Weinig woorden

Kort en bondig zijn is helaas niet één van mijn beste eigenschappen. En zeker niet als het over tomaten gaat. Toch wilde ik het in dit blog proberen (als ik na het schrijven de tekst nog een keer naloop zie ik dat dat met ruim 1700 woorden niet is gelukt 🙄😄). Ik heb het eigenlijk te druk om een lang verhaal te schrijven. Er is hier nauwelijks regen gevallen, ondanks de dikke mulchlaag is de ondergrond van de vochtvasthoudende klei kurkdroog aan het worden. En dat terwijl het nog minstens 7 dagen droog blijft en de derde hittegolf in de maak is. Bovendien is de oogsttijd begonnen. Ik kom dus niet of nauwelijks toe aan wieden: alle tijd die ik heb (in de ochtend en avond, als de temperatuur niet te hoog is) besteed ik aan water geven en oogsten. Boontjes, bietjes, de eerste aardappelen, tomaten, komkommers, lenteuitjes, de eerste perziken, de laatste tuinbonen, snijbiet, aalbessen, blauwe bessen….. het houdt niet op. Begrijp me niet verkeerd, ik klaag zeer zeker niet, maar soms lukt het me zelfs niet meer om op tijd te oogsten en zie ik knolvenkel in bloei schieten (ook mooi, de hommels zijn er blij mee en ik zaai wel weer nieuwe) en beginnen ook de worteltjes door te schieten (mede door de droogte natuurlijk, dan ga ik de bloemen maar drogen).

Jan is weer terug dus gelukkig neemt hij ook oogst mee naar huis. En Jan geeft water, hij is daar beter in dan ik, dat gedoe met die modderige slangen, aanzuigslangen, koppelingen…. ik zit altijd tot aan mijn oksels onder een mengsel van slootwater en tuingrond. Het is fijn; als Jan water geeft kan ik weer zaaien. “Wat moet je nu nog zaaien dan”, vraagt Jan, die altijd moestuinierde met alleen een hoofdteelt en zijn vorige tuin vaak in de nazomer al opruimde. Nou, er staan nog 2 bakken zaailingen te wachten om te worden uitgeplant. Ik wil, zodra die zaaitray’s vrij zijn, tweejarige bloemen zaaien (Digitalis, stokrozen, Lunaria, duizendschoon), nieuwe sla, groenlof, andijvie, misschien nog wat laatste palmkool, koolrabi. Het wordt erg laat voor stokbonen maar stambonen kunnen deze hele maand nog worden gezaaid. En nieuwe knolvenkel dus, bietjes natuurlijk, snijbiet, en rucola. De keuze is reuze. Maar dan moet er wel eerst ruimte vrijkomen. Deze week gaan de tuinbonenplanten eruit, en oogsten we de rest van de aardappelen. Omdat het kan en omdat ik nodig zaailingen uit moet planten.

We vervelen ons niet! En ik ben blij met alles en geniet van de rijkdom van het oogsten in het algemeen. Maar tomaten blijven altijd favoriet. Hoeveel ik ook van boontjes en komkommers en al die andere soorten hou, mijn hart maakt altijd een sprongetje als de eerste rijpe tomaten verschijnen. Ik heb geen idee waarom, het zal de diversiteit in kleuren, vormen en smaken zijn maar ik word ook gewoon gelukkig van de geur van het blad en de tomaten zelf, vind het dieven, tikken, opbinden en toppen leuk om te doen en heb de beste herinneringen aan gezellig tafelen met een grote schaal tomaten in plakken met goede olijfolie, buffelmozzarella, knapperig brood en koele witte wijn.

Ik schreef eerder dat ik dit jaar extra veel tomatenrassen met blauwe invloeden heb en heel benieuwd ben naar de smaak. Want helaas hebben de meeste webwinkels de neiging om een ras soms toch iets te positief te bechrijven. Zeg ik dat netjes zo? En blauwe tomaten staan nu eenmaal niet bekend om de beste smaak. Maar we zijn een aantal generaties en kruisingen verder. Ik moet zeggen; het valt me zeker niet tegen ❤️. Sommige hebben een extra zuurtje maar dat vind ik ook lekker, als ze maar niet vlak van smaak zijn. Ik moet per ras ook nog even leren om ze op het juiste moment te plukken; bij tomaten met blauwe invloeden is het, net als bij sommige groene rassen, soms wat lastig in te schatten als het om de rijpheid gaat. Te laat geoogst zijn ze wellicht melig maar te vroeg geoogst zijn ze nog net niet goed op smaak. Als ik moet kiezen, dan liever iets te vroeg want ik ben zeker geen fan van overrijpe melige tomaten. Maar de kleur van de ‘blauwe’ tomaten van dit jaar is op zijn zachtst gezegd nogal onbestendig, soms met alleen een blauwe kraag, soms met streepjes, soms verkleuren ze naar paars met rood, soms meer geel, soms zie ik wel 3 kleuren tegelijk, gevolgd door weer een andere kleur na het doorsnijden.

Ik geniet niet alleen van tomaten op een bord, ik kan ze ook enorm waarderen aan de plant, ze zien rijpen, de kleur zien veranderen, de bijzonderheden in bladvorm, groeikracht, aantal tomaten in een tros (die ik altijd moet tellen, Joost mag weten waarom), vroegheid, etc. Ik vind het ook leuk om ze te verzorgen; dieven, tikken, opbinden, blad weghalen….. ik hou gewoon van tomaten ❤️

En daarom vind je hieronder lekker veel foto’s van de tomaten van dit jaar. Nog lang niet alle planten hebben hun eerste rijpe tomaten gegeven hoor, maar ik zie nu wel telkens weer nieuwe tomaten die niet meer volledig groen zijn. Elke dag kan ik me verheugen op weer een nieuw ras waarvan de eerste tomaat rijpt en die ik binnenkort kan gaan proeven ❤️

Zoals gezegd, niet alles wat op internet staat klopt. Ik kocht bijvoorbeeld zaden van Cerise Champagne, een stamtomaat met crème cherrytomaatjes. In de beschrijving op de website staat ‘Abundant production’. Daar valt over te twisten 🙄😄

Vaak maken dit soort tomaatjes langere en/of dubbele of soms zelfs driedubbele trossen hoger in de plant (met elke verdieping een beetje meer). Maar vooralsnog is dit wat het is: 7 kleine cherrytomaatjes aan één tros(je). Het is maar goed dat ik haar op 2 stammen teel, anders waaide ze weg 😄. De smaak maakt trouwens dan wel weer wat goed: zijdezacht en zoet. Maar de kans dat ze in mijn favorietenlijstje komt is klein.

Anders is dat bijvoorbeeld bij Sweet Truffle Heart. Alleen in de onderste tros zitten al 9 prima vlees/romatomaten van een ruim formaat, en de eerste rijpen:

Van buiten wellicht wat onbestendig van kleur: blauwpaars, baksteenrood met wat roestoranje. Maar van binnen is ze zeker niet onbestendig maar prachtig varenbladgroen (een tint lichter dan mosgroen) met een helder rozerode adering:

Ook heel bijzonder, Sofia’s Caramel, bijna alsof de kleur erop geschilderd is:

De volgende foto is van Zlatava, ze lijkt heel gewoon. Maar de smaak is heerlijk fruitig zoet met een klein zuurtje. En van binnen heeft ze ook iets van oudroze, al is dat op de onderste van de 2 foto’s nog niet heel goed te zien. De tomaten zijn veel steviger dan die van andere rassen, ik gok daarom dat ze wellicht wat langer bewaarbaar zijn.

De volgende is Rapunzel. Ook daar ben ik nog niet helemaal over uit: ik dacht dat Rapunzel heel lang haar had, van het torenkamertje in het kasteel tot op de grond. Maar tomaat Rapunzel maakt onderin kleine trosjes. Wel veel, en zeker op 2 stammen, zodat ze toch nog over elkaar heen buitelen. En de trosjes boven die onderste worden ook wel steeds langer met meer tomaatjes. Maar een vergelijking met het sprookje….. De smaak is gemiddeld, een beetje zurig, de tomaatjes zijn kleiner dan een cherrytomaat maar iets groter dan een bestomaat. En dus is ze wel heel handig (ik pluk 2 handen tomaatjes, spoel ze onder de kraan en kiep ze zo de sla in 😄

Rapunzel en Zlatava zijn, denk ik, wel de meest gewone tomaten van dit jaar. Een ronde rode heb ik dit jaar ook maar dan in de buitenteelt (nog niet rijp).

De laatste die ik wil laten zien is ook voorlopig mijn favoriet van dit jaar: Märchenfee. Ze is in alle opzichten bijzonder. Ze zou als struiktomaat dienst kunnen doen maar dan zou één plant een serieus volle en brede struik worden. Daar zou ik zelf in de kas in ieder geval niet zo snel voor kiezen. Ik teel haar op 2 stammen en ze is hier al ruim 2 meter hoog (en dus getopt). De planten zijn heel lang en slank, ook het blad is decoratief en luchtig. Ze draagt onregelmatige trossen (zowel in vorm als hoeveelheid tomaatjes per tros) met cocktailtomaatjes die een langwerpige vorm met een puntje hebben. En dan die kleur 😍. Onrijp blauwgroen, lilapaars, met wat vlekjes en een bijna parelmoeren glans. En rijp kleurt ze naar iets tussen pruimpaars, rozerood en oudroze in. Ja, zowel de plant als de tomaatjes hebben iets feeërieks 😁🥰

De rijpe tomaatjes zijn vlezig maar zeker ook sappig genoeg, de smaak is lekker fruitig met een extra zoetje. Ik heb gelijk even op internet gezocht en er blijkt een hele serie Märchen, te zijn, van Märchennacht tot Märchenwalt en van Märchenelf tot Märchenengel. Daar ga ik eens goed naar kijken. Het is toch ongelooflijk dat ik in de verte nu al over het tuinjaar 2027 nadenk 🙄😄

Tot slot nog een foto van een plukvaasje met Dahlia’s. Ik heb er lol in om bloemen te plukken, al schiet het er nu in alle oogstdrukte soms ook bij in. Maar wat losse bloemen in een leuk vaasje zetten is al snel gepiept. Het drogen van bloemen duurt langer: op maat knippen, blad eraf halen, in bosjes bij elkaar binden en dan op de warme zolder aan het droogrek hangen. Toch begint dat rek al aardig gevuld te raken. Ik ben zelfs begonnen met een pagina over droogbloemen. Die pagina staat nog in de kinderschoenen, zoals ik nog in de kinderschoenen van het bloemen drogen sta. Daarom is het nog niet zichtbaar. Maar ik plaats het op de website zodra ik genoeg heb geschreven om te denken dat mensen er iets aan hebben als ze willen starten met het zelf drogen van bloemen.