Huisdieren en onkruid

Nu de lente in volle gang is kan Lotje, ondertussen 17 lentes jong, ook weer blij naar buiten. In de andere jaargetijden mag ze ook naar buiten hoor (niet buiten onze achtertuin trouwens), maar als het koud is stapt ze naar buiten, de haren springen acuut overeind, ze draait zich om en staat binnen enkele seconden weer binnen. Nu zit ze elke dag weer even buiten op tafel, haar koninkrijk te overzien:

 

Ook op de volkstuin hebben we ook een nieuw huis-tuindier:

 

We hebben deze week 2 plastic kraaien gekocht, in de hoop dat die onze kolen willen bewaken. Als je goed kijkt lukt dan links wat beter dan rechts, blijkbaar hebben duiven genoeg branie om aan die kant  toch wat blad aan te pikken. Maar alle beetjes helpen, en eerlijk gezegd vind ik het een veel vrolijker gezicht dan al die netten die aan alle kanten dichtgemaakt moeten worden zodat vogels er niet in verstrikt kunnen raken.

Nog een huis-tuindier:

 

In één kas zitten er drie, ondertussen al aardig van formaat. Blijkbaar kunnen ze er genoeg eten vinden (we hopen op slakken) want ze kunnen vrijelijk in en uit de kas lopen maar blijven binnen. Ook in de andere 2 kassen zitten padden, en ook die willen er niet uit. Ruud is hun grote vriend (en beschermheer), als ik in de kas iets ga planten of wieden komt Ruud altijd snel aangelopen om me voor de 47e keer te vertellen dat ik wel moet oppassen voor de padden, plus een beschrijving in welke hoek ze vandaag zitten. Ja, huisdieren zijn heel leuk maar je moet er wel ook rekening mee houden.

En dan iets over onkruid. In reactie op mijn laatste blog kreeg ik de tip om kalk of lavameel te strooien tegen heermoes, en dat vind ik heel aardig! Wie heermoes nog niet kent:

 

Vrolijk plantje, hè? Ze wordt ook wel paardenstaart of kattenstaart genoemd. Het is heel aardig dat mensen me willen helpen om van dit onkruid af te komen. Maar dat hebben we wel al 27 jaar lang geprobeerd. Ik vrees dat het nooit gaat lukken. Dat lukt zeker nog wel als je voor het eerst heermoes in je tuin hebt gekregen (via gekregen stekken of planten, of via de sporen), dan kun je haar zeker nog wel verdrijven. Maar in onze tuin niet meer. En heermoes groeit dus op het hele volkstuinencomplex, als we haar uit zouden willen roeien, dan zouden alle leden en de gemeente Spijkenisse daar aan mee moeten helpen.

Als wij een week niet wieden staan er in onze tuin 1000 heermoesjes boven de grond. Ik heb ze verafschuwd, gehaat zelfs, consequent verwijderd, structureel uitgegraven, afgebrand, zelfs eens gif gekocht om ze de baas te worden. Maar niets helpt. Soms proberen we weer eens een nieuwe manier, en lijkt het wel eens te lukken, tot volgend voorjaar; dan is ze er weer, al 27 jaar lang. Ik vrees dat we letterlijk tot het eind der tijden moeten leven met heermoes 🙂 .

Ik heb even wat informatie gekopieerd uit Wikipedia en van de website van Anne Tanne. Dit zijn wat eigenschappen van heermoes:

  • Ze komt vooral voor in de gematigde en koude streken van het noordelijk halfrond.
  • Ze is een lid van de groep planten die voor het verschijnen van moderne planten de aarde domineerde.
  • 400 miljoen jaar geleden bestond deze plantengroep dus al, soortgenoten groeiden uit tot zeer hoge bomen
  • In die tijd was deze plantengroep de meest voorkomende ter wereld
  • Ze is een echte overlever; na vulkaanuitbarstingen is ze de eerste die weer groeit, op industriële terreinen met zware vervuiling is ze vaak de eerste die komt en/of de laatste die verdwijnt.
  • De wortelstructuur is enorm complex en uitgebreid: ze gaan zo’n 30 cm de diepte in, vertakken zich dan meters ver horizontaal, duiken weer 30 cm dieper, om zich opnieuw over een afstand van meters horizontaal uit te strekken, en weer 30 cm dieper te duiken, en dat tot op een diepte van vier tot zes meter.

Oftewel; wij hebben geen enkele illusie dat we haar gaan overleven. En na jaren van haat hebben we ons een paar jaar geleden met haar verzoend; natuurlijk verwijderen we elk voorjaar en zomer zoveel mogelijk van de bovengrondse en vooral ook ondergrondse delen, want anders zou er niks anders meer groeien in onze tuin. Maar we zijn gestopt met denken dat we van haar kunnen winnen. Sterker nog, eigenlijk is het wel stoer dat het enige onkruid dat ons onder de duim houdt een onkruid is dat nog onder de dinosauriërs groeide.

En dan nog iets (onder het mom; Kun je er niet van winnen, maak er dan gebruik van); heermoes heeft een aantal heel nuttige eigenschappen. Ze bevat bijvoorbeeld veel mineralen. Er is zelfs iemand op ons tuinbouwcomplex die er thee van zet en drinkt (ik heb het ook geprobeerd, ik vond het niet vies maar zeker ook niet lekker. En gedogen is één, maar zelf voortaan heermoes-thee drinken gaat een stap te ver (voor ons dan).

Maar voor planten is heermoes heel goed, het zou onder andere algemeen plant versterkend werken, en helpen tegen luis, helpen meeldauw te voorkomen, etc.. Kijk even op de website van Anne Tanne voor alle eigenschappen, toepassingen, etc..

En dus maken we er ‘gier’ van. Een kwartiertje ‘heermoes steken’ levert al snel een emmer vol op:

 

Regenwater erbij:

 

En dan minimaal 10 dagen laten staan. Ver weg van de bewoonde wereld want de geur is tegen die tijd onbeschrijfelijk smerig. Ik zal proberen over 10 dagen een foto te maken, mits ik niet flauw val. Over 10 dagen gaan we met dichtgeknepen neus de heermoesgier zeven, en gaan we het in de tuin gebruiken, als vernevelaar of voor bij het gietwater.

Zo, even heerlijk mijn hart gelucht over heermoes. En ach, wij hebben geen zevenblad, en geen kweekgras (wel pispotten trouwens, die zijn ook niet mis). Er zijn trouwens meer soorten kruid en onkruid waar je een heel nuttig gier van kunt maken, denk aan brandnetel, smeerwortel, etc..

Tot slot; ik had het beloofd, de eerste rabarber geoogst:

 

En terwijl ik dit schrijf, staat deze rabarbertaart in de oven. Als die morgen lekker blijkt te zijn zet ik het recept op de website.

 

Edit zaterdagochtend: zojuist voorgeproefd; taart blijkt lekker 🙂 , het recept: Rabarber-frangipanetaart

 

59 gedachten over “Huisdieren en onkruid”

  1. De taart ziet er heerlijk uit! En ik ben jaloers op je oogst. Wou mijn rabarber nu wat sneller groeien…
    Gier zonder water (dus planten gewoon ‘zo’ laten rotten) zou veel minder geur geven. Ik weet niet meer waar ik dat gehoord heb (Charles Dowding?).

    1. Hoi Ann,
      De taart blijkt ook lekker te smaken. Ik moet het recept even aanpassen (want er was teveel deeg voor de vorm van 28 cm terwijl de inhoud wel goed was), en dan zet ik het op de website.
      Dankjewel voor de tip! Ik weet niet of het zonder vocht dan kan rotten want het is geen ‘zacht’ blad, ik heb het wel eerder geplukt en in een emmer gedaan (om weg te gooien maar dat vergat ik dan een paar dagen) en voor zover ik dat nu kan inzien gaat het drogen en niet rotten. Ik kan eens proberen, bij een volgend rondje ‘heermoesplukken’, om het in een emmer te doen met alleen een laagje regenwater om het rottingsproces op te wekken.
      Ik las trouwens dat een aftreksel van koken wat minder nuttig is omdat de mineralen door heermoes slecht wordt afgestaan aan kokend water. Maar zou ik ook nog eens kunnen proberen (er is hier genoeg heermoes om verschillende manieren te proberen 🙂 ).
      groetjes,
      Diana

      1. Goh, natuurlijk. Je hebt helemaal gelijk. Heermoes zou gewoon uitdrogen. Hij had het over smeerwortel. Die heeft veel meer vocht in zijn blad.

    1. Hallo Marc,
      Brandnetelgier is ook heel goed voor de tuin maar heeft wel een iets andere werking dan heermoesgier, simpelweg omdat het andere mineralen bevat (en het schijnt bijvoorbeeld ook wat stikstof te bevatten). Minder mineralen maar nog meer stikstof bevat smeerwortel, ook heel geschikt om gier van te maken.
      groetjes,
      Diana

    1. Hoi Lia,
      Ja, dat klopt maar het heeft wel een wat andere werking dan heermoesgier. Maar er zijn zeker nog een aantal ‘on’kruidsoorten waar je gier van kunt maken, ik zal het voor alle zekerheid even in de tekst zelf vermelden.
      groetjes,
      Diana

  2. Goedemorgen Diana,
    Wij hebben alleen een “binnen konijn”…een Franse hangoor. Superlief, hij loopt vrij rond en ’s avonds zit hij in zijn mandje naast de houtkachel… Alleen heeft hij huisarrest als de zaailingen in huis staan want hij heeft een keer al mijn tomaten zaailingen afgesnoeid tot 1cm boven de grond! In eerste instantie was ik bijna in tranen (hij had een voorliefde voor de bijzondere soorten) maar lang boos blijven kon ik ook niet. Had ik zijn hok maar goed dichtgedaan…

    Inmiddels staan alle zaailingen in de kas, maar vanmorgen kwam ik erachter dat ik vreterij heb in mijn zinnia’s! Ze staan in p9 potjes in van die zwarte plantenkratten. Ze staan zowel op de grond als op tafels. Ik weet dat slakken er gek op zijn, maar die kan ik niet vinden. De blaadjes zijn echt “aangevreten” maar in sommige blaadjes zitten ook midden in het blad een mooi rond gaatje…? Doet een slak dit ook? Of zit er iets anders aan mijn geliefde zinnia’s? Ik heb wel een foto gemaakt, maar deze kan ik volgens mij niet uploaden oid….

    Wat denk jij? En wat zou ik er aan kunnen doen?

    Groetjes Emily

    1. Hallo Emily,
      Hetzelfde hebben wij ook met Lotje (en vroeger met alle andere katten die we hadden); er is 1 kamer in huis waar geen kat mag komen en dat is de kamer waar de zaaisels en zaailingen staan, en later zaden staan te fermenteren of te drogen (en juist daar wil ze altijd zo graag naar binnen 🙂 ).
      Zinnia’s zijn wel gevoelig voor slakken, soms zie je geen slak maar zitten ze verstopt of zijn ze nog maar heel klein. Misschien kun je eens een schoteltje neerzetten met daarop wat droge kattenbrokjes, kippenlegmeel of paneermeel, en dan in de avond kijken of er slakjes van zitten te eten (en dan kun je de slakken gelijk wegbrengen of wat je er dan ook mee wilt). Ik heb hier eigenlijk nog nooit rupsen op de Zinnia gezien, en ook geen vogelvraat – ik ken zelf alleen de schade bij Zinnia’s die door slakken wordt veroorzaakt.
      groetjes,
      Diana

  3. Hoi Diana,
    Sinds deze week volg ik je op facebook.
    En gelijk de eerste de beste keer is het raak: heermoes….
    Ik word er gek van.
    En wanneer ik jou zo hoor zal dat altijd wel zo blijven .
    Misschien dan ook maar voor de heermoesgier gaan want die thee lijkt me niet echt wat.

    Geen rabarber meer in de tuin: maar wanneer ik je taart zie dan zet ik deze op mijn lijstje.

    Ik zie nu al uit naar je volgende post.

    Marieke

    1. Hallo Marieke,

      Er zijn wel mensen die heermoes min of meer de baas worden (wij trouwens ook maar dat moet wel elk jaar opnieuw 🙂 ), lees vooral even de andere reacties op dit blog voor nog wat tips van andere moestuinders.

      Rabarber is wel erg lekker om taart van te maken (en moes en chutney), op de receptenpagina vind je nog 5 lekkere rabarberrecepten; met o.a. een rabarbertaart met pistache, een rabarbercake en een rabarbertaart met stroopwafels.

      groetjes,
      Diana

  4. We hebben drie jaar geleden gefietst in Vancouver en daar zag ik een helling vol Heermoes met daartussen groepenzacht roze Phloxen: stel je dat eens voor! Als ik ooit Heermoes krijg inmijn bloementuin dan plant ik er ook Phloxen tussen. Maar ik zal er niet om vragen!

    1. Absoluut rotzooi die roundup en mcpa! Zeer kankerverwekkenden vervolgens komt de heermoes gewoon weer vrolijk terug. In Nederland mogen deze producten absoluut niet meer verkocht worden!

    1. Nee toch, roundup! Ik dacht dat iedereen er nu wel van doordrongen was dat je dat niet moet gebruiken. Ook al is heermoes in je tuin iets vreselijks, de gevolgen van het gebruik van Roundup zijn nog vele malen erger.

    2. Hallo Marco,
      Iedereen mag vooral tuinieren zoals hij of zij dat zelf wil. Ik wil je alleen 1 ervaring vertellen: zo’n 10 tot 12 jaar geleden had een hovenier een grote tuin op ons tuinbouwcomplex, voor de opslag van zijn heesters en planten. Maar na een paar jaar zag zijn tuin er steeds minder goed uit. Er stonden steeds minder planten en het werd duidelijk dat hij meerdere keren per jaar een mengsel van roundup en mcpa gebruikte (dus ik ken het wel: roundup werkt tegen tweezaadlobbigen en mcpa tegen éénzaadlobbigen). Ik heb dat toen wel met interesse gevolgd, benieuwd of hij het zo onder de duim kreeg. Er was binnen 2 jaar inderdaad geen heermoes meer te vinden, en ook geen andere onkruid. Maar met zijn eigen planten ging het ook niet goed, stuk voor stuk begaven ze het. Uiteindelijk heeft hij een paar jaar geleden zijn tuin opgezegd, en zonder verder een oordeel te vellen over het gebruik van gif wil ik, voor wie het dan ook wil lezen, melden dat we na zijn vertrek zijn tuin zijn gaan bekijken, met spa en hark. De tuin was dood, morsdood; we hebben geen worm gevonden, geen slak, geen spinnetje, geen grasje, niks wilde er meer leven of wonen. Ondertussen zijn we wel weer een jaar of 5 verder; de tuin leeft weer, de nieuwe huurders zaaien en planten, brengen mest en compost aan, en langzaam komt het leven terug in de tuin (letterlijk en figuurlijk). En daarmee ook nieuwe hordes heermoes. Ze waren niet dood, ze hebben alleen maar een paar jaar meters diep onder de grond gewacht tot de omstandigheden weer gunstig genoeg waren om weer bovengronds te komen.
      groetjes,
      Diana

  5. hoi Diana,

    de taart ziet er heerlijk uit..
    ik heb zelf ook al twee keer rabarber kunnen oogsten en maak er rabarber-crumble van heel lekker ook..
    mocht je dat een keer willen proberen zal ik het recept mailen..

    groeten stefanie

  6. Ha Diana,

    Alllemachtig dat bakken kun je ook al zo goed. Ziet er werkelijk verrukkelijk uit!
    Het zal wel op zijn.

    Op mijn vraag over enten komt geen reactie terug. Doe je dit niet?

    groetjes Manon

    1. Hallo Manon,
      Ik heb antwoord op je vraag gegeven hoor, onder je vraag, maar dat is al wel weer een paar weken geleden, ik kan zo snel even niet meer vinden waar, ik weet niet of je het zelf nog kunt vinden? Ik weet nog dat ik toen melde dat ik nooit tomaten ent, omdat ze het hier zonder enten zo goed doen, en enten wel heel duur is (ik meen dat 10 F1-hybride zaden voor onderstammen iets van 4 of 5 euro kost, en ik heb zo rond de 100 tomatenplanten staan). Ik was van plan dit jaar mijn komkommers te enten maar dat gaat niet lukken. De komkommerzaailingen zijn ondertussen al zo groot dat ze uitgeplant kunnen worden, terwijl de gezaaide zaden voor de onderstammen niet wilden kiemen. En het is nu te laat om nogmaals te zaaien want komkommer en onderstam moeten dezelfde stamdikte hebben om goed geënt te kunnen worden en dat gaat niet meer lukken.
      Volgend jaar beter….. 🙂 . En misschien ga ik dan ook eens een paar tomatenplanten enten, en dat jaar vergelijken met dezelfde rassen die niet zijn geënt, dat is wel een leuk projectje/onderzoek.
      groetjes,
      Diana

      1. Ha Diana,

        Aardig dat je reageert. Heb ik je antwoord compleet gemist. Ga ik op de grote pc alsnog jouw antwoord opzoeken. Tablet is lastiger. Ik geloof dat het bij Vreekens wel mee viel met de prijs. Wel peins ik nu over het juiste moment van enten. Ze zien er zo verdraaid kwetsbaar uit getsie….
        En of ze wel even dik zijn……de stammetjes.
        Wat ze beloven is een betere resistentie tegen van alles en nog wat en een grotere opbrengst.
        Maar ik moet eerst nog zien dan de plantjes mijn ent- actie overleven.
        groetjes en tuinierse!

        Manon

        Nogmaals dank en wie weet volgend jaar een lezen hoe jij dit aanpakt.

  7. Mooi om te lezen dat je dingen die je ongewild krijgt gewoon gebruikt op een andere manier. Ik heb daar een leuk boek over. Dus als je meer wilt weten over hoe je (on)kruiden en andere planten gebruikt als planten extract dan heb ik een leuke tip voor dat boek. Het heet 34 planten om mee te tuinieren. Boerdevol tips, toepassingen en bereidingsmethoden. Ook heermoes… als je het dan toch hebt…. maak er gebruik van! Isbn: 978 90 6224 019 7.

    1. Inderdaad een meer dan schitterend boek, echt een aanrader voor iedere tuinier !!
      Allemaal heel klaar en duidelijk uitgelegd en dit met planten die zeker in de omtrek groeien.

  8. hallo diana

    ik heb een vraagje die totaal niets met dit onderwerp te maken heeft. ik wil namelijk graag aardbeitjes planten, hoeveel moet ik er planten om een fatsoenlijke oogst te krijgen? hoeveel aardbeien geeft een doordragende aarbei?

    met vriendelijke groet
    bo

    1. Halo Bo,
      Dat is een vraag die moeilijk te beantwoorden is want het hang onder andere af van het ras, je bodem, de voeding (aardbeien houden van kali), vochttoestand (want zonder voldoende vocht geen aardbeien), de verzorging (want als je de stekken laat zitten of ze op te korte afstand van elkaar plant krijg je ook weer minder aardbeien).
      Algemeen gesteld (maar dat is dus echt héél, héél erg algemeen) kun je stellen dat je met zo’n 25 planten ruim voldoende kunt oogsten voor een gezin, en dan ook nog wat jam kunt maken. Maar, als je dat nog niet hebt gedaan, kan ik van harte aanbevelen om de pagina over aardbeien te lezen voor meer informatie over verzorging, planten, opbrengst, etc.: https://www.mooiemoestuin.nl/fruit/aardbei/
      groetjes,
      Diana

  9. Beste Marco, round-up kan nu echt niet meer. Ik weet niet of je kinderen hebt of kleinkinderen, maar wij hebben die wel en we willen de aarde graag een beetje beter voor ze achter laten, en niet vergiftigd. Ook voor dieren is het niet best. en we hebben al zo weinig vogels omdat er te weinig insecten zijn. Loop maar eens door de polder!
    Heermoesgier is trouwens ook erg goed tegen roest. Mijn perenboom had roest. Ik heb deze inderdaad behandeld met een aftreksel van heermoes. Een pan vol paardestaarten vullen met water, koken, af laten koelen en vermengen met water, ik doe 1:1. En dat aan de voet van de perenboom. Ik ben blij met Heermoes! ellen.

  10. Hoi Diana, ik volg je blog al een poosje met veel plezier. Maar hier ben ik toch wel een beetje jaloers om:
    “Zo, even heerlijk mijn hart gelucht over heermoes. En ach, wij hebben geen zevenblad, en geen kweekgras (wel pispotten trouwens, die zijn ook niet mis).”

    Ik heb ze alle vier… Gelukkig maakt het voor het wieden niet zoveel uit, al die wortels moeten zo diep mogelijk verwijderd worden. Ik voel zelfs geen frustratie als een paar weken na het opschonen van een stuk grond toch weer wat opkomt: je weet toch dat je nooit alle wortels hebt gevonden, en als ze dan hun groene kopjes boven de grond steken dan verraden ze waar ze zitten. Zodat ik ze alsnog te grazen kan nemen 😀

  11. Beste Diane,
    je schrijft erg leuk. Ik heb geen moestuin, maar door erover te lezen kom je meer te weten en zal de stap om toch aan de volkstuin te beginnen een keer gezet worden!
    bedankt,
    sylvia

  12. Ik wil graag reageren op de bestrijding van heermoes. In mijn eerste jaar, inmiddels 4 jaar geleden, was mijn tuin vergeven van de heermoes. Ik ben ze vanaf het eerste jaar heel goed gaan uitsteken, zand los schudden met een riek en alle draadjes van de heermoes verwijderd. Op het bewuste stuk grond heb ik ze vandaag weer uitgestoken en het is nog slechts een fractie van dat wat ik 4 jaar geleden aantrof. De aanhouder wint!

  13. Toeval bestaat niet….liep vanochtend vloekend en tierend de heermoes toe te spreken en lees nu jouw verhaal. Heeft iemand ervaring met dat lavameel? En wanneer en hoe moet je dat gebruiken? Ben echt niet van plan de strijd op te geven maar dat wieden, bah!

    1. Hay Pien ! Een zeer intressante blog “ blog.natuurlijke moestuin.be “ zeer veel informatie over natuurlijk moestuinieren ! Groetjes Patrick & Miranda

  14. Hallo allemaal..

    Ik ken dit onkruid en na heel wat graven heb ik gezien dat ook een bekende van mij het niet won. Wel wil ik graag iets aangeven. Iets wat ons allemaal aan gaat.
    Namelijk de extreme sterfte van insecten en met name bijen door chemische bestrijding zoals vernoemd. Veel mensen, waaronder ikzelf voorheen, zijn niet op de hoogte van de ernstige gevolgen van verdelgers, en de directe gevolgen voor de bij in het bijzonder en dus ook ons.
    Zo heb ik deze week pas geleerd dat ook mierenlokdozen hier deel aan kunnen hebben.

    Het is niet belerend bedoeld.
    Maar ik hoop dat anderen hier ook op in duiken en natuurlijke manieren blijven zoeken.
    Marla Spivak geeft in TER talk uitleg over deze bijen sterfte. En zeker voor moestuiniers is dit interessant. Google het eens zou ik zeggen ; )

    Als we lekkers willen uit de natuur zullen we ermee moeten samen werken in harmonie.
    Succes iedereen! En bedankt voor de mooie blog weer.. Prachtige taart!

  15. Geachte mevrouw Diana
    Poetst u de kas eigenlijk voordat u uw tomaten, paprika’s, pepers, … na een voorteelt erin zet?
    Alvast bedankt voor uw reactie!
    Met vriendelijke groeten
    Christina afrigona

    1. Hallo Christina,
      Poetsen in een groot woord hoor 🙂 . Maar we proberen elk jaar 1 of 2 keer de ruiten in de kas (buiten en binnen) te wassen met een borstel en schoon water om te zorgen dat de planten in de kas, zeker in voor- en najaar, genoeg licht krijgen.
      groetjes,
      Diana

  16. Het enige wat helpt is Starana, een bestrijdingsmiddel wat boeren met een spuitlicentie mogen kopen en gebruiken. Gelukkig hebben wij zo’n buurman en geen heermoes meer!

    1. Hallo Marijke,
      Gelukkig hebben wij niet zo’n buurman 🙂
      Maar ieder het zijne. In ieder geval voor alle duidelijkheid en voor wie het op wil zoeken; het is niet Starana maar Starane.

      En dit is (geteste) informatie die ik op Kennisakker.nl vond:

      —————————————————————-

      MODERNE HERBICIDEN NIET EFFECTIEF

      Een aantal moderne herbiciden dat in verschillende gewassen toegelaten is, werd getest tegen heermoes.
      Lontrel, Lido sc, Merlin, oxadiargyl, Titus, Safari en Targa prestige boden onvoldoende perspectief voor de bestrijding van heermoes.

      MCPA had de beste werking tegen heermoes. Twee keer een bespuiting gaf een bestrijding van 99%.
      Het was echter wel nodig om de tweede bespuiting uit te voeren, omdat na de eerste bespuiting hergroei plaatsvond.
      Drie bespuitingen gaven uiteindelijk een reductie van heermoes van 84%.

      Twee keer Starane gaf een bestrijding van 90%.
      Er trad hergroei op.

      Twee bespuitingen met Asulox zorgden ervoor dat de planten deels afbrandden, maar er bleven te veel planten over die vervolgens verder groeiden.

      Roundup had niet of nauwelijks effect.

      —————————————————————

      Zoals al eerder gezegd, iedereen mag tuinieren op zijn of haar eigen manier, met of zonder gif, maar ik ga er zelf hoe dan ook geen reclame voor maken. En ik wilde met mijn blog zeker geen discussie starten over het wel of niet gebruiken van gif, ik wilde aangeven dat onkruid lastig is, maar er is geen tuin zonder onkruid, en als je je verdiept in het betreffende onkruid, kun je er zelfs een soort van respect voor opbrengen, en het wellicht ook nog op een positieve manier gebruiken. Dat neemt niet weg dat wij en heermoes nooit vrienden zullen worden, dat zou teveel gevraagd zijn.

      Wij zijn erachter gekomen dat er mee samenleven het leven een stuk makkelijker en vrolijker maakt dan er tegen vechten (maar dat inzicht heeft wel 2 decennia op zich laten wachten 🙂 ).

      groetjes,
      Diana

  17. Diana, ik ben het helemaal met je eens. Natuurlijk moet iedereen zelf bepalen wat hij of zij belangrijk vindt. Maar ik ben blij dat ik tuinier zonder gif en ik denk dat de komende generaties ons dankbaar zal zijn.

    Groetjes,
    Ria

  18. Dag Diana en tuinliefhebbers,
    Eerst en vooral de rabarbertaart ziet er heerlijk uit. Ga ik zeker proberen, ik zou er zo in bijten.
    Ik wil hier ook zeker de les niet spellen over het al dan niet gebruik van bestrijdingsmiddelen, maar ben ervan overtuigd dat vele mensen zich niet bewust zijn van de effecten hiervan. De sterfte van het aantal bijen is angstaanjagend. Denkt ‘men’ voldoende na wat de gevolgen zijn indien de bijen uitgeroeid zijn ???
    15 jaar geleden zaten mijn lavendels vol met bijen, hommels en kolibrivlinders. Nu ben ik blij als ik 1 kolibrivlinder zie.

    Ik vind dat velen in een omgekeerde wereld leven. Men koopt meststoffen, terwijl de natuur natuurlijke meststoffen gratis aanbiedt. Inderdaad,gier kan wat ruiken maar dat vind ik niet erg. Evengoed qua bestrijding van vervelende beestjes. Probeer maar eens heermoesgier op de zwarte bonenluis.
    Ik kan me enorm druk maken dat mensen spreken over onkruid. Dit zijn geen onkruiden, maar weliswaar kruiden. Had ik maar heermoes, maar ik heb net niet.

    Hierbij een paar persoonlijke bedenkingen. Heermoessporen zitten tot 2 meter diep. Ervan af komen lukt niet met bestrijdingsmiddelen, jaren nadien komen deze toch terug; tenzij u de grond ongeveer 2 meter afgraaft.
    Gebruik gesloten emmers voor het maken van gier, zo is de stank al wat minder bij het passeren van de emmer.
    Wie geen gier wil maken, versnijd dan de heermoes en gooi op de mesthoop. Dit zal daar gewoonweg verdrogen.
    Thee van heermoes is goed tegen reuma, artrose, versterkend voor de nagels, haren etc., wie last heeft van urinewegontstekingen kan dit best drinken. Maar mensen kopen liever zakjes thee van Kneipp. Wie de smaak niet lekker vindt, kan makkelijk nog iets toevoegen zodat dit lekkerder wordt.
    Groetjes carine

    1. Hallo Carine,

      Dankjewel voor de tip m.b.t. heermoesgier tegen zwarte bonenluis, ik vrees dat dat nog wel van pas komt.
      Ik ben zelf zeker niet tegen meststoffen, sterker nog, na ruim 15 jaar tuinieren kwamen we erachter dat alleen aftreksels en dat wat er al in de bodem aanwezig was niet meer voldoende was, zonder aanvullende meststoffen (inclusief sporenelementen, en mineralen) groeide er niet veel meer in de tuin. Ik vind het ook een prettig idee dat als een dier toch dood moet omdat wij het opeten, het dan helemaal wordt gebruikt en de allerlaatste restjes van dieren nog worden gebruikt voor beendermeel, hoornmeel, etc.. Dus ik gebruik voor de moestuin meststoffen van organische oorsprong (en uiteindelijk bevat dat ook nog voor een groot deel poep 🙂 ). Aan de andere kant, ik gebruik ook minerale meststoffen, voor de kuipplanten, ik ben zeker niet heilig. Nadenken over wat je doet en bewuste keuzes maken in wat je gebruikt vind ik ook al een goede manier om te tuinieren.

      Als je heermoes zou willen kun je het echt heel gemakkelijk in de tuin krijgen hoor, 1 stukje uit een verdwaalde berm halen en het 2 jaar met rust laten.
      Maar ik weet zeker dat je dan over een paar jaar op je woorden terug zou komen.

      Ruud heeft 3 weken geleden zijn eerste ronde heermoes uit de tuin halen gedaan, in 1 dag leverde dat 3 kruiwagens vol met heermoeswortels op. Want die groene staartjes boven de grond zijn niet erg, het zijn de zwarte kronkelige wortels onder de grond die er voor zorgen dat ze zich zo razendsnel verspreidt en dat er geen andere planten goed meer groeien.

      De groene stelen op de composthoop is prima (mits het alleen maar mannetjes zijn), maar de zwarte wortels op de composthoop is ernstig af te raden omdat de wortels daar gewoon uitlopen en verder gaan groeien. Wij hebben bij een compostbak van een tuinbuurman wel eens een veld van heermoes gezien 🙂 .
      En de wortels zitten niet 2 meter diep, maar zoals ik schreef 4 tot 6 meter, dat is niet af te graven, zelfs al zou ik het willen.
      Ze vermenigvuldigt zich niet alleen via de worteluitlopers maar ook nog via sporen/zaden (zoals varens die ook hebben,) honderden per vrouwtje). De vrouwtjes hebben geen lange groene bovengrondse delen maar zijn kort en groen/roodachtig paars, en ze hebben geen ‘zijtakjes’. Wij herkennen ze altijd in vroeg stadium, wanneer het bolletje met de sporen er nog niet op zit (aan de kleur). De vrouwtjes steken of graven we zo vroeg mogelijk uit en gooien die zeker niet op de composthoop maar gaan in het afval dat de gemeente ophaalt. Hier kun jer foto’s van zien: http://www.waterwereld.nu/heermoeseng.php

      Dat neemt niet wel dat er waarschijnlijk al miljoenen sporen (zaden) in de grond zitten en die kiemen wanneer ze de kans krijgen. We herkennen ze in het voorjaar wanneer we die planten uitgraven en ze helemaal in hun geheel kunnen verwijderen, met alle wortels. Alle oudere planten die ergens uit een wortelknoop vandaan komen graven we zover mogelijk uit, maar ergens komt er altijd een moment dat de wortel zich uit lijkt te rekken als een elastiek en dan breekt. En van daaruit loopt de plant gewoon weer uit, vaak met meerdere knopen, meerdere kanten op.

      groetjes,
      Diana

      1. Een kleine bedenking over gebruik van meststoffen: de natuur is een gesloten cirkel, er is geen afval. Wij mensen recyclen hoogstens in een keten, hergebruik houdt een keer op. Op de volkstuin consumeren wij (hopelijk veel) groenten en fruit. Eigenlijk zouden we dus onze poep (en uiteindelijk ons lichaam) moeten terugbrengen op de tuin. Het eerste willen de meesten, waaronder ik, niet, het tweede nog minder en mag waarschijnlijk ook niet. Ik ben het met Diana eens, je krijgt uiteindelijk tekort. Dat kun je gedeeltelijk opvangen, door elders uit de natuur plantenresten ed te halen, wat automatisch betekent, dat je die plekken tekort doet. Oogsten = bemesten, met die meststoffen kunnen we gelukkig steeds meer verantwoord omgaan.

        1. Hallo Agnita,
          Ik moest bij je verhaal grinniken want ik dacht gelijk aan die keer dat ik bij De Kleine Aarde was, en voor het naar huis gaan nog even naar het toilet ging; dat bleek een toilet zonder bodem te zijn en alles wat je daar deponeerde viel enige meters naar beneden in een grote ruimte (ongetwijfeld voor de compostering). Kortom, ik heb de broek weer dicht gedaan, we zijn de auto in gestapt en zijn gestopt bij het dichtstbijzijnde pompstation 🙂 .
          Diana

      2. Een korte reactie op “ Ik vind het ook een prettig idee dat als een dier toch dood moet omdat wij het opeten, het dan helemaal wordt gebruikt en de allerlaatste restjes van dieren nog worden gebruikt voor beendermeel, hoornmeel, etc.. ”
        Dieren willen niet dood, maar worden gedood voor onze consumptie. We kunnen heel goed zonder het eten van dieren, maar dat is een andere discussie.
        Verder een duidelijke uitleg over het gebruik van Roundup en al die andere verschrikkelijke gifsoorten. Zo ver mogelijk vandaan blijven. Het is al erg genoeg gesteld met de natuur in ons land.

        1. Hallo Cilia,
          Nee, ik denk ook niet dat dieren dood willen, maar toch gaan er wereldwijd miljoenen dieren per dag dood voor menselijk plezier. Maar dan wordt het wel een heel uitgebreide discussie op een website die (hopelijk) vrij simpel over het plezier van tuinieren gaat. Ik heb niet de behoefte om mensen op welk pad dan ook te brengen want ik vrees dat er in 2018 geen enkel pad meer kaarsrecht is.
          groetjes,
          Diana

          1. Mee eens hoor 😉 Je website vormt een plezierige ontspanning bij een mooie hobby. Maar af en toe filosoferen over zaken kan mijns inziens ook geen kwaad. Ik leer ook weer van opmerkingen van medelezers. Dat maakt jouw blog ook zo leuk. Van elkaar kunnen we ook weer leren in onze gezamelijke hobby.

      3. Dag Diana,
        Ik ben zeker niet tegen organische meststoffen, versta me niet verkeerd. Organisch en biologisch vind ik allemaal Ok. Alleen maak ik er geen gebruik van. Misschien ligt het aan de grond, het constant verwisselen van de teelt, de verscheidenheid van de gier die ik gebruik, het bedekken van de grond (permaculture)… Schup ik in de grond, dan is daar een waar leven te ontdekken. Ik doe het persoonlijk al zo jaren en dit lijkt te lukken.

        Om terug te komen op de heermoes, zitten de sporen nog dieper dan ik dacht. In belgie had ik destijds ook heermoes en daar knipte ik het groen in stukjes op de mesthoop, idd zeker geen wortels. Ik had wel geen 3 kruiwagens te knippen.

        Ieder tuiniert op zijn of haar manier, maar het irriteert me wel als ik reacties van mensen lees over het gebruik van de bestrijdingsmiddelen die helaas nog te snel gebruikt worden op o.a. Heermoes, netels etc. Mijn reactie was eerder om te zeggen dat deze planten ook hun nut kunnen hebben.
        Groetjes carine

        1. Hallo Carine,
          Ik begrijp het helemaal hoor! En ik ben het ook grotendeels met je eens, maar dat neemt niet weg dat iedereen in zijn eigen omstandigheden een eigen manier vindt om te tuinieren. En over het gebruik van gif kan ik alleen maar zeggen dat irritatie voor weerstand zorgt, en dat informatie en vooral inzicht uiteindelijk een mening kunnen veranderen.
          Jeetje, ik word er bijna filosofisch van 🙂
          groetjes, Diana

  19. Ik kan iedere tuinliefhebber aanraden om dit boek te lezen:
    HET BODEMVOEDSELWEB, alle kleine beestjes helpen.
    Het is geschreven door Jeff Lowenfels en Wayne Lewis en uitgegeven door uitgeverij Jan van Arkel.

    Er zal een wereld voor je opengaan …………

    Groetjes,
    Ria

  20. Dag Diana
    Bedankt voor de uitleg over de paprika-diefjes. Ik dacht dat het dieven alleen voor tomaten gold. Het is de eerste keer dat ik paprika en pepers teel. Ben heel benieuwd; tot nu toe doen ze het prima .
    Groetjes
    Sini

  21. Hoi allemaal,
    Wat een interessante discussie. Wij hebben op onze moestuin op ecostyle slakkenkorrels na geen gif gebruikt. Ja we hebben ook veel heermoes, paardebloemen en brandnetels. Bij de paardebloemen trek ik steeds de bloemen weg of we snijden hem boven de grond af. Als je het maar vaal genoeg doet dan komen ze niet terug. De heermoes schoffelen we en laten we liggen. Als we spitten in de winter rapen we de wortels er tussen uit. Voor de brandnetels is het gewoon een kwestie van een cultiveerder gebruiken en ze rustig loswoelen. Dit werkt bij ons op de tuin prima.
    Wel is het zo dat toen wij net op deze tuin kwamen de bodem zo ontzettend uitgeput was dat we beendermeel, kalk, compost, kali, magnesium hebben moeten toevoegen om de belans enigzins te herstellen. Mijn broertje heeft nog via een bekende een hele hoop grond bij een bomenkweker vandaan gehaald scheelde ook weer een hoop. Op dit moment is de balans aan de beterende hand en groeien de groenten goed. Zitten ook weer veel wormen in de grond. Terwijl toen we de eerste keer aan het spitten waren hele stukken zonder ook maar 1 worm tegen kwamen. Nu is het nog van zaak om dit vol te houden en dan zal de bodem zich hopelijk herstellen.
    Een gezonde bodem is misschien wel het belangrijkste en tuurlijk ga je er niet aan ontkomen om toe te voegen maar het is wel van belang in mijn optiek om het verantwoord tegenover de natuur te doen. De planten die je eet of waarvan je de vruchten plukt nemen ook een aantal stoffen op die je liever niet in je lijf krijgt. In iedergeval is het ook iets wat mensen zelf moeten weten. Het is ook een beetje een sport voor ons om sterke en gezonde gewassen te krijgen zonder gifstoffen e.d.

    Die rabarbertaart ziet er zeker goed uit we kregen er ook erge trek in dus ik denk dat de rabarberplant er komende dagen aan zal moeten geloven haha.

    1. Dag Niels en Laura,

      Zelf heb ik enorm veel paardenbloemen en ik kan dit niet tegenhouden want onze boomgaarden staan er vol van. In de groententuinen probeer ik dit te beperken door ook regelmatig de bloemen uit te knijpen. Maar, ik gebruik ook de bloemen om aperitief en gelei te maken. Dit is supper lekker. De gelei heeft een honingsmaak. Als de paardenbloemen nog heel jong zijn (witte stengels) kan je dit als sla gebruiken, dit gemengd met koude aardappeltjes is lekker. Zodra je een knopje van de paardenbloemen ziet, is de tijd voorbij. Blijkbaar kan je ook de gesloten knopjes als ze nog diep zitten, bakken in de pan, maar ik ben er nog niet toe geraakt om dit uit te proberen.

      Brandnetels (zoals eerder vermeld) trek ik niet uit, maar gebruik dit voor verschillende doeleinden (gier tegen ambetante luizen, gier als meststof, bij het planten van mijn tomaten, paprika, pepers en aubergines, het maken van kruidenthee, ik gebruik brandnetel in mijn gerechtjes en als laatste in voetbad tegen reuma).
      Veel tuinplezier
      Carine

  22. Even inhakend op het bijenverhaal (duidelijk filmpje trouwens).
    Wie er meer over wil zien; er is op Netflix een documentaire te vinden “More then Honey”.
    Gelukkig is er vanaf eind dit jaar een verbod op gebruik van drie neonicotinoiden in Europa (in de buitenlucht). Roundup werkt als herbicide niet direct op insecten, men schijnt nog niet echt in hoeverre dit indirect schadelijk is voor dierenleven. In de documentairezie je het effect van fungicide (tegen schimmels) als bijen er direct mee in aanraking komen. Niet best! Er is ook te zien dat de bijen die een lange reis op een truck overleefd hebben, moeten aansterken met suikerwater (dat is normaal) met antibioticum erin!
    Gelukkig begint het bij iedereen door te dringen dat het anders moet.
    Groet, Marina

  23. Hallo Diana,

    De rabarbertaart is idd heerlijk, en viel goed in de smaak bij de visite!
    Jammer was dat ik erg veel moeite moest doen de taart te snijden, ik kon de stukjes niet zo mooi houden als op jouw foto. Normaal gesproken snijd je de rabarber voor het koken fijn, om geen last te hebben van de (lange) vezels. Dat had ik nu dus wel, meer nog bij het snijden dan bij het eten. Wat denk jij. Taart niet gaar genoeg ( had hm zelf s iets langer gedaan en de buitenste randjes ware wel echt donker) Is mij rabarber taaier dan jou soort?? nog iets anders?
    Groetjes,

    Sigrid

    Ps Er staan hier 100 grote tomatenplanten (veel van jouw soorten) om uitgeplant te gaan worden, maar vanwege het natte weer moesten we het even uitstellen.

    1. Hallo Sigrid,
      Ik ben even in de war, dacht dat je de cake had gemaakt (met rabarber en marsepein) maar nu bedenk ik dat je de rabarbertaart met lange linten hebt gemaakt.
      De taart met de lange linten was hier ook lastig te snijden hoor, ik heb mijn grote en vooral erg scherpe vleesmes gebruikt en dat ging goed 🙂 .
      De frangipanevulling bleef hier ook vrij zacht, maar misschien helpt het als je na het bakken de deur van de oven een seconde of 15 open zet en dan weer dicht doet. De taart vervolgens nog een kwartiertje in de oven laat staan (die dan wel uit is maar nog een tijdje warm blijft). Dat doe ik hier wel vaker als ik mijn twijfels heb over de garing van een taart of cake.
      groetjes,
      Diana

      1. Hoi Diana,
        Fijn om te horen dat het bij jou ook lastig was. 🙂
        Ik denk dat ik de taart de volgende keer wat langer op een iets lagere temp ga bakken. Of een kwartiertje extra onder folie.
        Ik heb ook gedacht aan voorkoken van de slierten, maar dan krijg je ze niet meer op hun kant gezet denk ik. Of een minder mooie varriant, met korte stukjes…de smaak was nl echt super!
        groetjes,
        Sigrid

        1. Hallo Sigrid,
          Ja, het is een beetje zoeken naar de juiste vorm in dit recept. Hier hielp het wel flink door de rabarberlinten in sinaasappelsap te weken, werden ze zachter van. En ik heb ze misschien dunner kunnen snijden dan jij (ik heb ze op een mandoline gesneden). En mocht je geen bezwaar tegen lelijkheid hebben; maak dan vooral de rabarbercake met marsepein eens, dat was hier tot nu toe wel de favoriet van alles wat ik met rabarber maakte.
          groetjes,
          Diana

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.