De laatste loodjes en beginnen

Allereerst wil bij voorbaat al even mijn excuses aanbieden voor de fouten die vast in dit blog staan. Heb wat mededogen met me, ik typ dit allemaal op een klein schermpje op bed op schoot terwijl poes Robin er telkens nogal opdringerig kopjes tegenaan staat te geven en er ondertussen veel herrie is van een bouwradio en mensen die duidelijk met schuurmachines in de weer zijn. En ik heb op dit toetsenbord(je) geen idee waar trema, accenten, etc. te vinden zijn. En waar zijn mijn foto’s? Ik kocht 2 weken geleden, speciaal voor de verbouwing (zodat we tv konden kijken, misschien een spelletje konden spelen, etc.) een chromebook en het kost me heel veel moeite en omwegen om foto’s van telefoon via onedrive in dit wordpress-blog op een chromebook te plaatsen. Het is gedeeltelijk gelukt (wel van telefoon, niet van fototoestel en filmpjes lukt ook niet).

Waarom ik dan toch een blog schrijf? omdat ik daar zin in heb. Omdat ik me verveel. Omdat het ook fijn is om dingen van je af te schrijven. En ook fijn als iemand misschien even wil zeggen: “Joh (sorry, accent circonflexe doet het ook niet), nog heel even volhouden, en dan ben je er vanaf en ben je er ook nog eens echt heel erg blij mee. Je kunt ook zeggen dat ik dit allemaal zelf heb gewild, en dat is ook zo, maar daar heb ik op dit moment iets minder aan.

We zitten in week 3 en de ‘ verbouwing’ is in volle gang en dat is heel fijn. Maar het bivakkeren op 1 slaapkamer begint zijn tol te eisen; een tekort aan slaap, rugpijn bij gebrek aan een goede stoel of bank, onregelmatig en makkelijk/niet heel gezond eten, etc.. We treffen het ook niet: op een paar aardige dagen na (en juist die dagen zaten we boven ‘ opgesloten’ omdat de trap in de grondverf werd gezet of de vloer beneden werd geegaliseerd) doet april vooral wat ‘ie wil en dat is regen, kou en wind verspreiden. Dus op de dagen dat we niet verplicht thuis hoefden te zitten, zaten we dat door weersomstandigheden vaak wel. En als we verplicht op de bovenverdieping moesten bivakkeren scheen de zon 🙄

Voor wie er interesse in heeft, zo begon het allemaal vlak voor Pasen….

Sowieso is de wet van Murphy wel van toepassing hier: ik noem even een hele liter zelfgemaakte knoflookolie die ondersteboven van de trap kukelde (ik heb in de afgelopen weken zeker 40 dozen met spullen naar zolder gesjouwd en dat ging allemaal goed; maar juist die ene fles knoflookolie viel, brak en liep volledig leeg over de volle 14 treden van de trap naar beneden. Ik had 2 dagen nodig om het schoon te maken, pas toen was de geur van 100 tenen rauwe knoflook een beetje weg 🙂

Dezelfde dag viel er nog een dure en vooral heel mooie glazen lamp in 1000 stukjes. En kotste poes Robin de zitting van de enige stoel in huis volledig onder. Zo wilde ik ook vorig weekend al een blog schrijven maar viel juist toen de verbinding uit. En tot overmaat van ramp deed dezelfde dag de verwarming het niet meer en hadden we alleen nog maar koud water. Na bellen en bezoek van een reparateur bleek dat de waterdrukmeter kapot was. Maar die moest besteld worden, dus dat werd maandag. Maar toen werd de vloer geegaliseerd, daar kan niet overheen worden gelopen dus dan nog een dag langer wachten. Twee dagen opgesloten zonder telefoon, internet, radio, tv en drie dagen zonder warm water. En ondertussen daalde de temperatuur naar 9 graden overdag en 4 in de nacht. Poeh, ik ben nog nooit zo blij geweest met een eenvoudige waterkoker, waardoor we ons in ieder geval nog een beetje konden wassen en hete thee konden drinken.

Afijn, genoeg geklaagd, het begint mooi te worden. En we krijgen al iets meer bewegingsruimte, er is weer een koelkast, ik kan weer eenvoudig koken (want we moeten wel boven eten), en de eerste 2 kamertjes zijn klaar om weer ingeruimd te worden. Het wordt langzamerhand weer een beetje ons huis!!

Maar wat doet een mens als het einde van een verbouwing nadert? Je eigen huis weer van jezelf maken natuurlijk. Ik zou kunnen denken aan het ophangen van een schildrij, het inruimen van een kledingkast of spulletjes neerzetten. Maar nee, dat heb ik dan weer niet. Ik wil zaaien. Een uur nadat de man vertrok die de vloer heeft gelegd zat ik op een wiebelig campingsetje 2 traytjes met potgrond te vullen. En ik had niet eens zaden, want die lagen ergens in een doos, tussen 40 andere dozen op zolder. Dan toch maar wat spullen neerzetten of iets ophangen? Of soppen? Want alles zit onder een dikke laag stof van het schuren. Nee, dan toch maar liever meer dan een uur lang, balancerend tussen allerlei scheefstaande en bovenop elkaar gepropte dozen de hele zolder uitpluizen, op zoek naar wat zaden.

En uiteindelijk vond ik ze, en zaaide ik ze, zie de foto bovenaan dit blog. Ik zaai courgettes en pompoenen altijd 2 keer zo diep als dat de zaden groot zijn. En ik leg ze niet plat neer maar steek ze op hun zij in de grond (zodat een eventueel teveel aan vocht er langs kan glijden). En dan een laagje grond erop en vernevelen tot ze goed vochtig zijn maar niet kletsnat (want dan kunnen de zaden makkelijk rotten).

Wat een heerlijk gevoel. En geur. En vooruitzicht. In dit verder redelijk groenteloze tuinjaar (voor het eerst sinds 1991) ben ik blij met wat ik in ieder geval wel heb: weinig paprika’s en pepers (door een luizenplaag, gelukkig lijken de planten die niet dood zijn gegaan zich nu in ieder geval eindelijk iets te herstellen), iets meer tomaten (nu de komende maanden nog tijd zien te vinden om ze te planten, op te binden, te dieven, te tikken, etc.), hopelijk genoeg komkommers (de 3 zaailingen zijn klein maar vooralsnog gezond), en nu zaaide ik courgettes en pompoenen. En ik ga natuurlijk ook nog wel bonen zaaien, maar dat doe ik pas volgende maand. Met nog wat ruimte in de 2 tray’s koos ik basilicum uit, En Helichrysum bracteatum Dragon Fire. En bietjes, en basilicum, en Cosmos. Helaas geen plek meer voor de Zinnia’s en ook niet voor de snijbiet, maar dat moet volgende week wel lukken.

Natuurlijk zitten de 2 kleine tray’s al snel vol. Maar met de zaaisels in het raamkozijn voelt de verder nog helemaal lege en kale kamer ineens al wat gezelliger. En ik heb iets om naar te kijken, ik zorg altijd wel goed voor zaailingen maar deze zaaisels worden wel echt dubbel zo veel/vaak vertroeteld 🙂

De enkele keer dat ik heel even een half uurtje naar de tuin kon was dat vooral om wat te oogsten, zoals deze weeuwenteelt bloemkool uit de kas:

Ik kreeg eerder al eens een reactie van iemand die het zo mooi en bijzonder vond dat we zo weinig vraatschade in de kas hadden. Bij deze; dat was dan waarschijnlijk gewoon net niet op de foto te zien. Want ze zijn er wel hoor, in grote getalen zelfs 🙂

Ik kijk zo vaak mogelijk want ze kunnen veel schade veroorzaken, zo erg zelfs dat de bloemkool vrijwel oneetbaar wordt (door verkleuring, uitwerpselen, etc.). Ik verzamel de slakken en gooi ze op de composthoop buiten; daar is genoeg te eten voor ze want ondertussen liggen daar al wat doorgeschoten koolplanten uit de kas op.

Tot slot nog 1 foto, van de rabarber die wilde gaan bloeien. Ik heb de bloemknop met steel gelijk na het maken van de foto verwijderd. Dat hoeft niet, een bloeiende rabarber is prachtig. Maar het kost een plant natuurlijk wel energie (die ze dan niet in de productie van nog meer malse bladstelen kan steken). En deze rabarber heb ik vorig jaar als klein plantje uitgeplant, ze heeft pas 2 bladeren en is echt nog veel te jong om te bloeien en moet dit jaar eerst maar eens groter en sterker worden.

Abonneer
Laat het weten als er
guest

37 Reacties
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Linda

Dag Diana, wat een ellende toch zo’n verbouwing hé. Het is iets waar je met goeie moed aan begint, want het gaat nadien weer proper en beter zijn, maar als er een en ander misgaat – en dat is altijd zo – en al het ongemak, doet een mens toch wel af en toe eens vloeken :-).

Heb net zoals jij vorig jaar nu een klein rabarberplantje gezet. Klopt het dat je vanaf het 2e jaar ervan kan eten?

Goeie moed nog verder en stilaan komt het einde dan toch in zicht!

Tessa

“Klopt het dat je vanaf het 2e jaar ervan kan eten?“: ja maar dat eerste (2e) jaar niet overdrijven. Je wilt graag een grote stoere plant. Dat duurt even.

Pien W

Nou zeg! Wat een verrassing en dat op een doorsnee doordeweekse donderdag! Ik zal je vertellen Diana, ik heb je echt gemist en vaak aan jullie gedacht. Ben zo gewend aan je wekelijkse verhalen…..! Hoe zou het daar zijn, hoe mooi gaat het worden, zullen zij blij zijn als het klaar is etc.etc. Enerzijds lijkt het mij trouwens echt heerlijk eens verplicht opgesloten te zitten op een zolder met een kampeergevoel. Anderzijds, het is nu “surftijd” en wat zul je de tuin en het buitengevoel missen. En dan lees ik dat je je verveelt. Niks beter voor de creativiteit van een mens om je eens echt ouderwets te vervelen. Dat levert de beste ideeën op. En dus, op verzoek,
Joh, nog heel even volhouden, dan zijn jullie er af, het wordt vast pràchtig en dan zijn jullie er vast echt heel blij mee! 😂😂😂 Maar zodra je tijd hebt, die zinnia’s hè? Die moeten hoor! Ik geloof niet dat je ooit geen zinnia’s had!! Sterkte, groet en ik hoop tot weer heel snel!! Pien

Elisabeth

Ik kan het niet beter en mooier zeggen dan Pien en dus sluit ik me hier graag bij aan! Blij dat je terug bent Diana, nog veel geduld en moed : maar alles komt goed! 👍🌻

Margriet.M

Hallo Diana ,
Hierbij wil ik je toch even heel veel sterkte wensen , en ik hoop dat Ruud nadat de verbouwing helemaal klaar is; toch weer een rustigere periode zal krijgen en dat jullie samen nog van de kleine dingen kunnen genieten.
Lieve groet Margriet.M

Pien W

Dag Diana, ik las gisteren met tranen in mijn ogen jouw lieve berichtje. Ik weet dat je hecht aan correct taalgebruik maar sta mij voor één keer toe…..Alzheimer, wat is het toch een kutziekte. Voor de patiënt, maar zeker ook voor zijn of haar omgeving. Als ik mij niet vergis hebben jullie elkaar “100 jaar geleden” op de tuin leren kennen. En nu wil en/of kan Ruud niet meer mee naar de tuin. Ik vind het zo intens verdrietig om te lezen!! Ik weet het, de wereld staat op dit moment bol van de narigheid. En ja, elk huis heeft zijn kruis. En ja, wij kennen allemaal wel iemand die…etc.etc.etc. Maar daar schiet jij nu helemaal niets mee op. En ik vermoed dat ik niets voor jou kan doen. Ik heb maar één advies en dat heeft helemaal niets met tuinieren te maken. Pas goed op je eigen energie. Voel je niet schuldig voor die spaarzame momentjes dat je iets gaat doen wat goed voor jou is maar zorg dat jouw batterij blijft opgeladen. Ik wens je sterkte maar ook heel veel Vitamine D(iana).
Kus voor Ruud en jou, Pien

Carla

Nog even volhouden, Diana. Het wordt vast prachtig! En die tegenslag? Dat is nu nog vervelend, maar volgend jaar bijna vergeten en over een paar jaar een geweldige anekdote:)

Agnès

Wat leuk om je weer te lezen! Ik mis je blogs ook.
En ja, een verbouwing is niet niks he! Hou vol, adem in en adem uit.

Alice

Goeiedag.Als het een troost mag wezen..we zitten ook naar de regen op het raam te staren.En jouw zaaisels zullen de mijne wel inhalen want er wordt hier nog grondvorst voorspeld.Dus gaan ze nog niet de grond in buitenEn binnen staan ze maar te staan…De ingezaaide worteltjes buiten ,zelfs onder doek zijn ook niet echt blij met de kilte,vocht en koude harde wind.Dus ja ,alles zal nog zeker lukken bij jou als het mooi zacht weer wordt, Zoniet wordt het ook voor ons een triestig ,vochtig jaar..Nu effen zoeken in jouw blog wat en wanneer ik na mijn echallottes ,die op verhoogde bedden staan, nog zou kunnen zaaien of planten..Plannen is al de helft van het plezier,de echallottes zitten nog maar 3weken in de grond!

Carine p

Dag Diana,
Zoals Alice schreef, als het voor jou een troost mag wezen….. wij zitten ook in een verbouwing. Ik heb er maar 1 woord voor : pfffffffff. Maar, ik tracht niet teveel na te denken en we zien wel. Hopeloos achter met snoeien, opkuisen, zaaien etc. Tant pis! Dus, maar genieten van de zovele voorjaarsbloemen en het onkruid eromheen zal er wel eens uit geraken. Geniet van het leven, soms wat meer of minder, maar dan kan een enkele mooie bloem het weeral waard zijn! Courage!
Groetjes
Carine

Margriet.M

Hallo Diana,
Wat een gedoe met zo’n verbouwing, ik herken het maar al te goed; maar als het klaar is ben je het ook zo vergeten. Toevallig was ik gisteren aan het surfen op het internet en zag ik je blog, ik had het pech ertussendoor geschoten te zijn bijbouw nieuwsbrief verzending want ik had niets gehad. Daarom heb ik me maar weer opnieuw aangemeld voor de nieuwsbrief . Geen punt hoor, kan gebeuren in al die drukte. Wij waren even op vakantie naar Mallorca ( mijn man heeft zijn ziekte bij 10C al dooie vingers als gevolg van chemotherapie) en daar zagen we een moestuin waar al dikke tuinbonen aanhingen en bloeiende zinnia’s ik was gewoon een beetje jaloers. Heb zoals altijd nog wel wat zaadjes gescoord. Een tomaat DE COLGAR genaamd zou bewaar tomaat zijn ik twijfel nog of ik hem nog kan zaaien dat moet ik nog even nakijken verder heb ik nog de pimento AMARILLO ROS DE MALLORCA gescoord geelgroene paprika dit schijnt een graag gegeten paprika te zijn op Mallorca. Misschien ken je de soorten wel, je hebt er zoveel gehad! Ik vind het leuk om op vakantie naar tuinen te kijken speciaal moestuinen en zaadjes te scoren.daarnaast het feest om bij thuiskomst mijn bladcactus te zien bloeien. Voor jullie Diana houd het nog even vol, de laatste lootjes wegen het zwaarst, maar met zaadjes op de vensterbank word het een feest als je de groei kunt volgen 🌱
Groetjes Margriet.M

1f19876a-2c48-42d3-af8f-a56c163043ff
Carine p

Dag Margriet, altijd tof om zaden via vakantie te ontdekken. Moest ik jou zijn, zou ik nog snel de tomatenzaden zaaien. Dit zijn tomaten die pas in september geoogst worden, dus hier heb je nog veel kans dat het lukt. Na ongeveer 6 weken kan je een tomatenplant uitplanten. Trouwens heel interessant, zo’n bewaar tomaat! De paprikazaden zullen al wel wat laat zijn om te zaaien, zou ik persoonlijk voor volgend jaar houden. Groetjes en succes
Carine

Margriet.M

Hallo Carine
Dank je voor jouw opmerking en ik heb ze vanmiddag allebei al gezaaid, kijken wat het word en evt haal in de paprika mooi naar binnen om te overwinteren. Ik heb dat afgelopen winter ook gedaan en dat is gelukt. Anders heb ik zaad genoeg voor volgend jaar. Groetjes

marja

Diana. Via menu zie ik dat je Donderdag een nieuwe blog geschreven hebt. Ik heb hem jammer genoeg niet gekregen .Hoop dat hij volgende keer wel weer in mijn box komt. Groet Marja

Laatst bewerkt op 1 maand geleden door marja
Petra

Hoi Diana,
ik heb deze keer ook geen mail gehad van het nieuwe blog, maar kijk sowieso regelmatig, dus was dit keer enkel twee dagen later met lezen. 😉
Groeten

Joke Rikkengaa

Dank je wel Diana, ik heb de blog nu ook ontvangen. Sterkte met de laatste loodjes, het wordt vast heel mooi.
Ik hoop dat het met de tuin hier ook nog iets gaat worden maar heb er een hard hoofd in. De tomaten hebben pas 4 blaadjes, aubergine en paprika zijn nog ieniemienie klein. De bloemen die gezaaid zijn kan ik nog niet eens verspenen enz.
Snak naar zon en warmte, nu knap ik gelijk op van jouw blog en krijg weer moed.
Joke

Petra

Gelukt !
Groeten, Petra

Margriet.M

Gelukkig ook ik heb de blog weer ontvangen,

Pauline

Ha Diana, wat fijn om je weer te ‘zien’, en te lezen hoe het jullie vergaat! Ook ik heb je schrijfsels gemist en me vaak afgevraagd hoe het in de puinhopen zou zijn. Niet niks een grote verbouwing… en dan maken die pech gevallen het allemaal nog extra vervelend. 😒 En dat kouwe gribus-weer… niet eens even je zinnen kunnen verzetten op de tuin. Maar daar lijkt na komende week verbetering in te komen!! En dan zullen je plantjes ook beter gedijen, en je zaaisels snel gaan.
Dus hou goede moed!!! Nog even doorbijten, hoop putten uit wat nu al mooi is – en hoe prachtig het straks zal zijn. En dat het dan toch nog een fijn, groeizaam en bloeiend tuinjaar mag worden!!!🌸🌤🌱💚 Groetjes, Pauline

Noa

Ik weet een beetje hoe het voelt. 2 maanden geleden verhuisd en nog steeds in verbouwing. Het einde komt nader inzicht. Hou vol

Esther

Poeh dat is afzien, zo kamperen in eigen huis. Maar nog eventjes en dan is het voorbij en dan kun je weer genieten van een fris huis en jullie tuin! Sterkte nog!

Hilde Rustema

Diana,in mijn favoriete podcast: Etenstijd! vertelde Yvette van Boven dat haar beste raadgever van de moestuin was: Dianas mooie moestuin!
En dat kan ik beamen!
Weet je dat het een onwijs populaire podcast is?
Proficiat!

Hetty

Moed houden, straks is het allemaal voorbij en een mooi verhaal voor op een verjaardag. Ik ben blij voor je dat je iets kon zaaien.Dat geeft een opgesloten tuinvrouw kracht om door te gaan. Sterkte

Wer Ner

Eerst is je tuin een grote bende en langzaam maar zeker komt er onkruid wieden en zaaien om dan eindelijk weer een moestuin te worden vol weelde en genot. En zo is jullie huis nu ook. Het onkruid is weg, stof opgeveegd en nu de meubels terg en eens dat gedaan is “thuis” ook weer terug. Het is nu eenmaal zo en we meten het accepteren maar ik weet zeker als de zaadjes uitkomen je “thuis” ook weer terug, maar wel mooier. EN de zomer komt er aan. Sterkte vanuit Druilerig Maastricht

Helen Slappendel

Wat een heerlijk stuk weer om te lezen op deze tot nu toe natte Koningsdag. Niets dan respect voor je hoe je met deze mega klus omgaat.
Zo positief dat je al wat wat zaaien gelukkig kan worden.
De laatste loodjes… En de eerste zaadjes dus.
Succes hoop dat jullie gauw weer van jullie thuis kunnen genieten.
Fijne zaterdag 🌱🌱🌱🌱

Nicolette

Petje af voor jullie en wat n optimistisch verhaal is het weer geworden! Ik denk nog vaak aan de misère van de vriezer die per abuis uit was gezet, ik moet eerlijke bekennen dat ik altijd denk dat dat alleen mij overkomt! Hopelijk is de chaos het dubbel en dwars waard sterkte!
En weer dank voor informatie

Jose Geurtse

Blij dat je weer een blog schrijft kijk er altijd naar uit. Succes verder met je verbouwing. Scheelt als het klaar is ben je het ook zo weer vergeten.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Naar de reacties