Bevalling

Bij gebrek aan lekker tuinweer blijft het moestuinieren beperkt door wat gerommel in huis. Als het al eens een dag niet regent, hagelt, waait of sneeuwt, dan nog…. het is gewoon veel te nat in de tuin. En het is niet aan te raden om op (of beter gezegd ‘in’) kletsnatte vette kleigrond te lopen (slecht voor de structuur en de kans is groot dat ik er in weg zak en maar moet zien hoe ik mijn voet en laars weer uit de modder kan krijgen.

Natuurlijk helpt het enorm dat er verhoogde bakken zijn, en dat een deel van de grond is bedekt met paardenmest met heel veel stro erin. Maar dan nog: de paden staan onder water. En er is nog niet veel in de grond te doen. Vanaf komend weekend lijkt het niet droger maar wel warmer te worden, met temperaturen boven de 10 graden. Hoera 🌱🎈

Dan kan ik volgende week dus echt gaan beginnen: tuinbonenzaailingen buiten uitplanten (je ziet op de foto bovenaan het blog dat ze groot genoeg zijn) en rucola, en koolrabi in de kas. De rozen kunnen worden gesnoeid en ik moet nog een ijzeren hekwerk verven: dat hebben we afgelopen herfst verzet, er staat nu een afgeknipte braam tegenaan (omdat we die ook hebben verzet) maar die gaat vast vanaf april weer groeien.

Op de foto hieronder zie je een stukje van het 3 meter lange hek dat langs de tuin en het hoofdpad staat: dus ik wil wel dat dat er een beetje netjes uitziet. Ik heb al metaalverf gekocht, in een frisse groene kleur.

Je ziet trouwens links de kas die Ruud en ik nogal ongeïnspireerd kas 3 noemden (dat geldt voor de naam, zeker niet voor de kas zelf en alles wat erin groeit!). We hebben afgelopen herfst de rand ervoor leeggemaakt en nu staan de ballerina-fruitbomen er, samen met de Austin-rozen en een hele rij verschillende soorten lavendel. Die moeten het toch allemaal naar hun zin krijgen, in de volle zon en met de warmte van de kas in de rug.

Ik ga, nu er dit jaar nog wel plek naast de braam is, Lathyrussen tegen het hek zetten (en die zijn dus al gezaaid en gekiemd). Daarom heb ik er wat haast mee maar Jan zei vorige week dat het toen nog te koud en te nat voor verven was en dat ik er beter even mee kon wachten. Nou, die week lijkt er dus aan te komen, net op tijd want de Lathyruszaailingen moeten nodig de grond in 😁

Door het tegenvallende weer had ik deze week eens wat meer tijd voor de website. Ik heb eindelijk de teeltpagina van tomaten bijgewerkt. Ik schreef de vorige keer al dat dat een behoorlijke bevalling zou worden en dat was ook zo. Niet alleen de tekst aanpassen waar nodig kost veel tijd, vooral het uitzoeken van foto’s was, en is een crime. Ik dacht altijd dat ik een redelijk georganiseerd systeem had maar ergens onderweg is er wat mis gedaan. Uit angst ze kwijt te raken heb ik de foto’s op een harde schijf gezet, later terug op de computer gezet, en vervolgens gekopieerd naar de cloud. Ik kopieer altijd foto’s die ik in een blog of op een pagina wil plaatsen want met knippen ben ik ook altijd een beetje bang dat ik iets definitief verlies. En nu staat dus overal wat, soms ook dubbel. Daarnaast heb ik de afgelopen 2,5 jaar zo weinig tijd gehad dat nog heel veel foto’s geen naam hebben. En tot overmaat van ramp was ik de hele map met foto’s van 2025 kwijt. Zie er dan nog maar eens uit te komen met ondertussen meer dan 40.000 foto’s. En ik weet welke foto ik zoek, ondanks mijn selectieve geheugen; ik zoek die foto met de hommel bij een tomatenbloem achterin kas 2, geen idee meer welk jaar maar ik weet zeker 100% zeker dat ik er een foto van heb.

Uiteindelijk vond ik de foto, niet zo mooi als in mijn herinnering, maar oké. En ik vond de foto niet met een logische naam en ook niet in een logische map. Zo gaat een pagina bijwerken tergend langzaam 🙄😁

Afijn, De tomatenpagina is klaar en daarmee is het een informatiepagina geworden met meer dan 12.000 woorden en 90 foto’s. Een half boekwerk. En de pagina over de verzorging van tomaten heb ik ook gelijk bijgewerkt, met nieuwe foto’s van bijvoorbeeld dieven en de teelt op 2 stammen, Alles bij elkaar ook 8.000 woorden en 50 foto’s. Bij deze even de links: TOMAAT en TOMAAT – VERZORGING

Ik hoop dat er wat mensen de 2 pagina’s na zouden willen kijken, met zoveel tekst en foto’s is de kans groot op typfouten, een dubbele foto of een link die niet werkt of naar een verkeerde plek leidt of zo.

Een foto die ik zo terugvond is deze, van Zuckerino Lukas. Op internet zijn mensen lyrisch over dit tomaatje. Daarom zette ik maar liefst 4 planten. Met de vroegheid is niks mis, en met de opbrengst al helemaal niet. Maar de smaak viel zo tegen dat deze tomaatjes vaak het langst bleven hangen (niet vies hoor maar als Centiflor Black Hypertress en Dancing Green Fingers een rapportcijfer 9 voor smaak krijgen, dan kom ik bij deze toch echt niet veel verder dan een mager zesje). Ik heb niets tegen Jan gezegd maar merkte dat ook hij dit zeker niet als een favoriet zag. Uiteindelijk is het overgrote deel in de tomatensoep belandt.

Dan ga ik nu graag verder met twee andere pagina’s die ik de laatste jaren behoorlijke verwaarloosd heb, die van de paprika en peper. En die van de zoete aardappel. Ik heb de afgelopen 2 jaar geen zoete aardappelen geteeld maar nu kocht ik een Tainung 65, en tuinvriendin Laura kocht een Erato White. Zo kunnen we fijn stekken ruilen.

En dus sjouwde ik de propagator, het zand nog niet eens opgedroogd, weer van zolder naar de bovenverdieping. En zo staat ze weer tussen de zaailingen, lampen, potten en potgrond. Weer op 27 graden. Met de zoete aardappel erin zoals ik die stekte in de laatste jaren dat ik haar teelde: niet meer bij kamertemperatuur rechtop in een hyacintvaasje maar liggend en half in de grond, en dus heel warm en met een hoge luchtvochtigheid. Mijn ervaring is dat de knollen dan veel sneller uitlopen en er sneller, meer en grotere stekken kunnen worden genomen.

Weer iets om me op te verheugen! Ik heb trouwens ook wel eens gewoon een kleine zoete aardappel in de winkel gekocht en die gestekt. Dat kan ook goed gaan. Maar je weet dan vaak niet welk ras het is, en zeker niet elk ras is geschikt voor de buitenteelt in ons klimaat. Als het ras wel wordt vermeld kun je opzoeken of het de moeite waard is om er stekken van te nemen. Ik kijk graag op deze website, een kwekerij waar je geen zoete aardappelen of stekken kunt bestellen maar zij hebben veel rasbeschrijvingen en veredelen rassen (waarbij Scandinavische selecties in de toekomst wellicht een goede optie worden voor de buitenteelt in Nederland): Kwekerij de Zoetewei – zoete aardappelen. Ik moet trouwens ook nog een plekje in de tuin zoeken voor de zoete aardappelen (of toch weer in pot?). En even aan Jan vragen of hij en zijn vrouw wel zoete aardappelen lusten 😄. Ik vond nog een leuke foto van een zoete aardappeloogst een paar jaar geleden, er zijn behoorlijk wat verschillen in opbrengst, vroegheid, formaat, vorm en inwendige en uitwendige kleur

Jan heeft met slecht weer ook wat tuindagen overgeslagen. Maar in de kas heeft hij ondertussen de houten randen langs het middenpad vervangen. Daar ben ik blij mee. En omdat hij, in tegenstelling tot de T-vorm die Ruud vroeger maakte, het pad nu recht tot het einde heeft laten lopen (eigenlijk wel zo makkelijk), kan ik nog 2 extra tomatenplanten kwijt, 1 links en 1 rechts 🎈

Rechts zie je nog een klein stukje van een flinke rij met planten die ik nog uit moet planten, van Salvia, vlinderstruik en Hemerocallis tot oregano en rozemarijn. Als het weer eenmaal serieus minder koud wordt kan ik daar ook mee beginnen. Maar dan moet de grond eerst een klein beetje minder nat zijn.

Tot slot van dit blog nog een vraag aan de mensen die de reacties op een blog volgen. Er was een probleem met het zien van reacties (vaak dagen later pas zichtbaar). Ik kan dat zelf niet goed zien vanuit de administratie maar er zijn wat dingen aangepast waardoor het probleem nu verholpen zou moeten zijn. Als dat niet zo is, dan zou ik het heel graag horen!

Een laatste foto is lastig, want er bloeit nu even niets (gisteren kregen we nog een paar flinke hagelbuien), en zoals ik eerder schreef ben ik nauwelijks buiten geweest. Dan toch een foto van poes Katy, omdat de titel ook voor haar toepasselijk is. Volgend weekend is ze 62 dagen zwanger en kan ze in principe gaan bevallen (liever nog 3 daagjes wachten maar het is mogelijk). Ze doet niet veel meer en ligt vooral languit om een beetje ruimte in haar buik te creëren. Ze is er heel rustig onder, een tevreden poes. Ik niet (dat komt door de verantwoordelijkheid hè), ik heb al 2 weken nesteldrang 🙄😄. En dus heb ik dozen gehaald en neergezet, oude handdoeken gewassen, een 25 jaar oude kocher van zolder opgezocht (voor het geval ze hulp nodig heeft). Het huis is schoon, babykittenbrokjes zijn besteld, de dierenarts is gemaild voor het geval er iets mis gaat, ik heb alvast niet-klonterende kattenbakkorrels in huis, etc. Check, check en dubbelcheck 😁 Mocht ik volgende week geen blog schrijven, dan heb ik het daar dus druk mee. Of ik ben uitgeput omdat ik nu elke nacht al wel wat slaap tekort kom want ondanks alle dozen lijkt Katy vastbesloten om in mijn kledingkast te gaan bevallen, ze kan zelf de schuifdeur openmaken en graaft alsof ze in de buurt van Nieuw-Zeeland wil bevallen. Alles voor het goede doel 🥰