Spitskool

Spitskool

Spitskool behoort (samen met witte kool, rode kool en savooikool) tot de sluitkolen. Voor de algemene teeltaanwijzingen van sluitkolen (zaaien, planten, bodem, bemesting, etc.), zie het hoofdstuk Sluitkool.

Hier vind je alleen nog wat aanvullende informatie m.b.t. spitskool, en uiteraard de zaaitabel en hopelijk in de toekomst nog wat recepten.

Overige bijzonderheden:

Spitskool is qua smaak en structuur de zachtste kool van de sluitkolen, zo zacht dat ze met een leuk recept zelfs rauw te eten is. Maar verder zie je in recepten ook vaak koken, stoven, ovenschotels, roerbak, etc. Een erg lekkere en bekende combinatie is spitskool met kerrie. Zelf eten we het ook vaak gestoofd en dan door pasta gemengd (met zalm of hamblokjes of vegetarisch met kaas).

Alle spitskolen hebben een vaste kool en een spitse vorm (vandaar vast ook de naam), rondere of plattere spitskolen heb ik nog nooit gezien.

Het is ook een vroege sluitkool, ze heeft duidelijk een minder zware bemesting nodig (en daardoor doet ze het misschien op lichtere gronden ook heel goed?).

Als je een kasje hebt kun je haar heel lang telen; zelf zaaien we haar ook in het najaar in de kas en oogsten haar dan rond april, nog voor de tomaten de kas in willen. En vroege spitskool uit de kas is echt heel lekker zacht van smaak en mooi licht van kleur.

Let bij het kopen van een ras dus goed op wat je er mee wilt: er zijn vroege en late rassen, soms beter bewaarbaar, geschikt voor weeuwenteelt, etc. Ook hierbij zijn er veel rassen, en ook veel F1-hybrides. Zelf vinden we Hispi F1 heel prettig, voor vroege voorjaarskool en als lente-zomerras. Maar ook Express (ook voor weeuwenteelt) en Prospera F1 zijn prima rassen. Dit jaar hebben we voor het eerst eens “Kalibos” gezaaid, een paarse spitskool. Lekker al vind ik het niet helemaal een spitskool; meer een soort kruising tussen spitskool en rode kool. Zachter dan rode kool, maar wat stugger dan echte spitskool. Prima van smaak, prima opbrengst, vrij grote spitse kolen. Wij aten deze kool vooral gestoofd of gekookt, het donkerrode blad verbleekt tot een rozig zachtgroen bij het koken.

Spitskool vinden we zelf niet erg lekker uit de vriezer. We telen zoveel mogelijk spitskool voor de verse teelt (zomer, herfst, weeuwenteelt, etc.). En als je spitskool oogst kun je haar nog wel een week of 2 op een koele donkere plaats bewaren.

Spitskool Kalibos

Op de foto rechts zie je Kalibos; de rode spitskool. De kool is mals, al is echte groene spitskool dus wel iets malser. Zelf ook eens halve rode kool en een halve Kalibos gekookt; dat leverde een extra zachtsmakende “rode kool” op. Voor ons in ieder geval zeker voor herhaling vatbaar (groeide ook goed, barstte niet snel, etc.), 1 nadeel, de zaden kiemen nogal slecht – het is nu al weer het derde jaar (met weer nieuwe zaden) dat we haar telen en elk jaar kiemt slechts 25 tot 50 % van de zaden.

Mocht je je eens vervelen: vrienden van ons maken van een half deel witte kool en een half deel spitskool zelf zuurkool. Het is en blijft een hachelijke werk, maar hun zuurkool is wel erg lekker: door het deel spitskool wordt de zuurkool heel zacht, zowel van structuur als van smaak.

Zaaitabel en plantafstand:

Spitskool tabel