Rommelig

Dit blog is een beetje rommelig. Zo is mijn tuinleven dat nu eenmaal ook even op dit moment. Ik kan best gestructureerd zijn hoor, denk aan een planning en tomatenindeling voor de kas of een hele middag stekken. Maar ik heb nog heel veel te doen (hoezo winterrust) waardoor ik van achtertuin naar moestuin en naar voortuin hop, van opruimen naar snoeien, van mest kruien naar schoonmaken, van potten leeg maken naar wat laatste groenten oogsten, en van planten verzetten naar water geven. Thuis heb ik groene kliko’s vol met tuinafval, in de moestuin hebben we juist de compostbak leeggemaakt. Vroeger namen we ons thuistuinafval en keukenafval altijd mee naar onze eigen compostbak in de moestuin maar dat vind ik ondertussen teveel gedoe; alles in m’n uppie op mijn fiets met ook nog een tas met thermosfles thee, fototoestel, handschoenen, telefoon, etc.).

Bovendien heb ik sinds afgelopen voorjaar mijn wormencompostbak thuis. Ik heb nog nooit zoveel wormen gehad (en zulke mooie compost)!! Toen de wormentoren nog op de volkstuin stond was er altijd gedoe. Het is er in de zomer warm en er is nauwelijks plek in de schaduw. Of het kraantje zat weer eens verstopt of het had zoveel geregend dat de onderbak vol met water stond en er wormen waren verdronken. Hè, en daar voelde ik me dan weer heel schuldig en verdrietig over, want als je een huisdier hebt moet je er goed voor zorgen, en wormen in een wormenbak zijn uiteindelijk ook huisdieren. Ik heb de toren op verschillende plaatsen in de moestuin gehad maar nergens stond ze goed. En ik kreeg zeker wel mooie wormencompost maar het duurde altijd lang (ook omdat er wel altijd wormen in zaten maar nooit heel veel). Nu staat de wormencompostbak helemaal op haar plaats; thuis, in de achtertuin, onder een overkapping in de schaduw: droog, niet te warm in de zomer, niet te koud in de winter, nooit meer te nat. En bovendien heb ik een bakje in de keuken staan waar ik mijn keukenafval = hun eten in doe als ik sla sta te plukken, groenlof snijd, etc. Na het eten gooi ik dat even in de wormencomposttoren. En ik heb 2 vuilniszakken vol met koolstofrijk afval (want ook in een wormencompostbak is een uitgebalanceerd ‘dieet’ van groen (stikstofrijk) en bruin (koolstofrijk) materiaal belangrijk. Dus bij mijn keukenafval gaat standaard ook een handje bruin materiaal mee de composttoren in. En de wormen zijn nu duidelijk gelukkig!! Het zijn er zeker 3 of 4 keer zoveel als toen ze nog op de volkstuin woonden. En ze eten volop van alles wat ik ze geef. En ze belonen me met prachtige wormencompost, meer en ook sneller dan in de andere jaren (logisch, want ze zijn met veel meer, ook heel veel kleintjes/jonkies, die hebben allemaal honger 🥰. Het is nu ook zoveel leuker om voor ze te zorgen!

In de moestuin is er ook nog steeds heel veel te doen. Daarnaast ben ik me geestelijk aan het voorbereiden op het schoonmaken van de ruiten van de kassen. Dat is 3 jaar geleden voor het laatst gedaan, op sommige plaatsen kan ik er door alle groene aanslag nauwelijks nog door kijken. 

Ik kan er niks aan doen, er zijn maar heel weinig klusjes in de moestuin waar ik een hekel aan heb. Maar ruiten van de kas schoon maken zal nooit mijn hobby worden. Het is altijd gedoe zonder de luxe van stromend warm water en een lekker sopje. Nee, het is vooral boven mijn macht poetsen, met groene zeep in ijskoud water uit de waterton dat langs mijn arm mijn trui in sijpelt. En dat dan bij 3 kassen (ik weet het, het is mijn rijkste bezit en ik houd enorm veel van ze en vervloek ze nooit…..behalve op deze dagen). En dan ook nog van binnen én van buiten.    

Ik wacht er nog even mee, er staan toch niet veel planten in de kas, en Jan gaat eerst nog wat kapotte ruiten vervangen. Hopelijk tref ik in januari een mooie dag waarbij ik in het zonnetje kan soppen en snel weer opdroog. 

Ik schreef al eerder dat de compostbak verrot is. Alle compost is over de 3 kassen verdeeld, de bak is afgebroken en alles is opgeruimd. Het blijkt nu een behoorlijk groot leeg stuk te zijn (naast de bak lag een pad, erachter de bok met ruiten, en daarachter nog een betegeld pad waar de laatste jaren vooral rommel, potten, klimgaas, etc. lag. Als Jan en ik het nu zo bekijken zou er een compostbak in 3 delen passen. Drie delen is wat mij betreft de ideale compostbak. In het verleden hadden we een dubbele bak, ook prima. En de laatste jaren een enkele bak, en er is mooie compost uit gekomen maar 1 bak is lastig omdat je er het materiaal niet goed in kunt omzetten (en ook te hoog voor mij, ik kan het niet van buitenaf doen en moet er dus op klimmen, en ik ben ook geen 20 meer, en geen 30 en geen 40, en ik tel nog even door 🙄😄). Met 3 vakken kan het materiaal in vak 1 worden gegooid, dan kan die later naar vak 2 worden omgezet. En nog later nogmaals worden omgezet naar vak 3. En dan ligt er, als alles goed gaat, in vak 3 mooie rijpe compost. Het bouwen is een project waar we de hele winter de tijd voor hebben. Ik opperde om de bak open te laten, Jan wil die liever dicht maken maar dan wel op zo’n manier dat de voorkant er makkelijk vanaf kan worden gehaald. Jan is ook geen 20 meer, en geen 30, geen 40, etc. 😁

En verder? Heb ik de vijg gesnoeid, nog wat planten verzet, thuis ook wat planten uitgeplant, zaden besteld, klimrozen opgebonden, onkruid gewied, gebruikte potten uitgespoeld en op formaat gestapeld, de uitgegraven Dahliaknollen in lichtvochtige grond opgepot en in de kas gezet, hyacinten en narcissen geplant, (eindelijk) knoflook en winteruien geplant, labels en binddraadjes verzameld en netjes opgeruimd, 2 nieuwe klimrozen in de achtertuin uitgeplant, etc., etc.

En ik heb even gekeken bij Laura toen die haar zoete aardappelen ging oogsten.

Oei, dat viel niet mee 🙈. Ongetwijfeld met dank aan de droge zomer en de standplaats bij de yacon die wel een goede opbrengst gaf. En ik bedacht dat ik met meer tijd volgend jaar, minder tuin en met de hulp van Jan, wellicht voor het eerst in 3 jaar in 2026 weer eens een soort van normaal moestuinjaar zou kunnen beleven. Natuurlijk had ik alles heel erg graag heel erg anders gezien, maar als het nu is wat het is, dan ga ik me daar maar op focussen. En daarom zelf ook weer eens zoete aardappelen en yacon telen, al zijn het in de kleinere tuin maar 2 of 3 planten. Ik krijg stekken van Laura (we lachten er nog om, van deze mooie opbrengst van 1 plant moeten toch in ieder geval wat stekken kunnen worden ‘getrokken’ 😁). En ik heb van tuinbuurvrouw Carla 2 stekken van een meloenpeer gehad, die staan ondertussen thuis op de zaailingenkamer. En ik kocht vorige week een stukje gember voor in de keuken en bedacht of ik ook een stukje zou kopen om te laten spruiten. Ik heb het niet gedaan. Maar ik sluit niet uit dat ik de eerstvolgende keer dat ik mooie en gezonde gemberwortels zie liggen, er een paar mee naar huis neem 😄  

Tot slot van dit rommelige blog wil ik graag nog even reclame maken voor de zaaiagenda. We hebben gerekend en gepuzzeld en er komt toch een 6e druk. Laura heeft ondertussen de proefdruk ontvangen, binnenkort zullen we afspraken maken met betrekking tot papiersoort, etc. Ik schreef al eerder dat de agenda iets duurder wordt: de prijs was € 27,95 en wordt in verband met gestegen kosten voor papier, drukken, verpakken, etc. € 29,95. De zaaiagenda kan nu alvast in de voorverkoop in de webwinkel van Laura worden besteld, voor levering in de 2e helft van januari. Je kunt daar meer uitleg en ook het inkijkexemplaar vinden. En met de code PRESALEagenda2 krijg je nu € 2,= korting en betaal je dus nog even de oude prijs van € 27,95. De link naar de winkel: Zaaiagenda 6e druk

Zo, en dan rommel ik komend weekend weer verder! Zoals het opruimen van de Tropaeolum-planten die na de nachtvorst zijn ingestort. En ik ga voor het eerst eens onrijpe groene vijgen in een soort siroop inmaken. Bijzonder!