Eindelijk….

Tjonge, dat een mens zo kan genieten van een droge dag met zon en temperaturen die oplopen tot wel boven de 10 graden (poehee). En het schijnt alleen maar beter te worden deze week, elke dag een graad erbij tot we zelfs richting de 20 graden gaan volgend weekend.

Dat neemt niet weg dat de tuin (en wijzelf) aardig te lijden hebben gehad van de kou. Wat het heeft gedaan met de bloesems in de fruitbomen gaan we pas na de bloei merken (goede of slechte vruchtzetting). Maar het is misschien wel het best te zien aan de tomaten (die ik natuurlijk wel erg vroeg in de kas had gezet, eigen schuld, dikke bult). Ze groeien er wel overheen hoor, maar als ik ze nu zo zie zijn ze wel erg zielig.

Dit doet kou met een tomaat:

Tomaten kou voorkant

En dit is geen mooie foto maar hij is niet mislukt; het blad is dun en bijna samengevouwen om warmte vast te houden), maar vooral de kleur is opvallend; bijna fluoriserend geelgroen, de nerven zijn paarsachtig.

Tomaten kou achterkant

Dat paarse kun je aan de achterkant van het blad nog duidelijker zien. Met de zon en stijgende temperaturen zal het blad er volgend weekend hopelijk al weer veel beter uit zien (slechter kan bijna niet :-).

En verder zien we natuurlijk dat zaden niet zo snel kiemen en zaailingen niet zo snel groeien als het zo koud is. Ook dat is straks voorbij (en dat is heel fijn want ik kan hier echt geen stap meer lopen in de kas, de grond is bezaaid met bakken en potten, zaaisels, en zaailingen.

Sommigen wel al groot genoeg:

Zaailingen groot genoeg

Vraag me niet wat het is, ik herken er in ieder geval Matthiola in, een tomaat in het hoekje, een basilicum, maar zo staan er wel 15 bakken in de kassen, de meeste helemaal vol met kleinere of grotere zaailingen, allemaal wachtend om uitgeplant te kunnen worden. En deze mogen al uitgeplant worden, maar het was logisch om even te wachten tot de laatste koude nachten en ook de hagel voorbij zijn, deze week gaan ze de volle grond in. Eindelijk!

Er zijn ook soorten die veel minder last hebben van de kou:

Preizaailingen

De in februari voorgezaaid prei. Let niet op het onkruid want dat groeit nu eenmaal ook al weer, maar het onkruid verwijderen vind ik teveel gedoe en voor je het weet beschadig ik worteltjes van de prei. Over een week of 3 verwacht ik dat de prei zo groot is dat ik ze uit kan graven en uit kan gaan planten op hun definitieve plek.

Tot slot van dit korte tuindagboek dan nog even 2 opmerkingen;

Ik krijg van vrij veel mensen vragen over het zaaien van bonen en tuinbonen en erwten en peultjes en pronkbonen, mensen die nu tuinbonen willen zaaien of in februari sperziebonen hebben gezaaid. Blijkbaar is het heel lastig om te bedenken welke boon tot welke groep hoort en wat dan wanneer gezaaid moet worden.

In de verte zijn ze allemaal wel familie van elkaar, maar dit is voor alle duidelijkheid even de onderverdeling:

groep 1: kiemen en groeien bij koele temperaturen, kunnen zelfs vorst verdragen, moeten vroeg gezaaid worden omdat ze bij laat zaaien niet goed meer bloeien en/of slecht vrucht zetten. Tot deze groep behoren: kapucijners, doperwten, erwten, peultjes, Sugar snaps (allemaal behorend tot Pisum sativum), en tuinbonen (Latijnse naam Vicia faba). Je kunt deze soorten zaaien vanaf ongeveer februari tot in april.

groep 2: bonen, stokbonen, stambonen, sperziebonen, spekbonen, snijbonen, pronkbonen zijn allemaal bonen (Phaseolus vulgaris, alleen de pronkboon heet Phaseolus coccineus en is dus een neefje in plaats van een broertje, maar wel zo verwant dat ook voor deze pronkboon dezelfde regels geldt: ze kunnen geen vorst verdragen, en om die reden zaai ze pas vanaf eind april voor, en je kunt ze door blijven zaaien tot in juli (afhankelijk of je stam = lage bonen of stok = hoge bonen hebt).

Ik hoop dat het op deze manier duidelijk is; alle bonen behalve  tuinbonen houden van warmte. En dus gaan wij ze komende week voorzaaien :-).

Een oud gezegde is; “Bonen mogen de meimaand niet zien”, en daarmee wordt bedoeld dat bonen eigenlijk pas vanaf half tot eind mei gezaaid mogen worden zodat ze pas begin juni kiemen. Dat is dan wel een oud gezegde, uit de tijd dat de winters langer en kouder waren. Maar dat neemt niet weg dat het toch handig is om het te onthouden, ook al smokkelen we 2 of 3 weekjes van dat moment af.

En opmerking 2 is eigenlijk een beetje reclame, voor mezelf welteverstaan. In de menubalk bovenaan deze pagina vind je sinds afgelopen winter ook het blokje ‘Recepten‘. Nog niet voor iedereen bekend, en ik ben ook lang bezig geweest om die pagina te vullen (en dat is ook een ‘never ending story’), maar ondertussen staan er al ruim 150 recepten in, de wat nieuwere recepten met foto (geen geweldige foto’s, ik ben daar geen held in maar als het maar duidelijk is). En bijna alle recepten hebben groente of fruit of kruiden in de hoofdrol, zoals deze:

Aardbeientaart met witte chocolade en basilicum:

Aardbeientaart met chocolade en basilicumcreme 3

Aspergebouillon met saffraanroom:

Aspergebouillon met saffraanroom

Carpaccio van (gele) bietjes:

Carpaccio van bietjes

Frambozen-yoghurtaart:

Frambozen yoghurttaart

etc., etc. En ik heb er dit weekend het Italiaanse recept van pompoenrisotto met citroen aan toegevoegd:

Risotto met pompoen

Vinden wij zelf erg lekker, vegetarisch (al eten wij zeker ook vlees en vis hoor en die recepten staan er ook tussen). Maar mocht je eens iets anders willen maken met pompoen probeer dan dit recept eens, erg lekker en niet moeilijk te maken (en te maken met pompoenblokjes uit de vriezer, ook handig)!

 

Hart onder de riem

Ik zag zojuist een grote ‘kop’ op de website van de KNMI (een website die ik rond deze tijd zeker dagelijks bezoek):

KONINGSDAG WORDT KOUDER DAN KERST.

Ja, bijzonder is het wel. Ook hier is dit ons uitzicht:

Hagel eind april

Zoals je ziet blijft de hagel en sneeuw hier niet liggen. De nachttemperatuur komt niet meer onder nul,  maar het is wel bar koud, vooral door regen, sneeuw, hagel en een windkrachtje 6. Geen tuinweer en dus we zijn sinds zondag niet meer geweest. Wee beginnen wel een beetje te vrezen, niet eens voor vorstschade aan planten, maar vooral voor het stijgende grondwater en de hagel. De hagel kan jonge blaadjes van uitgeplante zaailingen echt ernstig verminken, en aan het einde van de dag stonden er blijvende plassen water, in tuin, op straat en zelfs stoep.

En dan denken we natuurlijk aan die arme aardappelen die in de grond liggen, koud maar vooral ondertussen in het water. Water dat hier niet zo maar verdwijnt na een drogere dag, en als aardappelen langer dan 48 uur in water liggen zijn ze ten dode opgeschreven. Dus bij elke nieuwe hagel-, sneeuw- en regenbui daalt ons humeur.

Maar als we de nieuwsberichten zien, met beelden van een witte wereld in andere delen van Nederland, van glijpartijen op de weg, sneeuw die blijft liggen, hagel, etc., dan beseffen we dat we hier nog niet mogen klagen. Al wordt de kans dat wij dit jaar onze aardappelen moeten kopen met de dag groter (niet dat dat erg is, maar een mens rekent gewoon op een leuke oogst van lekkere onbespoten eigen aardappelen, zeker na het verlekkerd uitkiezen van rassen, kopen, voorspruiten, uitmeten, poten, etc.).

Afijn, tuinieren is ook maar roeien met de riemen die we hebben (om nog maar een gezegde te gebruiken). En dus hebben we de eerste tomaten en paprika’s geplant. Huh? Ja, met de gedachte dat de vollegrond in de kas ondertussen al zo’n 12 tot 13 graden warm is, en zaailingen in potjes elke dag in de zon warm worden en in de nacht sterk afkoelen. Ons lijkt het gewoon beter om de zaailingen te planten in grond die wat stabieler is qua temperatuur. Maar dat is niet wetenschappelijk bewezen hoor, dat hebben we zo zelf maar beredeneerd.

En dus zondag naar de tuin. Zo was de situatie bij aankomst:

Tomaten en paprika's uitgezet

Ja, een nogal overvolle toestand van weeuwenteelt kolen, wat rommel, en vooral zaailingen in alle formaten.

We hebben gewoon alle rommel naar links geschoven (naar buiten was geen optie want op de foto schijnt de zon, maar tussen die zonnige perioden door valt er flink wat hagel en er staat een gure wind).

Tomaten en paprika's uitzetten

Alle zaailingen van tomaten en paprika’s zetten we uit in deze kas, allemaal op dezelfde rijafstand van 50 centimeter en 40 centimeter in de rij (en dat betekent dan dat we 3 planten op gelijke afstand van elkaar in elk rijtje kunnen zetten. De planning en indeling van de kassen lag in januari al klaar, het is alleen zoeken in de bakken met zaailingen naar de juiste Cultivars voor de juiste plaats.

En zo ziet de rechterkant van de kas er dan aan het einde van zondag uit:

Tomaten en paprika's uitgeplant

Mooi hè? En zo zonnig ook. En het verbaast me elk jaar weer hoeveel planten er eigenlijk in zo’n kas kunnen. Er staan er hier 35 aan één kant (waarvan de paprika’s, pepers en aubergines ook nog altijd met 3 tegelijk worden geplant – ik heb daar 3 jaar geleden eens een tuindagboek over geschreven: Pepers per 3).

Je zult begrijpen dat ik de linkerkant van de kas niet meer laat zien, voor het geval iemand me op gaat geven voor een programma als ‘Mijn leven in puin’ en zo :-). Dat is zorg voor later, uiteindelijk is er één ding dat vast staat; bij elke zaailing die wordt uitgeplant wordt het aantal zaailingen dat in alle kassen nog in onderbakken staat  kleiner (niet helemaal juist want heel veel zaden kiemen nog en moeten nog worden verspeend :-)).

Maar we zijn blij dat de eerste planten in de grond staan. Netjes gelabeld:

Label tomaten

Ik gebruik er oude verticale lamellen voor, in repen geknipt, puntje eraf, plakband erop en beschrijven met een permanent marker. Zo gaan ze jaren mee, eind van het jaar plakbandje eraf, nieuw plakbandje erop en weer te beschrijven.

Hagel op paprika

Ik hoop dat iedereen in ieder geval een beetje opgewekt wordt van dit zonnige tuindagboek, het helpt ons wellicht ‘de donkere dagen voor koningsdag’ door!!

Op de foto: ook in de kas vielen, door de op een kier openstaande ramen, nog wat hagelsteentjes op de paprikaplanten. Maar die zijn door de zon al zo warm dat de hagelsteentjes binnen enkele seconden smelten.

Normaal gesproken kijken we in  deze week al uit naar de eerste gierzwaluwen (bijna standaard zien we hier de eerste op ouderwetse Koninginnedag, 30 april). Maar wie denkt er met dit weer aan gierzwaluwen? Sterker nog, we kunnen het ook omdraaien welke gierzwaluw denkt er op dit moment in hemelsnaam aan Nederland? Ik vrees dat we nog even moeten wachten op die gillende, vrolijke vogels uit het zuiden die er altijd uitzien alsof ze tikkertje in de lucht spelen.

Iedereen sterkte in de komende dagen!! Ik heb toch duidelijk de mensen van journaal, knmi, etc. horen beloven dat vanaf zaterdag de kou elke dag iets minder wordt, al gaat het dan gewoon regenen in plaats van sneeuwen en hagelen.

We vertrouwen maar op het laatste gezegde van dit tuindagboek dat ik wel vaker noem (omdat het ook echt altijd klopt, nou ja, bijna altijd); Elk weer heeft z’n tegenweer. Wat zullen we een lange, droge en warme zomer krijgen!

 

Koude bestrijden

Er werd me gevraagd om iets te schrijven over de kou en wat we er tegen kunnen doen. Nou, bij deze, voor zover ik er verstand van heb hoor.

Maar eerst nog even; op de website van Pokon heb ik een stukje geschreven over het zaaien van zetmeelrijke zaden als courgettes en pompoenen, maïs en bonen, etc.. Bbbbrr, wellicht beter om er nog een paar dagen mee te wachten, maar hier heb ik de courgettes en pompoenen een weekje geleden warm voorgezaaid, en ze kiemen nu (pagina opent in nieuw tabblad): Bijna mei

Ook leuk om te melden: ik kreeg vorige maand de vraag of ik een Rootbooster wilde testen, een substraat dat jonge zaailingen en planten helpt een sterker en beter wortelgestel te maken. Het bedrijf heet Cellmax en ik kreeg een flesje, met de afspraak dat ik het graag wilde testen, maar dat als het niet goed werkte, ik daar niet om ga liegen.

Het stinkt vreselijk, als bedorven Thaise vissaus zonder vis, dat idee. En je gebruikt er maar 20cc van op 5 liter water, het is biologisch en wordt o.a. gemaakt van zeewier (dat verklaart voor een deel de geur :-).

Het resultaat:

Tomatenzaailingen even uit hun potje gehaald, links met rootbooster, rechts zonder, er is wel echt heel duidelijk verschil,  met één keer geven (en dat is dus waarschijnlijk niet veel meer dan 1cc geweest). Ik ga de planten goed in de gaten houden, ben benieuwd of de planten met meer wortels ook sneller gaan groeien, of sterker worden, of eerder of meer opbrengst geven, ziektebestendiger zijn of wat dan ook. Ook weer een leuk projectje voor dit jaar 🙂

Maar dan nu echt over kou. De komende dagen wordt het heel koud, zowel overdag als in de nachten, en er kan ook nog wat sneeuw en/of hagel vallen.

Is er iets dat je kunt doen om de kou een klein beetje tegen te houden? En denk dan niet in zomerse temperaturen, denk in 1 of 2 of 3 graden, maar bij mogelijke nachtvorst kan 1 of 2 of 3 graden veel verschil maken.

Voor buiten: mocht je al aardappelen of courgettes of pompoenen hebben die boven de grond komen, zet dan aan het einde van de middag plastic of terracotta potten ondersteboven over de planten; met hopelijk wat zon warmt de pot zelf en de lucht onder de pot nog net zoveel op dat die warmte in de nacht kan worden afgestaan aan de planten en vorstschade kan worden voorkomen. De foto is trouwens van een ander jaar, zoals gezegd heb ik ze nu pas 1 week geleden warm voorgezaaid).

Een over de planten heen gedrapeerd stuk vliesdoek kan ook helpen. Of uiteraard een tunneltje van vlies of plastic of glas, maar dat spreekt voor zich. En uiteraard kun je deze methode ook gebruiken voor te vroeg uitgeplante Afrikaantjes, Geraniums, etc..

Paprika zaailingen

Jaja, daar staan ze dan, in de koude kas (en in de koude kas is het nu echt koud), de zaailingen van pepers en paprika’s. Mocht je een koude kas dicht bij huis hebben, gok het niet en sjouw de bakken met zaailingen voor die paar komende dagen gewoon maar weer naar binnen. Maar bij ons staan ze een kilometer van huis. En gelukkig slechts 18 kilometer van zee, dus hier wel iets minder koud dan in het noorden en oosten van Nederland. Maar toch nog steeds veel kouder dan de zaailingen fijn vinden.

Tomatenzaailingen 22 april 2016

Hetzelfde  geldt voor de tomatenzaailingen. Het blauwe blad op de foto komt trouwens niet van de kou (want dat kan wel, kou en daardoor onvermogen om voedingsstoffen op te nemen kunnen ook voor blauwverkleuring zorgen), maar het blauwe blad op deze foto is van de 2 blauwe tomatenrassen Glossy Rose Blue en Indigo Blue Berries. Tomatenzaailingen kunnen wel iets beter tegen kou dan pepers en paprika’s maar ook zij krijgen er wel een tegenslag van (bijvoorbeeld in de vorm van een groeistilstand).

Hoe kun je er voor zorgen dat de temperatuur in de kas net iets hoger wordt en dus veiliger en aangenamer voor tomaten, pepers, paprika’s, etc.:

Zet overdag gieters en emmers water tussen de zaailingen in de kas, in de zon (hopelijk schijnt die tussen de buien door) warmt het water op en in de nachten kan die warmte weer worden afgestaan.

Bouw een tentje over de planten.

Bescherming tegen vorst in kas

Ook een foto van een paar jaar geleden (en nee, ik leer dus inderdaad blijkbaar niet snel van mijn eigen fouten en ongeduld :-).

Maar in de zon wordt het onder zo’n geïmproviseerd tentje van plastic, folie, vliesdoek of wat dan ook flink warm, en ook dan wordt die warmte in de nacht gebruikt om de koude lucht iets te verwarmen.

En verder kun je bijvoorbeeld waxinelichtjes, kaarsen,  petroleumlampjes of wat dan ook laten branden in de nacht in de kas, er bestaan zelfs petroleumkacheltjes (op marktplaats zijn ze al voor een paar tientjes te koop) waar je de temperatuur wat mee kunt verhogen.

Misschien dat lezers nog andere tips hebben om de zaailingen te helpen de komende koude dagen door te komen, alle tips zijn welkom!

Iedereen sterkte met de komende koude dagen, rond volgende week vrijdag gaat de temperatuur drastisch omhoog, en daar kijken we al naar uit!

 

Niet altijd alles geweldig

Natuurlijk laat ik hier altijd de mooiste foto’s zien die ik maak, wie wil er nu kijken naar foto’s van opgevreten en afgestorven planten, of aardappelen die niet opkomen of wat dan ook. Maar natuurlijk hebben we daar ook wel last van (zoals de kapucijners die nu enorm opgevreten worden door slakken, we hebben nog maar de helft staan van wat ik zaaide, de rest tot op de nerf afgevreten). Ik maak daar alleen geen foto’s van, beter voor mijn humeur ook.

Maar vooruit, 2 mislukkingen gefotografeerd:

Muntkever

Nu nog geen probleem. Maar er zijn 3 plukjes van de Zwitserse munt boven de grond en ik zie al weer een muntkever. Ik vind ze erg mooi, zo bijna metallic donkerblauw. En hiervandaan zie je de mond en kaken niet. Maar die heeft ze wel, en als komende zomer er weer 50 in plaats van één muntkevertjes op de plant zitten, en die plant helemaal is opgevreten, dan ben ik er wel weer klaar mee en vind ik ze ondertussen foeilelijk.

In de kas hebben we 10 weeuwenteelt bloemkoolplanten staan, met zoveel liefde al in september gezaaid, uitgeplant in de kas, de hele winter en lente voor gezorgd en vertroeteld. En dan kom je in de ochtend en vind je dit:

Bloemkool met slak

Ze denkt dat ze zich verdekt heeft opgesteld aan de rechterkant, maar ze is al zo volgevreten dat er weinig meer te verschuilen valt. En dat ze dan in haar uppie onze hele bloemkool in delen opeet is één ding, maar dat ze vervolgens gelijk poept waar ze eet, dat is het toppunt.

Bloemkool uit de grond gerukt en op de composthoop gegooid, inclusief slak, vreet daar maar verder, en ondertussen hopen wij dan dat je binnen een dag door een vogel wordt gevonden en opgepeuzeld. Ja, tuinieren maakt soms ook haatdragend. Gelukkig nog 9 bloemkolen over, met argusogen controleren we ze elke dag op slakken.

Vorige week liet ik een foto zien van een sjalot die bijna als een soort van ‘klauw’ boven de grond/cacaodoppen kwam. Één luttele week later is ze al ruim 2 keer zo groot, en al haar broertjes en zusjes komen ook mooi op. Als je de snelheid van groeien ziet kun je je bijna voorstellen dat ze over een maand of 3 tot 4 al weer geoogst kan worden.

Sjalotten groeien

Vandaag was het een zonovergoten dag, veel te warm in de kas (al ruim 30 graden) en dus vandaag vooral buiten getuinierd. Mijn tuintafel was onderhand wel aan de beurt. Zo zag ze er vanmorgen nog uit:

Tuintafel 20-4-16 ochtend

Vorige week had ik het onkruid al weggehaald, alles aangeveegd en de eerste potten weer buiten gezet, tafel schoongemaakt, dode bladeren weggeknipt, etc..

En vandaag alle potten voor zover mogelijk alvast gevuld en weer in een vrolijke volgorde gezet:

Tuintafel 20-4-16 middag

Ondertussen staat de zon dan al aan de andere kant van de tuin en zitten we nog een uurtje heerlijk te kijken na (en naar) alle gedane arbeid. Ik heb een ratjetoe van potten, kan geen afstand doen van de mooie maar zo zware stenen en terracotta potten. Maar ik heb mezelf voorgenomen alleen nog maar plastic te kopen en dus staan ze nu allemaal gemengd bij elkaar.

Sommige potten al gevuld, o.a. met Erytrichium nanum, Salvia microphylla, 2 potten met een Fuchsia en de rest zoveel mogelijk al gevuld zodat de nu nog kleine zaailingen er volgende week gelijk in kunnen worden geplant.

Ik gebruikte er vroeger alleen potgrond voor en dat is wel heel erg vet en vast, weinig lucht- en vochtdoorlatend. Sinds enige jaren meng ik potgrond altijd met brekerzand, een grof soort zand dat in ieder geval voor meer luchtigheid zorgt, 95% van de planten groeien nu eenmaal beter in een grond die een luchtige structuur heeft.

En dit jaar voor het eerst door de potgrond een deel brekerzand en een deel vermiculiet gemengd, met als gevolg een heerlijk luchtig, vol maar ook zacht en los mengsel. En aangezien ik van de zakken moestuinmix die ik van Pokon kreeg nog 1 zak over had, ook daar nog 2 potten mee gevuld, ook heel luchtig en rul, het rolt door je handen en ik kan me voorstellen dat planten het er erg fijn in hebben, de vermiculiet maakt de grond minstens zo luchtig als het brekerzand, en houdt het vocht vast wanneer de grond vochtig genoeg is maar staat het weer af als het droog wordt.

Ik weet niet hoe het deze zomer gaat lopen, ik ga mijn zelfgemaakte mix van potgrond, vermiculiet en brekerzand eens vergelijken met de kant-en-klare moestuinmix (uiteraard moet ik beiden over een week of 6 gaan bijvoeden), maar het is weer een interessant projectje, vind ik.

En ik denk dat ik de grond (beiden, zowel mijn zelfgemixte grond als de kant-en-klare moestuinmix) na gebruik volgend jaar weer kan en ga proberen te  hergebruiken (uiteraard dan direct goed voeden), de structuur is los genoeg om na het weghalen van uitgebloeide planten gewoon weer gebruikt te worden. Mocht je interesse hebben in de moestuinmix, een mengsel van turf, compost, houtvezel en vermiculiet, de Praxis verkoopt het deze week met 2 euro korting: Praxis-aanbieding (aanbieding geldig tot en met 24-04-16). Mocht je interesse hebben in het brekerzand, die is toevallig deze week met 25% korting in de aanbieding bij de Gamma: Brekerzand.

Dan tot slot nog een foto van de eerste huisvlijt van het jaar:

Radijsjes zoetzuur

De laatste radijsjes uit de kas (ze moesten eruit, plaats maken voor tomaten en paprika’s, etc.). Ik heb ze samen met een in halve ringen gesneden ui ingemaakt in een mengsel van azijn, water, suiker, zout, mosterdzaad en citroensap. Lekker pittig! Als het goed blijft zal ik het recept bij de inmaakrecepten zetten.

Iedereen sterkte met de laatste koude dagen en vooral nachten die er nog aan komen!! Als die volgende week voorbij zijn is het bijna mei, IJsheiligen in aantocht en dan kan het tuinseizoen op alle fronten gaan beginnen.

 

Allemaal baby’s

De vogels laten al met veel geluid weten dat het lente is en fluiten dat het een lieve lust is. Er zit een pimpelmees te broeden in de koolmezennestkast, en we hebben een polygamist in de vorm van een vrouwtjeseend die met 3 mannetjeseenden tegelijk in de tuin aan het vozen is. We hebben zelfs al jonge eendjes gezien in de sloot.

Ook met planten gaat het zo, als het eenmaal lente is…….

Deze zaailingen fotografeerde ik op 07 april 2016. Het zijn (van links naar rechts) 5 zaailingen van de Ageratum houstonianum Red Sea, 6 x de Amaranthus Hopi Red Dye, en 4 x de Amaranthus Orange Giant.

Zaailingen 07-04-16

En 6 dagen later, op 13 april 2016 zien dezelfde zaailingen er zo uit:

Zaailingen 14-04-16

Grappig om te zien dat elke soort in deze omstandigheden zijn eigen tempo heeft, ze groeien allemaal prima, maar de Amaranthussen groeien wel sneller dan de Ageratum (vast geen verrassing dat de Ageratum ook wel een week langer over de kieming deed dan de Amaranthus, heeft in alles een iets langzamer tempo).

Ik ga deze zaailingen waarschijnlijk niet meer uitdunnen, tenzij er wel echt heel veel te dicht bij elkaar staan. Gewoon geen tijd om al die tientallen vakjes met zaaisels en zaailingen na te kijken. Onder het mom ‘ze zoeken het maar uit, de sterkste mag winnen’ laat ik het zo maar lekker groeien zoals het wil. Alleen bij groenten zoals bietjes dun ik wel uit, en natuurlijk bij soorten waar er wel 20 opkomen in een vakje of potje.

Dus de baby’s gaan al goed groeien. En sommige volwassenen denken al aan baby’s maken:

Bieslook in knop

De eerste knopjes al gezien in de bieslook.

En nu is de bieslook wel een grote plant, wel echt een volwassene. Ik kan me nu al verheugen op haar eerste lilapaarse bloemen.

Maar soms zijn er ook planten die wel erg vroeg aan kinderen beginnen:

Tuinbonen bloeien al

De tuinboon bloeit al. De peulen moeten groter worden dan het hele plantje nu is, dus of dat nog iets wordt…. Zoals ik wel eerder zei; als het tijd is houden wij het niet tegen. Ik kan die bloempjes eruit knippen maar de kans dat de tuinboon dan denkt; ‘Oh, Diana vindt het niet verstandig dat ik al kinderen krijg dus ga ik eerst maar verder met groeien tot ik groot genoeg ben om kinderen te krijgen’……. is zo ongeveer nihil.

In plaats van groeien zal de zaailing gewoon nieuwe bloemen gaan maken. En dat is dan 2 keer energie gebruiken (of misschien is verbruiken in dit geval een beter woord) voor de bloei. De zaailingen zijn amper groot genoeg om zelfs maar één keer die energie te gebruiken.

En dus laat ik het zo, als ze denkt dat ze kinderen kan maken, dan hoop ik maar dat ze dat in een iets lager tempo doet en ondertussen ook wat haast maakt om te groeien; ze zal toch zelf ook wel begrijpen dat ze geen 12 centimeter grote peulen kan dragen als ze zelf pas 15 centimeter groot is.

Nog een voorbeeld van een kind met baby’s:

Ipomoea transvaalensis klimt al

De Ipomoea transvaalensis heb ik al heel vroeg gezaaid. Dat heb ik gedaan omdat ze heel veel warmte nodig heeft en dan nog langzaam kiemt en in het begin even langzaam groeit. Net als pepers, en daarom heb ik haar ook rond diezelfde tijd gezaaid, en net zo warm. Dus begin februari de feloranje heel harde zaden in een bakje water in de propagator op 27 graden gezet. Zodra de kiempjes zichtbaar werden de zaden bij kamertemperatuur in 9 centimeter-potjes gezaaid. En die eerste 2 maanden groeide ze heel langzaam.

Maar sinds een week of 2 is ze sterker aan het worden, groeit ze sneller. En misschien is ‘sneller’ niet eens het goede woord; het lijkt bijna op een groeispurt van een kind in de puberteit, in 1 week tijd is ze ongeveer 40 centimeter gegroeid. En aangezien ze een slingerplant is gebruikt ze het draad waar de luxaflex langs loopt maar als klimhulp. Dus luxaflex moet maar omhoog blijven tot de planten over 2 weken echt naar buiten mogen, een grotere pot in, met verse grond en voeding. Met wat mooi weer zal ze al snel verder groeien en ook bloeien.

Want bloeien gaat ze nu al, dat hoort misschien ook wel een beetje bij de puberteit der eenjarigen; als je goed kijkt zie je bij het 3e bloempje van boven al een bloemknopje.

Tot slot dan nog een foto die ik zelf wel mooi vindt. Eind februari de sjalotten in een verhoogde vak uitgeplant. En door de wind en de vogels zijn de cacaodoppen een beetje over de sjalotten heen gewaaid. Bij zaaisels in de volle grond haal ik 2 keer per week het stro of de cacaodoppen of welke bedekking dan ook weer netjes weg. Maar de sjalotten zijn geen zaden maar  sterkte bolletjes die toch wel door zo’n laagje heen kunnen breken.

En jawel, daar komt ze:

Sjalot loopt uit

Het licht gevonden. Ik vind het er net uitzien als de vingers van een hand die boven de grond komen, en dat doet me dan weer een beetje denken aan zo’n zombie-horrorfilm waar ik nooit naar kan en wil kijken :-).

Morgen is het half april, wat gaat de tijd toch snel, zo veel te doen in de tuin dat de dagen letterlijk voorbij vliegen. Gelukkig komt er ook een tijd dat we kunnen gaan zitten en er van genieten. Maar nu nog niet :-).