Binnen tuinieren

Winterpeen geoogstDe hele week nog niet op de tuin geweest, geen tijd, en bovendien veel te nat. Maar morgen en maandag een dagje volkstuin gepland. Vooral om de kassen te gaan spitten, dat kan maar klaar zijn (en dan kan ik er ook in januari in gaan zaaien).

En natuurlijk buiten opruimen. Door alle regen ziet alles er wat mistroostig uit. En dus wil Ruud graag gaan spitten. En dus moet ik de laatste zomergroenten uit de grond halen en mee naar huis nemen (ja, wij hebben allebei zo onze eigen taken :-)).

Vandaag in ieder geval de winterpenen maar schoonmaken en invriezen. Morgen de boerenkool mee naar huis, overmorgen de zomerprei. De winterprei mag blijven staan tot we die gebruiken. de pastinaken ook. En er staat ook nog knolvenkel, die vries ik maar in. En vanmiddag eten we een stamppotje rauwe andijvie. De vriezers blijven dus nog even vol.

Ondertussen begint het alweer te kriebelen. Heel lang zonder zaaien kan ik blijkbaar niet. Ik heb de neiging om tuinkers te gaan zaaien :-). En om met de planning voor 2014 te beginnen, een datum te prikken voor het zaaien van de pepers, zaden te bestellen.

Maar ik vrees dat ik eerst op zal moeten ruimen, door alle drukte in de afgelopen maanden daar geen tijd voor gehad, en overal liggen en staan dus bakjes en zakjes met zaden, die eerst maar opruimen, inventariseren wat ik nodig heb, en vooral wat ik gewoon echt graag wil hebben :-).

Ondertussen heb ik de Yacon nogmaals geproefd, na een paar weken worden de knollen duidelijk zoeter dan ze waren. Erg lekker. De structuur lijkt een beetje op een kruising tussen komkommer en radijs (sappig, knapperiger dan komkommer, niet zo knapperig als radijs, maar wel bijna zo sappig als een komkommer). En zachtzoet, niet mierzoet, maar zoet genoeg voor mij, fris, zonder heel duidelijke smaak (misschien is het zachtzoete van meloen en het frisse van peer wel de beste omschrijving, zonder dat ze echt smaakt naar peer of meloen). Nou ja, lastig te omschrijven dus, maar wel lekker :-).

Yacon weer uitgelopen nov 2013En gezond, heb ik begrepen, behoort tot het lijstje ‘superfoods’ (omdat ze weinig calorieën bevat en het geen/amper verhoging van de bloedsuiker geeft). En dus verzin ik of ik de knollen op zolder zal laten liggen (ze liggen daar op zich prima, koel en donker), maar ik gebruik ze nu niet zo snel (zo groot en onhandig). Of dat ik ze zal drogen, zodat ik ze bijvoorbeeld als zoetstof kan gaan gebruiken.

In ieder geval durfde ik de broedknolletjes niet te bewaren, ze werden na een week al een beetje zacht. En dus besloot ik om ze maar snel te planten, in de hoop dat van de 9 geplante knolletjes er in ieder geval 2 of 3 zouden overleven. En zie hier het resultaat, slechts 2 knolletjes zijn nog niet uitgelopen, de andere 7 zijn al plantjes aan het worden. Met 2 tot 3 blaadjes. Ze staan op een iets verwarmde slaapkamer (= kraamkamer). Ik voorzie dat ik ze nog wel een keer zal moeten verpotten voor ze in mei naar buiten kunnen :-). Ik zie wel gelijk dat er nog een slakje met de potjes mee naar binnen is geslopen, die moet ik nodig nog even vangen.

Impatiens scabridaEn dan nog even tot slot. Vorig jaar kocht ik zaden van de Impatiens nachambarwensis. Maar die kiemden helaas niet. En nu kreeg ik van Stijn uit België een stek van haar, in ruil voor de Impatiens scabrida (die hier dit jaar prima groeide en bloeide maar te weinig zaden gaf voor de zadenlijst). Op de foto rechts zie je de Impatiens scabrida, ze bloeit al sinds begin juli, en nu dus nog steeds (en dat in de volle schaduw, zonder dan ook maar een uurtje zon). Volgend jaar ga ik haar zeker weer zaaien, en dan krijgt ze een plekje met wat meer zon, zodat ze hopelijk meer zaden gaat geven.

En de stek van de Impatiens namchabarwensis? Die heeft de lange reis uit België goed overleefd. Is zelfs al gegroeid, al is ze nog wel wat iel qua steel, heeft een stokje nodig om overeind te blijven. Maar ze leeft en ze groeit, dat is een goed teken. En tot mijn verbazing zag ik gisteren 5 bloemen!

Impatiens nachambarwensisEen geweldige kleur lilablauw (meer blauw dan lila), en zeker voor een Impatiens (die vooral in de witte, gele, roze tinten bloeien) is het een zeer bijzondere bloem, bijna orchideeachtig. Ze is pas 10 jaar geleden ontdekt/gevonden, in Namcha Barwa in Tibet (vandaar de bijna onuitsprekelijke naam).

En ik heb haar nu zomaar, ik ben erg gelukkig. Ik heb een half uurtje van de bloemen staan genieten, en er een foto van gemaakt. En daarna de bloemen resoluut afgeknipt, en de knoppen die ik zag ook. Want nu is het belangrijk voor haar dat ze groeit, en geen energie stopt in bloemen en zaden. Ik ga heel goed voor haar zorgen, ze heeft het beste plekje in huis gekregen. En als ze groot en sterk is mag ze volgend jaar in mei naar buiten, en zolang bloeien als ze wil (en graag dan wat zaden aan mij teruggeven…… voor de goede zorgen :-).

 

7 gedachten over “Binnen tuinieren”

  1. Hallo Diana,

    Ik vond het zó jammer dat de Impatiens scabrida niet op de zadenlijst stond. In gedachten had ik al een mooie plek voor haar, maar nu wacht ik nog maar een jaartje. Ook de blauwe Imp. namchabarwensis is een beauty.
    Ik heb ook één broedknolletje van de Yacon opgepot en hoop vurig dat het wat wordt. Ik wist eerst niet wat ermee te doen, maar zoals heel vaak kom jij op het juiste moment met een oplossing, heel fijn. Ik ben begonnen met opnieuw lezen van je dagboek vanaf november vorig jaar. Zo krijg ik weer heel wat info waar ik dan niet meer naar hoef te vragen. Bovendien vind ik het altijd weer leuk om alles terug te lezen.
    Ik wens jullie een goed en droog weekend,
    Janneke

    1. Hallo Janneke,

      Hier staan de Yakonknolletjes op een licht verwarmde slaapkamer en daar begonnen de knolletjes (ik had ze redelijk ondiep geplant) binnen 2 weken uit te lopen.
      Ik hoop dat het knolletje het bij jou ook goed doet!!

      groetjes,
      Diana
      ps: de Impatiens, beiden, zijn inderdaad erg mooi. En de scabrida bloeide vandaag nog steeds. Ik vrees dat het komende week voorbij is, want het gaat vriezen, maar nu geniet ik nog even van haar.

  2. Zo, de knolselderijen eruit gehaald! Negen maanden doen ze erover om van een ieniemini zaailingetje uit te groeien tot een formaat handbal. Prachtig! Al die wortels eromheen, zo grillig. Ik ben erg trots dat ik er wel een stuk of 20 kan rooien. De eerste lading al gesnipperd (keukenmachine :-)) ingevroren. Mmmm, kan niet wachten op de bonensoep morgen (met eigen geteelde groninger gele!). De winter kan beginnen 🙂

  3. Hallo Diana,

    Je wortelen zien er prima uit. In het midden van het land hebben we veel last van wortel- en uienvlieg, ondanks de juiste teeltmaatregelen. Ik heb dit jaar zo’n 80% van mijn uien kunnen weggooien a.g.v. aantasting door de uienvlieg. De wortelen breken soms door de helft door de aanwezigheid van de vele gangetjes van de wortelvliegmade.
    Ik lees dat je al vroeg je paardenmest gaat onderspitten. Doe je dit ook al in de kas? Is het doel het verluchten van de klei met strorijke mest? Gaan de voedingsstoffen niet teveel uitspoelen?
    Hoe verzorg je de onbegroeide grond in de kas? Jullie zitten met kleigrond, dus uitdrogen is geen optie. Heb je al eens geprobeerd om een wintergewas zoals winterrogge in de kas te laten groeien? Het is het principe van het behouden van de voedingsstoffen in de bovenste bodemlagen. Zou je je gedachten hierover eens kunnen delen in een stukje?

    Bedankt, ik lees je avonturen met veel plezier.

    Groetjes,
    Oscar

    1. Hallo Oscar,

      We hebben hier ook wel eens last van wortelvlieg hoor, de laatste 2 jaar gaat het eigenlijk heel goed, maar er zijn ook jaren geweest dat we amper worteltjes konden oogsten. Uienvlieg hebben we hier minder last van (maar wij hebben dan weer koprot in de uien, ook niet fijn, 🙂 of eigenlijk :-().

      Ruud is al druk bezig met het onderspitten van mest in de kas, dus dat is voor december klaar. Het doel is inderdaad het verbeteren van de kleigrond. En we doen dat nu omdat de grond nu door al het lopen erin heel vast en zompig is. Voedingsstoffen zullen niet uitspoelen want de kas blijft natuurlijk droog, alleen het grondwater kan voor vocht zorgen. En heel veel voedingsstoffen zit er niet in de mest hoor, dit is echt voor de structuur (en uiteraard wel voor de sporenelementen), maar pas in februari mesten we in de kas (maar dat doen we heel matig, want tomaten, pepers, etc. houden niet van al te veel voeding. Meestal wat koemestkorrels en vlak voor het planten geven we dan nog kali.

      Ik zou wel winterrogge in de kas kunnen laten groeien, dat hebben we trouwens 2 jaar geleden buiten weer eens gedaan, maar in de kas vinden we dat niet handig. Want normaal gesproken staan er in de kassen nu weeuwenteelt spitskool en bloemkool, rucola, wintersla en -andijvie, mosterdblad, etc. Dat hebben we dit jaar eens overgeslagen (omdat we heel veel andere dingen te doen hadden en Ruud ook eens wat moet repareren in de kas). Bovendien staan de matig winterharde potplanten nu in de kas (Aloysia, Eustachys, etc.) en ook spullen als de bonenstaken, zakken met netten, etc.. Dus ik zou misschien wel willen, maar heb geen plek :-). En bovendien blijf ik van mening dat onze vette klei met de weinige voeding erbij al zo voedzaam is dat planten hier in de zomer echt meer dan voldoende groeien. Maar op armere gronden is dat natuurlijk een ander verhaal.

      groetjes,
      Diana

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.