Een levensgevaarlijke hobby

Vorige week zaterdag……. de dag begon zo mooi, zonnig zelfs……

Wat was ik ook alweer aan het doen rond half drie? Oh ja, zaden aan het oogsten van Quinoa. Ik moest er ook wel wat rare stappen voor nemen want er groeit daar ook een pompoenenveldje wel erg buiten haar grenzen. En dat leidde misschien af. En toen zag ik blijkbaar nog meer zaden. En bukte ik.

En daarbij kwam mijn open rechteroog hier middenin terecht:

Oog stokje

Wat ben je eigenlijk, een uitgebloeide distel, of een kaal geoogst stokje van de Quinoa? Geen idee. En waarom heb je dan ook nog een klein zijtakje bovenin, wat gelijk duidelijk maakt waarom de ooghoek ook wat beschadigd is. Dat een mens zo’n hekel kan krijgen aan een al duidelijk niet heel erg meer levend plantje.

Want ‘Au’ is echt heel zachtjes uitgedrukt. En toen was het tuinieren voor deze week ook gelijk voorbij. Die avond en nacht werd het steeds erger, het oog kon op een gegeven moment ook niet meer open. Afijn, om een heel lang verhaal kort te maken; na een zondagsziekenhuisbezoek en 3 dokters met allerlei vrolijke testjes (niet dus) lag ik met oogzalven en koude compressen van zondag tot en met woensdag gestrekt, en mocht ik tegelijkertijd van geluk spreken dat het niet erger was dan dit.

Ogen herstellen blijkbaar snel, zelfs als ze van nature al niet heel geweldig van kwaliteit zijn, zoals de mijne. Dinsdag kon het oog al weer wat open, woensdag kon ik er zelfs al weer een beetje mee zien, donderdag was de pijn al weer een stuk minder. En dus was het tijd om eens naar de tuin ter gaan, vol wraakgevoelens, maar ook gewoon nieuwsgierig naar de tuin natuurlijk. Nou, met de tuin ging het goed. Met het onkruid trouwens ook.

Ruud had ‘het’ expres laten staan, de boosdoener. Bedoeld als afschrikmiddel. ‘Ik zal je het eens laten zien’, zei hij, ‘hoe je die hebt kunnen missen en je oog erin hebt kunnen steken…..’. En opmerkingen als; ‘je hebt een bril, zet dat ding dan ook op’, en ‘de volgende keer kan ik wel gelijk een hond voor je bestellen’. Ik weet het, het is bezorgdheid, maar soms komt het er zo rot uit 🙂 .

En ik kan er nu wel weer luchtig over doen, maar het blijft een feit dat het erger af had kunnen lopen, en dat ik wel echt een paar akelige dagen en nachten heb gehad. En Ruud heeft als verpleger, kok, huisman, chauffeur, afwasser, tuinman, boodschappenman, steunpaal, begeleider, etc. gefungeerd. Dus hij mag best wat zeggen. Ik heb vandaag mijn bril op de tuin op, bijna als een veiligheidsbril 🙂 .

En ik kan je vertellen dat de plant of stokje of wat ze dan ook was ondertussen ritueel uit de grond gerukt is, en op de algemene composthoop ligt, ik wil haar niet eens op mijn eigen composthoop hebben (ja, pijn en ongemak maakt inderdaad haatdragend).

Het is nog niet helemaal in orde, maar goed genoeg om naar de tuin te gaan. Want ik miste haar (de tuin dus) na 5 dagen al. Niet het werken in de tuin hoor, maar wel gewoon hoe ze eruit ziet, wat is er gegroeid en/of bloeit, of juist niet, gewoon even kijken, en ruiken, en wat plukken.

De tuin heeft niet stil gestaan. Grote hoeveelheden distels, heermoes en winde. Maar als ik daar doorheen kijk zie ik ook nieuwe oogst:

Snel nog wat blauwe bessen geoogst, bij elkaar nog wel een pondje. Nog 1 keer oogsten en dan is het helaas voorbij. En dat vinden we enorm jammer. En dus hebben we bedacht dat we misschien wel de zwarte bes en jostabes weg gaan doen en er nog 3 blauwe bessen voor in de plaats kunnen planten. Want we vinden josta- en zwarte bes best lekker in gelei. Maar we vinden blauwe bessen enorm lekker, in yoghurt, in koek en cake, in taart en dessert en gewoon zo, als snoepjes van de plant.

En ook een plastic tas vol met paprika’s geoogst, van de rassen Healthy en Oda, tot Novosibirskij en Purpurmij Kolokol. Nieuwe favoriet (met de opmerking dat ik wel een zwak heb voor zwart, paars en oranje):

Paprika Macho plant

Paprika Macho, grote planten, mooie diepdonkerpaarse, bijna zwarte puntpaprika’s die afrijpen naar donkerrood.

Ook heel blij mee:

Vijgen

Een soort van echte oogst van vijgen. Ze is een nazaat van een  Brown Turkey die op de volkstuin groeit. En dus bij deze dank aan Gino (die ooit de vijg kocht en plantte), Gerard (die haar liet staan toen Gino vertrok), en Yvonne (die er een stek van nam en vervolgens een stek van haar ondertussen weer volwassen Brown Turkey aan mij gaf). Een achterkleinkind dus, ondertussen tweeëneenhalf jaar oud. En dan nu al een stuk of 25 vijgen (want vorige week heeft Ruud er ook al geplukt).

Dan nog even een foto van misschien wel de mooiste Ipomoea die er bestaat:

Ipomoea Mont Fuji

De Ipomoea x imperialis Mont Fuji, grote bloemen (bij voorkeur in een mengsel van roze, blauw, paars en rood maar ik heb vooralsnog alleen paarse – maar daar al erg blij mee), met een soort wagenwieltekening in wit. Zaden altijd duur en niet in Nederland te vinden. En dan ook nog een lastige tante om te telen, hoewel ze het hier nu in een grote pot op zonnig terras geweldig doet; veel blad, ruim 2 meter hoog, vol knoppen en dus de eerste bloemen.

En dan tot slot, binnenkort te oogsten:

Spaghettipompoen rijpt

De eerste spaghettipompoenen beginnen te rijpen. Ik heb 3 planten, vond ik geen onaardig aantal. Maar schrik niet, er liggen aan die 3 planten nu 14 rijpende spaghettipompoenen.

En wat ga ik daar mee doen? Ik ben naarstig op zoek naar een echt geweldig recept voor spaghettipompoen. Als ik google (en dat is altijd meer succesvol in het Engels) vind ik enorm veel meningen en recepten, van mensen die zeggen dat je haar op 100 graden moet garen, op 150 graden, op 200 graden, opengesneden, doormidden, gewoon helemaal, wel of niet ingeprikt. een half uur, een uur, etc., etc.. Ik zoek de beste manier om te zorgen dat het vruchtvlees beetgaar is en nog lijkt op spaghetti. Ik heb al eerder wat manieren geprobeerd en toen was het vruchtvlees (de pompoen half doormidden gesneden in een bodem water, 45 minuten op 200 graden in de oven) al zo gaar als puree en was het lekker maar kon ik er geen spaghetti van maken.

Als iemand een heel leuk en lekker recept heeft, zowel voor de garing als de verdere bereiding van het vruchtvlees, dan zou ik het graag horen! En ook voor een leuk recept waarbij de pompoen al dan niet geheel of gedeeltelijk wordt gegaard en vervolgens gevuld met wat dan ook aan lekkere dingen, dan ook heel graag!!! Misschien leuk om de recepten te verzamelen, net zoals de recepten met aardperen van afgelopen winter?

 

29 reacties op Een levensgevaarlijke hobby

Sarah 18 augustus 2016 om 15:21

Fijn dat het al bijna weer goed gekomen is met het oog, Diana!
Gelukkig draag ik ook een bril, want ook een enthousiaste duik naar een mooie bloem of toch opkomend zaaisel, bracht mij eens in contact met een tonkin stokje.
In dit geval ketste het af op mijn bril. Inderdaad… tuinieren… levensgevaarlijk. Maar zooooo leuk.
Beterschap!

Nadi 18 augustus 2016 om 15:28

Hoi Diana,

Wat akelig van je oog. Ik kreeg kippenvel (de nare soort) van je verhaal. Lijkt me erg pijnlijk en misschien ook wel stressvol. Wel fijn dat het “redelijk” snel geneest!

Je hebt ook altijd zulke mooie foto’s van bloemen. Tot nu toe heb ik het niet zo goed gedaan met bloemen zetten en gaat mijn aandacht meestal uit naar groenten, maar ik word toch door de afgelopen paar tuindagboeken geïnspireerd daar meer mee te doen.

Mijn tomaten doen het best goed. Ik heb alle zaadjes ook bij jou gekocht en ben er erg blij mee. Ik had wel verwacht dat onze planten allemaal dood zouden gaan aan phytophtora door het slecht weer in juni, maar ik heb schijnbaar op tijd zieke planten geruimd en blad verwijderd. Nu duikt er nogsteeds zieke bladeren op maar het verspreid verbazend langzaam. Wellicht vind je het leuk wat foto’s te zien van de oogst. ik heb ze hier geplaatst (midden van de pagina ongeveer): http://www.moestuinforum.nl/hoe-staan-de-tomaten-er-bij-in-2016-t19984-670.html

Verder heb ik nog een leuk en simpel receptje/methode voor gevulde pompoen. Nog nooit spaghetti pompoen gehad maar dit is vast mongelijk. Ik maak lekker runderstoofvlees .heb er niet echt een recept van maar ik gooi altijd maar wat bij elkaar en laat het sudderen.Tegenwoordig gebruik ik ook vaker witte wijn ipv rode voor de stoofvlees voor de afwisseling. Dan kook ik een hele pompoen in een grote pan beetgaar (zal vast in de oven kunnen maar we hebben niet zo een sterke oven. ) vervolgens snijd ik alleen de boven kant af en bewaar het als een dekseltje. Eventueel pitten eruit scheppen en dan stoofvlees erin dekseltje erop en dan in de oven nog (temp en tijd ook op gevoel helaas)
en dan smullen maar. Je kunt schijven eruit snijden of zo direct uit de pompoen eten net wat je wilt :). Je kunt dit ook aanpassen naar wat voor pompoen je hebt natuurlijk. Pompoen en stoofvlees samen is gewoon heel lekker!

nog veel succes met je oog!

Groetjes
Nadi

Ria 18 augustus 2016 om 16:02

O jee, wat een heftige gebeurtenis! Ik leef met je mee. Gelukkig is het nu aan het genezen, maar doe maar voorzichtig aan hoor.
Heel veel sterkte,
groetjes,
Ria

Renée van Esch 18 augustus 2016 om 22:15

Zoooooo wat zullen jullie geschrokken zijn ! En JA de boosdoener in stukken trekken en weg er mee !
Je bezoekje zal je zeker weer goed hebben gedaan (weet ik uit eigen ervaring)
Rustig aan (dat hoor ik altijd) en vooral doorgaan met GENIETEN !

Renée van Esch 18 augustus 2016 om 22:18

Sterkte

Inge Wendrich 18 augustus 2016 om 23:10

Zo Diane , wat een heftig gebeuren, daar ben je inderdaad goed vanaf gekomen, had je een oog kunnen kosten, (en een oog is zo pijnlijk), fijn dat het weer beter gaat. Het beste hoor!
Ik zet voortaan gelijk ook mijn brilletje op.
Groetjes, Inge

Ingrid de Baat 18 augustus 2016 om 23:20

Beste Diana,
Fijn dat je oog weer opknapt en wat een schrik en pijn doet dat met je. Gelukkig geen blijvende schade. Heel herkenbaar ook dat je de tuin zo gaat missen als je er niet naar toe kan.
Geniet van deze mooi dagen
Lieve tuingroetjes, Ingrid.

Ann 18 augustus 2016 om 23:25

Veel beterschap. Wat een ellende door een stokje. Een oog is ook zo fragiel.
Eerste keer dat ik reageer alhoewel ik al even meelees.
Wanneer je de pompoen overlangs snijdt heb je korte slingertjes. Dat is dus niet de bedoeling. Ik snijdt hem middendoor om lange slierten te hebben. Hij gaat dan zonder water maar met een beetje olie de oven in. Denk dat ik hem op een graad of 175 zet, een vrij standaardtemperatuur. Wanneer de slingertjes van de pompoen gehaald kunnen is hij gaar.
Maar lekkerder is dit: pompoen in twee en holle kant naar boven (een hele uitdaging voor de helft met het steeltje). Daarin gaat fijngesnipperde look, zout, peper, room en wanneer hij bijna gaar is ook kaas. Moest je van spek houden, ook lekker met gebakken spekjes (voeg je toe wanneer je de kaas erop strooit).
Het smaakt wat spaghetti carbonara-achtig en ik vind het heerlijk.
Aan mijn pompoen hingen er slechts twee (en eentje uit verstrooidheid – wat een dikke witte courgette – er veel te vroeg afgehaald. Ligt dus nu op de composthoop).

Ann 18 augustus 2016 om 23:28

O ja, ik heb enkele weken geleden nog een spaghettipompoen gegeten van vorig jaar. Was nog perfect lekker. Je hoeft dus niet direct 18 pompoenen naar binnen te werken ;-).

Mayra 19 augustus 2016 om 06:05

Ach jee! Fijn dat het nu iig beter gaat met je oog! Mooie foto’s weer, hier beginnen de pompoenen ook rijp te worden.

Cilia 19 augustus 2016 om 10:09

Beterschap en hopelijk komt het weer helemaal goed 🙂

Jolanda 19 augustus 2016 om 11:21

Beste Diana,
Wat een pijn zul je gehad hebben en wat een schrik ook. Want inderdaad: ogen zijn zo kwetsbaar en tegelijk ook zo belangrijk. Gelukkig geneest het nu voorspoedig.
Ruud gaat nu vast hard aan de slag om al het achterstallige onkruid te verwijderen 😉 zodat de tuin weer helemaal netjes is als je full swing weer aan de slag kunt! 🙂
groetjes & beterschap,
Jolanda

Joke 19 augustus 2016 om 12:54

Dag Diana,

Ik heb je moestuinblog deze zomer ontdekt en ik heb er al veel plezier aan beleefd en veel geleerd (mijn eerste jaar als moestuinier 😉 ). Ook ik ben spaghettipompoen fan. Bereidingstijd hangt ook wat af van je oven denk ik. Ik zet ze ongeveer drie kwartier op 200°C.
De afwerking hou ik het liefst simpel. Gewoon wat boter, peper en zout erdoor en geraspte kaas… of wat olijfolie en fetablokjes. Altijd lekker 🙂

Groetjes en snel beterschap met het oog,

Joke

Madelon 19 augustus 2016 om 15:43

Ook hier een beginnend moestuiner, die enorm geniet van je mooie blog en heel veel heeft aan je geweldige tips!

Wat erg van je oog, ik hoop dat het snel weer helemaal geheeld is en vooral dat er geen bacteriële infectie na komt. Mijn moeder heeft een aantal jaar geleden toen ze in de tuin bezig was ook door zo’n naar stokje een oogbeschadiging opgelopen, en de bacteriën (en de bijkomende pijn) spelen zelfs nu nog wel eens op! Ik wil je zeker niet bang maken (ik hoop eerder dat het iets meevalt dat het bij jou minder erg blijkt te zijn), maar doe voortaan echt voorzichtig. Bij mijn moeder stak het onding achter haar bril langs, dus zorg dat je heel goed oplet, want we willen jouw moestuin en blog echt niet missen!

Rien Catherine Kate 19 augustus 2016 om 20:25

Na zo’n 20 oogoperaties in 11 jaar ( netvlies) zijn de ogen zo gevoelig dat één ieniemienie zandkorreltje steevast resulteert in een Eerste Hulpbezoek Oogziekenhuis. Tijdens het tuinieren draag ik standaard een veiligheidsbril. Helpt ook tegen stokjes 😉 . Sterkte met genezen!

lettie 19 augustus 2016 om 21:14

Hoi diana
Bv
Van harte beterschap
Ik hoop dat je er niets van over houd

Jenssie 19 augustus 2016 om 21:31

Beste Diana,

Ik heb vandaag je moestuinblog ontdekt, omdat ik wilde weten hoe ik kerstklimmers het beste kan oogsten. Ik weet dat de reactie niet in dit bericht thuis hoort, maar aangezien je vorig jaar over deze kerstklimmers hebt geschreven maar ik daar niet meer kan reageren doe ik het hier maar. Dus, hoe oogst je het beste kerstklimmers? Ik neem aan dat je zo lang mogelijke slingers met vrucht trosjes wil? Toch. Maar dat houdt in dat wanneer je gaat oogsten je de hele planten kapot maakt? Want je oogst ze toch vrij laat? In oktober of november.

Vriendelijke groet,

Jens Verschuren

Liane 19 augustus 2016 om 22:29

Hallo Diana,

Ik draag een bril en toch verwond ik me vaak aan stokken en harde planten.
Ik doe nu het volgende: Op alle steunstokken lager dan 1.80m zet ik een flesje. Van die vruchtdrankflesjes bijvoorbeeld. Ik vraag aan iedereen in mijn omgeving om die voor mij te sparen.
Als ik tijd heb, geef ik ze een vrolijk kleurtje met verf. Het staat leuk en ik doe me geen pijn meer.
Sterkte met je oog en o ja, ik heb enorm gelachen om je blog, ondanks jouw narigheid.

Martien 19 augustus 2016 om 22:44

Voor Maartje,
En anderen natuurlijk. Maartje het heeft even geduurd, maar was erg druk en las het ook een week later. Diana beterschap.
Gebakken Courgette koekjes
6 personen
3 middelgrote courgettes
2 middelgrote uien
100 gr witte kaas (fetta)
1 kleine tomaat
½ bosje peterselie
Bosje dille
Zout
½ dessertlepel zwarte peper
1 dessertlepel gedroogde munt
4 eieren
3 eetlepels bloem
1 ½ glas olie

Schil de courgettes, verwijder de uiteinden en rasp ze. Strooi het zout er overheen en knijp voorzichtig het overtollige vocht er uit. Voeg toe de geraspte uien, geprakte kaas, gepelde en in stukjes gesneden tomaat, peterselie, dille, zout, peper, munt, eieren en bloem toe. Meng alles goed door elkaar.

Verhit de olie in de pan. Leg een eetlepel courgette mengsel in de olie en bak het aan elke kant zachtjes bruin.

Ik persoonlijk schil de courgettes niet, gebruik iets meer ei en gebruik de blender.

Maartje 20 augustus 2016 om 08:44

Dankjewel! Ik ga het noteren en maken!

Silvia Sodaar 20 augustus 2016 om 12:18

Hallo Diana.
Ik heb een vraag en weet eigenlijk niet goed waar ik die moet plaatsen dus doe ik het even hier.
Wij hebben een groententuin en sinds kort mijn buurvrouw ook.
Zij heeft een aarbeienbed aan gelegt en zoals altijd het eerste jaar niet veel. opbrengst. Maar dat is altijd het eerste jaar. Nu zij er geen aardbeien meer aan heeft was zij van mening de planten boven de grond af te snijden en heeft dat ook gedaan. Mijn mening is dat zij dat niet had moeten doen want de plant kan nu niet goed afsterven voor de winterpauze. Men verklaard mij voor gek, klopt dat. ;))

Nadi 21 augustus 2016 om 08:27

Hallo Elly,

Diana reageert niet meer hier op vragen omdat ze anders ieder dag uren mee kwijt is 🙂 wellicht kan je je vraag stellen op http://www.moestuinforum.nl daar zitten ook veel enthousiaste en ervaren tuinders die je vraag kan beantwoorden.
Ik heb het antwoord helaas niet voor je ik doe het in iedergeval niet afsnijden maar dat wilt net zeggen dat dat zo hoort 🙂
Groetjes,
Nadi

Nadi 21 augustus 2016 om 08:28

Oh oops zag de naam verkeerd bedoel @Silvia

elly klerk 20 augustus 2016 om 17:39

Beste Diana,
Wat een horrorverhaal over je oog, ik hoop dat het weer helemaal goed geneest.
Je kunt de spaghetti-courgette ook van te voren in sliertjes snijden, daar bestaat zelfs een speciaal apparaatje voor, maar schijnt nogal prijzig te zijn. Wij gaan het binnenkort proberen met de pas aangeschafte mandoline, want met de kaasschaaf plakjes maken en daarvan sliertjes snijden was wel erg omslachtig.
De “spaghetti” laat je dan een half uurtje uitlekken in een vergiet met wat zout, en dan kun je het 2 à 3 minuten wokken en er een spaghettisausje naar keuze aan toevoegen, heerlijk!
Iedereen die onze courghetti’s heeft uitgeprobeerd was heel enthousiast.

Nadi 22 augustus 2016 om 06:31

Hey Elly
Mocht je toch interesse hebben om een spiraalsnijder te kopen: ik zag eentje bij de lidl voor 15 euro 🙂 ik heb zelf eentje hier gekocht voor 33 euro. https://m.kookpunt.nl/spiraalsnijder/nl/page/1415/
Maar de prijzen variëren nogal je kunt ze voor een prima bedrag aanschaffen en ze schelen weinig in kwaliteit.

Marjolein vd Bos 20 augustus 2016 om 18:07

Hoi Diana,

Beterschap met het oog, ik hoop dat je er snel weer helemaal bovenop bent! Zelf ben ik ook bang voor dat soort ongelukjes, en zet daarom op lage stokjes een omgekeerd klein bloempotje. Maar ja, je kunt altijd een stengeltje of takje over het hoofd zien (letterlijk)…

Graag wil ik van de gelegenheid gebruik maken om te zeggen dat ik zo geniet van de Talinum Paniculatum! Ik had wel een beetje een beeld van jouw foto’s, maar pas nu kan ik de plant echt op waarde schatten en bewonderen. Wat een wonder van luchtigheid en verfijning!

Vriendelijke groet,
Marjolein.

Rene 21 augustus 2016 om 01:50

Hoi Diana,

Ik kan mij voorstellen dat het flink schrikken was en pijnlijk. Het is mij ook één keer flink overkomen. Gelukkig weer helemaal goed gekomen en ik hoop dat dat bij jou ook het geval is.

Beterschap gewenst en voortaan inderdaad twee beetjes oppassen (klinkt makkelijk maar is moeilijk, weet ik uit ervaring).

Met vriendelijke groet,

Rene

Ingrid K. 21 augustus 2016 om 12:48

Hallo Diana,
Jeetje, wat heb je een mazzel gehad … naar je verhaal te lezen had het slechter kunnen aflopen. Pijnlijke toestand en de eerste dagen spannend hoe het zich dan ontwikkelt, lijkt me…. Ik hoop dat je oog zich goed hersteld en weer als vanouds wordt: beterschap! Schrikken hé; een ongelukje zit in een klein hoekje of eigenlijk in een klein “stokje”, pff. Ik weet niet hoe het jou dan vergaat, maar mij gebeuren dit soort dingen meestal in de vaart van mijn enthousiasme in de moestuin… nog snel even dit doen, en dan …. Ik ga nu zelf dan ook maar wat doen aan de stokjes in mijn moestuin.
Verder, ook al reageerde ik niet vaak op je tuindagboek om je te ontzien, en begreep ik heel goed dat je een reactie-stop had ingelast… ik ben ook blij dat in een minder intensieve vorm ’t delen weer mogelijk is: je prachtige verhalen, ervaring, prachtige groente, foto’s (ook nu weer) en (beperkte) fan-reacties maken je site in mijn beleving zo levendig. Ik hoop dat je een vorm weet te vinden/hebt gevonden die voor jou behapbaar, leuk én niet belastend is.
Hoe dan ook: ik lees al geruime tijd regelmatig met veel plezier je site en als ik iets wil weten, zoek ik eerst hier. Het voelt voor mij een beetje als moestuinders verzamel/deelplek… wat dat betreft zouden we mekaar kunnen helpen als het vragen betreft. Nogmaals hartelijk DANK Diana , beterschap en vooral genieten in je moestuin.
Ingrid K.

Thomas Gennissen 21 augustus 2016 om 12:54

Ha die Diana,
Wij volgen al een tijdje deze rubriek, maar de vraag is waar en hoe komen wij aan WITLOF wortels – wij willen in onze kelderbox enkele emmers daarvoor gebruiken – en het gaat om misschien om een aantal van 25 stuks.
Thomas en Gemma Gennissen
[email protected]


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Naar de reacties Do NOT follow this link or you will be banned from the site!