Ontploft
Nou ja zeg, 2 weken geleden vroor het nog, en waaide het flink, en ik heb het ook een keer zien hagelen. En nu springen we ineens de lente in, met veel zon en hoge temperaturen. Je kunt dat zien in de tuin, en ook horen aan de koolmeesjes die ineens heel druk zijn. De kletsnatte grond droogt eindelijk op. En we kunnen het pad vegen na maandenlang alleen maar de modder er met een platte schep vanaf te hebben kunnen schrapen.
Alles is trouwens relatief: de lucht is warmer en uiteindelijk gaat de grond laagje voor laagje opwarmen maar die is nu nog ijskoud. En het is hoe dan ook pas begin maart, het kan nog serieus koud worden. Ik hoorde iemand over sperziebonen voorzaaien: ik zou kunnen zeggen: doe het niet 😉. Iedereen moet het vooral zelf weten hoor maar als je die nu lekker warm in huis zaait, en ze kiemen over 7 tot 10 dagen, dan kunnen ze nog even in huis blijven maar zullen dan toch echt over uiterlijk 4 weken de grond in moeten (tenzij je in huis allemaal grote potten houdt). Ik maakte jaren geleden eens deze foto van stamsperziebonen die ik (ik geef toe, dat was al een gokje) eind april uitplantte. Toen kwam er toch nog een nachtvorstje (en dan heb ik het over -2 graden, echt geen -10):
Als je een kas hebt zou je een gokje kunnen wagen en over een paar weken kunnen zaaien, dan kun je wellicht in juni al boontjes oogsten (maar waar staan dan ondertussen je tomaten, komkommers, paprika’s, meloenen, etc.?). Ik heb wel iemand gekend die ze eind maart zaaide, eind april in een platte bak uitplantte en zo als eerste in juni boontjes kon oogsten en eten. Wel erg leuk en lekker, als je er plek voor hebt. Dat heb ik niet (nou ja, heb ik wel maar wil ik niet gebruiken). Ik geef eerlijk toe, ik eet ook graag een beetje met de seizoenen mee. Ik vind nu kool nog heel lekker, en prei, spinazie, radijsjes en zo. Al eet ik natuurlijk ook snijbonen uit de vriezer en maak ik pastasauzen met tomatensaus, paprikablokjes uit de vriezer, etc.
En met de koolplanten is het nu ook wel gedaan, ik had al niet veel (door de moestuinverhuizing) en schieten de laatste palmkoolplanten door.
Ik laat ze zo lang mogelijk staan, want ze geven een wolk van mooie gele bloempjes (die én eetbaar zijn én waar de eerste bestuivers ook heel graag op af komen – met wat geluk vliegen ze dan ook nog even naar de abrikozen om het hoekje in de kas want daar gaat de abrikoos binnen enkele dagen bloeien 🥰
Hier staan op dit moment in de kas (naast overwinterde planten, 35 potten met aardbeien die binnenkort naar buiten mogen en spullen die Jan straks nodig heeft voor het bouwen van de nieuwe compostbak) vooral een stuk of tien rijtjes spinazie:
Hoe dan ook: ik heb ondertussen de tomaten gezaaid, en komkommers (want ik wil begin mei graag al wat grotere planten), maar met bonen, courgettes, pompoenen, mais en dat soort snel kiemende en snel groeiende soorten die geen vorst kunnen verdragen wacht ik zeker nog een maand (ik zaai die bij voorkeur rond half tot eind april).
De eerste soorten staan nu weer in de tuin, maar dat zijn dus wel de soorten die geen bezwaar tegen ijskoude grond hebben. De tuinbonen staan in de grond, en met dank aan het mooie weer groeien de knofloken ineens ook flink door.
En, jawel, ik heb het hek eindelijk geverfd. Ik moest wachten op warmer weer voor een beter resultaat, en dat heb ik gekregen!! Ik schreef er al eerder over. En liet toen deze foto van februari zien:
Ik dacht dat ik gisteren een foto van ongeveer dezelfde plek nam maar dat klopt niet helemaal. Toch moet het duidelijk zijn wat een verschil een mooie donkergroene kleur maakt. En je kunt zien hoe vol de de kas staat, met aardbeien in potten, stokken, rijtjes spinazie. En zie ook de pruimenboom voor de kas die we afgelopen herfst hebben verzet en die nu in knop komt.
Op de foto bovenaan dit blog zie je het hek trouwens nog een keer, en dan met de uitgeplante Lathyrus erbij (die hopelijk komende zomer bloeien in pastelachtige kleuren als zachtroze en crème).
Jan is vaak in de tuin te vinden, hij is nu bezig met de deur van een kas die niet goed meer open of dicht wilde gaan. Ik ben nauwelijks op de tuin geweest, af en toe een half uurtje. Maar ik heb thuis wel tomaten gezaaid en nog wat andere dingen (bleekselderij, eenjarige bloemen, peterselie, dat soort dingen).
Maar ik was vooral heel druk met poes Katy. Ik heb een instagrampagina gemaakt waar ik over poes Katy en haar zwangerschap vertel (Instagram – Katy). Maar ik kreeg de vraag of ik er op mijn website toch ook iets over wil vertellen, voor de mensen die geen instagram hebben. Natuurlijk!! Maar ik bedacht om dat dan in een eigen blog te beschrijven, zodat dit blog gewoon over moestuinieren kan blijven gaan. Want op dit moment komt de tuin toch heel even op het tweede plan, en zo hoort het ook 🥰
Vanaf volgende week, als de eerste en nog zo kwetsbare fase van de kittens voorbij is en ook moeder weer is hersteld van de bevalling, hoop ik weer elke dag een paar uurtjes moestuintijd te krijgen. Dan kan ik mooi de mest die we over de vakken hebben verdeeld opzijschuiven voor het zaaien van worteltjes, radijs of wat dan ook. En de aardappelen liggen thuis in het raamkozijn voor te kiemen, ook die kunnen over 1 of 2 weken worden gepoot. Tegen die tijd kiemen er ook meer dan 100 tomatenzaailingen die ik moet gaan verspenen. En ik moet de rozen nog snoeien. En de vlinderstruiken. En de pluimhortensia’s. En aardperen poten. Nou ja, teveel om op te noemen, zoals dat altijd in maart, april en mei het geval is!!
Ik moet ook nog even wat melden: mijn computer heeft het ongeveer begeven. Nog niet helemaal, maar soms wil ze niet meer uit, soms ook niet meer aan, ik krijg geen beveiligingsupdates meer, ik krijg elke dag de melding dat de harde schijf vol is en ik ruimte moet maken, en zo nog wat problemen. Het werd dus hoog tijd voor een nieuwe desktop. Die heb ik besteld en is ook al in huis. Maar de stekker zit nog niet in het stopcontact. Omdat ik er in alle drukte rond de bevalling van Katy en het zaaien van de tomaten, etc. geen tijd voor heb gehad. En ik geef toe dat ik het ook een beetje eng vind om over te stappen, zo ongeveer mijn hele leven zit in de oude desktop (wat als ik de mail niet ingesteld krijg of het niet lukt om de printer te koppelen of zo, dat soort beren op de weg 🙄). Het zal best meevallen, ik moet me er even toe zetten. In ieder geval werkt het mailadres van de website nu niet (die heeft Augus i.v.m. de overstap naar iets anders dan google workspace verwijderd en ik moet die dus weer instellen maar doe dat dan maar gelijk op de nieuwe dekstop. Wat ik eigenlijk wil zeggen: mocht je een mail via [email protected] hebben gestuurd, weet dan dat ik die nu even niet kan lezen.
Tot slot nog een foto van de baby’s van Katy, omdat ik er net zo blij mee, en trots op ben als Katy zelf 💝. De link naar het blog met het hele verhaal over de bevalling en de kittens vind je hier: Katy’s Baby’s
Ik krijg ook zoveel kriebels om te zaaien! Morgen eindelijk eens compost halen, dan moet ik nog paden gaan maken en dan pas zaaien. Nouja het komt goed. Gewoon een rustig jaartje.
Geniet van het heerlijke weer!
Leuk die jonge katjes. Ik hoop wel dat de toekomstige eigenaren zich realiseren dat ze de kat voor eigen genoegen nemen en niet voor buren. Dus hou je kat in eigen huis en tuin, dan hoef ik en hoeven anderen geen kattenstront in de eigen tuin op te ruimen en geen katten weg te jagen. Tips: hekwerk in hoek van 45 graden op je schutting (dan komen ze jouw tuin niet uit) en kattenbak in je tuin. Wel regelmatig schoon maken. Werkt prima. Al vast mijn dank en iedereen die toch valt voor die kittens heel veel plezier ermee.
Uitwerpselen zijn vies en ongezond, ben ik met je eens. De vraag is: waarom in jouw tuin?
Katten zijn zeer hygiënische dieren; die poepen niet zomaar ergens.
Kan het zijn dat er meerdere buurkatten jullie tuin als hun territorium zien en hun markeringen achterlaten?
Het kan ook zijn dat jouw tuin zeer interessant is, omdat er bv. veel vogels zijn omdat er vogelvoer ligt, of omdat de grond lekker los is en er goed gegraven kan worden.
Een kat natspuiten is een goede methode om een kat te verdrijven. Dat doet de kat geen pijn en het is een simpele methode. Maar ja, je staat niet altijd met de waterslang in je handen. Er zijn bewegingsmelders die water spuiten. Heb ik zelf geen ervaring mee.
Er zijn ook bewegingsmelders met geluid die zeer goed werken. Katten zijn intelligent; na 2x een nare ervaring zullen ze de bocht groter nemen. Onze zeer oude kater, die helaas vorig jaar overleden is, werd gepest door de jonge buurkatten. Door de bewegingsmelder wist hij dat er een vijand onderweg was en kon hij snel naar binnen.
Als je de bewegingsmelder in een pot zet en die steeds verplaatst of draait, weet de kat niet wanneer een alarm afgaat, en schrikt steeds weer.
Je zou ook kippegaas in je borders kunnen doen, zodat een kat niet kan graven; ook goed tegen mollen. Er bestaan kunststof matten, maar goedkoop kippengaas doet het ook.
Of je legt de afgeknipte rozentakken op die plekken, daar gaat geen kat zitten. Zelf gebruik ik deze methode. Bij ons zijn de buurkatten meer dan welkom, sinds we zelf geen dieren meer hebben, zijn er meer muizen en ratten in de tuin, bij ons mag gejaagd worden! Misschien kan je hier wat mee. En anders zelf een hekwerk neerzetten. Groetjes, Con
Ik denk dat mensen die een dure raskat kopen deze niet zomaar buiten laten hoor
Hoi Anne,
Iets in mij zegt dat je helemaal niet van katten houdt 😉
En om de één of andere reden kan ik heel slecht tegen mensen die iets aardigs zeggen of schrijven maar eigenlijk iets anders bedoelen.
Ik denk dat je in dit geval ook niet helemaal hebt begrepen waar het om gaat: van de 5 kittens gaat er 1 terug naar de fokster en 1 blijft er bij mij. De andere verkoopt de fokster want de kittens zijn van haar. En op de pagina van haar cattery staat duidelijk dat ze een kitten alleen verkoopt aan mensen die de kat binnen houden, of waar een afgesloten tuin is, compleet met tips hoe je je tuin veilig voor je kat kunt maken. De kat is veel te duur om los te laten lopen, raskatten worden gestolen en doorverkocht. En als je wel van katten houdt is je ergste nachtmerrie dat je kat gestolen wordt of onder een auto terecht komt. Daarnaast gaat het in dit geval om een Brits Korthaar, dat is een ras waarbij de katten in principe een rotsvast vertrouwen in mensen hebben. Ze kunnen zo met iemand meelopen. Maar ze zullen ook niet snel opzij gaan, ook niet voor een fiets of auto. De kans op een ongeluk is extra groot.
Ruud en ik hebben samen bij elkaar 14 katten gehad, 13 daarvan kwamen nooit de tuin uit (toen werd daar nog volièreschrikdraad voor gebruikt). We hadden één half wilde kat die Ruud als kitten had gered op weg naar zijn werk, lag naast zijn dode moeder en broers/zussen. Die kat konden we niet binnen houden maar ze hoorde wel bij ons, sliep ook thuis maar wilde perse af en toe een uurtje de tuin uit overdag. Veel kwaad kan ze niet hebben aangericht want door de slechte start sleepte ze een beetje met haar achterpoot, ze was echt niet snel genoeg om een vogel te vangen of een visje uit een vijver te vangen. Toen ze 7 jaar oud was werd ze ziek, en de dierenarts gaf na bloedonderzoek dat haar leverfuncties zo slecht waren dat dat alleen door een vergiftiging kon komen. Dat kan door een mens zijn gedaan maar het kan ook zijn dat ze zelf van een plant heeft gegeten of iets dergelijks, al is die kans heel erg klein. Oftewel: 13 katten die een goed leven in eigen huis en tuin hebben gehad en de enige die daar helaas niet geschikt voor was moest dat op haar 7e met de dood bekopen.
Nee, Katy en haar zoon mogen straks niet uit de tuin. En ik vind het verschrikkelijk als mensen een kat nemen en daar niet goed voor zorgen en de kat dag en nacht buiten laten lopen. Aan de andere kant snap ik het ook heel goed dat er nu eenmaal katten zijn die niet genoeg aan een achtertuin of balkon hebben. Met een klein beetje respect voor elkaars wensen moeten buren toch samen kunnen bedenken hoe ze het kunnen oplossen. Want het probleem ligt niet bij de kat, het ligt bij het baasje en de persoon die een hekel aan katten heeft.
groetjes,
Diana
Het is mijn derde (mini) moestuin jaar en ik ben ms ook te vroeg begonnen met zaaien 😅. Gisteren mijn vier komkommerplantjes maar even overgepoot en dat had ik al gedaan met een deel van de tomaten en bloemkool. Ze groeien lekker, nog even geduld en dan mogen ze de kas in. En de sla en de bietjes ook. Nog even geduld voor zaaien courgette en sugarsnaps en bonen 🥒🫛😃
Lieve ini, mag ik jou een raad geven? Zoek een kennis met iT ervaring. Je kunt je hele systeem migreren en dan jouw oud harddisk mee nemen naar je nieuwe desktop. Dan verlies je niets en kunt vrijwel met alles door blijven gaan. Uiteraard zullen er kneepjes zijn die niet meer werken maar waarom jouw wiel uitvinden als een goede computer deskundige alles kan verhuizen. Sterkte met overzetten maar zonder ervaring verlies je meer dan wenselijk is op een nieuwe desktop.
Het weer is verlockend, maar als ik naar de natuur kijk, is het “voor voorjaar” nog niet gestart. Hier begint de winterjasmijn nu pas te bloeien, en dat is laat. Soms begint hij al in december met de eerste bloemetjes, maar nu pas in maart. Ook de forsytia is nog lang niet in bloei; ze ontwikkelen wel hun knoppen, maar die zijn nog vast en dicht.
Volgens de natuur is de lente nog niet in zicht; dit is voor mij een belangrijke indicator.
Dus nog even op de kriebelende groene vingers blijven zitten. Dromen kunnen we al wel. Groetjes, Con
Hoi Con, wat leuk om te lezen over de forsythia. Mij viel het op dat de forsythia hier (midden NL) in een openbare tuin al volop in bloei staat. Had ik het goed gelezen in eerdere berichten dat jij wat zuidelijker zit? En bij jou bloeit ze dus nog niet. Eind vorige week zag ik al de eerste paar bloemetjes. Op mijn noordkant balkon heb ik een stekje van dezelfde struik, die tot mijn verrassing ook al volop in bloei staat, terwijl ik had verwacht dat die later zou gaan bloeien. Ik zie in de natuur meer plantjes al uit de grond schieten. Misschien heeft de sneeuw die we hier kort geleden hadden gezorgd voor een vroege start van de lente? Of zijn het de lentekriebels? Er is nog kans (nacht)vorst, dus even op je vingers blijven zitten klinkt verstandig. Groetjes Laura
Hallo Laura, is het niet heerlijk als alles weer begint uit te lopen en te bloeien, eindelijk dat bruine weg, ik kan daar zo van genieten.
Ik woon aan de zuidkant van de Alphen. Op dit moment ben ik in Wien, ik slenter graag door de mooie parken hier. Het is opvallend dat de natuur hier heel traag op gang komt. Ik heb nog nooit de winterjasmijn zo laat zien bloeien. De forsythia zit nog stevig in zijn knoppen. Normaal lopen de struiken/bomen hier in de stad wat vroeger uit, omdat het hier warmer is dan op het land. In de parken zijn de rozen nog ingepakt, dus niet alleen mij is dit opgevallen; stadhoeveniers nemen geen risico.
De winter was hier niet ongewoon koud, maar we hebben wekenlang in dichte mist gezeten. Statisch was het de minst zonnige winter, sinds het gemeten wordt. Zou het kunnen dat het gebrek aan zonlicht een oorzaak kan zijn?
Ik woon in het zuiden van Oostenrijk, aan de Italiaanse grens. Mijn tuin ligt wat hoger en krijgt veel wind. Bij mij is alles altijd 2 tot 3 weken later dan bij mijn buurtjes die een beetje lager wonen. Heb dus geen stress om snel thuis te zijn om te gaan snoeien. Ik blijf nog even op mijn vingers zitten.
Dit is een ontzettend leuk boek over de fenologische kalender, die het jaar verdeelt in tien seizoenen op basis van indicatorplanten.
ERFOLGREICH GÄRTNERN im Rhythmus der Natur: Ein verlässlicher Praxisbegleiter durch das phänologische Gartenjahr von Stephan Waska https://www.amazon.de/dp/3494017409/?coliid=I2SJ7W3ZGXU2TU&colid=2U2EY83UTTYJF&psc=1&ref_=list_c_wl_lv_ov_lig_dp_it#averageCustomerReviewsAnchor
Een interessante website, heb in het nederlandse zo snel niks gevonden, maar deze vind ik heel duidelijk.
https://www.bienenvielfalt.at/wissen/der-phaenologische-kalender/
groetjes Con
Dank je Con voor je reactie met tips! Wat leuk om te horen hoe bij jou de omstandigheden zijn, de natuur nog traag op gang komt en de rozen nog ingepakt zijn. Met weken lang dichte mist begrijp ik die plantjes best wel. Ookal ken ik je niet (behave dan van je interessante reacties), ik zie je zo slenteren op het tempo van de natuur in de parken in Wien. Hier vind ik de natuur al duidelijk op gang komen, heerlijk vind ik dat om te zien en geeft mij ook het gevoel dat ik wil zaaien en planten. Dat eerste doe ik binnen, dat laatste wacht ik nog even mee, en nu zeker want het hoost op dit moment :).
Een handig boek noem je en ik heb gelijk al even naar de website gekeken. Termen als ‘voor voorjaar’ en de ‘fenologische kalender’ kende ik nog en vind ik heel interessant. Ik ga er eens op letten welke van de indicatorplanten ik buiten al zie. Bedankt en groetjes Laura
ps Dit berichtje is van 12 maart. Eerder lukte het me niet om een reactie te plaatsen
Dag Diana. Hele mooie poesjes!Nog een vraagje als je even tijd hebt. Reeds 2 jaar merk ik dat jonge kiemplantjes over het algemeen krachtenlozer worden. Sommigen hebben de kracht niet hun zaadmuts af te werpen. Dan help ik ze een handje en de blaadjes springen los. Soms onthoofd ik ze in de poging,,,,,,😩. Heb jij dit fenomeen ook.?Blijf je daar af?Komt het vanzelf goed?Ben ik daar beginnen aandacht aan besteden..?.ik wou graag je ervaring weten.(Het betreft geen oud zaad)
Hallo Alice,
Ja hoor, dat zie ik hier ook. Sommige soorten hebben er meer last van dan andere. Bij zaaiDahlia’s zie ik het nooit, bij tomaten regelmatig, en grote zaden als bonen en zijn zelf sterk genoeg om het van zich af te gooien, etc. Ik weet het niet helemaal 100% zeker maar ik heb eens gelezen dat het komt omdat het zaadje te snel bovenkomt. Eigenlijk moet op de grens van onder en boven de grond dat ‘helmpje’ van de blaadjes er afgaan (doordat de blaadjes het licht voelen en zich eruit wurmen). Als dat boven de grond gebeurt vinden zaailingen dat lastiger, o.a. omdat het ‘helmpje’ dan uitdroogt. En het kan dus komen omdat de zaden met niet genoeg bovenlaag zijn bedekt (dus een te dun laagje bedekking op de zaden). Of omdat ze (door warmte) zo snel kiemen dat ze het helmpje niet tijdig van zich af hebben kunnen werken.
Als het bij jou al 2 jaar is kun je misschien bedenken wat je sinds 2 jaar anders doet (andere potgrond, een warmtemat of andere/warmere standplaats, etc.). Ik zie dat het hier wel wat erger is geworden sinds ik de meeste zaaisels afdek met vermiculiet (omdat het meer licht en lucht doorlaat dan potgrond).
Soms zit het ‘helmpje’ zo vast dat het niet meer goed komt. Maar 19 van de 20 keer helpt het hier als ik een paar keer per dag het kopje met een vernevelaar nat sproei. Want uitdrogen zorgt ervoor dat het niet loskomt. Dan nog moet een zaailing het zelf doen maar je helpt het er zeker mee. En ik voel ook altijd: als het al een beetje loszit kun je het helmpje er soms heel langzaam en voorzichtig vanaf wiebelen. Als het nog vastzit ga ik eerst weer 1 of een paar dagen meerdere keren per dag vernevelen.
Ik hoop dat je hier aan hebt!
groetjes,
Diana