Floriade

Een paar weken geleden kaarten gekocht voor de Floriade. En gisteren de lange tocht gemaakt, van Spijkenisse naar Venlo, ruim 2 uur rijden. Vroeg op pad, met Ruud, zus, nichtje en vader, een bont gezelschap, in leeftijd varierend van 10 tot 76 jaar, de jongste snel, de oudste in rolstoel.

Ik had er niet veel goede verhalen van gehoord, vooral mensen die het ‘wat vonden tegenvallen’, dat er niet zoveel over tuinieren en landbouw te zien zou zijn. Ik weet natuurlijk niet wat mensen er van verwachten, dat bepaalt uiteindelijk vast mee wat je er van vindt.

Hoe dan ook, wij hebben het op een paar kleine minpuntjes prima naar ons zin gehad. Mooi opgebouwd, zeker de grote borders in het achterste gedeelte (Education and Innovation) waren prachtig, op kleur (een border in verschillende tinten geel, een border in lila, paars en rood).

De kassen zijn erg leuk, de Tropische Kas mooi, met veel palmen en bananen, de kas met groenten erg leuk, met tomaten en paprika’s en maïs om te proeven, een leuke workshop koken voor kinderen, etc. En noem maar op, in elk gedeelte van het park was wel iets leuks te zien of te doen (maar we hebben niet alles kunnen zien hoor, daarvoor is het park eigenlijk te groot, we hebben via de website en de kaart die we bij de ingang kregen een keuze gemaakt van wat we wilden zien).

Minpuntjes? De afstanden, het is veel lopen maar daar valt in zo’n groot park niet veel aan te doen. En rolstoelen zijn goed geregeld, kun je vooraf bestellen, prima kwaliteit, maar niet alles is even goed bereikbaar voor rolstoelen (veel asfalt maar ook stukken met grind, soms trapjes/treden waar het rijden met de rolstoel ophoudt). In de kas bijvoorbeeld leuke onderbrekingen in de paden van stenen met een stroompje water ertussen, maar daar kiepte mijn zus mijn vader bijna uit de rolstoel 🙂

Hoe dan ook, wij hebben het er prima naar ons zin gehad, veel leuke dingen gezien, mooi park, veel verzorgd groen, schoon, overal de mogelijk om wat te eten, drinken, plassen, leuke dingen voor kinderen (spelletjes, filmpjes, etc.).

Gisteravond op de terugweg nog wat gegeten, om half 11 thuis, een flink glas cognac gedronken en daarna ons bed in gerold 🙂

Tomaat Donskoi trosEn dus straks naar de tuin, want ik heb al besloten morgen en zondag niet te gaan. het schijnt heel warm te worden, en op de tuin, tussen de 3 kassen in, is het dan zonder wind en met al die extra warmte van de kassen niet uit te houden. Vandaag waarschijnlijk alle potten water geven, zaden oogsten, wat tomaten en pepers oogsten (want morgen nog maar meer van de ‘bruschetta-salade’ maken waar ik het in het vorige tuindagboek over had, want dat is hier nogal een groot succes :-)), en sambal (dus het wordt hier binnen ook wel erg warm waarschijnlijk, tussen sambal, kokende tomaten, kokendhete potten). Op de foto boven Doskoi, een erg lekkere vleestomaat, prima opbrengst en 1 van 5 soorten die de ‘overstroming’ in kas 3 heeft overleefd).

Peper Cayenne Ring of Fire plantIn kas 2 staat de Cayenne Ring of Fire, een peper die ik al eens eerder teelde, en niet voor niets in de herhaling. Een meer dan goede opbrengst van medium hete pepers. De vorige keer, 3 jaar geleden, kon ik er in de kas begin juli al van oogsten, in deze ‘zomer met slechte start’ is ze veel later maar wel nog steeds altijd goed……. daar kan ik een aardig potje sambal van maken….. het lelijke touw op de foto is om te zorgen dat ze van zwaarte door opbrengst niet omvalt.

En dus straks oogsten en water geven. Winterandijvie en wintersla heb ik afgelopen week al gezaaid. Nog 2 weken en dan ga ik de weeuwenteelt Spitskool en Bloemkool zaaien. Dat is altijd een beetje het teken dat de zomer voorzichtig aan te einde komt.

Angelica gigasMaar hier bloeit er nog steeds behoorlijk veel, later dan normaal begonnen (door het koude en natte voorjaar en begin van de zomer), dus er is gelukkig nog genoeg te genieten.

Op de foto Angelica gigas. Voor liefhebbers, niet alleen voor de kleur. Maar ook voor de bezoekers, want waar soorten als Agasatche, Alliums, etc. veel hommels en bijen aantrekken, trekt de Angelica veel vliegen (ook veel wat sluipwespjes en solitaire bijtjes hoor, maar vooral veel grote bromvliegen).

En tot slot nog even van een éénjarige die ik dit jaar pas heb leren kennen, en erg mee in mijn nopjes; de Centaurea americana Lilac Dream. Hier worden de planten wel ruim 160 centimeter hoog, en ze bloeit met enorm grote (wel 12 centimeter doorsnede) bloemen, in lila.

En dan nu maar hopen dat ze ook zaden wil geven (want dat doen niet alle Centaurea’s hier even graag) – rechts naast haar zie je trouwens nog net de Cleome die ik dit jaar in een mix van wit, roze en paars heb – een toevallige maar mooie kleurencombinatie vind ik zelf. Centaurea americana

Pepers 2

Het is augustus, pepermaand noemen we dat hier (zoals we juli tomatenmaand noemen al viel dat dit jaar letterlijk wat in het water :-)).

Nog niet alle peperplanten hebben vruchten maar de allerlaatsten beginnen nu wel te bloeien, hopelijk nog op tijd voor een oogst in het late najaar. Andere soorten hebben al vruchten en de eerste pepers beginnen ook te rijpen. En zoals in het eerste stukje over Pepers al geschreven zijn er veel verschillende vormen en kleuren.

Peper Tazmanian Black plant

Erg mooi vind ik zelf de Tazmanian Black, met groen met zwarte onrijpe pepers, mooie lilapaarse bloempjes, ze gaat uiteindelijk afrijpen naar rood.

Pepe Pimenta Moranga

Pimenta Moranga is ook erg mooi, met zeer donker blad en bijna zwarte stelen, witte bloempjes met een lilapaars sterretje erin (dat me zeer doet denken aan de bloempjes van Pimenta da Neyde), en pepers die van donkerpaars nu verkleuren naar een soort oudroze en uiteindelijk rood zullen gaan afrijpen.

Peper Little Elf gaat rijpen

Little Elf is een Cultivar die klein blijft, de planten zijn zo’n 30 centimeter hoog en zitten vol met kleine crèmegele rechtopstaande pepertjes die nu oranjerood gaan afrijpen.

Peper Rocoto Rio Huallago eerste vruchtje

En tot slot een foto van de Rocoto Rio Hualaga, een peper uit de pubescens-groep. Ze staat buiten, voor de kas, daar waar het water tot aan haar oksels heeft gestaan en het wekenlang koel en kletsnat is geweest. Het blad hangt een beetje, van ellende, maar dat neemt niet weg dat ze gewoon verder bloeit en zelfs ook al een paar pepers draagt.

Inmaak Bruchetta 5 sap bij bakmengsel

Tot slot nog even een foto van huisvlijt. Van de tomaten die ik kon oogsten en een paar paprika’s, rode uien, courgettes, etc. een zelfverzonnen inmaak gemaakt. Ik moet nog even kijken hoe ze zich houdt in potten, ze zijn in ieder geval vacuüm en dat is al een goed teken. Een beetje geïnspireerd op de zomerse ‘bruschetta-salades’ die je tegenwoordig bij Albert Heijn en Lidl kunt kopen. Gisteren een Turks brood en een pot van dit inmaakmensel mee naar de tuin genomen en het viel erg in de smaak (sterker nog, pot ging leeg mee terug naar huis, dat is een goed teken :-))

Ik hoop vandaag het recept (nu het nog in mijn hoofd zit) even in de inmaakrecepten te schrijven, en dan zet ik het maar bij Inmaak Overig en dan met de naam “Diana’s Bruschetta” (bij gebrek aan een betere naam want ze is geen chutney, niet echt een relish, ze is hartig en ze zit boordevol verse groenten, vloeibaar maar net dik genoeg om met een lepeltje op een stukje brood te smeren).

Nootjes

Aardamandel plantAfgelopen winter kreeg ik van iemand een paar knolletjes van de aardamandel (ook wel knolcyperus genoemd), Latijnse naam Cyperus esculentus. Zou wel woekeren dus in een pot geplant en daarna eigenlijk door alle drukte een beetje vergeten.

Ze kreeg wel goede potgrond en water, stond in de kas, maar geen voeding gegeven en ze had niet het beste plekje (onder wat tomatenplanten, half in de schaduw).

En bij het ruimen van de tomatenplanten van de kas eens verzonnen wat ik met haar moest (zo laten, voedsel geven, uit pot halen, buiten zetten of in kas houden……. is het eigenlijk wel lekker, en komt er überhaupt wel iets eetbaars aan)?

Aardamandel nootjesEn dus de plant eens uit de pot getild, en toen zagen we hoe ze groeit, en hebben we de heerlijke nootjes geproefd (ze smaken nootachtig, niet erg overdreven, een klein beetje tussen hazelnoot en amandel in, lekker knapperig).

En voor 5 knolletjes en zonder al te veel verzorging nu al een erg leuke opbrengst.

We hebben de gok gewaagd en de plant in de kas in de grond ingegraven. Zoals gezegd, ze zou woekeren, maar goed, niks wat een goede spa en schrepel niet zouden kunnen oplossen, en het is tenslotte al augustus.

We hopen dat ze nog wat wil groeien zodat we nog wat nootjes kunnen oogsten in de nazomer en herfst. En dan wat nootjes drogen en bewaren om volgend voorjaar weer te poten (in pot of in de kas of buiten – we wachten even af of ze zich wel een beetje gedraagt met zoveel ruimte in de kas). Ze is niet winterhard, voor zover ik weet (zone 9 tot 11 volgens ‘Botanica’), hoewel ik misschien ook wat nootjes in de kas in de grond laat overwinteren, als het er genoeg zijn, om te kijken of ze dat overleeft. In ieder geval erg leuk, ik ben blij met haar!

Salvia AmistadEn dan nog even mijn aanwinst laten zien, de Salvia ‘Amistad’. Staat in een pot, zo’n 100 centimeter hoog, in juni op Bingerden gekocht, nu al een grote en volle plant en bloeit al een paar weken, zou daarmee doorgaan tot in november. Niet geheel winterhard, ik denk dat ze een beetje uit de guaranitica-groep komt, las op internet dat ze voorkomt uit Salvia ‘Purple Majesty’.

Komende winter kan de pot dan zo de koude kas in, droog en met een laagje stro zou ze het moeten kunnen redden. Ik vrees dat ze geen zaden zal geven (dat is me ook nooit gelukt met de Purple Majesty die hier zowiezo later en korter bloeide, en ook niet met Salvia guaranitica Blue Enigma). Deze planten worden bezocht door kolibries (wat zou Nederland toch mooi zijn als we die hier zouden hebben :-)), de bloem is veel te lang voor onze bijen en hommels. Dat neemt niet weg dat ik nu al fan ben van deze plant; donkergroen blad, grote paarse bloemen en bijna zwarte kelkblaadjes. En nu maar hopen dat ze inderdaad tot ver in het najaar bloeit!

Appels Gloster worden rijp

Zo, genoeg voor nu, vandaag appels plukken (vroeger en ook wat kleiner dan voorgaande jaren, zal wel door alle vreemde weers-omstandigheden komen, maar zowel Discovery als Gloster zijn rijp en beginnen al te vallen).

 

Pepers

Peper Cayenne Ring of Fire aan plantHet heeft lang geduurd, heel lang zelfs, maar er beginnen eindelijk wat pepers te bloeien en groeien, en zelfs al 2 soorten te rijpen (Cayenne Ring of Fire en Numex Española Improved).

Veel te koude nachten in de afgelopen 3 maanden. Met zon in de kas werden de planten dan wel wakker, maar eer ze konden verzinnen of ze wel of niet wilden groeien kwam de avond al weer en kwam de groei met dezelfde vaart weer tot stilstand bij temperaturen ruim onder de 12 graden. En dan heb ik het over zonnige dagen, er waren in de afgelopen maanden ook heel veel niet-zonnige dagen en dan is stilstand bijna achteruitgang bij een peper – overdag onder de 20 graden en in de nachten zelfs onder de 12 graden = 0 groei.

Even ter vergelijking, ik teelde in 2009 de Cayenne Ring of Fire en kon toen in de laatste week van juni al de eerste rijpe pepers oogsten. Dit jaar is dat dus pas nu, begin augustus, ruim 4 weken later (foto rechtsboven). En dat belooft dus ook nog wat voor de soorten die ik normaal gesproken al laat (in september) kan oogsten……… dat wordt ruim herfstwerk 🙂

Dat neemt niet weg dat er, eindelijk, iets te zien valt qua pepers. Verschillende vormen, kleuren, grootte, etc.. Nu al mooi is de Tazmanian Black, donkergroen blad, lilapaarse bloempjes, pepers die glanzend zwart met donkergroen zijn.

Peper Tazmanian Black bloem

De Jalapeño Chichimeca doet het geweldig goed. Zeer grote (soms ruim 10 cm) donkergroene Jalapeño’s die nu de karakteristieke kurktekening krijgen. Ik verwacht dat ze binnen 1 tot 2 weken gaat rijpen.

Peper Jalapeno Chichimeca onrijp

De Trinindad Scorpion Yellow CARDI is uiteraard nog onrijp maar je kunt al aan de onrijpe pepers zien waar de naam vandaan komt, de pepers hebben onderaan een soort puntje, als een soort staart van een schorpioen (met wat fantasie :-))

Peper Trinidad Scorpion Yellow CARDI

En dan nu elke dag maar kijken, of er iets nieuws bij is gekomen, en kijken of ze willen rijpen als ik er lang naar ‘staar’ 🙂 De spullen staan in ieder geval klaar om sambal te gaan maken, pepers drogen, peperolie, grof zeezout voor peperzout. Het zal dit jaar misschien niet zo veel zijn maar ik verheug me er nu al op, kan de geur bijna al ruiken.

Beestjes

Ik kan erg van ze genieten, op een warme, droge dag is het leuk om te kijken wat er zoal vliegt in de tuin. Grappig om te zien dat elk beestje ook zo z’n eigen voorkeur heeft. En er vliegt van alles, van bijen, solitaire bijtjes, hommels, zweefvliegen, etc.

Maar opvallend dat ik minder vlinders zie dit jaar. En juist heel veel meer hommels. En elk beestje heeft een voorkeur voor een eigen plant of kleur bloem, etc. Vlinders op de Astrantia, hommels op de Alliums en Echinops, solitaire bijtjes op de Heliopsis.

Verder heb ik eigenlijk even niets te melden, straks snel naar de tuin, het schijnt veel te warm te worden om echt te werken. Maar toch ook erg druk, en dan vooral met het oogsten van zaden. Mooi, dan kan ik tegelijkertijd nog meer van al die vleugeltjes genieten……. 🙂

Tot slot een paar foto’s ter illustratie:

Hommel in Alcea rosea 1

Een hommel in de stokroos, en zo vindt kruisbestuiving dus plaats, ze is bijna volledig gestippeld met stuifmeel.

Bijen drinken 1

Nu het water in de vijver wat gaat zakken voelen bijen zich veilig genoeg om water te komen halen (niet in het water zelf maar via de planten langs de rand).

Hommels met Allium sphaerocephalon 1

De Allium sphaerocephalon is bijna uitgebloeid maar zolnag er nog iets te halen valt wordt ze druk bezocht door hommels. En nu ze bijna is uitgebloeid gaat juist de Allium ‘Millennium’ bloeien en verschuift hun interesse daar naar toe.

Schildpadden in het water 1

En tot slot dan nog een foto van de schildpadden. Heel wat anders ja 🙂 Van huis naar de volkstuin is het ongeveer 600 meter fietsen. En dan fietsen we langs een brede sloot. En al jaren zitten daar wat schildpadden, ongetwijfeld losgelaten door mensen die een schildpadje hadden maar er geen interesse meer in hadden (neem ze dan niet, zou ik zeggen). Maar ze kunnen soms heel goed in de Nederlandse natuur overleven.

En zo zitten ze altijd op een afwateringsbuis die in die sloot uitkomt. In het zonnetje. Elk jaar vallen er na de winter wat weg maar komen er ook weer wat bij, soms zijn het er 2 maar oms ook wel 5. Ze zijn vast niet voor iedereen even leuk, zeker niet voor de daar ook broedende waterhoentjes, maar als wij ze zo in het zonnetje zien zitten, vanaf april, dan krijgen we altijd een beetje zomers gevoel.

Ze zijn voor ons het teken van het begin van de zomer (elke keer als we langs fietsen in april even kijken, zijn ze er al weer?), net als de gierzwaluwen (die helaas zo ongeveer nu weer ons land gaan verlaten – ik zal hun vrolijke gegier missen, we moeten maar weer wachten op koninginnedag 2012 :-)). Van de schildpadden kunnen we nog even genieten, zo lang de zon schijnt warmen ze zich lekker op de stenen pijp op.