En dan weer verder…..

Prei groeit welIedereen hartelijk dank voor alle aardige woorden!

Hier zijn we in staat van berusting 🙂

Ruud wil de tuin gaan spitten. Nou ja, ‘omfrommelen’ noemen we dat dan, echt spitten doen we pas komende winter weer, maar nu is het bijna handiger met een spitvork de grond iets om te gooien dan proberen te wieden, want de grond is nog steeds zo nat dat er een laag water op ligt, het is zo ingeklonken door alle regen dat er geen enkel restje luchtigheid meer in zit. Met wat ‘omfrommelen’ gooien we het onkruid ondersteboven onder de grond en brengen we wat lucht in de grond. In de hoop dat wannneer het regenen nog eens stopt het allemaal wat makkelijk opdroogt.

En, zoals eerder gezegd, opnieuw zaaien. Gisteren deels gelukt (want er viel ook weer gewoon 8,2 mm regen, dus ook de 1000-litervaten maar weer voor de helft geleegd en water weg gebezemd), in ieder geval een nieuwe komkommer (gokje) en courgettes gezaaid, en wat knolvenkel, bietjes en kool. Morgen verplichtingen maar woensdag hopelijk nieuwe stok- en stambonen zaaien, en nog wat sla, andijvie, rucola, etc.. En dan inderdaad maar hopen op een warme en vooral droge augustusmaand.

Tomaat Orange Banana tros 1Is er dan helemaal niets positiefs te melden? Jawel hoor 🙂 De prei gedijt prima in dit natte weer op vette klei, zie foto bovenaan (de meeste koolplanten trouwens ook). En er is gelukkig nog een kas 3, daarin is het gewoon droog (kas 1 en kas 3 blijven zo nat dat het water telkens omhoog komt bij een bui, dat droogt zo niet meer op), en daar groeien nog wat leuke tomatenrassen.

Zoals de Orange Banana, al eens eerder geteeld en niet voor niks dit jaar ook weer, want een erg goede opbrengst van mooie, gladde oranje roma’s met prima smaak. Gelukkig staat ze in de gezonde kas….

 

Peper Cayenne Ring of Fire onrijp plantIn de gezonde kas ook de peper Cayenne Ring of Fire, en die groeit flink en hangt al vol met groene pepers. Twee jaar geleden ook geteeld en toen kon ik op de 64e dag na het uitplanten van de zaailingen al de eerste rijpe peper oogsten. Nu staat de teller op 77 dagen (vandaag) en nog steeds niets rood, en het duurt nog wel even ook.

En zo kunnen we wel een beetje nagaan hoeveel later sommige soorten zijn dan normaal (niet alle soorten hoor, maar vooral de warmteminnende soorten als tomaten, paprika’s, pepers, aubergines, bonen, etc.. Vorig jaar half juli al de eerste Melothria’s kunnen eten, nu pas net aan het klimmen, ik hoop dat het nog wat wordt want zelfs nog geen bloempje gezien. Maar goed, het komt wel, alleen is geduldig zijn en een moestuin hebben niet altijd een even goede combinatie (voor mij in ieder geval niet :-)).

Borago met luis en lieveheersbeestjesEn dus is heel veel tot nu toe verloren, maar zeker nog niet alles, en we hopen op een nieuwe en dan betere oogst in de herfst.

Tot slot nog een foto van het komkommerkruid (Borago). Onder de luis (niet vreemd met dit natte weer), maar er zijn hulptroepen gekomen, in grote getalen, rood met zwarte stippen. Of ze zoveel luizen kunnen eten als er op de planten zitten, ik denk het niet, maar ze doen duidelijk hun best 🙂

Gevlucht

Tuin in waterOm vijf uur vannacht gewekt door een enorme stortbui, alsof de tuin dat nodig had. En het is nu 4 uur in de middag en het regent nog steeds. Vannacht ruim 15 millimeter regen, vandaag ook nog eens ruim 20 millimeter.

En dus kan het water niet meer weg, maandenlang elke dag of bijna elke dag regen, altijd te koel of te koud, ik kan me niet herinneren (en ik heb sinds 1991 een volkstuin) ooit zo’n slechte zomer en oogst te hebben meegemaakt.

Niks mooie foto’s, niks leuke plaatjes van bepaalde soorten, het hele volkstuincomplex is hier 1 enorme modderpoel, en overal zie ik op de diverse tuinen schimmel, rot, ziekten, en noem maar op. Dat er water valt is 1, maar dat het valt op de grond die volledig is verzadigd met water, dat wordt een ander verhaal. Dan wordt het echt laarzen aan en spetteren.

Op de foto bovenaan de tuin zoals die vanmiddag was, het pad staat onder water. Er liggen al 2 pvc-buizen waarvan er ondertussen al 1 in de grond zit, er stroomt water uit in de sloot, alsof er een kraan open staat, het heeft in ieder geval duidelijk nut.

Nog wat van die vrolijke foto’s:

Bonen in water 2012

Hier stonden de bonen, helaas niet meer. En op de volgende foto een kropje sla van de Red Trangle, sterk dat ze nog steeds overeind staat:

Sla in water 2012

De uien, of dat wat er van over is:

Uien in water 2012

En tot slot nog een foto van een peperplant buiten, achter de kas:

Peper in water

Nog knap dat ze nog leeft, maar ik vrees dat dat niet heel erg lang meer zal duren, elk uur dat ze zo in het water blijft staan worden de wortels zwakker, tot ze gaan rotten en de plant in elkaar zakt.

En dus geven we het op…….. nee natuurlijk niet!! Goed, vandaag wel dan, in een kletsnatte jas en broek in regenlaarzen naar huis gevlucht. Even de foto’s en dit verhaal op de website zetten en dan aan de slag.

Als het zo belachelijk heeft geregend en het zo lang zo nat en zo koud is, moet er een keer een andere periode komen. Een oud gezegde: “Elk weer heeft zijn tegenweer”. En daar hou ik me dan maar aan vast. Ik ga er dus vanuit dat er een periode gaat komen dat het heel droog en relatief warm wordt, of dat nu in augustus, in september, in oktober of in november gaat gebeuren. En graag in augustus, dan kunnen we het nog zomer noemen, maar anders wordt het gewoon een mooie nazomer of mooi herfst, maakt mij het uit, ik ga in ieder geval zorgen dat we dan alsnog een soort van oogst krijgen.

Helaas nu heel veel verloren, maar er van uitgaand dat er ergens een zonnige, warme tijd komt gaan we aan de slag. Morgen gaan we opruimen; uien eruit, de verloren bonen eruit, wortelen die helemaal rot zijn eruit, alles wat dood is of onderweg daar naartoe eruit. En zaaien, heel veel zaaien, bijna alsof het lente is.

En wat ga ik dan nog zaaien? Alles wat nog kan, en zelfs ook een aantal soorten waarbij het eigenlijk een week of 2 weken te laat is. En dus ga ik zo de tas vullen met zaden van:

  • Andijvie
  • Boerenkool (laat, ik weet het, maar met mooi weer in het verschiet…..)
  • Stambonen
  • Stokbonen (ook laat, ook een gokje)
  • Winterbroccoli (voor oogst volgend voorjaar)
  • Chinese Kool (want de langste dag is ruim voorbij)
  • Knolvenkel
  • Koolrabi
  • Kroot (desnoods oogsten we kleintjes in oktober, maar het wordt toch nog nooi weer :-))
  • Sla, verschillende soorten
  • Paksoi (ook prima, langste dag is voorbij)
  • Courgette (is wel laat, maar dan hebben we in september toch nog wat courgettes)
  • Radijs/Rammenas, voor herfstoogst
  • Rucola
  • Snijbiet
  • Spitskool en Savooikool (voor beiden aan de late kant, maar dat kan me nu weinig schelen :-))
  • Worteltjes (nou ja, die hebben we vorige week al gezaaid)

En dus gaat de tuin ‘op de schop’, zetten we er een streep onder en beginnen we gewoon opnieuw, het kan nog!

Paars

Paprika Lila Purpur 1Niets zo leuk als kleurtjes in de moestuin die je niet zo vaak ziet. Waarom verkoopt een supermarkt nou nooit eens gele tomaten, of paarse paprika’s, of gestreepte aubergines, etc. Zouden ze het echt zoveel slechter doen in de professionele teelt dan in de hobbyteelt, of denkt men dat mensen die kleurtjes niet wil eten (zou best kunnen hoor, ik hoef ook echt niet met witte krootjes of paarse boontjes bij mijn vader aan te komen, ‘dat is geen vreten’ :-)).

Zelf vind ik het altijd erg leuk, al moeten we soms ook wel wennen. Zuurkoolkleurige bietjes is toch iets om even overheen te stappen, maar uiteindelijk smaken ze net zo lekker als rode bietjes. Volgende week een feestje te vieren en ik ga dan paarse aardappelsalade maken, vind ik zelf geweldig (en dan, als het meezit, garneren met rode, gele, groene en paarse cherrytomaatjes).

Afijn, paars is de kleur van vandaag :-).  Rechts bovenaan zie je een foto van de paprika Lila Purpur, die ik in een eerder dagboek al liet zien, toen als mini in crème met wat paars, ruim een week later is dat al helemaal paars.

Aubergine Pandora Striped RoseAls ze groot genoeg is gaat ze rijpen naar een soort paarsrozig rood, zowel onrijp als rijp eetbaar natuurlijk (en paarse paprika’s vind ik altijd wat lekkerder, frisser, knapperig, dan de wat meer bittere onrijpe groene paprika’s).

Volgende is de paars-met-wit-gestreepte aubergine Pandora Striped Rose die ik gisteren zag hangen. Wat jammer toch dat de kleur bij het bakken/stoven gewoon bruin wordt, anders wilde iedereen wel aubergines in kleurtjes.

Peper Cayenne Violet eersteNog nooit eerder gehad, en erg leuk vind ik zelf de Cayenne Violet. Dit is het onrijpe stadium, rijp wordt ze rood volgens internet, ik kan me voorstellen dat er, net als bij de paprika Lila Purpur, toch een waas van het paars te zien blijft. We wachten af. Een slak heeft nog geprobeerd ervan te snoepen, maar die is zo te zien gestopt, blijkbaar is ze ook nog pittig van smaak 🙂

Verder hebben we natuurlijk ook nog wel paarse boontjes en paarse broccoli in de tuin, maar daar heb ik (nog) geen foto van gemaakt.

Wel nog een foto van de tomaat OSU Blue. Het wordt blauw genoemd, maar eigenlijk is het een soort bijna zwartpaars, op de bodem wordt ze weer langzaam groenachtig. Nog niet rijp hoor (het zwartpaarse blijft maar het groene oonderaan wordt dan een soort oranjepaars).

Tomaat OSU Blue onrijpIk had deze tomaat vorig jaar ook, erg bijzonder. Helaas niet de allerbeste smaak, een mens kan niet alles hebben. Een beetje olie, azijn en basilicum doen gelukkig wonderen. En te bijzonder om niet te telen, niet vaak, maar soms gaat mooi echt voor lekker :-).

 

Tot slot nog even een foto van iets dat niet eetbaar is, maar ook wel erg paars, de Papaver somniferum Tallulah Belle Blush, met zeer grote dubbele bloemen in verschillende tinten paars.

Papaver somniferum Tallulah Belle Blush

Vandaag verplichtingen, maar morgen zou het droog moeten zijn, en hebben we veel te doen op de tuin (oogsten uiteraard, we moeten bonen plukken, broccoli, komkommers, tomaten), ik moet nodig de pepers en paprika’s eens nakijken en wat blad en slappe stengels onderaan de planten verwijderen en opbinden. En alle tomaten, aubergines en paprika’s/pepers tikken natuurlijk. En er kan wel weer gewied worden (was het maar droog, dan konden we schoffelen, nu moeten we alles stukje voor stukje eruit halen, na schoffelen groeit hier alles op de kletsnatte grond gewoon weer vast).

The Day After

Allereerst, iedereen hartelijk dank voor alle steun en aardige woorden na het onder water lopen van de 2 kassen!

Helaas was het te verwachten, zo lang zo erg onder water staan is niet goed voor planten, en zeker niet voor tomaten. We hebben de zaterdag afgewacht (uiteraard wel gecontroleerd of het niet weer zo nat was want ook zaterdagavond weer hoosbuien gehad, en dat viel gelukkig mee, hoewel het met dit weer ook niet droger wordt).

En zondag nog meer hoosbuien, bij elkaar weer ruim 30 millimeter gevallen, er lijkt geen einde aan te komen.

En dus met lood in de schoenen zondag naar de tuin, gelukkig wordt het in de kas niet natter (buiten wel, ik kan onderhand wel een waadpak aan :-)).

En zoals verwacht zien de tomaten er nu zo uit:

Tomatenblad dood 1

en

Tomatenblad dood 2

Zo’n 30 tot 35 planten in de twee kassen die erg nat hebben gestaan (kas 1 kletsnat met plassen, kas 3 letterlijk onder 10 centimeter water), staan er zo bij. Alles hangt slap, bladeren, stengels, bloemtrossen. Ik heb dit ook nog nooit eerder meegemaakt dus even verzinnen of we de planten er gelijk uit zouden halen of wat anders te doen.

En dus besloten te hopen dat er misschien nog iets rijp zou kunnen willen worden, want dat is het jammere, alle planten zitten met zo’n 4 trossen al vol met tomaten, waarvan de 2 onderste trossen ook al groot genoeg, hoeven alleen maar te rijpen.

En dus van die planten alles afgeknipt wat slap hing, soms alle bladeren, soms 80 of 90 procent van het blad, alles waar nog iets van blad aan hing dat er nog een klein beetje acceptabel uit zag uiteraard laten zitten. Maar alles wat slap hangt kost alleen maar energie, en die energie is nu harder nodig om in leven te blijven en de wortels te herstellen.

En dus ziet het merendeel er nu zo uit (niet schrikken :-)):

Tomatenblad dood afgeknipt  1

En:

Tomatenblad dood afgeknipt 2

Op deze laatste foto zie je zelfs dat er links nog 2 planten aardig bij staan, en rechts de ravage groot is. En als je goed kijkt zie je dat er een diefje in de oksel rechts bovenin zit. En mocht ze het willen gaan overleven, dan zou dat de plek kunnen worden waar ze opnieuw uit kan gaan lopen en weer takken en bladeren kan gaan maken. Ik heb er een hard hoofd in, maar hopen mag altijd, de tijd zal het leren.

Bij de eerste tekenen dat ze zo zwak is dat ze het niet overleeft of wanneer ik denk Phytophtora te zien (die makkelijk toeslaat wanneer een plant zo zwak is) gaat de plant er gewoon uit (en dat geldt uiteraard voor alle planten). Dan is het gewoon pech.

En zo is het wel genoeg voor dit sneue onderwerp. We zien wel wat er gebeurt, wat het haalt en wat niet, nooit te lang stil lijven staan bij mislukkingen, er is gelukkig nog genoeg leuks in de tuin te beleven. 1 kas staat zowiezo nog vol met gezonde planten die volop tomaten laten rijpen. Normaal gesproken geven we een aantal emmers weg aan buren en familie en vrienden, dat zit er zit jaar dan niet in, en ik zal ongetwijfeld veel minder zaden kunnen oogsten (dat is wel erg jammer!), maar we zullen echt niet zonder soep zitten komende winter 🙂

En buiten is er vanalles te oogsten, vandaag eten we de eerste boontjes van de lage Teepee-struiken, komkommertje erbij. En vanmorgen nog thuis want gisteren tussen de buien door kruisbessen geoogst en straks gelei daarvan maken.

En uit kas 2 tomaten geoogst, daar kan ik een klein pannetje soep van koken…..

Dus vooruit kijken nu, achterom heeft geen nut. En het zal toch nog wel eens droog gaan worden, neem ik aan. De bloementuin heeft trouwens van al dat water nog niet echt te lijden:

Tuin achter kas 3

Tuin achter kas 2

En dus vanmiddag eens kijken hoe het er verder buiten bij staat, de afgelopen 4 dagen heb ik alleen de binnenkant van de kas gezien. Als het nu maar droog blijft….. 🙂

Aaaarrrrghh!!

We hebben het wel horen regenen vannacht. En gisteren viel er ook al 25,9 mm (toch handig, zo’n weerstation). En vanmorgen stond het pad in de achtertuin onder water. Maar tegen de middag werd het droog en alsof we voelden dat er iets mis was besloten we om toch maar even naar de tuin te gaan. En daar was het nat, erg nat, ik was blij dat ik laarzen aan had getrokken. Hier op de vette klei blijft water staan, het duurt heel lang voor het grondwaterpeil weer zakt.Wateroverlast buiten

Maar bij onze tuin aangekomen zag ik allereerst dit, de bonen.

Ze staan naast de laatste kas die we gebouwd hebben, en ze staan volledig in het water. Ik vrees verloren voor dit jaar

Maar bij het de hoek omlopen kwam pas de grote schrik: de derde kas zelf:

Wateroverlast kas 3

Misschien niet heel goed te zien op de foto, zo zag het er van dichtbij uit:

Wateroverlast kas 3 3

En:

Wateroverlast kas 3 2

Vandaar de titel van dit dagboek dus. We schrokken ons rot, de hele kas stond echt letterlijk zo’n 10 centimeter onder water, zowel de grond als het pad, van voor tot achter. En iedereen weet wat er gebeurt wanneer aardappelen 24 uur in water staan, hetzelfde gebeurt met tomaten (en trouwens met heel veel planten), dan zijn ze verloren.

Geen tijd te verliezen, geen tijd om te verzinnen waarom dit zo erg kon zijn. Ik een bezem gepakt en als een gek gaan bezemen, de kas uit, hoek om, nog een hoek om en dan richting de sloot, misschien wel 200 of 300 liter regenwater zo 10 meter verder de sloot in gebezemd.

En Ruud onderstussen aan de achterkant van de kas de tegels eruit halen en een geul graven tot onder de fundering van de kas, zodat het water er via die kant uit kan stromen en naar het achterliggende pad en daarachtergelegen sloot geleid wordt:

Wateroverlast geul gegraven

En stromen deed het:

Wateroverlast water loopt weg

En na een paar uur hard werken zag de kas er dan uiteindelijk zo uit:

Wateroverlast aan het einde

Uiteraard nog kletsnat maar op een paar kleine plasjes na in ieder geval niet meer onder water. Ramen verder open, deur wagenwijd open en hopen op zon die het wat op kan gaan drogen (en gelukkig scheen die nog even).

En dan puzzelen waarom het zo onder water kon staan (want de rest van de tuin was kletsnat maar niet zo onder water). Dakgoten schoon, dat was het niet. Maar de drainage leek kapot. Ruud heeft vanaf de sloot geprobeerd om met een stok de drainage in te komen, en dat lukte tot ergens halverwege de kas, daar zat het verstopt.

En er staan 2 1000-litervaten die door alle regen al tot de nok waren gevuld. Er zit in beiden een overloop die zo de drainage in gaat, maar als die drainage verstopt zit, dan heeft het dus geen nut en loopt die gewoon over en komt er dus van 2 kassen van 4×3 meter en 6×3 meter water = 30 vierkante meter water in het gebied rond die laatste kas in de grond. En dat geeft dan zo’n overstroming.

En aangezien er morgen en zondag nog meer water wordt verwacht maar begonnen met 500 liter water uit de 2 duizend-litervaten te halen. Leeg laten lopen is geen optie en dus werd het letterlijk gieters water uit de vaten halen en in de sloot gooien (water naar zee dragen is het spreekwoord geloof ik :-)).

Beter oplossen dan dit kunnen we het nu niet (de drainage zit diep onder de grond, onder de bonen, de kas, etc.). Dat wordt herfstwerk. Maar voor nu zijn de watervaten voor een deel geleegd, zodat opgevangen regenwater van de kassen weer gewoon in de vaten blijft. De gegraven geul blijft open, zeker tot volgende week, zodat ook daar eventueel teveel water weg kan. En we gaan de wacht maar houden, kopen maar mijnwerkershelmen met nachtlampjes, om komende nachten met bezem het overvloedige water weer weg te vegen (dat laatste is een grapje, maar dan wel met een lach als van een boer met kiespijn).

En nu bekaf, allebei heel hard gewerkt, spierpijn, maar we hopen dat de planten het halen en de oogst niet helemaal verloren gaat. Dat is afwachten, ik hoop dat de wortels niet gaan rotten maar dat het vannacht en morgen nog wat verder op kan drogen.

We nemen straks een glas wijn en vallen dan ongetwijfeld op de bank in slaap, dromend van rijpe tomaten (nog een grapje, je ziet, we bekomen al weer wat van de schrik :-)).

Is er dan helemaal niks leuks te melden. Ja hoor, gisteren in alle onschuld tijdens die eerste regenbuien eens een soort beeldverslag gemaakt van het inmaken van zwarte bessen met aalbessen, voor wie het eens wil zien: Beeldverslag gelei maken.