Lavandula multifida

Lavandula multifida
Lavandula multifida

 

Lavandula multifida is niet echt eenjarig maar ze is niet winterhard, maar prima als eenjarige te zaaien; de zaden kiemen snel, de zaailingen groeien snel, en de planten bloeien in hu eerste jaar snel en lang.

Zaai de zaden in maart of april voor, bij kamertemperatuur kiemen de zaden binnen een week tot 10 dagen. Plant de zaailingen niet voor 12 mei uit want ze zijn dus vorstgevoelig. Zorg voor een zonnig plekje en een grond die niet al te nat of voedzaam is. Alleen al om die reden zeer geschikt voor de teelt in potten of verhoogde bakken. Je kunt de potgrond wat verluchtigen en armer maken met grof (breker)zand, en wat minder water geven dan je bij andere planten doet.

Zaailingen Lavandula multifida

 

De plant maakt dan al snel zacht grijzig groen ingesneden blad en wordt zo’n 30-40 cm hoog, het blad geurt heerlijk kruidig. Zodra de plant die hoogte heeft bereikt verschijnen de lilapaarse lavendelbloempjes op steeltjes, in het begin zo’n 20 cm boven het blad, later worden die steeltjes wel ruim 40 centimeter hoog.

Lavandula multifida
Lavandula mutifida

 

Ik heb de plant en een druk jaar eens later dan normaal gezaaid, rond mei gezaaid, in juni uitgeplant in een verhoogde bak, en de planten bloeiden toen van half juli tot de eerste vorst in december. Oftewel; als je haar vroeg zaait bloeit ze al vroeg (en lang), maar zelfs als je haar laat zaait laat ze je niet in de steek en bloeit ze nog maandenlang. Alleen om die reden al een persoonlijk favoriet.

Daarnaast is de combinatie van lilapaarse bloempjes en het zacht gijsgroene en diep ingesneden blad erg mooi, de lange bloei is geweldig, en het feit dat de hele plant kruidig geurt is dan ook nog eens een pluspunt. Blad en bloempjes zijn trouwens ook eetbaar, spaarzaam gebruikt in thee, maar wat meer blaadjes in een marinade voor bijvoorbeeld lamsvlees. De bloempjes zijn heel leuk om in een pot met suiker te doen; de suiker neem de geur van de bloempjes aan en zo krijg je ‘lavendelsuiker’.

 

Ik zag dat op internet ondertussen ook een soort Nederlandse naam wordt gebruikt en dat is dan Bonenkruidlavendel en Oreganolavendel, die namen tonen in ieder geval wel aan hoe kruidig deze planten zijn.

Oh ja, in pot vind ik deze lavendel net zo waardevol als winterharde lavendel, en ze heeft dezelfde vakantieachtige Zuid-Franse uitstraling, zie de foto hieronder. En dat vind ik zelf misschien nog wel het allerbelangrijkst/leukst 🙂 .

Heel gemakkelijk zaden van te oogsten, in de nazomer krijgen de uitgebloeide bloeiaartjes een grijzige kleur en als er wat ‘gaatjes’ verschijnen kun je zo’n aartje plukken en de zaadjes uit de aartjes wrijven. Laat de zaden nog een paar dagen drogen en bewaar ze donker, droog en koel om ze volgend jaar weer te zaaien.