Katy’s kittens 10

Jeetje, ik ga alweer de laatste 2 weken in met het nestje kittens. Wat is het snel gegaan! En wat zijn ze gegroeid, in alle opzichten!

Ondertussen moet ik het huis een beetje proberen te beschermen, ze rennen en vliegen en klauteren zo snel en zo hard, alsof het hele huis één grote speeltuin is. Ik vrees dat ik over 2,5 week geen stoelbekleding meer over heb. Ik heb met Ruud altijd meerdere katten gehad dus ik weet ook heus wel dat het niet te voorkomen is. Dat is prima, liever leven met Katy en Joost dan in m’n uppie stil op een puntgave bank zitten. Maar door de stoelen voor deze laatste weken nog even in te pakken met fleeceplaids gaan ze wellicht toch iets langer mee, en ze vinden het ook nog eens lekker liggen op zo’n plaid.

Ik heb het er druk mee, 3 weken geleden kon ik nog 2 tot 3 keer per dag de kattenbak verschonen, nu is dat 4 of 5 keer. En dat valt niet mee. Zodra ik aan kom lopen met mijn emmertje en schepje en de klep opendoe krijg ik heel veel ‘hulp’ 😄

Dat in de kattenbak spelen zo leuk kan zijn wist ik echt niet 😄

De kittens zijn nu in principe alleen in de nacht nog in de kittenren (nou ja, eigenlijk dus de hele keuken). Overdag laat ik ze gewoon in de kamer rondrennen, ook als ik boodschappen ga doen of een uurtje naar de volkstuin ga. Ze slapen dus ook waar ze willen. Soms kruipen ze nog bij elkaar maar zeker niet altijd. Vaak ligt er één op de bank, speelt een ander kitten met een balletje, zit een derde kitten op de kattenbak, ligt nummer vier bij moeder Katy en doet nummer 5 iets gevaarlijks. Ik heb geleerd om het een klein beetje los te laten. Uiteraard heb ik alles van glas weggehaald, leg ik dekentjes neer waar ze wellicht hard kunnen vallen, etc., maar de meeste ongelukken zitten in kleine hoekjes. En ze zijn ondertussen behoorlijk lenig en hebben al veel kracht.

😮🙄😄

En dit filmpje zette ik ook deze week nog op instagram (je kunt daar ook op zien hoe provisorisch maar best doeltreffend ik de stoelen heb ingepakt 😁):

Grommen kunnen ze allemaal hoor. Poesje Pippa kan heel hard grommen als ze een balletje met een vachtje heeft. En Charlie doet het als hij een balletje heeft, en hij gaat dan ook grommend rennen. En Olly gaat gaat grommend bovenop het speeltje liggen dat hij niet wil delen. Alleen Ollie: die piept meer dan dat hij gromt. Maar hij bedoelt hetzelfde: “Van mij”

Nou, ik zou meer kunnen schrijven maar ik heb geen tijd. Het waterbakje ligt weer eens om, ik moet nog stofzuigen en dweilen en gelijk ook de kattenbak maar weer eens schoonmaken. En ik krijg dus altijd veel hulp. Olly en Charlie vinden het leuk om met de zachte bezem en veger en blik te spelen, Ollie is een keer vol in de emmer met sop gesprongen waarna zo ongeveer het hele huis nat was omdat hij er met dezelfde vaart uitsprong en over vloer, bank, etc. rende. En er iets niets zo leuk als dingen omgooien die ik net weer recht had gezet, in de vaatwasser kruipen als ik die aan het in- of uitruimen ben, je achter de borden in de kast verstoppen als ik het deurtje opendoe om een glas voor de thee te pakken, en zo kan ik nog even doorgaan. Het klinkt bijna als klagen maar dat is het zeker niet. Ik geniet volop van al die gekke buien en bokkensprongen 🥰. Zeker als ze na het ravotten lekker gaan liggen. Dan kan ik even met ze kroelen. Of ik zie dat ze elkaar liggen te wassen. En soms mogen ze nog even bij moeder Katy drinken, zo groot als dat ze al zijn. Een betere moeder kunnen de kittens (en ik) zich niet wensen ❤️

Tot slot nog een paar foto’s die ik maakte. Ze mislukken nu heel vaak, dan staat er maar een half hoofd op, of verschijnt er net een staart in beeld, etc. Dus de foto’s die ik kan maken zijn vooral van na het spelen 😁. Ik kreeg al een paar keer de vraag of het verhaal van Katy en haar kittens over 2,5 week stopt. Ja, in principe wel. Maar ik maak ongetwijfeld daarna nog regelmatig foto’s of filmpjes van Katy & Joost. En als het leuk is kan ik die natuurlijk ook op instagram en af en toe in een blog plaatsen. Eerst ga ik nog 2,5 week met volle teugen van een huis vol kittens genieten!

Ik vind het telkens weer zo bijzonder en tegelijkertijd logisch: de vacht van poesje Pippa is blauw met crème, en dat geldt dus ook voor haar vel (als ze kaal zou zijn), en voor haar voetzolen 🥰
Lieve speelse Olly, die (nog) niet kan snorren, en altijd een vieze neus heeft omdat hij overal aan snuffelt. Hij is nog steeds een beetje voorzichtig maar wordt met de dag zelfverzekerder, net als zijn broer en vriend Charlie ❤️
Grote Ollie, met een heel hoog stemgeluid dat niet bij hem lijkt te passen. Die het hardst speelt. En je hand met zijn pootjes pakt als je een snoepje wil geven. En die elke avond op een dekentje naast me komt liggen ❤️
En lieve verlegen Charlie, die steeds meer zelfvertrouwen krijgt, ondertussen zelf een aai komt halen en heel graag met alles speelt wat los en vast zit ❤️
Pippa, het poesje dat maar 74 gram woog bij de geboorte. Zo sterk, ze kiest haar eigen pad, kan zeker ook spelen met de 4 Daltons maar gaat ook vaak haar eigen gang, speelt graag met balletjes, slaapt wat vaker maar korter dan haar broers. Een echt meisje ❤️
En dan slot Joost. Hij voelt nog niet echt als ‘van mij’. Want hij vindt zijn broers en zus nu het belangrijkst. En ik vind hen net zo belangrijk als Joost. Maar als hij straks met Katy overblijft komt dat goed. Want hij snort al als ik naar hem kijk. En ik moet altijd lachen om zijn gekke kapriolen. Ook al is hij nu gewoon één van de vijf, toch klopt de keuze. Hij koos mij en daardoor koos ik hem ❤️
Abonneer
Laat het weten als er
guest

2 Reacties
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Margriet.M

Hallo Diana,
Wat een mooi kitten is doe Joost toch!
Groetjes

Helen

Ik krijg er niet genoeg van… Zo genieten van Katy en haar kittens! Prachtige foto’s weer Diana 👌 het filmje waar de kittens bij Katy drinken is zo mooi 🥹 zoals je al zei : een betere moeder hadden ze niet kunnen hebben 😻

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Naar de reacties