Pauze

Nou, als ik ergens niet geschikt voor ben is het voor lang binnen zitten. En toch zat er afgelopen week niets anders op. Op een gegeven moment lag er wel 40 centimeter sneeuw op de terrastafel. En weghalen, zodat de vogels de zaden wat makkelijker konden vinden zat er niet in, want de achterdeur ging niet meer open doordat er teveel sneeuw lag. Nou ja, met wat geweld was het vast gelukt maar ik heb gewoon zaden, nootjes, meelwormen en zonnebloempitten met 1 hand naar buiten gegooid – de vogels waren daar ook blij mee (en de vogelpasta, vetbollen, etc. hingen ook nog in de tuin).

Natuurlijk moest ik ook goed zorgen voor de wormen in de wormenton: die ton staat achterin de tuin onder een afdak, dus zeker niet nat. Maar wel koud. Ik heb veel bladeren in de ton gedaan (afgelopen herfst op droge dagen bij elkaar geraapt en voor een voorraad in een grote open zak onder hetzelfde afdak gezet). En flink wat voedsel in de vorm van tuinafval en keukenafval. En tot slot heb ik een groot stuk karton rond de ton gevouwen. Ik las dat de wormen bij elkaar kruipen in het binnenste deel van de compost/tuinafval om bevriezing te vermijden en elkaar op temperatuur te houden. Dat neemt niet weg dat als het heel streng gaat vriezen, ze dus goed in de gaten moeten worden gehouden want in de grond kunnen ze steeds dieper gaan om de vorst voor te blijven, maar in een wormenton is dat uiteraard niet mogelijk. Vorstvrij zetten, beschermen met karton of stro of jute (het moet wel kunnen ademen), en/of elke dag vers en niet te koud materiaal toevoegen waar ze in kunnen schuilen zijn prima opties.

Ik heb me afgelopen week vooral prima vermaakt met de zadenlijst. Ik wil graag iedereen weer hartelijk danken voor alle bestellingen!! Ik hoop dat iedereen die zaden bestelde begrijpt dat ik nu geen zaden op de post doe. Nog afgezien van het feit dat ik door de sneeuw/gladheid niet bij een postbus kan komen, is het ook veel te koud en klam voor zaden. Voor komend weekend zie ik temperaturen van -6 tot -10 genoteerd staan. Alle enveloppen liggen al in een grote tas, gevuld, dichtgeplakt, gelabeld en gefrankeerd: klaar voor de postbus, zodra de temperatuur langer dan 1 dag boven het vriespunt uitkomt. Nu denk ik dat ik ze maandag/dinsdag/woensdag zou kunnen versturen (maar uiteraard kijk ik eerst naar de weersverwachting). Als je zaden hebt besteld krijg je altijd een algemene mail met de melding van verzenden op de dag dat ik de zaden post of heb gepost. En een week daarna ga ik de laatste zakjes nog in de lijst terugzetten, van de mensen die per ongeluk dubbel bestelden of wilden annuleren, etc. Voor het geval daar nog iemand interesse in heeft. Voor nu is alles uitverkocht, op de 6 soorten na waar ik extra veel zaden van kon oogsten.

En nog even ter informatie: ik heb de soorten die in de zadenlijst staan/stonden ondertussen in de databases van tomaat, paprika, aubergine en peper gezet, zodat iedereen – ikzelf incluis- daar altijd de informatie en foto’s van die soorten/rassen terug kan vinden. Ik zag dat er ondertussen 542 tomatenrassen in staan. Allemaal rassen die ik dus zelf ergens in de afgelopen 20 tot 25 jaar heb geteeld. Jeetje, ik moet nog een beetje opschieten als ik alles wat ik zou willen telen dat nog in dit leven zou willen doen 😁

Ik heb de moestuin al ruim een week niet gezien. En wat doet een moestuinhobbyist als hij of zij een week niet naar buiten kan? Uiteraard, zelf zaden bestellen en een planning maken. Al plan ik niet zoveel meer hoor, met wat minder tuin ga ik nog meer groenten en bloemen en kruiden door elkaar mengen. Maar ik plan wel altijd tot op de centimeter de ruimte in de kas. Vorige week schreef ik iets over tomaten. Die zijn besteld, ingedeeld en de zaden liggen samen met vers geschreven labels in een bakje op een koele plek, voor zaaien in de eerste week van maart. Ik wil een kleurig tomatenjaar en als alles klopt moet dat lukken.

Hetzelfde geldt voor de paprika’s. Ik zet niet zoveel pepers meer, in mijn uppie heb ik genoeg aan de oogst van 1 plant. Ik heb er 2 gepland (Jan eet ook niet heel vaak heel pittig). Maar paprika’s lust ik altijd. Ik vind ze bijna net zo lekker als tomaten. En makkelijk en handig in de keuken, ik eet ze graag rauw uit het vuistje maar ook bij de boterham, in de sla, gebakken, gestoofd, gevuld, in pasta’s, soepen, stoofschotels. Ze zijn lekker in zoetzuur, in een salsa, ketchup, chutney, etc. En als de oogst groot genoeg mag worden dit jaar zou ik ook weer eens Massa de pimentão willen maken.

Voor de paprika’s geldt dit jaar hetzelfde: ik heb behoefte aan iets nieuws en kleurigs. Ik heb mijn oude zaden eens nagekeken en besloten dat ik op een paar favorieten na vooral nieuwe rassen wil telen. En dus kocht ik zaden, van langwerpige gele paprika’s, ronde oranje, lilapaarse, rode blokpaprika’s, etc. Ik heb de zaden nog niet in huis maar ik verheug me er nu al op. Om die reden hieronder 10 willekeurige (en willekleurige) foto’s van vorige paprikajaren/-oogsten. Als tegenhanger van de tuin nu: ik vind sneeuw heel mooi maar merk na een paar dagen dat ik verlang naar kleur en licht 💚

Tjonge, allemaal goede herinneringen! En er komen dus in 2026 weer een stuk of 10 nieuwe rassen bij (van White Gold en Milky Way tot Palermo Chocolate en Little Heart), maar ook een aantal bekende waar ik altijd heel tevreden over ben.

En waarom ik daar nu over nadenk? Omdat ik over ongeveer 4 weken paprika’s, pepers en aubergines ga zaaien. En dus heb ik nog wel een leuk klusje voor het komend ijskoud weekend: nog meer labels knippen en schrijven, de propagator van zolder halen en installeren, de ledlampen controleren en klaarleggen. Voor een beetje een zomers gevoel middenin de winter 🥰. Ondertussen liggen er zaden van tuinbonen, pluksla, rucola, mosterdblad en spinazie klaar om mee naar de tuin te nemen zodra het weer dat toelaat. Nee, het is zeker nog geen lente, in de verste verte zelfs niet. Maar toch, het is bijna als een biologische klok, die tikt onverbiddelijk door: tijd is tijd, zeker als het om zaaien gaat (in ieder geval in mijn hoofd).