Tomatito

 

Een echt heel vroeg tomaatje. Ik had deze plant zelf niet in de kas maar buiten staan (2016). En ik kon buiten (en bedenk daarbij dat het toch een heel koud en nat voorjaar was, pas ruim na juli kwam de zomer op gang) op 2 juli al het eerste rijpe tomaatje oogsten. En daarmee is ze bijna meer geschikt voor de buitenteelt dan voor de teelt in een kas, omdat ze een echt struiktomaat is; in de kas zou ze erg groot en breed worden, veel ruimte innemen, en haar dieven en opbinden is een minder goede optie omdat ze dan heel weinig opbrengst zou geven.

Juist het feit dat ze als een wild struikje mag groeien maakt dat de opbrengst van heel kleine cherrytomaatjes zo goed is, want op alle zijtakken komen zo ongeveer om de 15 centimeter weer een nieuw trosje tomaatjes. De cherrytomaatjes zijn maar klein maar heerlijk vol van smaak en sappig.

Volgens de website van Tatiana heet ze eigenlijk voluit Tomatito de Jalapa, de planten groeien in Mexico in het wild. Dat verklaart wellicht waarom ze zo sterk is; heeft alle regen in mei en juni doorstaan, en vervolgens heeft de phytophthora in juli ook geen vat op haar gekregen. De foto hieronder is van 10 september;

 

Toen waren de planten nog steeds helemaal prima en gaf ze ook nog steeds heerlijke rijpe tomaatjes. Door het kleine formaat zijn ze erg lekker om zo van de struik te snoepen, maar ook erg lekker om ze zo in een grote bak sla te gooien. De opbrengst is in kilo’s natuurlijk niet veel, omdat de tomaatjes maar klein zijn, maar ik kon van 1 plant toch ruim meer dan 200 tomaatjes oogsten.

Op de onderste foto laat ik nog even de plant zien zoals ze er hier in het late voorjaar uitzag; veel vertakkingen, ze werd hier niet heel hoog maar direct vrij breed maar dat kwam wellicht ook door haar standplaats en het weer; in een droger en warmer voorjaar in de zon zou ze flink wat groter kunnen worden dan hier in de halfschaduw achter de kas. Ik denk ook heel leuk in een pot, met wat stokjes om haar iets in toom te houden, waar ze langs kan klimmen/kruipen en over de rand kan vallen, want ze is dus (voor een stamtomaten-dieven-fanaat als ik) lekker rommelig 🙂

Oftewel; niet genoeg voor soep maar verder vroeg, lang, sterk, veel, vrolijk en lekker!

Tot slot nog even: als je haar niet in pot maar in de volle grond teelt, leg dan wat bedekking onder de plant in de buitenteelt; door de groeivorm van de struiken  kan een deel van de tomaatjes op de grond liggen en dan ligt rotting door regen of vraat door slakken en pissebedden op de loer.

Een gedachte over “Tomatito”

  1. Vijf plantjes had ik in 2018, warme droge zomer, geplant in de volle grond. Een opbrengst zoals ik nog nooit gezien heb. Uitgedeeld aan vrienden, familie en buren, en iedereen vond ze heerlijk. Aan het einde van het seizoen bestreken deze vijf plantjes zo’n acht vierkante meter waar we tot in oktober van konden plukken en smullen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.