Watje

Het is veel te warm voor de tuin. En het is ook te warm in de kas, de temperatuur loopt erin op tot ver boven de 50 graden en dat is slecht voor de vruchtzetting van de tomaten, bladeren kunnen verbranden, de grond droogt heel snel uit, etc.. Sinds woensdag staan de ramen en de deur dag en nacht wagenwijd open.

Omdat het zo warm is ging ik vroeg in de ochtend zonder Ruud naar de tuin; even tikken in de kas, waar nodig water geven, 2 courgettes voor het avondeten oogsten en dan snel weer naar huis. Er was niemand op de volkstuin en omdat het zo vroeg was lag de tuin nog half in de schaduw en was het er heerlijk koel en rustig. Tot ik een bonk hoorde in de kas, en geklapper, en nog een bonk en weer geklapper. Ik schrok me een hoedje! Het bleek een duif in kas 3. En geen kleintje, een volwassen houtduif, Ruud noemt het altijd slagschepen, omdat ze log zijn, niet wendbaar, en zoals ik er nu ook achterkwam, ook niet erg slim.

Het beste wat een mens kan doen is weggaan zodat een vogel zelf de uitgang weer kan vinden, proberen te helpen zorgt alleen maar voor meer stress en meer tegen de ruiten van de kas vliegen.

En dus liep ik een rondje over het volkstuinencomplex, ook altijd leuk, even vanaf het hoofdpad kijken wat er bij andere mensen in hun tuin groeit, hoe de uien van anderen erbij staan, welke bloemen er bloeien, etc. Na een kwartiertje liep ik terug naar de tuin want de duif moest zo wel genoeg tijd hebben gehad, en het begon warm te worden. Maar op 10 meter afstand van de tuin begon het gebonk en geklapper weer, de duif vloog in paniek telkens weer opnieuw tegen de ruiten. Nog steeds vond ik dat het beter was om de duif zelf de uitgang te laten vinden. En dus pakte ik snel mijn fles water en ging op afstand zitten wachten.

Maar er gebeurde niets meer, soms even gebonk en gefladder en dan weer stil. En toen kwamen er 3 eksters, ze hadden snel door dat er een dier in nood = potentieel voedsel te halen was. Al kwetterend hopten ze geagiteerd heen en weer in de dakgoot en op het raam van de kas.

Nou ja, ik ben geen held. En ik ben ook niet altijd even blij met houtduiven, ze vreten hier alle kolen op (als ze de kans krijgen), en peulen, de jonge toppen van doperwten en kapucijners, jonge maïszaailingen, tuinbonenzaden, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar ik zou het nooit over mijn hart kunnen verkrijgen om dit af te laten lopen zoals het leek te gaan. En dus joeg ik eerst de eksters weg. En vervolgens stapte ik de kas in, voetje voor voetje, zoekend naar de duif. Misschien was hij al dood?

Ik vond hem links achterin de hoek achter een paprikaplant, daar waar de eksters een paar minuten eerder ook in de buurt zaten. Hij klapperde en fladderde nog wat maar hij was duidelijk ook heel moe. En het was ondertussen al weer bijna 50 graden in de kas.

Geen idee waarom, een duif kan je helemaal niet verstaan, en misschien wordt hij er ook nog meer bang van, maar toch praatte ik maar wat tegen hem, een beetje zoals ik dat ook tegen kat Freek doe wanneer ik wil dat hij blijft staan voor zijn insuline-prikje. En zowaar, het lukte, ik had de duif vrij vlot met 2 handen vast, vouwde zijn vleugels naar beneden en liep al pratend snel naar buiten. Want zijn hartje klopte zo snel dat ik bang was dat het zou stoppen. Mijn hart klopte trouwens ondertussen ook wel 2 keer zo snel als normaal. Ik heb hem een paar meter buiten de kas tussen de aardappelen gezet. De aardappelplanten zijn zo groot dat de duif eronder wat schaduw heeft, en hij zit er verstopt, voor het geval de eksters terugkomen, of er misschien katten of andere dieren komen.

Ik heb toch nog even getikt in de kas, en de zoete aardappelen in kuipen en zakken water gegeven. Toen ik zo stil mogelijk terug liep langs het pad naast de aardappelen zag ik hem nog zitten. De foto bovenaan deze pagina is dan ook gelijk de enige foto die ik van afstand heb gemaakt. Als je heel goed kijkt zie je in het midden een donkere plek, dat zijn zijn veren, en rechts van de heermoesstengel zie je nog net het witte streepje van zijn hals.

Vlak voor ik wegging keek ik nog een keer voorzichtig en zag ik dat hij wat was opgeschoven. Of hij het overleeft weet ik niet, ik kan hem verder niet helpen. Maar hij kan op deze redelijk veilige plek bijkomen. En ook al vervloek ik deze duiven soms, ik hoop dat hij morgen nog leeft, is bijgekomen en verder is gegaan met het kaal grazen van de toppen van de kapucijners:

De moraal van dit verhaal: soms zijn er belangrijkere dingen dan een goede oogst.

Zoals altijd tot slot nog 1 foto. Na de Helichrysum bracteatum Silvery Rose van vorig jaar (die zich heel prettig heeft uitgezaaid en in de voortuin in een verhoogde bak bloeit) zaaide ik dit voorjaar een ander ras voor in de moestuin. Dit is Dragon Fire, ik wil mij per direct graag aanmelden voor de fanclub van deze goudstrobloem (lelijke naam voor zo’n prachtige bloem):

17 reacties op Watje

Simone 25 juni 2020 om 13:58

Goede daad verricht Diana, ha,ha ik ken het gevoel laatst vloog er voor de 2e keer deze zomer een mus tegen het raam de eerste had maar 1 oogje en was niet meer te redden maar de 2e was ondanks dat hij of zij dizzy was nog wel heel fel en is door de dierenambulance opgehaald . Het was s avonds laat en ik kon het niet aanzien dat een kat hem zou vangen.

Vr. Groet Simone

Martha vd Molen 26 juni 2020 om 20:41

Ik had een paar jaar terug netten over de aardbeien, 1 keer kwam ik was er een merel , die helemaal zat verstrengeld in het net, en het niet overleefd had….misschien ook heel lang geworsteld en gefladderd….sindsdien, heb ik geen netten meer in gebruik…..ik laat ze lekker mee eten, en bouw wel wat extra planten…..bovendien geven ze altijd een prachtig gratis concert…waar ik erg van geniet….Dus een beetje beloning mag wel vind ik….Er word de dieren al zoveel afgenomen….

Ruud & Diana 26 juni 2020 om 22:31

Hallo Martha,
Het hermetisch afsluiten is heel belangrijk, en wij gebruiken alleen fel gekleurde blauwe netten en maken dat aan alle kanten heel goed vast. Ik heb wel bij tuinburen dode vogels gezien in slordig vastgemaakte flodderige zwarte netten, ik vervloek ze, want een goed net dat goed is vastgemaakt is echt geen probleem. Hier is geen net gebruiken helaas geen optie maar dat komt omdat er op ons volkstuinencomplex ook ratten lopen. Maar liever geen oogst dan wel oogst maar daardoor een dood dier. En door slakken of pissebedden aangevreten aardbeien leg ik altijd in een bakje naast het aardbeiennet, elke ochtend zijn de aardbeien weg, welk dier ze dan ook heeft opgegeten, het is er vast blij mee 🙂
groetjes,
Diana

Sjaak 29 juni 2020 om 10:38

Ik gebruik altijd steigernet of steigerdoek om aardbeien e.d. af te dekken. Dat is wit en fijnmazig waardoor vogels er niet verstrikt in kunnen raken. Met zoveel zon als de laatste tijd worden ook je planten erdoor beschermt maar krijgen voldoende licht. Het andere voordeel is dat deze netten relatief zwaar zijn waardoor ze niet zo snel weg waaien.

Gwen 25 juni 2020 om 14:15

Ik vind je een held 🙂

Ria 25 juni 2020 om 14:27

Het is wat met die vogels…….
Gisterochtend werd er bij ons aangebeld. Het was een buurvrouw twee huizen verder die helemaal over haar toeren was. Ze was bang voor grote vogels en er was een ekster in haar woonkamer en ze was alleen thuis. Mijn man is met haar meegelopen en heeft de ekster voorzichtig met beide handen kunnen pakken en buiten vrijgelaten. Van het heen en weer vliegen tegen de ramen was de ekster waarschijnlijk een beetje versuft, want normaal gesproken laten ze zich niet zo makkelijk pakken.
Buurvrouw blij en ekster blij.

groetjes,
Ria

Trudie Jansen 25 juni 2020 om 18:36

Hallo Diana,dit was het beste wat je voor de duif kon doen,moedig en ook heel vriendelijk,ik zou precies hetzelfde hebben gedaan.
Dit laat ook zien dat je respect voor de natuur hebt,en dat is het enige wat telt,fijn weekend,groetjes Trudie Jansen.

Hilke 25 juni 2020 om 20:57

Wauw, wat een mooie bloem! Weet je nog waar je die gekocht hebt? Heb even gegoogeld maar kan deze kleur niet vinden

Ruud & Diana 26 juni 2020 om 22:06

Hallo Hilke,
Ik kocht deze zaden bij Plants of Distinction in Engeland, ze hebben 4 prachtige kleuren: Plants of Distinction. Altijd goede kwaliteit zaden, bijzondere soorten, en ze hebben in de zomer vaak nog wel een soort ‘sale’ van zaden die het volgende jaar gezaaid moeten worden maar dan altijd nog prima kiemen. Ik hoop dat je er iets aan hebt!
groetjes,
Diana

Emmie 17 juli 2020 om 07:34

Vorig jaar apricot helichrysum. Prachtig. Zaad verzameld. Dit jaar is de kleur veel minder mooi. Buren hadden gewone helichrysum (sprak de snob). Net als cosmea ieder jaar maar nieuw zaad kopen dus.

Ruud & Diana 17 juli 2020 om 22:16

Hallo Emmy,
Dankjewel voor je reactie! Ik hoop dat ze hier niet kruist. Voor de Dragon Fire ben ik niet zo bang, die staat op de volkstuin als enige Helichrysum binnen een straal van misschien wel een vierkante kilometer. Maar de Silvery Pink in de voortuin en de Apricot in de achtertuin staan in meters natuurlijk wel dicht bij elkaar. Ik hoop dat het helpt dat er geen open verbinding is tussen de voor/ en achtertuin, bestuivers moeten echt letterlijk over het drie verdiepingen tellende huis vliegen om te kunnen kruisbestuiven, ik hoop dat ze onderweg dan al eerst flink wat andere planten als Salvia´s en Dahlia´s hebben bezocht. Ik ga er in ieder geval wel zaden van oogsten maar vind het dan wel flink spannend.
groetjes,
Diana

Lies 25 juni 2020 om 21:40

Plantenliefhebbers -> natuurliefhebbers. Mooi gedaan van je, Diana!
Lie(f)s.

Petra 26 juni 2020 om 21:11

Lief van je om die duif, wij noemen ze altijd vliegende ratten, te redden. Hier in de Achterhoek zitten ze ook, vooral langs de bosrand. Rem altijd voor ze, dat wel. Wat heel goed werkt tegen vogels zijn, tegenwoordig overbodige, cd’s. Hang ze aan een draad in de struiken. Wel zo dat de wind ze kan bewegen. Door de schittering schrikken de vogels. Eigenlijk net als de spiegels op de paaltjes langs de N wegen rond de bossen. Er zullen altijd durfals onder de vogels zijn, die toch komen. Maar de grootste groep haakt af. Geen netten meer en je cd’s hebben weer een functie.

Ruud & Diana 26 juni 2020 om 22:33

Hallo Petra,
Ik heb ze inderdaad ook wel eens op andere tuinen zien hangen. Ik ga het eens proberen, heb nog een hele box CD’s die we toch niet meer gebruiken.
Dank voor de tip!
groetjes,
Diana

Marian van Ek 30 juni 2020 om 09:17

Doen wij ook, lijkt idd goed te werken tegen allerlei vogels. Maar helaas zijn de CD’s na 1 jaar vies/dof/kapot of schilferig. Dus niet lang houdbaar. Moet je weer op zoek naar nieuwen…

Paula Bos 30 juni 2020 om 20:47

Bij mij was het geen duif, maar een dikke vrouwelijke fazant. Die zie je normaal alleen heel vroeg, maar nu was ze in de middag de kas ingegaan. En kon ze de uitgang niet meer vinden, ik hoorde harde klappen, ze vloog tegen de ruiten aan. Ik ben uit haar zicht verdwenen en toen heeft ze de uitgang gevonden. Ik heb een mooie foto kunnen maken van afstand.


Laat een reactie achter op Ruud & Diana

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Naar de reacties Do NOT follow this link or you will be banned from the site!