Hallo tuin en een hint

Soms praat ik tegen de tuin, of eigenlijk is het meer mompelen. Niets verontrustends hoor, al kan Ruud af en toe wel eens met een opgetrokken wenkbrauw naar me kijken. En ik doe het ook niet elke dag.

Maar nu was ik ruim een week niet in de volkstuin geweest, en dat is voor mij best lang. Dus fietste ik vanmorgen even naar de tuin, om wat boodschappen te halen; wat winterpenen, een paar stengeluitjes, een klein kropje sla en wat blaadje uit de saladebak.

En gelijk ook maar een paar pastinaken uit de grond gehaald om morgen als spaghetti te spriraleren, of hoe dat ook genoemd mag worden. Het lijkt me een vrij nieuw woord want spiraalsnijders bestaan volgens mij nog niet zo lang. Wel een erg leuk apparaat trouwens, en we vinden ‘spaghetti’ van pastinaak steviger en lekkerder dan die van de wat zachtere en nattere courgettes (en die laatste kunnen we ook niet meer uit eigen tuin oogsten).

Afijn, ik nam ook gelijk nog maar een rood kooltje mee, voor later deze week. En ik gaf de stekken van rozen in potten even water. En ik raapte nog even wat verloren labels op; als ik ze thuis afwas kan ik ze volgend jaar nog hergebruiken.

En zo struinend in de tuin kan ik het dan niet laten om er een beetje tegen te kletsen. “Oh, jij bent ook in 1 week wel al je blad al verloren” mompel ik tegen een kale blauwe bes.

“Oh, jullie zijn er ook nog”, zeg ik tegen de bietjes in een verhoogde bak die ik volledig was vergeten.

 

Het is te nat om wat te doen, en ik moet eigenlijk ook snel weer naar huis. Maar het is even lekker in de tuin, langs elk vak en elke bak lopen en zien wat er nog steeds groeit en wat langzaam instort door de aanstaande winter.

“Oh, lekker”, zeg ik tegen de boerenkool die ik in het vak achter de kas zie staan. Nu de kleur zoveel donkerder en intenser wordt is ze ook lekkerder:

 

En er ligt nog een kleine pompoen, als sier op de terrastafel gelegd, maar wel eetbaar (een Blue Kuri). Die moet ook maar mee naar huis.

De Salvia coccinea bloeit nog. Terwijl de planten al langzaam ineen zakken zijn er toch nog wat groene blaadjes en wat felrode bloempjes te zien.

 

Ik vrees dat het volgende week voorbij is want er wordt ‘Scandinavisch koud weer’ verwacht. En met de aanstaande nachtvorst verdwijnen dan de laatste afrikaantjes en Zinnia’s. En dus moet ik ook maar gelijk de laatste knolvenkels mee naar huis nemen. En een dahliaknol die nog in de kas lag te drogen en nu naar zolder mag voor de overwintering.

En dus ga ik toch nog met een mand plus een tas vol oogst naar huis. Daar gaan we de komende dagen beginnen met het terugsnoeien en verhuizen van de kuipplanten naar zolder. En dan is de zomer dus echt afgelopen; als de Brugmansia’s en Cassia weer in hun winterberging staan. Op mooie dagen ruimen we de tuin op, en op regenachtige dagen wordt het tijd voor de planning. En daar heb ik nu ook zin in! Nu het met mijn eigen zadenlijst wat rustiger is geworden (die zadenlijst heb ik trouwens woensdag weer terug op de website gezet – de problemen verholpen en alles bijgewerkt) kan ik zelf mijn zaden uit gaan zoeken, zaden bestellen en een planning maken voor 2019.

Oh ja, ik wil nog even melden dat ik het recept van de taart die ik in mijn vorige blog liet zien op de website heb gezet: Meringue met peer, karamel en pecannoten

En dan tot slot de hint, voor wat ik aan het maken ben (maar door de drukte van de zadenlijst even opzij heb moeten leggen). En misschien vragen mensen zich af waarom ik niet gewoon zeg wat het is of wordt. Maar dat komt omdat ik nog best veel moet doen en regelen, en omdat het nog niet af is, en ook een beetje omdat ik niet wil dat iemand toevallig op mijn website terecht komt, het leest en denkt; “Dat kan ik sneller” 🙂 .

Afijn, voor wie er interesse in heeft eerst de hint:

 

Nou, en dat is het dan 🙂 . Dit wordt in ieder geval wel de stijl waarin het wordt gemaakt. En terwijl ik daarmee bezig ben bedenk ik ondertussen hoe het allemaal zou moeten of kunnen gaan, en wat handig is, of wat mensen zouden willen. Er moet natuurlijk, als het eenmaal af is, een inkijkexemplaar op de website komen. En ik moet de prijs gaan bedenken (wanneer duidelijk wordt wat de kosten worden). En er moet een soort voorinschrijving of zoiets komen. Want dit kan ik ook wel verklappen: er is geen uitgeverij, ik doe alles zelf en laat er daarom ook maar een beperkt aantal drukken.

Lekker duidelijk allemaal maar niet heus. Maar ik ben wel een beetje benieuwd naar eventuele reacties. Want dit is voor mij ook wel heel erg nieuw. Ik heb een tijdslimiet voor mezelf gesteld en die staat op de derde week van januari. Dat lijkt ver weg maar dat is al snel en ik moet nog heel veel doen.

En eind januari is in ieder geval wel op tijd (en dat is dan nog een hint, een heel grote zelfs). Ik zou kunnen bedenken dat mensen een paar weken eerder dan het ‘boek’ al kunnen reserveren of zo. Zie je, ik moet nog veel bedenken en verzinnen en vooral doen en daar ga ik nu dus gelijk maar mee beginnen 🙂

Oh ja, tot slot nog even; ik ben begonnen om de informatie van de soorten die in de zadenlijst uitverkocht zijn in de databases te zetten. Als ik ze heb overgezet haal ik ze dus ook de zadenlijst maar kun je de informatie dan altijd terugvinden in de databases (en ondertussen staan daar een paar honderd rassen in, van tomaten, pepers, eenjarigen, etc.). Via deze link: Databases of in de menubalk). En ik heb tot slot (nu de rust is wedergekeerd) ook nog een kleine evaluatie geschreven op de pagina Zadenlijst Nieuws 

 

Wintervoorraad

Ook dit keer nog een klein blog want ik heb het nog iets te druk (understatement).

Door de drukte met de zadenlijst ben ik ruim een week niet naar de tuin geweest. Ik mis het wel maar nou ook weer niet overdrijven, er zijn nog 355 dagen om het in te halen.

Maar wat kan ik dan laten zien wat met onze moestuin te maken heeft? Nou, onze wintervoorraad. Ik zal geen foto van de vriezer maken want die puilt zo ongeveer uit en is allesbehalve fotogeniek. Maar ik word altijd wel gelukkig als ik naar mijn ‘rek van overvloed’ kijk.

 

Ze staat op zolder; donker en koel. En het ziet er wellicht wat rommelig uit, dat komt omdat ik zonder aanzien des merk/pot alles van vrienden en familie aanpak; elke pot in elk formaat en elke vorm mag hier gevuld worden. Ik ben alleen altijd een beetje lui als het gaat om het verwijderen van het wikkel, die laat ik vaak zitten tot het na een aantal keren afwassen vanzelf al een beetje loslaat.

Op de derde verdieping zie je een donkere pot; bramengelei die zo stevig is dat ze na het omkeren (want potten staan hier ondersteboven af te koelen, om de kans op vacuüm trekken zo groot mogelijk te maken) niet meer naar beneden wenste te zakken: snijdbare gelei dus (maar daarom niet minder lekker).

De hele onderste verdieping met grote potten zijn de potten met tomatensaus en tomatensap. En er is nog 1 verdieping (boven) maar die paste niet meer op de foto.

En wat valt hier dan te halen? Jam en gelei, zoetzuur en siroop, appelmoes en perencômpote, pastasaus en stoofpeertjes, chutney en atjar, sambal en paprikapuree.

Ik heb altijd zo mijn favorieten (geen jaar zonder pastasaus), maar ook wat soorten die ik nieuw probeer. Zoals deze:

 

De kweeperen, in siroop en in zoetzuur. De kweeperen in siroop hebben we nog niet geprobeerd maar de kweeperen in zoetzuur (recept Yvette van Boven) zijn erg lekker!

En deze is ook erg lekker, recept van Carine: courgettes in olie/zoetzuur:

 

En dan vergeet ik nog de kasaundi (een soort Indiase chutney) van tomaten en van aubergines die ik dit jaar maakte. En ik wil nog bouillonpasta maken (een soort zelfmaak-groentebouillonblokjes in pastavorm).

Alles is minimaal een jaar houdbaar, op de zoetzuren na (want die vind ik na een aantal maanden iets te zuur worden). Mocht je eens iets willen inmaken, je kunt op mijn inmaakpagina heel veel recepten vinden.

Volgende week beloof ik een foto van de tuin! Zoals gezegd, ik had er echt geen tijd voor.

Ik had voor de start van de zadenlijst nog wel tijd om een taart te bakken (want daar word ik altijd rustig en blij van – vreemd genoeg word ik blijer van taart bakken dan van taart eten – tenzij het een hartige taart is 🙂 )

 

Deze taart (recept Rutger van Rutgerbakt, in het tijdschrift Delicious) liet ik al op instagram en facebook zien en is echt heel erg lekker (ik zou zeggen: kerstwaardig). Excuses dat het glaasje oloroso sherry zo prominent in de weg staat (maar het paste er wel erg lekker bij). Het recept beloof ik deze week op de website te zetten. Oh ja; het is een taartje zonder cake of koek maar met meringue, peer, mascarpone, pecannoten en karamel.

Tot slot nog wat mededelingen:

Iedereen heel hartelijk dank voor alle lieve, aardige, kritische, meelevende reacties op mijn vorige blog over de webwinkel!! Ik ga volgende week zeker op een aantal reacties reageren. Mocht je zaden hebben besteld of de zadenlijst niet kunnen vinden: hier kun je dat blog vinden (zoals de titel al aangeeft staat er belangrijke informatie in): Belangrijke informatie m.b.t. de zadenlijst

Augus heeft het probleem met de webwinkel opgelost of gerepareerd, hoe dat ook moge heten en daar ben ik erg blij mee! Ik heb dit weekend nodig om alle enveloppen te verpakken. Ik hoop daar maandag klaar mee te zijn, dan kan ik die dag opruimen, de zadenlijst bijwerken, naar het postkantoor (en misschien ook even naar de tuin). Op dinsdag kan ik dan nog alle mails beantwoorden die binnen komen en problemen oplossen die door de storing in de webwinkel zijn ontstaan. En ik had het plan om de zadenlijst annex winkel dan op woensdagochtend weer te openen (voor wie er nog interesse in heeft).

En mededeling 2: in het volgende blog (volgend weekend) komt er voor het eerst een kleine hint over waar ik mee bezig ben; het is schrijven maar het is geen boek, het is wel papier (dat zijn eigenlijk ook al drie hints).

 

Belangrijke mededeling m.b.t. de zadenlijst

Ik wil graag iets melden m.b.t. de zaden die mensen bestelden of bestellen.

Allereerst iedereen die zaden heeft besteld heel hartelijk dank daarvoor!! Het was en is op z’n zachtst gezegd nogal overweldigend 🙂 .

Gisteren kreeg ik voor het eerst de melding dat iemand gegevens van iemand anders zag tijdens het bestelproces. Dat is heel vervelend. Aangezien ik er zelf geen verstand van heb heb ik die melding doorgestuurd naar Augus (die de winkel ook voor me heeft gemaakt).

Vanmorgen kreeg ik nog 2 van die meldingen. Augus zegt dat het iets met het ‘caching’ te maken heeft, en hij is er druk mee bezig. In ieder geval hartelijk dank voor de meldingen!

Het probleem is dat het bij een enkele bestelling zou kunnen dat een bestelling niet helemaal klopt en er iets op het bestelformulier staat wat er niet hoorde te staan (bijvoorbeeld een soort die je niet wilde bestellen maar het kan ook een verkeerde postcode of iets dergelijks zijn).

Vandaar bij deze de oproep aan iedereen die zaden heeft besteld om even goed te kijken of je bestelformulier helemaal klopt, zowel in wat je hebt besteld als in je gegevens. 

Mocht je formulier niet helemaal kloppen, mail me dan vooral (mijn mailadres is [email protected] ). Als er iets niet klopt in je bestelformulier vermeld in je mail dan vooral ook even het bestelnummer, dan kan ik het wat makkelijker vinden en kan ik sneller voor een oplossing zorgen.

Ik vind het heel vervelend dat er misschien bij één of enkele mensen iets mis is gegaan!! Ik hoop van harte van niet, de kans is volgens Augus heel klein (maar dus niet nihil).

In ieder geval heb ik besloten om de zadenlijst voor nu even te sluiten. Omdat er dus dingen niet goed gaan, maar ook om de mensen die een fout in hun bestelling hebben goed te kunnen helpen, om te zorgen dat straks niet plotseling zaden zijn uitverkocht terwijl er mensen zijn die ze al hadden besteld en betaald, etc.. Eerst moeten de problemen worden opgelost en moet ik zeker weten dat iedereen die zaden had besteld ook de juiste zaden ontvangen op het juiste adres,

Nogmaals, ik vind het heel vervelend maar zoals het nu gaat kan ik er niet mee doorgaan. Ik ga nu bestellingen in orde maken en versturen, en eventuele fouten in bestellingen samen met de mensen die bestelden oplossen. Dat lijkt me het beste; Augus is bezig het probleem op te lossen en ik zorg dat in de komende dagen alvast zoveel mogelijk mensen hun envelop krijgen. Ik doe het liever goed dan snel of makkelijk.

Had je nog zaden willen bestellen; zodra alle problemen zijn opgelost en ik weer een beetje ‘bij’ ben ga ik opnieuw kijken wat ik nog aan zaden heb en het winkeltje openen. Of dat 2 of 6 dagen duurt durf ik nu nog niet te zeggen.

Maar kijk af en toe even op deze pagina: Zadenlijst – nieuws . Daar kan ik bijzonderheden melden zonder dat mensen die helemaal geen interesse in de zadenlijst hebben daarmee telkens worden geconfronteerd. Ik kom deze dagen door alle drukte niet buiten, laat staan dat ik tijd heb om naar de volkstuin te gaan. Maar ik hoop komend weekend eens lekker op de tuin uit te gaan waaien en daar beloof ik dan komend weekend wat over te schrijven.

 

Verval en nieuwe plannen

Ineens zijn ze weg. Vorige week was ik nog op de volkstuin, op een zonnige dag vlogen nog overal bijen en hommels. Vanmorgen heb ik niets anders gezien dan 1 vlieg en een verdwaalde wesp. Jammer, ik kan altijd erg genieten van alles wat zoemt.

En wat is het koud zeg, na een nacht met wat vorst aan de grond is het water in de regenton zo koud dat ik bedacht dat ik beter thuis mijn handen kon wassen.

En er storten planten in. Op de foto zie je de basilicum die de laatste koude dagen en nachten niet heeft overleefd.

 

Vroeger vond ik dat heel lelijk en zou ik er ook nooit een foto van maken. Maar tegenwoordig (het zal de leeftijd zijn) kan ik er de schoonheid wel van inzien. En ik zie ook de logica en het contrast, achter de dode basilicum staan nog snijbietplanten. En die kunnen meer kou verdragen en staan er nog fris en heldergroen bij.

Eigenlijk ziet de hele bak waar deze planten in staan er nog best leuk uit. Voor november dan. Ik heb afgelopen voorjaar een aantal hoofdstukken over de mooie moestuin geschreven en dit was dit jaar mijn mooie moestuinbak. En we hebben er van genoten (er vaak naar gekeken en er genoeg uit gegeten). Wellicht ter inspiratie voor het volgende tuinjaar leuk om te lezen: Een mooie moestuin beginnen

 

In de bak staan nog afrikaantjes, snijbiet, goudbloemen, doorgeschoten rucola, en dus de ingestorte basilicum, maar ook nog wat bleekselderij, en palmkool waar we gisteren nog van hebben geoogst. Alles wat nog wat kleur in de tuin brengt mag blijven staan. Maar verder is in de tuin het opruimen begonnen. Er zijn al wat bakken en vakken leeg, en de eerste dahlia’s zijn gerooid en liggen in de kas te drogen voor ze naar zolder mogen.

Ik ben zelf niet vaak naar de tuin geweest, te druk met de zaden en de zadenlijst. Maar Ruud  gaat best snel, de restanten van pompoenen en courgettes zijn weg, 2 verhoogde bakken zijn al schoon en leeg en vervolgens gevuld met compost. De 3 kassen zijn leeg en opgeruimd. We gaan richting ‘winterklaar’, wat het dan ook moge betekenen. Want niet alleen de mooie moestuinbak blijft zo lang mogelijk staan, hetzelfde geldt voor de bak met winterkolen. En er staan ook nog rijen met lenteui, bietjes, winterpenen en 3 grote rijen pastinaken. Die kunnen we allemaal nog oogsten in de komende weken/maanden.

Het koolvak heb ik dit jaar, geheel tegen Ruud’s voorliefde voor nette rijtjes van dezelfde planten in, in willekeurige (en willekleurige) volgorde vol gezet met koolsoorten; van groene en paarsrode Chinese kool tot paarse boerenkool, geelgroene spitskool en paarse spitskool tot blauwgroene savooikool en witte koolrabi. We oogsten er volop van. En er is weinig tot geen witte vlieg. Door de droogte in de afgelopen weken/maanden? Of toch omdat alle soorten en kleuren zo door elkaar staan dat de witte vliegjes in de war raken en naar de tuin van de buurman vliegen? Ik durf het niet te zeggen, maar we zijn er wel blij mee.

Tot slot nog even de mededelingen:

Ik heb op de website van Pokon een blog geschreven over ons leukste en lekkerste najaarssucces van 2018: de herfst- en wintersaladebak:

 

Het is een bak vol met saladeblaadjes waar we al een paar weken uit oogsten. Deze foto maakte ik vandaag; ondanks de koude nachten staan de plantjes er nog fris en vrolijk bij. En we kunnen er hopelijk nog lang uit oogsten. Ik laat hier zien hoe de bak er sinds begin september uitziet en welke soorten erin staan: De herfst- en winter saladebak

En dan voor de laatste keer nog even iets over de zadenlijst. Ik heb nog een drukke anderhalve dag voor de boeg maar dan hoop ik zondag (4 november) aan het einde van de middag de zadenlijst op de website te zetten. En voor het eerst via een winkeltje, ik hoop en denk dat het heel veel tijd en werk scheelt. Maar heb een beetje geduld met me als ik het niet gelijk helemaal goed doe, ik moet het ook nog een beetje leren.

Edit zondagmiddag 16.30 uur; zojuist de webwinkel geopend: Winkel(en je kunt die ook vooraan in de menubalk vinden). Als ik iets daarover te melden heb (en dat heb ik uiteraard) kun je dat op deze pagina vinden: Zadenlijst – nieuws

En daarna? Na de komende 2 drukke weken (gok ik) ga ik tijd krijgen. Om zelf op zoek te gaan naar zaden. Ik heb al een wensenlijstje gemaakt, met soorten die ik ergens in het afgelopen jaar voorbij zag komen (op websites, in tijdschriften, op tv, etc.) en die ik héél graag wil hebben (zoals een roze met groene Zinnia, en een wit met roze snijbiet, en zo nog wat groenten, bloemen en kruiden in bijzondere kleuren en/of vormen).

En er komt dan tijd voor de website. Want het wordt tijd voor vernieuwingen. En dus ben ik van plan om een lijst te maken van alle pagina’s die schreef (en dat zijn er een paar honderd) en die stuk voor stuk na te kijken, teksten aan te passen waar nodig, nieuwe en grotere foto’s te plaatsen, etc., etc.. En dat wordt dus een hels karwei. Dat geeft niet, ik heb daar veel zin want het wordt veel beter en mooier, maar het kost ook heel veel tijd. En dat betekent dat ik minder tijd heb voor blogs maar hier hopelijk elke week kan melden welke pagina of pagina’s er zijn aangepast.

Oh ja, en ik moet ergens tussendoor ook aan een planning voor 2019 beginnen 🙂 .

Tot slot nog 1 foto. Want ik ben niet zo’n goede fotograaf maar als je maar genoeg foto’s maakt zit er uiteindelijk altijd wel iets tussen wat dan toch best mooi is. Lang leve de digitale camera 🙂 . Op de foto zie je paarse boerenkool achter bietjes in verschillende kleuren, en op de achtergrond een stukje van de kas.

 

Oogsten en eten

Ruud zegt: “De vriezer zit nog stampvol, er gaat helemaal niks uit”. Het is duidelijk dat Ruud niet kookt. Want het klopt wat hij zegt. Maar dat heeft een goede reden. We eten nog bijna elke dag uit eigen tuin.

Dus dat vertel ik hem ook: “Ruud, we hebben deze week nog sla uit eigen tuin gegeten, en een keer venkel, woensdag nasi met spitskool, paprika en worteltjes, ook een keer spaghetti van pastinaken, en een maaltijdsalade met boerenkoolchips uit de oven”.

“Oh ja”, zegt Ruud. “Dan heb ik niks gezegd”.

De vriezer zit inderdaad nog tot de nok vol, met paprikastukjes, bietjes, tuinboontjes, kapucijners, snijbonen, courgetteblokjes en noem maar op. Maar ja, vers of diepvries; dan is de keuze snel gemaakt.

Ik liet op instagram / facebook al een foto zien van de oogst van de laatste paprika’s, rijp en onrijp, bij deze ook hier nog even:

 

We gaan de planten er de komende week uit halen. Niet omdat er helemaal geen paprika’s (en trouwens ook pepers) meer in hangen, er hangen nog kleine onrijpe paprika’s in. Maar we willen de kassen leeg maken, opruimen, compost en oude stalmest erin. En de minder winterharde planten en kruiden in potten kunnen er dan in voor de overwintering. En Ruud bouwt elk jaar een stellage om alle tonkinstokken in de kas zodanig op te slaan dat ze plat maar ook droog liggen.

Elk jaar neem ik me voor om van alles voor de winter in de kas te zaaien maar dat is er ook dit jaar niet van gekomen; een combinatie van tijdgebrek, herfstzaai-moeheid, een overvolle vriezer en nog ruim voldoende buitenoogst. Bovendien vinden we het ook heel fijn om de grond in de kas even tot rust te laten komen en aan te vullen. Even genieten van kale zwarte grond. En dan begint begin januari het traditionele nieuwjaarszaaien weer 🙂 .

Voor nu oogsten we uit de tuin nog steeds venkel:

 

En nog heel veel meer: er staan nog 3 volle rijen pastinaken (vinden we ook erg lekker en wordt alleen maar lekkerdere wanneer het kouder wordt). En dit jaar voor het eerst schorseneren in een dubbele verhoogde bak, we zijn benieuwd en gaan binnenkort eens wat planten uit de grond halen om te kijken hoe de oogst is. Daarnaast staat er nog een volle rij winterpenen. En er staan nog bietjes, stengelui en sla. En vooral heel veel kool; van spitskool, boerenkool, rode kool, savooikool tot Chinese kool en palmkool.

Op deze foto zie je 2 soorten Chinese kool die we dit jaar hebben staan; de ‘gewone groene’ en de prachtige roodpaarse Scarlette F1. Die laatste is de mooiste maar de eerste (de groene) doet het wel wat beter (wat groter en dikker):

 

Toch ben ik erg tevreden, over allebei, Chinese kool doet het hier zeker niet elk jaar even goed, er zijn jaren dat ze geen ‘krop’ willen maken, of volledig opgevreten worden.

De rode Chinese kool ga ik trouwens zeker in een maaltijdsalade verwerken, alleen al voor de kleur. Als het lukt en lekker wordt laat ik het volgende week zien.

Ik heb sowieso nog heel veel recepten die ik nodig op de website moet zetten. Helaas geen tijd voor. Maar alle papiertjes met recepten-krabbels zitten in een mapje en komen ergens in de komende maanden op de website te staan. Onder andere het recept van deze heerlijke maaltijdsalade:

 

Ruud en ik zijn allebei de laatste maanden nogal ‘into’ de maaltijdsalades. Omdat er zoveel lekkers van de tuin in past, het gezond is, niet veel tijd kost om te maken, en ook nog eens caloriearm is (al is dat natuurlijk ook afhankelijk van de ingrediënten, dressing, etc.). Deze salade maakte ik met allerlei soorten sla van eigen tuin, plus mosterdblad, rucola, tuinkers en andere lekkere blaadjes. Met gorgonzola, druiven (maar die moest ik kopen 🙂 ), peer (die dan weer wel uit eigen tuin), en kerriecashews.

Of deze, met ook allemaal weer saladeblaadjes uit eigen tuin, met gegrilde venkel (ja, ook uit eigen tuin), walnoten en granaatappel:

 

Nu het echt kouder (en natter) wordt en we niet meer elke dag naar de tuin kunnen krijg ik altijd weer zin en tijd om te koken. Zoals deze kweeperen, de één in siroop en de ander in zoetzuur.

 

Die recepten (beide naar recepten van Yvette van Boven) staan wel al op de website:

Dan tot slot nog wat mededelingen:

Ik ben nog erg druk met de zadenlijst bezig, ik hoop die nog steeds op 5 november te openen maar dan moet ik wel nog enorm veel doen. Ik doe mijn best maar het zou kunnen dat het 2 of 3 dagen later wordt. In ieder geval heb ik al wel de inleiding voor de zadenlijst geschreven (met uitleg over prijs, verzenden, etc.) en die kun je hier vinden: Zadenlijst

En tot slot: vergeet niet om knoflook te poten. Wij hebben dat vorige week gedaan, dit is een mooie tijd. Maar ergens in de komende 3 weken kan het ook nog hoor.

Wij kiezen uit de mooiste en gezondste bollen de grootste tenen:

 

Want grote tenen bevatten veel voedingsstoffen. Het klinkt heel logisch dat grote tenen met veel voedingsstoffen waarschijnlijk dus ook extra groeikrachtig, vorstbestendig en gezond zijn en vaak ook wat groter kunnen worden dan kleine teentjes. Wij hopen altijd op ongeveer 10 centimeter loof als de winter begint. Dan zijn de plantjes al uitgelopen en minder vatbaar voor vorst en overtollig water. Onze ervaring is dat als ze te vroeg zijn gepoot (of het nog lang warm blijft) er teveel loof is en dat loof is dan juist gevoeliger wordt voor vorst, koude oostenwind, etc..

Wij zijn blij dat ze zijn gepoot. En daarmee is er alvast een minuscuul beginnetje van het tuinjaar 2019 gemaakt 🙂