Tomaten dieven

Op de pagina over de teeltzorgen bij tomaten heb ik al een aantal foto’s geplaatst over het dieven van tomaten (kijk daar vooral nog even als je voor het eerst tomaten dieft). Ik heb afgelopen week mijn eerste grote ronde gemaakt in de kasjes; alle tomaten opbinden, dieven, tikken, en zelfs de onderste 1 of 2 bladeren al wegknippen, vervolgens wieden en tot slot water geven. Ik heb er een hekel aan als er blad op de grond hangt, het is ergens iets tussen gewoonte, het onoverzichtelijk vinden, en het idee dat als het blad op de (vochtige) grond ligt/hangt er eerder kans is op schimmels.

En tijdens mijn ronde zag ik natuurlijk ook wel weer wat bijzondere gevallen, waarbij je de draad makkelijk kwijt kunt raken. Lang leve heirlooms en zaadvaste rassen (die er toch iets ‘bevattelijker’ voor zijn dan hybriden – maar ik noem dat tegelijkertijd hun charme, net als de gedrochten uit het vorige tuindagboek).

Ik heb er maar wat foto’s van gemaakt en bewerkt, wellicht herkent iemand een situatie als hieronder genoemd en helpt het om te beslissen wat wel of niet weg te halen.

Nou, tomaat 1:

Tomaat 1

Die is makkelijk, om even in te komen ūüôā De groene pijl is¬†de hoofdstam, altijd (of bijna altijd) te herkennen aan de bloemtros die er aan vast zit. Rood is de dief, en best wel een grote al. Geel is de bloem, groen de hoofdtak en die bind je aan, rood is de dief en die verwijder je.

Makkie. Iets lastiger:

Tomaat 2

Plant topt zichzelf. Want boven de bloemtros (geel) is geen vervolg van de hoofdstam. De groene pijl is eigenlijk een dief, ze ontwikkelt zich (maar dat is amper te zien op deze foto) vanuit een oksel. Maar aangezien er geen hoofdstam meer is zou de plant ophouden te groeien (en dus ook ophouden met nieuwe bloemtrossen te maken) als je ook de dief zou verwijderen. En dus behoud je in dit geval de dief, die bind je aan (voorzichtig want in het begin zijn ze vaak wat dunner, zachter en breekbaarder dan de hoofdstam). En zo maak je van een dief weer een hoofdstam. Ze wordt later vanzelf sterk, gaat ook weer bloempjes en dieven maken, en op een gegeven moment zie je er niets meer van dat ze ooit dief was, dan is ze gewoon hoofdstam met een knikje.

Ook een leuke:

Tomaat 4

Rode pijlen zijn de dieven, dat is makkelijk, die mogen weg. Gele pijlen zijn de bloemtrossen. Maar wat is nu wijsheid. Ook deze plant heeft zichtzelf getopt maar dit is veel lastiger te zien. De rechter groene pijl lijkt de hoofdstam, die bind je normaal gesproken aan. Maar ook zij is geen vervolg van de hoofdstam met bloemtros maar komt uit een oksel. En boven de onderste gele pijl/bloemtros volgt nog een gele pijl/bloemtros. En daarnaast dan weer een groene pijl met een duidelijk dief (vanuit de oksel).  Je kunt er voor kiezen om alles weg te knippen op de ene of twee bloemtrossen na en dan de rechter (grote) groene pijl/dief als hoofdstam aan te gaan houden. Maar ik heb er zelf voor gekozen de rechterdief weg te knippen. Dan kan ik makkelijk beide bloemtrossen behouden, en ik heb de kleine linkerdief (bovenste groen pijl) gekozen als vervolghoofdstam. Maar het kan dus allebei, wat je handiger vindt, wat net wat makkelijker op te binden is.

Tot slot nog één:

Tomaat 3

Wat is de dief, sterker nog, er moeten 2 dieven zijn en 1 hoofdstam. Maar hier groeit er ineens een bloemtrosje midden op de hoofdstam, en die hoofdstam vertakt zich vervolgens in 3 gelijke stammen. Nou, je mag zelf kiezen. Uiteindelijk is het belangrijkste dat je gewoon 1 hoofdstam aanhoudt en er 2 weghaalt (eigenlijk hoeft dat ook niet eens, je kunt ook verder groeien op 2 stammen, maar die moet je allebei aan gaan binden en je moet dan beide stammen gaan voeden, maar ook weer dieven, dat is 2 keer zoveel dieven en daar kun je maar beter niet meer mee experimenteren want dan zou het wel eens een rommeltje kunnen worden Рoftewel Рalleen voor gevorderde twee-stammen-kwekers :-)).

Ik heb er voor gekozen om de linker en middelste ‘dieven’ te verwijderen en de rechtertak met gele pijl aan te houden als hoofdstam. Omdat die iets dikker en steviger lijkt, en omdat (niet op de foto te zien) er in de top al weer een nieuw bloemtrosje wordt gemaakt.

Eigenlijk dus ook allemaal niet zo heel moeilijk, gewoon eerst even heel goed kijken voor je gaat knippen, bedenken wat de meeste bloemen = vruchten gaat geven, en (bij stamtomaten) altijd zorgen dat je maar 1 stam overhoudt die je aan kunt binden.

Ik kwam bij mijn eerste ronde gelijk al vrolijke verrassingen tegen. Zoals deze:

Eerste tomaatje 2016

Eerste tomaatje (het ras Paul Robeson heeft de eer het eerste tomaatje te hebben gemaakt van dit jaar), nog maar baby hoor, maar ze is bevrucht en gevormd, nu groeien….. en rijpen. Het duurt dus nog wel een paar weekjes, maar het begin is er!

Eerste paprikaatje

Ook het eerste paprikaatje is gevormd, in dit geval (zoals bijna wel verwacht), de Mini Bell, een altijd vroeg en klein paprikaatje dat ik dus al een paar keer eerder teelde.

En hoe gaat het verder in de tuin? Nou, er blijkt leven na nul aardappelen te zijn :-), er kiemen nieuwe ma√Įszaailingen, we krijgen zowaar wat doperwtjes en kapucijners (maar ik hoef de vriezer er niet voor aan te zetten :-)), de kolen doen het boven verwachting goed, de bonen staan er prima bij, de worteltjes kiemden niet en hebben we opnieuw gezaaid, kortom ‘business as usual’ :-).

Nog even een foto van een Salvia die ik erg mooi vind en al weer is gaan bloeien:

Salvia Dancing Dolls 1

Salvia Dancing Dolls, ik weet even niet of ze nu een microphylla of x jamensis is, en ik las op internet dat ze zelfs een greggii zou kunnen zijn, deze Salvia-species lijken veel op elkaar en vind ik zo moeilijk van elkaar te onderscheiden dat ik niet eens over ga verzinnen. Doet er ook niet toe, mooi is ze, en als ik dan bedenk dat ze vanaf nu blijft bloeien tot het gaat vriezen (soms tot begin november maar soms ook wel tot in december), ze veel hommels lokt,¬†dat blad en bloemen eetbaar zijn (lekker in thee), dan is het toch niet vreemd dat deze Salvia’s tot mijn favorieten behoren.

Tot slot nog even een opmerking: ik heb het druk, echt heel erg druk, ben ook al weer begonnen met het maken van een nieuwe zadenlijst voor dit jaar (ja, ja, nog niks te oogsten maar wel al foto’s maken, beschrijven, indelingen maken, alvast namen erin zetten, etc.). Ik had, ik schrik er zelf ook een beetje van, in mijn vorige tuindagboek 89 reacties, inclusief mijn eigen antwoorden, zoveel dat ik het overzicht kwijt raakte en niet meer wist wat ik wel en niet had beantwoord. Dus alsjeblieft, heb een beetje medelijden met me,¬†het gaat me niet meer lukken om elke dag antwoord te geven op vragen, niet als ik zelf nog wil tuinieren en¬†aan een nieuwe zadenlijst wil beginnen, en ook nog wil slapen :-). Ik hoop dat je zoveel mogelijk antwoorden op vragen gewoon op mijn website kunt vinden. En dat als je vragen hebt, andere lezers mee kunnen denken en beantwoorden.

Blauwe bessencake

Tot slot nog even een foto van een erg lekkere cake die ik vorig weekend bakte, een blauwe bessencake (met de allerlaatste blauwe bessen van eigen tuin uit de vriezer, met citroen en munt, en een zelfgemaakte lemoncurd erbij. Was niet moeilijk te maken, en erg lekker! Het recept vind je hier: Blauwe bessencake met citroen-muntsiroop

 

Nul aardappelen

Nou ja, geen nul, maar 3. Van 5 kilo pootaardappelen staan er nu, bijna 2 maanden na het poten, 3 hele plantjes (pas 10 centimeter hoog) boven de grond.

Vorige week hebben we de 3 veldjes nog gewaarschuwd, we geven jullie nog 1 week de kans en anders gaan we maatregelen treffen. Het heeft niet geholpen :-). Sterker nog, toen we woensdag wat aardappelen op gingen graven om te kijken wat er nu mis was, was het gros al verdwenen, gewoon gecomposteerd in de grond.

Een paar hebben we er nog gevonden:

Aardappel waterrot

Overduidelijk niet levensvatbaar meer. Mijn vader noemt dit ‘waterrot’, de aardappel lijkt nog helemaal heel, maar geen uitlopers meer en een beetje zacht. En als je er dan in knijpt (zoals ik voor de foto even heb gedaan, ja, je moet er iets voor over hebben om een goede foto te maken voor je website :-)), barst het velletje en is het daarbinnen dood en zacht en smurrie.

Afijn, geen aardappelen dus dit jaar. Dat is ons in al die 25 jaar nog nooit gebeurd, wel eens een slechte oogst, wel eens een slechte opkomst, wel eens phytophthora met alle gevolgen van dien, maar nog nooit gewoon geen aardappelen gehad. En we zijn niet de enige op ons tuinbouwcomplex, bij sommige mensen staan de aardappelen er prima bij, maar er zijn ook mensen die net als wij gewoon geen aardappelen hebben, allemaal toevallig net gepoot in een week waarna het langdurig en veel regende. En nog een uitspraak van mijn vader: als een aardappel 48 uur in het water ligt is ‘ie dood, door waterrot. Wijze woorden.

Nu kunnen we ze nog wel poten hoor, maar willen we dat? Dan moeten we snel op zoek gaan naar nieuwe pootaardappelen, ze snel poten, hopen op een heel mooie en droge zomer zonder phytophthora (lijkt mij een utopie) en ze dan ergens in september oogsten.

Wij hebben besloten tot geen aardappelen dit jaar. Voor het eerst in 25 jaar gewoon het hele jaar aardappelen moeten kopen, het zal vast vreemd zijn. Maar we moeten door, geen tijd om erover te treuren. En jeetje, wat hebben we een plek over op de tuin. 3 hele veldjes ruimte erbij (elk nadeel heeft zijn voordeel).

Mais zaailingen

Ik had 20 ma√Įszaailingen opgekweekt. Ik heb er nog maar 20 bij gezaaid. Ga ik dit jaar eindelijk eens die ma√Įskoekjes maken die zo lekker schijnen te zijn.

En ik had, omdat preizaden meestal maar 1 of 2 jaar kiemkrachtig blijven, het hele zakje preizaden gezaaid. In de kas, in februari, en zo zien de zaailingen er nu uit.

Prei zaailingen

Ik vind ze groot genoeg om uit te planten (en niet onbelangrijk, ze moet ook gewoon plaats maken voor een tomatenzaailing die staat te wachten om daar geplant te worden).

Zoals ook op de pagina van de prei staat beschreven graven we nu de bos prei uit, spoelen die voorzichtig uit in een emmer water, en dan mag elke preizaailing op 12 centimeter afstand van elkaar in de rij weer uitgezet worden in gaten in de volle grond.

Preiplanten met wortels

Wat kunnen jonge preizaailingen toch sterke en lange wortels maken! Na de foto hebben we ze gelijk uitgezet in de voorgeboorde gaten, en we dachten dat zo’n 50 preiplanten wel genoeg zouden zijn voor ons. Maar ja, we hebben 3 veldjes over, dus het zijn er nu 120 geworden. En dat is altijd goed, een mens kan nooit teveel prei hebben……. geen betere raad dan voorraad :-).

En we gaan extra veel knolvenkel zetten volgende maand, dat vinden we altijd zo lekker, en extra veel sla. Ik heb ook nog extra  rode Tagetes (afrikaantjes) gezaaid, om de veldjes op te vrolijken. En vandaag nog even wat Amaranthus zaaien. En een paar extra rijtjes pastinaken. En we gaan (nog) meer bonen zetten. Je ziet, we zijn al bijna over de schok heen :-).

Gaat er nog meer mis in de tuin? Nou, eigenlijk alleen de worteltjes die niet wilden kiemen en we woensdag opnieuw hebben gezaaid (en dat is nog steeds ruim op tijd). En de bietjeszaailingen die door de slakken finaal tot op de grond werden afgevreten (in 1 nacht). Maar die zijn allang opnieuw gezaaid, en gekiemd, en staan al weer een week in de volle grond te groeien en worden ook niet meer opgevreten.

De blauwe bessen die zo lang hebben staan mieren schieten nu eindelijk vol in het frisgroene blad, en ze bloeien volop:

Blauwe bes bloeit

En de aardbeien bloeien:

Aardbeien bloeien

En je kunt zelfs al kleine vruchtjes zien. Zodra ze zijn uitgebloeid gaan we ze afdekken met een net, en dan hopen we ze over een paar weken te kunnen oogsten.

Dus verder lijkt het vooralsnog allemaal best goed te gaan in dit verder aardappelloze jaar :-).

Tot slot nog even de link naar mijn blog op de website van Pokon, ik heb er dit keer iets geschreven over vlierbloesems – die kunnen we vanaf nu weer oogsten, en ze zijn zo lekker (bloemig, geurig, honingachtig), in thee, in jam en gelei, in desserts, in cake, etc..:¬† Gratis te oogsten…. vlierbloesem (met het receptje van vlierbloesemsiroop, en van aardbeienjam met vlierbloesem).

 

Bloemen zeggen het zelf

Met trui en dikke jas¬†aan naar de tuin. We hadden al op deze kou gerekend (die over een paar dagen¬†ook al weer voorbij is). En dus nu de kas in (toen het zo warm was kon dat dan¬†juist weer niet;¬†altijd maar klagen, die tuinders, te warm voor de kas, te koud voor buiten ūüôā

In mijn blog op de website van Pokon liet ik het eerste tomaten-bloemknopje en paprikabloemknopje zien. De zaailingen daar nog klein. Maar ondertussen is er veel veranderd, want sommige tomatenplanten (zeker niet allemaal hoor) zien er ondertussen al zo uit:

Duidelijk geen baby meer, eerder puber; heeft al een bloempje, meer blad, schiet de lucht in, en heeft een touwtje of bindertje nodig om bij de stok te blijven. Misschien kan in een volgend tuindagboek al iets schrijven en laten zien over/van het dieven. Maar nu nog niet, ik heb wel al wat dieven weggehaald maar dat zijn tot nu toe kleintjes en niet iets wat ik heel overduidelijk kan laten zien.

Ik kan wel de eerste bloempjes laten zien.

Een ‘gewone’ tomatenbloem:

Tomaat bloempje

6 bloemblaadjes, en niet heel goed te zien op de foto, maar het ‘tuutje’ in het hart van het bloempje bevat zowel stamper als meeldraden. Buiten zorgt de wind voor bestuiving, maar in huis of in de kas waait het niet en dus zullen we zelf voor de bestuiving moeten zorgen. Stamper en meeldraden zitten op nog geen 2 millimeter van elkaar. En omdat het zo dicht bij elkaar zit is het enige wat je hoeft te doen gewoon elke dag een tikje tegen de plant geven, net zo hard dat je de bloempjes een klein beetje ziet bewegen. En dat is voldoende, dat klein tikje tegen de plant zorgt ervoor dat bij alle bloempjes in de plant¬†het stuifmeel op de stamper valt. Kind kan de was doen.

Maar dit is dus een gewoon tomatenbloempje, uiteindelijk gaan deze bloempjes (hopelijk) uiteindelijk deze tomaten worden:

Tomaat Kimberly tros

Foto van het tomatenras Kimberley 4 jaar geleden. Mooie ronde tomaatjes. Ze zijn ook heel lekker trouwens. En vroeg, en dat is altijd belangrijk want niet elke tomaat is vroeg. En voor de teelt in de kas maakt dat niet zoveel uit maar voor de buitenteelt heeft een ras dat vroeg is meer kans op een vroege en dus goede oogst.

Hier bloeien ook zeker nog niet alle tomaten, alleen de vroege rassen bloeien nu, zoals de Vernissage Black, Reinhard’s Goldkirsche, Kimberley, Paul Robeson, etc.. En dat zijn bijna allemaal cherrytomaten en kleine tot middelgrote ronde tomaten. Vleestomaten worden grote tomaten en bloeien vaak wat later (niet altijd, er zijn wel ook wat vroege vleestomatenrassen).

En een gewone vleestomaat bloeit ook met eenzelfde tomatenbloempje. Maar soms zie je er ineens zo’n bloempje tussen, hier de vroegst bloeiende vleestomaat dit jaar, het ras Limmony:

Tomatenbloem gedrocht

Ik noem het altijd gedrochten en dat is een onbedoeld onaardige naam. Want ik ben dol op deze tomaten, ben altijd weer blij als ik ze zie. Deze gedrochtbloempjes zie je niet bij cherry’s en gewone tomaten, alleen bij vleestomaten en af en toe een romatomaat. En altijd alleen maar in de eerste = onderste tros. En zeker niet bij elk ras. Dus wel echt bijzonder. Als je heel goed kijkt zie je dat het wel meerdere bloempjes¬†ineen lijken te zijn, en dat is het ook een beetje. Het heeft iets te maken met het nog koele weer en de hoeveelheid energie die de plant nu heeft, en het is dus ook wat ras-afhankelijk. Als de planten¬†groter worden en de trossen talrijker moeten de planten groeien, en bloeien, en blad maken, en tomaten maken, en rijpen, en dan is er geen tijd en energie meer voor dit soort bloempjes en tomaten. Want dit soort bloempjes¬†worden dit soort tomaten:

Gedrochten bij elkaar

Ook weer een oude foto, van vorig jaar of het jaar ervoor. Dat ik deze tomaten¬†‘gedrochten’ noem¬†klinkt nu vast al niet meer zo heel raar. Maar ik bedoel het nog steeds heel lief hoor, je ziet, ik maak er zelfs met zorg foto’s van :-).

Als je naar de gele tomaat linksonder kijkt kun je bedenken dat dit niet √©√©n tomaat is maar de kluwen bloempjes¬†wordt dus ook echt een kluwen tomaten. En omdat het vleestomaten zijn, en dat zijn altijd al vrij grote tot extra grote tomaten, kun je bedenken dat zo’n kluwen¬†vleestomaten¬†ook extra groot is. Dat kun je niet goed op de foto zien maar deze tomaten(kluwen) wegen makkelijk 400 tot 800 gram per stuk.

Dus let in de komende weken goed op. Buiten kan ik me voorstellen dat je zo’n bloempje weghaalt want zo’n gedrocht = tomatenkluwen wordt¬†heel groot en kost daarom veel energie, terwijl je in de buitenteelt in de kortere periode die je hebt toch vooral meerdere goede tomaten wilt oogsten (hoewel ik¬†er zelf toch waarschijnlijk gewoon 1 aan zou houden, voor de lol :-)).

Maar¬†als je haar in de kas als bloem ziet, tik dan, en wees blij met haar. Want ze mag misschien niet moeders mooiste zijn (wat is mooi, ik vind ze prachtig), je krijgt er dus alleen maar in de eerste tros de kans voor. En ze is misschien niet makkelijk te snijden, maar ze smaakt net zo lekker als haar broers en zussen. Wij noemen het altijd; 1 tomaat voor 1 pan soep ūüôā

Tot slot nog één foto, van de eerste paprikabloem (in dit geval het ras Doe Hill):

Paprika bloeit

Bij paprika’s en pepers werkt het hetzelfde als bij de tomaat van de eerste foto, alleen kun je het nu duidelijker zien. Het gele frummeltje op stokje in het midden is de stamper. De stokjes eromheen met de grijspaarse kleur zijn de meeldraden met het stuifmeel. En als je heel goed kijkt zie je in het hart van de bloem een groen bolletje, het vruchtbeginsel, dat gaat de paprika worden. Maar dan moet het stuifmeel (de witte spikkeltjes) op de gele stamper vallen. Oftewel, er is alleen wat wind, een hommel of een bij, of een tikje per dag nodig om te zorgen dat¬†die 2 millimeter worden overbrugd en de bloem bevrucht wordt. Zonder¬†wind of¬†bij of tikje valt¬†het bloempje onbevrucht af.

Tikken dus!!

(Her)ken je klassiekers

Allereerst nog even de link naar mijn tuindagboek op de website van Pokon, daar laat ik zien hoe het ondertussen in de kas gaat met tomaten, pepers, etc.: De kas in mei (opent in een nieuw tabblad).

En dan nu; wat een warme week wel niet kan doen voor een tuin, ze maakt een soort inhaal-groeispurt en daar zijn we erg blij mee. Zelf ontwaken we ook weer uit een bijna tweede winterslaapje, na alle hagel en sneeuw en kou. Maar nu is het echt lente, sterker nog, het lijkt wel zomer (dat is overmorgen weer voorbij maar nu genieten we er even net zo hard van als de tuin :-)).

Er is één nadeel als alles zo snel gaat groeien; ook het onkruid groeit dan, en dan nog sneller dan al het andere (één van de redenen waarom onkruid dan ook onkruid wordt genoemd). En dus moeten we wieden, om te zorgen dat heermoes en distels, pispotten en vogelmuur niet de overhand krijgt.

Maar één heel goede tip voor deze weken is: wied voorzichtig en kijk wat je weg gooit!

Eschscholzia zaailingen

In een verhoogde bak, tussen de knofloken in wilde ik wieden maar herkende tussen het onkruid zaailingen van Eschscholzia californica (die met het meer grijzige en fijngeveerde blad). Dat moet dan de Cultivar ‘Raspberry Fool’ zijn want die stond vorig jaar op deze plaats.

Nog even een foto van vorig jaar:

Eschscholzia californica Raspberry Fool meer

Je zal het toch maar omschoffelen, dat zou echt heel erg zonde zijn. Veel van die gevonden zaailingen kun je nog prima verplanten maar helaas hoort Eschscholzia daar niet bij (omdat ze een puntige wortel maakt). De knoflook moet maar een beetje inschikken want ik ga deze welkome nazaten van vorig jaar niet deleten :-).

Ook gevonden:

Tuinmelde zaailing

Op een hoekje kiemt zomaar een zaailing van de donkerpaarse Tuinmelde (met wel wat slakschade). Die mag ook blijven. Maar in tegenstelling tot de Eschscholzia is melde makkelijk te verzetten en dus heeft ze ondertussen een beter plekje gekregen (met een ruim kluitje uitsteken en direct waar je haar wilt hebben weer uitplanten en ook direct water geven).

Borago officinalis zaailing

Ook gevonden. Het is al weer een paar jaar geleden dat ik zelf Borago officinalis zaaide (komkommerkruid) dus ze was niet zo snel te linken/herkennen aan de plaats. Maar ik herkende haar aan de kleine pikkeltjes op het blad die je ook vaak op komkommers ziet. En dan wordt het makkelijk, want dan is het een kwestie van een klein puntje van het blad afbreken, wrijven, ruiken (jawel, komkommergeur) en even proeven. Je moet natuurlijk niet alles proeven, er bestaan ook wel wat giftige planten of planten die heel erg vies bitter zijn. Maar als je voor 95% zeker van je zaak bent, kan even proeven juist net even dat laatste beetje zekerheid geven.

Ook nog gevonden vandaag:

Chenopodium giganteum zaailing

Tussen allerlei onkruidjes langs het hoofdpad in; Chenopodium giganteum (boomspinazie), zo makkelijk herkenbaar aan de felroze topjes (die binnenkort nog veel meer roze worden maar deze zaailing is echt nog heel erg baby). Ook zij mag blijven, en ze kan ook prima op een ander plekje worden gezet, maar daar vind ik haar nu nog wel heel erg klein voor, ze mag nog heel even groeien en wordt volgende week verplant (en dat is nodig want ze heet niet voor niets boomspinazie, uiteindelijk wordt ze wel ruim 2 meter hoog).

En zo valt er van alles te ontdekken in de tuin. Ik kan je echt van harte adviseren om, voor je rigoureus gaat schoffelen, heel even een minuut de tijd te nemen om die plek goed te bekijken. Wie weet wat je voor prachtige en gewenste zaailingen vindt! De winter was niet streng dus er kunnen wat meer zaden dan normaal de winter hebben overleefd.

Dan nog even een foto van zaailingen, maar dan van het soort dat bewust door ons gezaaid is, gewoon omdat ik ze altijd zo bijzonder en mooi vind:

Sla zaailingen

Sla, en dan in een mengsel van rassen als Forellenschluss, Flame, Australian Yellow, Red Triangle, Mottistone, etc.. Ik kan me nu al verheugen op al die kleurtjes, in de tuin en op ons bord. Maar ze mogen eerst nog even wat groeien, de vorige sla die we uitplantten werd in 1 nacht verorberd door (rara) slakken. Even nog wat groter en sterker worden voor ze uitgeplant worden dus.

En ook deze is gepland, in een tray gezaaid:

Basilicum a Foglie zaailingen

Basilicum a Foglie Violetta di Lattuga-zaailingen. Altijd heel bijzonder om te zien dat de eerste 2 kiemblaadjes ‘gewoon’ groen zijn en daarna de eerste echte blaadjes paars of paars gevlekt.

Niet schrikken (tenminste, ik schrik er nog wel eens van hoe geweldig mooi ze dan is) maar zo gaat ze hopelijk komende zomer worden (foto van een jaar of 2 geleden):

Basilicum a Foglie Violetta di Lattuga

In de kas worden de planten wel 70 centimeter hoog, de bladeren zijn heel groot en sappig en prachtig gevlekt (a Foglie Violetta di Lattuga betekent, voor zover ik weet, niets anders dan ‘met paars sla-achtig blad’, maar in het Italiaans klinkt dat echt heel veel chiquer.

Tot slot dan nog een foto van een eenjarige die ik dit voorjaar zaaide, de Proboscidea louisianica. Ik heb haar al eens eerder geteeld, maar dat was geen succes, kleine plant en slechts 1 bloem voor ze het begaf. Maar nu is ze in mei al groot en sterk:

Proboscidea louisianica

En de stengels blijken nogal plakkerig te zijn. Vol verwachting¬†rook ik aan mijn vingers na het voelen aan de stengels; getverderrie, geen idee wat ik rook maar het was een onaangename geur.¬†Lang leve google, dus maar eens gezocht. Deze eenjarige blijkt echt een vrij akelige plant te zijn. De geur¬†die gevangen wordt in die plakkerige vloeistof in die kleine bolletjes langs de stengels wordt¬†op een Engelstalige website omschreven als ‘rotting gym socks’. Ja, daar kan ik wel iets mee :-).

Proboscidea closeup

Ze wordt ook wel ‘Devil’s Claw’ of ‘Ram’s Horn’ genoemd, omdat de zaden heel hard en scherp zijn, met 2 gebogen ‘hoorns’. Dieren die erin stappen krijgen er een akelig wond van en kunnen uiteindelijk dood gaan, de zaden kiemen graag in het rottende vlees van het gestorven dier. Nou, lekker dan.

√Č√©n geruststelling, ze kiemde hier ook wel¬†gewoon in potgrond.¬†Ik ben benieuwd naar de bloemen en vruchten en zaden (die naast die akelige eigenschap wel ook prachtig mooi zijn). Men zegt dat de jonge vruchten eetbaar zijn (zonder erbij te zetten waar ze dan naar smaakt). Ik sla dat maar¬†over.¬† Maar ik ben toch heel blij met haar, en ze staat in een pot, geen dier dat erin kan trappen, ik hoop komende zomer foto’s te laten zien van de prachtige orchideeachtige zachtroze bloemen.

 

Gek of erg

Zo waren we vorige week rond deze tijd nog chagrijnig omdat we 4 keer op één dag een hagelbui op ons hoofd kregen, en zo vallen 1 weekje later de mussen dood van het dak (niet echt natuurlijk) van de hitte.

Je hoort ons niet klagen (al is het wel even wennen aan deze temperaturen), en de tuin lijkt er ook blij mee.

Alles lijkt nu de grond uit te springen, er kiemt van alles, er groeit van alles en er bloeit ook ineens van alles…..

Aardbei bloei

De eerste aardbeibloempjes gezien. En eindelijk kunnen we rabarber oogsten, heel lang waren er wel wat stengels maar nu groeien die elke dag echt centimeters.

De braam schiet in het blad en ik zag al wat knopjes, de zwarte bes bloeit al volop en ook daar begint het blad nu goed te groeien. De aalbes bloeit dit jaar rijker dan vorig jaar:

Aalbessen bloei

Alleen de blauwe bessen blijven wat achter, het blad nog wat paarsachtig/geelgroen van de kou, maar we hopen dat dat in de komende warme dagen ook steeds wat groener en frisser en meer wordt.

En nu kunnen we dan ook echt aan de slag, de kou voorbij. De kassen staan vol met zaaisels en zaailingen, soms al groot genoeg maar de hagel en koude nachten hielden ons tegen. Maar nu zijn we aan het uitplanten geslagen, en aan het verspenen (want als er iets uit de kas kan, kan dat plekje weer worden opgevuld door andere soorten die nog stonden te wachten op een groter plekje (ja, het is wel lastig uitleggen maar iedereen met tuin weet vast wat ik bedoel :-).

Mijn uitzicht vanaf mijn tuinstoel, een lekker plekje in de zon:

Verhoogde bakken tuin

Er zijn al potten gevuld maar ook nog genoeg leeg, er zijn al verhoogde bakken gevuld maar ook nog genoeg leeg. En ik mag dan bedenken waar ik alles wil hebben, en Ruud plant dan alles uit, wat en waar ik de potjes dan ook neerzet.

En denk niet dat ik vervolgens erbij sta te kijken hoor, ik zit op diezelfde tuinstoel, verspenen, verspenen, verspenen, ik heb gisteren wel meer dan 200 zaailingen verspeend, van de laatste tomaten¬†tot spruitkool, van¬†eenjarig bonenkruid tot ananaskers, van Agastache tot Zinnia’s, van quinoa tot knolselderij. Zoveel dat het ook allemaal niet meer terug in de kas past (want daar zijn we ook al druk bezig met het uitplanten van de tomaten, pepers, paprika’s en aubergines). Aan¬†het einde van de dag zag dezelfde tuin er zo uit:

Verhoogde bakken tuin verspeend

Overal bakken met verspeende zaailingen. Allemaal leuk en aardig maar ook voor deze plekken heb ik al weer plannen, wil er worteltjes zaaien, en schorseneren, lenteui, donkerpaarse bietjes, etc.. Dus hoe lang deze bakken met verspeende zaailingen hier mogen blijven staan……. we komen nu gewoon ruimte tekort.

Met de zon en warmte die ons voor de komende dagen wordt beloofd hopen we dat we volgende week al weer wat plaats hebben gecre√ęerd om weer uit te planten.

Zodra we de mooie weersvoorspellingen zagen hebben we ook gelijk wat stamboontjes gezaaid. En na 5 dagen is dit al het resultaat:

Bonen gekiemd

Ze mogen binnenkort worden uitgeplant in een verhoogde bak. Zie je, daar begint het al, want dan moet er wel een bak met verspeende zaailingen  weer een ander plekje krijgen. Maar uiteindelijk hopen en denken we dat binnen een week of 4 alles echt is uitgeplant en een eigen plekje in de tuin heeft en alles ook in die tuin past (ik twijfel er nu nog even aan, ik lijk wat tuin tekort te komen :-)).

En zo gaat het hier dus nu in de tuin. Hoe het in de kas gaat (bijna alles uitgeplant) ga ik beschrijven in mijn blog op de website van Pokon. Zodra het stukje erop staat plaats ik hier even de link: De kas in mei

Oh ja, tot slot nog even: mocht je iets lekkers voor moederdag willen maken, maak deze Tiramisu Pavlova:

Tiramisu pavlova

Er zit helaas niets in waarbij ik wat lekkers uit de tuin kon oogsten/gebruiken, maar zo lekker dat ik het recept toch maar op de website heb gezet (denk aan echte tiramisu maar dan lichter en luchtiger, knapperiger, oei, misschien wel lekkerder als ik dat zomaar durf te zeggen). Het recept kun je hier vinden: Tiramisu Pavlova