Schoon

Vrijdagochtend:

 

Kas 2 vuil

 

Vrijdagmiddag

Kas 2 schoon

Ik weet niet of het heel duidelijk te zien is op de foto, maar we hebben 1 kas schoon. De tuin is klaar, winterklaar of misschien is klaar voor de lente ondertussen een betere uitdrukking. Maar de kassen moeten alle drie (plus 2 mini’s) nog worden gedaan.

Ze is niet streeploos schoon maar wat ons betreft schoon genoeg voor een nieuw tuinseizoen. Van binnen en buiten de ruiten gesopt, met gewoon koud water (want we hebben geen elektriciteit) uit de regenton, met een scheutje azijn (doet wonderen bij algenaanslag).

Iemand heeft me wel eens verteld dat 10% meer licht ook 10% meer opbrengst geeft. Dat zal vast niet wetenschappelijk bewezen zijn, maar ik begrijp wel dat meer licht zeker in voor- en najaar gewenst is voor zaailingen en stekjes en jonge planten.

Terwijl ik driftig aan het soppen was zorgde Ruud ervoor dat ook de 3 nestkasten die we op de tuin hebben weer schoon zijn:

Nestkast vuil

Alle drie de nestkastjes (2 voor koolmezen en 1 voor pimpelmezen) zijn gebruikt afgelopen jaar. En allemaal goed gegaan, geen achtergebleven dode kuikentjes gevonden. En er zaten ook wat bruine veertjes in, die moeten van een ander klein vogeltje zijn, misschien gebruikt een winterkoninkje de nestkast als schuil- of slaapplaats. Afijn, het nestje uit de kast gehaald en alles weer schoon opgehangen, een schoon huis voor nieuwe mezenkinderen.

Het is nu februari (ruim alweer zelfs) en dat betekent dat er onderhand in de kas eens voorgezaaid kan gaan worden. Ik verwacht nog wat zaden volgende week, en dan gaan we beginnen met het voorzaaien van kapucijners en doperwten.

De tuinbonen zijn gekiemd en gaan hopelijk binnenkort groeien:

Tuinbonen gekiemd en groeien

Als de plantjes zo’n 10 centimeter groot zijn gaan we ze buiten uitplanten, dan zal het al eind februari zijn. Volgende week de zadenbox maar eens van zolder halen en kijken wat er nog meer in de kas voor te zaaien is (zo uit mijn hoofd denk ik aan peterselie en rucola, aan wat andijvie en sla, aan wat vroege rodekool en spitskool, aan zaaiuien en prei, en februari is ook de maand dat we sjalotten buiten kunnen planten.

Ook de radijsjes die ik 2 weken geleden in de kas zaaide beginnen te kiemen:

Radijs kiemt

Het witte op de foto is niets anders dan wat zand. Als ik in de kas een rijtje zaai (radijs, rucola, pluksla of wat dan ook) bedek ik het rijtje met zaden graag met wat zand, de zaden kiemen wat makkelijker door het zand heen, en bovendien weet ik precies waar de zaden zijn want de streep zand markeert de zaden, is handig (want zichtbaar) met water geven en het wieden tussen de rijtjes. Onkruid groeit er trouwens nog niet echt, maar het zal niet heel lang meer duren voor ook dat na de winter weer in alle hevigheid losbarst :-)

We genieten nog heel even van de rust en stilte en waterkou op de tuin. Want heel binnenkort gaan we nog meer genieten van een nieuw tuinjaar! Ik kan me al zo enorm verheugen op de soorten die ik ga zaaien, zowel de tomaten als de pepers als de bijzondere eenjarigen die in de planning staan. Ik maak al plannen van vrolijke kleuren bloemen die ik bij elkaar wil zetten, ik zie al randjes met afrikaantjes voor me, hoge zonnebloemen achterin de tuin. Ik weet waar dit jaar de doperwten komen, en welke bonen we gaan zetten (en dan is het al mei), eenjarige kruiden, wat er in de verhoogde bakken komt. Ik ga deze week de potten eens schoonmaken en bedenken wat ik in welke potten wil gaan zetten. Al die voorpret is echt al bijna net zo leuk als het tuinjaar zelf!

 

Ja, die aardperen….

Aardpeersoep

De wonderen zijn de wereld nog niet uit, Ruud vond de aardperen lekker en heeft toegezegd (tsss, alsof ik toestemming moet vragen :-) ) dat er weer aardperen worden geteeld in 2016.

We vonden trouwens allebei de soep van aardperen erg lekker (en gaan komende week een aardperengratin maken). Mede dankzij alle reacties en tips en links die ik kreeg. Iedereen heel hartelijk dank!!

Hadden we geen last van onze darmen? Jawel hoor, maar geen diarree en geen buikpijn. Wel veel gas, denk in de trant van bruine bonensoep met uien van eigen tuin :-). En dus gaan we ze gewoon alleen eten als we nergens naartoe hoeven en er geen visite komt. Want het motto ‘Beter in de wijde wereld dan in een nauwe buik’ geldt toch vooral als niet heel veel andere mensen mee hoeven te genieten.

Maar ik kan het dus iedereen aanraden, aardperen zijn gezond en lekker, ze hebben iets van artisjok maar dan iets zoeter (hoewel dat ook nog deels met het late moment van oogsten te maken hebben).

Ik heb niet alleen heel veel reactie in dit tuindagboek gehad maar ook via de mail. Ik heb alle recepten in een word-documentje onder elkaar gezet. En dat kun je, als je interesse hebt, hieronder downloaden. Er staan 36 aardpeerrecepten in, van soep tot gratin, van salade tot gefermenteerde aardperen, en natuurlijk het recept van de soep zoals wij die maakten en aten (en dat was met pastinaak, aardperenchips en gebakken paddenstoelen, foto bovenaan de pagina).

Aardpeerrecepten

En op verzoek de recepten ook even op de website gezet, je kunt ze ook via de receptenpagina vinden (onder Overig) of via deze directe link: 35 aardpeerrecepten

Verder niets te melden? Jawel, ik heb de eerste peperzaailingen vanuit de deno-methode verspeend. Want de zaailingen groeiden al buiten hun koffiefilter:

Deno gekiemd

Paprika Kapia in een plastic gripzak met daarin een koffiefilter met zaden. De groene plukjes die je rechts buiten het filter ziet zijn de eerste blaadjes. Aanstaande maandag staat het verslagje van hoe ik ze heb verspeend en hoe ze er nu bij staan op mijn weblog op de website van Pokon. Maandag, zodra het stukje op de website staat, plak ik hier even de directe link. Het stukje over hoe de deno-methode werkt en hoe en wanneer ik deze zaden heb gezaaid kun je ook via de link hierboven vinden. En bij deze de link naar: de voortgang van de deno-methode.

En tot slot van dit tuindagboek dan nog even een foto van een deel van onze tuin. Meestal maak ik een foto van het achterste stuk van onze tuin (met het stro), of dit gedeelte, maar dan vanaf de andere kant gezien.

Maar nu stond ik op de tuin van buurvrouw Zuhal en zag dat dat ook nog wel een mooie plek is om onze tuin te laten zien.

Volkstuin vanaf Zuhal

Want dit is dus onze tuin vanaf een andere kant gezien. En dan zie je al onze kasjes op 1 foto, drie grotere kassen links en in het midden achterin, en de 2 kleine kasjes links en rechts vooraan, achter het gedeelte met de verhoogde bakken.

En als ik voor de deur van de kas die je links op de foto ziet ga staan (aan de rechterkant), dan is dit dus de rest van onze tuin.

Volkstuin 28-01-16

De tuin is klaar voor de winterrust (net op tijd :-) ). Er moet nog wel wat in de kassen gebeuren (opruimen, spitten, compost en mest erin). Het blijft er wat rommelig uitzien door het stro maar we zijn er nog steeds blij mee; het is niet zo nat als toen we nog geen stro hadden, er staan echt maar zelden plassen water op tuin (en als ze er plassen zijn, dan is het op de paden). Het houdt het onkruid goed tegen. Het verteert heel langzaam en voedt daarmee weer de grond eronder. De grond blijft zacht, vormt niet zo’n harde plaat als kale kleigrond kan doen, en daardoor hoeven we niet te spitten. Het herbergt heel veel leven, van schuilende muisjes tot spinnen, duizendpoten, en ook slakken ja. En dat lokt dan weer andere dieren naar onze tuin, vogels kunnen veel eten tussen het stro vinden

Nou, dat is dan onze tuin, op een mooie januaridag in de zon. Vandaag stortregent het dus zowel de tuin als wij krijgen een dag rust. Het eerstvolgende op het programma is het snoeien van alles wat nog niet is gesnoeid (nog 1 appelboom, de aalbessen, zwarte bes en jostabes), en de kassen in orde maken voor het nieuwe seizoen begint.

 

Aardperen

Wat een prachtig weer vandaag, het was heerlijk op de tuin!

Vorig voorjaar (het zal zo rond februari zijn geweest), vroeg ik aan Ruud of hij het er mee eens was dat ik eens aardperen ging telen. ‘Wat ga je daar mee doen dan?’. Nou, oogsten natuurlijk, ik noemde het rijtje van voordelen; ze zijn winterhard, zouden iets van asperge in de smaak moeten hebben en iets nootachtig, ze hebben weinig verzorging nodig, je kunt ze in de grond laten zitten tot je ze gaat eten. Ik heb Ruud pas verteld dat ze flink woekeren toen ik ze had gekocht, en dat was verstandig.

Maar ik beloofde Ruud dat ik ze in een speciekuip ging houden, dan konden ze niet verder woekeren dan de rand van de pot. Zo gezegd, zo gedaan. En zo groeiden de planten (ik heb een stuk of 5 knollen in de speciekuip met potgrond gepoot) afgelopen zomer prima:

Aardpeer plant zomer

De planten werden nog wel een meter of 2, misschien zelfs wel 2,5 meter hoog. Maar ik heb er verder niet veel naar omgekeken, ik geef het eerlijk toe, regelmatig wat water geven en ik heb ze alleen in april wat groene culterra als voeding gegeven.

Het gedoe begon toen we afgelopen herfst gezellig een avond met vrienden doorbrachten. Zij hadden wel eens aardperen geteeld en een keer gegeten maar hadden darmklachten gekregen. En toen was het met de liefde van Ruud (die toch al niet heel sterk was) voor de aardpeer gedaan. ‘Dan hoef ik ze niet’. Nou ja, het zal toch wel meevallen maar Ruud was niet te vermurwen. Er werd die avond door de mannen (die zijn daar toch wat beter in) nog wat gegrapt over wat er geproduceerd kan worden op een korstje brood, dus wat aardperen dan wel niet voor consequenties konden hebben.

En ik vond het vervolgens verstandig het onderwerp te laten rusten tot de oogst. En die tijd is nu wel zo ongeveer aangebroken, veel langer kan ik het niet meer uitstellen. Dus vanmorgen aan Ruud gevraagd (zonnetje schijnt, niet koud, heerlijk weer, vrolijke dag) of we misschien samen de aardperen konden oogsten. ‘Ik eet ze niet’, was het norse en enige antwoord. Ik opperde dat ze dan hoe dan ook uit de speciekuip moesten, het is geen optie om ze er nog 3 jaar in te laten staan als we ze toch niet eten.

Aardpeer winter pot

En begonnen we samen aan dit karweitje, de pot ondersteboven keren en de knollen oogsten (ze woekeren wel zo erg dat als je een stukje vergeet ze gewoon weer door gaat groeien en vrij snel weer een nieuwe en flinke plant maakt).

Ik heb ze zelf maar in een emmer gedaan en de meeste grond eraf gespoeld (met de gedachte ‘wie weet, misschien verandert Ruud nog van gedachten).

Aardperen wassen

De oogst viel helemaal niet tegen!! Niet heel goed te zien op de foto maar uiteindelijk hadden we 2 emmers vol met mooie knollen in flink formaat.

Aardperen oogst

En ik heb een deal gesloten met Ruud! Ik ga er morgen iets lekkers mee/van maken. De voorwaarden: mochten er darmklachten optreden, dan was het de laatste keer en beloof ik plechtig de knollen die we over hebben weg te gooien. Indien geen darmklachten, dan is voorwaarde 2 dat het wel ook nog lekker is.

Indien geen darmklachten, en wel lekker: dan worden er 5 of 6 geoogste knollen terug in de speciekuip met nieuwe potgrond gepoot, voor een nieuw jaar aardperen. Want zo simpel gaat het vermeerderen van aardperen, je plant gewoon wat knollen die je over hebt – belangrijk daarbij is wel te vermelden dat de knollen boven de grond niet lang goed blijven. Je oogst pas knollen als je ze gaat eten en ander laat je ze vooral in de grond, daar kunnen ze zelfs in de winter prima in overleven.

Dan is er dus nog één probleem, het moet wel lekker zijn. En dus ben ik dringend op zoek naar een beproefd en echt lekker aardperenrecept. Mocht iemand een lekker recept hebben dan hoor ik het graag! En ik wil niet zeuren maar wel ook graag zo snel mogelijk. Want morgen is mijn enige kans, Ruud heeft de emmer met aardperen al strategisch naast de groene kliko gezet.

 

Aankondiging

Na dagen van wachten, hopen en dromen,

is onze wens eindelijk uitgekomen.

Bij deze willen wij melden dat op 20 januari de eerste zaailingen van de denomethode zijn geboren. Hoera!

Deno paprika gekiemd

Beetje overdreven misschien :-).

Maar toch vind ik het altijd ook wel weer heel bijzonder. Zo’n klein zaadje, zo sterk, zo lang geslapen, en zo maar wakker geworden omdat de omstandigheden goed zijn.

Dit is ook waarom ik bij pepers en paprika’s en aubergines deze methode zo fijn vind, ik kan elk zaadje zien, zien wat er wel of niet goed gaat en daar wellicht nog op inspelen.

Gisteren elk zakje met koffiefilter eens open gemaakt, deze zaden heb ik op vrijdag 16 januari gezaaid (zie dit blog). En in een elektrische propagator op zo’n 26,5 graden kiemen de eerste zaden dus al na 5 dagen. Traditioneel kiemen de paprika’s en aubergines als eerste. En ook de jongste zaden, er zijn nu 4 paprikarassen gekiemd, 1 annuum-peper en zowaar ook al 1 chinensepeper. En 3 aubergines. Waarvan dit er 1 is:

Deno aubergine kiemt

Is nog wel heel erg piep natuurlijk, en nog heel kwetsbaar, maar toch wel gekiemd. Alle zaaisels van de soorten die zijn gekiemd mogen nog een paar dagen in hun ‘couveuse’ blijven, maar over een dag of 3 verwacht ik de eerste blaadjes en zal ik de eerste zaden moeten gaan verspenen. Ook altijd weer spannend, het overbrengen van het gekiemde zaadje van deze warme en beschermde omgeving naar een potje met grond in een slechts licht verwarmde kamer.

En dus vandaag niet naar de tuin (het is hier trouwens mistig en koud), maar vandaag de potjes schoonmaken, brekerzand, potgrond kopen en heel belangrijk; die alvast mengen en in huis zetten. Want het is natuurlijk vragen om moeilijkheden om zaailingen die zijn gekiemd bij 26 tot 27 graden te verspenen naar grond die slechts 2 of 4 graden koud is. Dus we warmen de grond alvast iets voor en geven na het verspenen ook gelijk lauw water in plaats van koud water.

Verder niets te melden? We zijn niet naar de tuin geweest maar hopen er volgende week regelmatig naartoe te kunnen (er wordt droog en niet te koud weer verwacht). Om de tuin nu eindelijk af te krijgen (de laatste kas spitten, en het laatste vak buiten schoon maken en bedekken met stro. We hopen het volgende week af te krijgen! En we hopen ook dat er dan weer meer peperzaden zijn gekiemd en over kunnen naar potjes in het raamkozijn. En we gaan dus de verspeende jonge zaailingen verzorgen. Dat voelt toch echt wel alweer een klein beetje als lente.

p.s.: gisteren nog een lekker dessert gemaakt met aardbeien uit de vriezer:

Tiramisu van aardbeien

Een ‘tiramisu’ van aardbeien met yoghurt, mascarpone, room, lange vingers en bestrooid met witte chocolade. Was erg lekker! Ik zal het recept straks even op de receptenpagina zetten.

 

Lente! (is wat overdreven)

Ik schreef het al in mijn vorige tuindagboek; ik waarschuwde de regen; als het niet snel op ging houden, dan zou ik gaan zaaien. Maar het leek niet te helpen. Dit was ons uitzicht op vrijdagochtend:

Palm in een plas water

En voor alle duidelijkheid, dit is niet de palm Trachycarpus in de achtertuin, maar de weerschijn ervan in de diepe plas water tussen de palm en de achterdeur. Die plas groeide en groeide die dag en  zorgde ervoor dat we niet naar buiten konden zonder regenlaarzen.

Wat heeft het gestortregend die dag, eerder centimeters dan millimeters. En donker, de sensorlamp bij de voordeur (die automatisch aangaat als het gaat schemeren en weer uitgaat als het dag wordt) heeft de hele dag gebrand, uit zichzelf welteverstaan.

En toen was ik er klaar mee. Vrijdagmiddag, 15.15 uur plaatselijke tijd, was mijn geduld op en heb ik de zaaispullen van zolder gehaald, de propagator gevuld en op 27 graden gezet. En ben ik gaan zaaien. Ik heb dezelfde avond mijn 2-wekelijkse stukje voor de website van Pokon al geschreven en dus ga ik hier niet laten zien wat en hoe ik heb gezaaid (het lijkt wel een cliffhanger :-)), want dat is nu op deze plaats te zien en te lezen; Diana’s blog op website Pokon.

Maar……. het heeft wel geholpen, toch? Zaterdagochtend toen we uit bed kwamen; Droog!! En ook nog zon!! Wel koud, maar van kou word je niet nat. En dus gingen we snel naar de tuin, met shawl en dikke jas aan.

Daar viel het reuze mee met de plassen water. Natuurlijk wel kletsnat, maar niet half onder water zoals wij tijdens de hevige buien al gingen vermoeden. Het was fijn om even buiten te zijn, maar het was wel te nat om echt iets te doen (als de grond zo nat is, is het hier op de vette klei verstandig om er niet op te lopen, want door erop te lopen trappen we het dicht, geen luchtigheid meer en geen vermogen meer om nog vocht op te nemen, dus nog verder van huis).

Maar ik heb wel even prei in de volle grond van de kas gezaaid (geen foto van gemaakt want het zijn zwarte zaden op bijna zwarte grond die ik afdek met ook bijna zwarte moestuingrond, ik kon zelf al amper zien waar ik zaaide). En 4 kleine rijtjes radijsjes in de kas. Met de zon op het glas was het al snel bijna 18 graden in de kas. Van bijna verzopen op vrijdag naar lente op zaterdag.

Nog meer lente:

Tuinboon kiemt

Ja, heel klein nog maar, maar toch….. de eerste tuinbonen kiemen, ik denk 3 weken geleden gezaaid, in potjes in de koude kas. Ook zij zijn blij met de zon op de ruiten!

Ook blij met de zon, de weeuwenteelt koolplantjes in de kas:

Kool in de kas

Ja, de slakken ook blij zo te zien. Maar de kool gaat de slakken overleven kan ik alvast beloven. Maar voor nu mogen ze wel wat blaadjes eten, er zijn er genoeg om de kool verder goed te laten groeien. Dit is trouwens spitskool, als alles goed gaat kunnen we ze rond maart/april oogsten.

En buiten loopt de knoflookbieslook al weer uit:

Knoflookbieslook loopt al uit

Dat is misschien wel al voorbarig, 1 dag zon en geen regen maakt nog geen lente, en het gaat nog best flink vriezen deze week, maar ik kan het toch niet tegen houden. Misschien kan ik het dan maar beter deze week afknippen, en het gewoon lekker opeten. Dan kan ze na de aanstaande kou weer gewoon opnieuw beginnen.

En zo begon vrijdag zo grijs en grauw en nat, en zo eindigt het weekend koud, maar droog en zonnig. En er is dus gezaaid, dus ik ga vanaf nu ook binnen tuinieren (want wat gezaaid is moet verzorgd worden). Ik hoop misschien volgende week om deze tijd al de eerste aanstaande zaailingen aan te kondigen.

Nog even een huishoudelijke mededeling: in alle regenachtige dagen heb ik de tijd gehad om iets aan de website te doen. Ik heb 2 pagina’s nagekeken, herschreven en aangevuld waar nodig en flink wat nieuwe foto’s geplaatst. Voor wie wil kijken hoe het is geworden: Eetbare bloemen en Tuinieren met zintuigen