaten.

En er is bij de planning wel een klein foutje voor kas 2 gemaakt. Eigenlijk niet eens een foutje, maar ik heb wel veel cherry’s met een nogal uitbundige opbrengst gezaaid. Wat te denken van deze Ildi (met meer dan 100 gele cherrytomaten per tros):

 

Maar ook Piccolo, Geranium Kiss, Barry’s Crazy Cherry en Goldita lijken dit soort aantallen te gaan benaderen. We gaan ons alvast voorbereiden op cherrytomatensoep – lekker decadent 🙂 .

Het is elk jaar de vraag of we al een tomaat kunnen oogsten voor juli begint. En zo ja, welke zou dat dan zijn? En het gaat ook dit jaar weer lukken, en ik had het kunnen weten; het lijkt met afstand de Gardener’s Delight te worden  (in alle opzichten een favoriet):

 

Als het volgende week echt gemiddeld 25 graden wordt, en dat een paar dagen lang, dan eten we dus ruim voor volgend weekend de eerste rijpe tomaat (en die snijden we traditioneel doormidden en eten we samen op).

Hetzelfde vragen we ons altijd af bij de paprika’s (of pepers maar in 9 van de 10 jaren winnen de paprika’s van de pepers), zouden we al iets rijps kunnen oogsten voor juli? En ook dat gaat lukken! Met de Minibell Chocolate:

 

Let niet op de lelijke vlekjes op het kleine paprikaatje (dat rijpt van donkergroen naar chocoladebruin); dit ras maakt planten van slechts 30 centimeter hoog en Ruud heeft vorige week door de aanhoudende droogte hier de kas eens heel uitgebreid met de pomp water gegeven (en dat spat nogal op).

Een goede tweede gaat trouwens de Gypsy Baron worden. Mooie planten (met wat paars in blad en steel), prachtige wit met paarse bloempjes, en paprika’s die in het onrijpe stadium lakzwart zijn:

 

Uiteindelijk moeten de paprika’s donkerrood worden, maar nu verkleuren ze al naar een soort tussenkleur: lichtpaars met naar de punt toe al bijna iets rozerood

 

En zo hebben we de drie kassen vandaag drastisch onderhanden genomen; elke plant goed bekeken, de tomaten gediefd, de pepers en paprika’s aan de stokken gebonden, tomatenblad verwijderd, komkommers geoogst, lelijk geel blad bij de aubergines verwijderd, de meloen een handje geholpen bij het klimmen aan het rek, en natuurlijk het onkruid verwijderd en tenslotte water gegeven. We (of eigenlijk dus de planten in de kassen) zijn klaar voor een zomerse week!!

We hebben nog steeds geen ruiten gekalkt. We gaan in de komende warme week dag voor dag bekijken of het nodig is om dat alsnog te doen. Bij voorkeur doen we het niet, want het is vooral veel werk om het er in de herfst weer af te halen, en de paprika’s en pepers vinden die zon en warmte heerlijk. Maar als er tomatenplanten slap gaan hangen van de warmte kunnen we alsnog besluiten wel te kalken (en dan is dat ook in een uurtje gebeurd).

Na 3 kassen te hebben gedaan hebben we wel echt groene tomatenhanden. Voor wie niet weet hoe groen handen kunnen worden van tomaten dieven:

 

Donkerbruingroen op je vingers maar als je ze gaat wassen bijna lichtgevend groen 🙂

Tot slot nog een bloem want ik had beloofd om deze zomer elk blog met een bloemenfoto te eindigen. Dit keer wordt het de Lavatera trimestris Pink Blush:

 

Geen idee wat dat kleine felroze bloempje daaronder is, lijkt wel een beetje op een Silene maar die heb ik helemaal niet gezaaid 🙂 .

 

Een dominee en een vliegende kraai

Als ik op internet zoek lijkt dit gezegde niet eens te bestaan. Maar toch gebruiken veel mensen hier in de buurt wel de uitdrukking (want dat is dan misschien een beter woord) “Een dominee en een vliegende kraai vangen altijd wat”.

En dat geldt niet zo voor mij, want eigenlijk is vooral Ruud degene die niet langs een ophaalplaats voor grof vuil kan lopen of fietsen zonder te kijken of er iets van zijn gading bij zit.

Maar nu vond ik toch iets. Nou ja, eigenlijk vond Ruud het en liet het aan me zien, eerlijk is eerlijk. Het werd nota bene op de volkstuin door iemand weggegooid.

We zijn nog niet ´bij´, maar vak voor vak halen we de achterstand in. En het vak waar de doperwten en tuinbonen in stonden hebben we vandaag opgeruimd (ja, die met de schuine hekken die nu dus ook door Ruud met veel plezier zijn weggehaald :- ) ). Aan de achterkant van het vak staan de stokbonen maar Ruud heeft de rest van het vak leeg- en schoongemaakt. En een heerlijk rechttoe rechtaan bouwsel  gemaakt zodat we er een net overheen kunnen draperen. Want hier komen de late kolen.

 

En achterin zie je het rekje al staan. Zomaar door iemand weggegooid. Ik kan het niet begrijpen. Maar eens weggegooid blijft weggegooid en nu is het dus van mij, en ik ben er blij mee.

Een uurtje later:

 

Ruud heeft het aan het blauwe hek vastgemaakt. Het is een beetje rommelig dit jaar want ik heb er nu eigenlijk niet de juiste potten voor, en ook niet de juiste planten (het is tenslotte al half juni en ik heb nog maar wat zaailingen bij elkaar geschraapt), en zelfs dan ben ik er al blij mee. In de potten een wit met lila-paarse Fuchsia, een rood bloeiende Salvia, 2 keer Asarina procumbens en een Tagetes lucida die ik nog in een zaaitray vond. Misschien niet ideaal maar dat komt volgend jaar wel. En ik ben niet altijd even blij met Ruud als ‘stadsjutter’, maar dit keer dus wel!!

Jammer dat ik dan vervolgens de sneer krijg dat het tijd wordt voor een blog waarin ik net als vorig jaar potten tel (en daarin duidelijk schreef dat we ‘gaan minderen’ met het aantal potten). Ruud weet zeker dat het er dit jaar meer zijn dan vorig jaar, ik twijfel daaraan maar de potten op dit rek zorgen er misschien voor dat Ruud toch net gelijk heeft. Dus binnenkort een blog met de potten van dit jaar, maar ik wacht nog heel even tot de meeste planten in de potten bloeien, dat is toch altijd leuker om te laten zien dan potten met alleen maar groen blad.

Deze kan ik wel alvast laten zien:

 

Een witte Brugmansia in een speciekuip. Het is bijna zielig dat dit haar laatste jaar is. De afgelopen jaren heb ik haar in de herfst in een (ook al veel te zware) pot naar zolder gesjouwd, en omdat we gingen minderen met het aantal potten heb ik Ruud beloofd dat ze nog 1 mooie zomer in een extra grote pot = speciekuip krijgt en dan komende winter af mag sterven (een Brugmansia is niet winterhard). Terwijl ik dit typ word ik er bijna verdrietig van. Wellicht neem ik komend najaar wat stekken om te overwinteren (sssttt, niet tegen Ruud zeggen).

Ondertussen hebben we het erg druk. Want we kunnen onze tijd maar één keer besteden: en er kan al zoveel geoogst worden. Gisteren 4 bakken aardbeien ingevroren, en 1 bak aalbessen. Er liggen 6 courgettes te wachten om ingevroren te worden, en vandaag nog 3 komkommers geplukt. We hebben nog wat kapucijners geoogst, nog één keer plukken en dan is dat voorbij. Maar dan kunnen we ondertussen weer sla oogsten, en worteltjes. De sjalotten zijn ook bijna klaar. En de knofloken worden langzaam geel. Vanavond de zadenbox eens nakijken voor alles wat er nog gezaaid kan worden (en dat is nog best veel, kijk daarvoor even in de groentezaaikalender. Over een week is het ‘de langste dag’ (wat gaat het snel hè) dus daarna kunnen we ook late kolen als paksoi en Chinese kool gaan zaaien.

En ook in de kassen gaat het voorspoedig. Ik denk niet dat ik dit jaar al in juni de eerste rijpe tomaat kan oogsten, ik was natuurlijk wat later met zaaien en het is nog wel flink koud geweest in de kas in april. Maar de belofte van de oogst is er:

 

Op de foto Carneros Pink, wordt uiteindelijk rozerood met gele streepjes. Ziet er nu al goed uit (ik word om onduidelijke redenen altijd vrolijk van gestreepte tomaten). En ook de paprika’s ontwikkelen zich goed, nog klein maar de eerste vruchten verschijnen:

 

Paprika Osmarsko Kambe, kleine paprika’s die uiteindelijk rood gaan worden en leuk zijn om te vullen. Er is dus een hoop te doen, maar ook nog een hoop te verwachten.

Tot slot nog even 2 dingen: ik heb op de website van Pokon ook nog een blog geschreven, over wanneer je de vroege peulgewassen als tuinbonen, doperwten, kapucijners, etc. oogst (want je kunt ze ook te laat plukken, of te laat eten/invriezen): Peulgewassen op tijd plukken en verwerken

En ik beloofde al eerder deze zomer elk blog te besluiten met een foto van een bloem. En dit is de Zinnia elegans Inca. Ik had haar gezaaid maar de eerste uitgeplante zaailingen werden allemaal in één nacht opgevreten door slakken. Gggrrr. En toen had ik nog maar 3 of 4 zaden over. Uiteindelijk heb ik met zorg 2 planten op weten te kweken tot volwassen exemplaren. En die ga ik koesteren en er zaden van oogsten. Want ik wil er volgend jaar een tuin vol van, zo zomers is ze:

 

Bloemen!!

We oogsten volop. Sterker nog, het eerste vak komt al weer leeg want vanmiddag hebben we de laatste tuinbonen en doperwten geoogst, Ik had onderstaande 2 emmers op de fiets, en Ruud had nog een volle emmer tuinbonen en een volle emmer doperwten.

 

Wij vervelen ons vanavond dus niet. En morgen zijn de kapucijners aan de beurt. Je kunt zien dat het blad al geel wordt, hoog tijd voor de laatste pluk:

 

Maar afijn, dit blog heeft de titel Bloemen!! en die wil ik dus vooral laten zien. Ik kan zelf elk jaar zo enorm uitkijken naar de bloemen die ik voor dat jaar heb gezaaid. Weken, soms zelfs maanden lang kijk ik hoe de zaden kiemen, de zaailingen en later de planten groeien. Met argusogen kijk ik naar het weer, mogelijke aanvallen door slakken, teveel of te weinig water, ik houd alles in de gaten. Daar zit wel een klein gevaar in; soms kan het uiteindelijke resultaat wel iets tegenvallen. Dat kan dit jaar met sommige soorten ook nog gebeuren, maar vooralsnog niet.

Vorige week liet ik de Tagetes patula Strawberry Blonde al zien, en dat is hier zeker een blijver. Maar ook de Calendula officinalis Neon, die ik al eens eerder teelde, stelt weer niet teleur:

 

Vorig jaar kocht ik zaden van de Eschscholzia californica Cherry Swirl. De bloemen bleken echter niet rood te zijn, maar kleiner dan normaal en een beetje onbetekenend witgelig van kleur. Allemaal. Wat een teleurstelling! Iets kan tegen vallen en dat is prima, maar als alle zaden van een duur gekochte soort niet kloppen ben ik echt niet vrolijk, er komt plotseling een heel andere Diana tevoorschijn. Ruud kent die Diana wel en zegt wijselijk niks als ik rücksichtslos de planten uit de grond trek en er pissig krootjes voor in de plaats plant. Dus dit jaar extra spannend; nieuwe Cherry Swirl-zaden, van een andere zaadhandel. Zou ze kloppen? Jawel, de knoppen zijn al prachtig rozerood:

 

Ook erg vrolijk word ik van Oost-Indische Kers. Ik word vrolijk van alle kleuren hoor, maar deze Caribean Crush is wel extra mooi:

 

En dit is wat er afgelopen week is gaan bloeien. Er ligt deze zomer nog een heleboel is het vooruitzicht, van een Gaillardia die ik nog nooit heb gehad tot Ipomoea’s in bijzondere kleuren, van een Zinnia in een (hopelijk) mooie geeloranje kleur tot een flink aantal Dahlia’s.

En dit is al weer het einde van dit korte blog. Ik heb gewoon geen tijd, we lopen flink achter en er moeten vanavond ruim 3,5 emmers tuinbonen en doperwten worden gedopt, alsmede 3 grote bakken aardbeien worden schoongemaakt en ingevroren (dat wat niet ondertussen wordt opgegeten). Morgen van alles zaaien voor in het leeggekomen vak. En nieuwe sla zaaien. En de herfstprei uitplanten. En wieden. Tomaten tikken natuurlijk, we kunnen al wat komkommers oogsten. De potten moeten nodig water hebben. En zo kan ik nog wel 10 dingen opnoemen.

Ik wil graag nog even reclame maken voor de kwekerijdagen van Bingerden, die zijn volgende week vrijdag, zaterdag en zondag. Wij gaan zelf niet maar we hebben het meerdere jaren met heel veel plezier bezocht. Kijk even op de website: Bingerden 

Nog 1 foto: geen zomer zonder een Papaver somniferum. We nemen de korte bloei voor lief, dit is de Pink Fizz:

 

We hopen op een paar dagen regen volgende week. En op de eerste bloeiende Salvia coccinea Forest Fire. En op de eerste oogstbare courgettes. En zo kan ik nog wel wat dingen opnoemen. Samengevat: dit is zowel de drukte tijd als de mooiste tijd in de tuin. We gaan er vanavond eens gewoon een uurtje in zitten en niks doen; alleen maar genieten, en morgen weer aan het werk.

 

Weer of geen weer

Ik hoop van harte dat mensen die dit lezen niet al te veel ellende van alle regen- en onweersbuien hebben gehad!! Het was nogal wat, we hebben samen bij de beelden op televisie wel bedacht dat het tuinjaar wel voorbij zou zijn als dat in onze volkstuin zou gebeuren.

Zelf hebben we geluk gehad, het is hier warm en kurkdroog gebleven, tot er gisteren een heerlijke 10 millimeter regen viel. En daarna verspreid over dag en nacht nog een paar millimeter. Geen hagel, geen bliksem, geen storm. We waren er erg blij mee (en de planten in de tuin nog veel meer).

We lopen in de tuin wel wat achter. Ik kan niets tot weinig doen, en voor Ruud was het de meeste dagen gewoon veel te warm om wat te doen; op de volkstuin kunnen we tussen de kassen in nog wel een graad of 3 tot 4 bij de buitentemperatuur optellen, ze werken bij die warmte en zon als kachels tussen de tuinen in.

Maar 1 dag na de regenbuien kunnen we plotseling al tuinbonen plukken, en kapucijners, en doperwten:

 

Alles lijkt na de regen trouwens beter te groeien, de pompoenen hebben lang stil gestaan en gaan nu ineens ranken:

 

We kunnen heel veel rabarber oogsten, en de eerste komkommer is geplukt. De sla en andijvie wordt geoogst of schiet door, de rucola stond zelfs al in bloei en hebben we maar verwijderd omdat ze helemaal was omgevallen na de regen.

We eten ook volop raapjes, en de radijs is zelfs al op (ik wacht even met opnieuw zaaien tot na de langste dag). We gaan sowieso bedenken wat we kunnen gaan zaaien, want binnen een week of 2  komt het vak met de tuinbonen en doperwten natuurlijk leeg. Vanavond de zaaikalender er eens bij pakken, ik denk dat het kool wordt (spitskool, savooi, spruiten, boerenkool).

Ook niet vergeten in deze tijd: de knofloken schieten door. Je verwijdert de stengel met daarin de aanstaande bloemknop zo diep mogelijk uit de plant. En gooi die niet weg, als je de bloemknop eruit haalt kun je de stengel gewoon gebruiken in stoofgerechten en roerbak, ze hebben een zachte, frisse, uiachtige knoflooksmaak.

 

Tot slot van dit wederom korte blogje (typen is nog erg pijnlijk, maar er is gelukkig wel al een klein beetje verbetering), nog even de opmerking dat het goed komt met de bonen voor Ruud:

 

De nieuwe bonen zijn gezaaid (en gekiemd, en ondertussen in de afgelopen week ook al gegroeid, Ruud gaat ze morgen met heel veel plezier uitplanten). En de bonen die eerder waren gezaaid en uitgeplant doen het ook best goed:

 

Dus, mits er geen rare dingen gebeuren, kan Ruud gewoon als vanouds weer heel veel bonen eten deze zomer 🙂 .

Ik heb op de website van Pokon ook nog een blog geschreven, over het Stekken van aardbeien

En dan nog 1 foto, van een nieuw ras afrikaantjes waar we planten van in de voortuin hebben gezaaid/geplant en waar ik erg blij mee ben; Tagetes patula Strawberry Blonde:

Mooi hè!!

In een volgend blog weer eens iets over de voortgang in de kas, want we dieven en binden op, verwijderen blad, pepers gaan bloeien, tomaatjes worden al zichtbaar, etc..