Bijna…

Nou ja, dat is misschien iets overdreven. Maar toch, ik zag de eerste tomaatjes 🙂

 

Ik geef toe, het is wellicht wat vroegtijdig, maar ze zijn bevrucht en  onderweg. Als alles mee zit (het weer, het ras met haar vroegheid en de verzorging) hopen voor begin juli echt de eerste rijpe tomaatjes te oogsten.

Ook bijna, en in tijd wat dichterbij dan de tomaatjes:

 

Volgende week eten we de eerste tuinboontjes van eigen tuin. En de week daarop de eerste doperwten, want die zijn er al maar de peultjes zijn nog ‘leeg’:

 

Volgende week kunnen we ook de eerste rijpe aardbeien oogsten, en om die reden hebben we vandaag het net over het aardbeienvak gedrapeerd en vastgezet. Morgen gaan we de toppen uit de tuinbonen halen, de planten zijn nu zo’n 120 centimeter hoog. En vandaag (vrijdag) hebben we de tomaten nog gediefd en opgebonden, ook dat was hard nodig. Zeker nu het dit weekend zomers warm gaat worden.

En de vraag rijst dan ook gelijk: gaan we de kassen wit kalken of niet? We gaan per dag bekijken of het echt nodig is, bij voorkeur kalken we niet (want de pepers en paprika’s zijn juist weer blij met de felle zon en warmte). We gaan dus deuren en ramen dag en nacht open zetten en elke dag naar de tomaten en komkommers kijken en beslissen of er toch gekalkt moet worden of niet.

En zo hebben we dus nog genoeg te doen (want er is hier ook niet meer dan 3 millimeter regen gevallen, en dat is duidelijk niet opgedronken door de groenten maar door het onkruid dat heviger dan ooit uit de grond ‘springt’).

Tot slot van dit korte blogje nog een opmerking: ik vrees dat ik de komende periode weinig zal kunnen schrijven en weinig vragen zal kunnen beantwoorden. Ik ga wel proberen regelmatig wat te schrijven maar het zullen kortere stukjes zijn met vooral veel foto’s. Om een klein beetje duidelijkheid te geven zonder hier mijn volledige en oninteressante anamnese te plaatsen 🙂 : ik heb te veel pijn om zelfs maar te kunnen typen. Het is niks ernstigs en het gaat  (hopelijk) over een paar weken over, of (ik moet er niet aan denken) over een paar maanden. Om die reden heb ik ook wat vragen in mijn vorige blog niet beantwoord, maar gelukkig hebben andere mensen dat vaak gedaan, waarvoor mijn hartelijke dank!!

Tot slot nog een laatste ‘bijna’: Calendula officinalis Neon in knop.

 

Achtergesteld

Ik heb ook wel eens mijn dag niet. Sterker nog, op dit moment heb ik mijn week niet en eigenlijk is de hele maand een beetje verloren. En aangezien ik de leiding heb over de zaai-, verspeen- en uitplantafdeling is het gemakkelijk om mij de schuld te geven.

En daar stond Ruud dan, bij het vak van de bonen/tuinbonen/doperwten. Hij keek eens naar het zielige bakje met slechts een paar gekiemde stokbonen. “Is dit alles?”, vraagt hij? “Ja, ik weet ook niet wat er mis is gegaan, het lijkt wel alsof het te nat is geweest”, antwoord ik. Ruud zucht en plant de paar zielige zaailingen uit. En dan komen we erachter dat ik (ja, het is natuurlijk wel mijn schuld) een nieuwe zaaibak heb gebruikt (die hergebruiken we van een plastic bakjes waar vlees of groenten in zitten). En ik ben vergeten afwateringsgaten onderin de bak te prikken. Oeps.

“Hoeveel stokken hebben we nu met bonen?’, vraagt Ruud? We tellen, 8 dubbele stokken sperziebonen, 7 dubbele stokken pronkbonen. En bij de laatste rij van 9 dubbele stokken sperziebonen tellen we slechts 4 stokken die gevuld zijn. Dat zijn dus 5 dubbele stokken zonder iets erbij. Als je goed kijkt zie je dat de voorste 5 dubbele stokken leeg zijn:

 

Ruud zucht heel diep en zegt: “Ik denk dat ik de helft van de rij met stokken maar af ga breken, want zo ziet het er ook niet uit”. Ik schiet in de lach en zeg: “Maar dat kan toch niet, dan is het hele verband weg, met de schuine ‘schoren’ en de dwarsligger”. “Ja, maar dit heeft ook geen nut”, zegt Ruud.

Er komt een tuinbuurman bij staan en die oppert om nog nieuwe bonenzaden te zaaien. “Heb je nog bonenzaden?”, vraagt Ruud dan ineens aan me, ik zie bijna een eureka-lampje aan gaan. “Natuurlijk heb ik nog bonenzaden, alleen niet meer van dat ras”, antwoord ik. Ruud is zichtbaar opgelucht, we kunnen alsnog nieuwe stokbonen zaaien, welk ras zal Ruud een worst ‘wezen’.

Als ik voor het zaaien van een nieuw ras stoksperziebonen een zaaibak pak en die vul met het gebruikelijke potgrond/zandmengsel roept hij nog wel naar me: “Zitten er afwateringsgaten in?”

Nog even een foto van de rij Carminat-stoksperziebonen in een ander vak die allemaal prima kiemden en ondertussen al gaan klimmen:

 

En nog even een link naar een nieuwe pagina die ik maakte. Ik heb ondertussen al weer een aantal vragen gekregen over het dieven van tomaten. Ik leg het uit op de pagina met de Teeltzorgen bij tomaten. En ik bedacht nu dat het misschien handig zou kunnen zijn om zelf wat te oefenen. En daarom heb ik een pagina gemaakt met 6 voorbeelden, en onderaan die pagina vind je dan een link naar de pagina met antwoorden. Maar als je nog niet zo ervaren bent in het dieven, dan is het vooral leuk en leerzaam om eerst zelf te bedenken wat de hoofdstam is en waar de dief ziet: Test Tomaten dieven

Tot slot nog  foto, van het nestje koolmezen (verkeerde nestkast maar daar kunnen wij niks aan doen, er hangt een perfecte koolmezennestkast verderop in de tuin maar ze hebben zelf deze gekozen). Ze maken al veel herrie, de kinderen worden al groot, als we het goed horen.

 

 

Paarse oogst

Nou ja, oogst…….. oogstje. Ook al schijnt het geen officieel Nederlands woord te zijn, toch hadden we dit afgelopen week in de tas.

Van dit: radijs Diana (niet voor de naam gekocht, wel voor de kleur)

 

En raapjes met een moeilijke naam: Hinona Kabu

 

Onder het mom ‘Mooi paars’ is niet lelijk hebben we dit jaar extra veel lila, roze en paars in de tuin. Deze paarse radijsjes en raapjes maar ook de paarse spitskool Kalibos, paars bloeiende Verbena bonariensis, paarse stokbonen Carminat, paarse paprika Gypsy Baron, Basilicum Purple Ruffles en de bladkool Midnight Sun. En zo kan ik nog wel wat groenten, bloemen en kruiden noemen.

Ook de kapucijners bloeien ondertussen mooi in roze/paarse tinten:

 

En let even op de mooie combinatie van de kapucijnerbloemen met het zorgvuldig blauw geverfde hek 🙂 .

En de eerste kapucijnerpeulen (nog plat en leeg hoor) hangen ook al in de planten, ook paars:

 

We verwachten toch wel over een week of 2 de eerste kapucijners te kunnen oogsten. En dan gaat heel snel, 2 weken daarna is de oogst al weer voorbij en zijn de planten dood (of onderweg).

Ook mooi paars:

 

Salvia Lilac Dream, afgelopen maart gekocht bij kwekerij Bastin en nu al erg blij mee. Ze is dus nog jong, deze Salvia komt uit de microphylla-groep en dat betekent dat deze kleine halfheester tot de vorst bloeit (daar willen we nu echt nog niet aan willen denken, maar heel, héél lang dus). En daarnaast geuren de blaadjes heerlijk kruidig en een beetje fruitig. En de blaadjes maar ook de bloempjes zijn ook nog eens eetbaar. Een win-win plant dus. Mocht je ooit eens zo’n Salvia microphylla tegen komen: altijd kopen als de bloemkleur je bevalt. Het enige waar je wel wat rekening mee moet houden is dat de planten slechts matig winterhard zijn. Ik overwinter ze in hun pot in de koude kas maar je kunt bijvoorbeeld ook in het najaar stekken nemen; die overwinter je soms wat makkelijker dan de moederplant in pot.

Niet alles in het leven kan paars zijn (“Gelukkig maar”, zegt Ruud). En dus zijn we ook blij met de wit bloeiende doperwtjes, de oogst van roze/groene rabarber, en we eten volop groene rucola en tuinkers. Nog een week of 2 en we kunnen snijbiet eten. En de eerste komkommertjes zijn in de maak:

 

En de aardbeien komen er aan!!

 

Nu ook nog knalgroen, maar over een week of 3 zullen we de eerste felrode aardbeien kunnen oogsten, en daar verheugen we ons nu al op. Dat betekent ook dat we ergens in de komende 2 weken, wanneer de laatste bloemen uitgebloeid zijn, de planten af gaan dekken met blauw gaas om de rijpe aardbeien te beschermen.

Oh ja, na de linkjes naar de tomatenfilmpjes (in het vorige blog) wil ik ook deze link nog even delen. Donderdagavond was op tv de aflevering van de Keuringsdienst van Waarde over de trostomaat (of die überhaupt bestaat en wat dan het verschil is met een niet-trostomaat, en dat blijkt natuurlijk de prijs te zijn 🙂 ). Het was een leuke aflevering die je hier kunt bekijken: Keuringsdienst van Waarde – Trostomaat 

Nog een link: ik heb op de website van Pokon ook een blog geschreven, na het stukje over de verschillende soorten sla heb ik nu iets geschreven over alle soorten blaadjes die je in een bladsalade kunt gebruiken maar officieel geen sla is: Saladeblaadjes telen

En tot slot natuurlijk weer een foto van een bloem, dat ga ik de komende maanden wel volhouden want alles groeit hier nu in sneltreinvaart (we hoopten alleen op een keer een mals regentje van 01.00 tot 06.00 uur maar dat zit er niet in, en dan geven we zelf dus maar water).

Niet uit eigen tuin maar uit eigen berm: vlierbloesem

Ik heb gisteren al wat schermen kunnen oogsten en die staan nu te ‘trekken’, morgen ga ik er vlierbloesemgelei van maken, en ik zal dit weekend ook een pagina over deze heerlijke bloemschermen schrijven, en daarin natuurlijk de eerste potjes inmaak van 2018 laten zien.

 

Tomaten telen en nog een cake

Dit is een mini blogje. Ik heb jaren geleden eens een filmpje gezien over de professionele tomatenteelt in 1962, en ik heb dat filmpje nu weer teruggevonden.

En het is veel te leuk om hier niet even de link van te melden. Voor de jongere kijkers nog even een waarschuwing: het is een filmpje van 56 jaar geleden, toen men nog niet wist wat digitale filmkwaliteit was, er was amper kleuren TV 🙂 .

De professionele tomatenteelt in 1962

Moderne professionele tomatenteelt 1

De laatste ontwikkelingen LED

Het zijn leuke en leerzame filmpjes, vind ik zelf. En wat is er veel veranderd in die jaren (die hoogte van de kassen!!). En tegelijkertijd is er ook nog veel hetzelfde; de tomaten moeten nog steeds gediefd en opgebonden worden, en alles moet nog steeds met de hand worden geoogst en in dozen of kratjes worden getransporteerd. Welke van de filmpjes ik ook kijk, de oude of de moderne; ik kan de geur van de tomatenplanten bijna ruiken. Het oude filmpje is erg nostalgisch; zoals er toen werd gezaaid, het urenlang op de knieën zitten om te planten, het tikken door met 2 stokken langs de planten te lopen, het enten met een scheermesje, het vervoer van de oogst, etc.. Wat een verschil met nu.

Ik wil er verder geen oordeel over geven, natuurlijk lijkt het mij beter om tomaten in de grond te telen dan op steenwol met druppelaar, maar vroeger waren er minder mensen te voeden. En vroeger werden er ook bestrijdingsmiddelen gebruikt, misschien zelfs wel minder gecontroleerd dan nu. Vroeger ziet er beter uit, maar of het dat ook was…… En vroeger is dood zou mijn vader zeggen 🙂 .

Het zorgt er in ieder geval wel voor dat ik extra blij ben met onze eigen tomaten die we telen zoals wij dat willen, met grond en zon, met organische voeding en met regenwater. Helaas duurt het nog 2 maanden voor we die eerste tomaten weer kunnen oogsten. Tot die tijd eten we gelukkig nog wel pasta met tomatensaus uit eigen tuin/inmaak en tomatensoep van eigen tuin uit de vriezer.

En dat brengt me gelijk bij het slot van dit miniblogje; met restjes uit de vriezer (want het wordt tijd om die eens schoon te gaan maken voor de nieuwe oogst van 2018) maakte ik nog deze lekkere cake (met blauwe bessen en frambozen van vorig jaar uit de vriezer dus):

 

Het recept kun je hier vinden: Limoencake met blauwe bessen en frambozen

 

Hollen of stilstaan

Wij noemen het altijd ‘Gek of Erg’. Een goed voorbeeld is wanneer het in de ene voorjaarsweek nog -5 graden in de nacht is, de week daarop er meer dan 50 millimeter regen valt, en nog 2 weken later overdag de 27 graden wordt gehaald. Wij kunnen daar nog niet zo goed tegen. En de planten in de tuin ook niet, die schrikken ook van die vrij plotselinge omslag.

Niet alle planten schrikken hoor, aubergine Pukkie voelt zich prima bij de warmte van de laatste dagen en bloeit volop:

 

En de eerste paprika’s (en pepers) vinden het ook prima en gaan al bloeien. De Mini Bell Chocolate heeft zelfs al (héél) kleine vruchtjes:

 

Maar het mosterdblad wil ook gaan bloeien, en daar zijn we dan weer wat minder blij mee:

 

Morgen gaan we het oogsten en er een lekkere salade mee maken. En zodra ik zag dat deze mooie diep paarse kropjes door gingen schieten hebben we ook maar gelijk sla gezaaid, in een mengsel van kleurtjes en vormen, om er over een week of 2 voor in de plaats te planten. En het is bijna een record, zondag de sla-zaden gezaaid, en op woensdag kiemden de eerste zaden al – die warme dagen hebben wat dat betreft ook geholpen.

De tomatenzaailingen hadden het ook wel wat zwaar in deze temperaturen (in de kas werd de 55 graden gehaald). En eigenlijk moet de hele tuin water hebben (maar daar hebben we niet genoeg tijd voor, we geven vooral zaaisels, jonge zaailingen, potten en de kassen water).

De vijg vindt deze warmte ook lekker:

 

Daarentegen vrees ik een beetje voor de rucolaplanten, ik verwacht dat ook die binnenkort door gaan schieten. En dat geldt ook voor de jonge slaplanten en de krulandijvie. Oh ja, en de koriander wordt ook al iets te hoog naar mijn zin. Aan de andere kant; wij houden helemaal niet zo van koriander als bladkruid. Dus eigenlijk is het ook wel prima dat deze planten doorschieten want dan kunnen daarna de zaden rijpen voor de oogst, en het roosteren en malen tot ‘ketoembar’ (maar hoe groter de planten eerst kunnen worden = des te meer bloeistengels = des te meer zaden = des te meer ketoembar).

We doen er niks aan, het is wat het is, en het heeft ook niet zo veel nut om te klagen, want de natuur luistert echt niet naar ons. En het is duidelijk dat sommige planten heel blij zijn met het warme weer, en sommige minder blij (of misschien zijn ze juist zo blij dat ze willen gaan bloeien, het is maar hoe je het bekijkt). Het is in ieder geval heerlijk om ’s avonds weer lekker lang buiten te kunnen zitten. Maar het is zo jammer voor dit winterkoninkje:

 

Dit is een oud fleecevest van onze tuinbuurman. Het hangt in zijn kas en een winterkoninkje had in de koude periode blijkbaar bedacht dat dit een lekker warm plekje was voor een nestje. Maar nu het in de kas 50 graden wordt vrees ik dat het nest geen toekomst heeft (hoewel we natuurlijk niks hebben gecontroleerd en het vooral met rust laten, wie weet!). En de buurman zet direct bij aankomst op de volkstuin de kas open, voor zoveel mogelijk lucht en ‘koelte’. Zelf worden we bij het werken in de tuin zo ongeveer weg gescholden door een koolmees die een nestje groot aan het brengen is achter kas 1.

De komende dagen daalt de temperatuur naar wat meer normale waarden, en dat vinden wij prima, en de meeste planten ook. Ik durf het bijna niet te zeggen maar een klein buitje regen is ook van harte welkom 🙂 .

De doperwten en kapucijners gaan ook bloeien, kapucijner in knop:

 

De tuinbonen en aardbeien bloeien ondertussen volop, en de fruitbomen zijn al weer uitgebloeid. Nu maar hopen op een goede vruchtzetting!

En nog even een laatste melding: we zagen onderweg naar huis in de berm ook de eerste vlierbloesems, volgende week bloeien ze volop en daar gaan we zeker gebruik van maken!! In een volgend blog daarover meer.

Tot slot nog 1 foto:

 

Een trosje tomatenbloemknopjes, want ook die gaan zo langzamerhand bloeien. En dus wordt het tijd om in de kas elke dag te tikken (tegen de stokken waar tomaten, paprika’s, pepers en aubergines aan vast gebonden staan – zodat het stuifmeel op de stamper kan vallen).

Over tomaten gesproken; ik heb afgelopen weekend weer eens van dieven stekken gemaakt, dat gaat vrij gemakkelijk. Ik heb er gelijk een pagina over geschreven: Tomaten stekken

Dit weekend staat het wieden van de 2 vakken met respectievelijk aardappelen en aardbeien op het programma. En daarnaast het uitplanten van wat laatste zaailingen, het aanbinden van kapucijners (want die hangen zo links en rechts wat te losjes aan het gaaswerk). De kuipplanten krijgen water (en de Brugmansia’s ook nog extra voeding). We gaan nog meer sla en saladegroenten oogsten (en ook maar wat weggeven nu alles door gaat schieten) . En we gaan natuurlijk nog een keer rabarber oogsten, en uit de vriezer iets lekkers maken met de laatste blauwe bessen en frambozen van vorig jaar. Ik ga nog wat bonen zaaien, en bietjes en koolsoorten. Elke dag dat we nu op de tuin komen hoeven we niet te bedenken wat te doen: we bukken en beginnen maar waar we staan 🙂

En gelukkig begint de tijd weer dat ik aan het eind van elk blog nog een foto kan laten zien van een bloem uit eigen tuin:

 

En in dit geval is het een bloempje van het aardbeienras Toscana, met zeker niet de lekkerste aardbeien maar wel met de mooiste bloemen, en dat is ook wat waard!