Een mooie moestuin beginnen

 

Wat is een mooie moestuin eigenlijk? Je kunt dezelfde vraag ook andersom stellen; wat is een eetbare siertuin?

Kort gezegd is een siertuin een tuin voor het mooi. En een moestuin is een tuin om van te oogsten en te eten. Maar de planten uit die twee tuinen bijten elkaar niet. Sterker nog; sommige sierplanten zijn nuttig voor de moestuin, en sommige eetbare planten zijn zo mooi dat je ze ook prima in een siertuin kunt telen.

En daar gaat dit hoofdstuk over; waarom niet een mooie tuin met een lekkere tuin combineren? En trouwens, wat is eigenlijk mooi, en wat is lekker? Dat is voor iedereen anders.

Eerst even: ik ben Julia Voskuil (van het boek De Mooie Moestuin, ISBN: 9789462501195) mijn eeuwige dank verschuldigd.

De eerste druk verscheen in 2002, ik kreeg dit boek dat jaar voor mijn verjaardag. En ik heb het letterlijk verslonden. We hadden al ruim 10 jaar een moestuin, sinds 1991, en ik vond moestuinieren toen al wel heel leuk, rustgevend, gezond ook. Maar het was nog geen ‘passie’. Vroeger was mijn favoriete tuin de cottage garden. Je hoort daar nu niet zo heel veel meer zo veel over (behalve in Engeland zelf).

Ik had boeken over o.a. de cottage garden van Sissinghurst en zo, en keek vooral graag naar de plaatjes en foto’s van een overvolle, bijna romantische tuin waar ook wel kruiden en eetbare bloemen in werden geplant. Maar een cottage garden blijft wel echt een siertuin. Nu zou ik kunnen denken dat (voor mij dan) een mooie moestuin zo’n cottage garden is, maar dan voor de moestuin, en dan ook nog eens in een versie 2.0 🙂 .

Ik zag in ieder geval in 2002 in het boek van Julia Voskuil soorten en combinaties die nu misschien redelijk ‘gewoon’ zijn, maar die toen behoorlijk vernieuwend waren. Ik kende toen nog geen paarse spruiten, gele bieten, olijfkomkommer, rode melde, etc.. Bedenk dat internet voor een groot publiek toen pas in de kinderschoenen stond; het was langzaam en er was nog niet zo veel informatie op te vinden als nu. Voor zaden waren we afhankelijk van Nederlandse papieren catalogi die toch over het algemeen de rode kroten lieten zien, en groene komkommers, en groene kropsla.

Dat is nu wel anders, zowel in Nederland als in het buitenland kun je via internet heel bijzondere planten en rassen kopen.

In het boek van Julia Voskuil zag ik voor het eerst foto’s van moestuinen waarbij niet in rijen werd geteeld, maar in rondjes of vierkantjes, schuin of dwars, of gewoon alles door elkaar gemengd. Ik vond er informatie over het mengen van bloemen met groenten en fruit en kruiden (terwijl wij toen in onze tuin nog aparte gedeeltes hadden; een stuk groentetuin, een aparte bloementuin met terrasje, een strook met fruitbomen en -struiken, etc.).

Toen is dus mijn liefde voor de (mooie) moestuin in volle hevigheid losgebarsten. Sterker nog, die liefde was er natuurlijk al lang maar ik kende haar gewoon nog niet – niet zoals ik haar nu ken, met alle mogelijkheden, prachtige combinaties, vrolijkheid en lekkere en mooie planten.

Ik vond nog een oude foto, van 2003; in het jaar nadat ik het boek kreeg direct al geprobeerd wat in praktijk te brengen, door de goudsbloemenmix naast de prei, en de Lathyrussen erachter 🙂

 

En nu, ruim 15 jaar later, ben ik in mijn mooie moestuin nog steeds niet uitgeleerd en raak er ook nooit op uitgekeken. Want telkens ontdek ik weer nieuwe planten en nieuwe rassen (of herontdek ik juist oude soorten en rassen). Met veel meer informatie, in de vorm van boeken, internet maar ook met dank aan ideeën en tuinen en tips van andere moestuinders, komt er nooit een eind aan die stroom van nieuwe rassen, combinaties en mogelijkheden, nieuwe ontwikkelingen en perspectieven.

In 1991 had ik nooit kunnen bedenken dat we nu verhoogde bakken zouden hebben, of dat we planten in strobalen zouden hebben geprobeerd te telen (nee, niet alles is een succes, maar het was wel leuk om te proberen), of dat we meer dan 500 tomatenrassen zouden hebben geteeld in alle mogelijke kleuren en vormen.

Een rij rode sla van het ras Lollo Rosso Soltero tussen de stokken met sperziebonen

 

Wij veranderen, in leeftijd, smaak, kennis, kunde en in mogelijkheden, en de tuin verandert op al die vlakken gewoon met ons mee.

Zo, genoeg emotionele ontboezemingen, want eigenlijk wil ik alleen maar duidelijk maken dat een mooie moestuin echt de allerleukste moestuin (en siertuin) is die je kunt bedenken 🙂 .

Tegelijkertijd is er maar 1 persoon die de vraag: “Wat is een mooie moestuin?” kan beantwoorden en dat ben je zelf. Want alleen jij weet wat je mooi vindt, en lekker, en wat jouw mogelijkheden (en  beperkingen) zijn: wat is je grondsoort? Ligt je tuin in de zon of juist niet? Hoe groot is de tuin? Wat is je budget? Hoeveel tijd kun je aan de tuin besteden? Etc..

Ik kan alleen maar vertellen wat voor mij een mooie moestuin is. En dat is dan niet zo moeilijk, want wat dat betreft ben ik redelijk makkelijk en tegelijkertijd veeleisend. Ik wil het allemaal, of in ieder  geval allemaal hebben geprobeerd 🙂

En wat voor mij een moestuin mooi maakt is voor iemand anders niets bijzonders, of te rommelig. En wat die persoon dan weer mooi vindt is voor iemand anders weer te saai. Of te druk. Of te vol. Of te leeg. Of te netjes. Zoveel mensen, zoveel smaken, zoveel tuinen.

De verschillende (mogelijke) aspecten van een mooie moestuin zal ik in verschillende hoofdstukken beschrijven. De onderverdeling:

Ik hoop dat je via de links de informatie vindt die je zoekt. En het meest van alles hoop ik dat je inspiratie opdoet voor een eigen mooie moestuin!

 

Nog een oude foto, dit stuk van de tuin hebben we een paar jaar geleden weggedaan omdat de tuin te groot werd voor onze strammer wordende ledematen. Maar we denken met heel veel plezier aan terug aan het vijvertje, de bloementuin, de zoemende bijen, en het samen uitrusten onder de walnotenboom.