Het einde van het monster

Ik schreef in mei een blog over het verticaal telen van pompoenen, het waarom en hoe kun je in dat blog vinden: Verticaal

Zo zag het er in mei uit:

 

In juli schreef ik vervolgens een update: Oerwoud (en dat was een goed gekozen titel). Ondertussen zag het bouwsel met planten er zo uit:

 

En hier komt dan het laatste deel uit die trilogie. Want toen we een paar droge uurtjes troffen in deze verder kletsnatte week hebben we de pompoenen geoogst, de planten opgeruimd en het rek afgebroken. Aan het begin van de week zag het er zo uit:

 

En zo:

 

Heel eerlijk; zelfs in de herfst vind ik de planten in het bouwwerk  nog leuk, ook al ruikt het geheel nu muf, plakken dode bladeren aan mijn shirt en glijd ik uit over de natte mest/compost.

De grote vraag is of ik er uiteindelijk tevreden over ben. En het antwoord is Ja en Nee. De opsomming:

  • Ja, het was een test en voor de eerste keer dat ik pompoenen op deze manier teelde
  • En ja, het was leuk, het was een mini-jungle, bijna sprookjesachtig groen onder de lange slungelige stengels met grijparmpjes

 

  • Ja, het was dus een oerwoud. In het begin moest ik regelmatig helpen door de stengels omhoog te leiden en op te binden, eenmaal boven gekomen was af en toe een stengel over een stok heen slingeren voldoende. Waar planten niet verder konden slingeren tuimelden ze vanzelf naar beneden en sommige planten kropen vervolgens gewoon over de grond nog wat verder. Maar alles 22 planten waren min of meer in toom te houden
  • Ja, het rek heeft het gehouden, zelfs in die enorme hagelstorm die in augustus akelig dichtbij een kleine windhoos kwam en wel heel veel schade aan het blad gaf
  • Maar nee, ik heb het niet heel slim aangepakt.
  • En nee, de opbrengst was niet heel hoog.
  • En tot slot ja, dat was dan dus wel een beetje mijn eigen schuld.

Om het wat beter uit te leggen moet ik eerst vertellen hoe onze tuin eruit ziet. En daarvoor gebruik ik dan even een foto van het vroege voorjaar van 2018:

 

Je kijkt op deze foto vanaf het terras en de kas naar de dijk. Aan die dijk staan behoorlijk hoge bomen (een meter of acht), op de foto nog kaal maar in de zomer, vol in het blad, houdt het in de ochtend achterin de tuin de zon weg. Schuin rechtsvoor komt in de loop van de ochtend de zon over de bomen. Midden op de dag staat die zon dus boven de tuin en uiteindelijk gaat ze (hier vandaan gezien) links achter onder. En juist achter de bonenstaken die je op de foto ziet groeien elk jaar onze pompoen- en courgetteplanten (op een hoop paardenmest).

Daar doen ze het altijd prima, pompoenen groeien graag in de zon maar doen het op dat plekje in de halfschaduw ook prima. Dus hadden we daar voor dit jaar ook het verticale pompoenbouwsel gepland. Handig, dacht ik, want er was genoeg plaats, ook als het scheef zou zakken of om zou vallen. Maar ik heb de groei en dan vooral de hoogte onderschat. Bij het dalen van de zon in de namiddag kreeg de voorkant van het pompoenbouwsel met planten genoeg zon. Maar de achterkant van de eerste rij, plus de 2e rij hebben nooit zon gezien; ’s ochtends hielden de bomen op de dijk de zon tegen en ’s middags hield de voorkant van het pompoenbouwsel de zon voor de achterste rijen tegen.

Oftewel, de voorste rij kreeg voldoende zon en deed het dan ook het best, de achterkant van die rij, plus de rij erachter kreeg nauwelijks zon, alleen één of twee uurtjes rond het middaguur.

Nog een nadeel: het was dit jaar wel erg droog. En we hebben heel veel water gegeven maar onze prioriteit lag daarbij vooral bij tomaten, bloemen, bonen, witlof, worteltjes, snijbiet, komkommers, etc.. Ook zonder water konden de pompoenen er nog lang goed uit blijven zien, omdat ze diep wortelen, omdat ze dus in de schaduw stonden en minder verdampten, en omdat ze in een hoop oude stalmest stonden, en dat houdt vocht vast. Maar ideaal was het niet.

De uiteindelijke opbrengst van de 4 (klim)courgetteplanten die op de hoeken stonden weet ik niet maar dat was ruim voldoende. Er stonden 22 stokken – 4 courgetteplanten = 18 pompoenplanten. De uiteindelijke opbrengst is 47 pompoenen, wat groter en kleiner, eet- en sierpompoenen. Dat is niet slecht, gezien de omstandigheden, maar het had natuurlijk veel beter gekund (als ik uitga van de vrij kleine pompoenen die toch minimaal 3 of 5 vruchten per planten kunnen geven).

Dit is het deel dat nu nog op de tuin ligt:

 

Ertussen liggen ook wat uit de kluiten gewassen en oneetbaar geworden vruchten van het ras Tromba d’Albenga. Ruud had ze in zijn opruimwoede al in de kruiwagen gegooid, ik kon ze op weg naar de composthoop nog net redden. Want ze zijn toch leuk om voor de sier neer te leggen (als ik er tijd voor heb en het droog is). Volgende week gaan deze laatste pompoenen nog mee naar huis, de eetbare pompoenen gaan naar zolder en de sierpompoenen blijven buiten tot het gaat vriezen.

Ik ga het telen van pompoenen in een verticaal bouwwerk zeker nogmaals proberen. Maar dan ga ik de rijen korter maken en niet in de breedte ( = ) maar in de lengte ( || ) zetten. Dan kunnen de planten meer zon vangen. En nu denk ik dat ik misschien niet meer 22 planten bij 22 stokken zou zetten maar zo af en toe een stok zou overslaan, zodat er net iets meer plaats is om te groeien. Ik zou ook kunnen overwegen om de stokken iets verder uit elkaar te zetten maar dat willen we niet, omdat dat ten koste gaat van de stevigheid van het bouwwerk.

Ik denk dus al voorzichtig al weer na over volgend jaar. En ik denk ook aan de herfst, want dit weekend ga ik de knofloken uitzoeken die we willen gaan poten en daar in de tuin een plaats voor zoeken en dat onkruidvrij maken. Ik ga ze nog niet poten, maar wel over een week of twee.

Tot slot: ik heb op de website van Pokon ook een blog geschreven, over Multiflora-tomaten (die zo enorm veel tomaatjes in hun trossen maken en waar ik er ondertussen al flink wat van teelde).

Nog één foto zonder pompoenen. In een spaarzaam herfstzonnetje maakte ik deze foto van Salvia microphylla, met op de achtergrond een Brugmansia. Op die momenten lijkt het in de tuin toch nog even zomer.

34 gedachten over “Het einde van het monster”

  1. Hoi Diana

    Wat zijn ze toch mooi hè die pompoenen, geweldige kleur.
    Ik had 1 plant gezet en daar kwamen 11 ronde oranje pompoenen aan, meer dan genoeg voor ons tweetjes, maar ik zit nu al te denken aan wie zal ik ze geven. Mijn vriezer zit vol en ik heb nog potten met pompoen moes geweckt staan van vorig jaar, dus dat is niet nodig. Nu lees ik dat jij ze op zolder weg legt. Hoe lang hou je ze dan goed? En wat een hoeveelheid bij jou, je kunt heel de straat uitnodigen om te komen eten, en niet alleen bij de pompoenen, maar met alles wat jullie oogsten .Heel fijn weekend en dank alvast voor je antwoord.
    Corrie

    1. Hallo Corrie,
      Hoe lang je een pompoen kunt bewaren hangt helemaal af van het ras dat je teelt, er zit veel verschil in de houdbaarheid (in een catalogus/zadenwebshop wordt bij een ras vaak wel aangegeven hoe lang de pompoenen bewaarbaar zijn).
      Er zijn pompoenrassen die je, mits ze onbeschadigd zijn, wel tot in het nieuwe jaar kunt bewaren.
      Op de pagina over pompoenen kun je per soort vinden hoe lang ze houdbaar kunnen zijn: https://www.mooiemoestuin.nl/groenteteelt/vruchtgewassen/pompoen/
      Ik heb trouwens ook pompoenconfituur gemaakt (met sinaasappel, citroen en rum), die is erg lekker, maar ik heb nog geen tijd gehad om dat recept op de website te zetten.
      En één van mijn favoriete recepten is deze risotto met pompoen en citroen: https://www.mooiemoestuin.nl/recept/risotto-met-pompoen-en-citroen/
      groetjes,
      Diana

    2. Corrie, zoals Diana al zei, neem je een compact ras want grotere waterachtige pompoenen bewaren nauwelijks. Ten tweede heb ik onlangs geleerd dat binnenshuis bewaren enorm helpt, omdat de lucht daar veel droger is. Alexander van “Haal meer uit je tuin” bewaart ze tot 2 jaar bovenop de kast in zijn slaapkamer (stabiele 14 graden). Ik bewaarde ze totnogtoe in een onverwarmd tuinhuisje en daar hielden ze het 3 maand (oranje uchiki kuri) tot ~5 maand (groene hokkaido) uit.

      Je zal merken dat pompoenen lekkerder zijn als je ze niet in de diepvries bewaart. En dat tijdens de bewaring de smaak evolueert (lekkerst rond kerst).

      1. Ik vergat nog te zeggen: voor een goede bewaarbaarheid mag je pas oogsten bij volledige rijpheid (volledig verkurkte steel, in oktober) en mét steel (niet te lang want dan breekt hij af).

        1. Hallo Frederik,
          Dankjewel voor je reactie!
          Ik durf niet veel hoger te gaan dan we nu deden, simpelweg omdat we 18 kilometer van zee wonen en het daar altijd al flink waait, bij een storm in het binnenland kan het hier echt letterlijk spoken.
          Maar ik had wel ruim plaats voor de stellages zodat het zeker niet erg was dat de stengels weer naar beneden tuimelden en nog wat over de grond kropen (ik kon ze vervolgens ook nog weer verleggen of weer omhoog bij een stok leggen zodat ze daarin klommen).
          Ten opzicht van het horizontaal over de grond telen van pompoenen was de opbrengst zeker niet groot, het hadden er eigenlijk wel een stuk of 80 moeten zijn. Dan had ik belachelijk veel gehad en flink weg moeten geven, maar het was dan ook maar een test. Volgend jaar zet ik ze in een andere richting en maak ik 3 korte rijtjes van 5 stokken in plaats van 2 lange rijen van 22 stokken. Ik ben zelf ook heel benieuwd of dat beter gaat en wat de opbrengst dan zal zijn.
          Ik neem nu telkens wanneer we op de tuin komen een paar pompoenen mee en leg die op zolder in een sinaasappeldoos. Ik ben benieuwd welke rassen en hoe lang ik ze zo kan bewaren, dankjewel voor de tip daarover!
          groetjes,
          Diana

          1. Diana, heb je het gevoel dat je in kilo’s/volume veel meer oogst hebt dan bij horizontaal telen, of is dat moeilijk te zeggen? Het aantal pompoenen tellen kan bedrieglijk zijn want kleine plantafstand betekent normaal meer maar kleinere vruchten.

            P.S. Over bewaren gesproken — Ik las zonet iets interessants: pompoenen 10 dagen binnenshuis laten narijpen (~25 graden is ideaal) zou hen veel beter bewaarbaar maken (hardere schil). De ideale bewaartemperatuur nadien zou 12 graden zijn. Een niet-verwarmde slaapkamer is beter dan een tuinhuisje (veel kouder = tot, veel warmer = verschrompelen) (Realseeds.co.uk)

            1. Hallo Frederik,
              Nee, ik heb niet het idee dat de pompoenen groter of kleiner zijn dan vorige jaren, en eigenlijk zijn ze helemaal hetzelfde (formaat, vorm, moment van oogsten, smaak, etc.). Ik kan trouwens alleen oordelen over de Uchi Kui en Blue Kuri, dat zijn de twee pompoenen die ik vorig jaar ook teelde uit zaden van dezelfde webshop.
              Het klinkt best logisch dat een pompoen een dikkere schil krijgt wanneer ze eerst bij wat meer warmte wordt gelegd voor ze naar haar koele bewaarplaats wordt gebracht. Er liggen hier ondertussen buiten en in huis op verschillende verdiepingen pompoenen, te wachten tot ik dozen heb waarin ze naast elkaar in kunnen liggen. En de eerste twee zijn ondertussen al opgegeten 🙂
              Ik zal in de komende maanden nog eens in een blog laten zien hoe goed of juist niet ze bewaarbaar zijn.
              groetjes,
              Diana

      2. Dag Frederik,
        Ik ben het niet helemaal eens met jou dat grotere rassen niet goed bewaren. Elk jaar bewaar ik mijn pompoenen op een koele ruimte en soms zelfs tot april/mei van het jaar nadien. Ik heb variëteiten die een aantal kilo wegen en die bewaren perfect. Belangrijk is volgens mij de hoeveelheid water die je geeft tijdens de groei, overdrijf daar niet mee! Liever wat minder pompoenen maar meer smaak en betere bewaartijd. Bewaar de pompoenen ook nooit buiten. Ik val je niet aan hoor, geef gewoon mijn ervaring even mee.
        Groetjes Carine

        1. Hallo Carine en Frederik,
          Ik ben het wel eens dat grotere pompoenen hier wat minder lang bewaren dan kleine. Maar ik denk dat dat wellicht ook te maken kan hebben met de omstandigheden. Ik neem aan dat het bij jou in Zuid Frankrijk nog droog en zonnig en vrij warm is. Hier in Nederland in de vette klei liggen/groeien de pompoenen voor de oogst vaak al enkele weken in kletsnatte grond, bij lage temperaturen (vannacht slechts 4 graden, komende nacht wordt er in het oosten van het land licht vorst verwacht). En het ras is ook heel belangrijk.

          pompoenen

          Ik kon de Galeux d’Eysines (de rozige) slechts tot december bewaren (in huis), de witte Valencia die er bij ligt kon ik echter wel tot februari bewaren.
          Zelf vind ik voor de bewaring de Blue Kuri altijd heel geschikt, handzaam formaat en ook maandenlang bewaarbaar.

          groetjes,
          Diana

        2. Dag Carine,
          Ik bedoelde eigenlijk: hoe zachter (meer water), hoe minder goed ze zouden moeten bewaren. Je hebt een punt: er bestaan pompoenen die én groot, én hard zijn, en daarvan verwacht ik dat ze goed bewaren. Mijn hypothese is dat het vooral de hardheid van de schil is, die telt. En dat droge lucht helpt, geloof ik ook (we weten het volgende lente!)

  2. Diana, bedankt voor het verslag, hier keek ik al maanden naar uit!! Ik denk erover om iets gelijkaardigs te proberen. Uit jouw experiment leren we dus dat de hoeveelheid zon en water limiteren hoe ver je kan gaan in het vertikaal telen.

    Het waterprobleem heb je blijkbaar vrij goed aangepakt via een dikke laag stalmest/compost.

    Wat de zon betreft: je zou nog meer zon kunnen capteren door hoger te gaan. Een net van 4m hoog waarin de planten (hopelijk !!) zelfstandig kunnen klimmen. Aan ofwel (1) flinke palen die je met een grondboor goed diep in de grond steekt, ofwel (2) aan driepikkels (want: heel stabiel) gemaakt van dubbele tonkinstokken (4m hoge stokken door 2 stokken aaneen te binden met 1m overlapping).

    48 geoogste pompoenen klinkt enorm. Denk je dat je ook qua volume (kilo’s) significant meer opbrengst hebt t.o.v. horizontaal telen?

    Het totaal aantal planten zou je kunnen kiezen door het totale aantal m2 begroeibaar oppervlak te delen door 2-3m2 per plant. In dit voorbeeld: (3×6 grond + 4×6 net) / 3 = 14. Nu zal water de limiterende factor zijn, dus voorzie zeker een enorme waterbuffer (massa’s compost/stalmest, een klein dijkje dat belet dat water wegvloeit als je giet).

    Enfin, gewoon een paar ideetjes die door mijn hoofd flitsten bij het lezen van je verslag. Eventuele uitvoering is op eigen risico! 🙂

  3. Die trombolino d’albenga’s zien er toch goed uit? Daar kun je nog een heerlijk soepje van maken 🙂 Ik had begrepen dat je ze jong als courgette kunt eten en afgerijpt als pompoen.

    1. Hallo Liane,
      We oogsten nog steeds courgettes, van de planten die ik begin juli nog zaaide. Dankjewel voor de tip, waar ik ze kocht stond vermeld dat je ze jong oogst, dus dat hebben we deze zomer gedaan. Ik vond het wel een geweldige plant en we hebben er heel veel van geoogst (ik vind ze vergelijkbaar met courgettes maar iets steviger, heb ze ook wel als ‘courgette-spaghetti’ gebruikt). Dus ik ga ze volgend jaar zeker weer zeker, en dan wil zal ik er zeker ook een paar volledig laten rijpen.
      groetjes,
      Diana

  4. Dag Diana,
    Leuk te lezen over jouw vertikaal telen van pompoenen, ik zou er geen moed voor hebben om heel het ding op te bouwen 🙂
    Hier is algemeen gesproken de opbrengst van pompoenen veel lager dan andere jaren. Volgens mij heeft het niet te maken met de droogte (hier zijn de zomers altijd stikdroog), maar eerder met de hitte. Opmerkelijk was het kleine aantal vrouwelijke bloemen, tov de mannelijke bloemen.
    Ik had dit jaar gewoon voor het plezier oa. 3 planten Atlantic giant gezet. Rara, Ik heb er eentje, en zo giant is hij niet. Ik ben benieuwd hoe dit vanbinnen eruit zal zien…
    Tussen haakjes, ik heb een heel lekkere confituur van pompoen, peren, rozijnen en rum en pompoen chutney is ook lekker. Ook zoete pompoentaart…. pompoen is ook weeral zo’n veelzijdige groente. Als je interesse hebt, schrijf ik het op.
    Groetjes Carine

    1. Hallo Carine,
      Ik denk dat het ook per ras verschilt. Ik heb dit jaar voor de 2e keer de Shishigatani en beide jaren slechts 1 pompoen per plant. In tegenstelling tot de Geleux d’Eysines die al meerdere jaren elk jaar een heel goede opbrengst geeft, in droge, natte koele en warme zomers. Het zou mijn favoriet zijn, ware het niet dat ze niet lang bewaard kan worden. Ik heb het recept van de pompoenconfituur (met citroen, gember en rum) uit de Larousse gemaakt, die is heerlijk!
      Een recept is altijd welkom 🙂 !
      Ik ben ze voor nu in etappes op zolder aan het leggen, voor een hele winter experimenteren met recepten.
      groetjes,
      Diana

    2. Hoi Carine,
      Ik ben heel benieuwd naar je recept, want de takken van de perenboom breken van het teveel aan oogst, bij de pompoenplanten sta ik te kijken van ‘help, wat doe ik met zo veel pompoenen’ en ik heb nog een fles honingwhiskey staan die anders ook niet op komt! Dus ja, die interesse is er!!

  5. Dag Marianne,
    Ik begrijp je compleet qua peren, Wij hebben hier zo’n 300 perenbomen staan en dit jaar was een boerejaar. Ik ben nog bezig met het verwerken ervan. Je kan superlekkere perenconfituur maken met vanille (schraap de vanille uit goede kwaliteit vanillestokjes, deze moeten zacht zijn). Dit is bij ons de favoriet. Ook perencompotte is lekker en ik steriliseer dit op 90graden gedurende 30 minuten. Peren/pruimenconfituur is ook lekker. De combinatie van peren en meloen als confituur is ook een mogelijkheid. Ik maak sap van peren, gecombineerd met pruimen, die ik nadien in flessen steriliseer. Zo heb je heel het jaar eigen gemaakt sap. Een shutney van rode tomaten en peren is ook altijd een succes, Wat ik nog het meeste doe is schijfjes peren drogen, Wij hebben hier oa de variëteit poire William en gedroogd (halfgedroogd) is dit super! Ik hoop je hiermee wat ideetjes te geven wat je met jouw peren kan doen. Ik zal het recept van pompoen en peren op de pagina van pompoen schrijven. Zo zal Diana blij zijn (hoop ik) dat alles netjes gesorteerd blijft.
    Groetjes
    Carine

    1. Hoi Carine,
      Bedankt voor je lekkere suggesties.
      Op het moment ben ik veeeel appelperenpruimenmoes aan het maken en daar eten we elke dag heerlijk van!
      Peertjes drogen ga ik ook zeker doen. Schil jij ze dan of droog je ze met schil en al?
      Je recept van de pompoen, peer en rum kan ik niet op de pompoenenpagina vinden. Ik kijk elke dag even, misschien duurt het even?
      Met 300 perenbomen wens ik je wel veel sterkte, haha! Hebben jullie een fruitkweekbedrijf?
      Groetjes van Marianne

      1. Dag Marianne,
        Toch even goed kijken op de pagina van pompoen, ik heb daar reeds 2 recepten geschreven met pompoen.
        De peren droog ik geschild en in sneetjes gesneden. T’is wel wat werk om te snijden, maar het resultaat is heel lekker. Het gedroogde fruit stak ik in de vriezer en dit jaar heb ik voor het eerst het fruit luchtdicht verpakt. Ik hoop hiermee het fruit lang te kunnen bewaren.
        Nog een ideetje met peren en is werkelijk lekker: perentaart (poepsimpel). Bladerdeeg, verkruimel wat speculoos hierop, leg een laag peren gesneden in schijfjes hierop. Maak een mengsel met 2 eieren, potje room en scheut melk, kaneelpoeder en beetje peper. Giet dit over de peren en werk af met gemalen amandelschijfjes. Bakken op 180 graden ongeveer 40 minuten.
        Groetjes Carine

        1. Oei, ben in het snel zijn vergeten….. het zijn 3 eieren ipv 2 en ik ben ook de suiker vergeten. Ik voeg zo een 50 gram rietsuiker toe, maar dit kan je aanpassen als je een zoete bek bent:-).
          Groetjes
          Carine

  6. Hallo Diana,

    Ik heb het gevoel dat de Shishigatani een langer en warmer seizoen nodig heeft dan we in Nederland hebben. Ik had van ieder 1 plant en had 6 pompoenen van de Baby Bear en 2 van de Shishigatani. Ik heb de laatste pompoen Baby Bear tegelijkertijd geoogst met de eerste Shishigatani pompoen. Terwijl de Baby Bear plant al helemasl wegkwijnde, had de Shishigatani afgelopen weekend nog volop bloemen. Maar dat is in ons klimaat kansloos in oktober dus heb beide planten geruimd. In kilo’s heeft de Shishigatani de Baby Bear uiteindelijk wel verslagen.
    Groetjes, Bianca

  7. dag diana
    ik heb een vraag over iets anders nl mexicaanse komkommertjes, die kleine groene met wit
    rijkelijke oogst, maar wat doe ik ermee?
    heb er eenmaal zuur van gemaakt maar dat was niet zo’n succes
    heb jij tzt een recept?
    dank alvast
    ik geniet elke week van je verhalen en foto’s. TOP
    anne marie turpijn

    1. Hallo Anne Marie,
      Wij eten ze vooral vers. Maar ik hoorde dit jaar van iemand dat ze ook goed ingevroren kunnen worden en dan zelfs nog wat van hun knapperigheid behouden. Ik heb dat zelf dus nog nooit uitgeprobeerd maar ben dat zeker van plan. Volgens de persoon die het meldde is het dan nog bruikbaar in salades, curry, roerbak, etc.
      groetjes,
      Diana

    2. Dag Anne-Marie,
      Je kunt de komkommertjes ook vullen en in de oven klaarmaken. Dit kan met vlees (bv gehakt, look, peterselie, eigeel en beetje broodkruimel (chapelure) of vegetarisch (bv snijbiet, ricotta, mozarella, look, ei of met feta vullen).
      Groetjes Carine

  8. Hallo Diana,
    Wij hebben nu nog een aantal grote musque de provence liggen ,die nog bijna helemaal groen zijn ,als ik ze afdoe en binnen leg of in de serre om na te rijpen ,zou dat lukken ? En bewaard deze soort ook goed ? De ushiki kuri zijn al allemaal af en morgen ga ik de butternuts afdoen .Heel veel pompoenen dit jaar ,dat word uitdelen dan

    1. Hallo Stella,
      Ik heb het zelf nog nooit geprobeerd maar iemand meldde in een reactie op de pagina van de Pompoen dat ze ze wel halfrijp oogst en dat de vruchten dan bij kamertemperatuur nog mooi afrijpen (mits uiteraard wel volwassen/volgroeid).
      Maar zo lang het nog niet vriest kunnen ze ook buiten nog rijpen, dat lijkt me de meeste natuurlijke en daardoor beste manier/plaats. Ze zijn in principe lang bewaarbaar.
      groetjes,
      Diana

      1. Dag Stella en Diana,
        Mijn musque de Provence ligt ook nog buiten verder te rijpen. Ik laat deze liggen tot de temperaturen te laag zijn of indien er teveel regen valt (wat we hopen, want we hebben nog steeds geen druppel gehad). Voor mij de eerste keer dat ik musque de Provence geplant heb; en ik heb het gevoel dat ze vrij laat rijpt.
        Groetjes
        Carine

        1. Hallo Carinne en Diana ,
          Ik ga ze nog wat laten liggen, wij hebben vandaag toch nog wat zon en goede temperaturen gehad ,na al die regen .Het zijn wel kanjers geworden .En ik vind ook dat het lang duurt om te rijpen ,hokaido ’s zijn wel rapper rijp die hadden we al heel vroeg .

  9. Buon giorno Diana,
    Allereerst complimenten voor je website, je humoristische schrijfstijl en je talent voor tuinieren. Volg je website al jaren met veel plezier!! Tuinier zelf al jaren in Italië in Liguria op een hectare grond en heb er zelfs mijn baan voor opgezegd. Nooit spijt van gehad maar ook een dagtaak. Hier worden de Trombetta’s d’ Albenga uiteraard volop geteeld . In de zomer worden ze als kleine courgettes gegeten maar men laat altijd een paar exemplaren volgroeien. Ze kunnen enorm groot worden en goed uitgerijpt kun je ze de hele winter bewaren. Ze worden hier dan als pompoenen gegeten en oa verwerkt in de Torta verde.
    Cara saluti
    René

    1. Dag René,
      Ik ben even gaan kijken naar Torte Verde en dit ziet er wel lekker uit. Ben je bereid een goed recept door te geven?
      Groetjes Carine

      1. Hallo René en Carine,
        Dank voor de tip m.b.t. de Trombetta d’Albenga, er liggen nog 3 uit de kluiten gewassen exemplaren op de tuintafel, ik ga ze naar binnen halen en kijken of ze nog wat na willen rijpen.
        En ik googelde net als Carine ook gelijk op Torta Verde en dacht ook gelijk ‘Wat leuk en lekker!” 🙂
        Mocht je het recept willen delen, dan heel graag! Met googelen op de Italiaanse naam vond ik al wel dit: https://blog.giallozafferano.it/danicucina/torta-verde-del-ponente-ligure/ (lang leve de vertaaloptie in Chrome 🙂 ).
        groetjes,
        Diana

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.