Katy’s kittens 8

Ik schreef het de vorige keer al: de kittens worden groter, drukker, gevaarlijker, roekelozer, liever, socialer, speelser, meer uitgesproken van karakter, ondernemender, wakkerder… en zo kan ik nog even doorgaan. Ondertussen zijn ze wel een paar uur wakker voor het tijd wordt voor een groeislaapje. En als ze wakker zijn spelen ze. Met alles wat ze zien: natuurlijk kattenspeeltjes, balletjes, veertjes en muisjes. Maar ook met de handdoeken, met een labeltje dat aan de bank vastzit, met draadjes, takjes, stofjes, een pen, mijn bril, de tv-gids, elektriciteitssnoeren, een plant in een pot, een lamp, het behang, en zo kan ik nog even doorgaan. Behoefte aan kroelen met mij hebben ze nog niet: ze hebben het veel te druk. Maar soms kunnen ze al zachtjes snorren, zeker Charlie en Joost. Als ze bijna slapen en ik leg ze op schoot of naast me, dan blijven ze soms lekker liggen (of ze worden weer wakker, maken broertjes of zusje wakker en dan begint er weer een nieuw speeluurtje 🥰).

Kitten 1 springt op de vuilnisbak (met klikdeksel), kitten 2 springt erop maar aangezien het deksel ondertussen open is geklikt springt het ‘in de vuilnisbak’ 🙈😄. En gisteravond zat ik tv te kijken, roetsjte er een kitten over de soundbar en vloog het geluid naar 120 decibel 😮. Ze schrokken er nog erger van dan ik en zaten met z’n vijven in elkaar gedoken achter de stoel. Ik zat er nog net niet naast en dat kwam doordat ik het geluid niet uit kreeg en na een minuut van oorverdovende herrie de stekkers er maar uittrok 🙄😁. En zo kan ik nog heel veel voorbeelden geven. Ik moet ogen in mijn achterhoofd hebben. En daarom moeten ze nog steeds in de kittenren als ik slaap of een paar uurtjes naar de tuin ben. En dat is niet erg hoor, als ze in de kittenren zijn slapen ze vooral, als ze eruit zijn spelen ze tot ze letterlijk in slaap vallen waar ze staan. Als ik rond half twaalf ’s avonds naar bed gaan liggen ze gezellig, vertrouwd en uitgeteld overal in de kamer, op de bank, de stoel, de krabpaal, in de kittenren die openstaat, op een kleed op de grond, te moe om elkaar nog op te zoeken. Maar dus ook al zo zelfstandig.

En daarmee verleggen ze weer nieuwe grenzen: ze kunnen hoger springen, verder klimmen en dus ook dieper vallen. Ik kan ze van alles verbieden maar A: het zijn katten, heerlijke maar onafhankelijke wezens die graag zelf bepalen waar hun grenzen liggen. En B: het zijn kittens, geobsedeerd door wat ze zien, en niet gehinderd door angst voor hoogte, diepte of verte. Gelukkig is er ook een C: de kittens hebben de aandachtsboog van een eendagsvlieg: één fluitje, rollend balletje of wapperend veertje en ze gaan daar weer achteraan. Ze zijn dus ook nooit lang boos of bang; ze draaien zich om en gaan weer verder met wat er dan weer op hun pad komt.

De kamer raakt daardoor steeds leger. De gordijnen zijn weggehaald, gewassen en liggen op zolder tot ik ze over ongeveer 5 weken weer op kan hangen. Van de onderste 2 planken van een open kast zijn de vazen, boeken en beeldjes tijdelijk naar boven verhuisd. Nu hebben ze de keuken ontdekt. En aangezien ze constant probeerden via een kastje met borden naar boven te klimmen heb ik maar een poef neergezet. Liever makkelijk naar boven dan gevaarlijk (voor kittens en servies). Ze vinden het heerlijk: eerst lekker klimmen, dan klieren met moeder die daar altijd graag ligt. Vervolgens naar buiten kijken want daar rijden auto’s, vliegen vogels, lopen mensen en honden en noem maar op. En dan vervolgens lekker op een dekentje in het hoekje in slaap vallen want daar schijnt de hele ochtend precies de zon ❤️

Het is er ook gevaarlijk, al meerdere keren is er een kitten naar beneden gevallen. Ik hou mijn hart soms vast maar tot nu toe komen ze redelijk goed op hun pootjes terecht. En ik hou me maar voor dat ze steeds groter en sterker worden, hoger kunnen springen en dieper kunnen landen, en ook wat meer evenwichtsgevoel krijgen 🙈

Ik heb niet veel foto’s meer. Ik probeer ze wel te maken maar ze mislukken 9 van de 10 keer: de kittens zitten niet stil, draaien zich net om, lopen uit beeld of komen juist te dicht bij de camera waardoor die niet goed scherpstelt. Ik maak nu vooral veel filmpjes, van ongeveer een minuut. Hieronder vind je er 2.

Nog ruim 4 weken te gaan, dan zijn de kittens 12 weken en ‘vliegen ze uit’. Ik ga ze enorm missen. Maar het is tegen die tijd ook goed, want dan krijgen Katy, Joost en ik de rust om met z’n drietjes onze weg samen in dit huis te vinden, en gaan de 4 kittens een mooie toekomst tegemoet, met nieuwe baasjes, vriendjes, vriendinnetjes en allerlei avonturen. Maar nu kan ik er nog een maand lang volop van genieten ❤️