Klaar

Het regent. Maar aan het einde van de ochtend wordt het tijdelijk droog. “Ik fiets even snel naar de tuin”, zeg ik tegen Ruud, terwijl ik snel op de buienradar kijk. “Ik wil even water geven in de ‘winterkas’, en dan neem ik gelijk de Chinese kool mee voor het eten vanavond.

Dat ‘even’ duurt ruim anderhalve uur, maar dat zal iedereen vast herkennen. Ik geef even water, ik zet een omgevallen pot rechtop, ik zie dat de appels gaan vallen en raap er wat bij elkaar, ik ben mijn mes kwijt om de Chinese kool af te snijden, ik trap de grond in de kas maar weer aan waar de mol nog steeds door graaft, ik pluk nog een paar frambozen, dat soort dingen.

Uiteindelijk kom ik thuis, met een dubbele fietstas vol. De fiets kan niet op de standaard staan want ze is topzwaar. Dus ik tringel maar een paar keer met mijn fietsbel. Ruud doet de deur open en kijkt al ietwat bezorgd.

“Je moet even helpen, ik kan de fiets niet neerzetten zonder dat die omvalt”. Ruud ziet het al, want de gespen aan de kleppen van de fietstas hangen los. konden niet eens vastgemaakt worden. Ik begin de oogst uit de tassen te halen en geef die aan Ruud zodat hij het telkens even in de keuken kan leggen.

Het begint nog vrij gemakkelijk (met het lichtste). 2 bakjes frambozen. En daarna 2 kroppen andijvie. “We eten vanavond andijviestamppot want ze beginnen slecht te worden”, zeg ik tegen Ruud. “En dan eten we morgen de Chinese kool”. Ruud pakt de kool aan en kijkt wantrouwend en met een schuin oog naar de tas. “Alweer komkommers?”, vraagt hij. Ik geef hem er vijf, en die brengt hij weg. Hij komt terug en ik geef hem er weer vijf. Ruud kijkt me aan, zucht, en brengt ze weer weg. Hij komt terug, ik graai nogmaals in de tas en haal er nog een keer vijf komkommers uit. Er komt eerst een woord dat ik hier niet zal herhalen en vervolgens “Nou is het klaar, ik wil ze niet meer”. Ik kan nog net voorkomen dat hij ze in de groene kliko gooit die ook bij de voordeur staat. Uiteindelijk legt hij ze bij de voordeur neer, alsof hij duidelijk wil maken dat als ik ze wil houden, ik er zelf maar voor moet zorgen.

“Nou, wat tover je nog meer uit die hoge hoed?”, vraagt Ruud. Er komen 48 stoofperen uit (ik tel graag). En een stuk of 10 valappels, en 2 kleine meloenen.

“Is dat alles”, vraagt Ruud, terwijl ik de tassen nog even nakijk en dichtdoe. “Ga jij op zolder maar potten zoeken”, zeg ik, “Dan fiets ik nog even snel naar de winkel voor een pak suiker, wat citroenen en kaneelstokjes.

Ik klaag hier wel eens over Ruud maar natuurlijk ben ik tegelijkertijd ook heel blij met hem. Als ik thuis kom van de boodschappen heeft Ruud alle potten opgezocht die we nog hebben. En staat hij de stoofperen te schillen. “Ga jij je brouwsels maar samenstellen. Soms noemt Ruud me de reïncarnatie van een gifmengster. “Dan schil ik gewoon door”.

Nou, dat worden dan 2 soorten stoofpeertjes. De helft = 24 stuks in rode wijn met gember, kaneel, steranijs, etc., en de andere 24 peertjes gaan in cider met sinaasappelsap, kaneel en gember. De eerste 2 pannen gaan op het vuur en Ruud begint daarna aan de appels, en de paar kweeperen die er ook nog liggen. Alles wat hij schilt, ontpit en in een badje van water met citroensap legt (tegen het verkleuren) verhuist daarna naar mijn kant van de keuken. Zodat ik ze kan koken.

Als Ruud klaar is met schillen en ontpitten begint hij de gootsteen schoon te te maken, potjes uit te zoeken en de waterkoker aan te zetten. En zo vullen we de middag, samen in de keuken, radio aan, af en toe meeneuriënd, en we vullen potten met verschillende soorten inmaak. Na het vullen, afkoelen, labelen en natuurlijk foto’s maken brengt Ruud de potten naar zolder.

Als hij beneden komt zegt hij “Het rek is vol en er zijn geen potten meer”. Het klinkt vrij definitief.

Ik zeg: “Het is goed zo, ik ben klaar, we hebben genoeg voor de winter”. Ruud zegt: “We hebben genoeg voor de hele straat…… in een hongerwinter”.

 

Op de foto zie je de oogst van die dag, in pot en fles, de Chinese kool eten we en de komkommers (ik geef toe dat ze niet meer op hun mooist zijn maar dat maakt voor de smaak niks uit) schillen we en vriezen we in blokjes in.

Een foto die ik iets dichterbij maakte. Als je er op klikt kun je de foto in groot formaat zien zodat je eventueel kunt lezen wat er op de etiketten staat:

 

Ik moet nog een heleboel recepten op de website plaatsen maar ik heb er helaas alleen geen tijd voor. Deze heb ik al wel geplaatst: Confituur van appel, kweepeer en sinaasappel, één van mijn favorieten van dit jaar. En deze is zo makkelijk dat ik die hier wel even kan beschrijven: Frambozensaus (denk aan Tova dessertsaus maar dan van eigen tuin, én lekkerder):

Breng 1 deciliter droge witte wijn met 75 gram suiker aan de kook, kook 2 minuten tot de suiker is opgelost en giet het kokendheet over 500 gram frambozen, roer even door. Boen een limoen schoon, rasp met een fijne rasp de schil van de limoen (alleen het groen, zonder wit) en schep dat door het frambozenmengsel. Snijd de limoen vervolgens doormidden, pers de 2 helften uit en voeg het sap ook weer toe aan het frambozenmengsel. Roer af en toe en laat in één of twee uurtjes afkoelen.

Giet het frambozenmengsel vervolgens door een zeef waar je een pan onder hebt gezet. Wrijf met bijvoorbeeld de bolle kant van een juslepel zoveel mogelijk frambozen door de mazen van de zeef, tot je alleen nog maar pitjes in de zeef over hebt. Die pitjes gooi je weg, de pan met het frambozensap zet je weer op het vuur en breng je aan de kook. Voeg nu 125 gram geleisuiker speciaal toe. Als je dat niet wilt gebruiken kun je voor gewone suiker kiezen plus wat pectine of agaragar. Kook enkele minuten en giet het dan in met kokend water gesteriliseerde potten. Of vries het in. Of zet in de koelkast en giet het binnen enkele dagen over ijs, kwark, yoghurt. Of doop er een stukje brioche of plakje cake in, ook erg lekker 🙂 !

 

Tot slot nog één opmerking, voor de mensen die interesse hebben in de zadenlijst: ik heb het er enorm druk mee, ben later dan in andere jaren maar er komt dus weer een kleine zadenlijst van zelf geoogste soorten. Ik heb er op deze pagina iets over geschreven: Zadenlijst – Nieuws

En dan nog één foto, van de Tropaeolum majus Bloody Mary die in de kas heel voorzichtig begint te bloeien. En nu maar hopen op een mooie, zonnige herfst!

22 gedachten over “Klaar”

  1. Beste Diana,
    Danke voor de mooie moestuinverhalen die komen zo bekend voor want hier is het ook een drukke tijd geweest ,invriezen,inmaken op alle mogelijke manieren en nu begint de moestuin stilletjes aan grote lege plekken te vertonen.Alhoewel er wel nog wat moet binnen gehaald worden stelde mijn man voor om met mijn verjaardag eventjes voor een dag of drie eropuit te trekken ,niet te ver, naar de polders om te genieten en te fietsen.En we hebben genoten …tot ik de laatste dag viel met mijn fiets , mijn arm gebroken en wat gekneusde ribben veel pijn maar het betert en komt goed dus maken we nu samen soep en vriezen we de laatste spinazie in en de rest kan nog eventjes wachten maar ook met een mooi muziekje op de achtergrond alleen dat neuriën is er niet bij want dat doet teveel pijn !!
    Ik blijf heel graag uw blog volgen en wens je nog heel veel moestuinplezier en deze winter gaan we dubbel genieten van al dat lekkers en gaan we al googelen naar nieuwe recepten voor het volgend jaar !! en ik weet een ding zeker : met mijn verjaardag ga ik nooit meer weg !! veel warme groetjes Annie Versporten Destelbergen Belgie

    1. Hallo Annie,
      Wat akelig dat je tijdens het fietsen zo hard bent gevallen!
      Dan komt de tuin vanzelf stil te liggen en dat is ook goed, nu eerst herstellen, en dat zal met gekneusde ribben en een gebroken arm tijd kosten (en heel pijnlijk zijn).
      Heel veel sterkte, beterschap en vooruitgang gewenst!!
      Diana

  2. O! Zo ontzettend gelachen! Mede doordat het zo herkenbaar is
    Genoten van al je blogs! (Al lange tijd)
    Veel geleerd en altijd handig als backup jouw site

    Voor mij is het nu ook ‘klaar’ want we gaan naar het buitenland, dus de tuin (word na heerlijke jaren) opgezegd
    Wellicht is er daar overzee de mogelijkheid om mn tomatenzaadjes toch ergens te zaaien

    Want eenmaal in mn tienerjaren begonnen, is de ‘verslaving’ nog steeds niet bekoeld.

    Veel succes met de site verder en ik lees op grotere afstand zeker mee

    Groetjes 28 jarige tuinster

    1. Hallo Jac,
      Dankjewel voor je aardige woorden!
      Wat spannend, verhuizen naar het buitenland!
      Ik hoop dat je daar een fijne plek voor jezelf krijgt en er vervolgens ook heerlijk kunt gaan moestuinieren!
      Succes met de oversteek, het verhuizen en het ‘settelen’!
      Diana

  3. Hoi Diana.

    Wat weer een prachtig verhaal. Heerlijk om te lezen. Wat een werk zeg al die inmaak!

    Wij stoppen dit jaar met de moestuin. Niet omdat we het moestuinieren niet leuk vinden maar oa omdat het op en neer fietsen /rijden naar de tuin soms zo onhandig is. Op het complex zijn dan ook nog een aantal verwaarloosde tuinen met meters hoog onkruid, een invasie van Colorado kevers waar door een aantal tuinders nauwelijks iets aan gedaan wordt. Het tuinbestuur doet (allemaal vrijwilligers, petje af.. ) hun best maar treden niet op tegen de “overtreders ” . Ook best lastig maar zo is het dweilen met de kraan open. Erg jammer. Het heeft ons lang genoeg gestoord. We stoppen ermee. Thuis helaas te weinig ruimte voor een echte moestuin, maar wel voor een aantal moestuinbakken. En ik heb gelukkig een bescheiden muurkas voor tomaten etc. Maar ik blijf je zeker volgen! Fijn weekend!

    Hartelijke groet Margriet

    1. Hallo Margriet,
      Wat jammer dat je je tuin hebt opgezegd!
      We herkennen het zeker, uiteindelijk is moestuinieren op een volkstuinencomplex een beetje vergelijkbaar als wonen in een drukke straat of flat, je moet het met elkaar doen, aardig of niet, netjes of niet, mensen met veel of weinig tijd, mensen zonder interesse en mensen met kennis, het tuiniert hier ook allemaal door elkaar heen. Je kunt elkaar niet kiezen. Ook hier hadden we een buurman bij wie het onkruid letterlijk 2 meter hoog stond, we zagen elke dag letterlijk honderdduizenden onkruidzaden de tuin in waaien. Uiteindelijk is hij na ruim 2,5 jaar geroyeerd. En nu hebben we een heel aardige buurman, die trouwens niet zo heel netjes tuiniert, net als wij, want hier is het ook niet brandschoon. Maar we hebben geen last van elkaar, en anders lossen we het samen op (bij een ziekte of plaag), we lenen gereedschap aan elkaar uit, hij krijgt wel eens tomaten van ons, wij krijgen ijsbergsla van hem, we wijzen elkaar op phytophthora of meeldauw, ruilen zaailingen. Gewoon gezellig en aardig, zoals het hoort, maar we weten dat het zeker niet in alle gevallen zo gaat.
      Ik hoop van harte dat je wellicht over een paar jaar een nieuwe poging waagt, misschien op een andere plek!
      groetjes,
      Diana

  4. Ha, ha, ha, ha, ik geniet altijd zo van jouw verhalen, ik zie het zo voor me. Zeer herkenbaar, hebben zelf ook een moestuin en maken jammen, chutneys, tomatensaus enz. En niks lekkerder dan spul uit eigen tuin: andijviestamppot met gebakken spekkies! Lekkkkkkerrrr! Hier in Heerenveen geen kas, hebben nog wel vleestomaten, cherrytomaten en gele tomaten gewoon buiten aan de plant, verder andijvie, knolselderij, bonen(woud-,kievits- en bruine bonen en nog wat boerenkool voor straks in de winter.
    Hoi,
    Anco en Helma

  5. Ha Diana
    Even vertellen dat jouw tomatenzaden prachtige tomaten hebben gegeven en nog steeds geven, gewoon uit de kouwe (klei) grond hier in midden Frankrijk. Vraagje: wat doe je met die ingevroren blokjes komkommer?

    1. Hallo Maria,
      Leuk om te horen dat de tomatenzaden goed zijn gekiemd, en dat je er een goede opbrengst van hebt gehad!
      We schillen de komkommers, verwijderen zaadlijsten en snijden ze dan in blokjes en gebruiken ze dan om te stoven in een kaassaus, of voor komkommersoep, of we laten de komkommerblokjes in een dressing ontdooien voor gebruik in sla of salades.
      Je zou verwachten dat ingevroren komkommers net zo zacht en papperig zijn als bijvoorbeeld aardbeien maar dat is zeker niet het geval, el zacht maar zeker nog met wat structuur.
      groetjes,
      Diana

  6. Beste Ruud en Diana, ook wij hadden enorm veel komkommers, helaas niet de soort die we willen, deze worden wat te dik. Maar weer wat geleerd van jullie, ik had geen idee dat je ze kon invriezen. Zaadlijsten eruit of met? Echt leuk om te volgen jullie website. Gelukkig heb ik het boek ook al geruime tijd in huis. Groetjes Conny

    1. Hallo Conny,
      Ja, we schillen de komkommers, verwijderen zaadlijsten en snijden ze dan in blokjes.
      Wij gebruiken ze dan om te stoven (lekker in een kaassaus), of we laten ze ontdooien in een dressing voor gebruik in sla of salades.
      groetjes,
      Diana

  7. Hallo Diana
    Ook ik vind het fantastisch hoe jij alles beschrijft, ik had laatst hetzelfde met de tomaten als Ruud nu met komkommers had. Toen ik deze week nog kweeperen kreeg was ik er eerst niet zo blij mee maar nu ik jouw recept zie bekruipt ne toch de lust om het ook eens te proberen, ik kan het ook niet over mijn hart verkrijgen om er niets mee te doen.
    Daarom heel erg bedankt voor het mooie recept. Groet, Margriet

  8. Hoi Diana,

    Och heden…..ik ben nog lang niet KLAAR.
    Wel diverse wintergroenten in de kas en platte kas wat nu mooi op komt, maar de moestuin moet nog opgeruimd. De hoge zonnebloemen waren zo topzwaar dat ze helaas door de wind geknakt zijn. Moet dus geruimd. Jammer, want ik vind de vogels erin zo’n vrolijk gezicht.
    Volgend jaar eerst een lange stok en dan de zonnenbloem ernaast zetten. Weer wat begrepen.
    Enne… de laatste serie tomatenplanten ruimen die nog onder een afdak bij de kippen staan en dan de bedden “schoonmaken” en goed kijken waar de knofloken komen te staan…..OEI..nog heel veel te doen en nog lang niet klaar. Uiteindelijk compost en paardepoep op de bedden en tja dan de zaaikalender erbij en plannen………nooit klaar. Voor ik het weet is mijn serre weer vol met zaailingen die opkomen.

    Maar nee klagen hoor je mij toch niet hoor. Immers wat een rijkdom een moestuin en met de handen de grond in kunnen. Heerlijk! En zo’n kort moment van “klaar” ervaren is wel heerlijk ik ken dat wel. Is kortstondig dus geniet ervan hahaha…..

    Groetjes en weer bedankt voor je optimistische kijk op de tuin zaken!

    1. Hallo Manon,
      Maar ik ben ook nog lang niet KLAAR, integendeel. De titel van het blog doelt op het feit dat ik klaar ben met inmaken, nu de stoofperen en kweeperen en de laatste jam in potten zitten (en de potten op zijn :-)).
      In de tuin is het juist een ravage, er groeit nog van alles, groenten en kruiden en onkruid. We moeten opruimen, snoeien, wieden, oogsten, terugknippen, en tegelijkertijd denk ik alweer aan het planten (van bijvoorbeeld knoflook).
      We zijn hier nooit KLAAR voor december. Sterker nog, we zijn hier nooit KLAAR 🙂
      groetjes,
      Diana

  9. Joechee Diana, je gaat eindelijk een beetje aardiger voor jezelf zijn! Misschien hebben al onze reacties wel een beetje daarbij geholpen.
    Zaden iets duurder (nog veel te goedkoop) kas voor jezelf gebruiken in plaats van onze zaden voorrang geven, zaden later verzenden…..
    Ik heb erg genoten van de tomaten liguria, candy sweet icicle, blush (die vind ik de aller lekkerste) en rebel yell ( vind ik een beetje gek smaken, beetje parfumachtig, ook rare consistentie en onregelmatig van vorm, vinden anderen de allerlekkerste schijnt, en de paprika zorza, zo lekker!

  10. hoi Diane,
    Dank voor al je mooie inspirerende moestuinverhalen. Ik lees ze wekelijks met veel plezier. Ik heb een vraag. Hoe bewaar/conserveer je kool, zoals witte kool en spitskool. Laat je die op het land staan, of kan je die droog opslaan (invriezen lijkt me niet zo voor de hand liggen). Heb jij suggesties?
    dank en veel groeten,
    jan de buck

    1. Hallo Jan,
      Dankjewel voor je aardige woorden!
      Ik vind zelf alleen rode kool prima om uit de vriezer te eten (al helemaal klaar zodat ik het alleen nog op hoef te warmen). Witte kool (al teel ik die niet zo vaak), spitskool en savooikool vinden we niet lekker uit de vriezer. Maar in die soorten zijn er rassen te vinden die extra veel kou kunnen verdragen en gewoon buiten blijven. En we zetten ook wel wat kolen onder glas (vorige maand gezaaid maar je zou het nog kunnen proberen). We hebben bijvoorbeeld savooikool Wirosa F1, en die zag er vorig jaar januari zo uit:
      savooikool winter

      We proberen de sluitkolen (op rode kool na) dus te spreiden, door elke maand of 2 maanden weer wat nieuwe planten te zaaien en te planten. Daarbij moet er vooral voor de winterteelt wel goed worden gekeken naar de winterhardheid. Voor savooikool kiezen we voor de teelt vanaf oktober vaak rassen als Wirosa F1 en Winterkoning, van spitskool is dat bijvoorbeeld Hispi F1 en Duncan F1.

      groetjes,
      Diana

  11. Schitterende blog, Diana!
    Ik ben echt nieuwsgierig naar het resultaat van je vertikaal pompoenexperiment. Was het experiment geslaagd? Krijg je per m2 echt een veelvoud van de opbrengst door ze vertikaal te telen?

    1. Hallo Frederik,
      Nou, dat is ook toevallig, ik zit net over de pompoenen te schrijven, en zie je bericht voorbij komen.
      Ik ben er dus druk mee bezig, ik hoop het vanavond klaar te hebben 🙂
      groetjes,
      Diana

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.