Katy’s kittens 12

En hier eindigt dan dit hele avontuur van Katy en haar kittens. De 12 weken zijn voorbijgevlogen. En het was/is om nooit te vergeten. Vandaar dit lange blog met veel foto’s van de laatste week. Alle kittens krijgen straks de mogelijkheid om naar buiten te gaan, op een afgezet balkon of in een katveilige tuin. Daarom mogen de kittens hier sinds vorige week ‘onder begeleiding’ ook naar buiten, dan kunnen ze alvast een beetje wennen. Mijn tuin is voor nu katveilig genoeg (Joost kennende zal ik op korte termijn wel iets moeten gaan verzinnen om te zorgen dat hij niet uit de tuin ontsnapt).

De eerste stapjes naar buiten waren heel voorzichtig. Een heel nieuwe wereld!! Een beetje eng (blaffende honden, het geluid van een auto, de grasmaaier van de buurman, gierzwaluwen), maar ook heel leuk (blaadjes die bewegen, mieren, een vliegje dat voorbij vliegt, de zon die op je vacht schijnt).

Op de warmste dagen mochten ze natuurlijk niet de hele dag naar buiten, alleen een uurtje in de ochtend, en in de namiddag en avond wel wat langer, en als ik tijd had om ze in de gaten te houden. Vervolgens was ik een half uur bezig om ze allemaal weer te vangen. Het blijkt iets sneller te gaan als ik met het zakje kattensnoepjes rammel. En fluiten is ook een goed idee 🥰😁

Dit fluitje kost me heel veel snoepjes. Want telkens als als ik een filmpje kijk waarin ik dit fluit (zoals wanneer ik het filmpje hier plaats of kijk bij een reactie op instagram, dan komen ze weer naar de keuken rennen 😄. En goed gedag moet worden beloond, dus dan maar een snoepje 🥰

Op dinsdag hebben de kittens de eerste inenting gehad. En gelukkig was er na het eerste lichamelijk onderzoek goed nieuws als het gaat om vitale organen als longen, hart, etc. Alleen Ollie heeft een scheef melkhoektandje waar op gelet moet worden als hij gaat ‘wisselen’. De kittens kregen een inentingsboekje/paspoort en de chip werd nog even gecontroleerd. En ze werden officieel gewogen. Het is grappig en bijzonder dat ook nu de volgorde blijft zoals die was. De gewichten bij geboorte, 9 weken en 12 weken:

• Poesje Pippa: 74 gram / 1101 gram / 1620 gram (gemiddeld 125 gram per week gegroeid)
• Blauwe Charlie: 94 gram / 1211 gram / 1850 gram (gemiddeld 145 gram per week gegroeid)
• Lilacwitte Olly: 95 gram / 1247 gram / 1880 gram (gemiddeld 145 gram per week gegroeid)
• Cremewitte Joost: 107 gram / 1310 gram / 2000 gram (gemiddeld 155 gram per week gegroeid)
• Blauwwitte Ollie: 109 gram / 1336 gram / 2035 gram (gemiddeld 160 gram per week gegroeid)

Wat zijn ze gegroeid! En gezond. En sterk 🥰

Ik maakte dit filmpje vanmorgen, een klein rondje in de tuin:

En deze, ze zijn gewoon niet meer te volgen:

Donderdagavond wordt Charlie opgehaald. En in de week daarna vertrekken de kittens druppelsgewijs. Tot ik met Katy en Joost overblijf. Natuurlijk ga ik ze heel erg missen. Maar het is tegelijkertijd ook goed zo. Uiteindelijk moest ik mijn aandacht verdelen over 5 kittens en Katy. Dat was prima, ik weet zeker dat Katy dat ook vond, zeker als ik zag hoe vol vertrouwen ze naar me keek als ik een kitten oppakte om even te wegen of een goede kant op te leggen, of later van een plank haalde waar het wel op klom maar niet meer vanaf durfde, of onder protest uit de kast plukte. Katy wist dat ik het goed bedoelde, en ik wist dat Katy de beste moeder van de wereld was en ik me geen zorgen hoefde te maken als ik ging slapen of een paar uurtjes naar de tuin ging.

Het wordt nu tijd dat ze een eigen plekje krijgen, leren om met andere mensen, dieren en situaties om te gaan. Katy is er klaar mee (en klaar voor hun vertrek). Ze is nog steeds lief voor ze. Maar de kittens mogen niet meer bij haar drinken, ondertussen proberen ze het ook niet echt meer. Ze speelt nu met ze. En ze slaapt nog bij ze. En ze wast ze, zo lang als ze willen/kunnen blijven zitten. Maar ze gaat niet mee naar buiten, al dat geren en gevlieg vindt ze duidelijk te druk. En als er voor de 10e keer een kitten met haar staart speelt stapt ze op en gaat ergens liggen waar ze niet bij kunnen. Steeds vaker wil ze ook een paar uurtjes naar boven, even rust en tijd voor zichzelf.

Alles wordt straks anders, de kittens hebben niet meer elkaar om op te vertrouwen maar krijgen in plaats daarvan andere mensen en vriendjes en huizen. En Joost zal moeten wennen aan zijn leven hier zonder broertjes en zusje, maar met Katy en mij. Dat zal ook veranderingen geven. Allemaal spannend en leuk, voor alle kittens, voor de nieuwe eigenaren, voor Katy, en voor mij. Maar ik ga ze wel missen, had ik dat al gezegd? 🙈❤️

Dus nu voor de laatste keer foto’s van alle kittens.

Lieve, voorzichtige Charlie. Die altijd iets of iemand eerst een beetje moet leren kennen voor hij ontdooit. Maar als er eenmaal vertrouwen is geeft hij zich helemaal over. Charlie is dol op lekkere hapjes, en op speeltjes waar hij achteraan kan rennen. En hij kan heerlijk grommen als hij een balletje heeft dat hij niet wil delen. Charlie is ook heel vrolijk, kan gekke bokkesprongen maken en hard snorren. En hij is lief voor Pippa, en Olly is zijn grootste vriend. Hij was heel erg gericht op zijn moeder, broers en zusje maar wil stapje voor stapje ook steeds vaker bij mij zijn. Ondertussen ligt hij bijna elke avond naast me op de bank te slapen. En als hij overdag wil slapen ligt hij heel vaak bij me op het bureau als ik achter de computer zit.

Lieve stoere Pippa. Met haar 74 gram bij de geboorte mijn grootste zorgenkindje. Onterecht, want ze at goed, kwam snel in gewicht aan, en stond haar mannetje tegen de Daltons. Ze is wel echt een poesje: ze kan heel goed met haar broers spelen maar speelt net zo lief alleen, met een hengeltje of een balletje. Ze slaapt iets eerder, wordt dan ook wat eerder wakker en wekt haar broers om weer te spelen. Ze kan heel grappig ‘miauwen’ als ze haar ‘gekke 5 minuten’ heeft. Ze schrokt ook niet zo als haar broers, ze gaat gewoon wat vaker terug om nog een hapje te eten. Een dame. Ze slaapt graag bovenop de krabpaal, voor ruimte en overzicht. En het is fijn dat ze naar een thuis met een grote tuin verhuist, samen met Joost is ze misschien wel het liefst buiten.

Lieve bescheiden Olly. Die altijd een zwart korstje bij zijn neus heeft dat elk dag even weghaal. Er is niks mis, maar hij snuffelt gewoon heel veel (net als Joost trouwens, het helpt ook niet dat ze allebei een witte/roze neus hebben 🙄🥰😄). Olly kan heel goed met zijn broers en zusje overweg maar hij is in alles wat vriendelijker en bescheidener. Waar sommige kittens een snoepje komen opeisen blijft Olly rustig zitten wachten tot hij wat krijgt. En dan hapt hij het ook heel voorzichtig uit je hand, je voelt het nauwelijks. Maar als ik zit te eten komt hij wel heel langzaam maar zeker kijken of er ook wat voor hem is, hij heeft een goede neus!! Hij vindt het niet erg om opgepakt te worden, maar hij houdt er niet van om lang vastgehouden te worden. Een gewoontekat ook, hij slaapt ’s avonds altijd direct achter me op de bank, lekker dicht bij me. Dol op hengeltjes en speeltjes waarbij hij moet rennen, daarin lijkt hij op zijn grote vriend Charlie.

Lieve assertieve Ollie. Altijd voorop. Met groeien, met oogjes open, met lopen, met zindelijk worden, met eten, als het om spelen gaat, om snoepjes (die hij uit mijn vingers grist, hij houdt mijn vingers met zijn pootjes vast). ‘Er zit een kop op’, zou Ruud zeggen. Hij is heel nieuwsgierig, heeft een eigen wil en laat het duidelijk merken als hij iets niet wil, de dierenarts heeft dat ook al wel ervaren. Tegelijkertijd heeft hij het allerliefste miauwpiepgeluid dat ik ken, alsof hij pas 4 weken oud is. En hij is ook heel lief, laat graag met zich kroelen en kan heerlijk soezen. Kan ook een poosje in mijn armen blijven liggen. Tot hij weer iets ziet, hoort en moet gaan spelen, samen met zijn grote vriend Joost haalt hij de gekste capriolen uit.

En dan tot slot: Lieve grappige Joost. Hij snort al als ik naar hem kijk. Net zo druk als grote vriend Ollie. Maar waar Ollie voor de botte bijl gaat is Joost snel. Ollie gooit zijn gewicht in de strijd als hij iets wil, Joost schiet gewoon overal langs zodat ik hem constant uit de gang moet halen, of uit de kast, uit de vaatwasser, uit de diepvries, etc. Joost stapte als eerste naar buiten, Ollie dendert vervolgens over hem heen. Maar Joost, met ook altijd zwarte korstjes bij zijn neus van het snuffelen, kan ook heerlijk kroelen, languit liggen. En hij wil altijd aan mijn haar ruiken. En gaat languit in de kattenbak liggen als ik die schoon wil maken. Eigenaardig, heel erg lief, soms irritant (als ik hem voor de derde keer uit de gang moet halen), grappig, helemaal zichzelf, en van mij ❤️

Nou Joost, zo zonder broers en zusje zul je mij wat beter moeten gaan leren kennen, daar had je (heel begrijpelijk) tot nu toe niet altijd tijd voor. Ik ben heel benieuwd hoe en wie je bent en gaat worden als je samen met Katy en mij bent. Dat zal ongetwijfeld nog wel eens in een blog terugkomen.

Ik hoop dat alle kittens heel lang, gezond en gelukkig leven ❤️