Klagen

Soms vraag ik me wel eens af waarom we niet een hobby hebben gekozen die wat milder voor ons is. Waarbij we wat minder door tegenslagen worden getroffen. En waar we het wat minder druk mee hebben. Postzegels sparen, of klaverjassen of zo.

Maar nee, wij moesten zo nodig moestuinieren als hobby kiezen, waarbij we elk jaar opnieuw te maken krijgen met preimineervliegen, luizen, doorschietende bieten, hoosbuien en hagel, en dan weer weken van droogte, slakkenplagen, rode kolen die niet willen groeien, meeldauw in de komkommerplant, omvallende papavers, een mol onder de meloenplanten. En zo kan ik nog wel een uur doorgaan.

Eigenlijk hebben we het heel druk in de tuin, met de gebruikelijke zaken als wieden, zaaien, planten en oogsten. Maar we hebben er amper tijd voor. Want er moet water worden gegeven. En niet een beetje, het grondwaterpeil is hier nog zo laag dat we elke dag flink moeten gieten om alle planten van hun minimale behoefte aan water te voorzien. Elke dag drinken de planten ervan maar de dag erna is de grond weer kurkdroog. Of misschien is scheurdroog een beter woord:

 

Water geven kost zoveel tijd, terwijl er nog zoveel te doen is. Maar het is te belangrijk om het over te slaan.

En ik wil ook niet zeuren. In 2012 (het lijkt bijna een eeuwigheid geleden en tegelijkertijd alsof het gisteren was) hadden we nog geen verhoogde bakken en stond in een klets- en kletsnatte zomer de hele tuin letterlijk onder water.

De stoksperziebonen in 2012 gingen verloren:

 

In dat jaar besloten we voor het eerst dat verhoogde bakken wel eens de oplossing zouden kunnen zijn voor de steeds grilliger wordende weersomstandigheden.

En nu hebben we ondertussen allemaal verhoogde bakken en is het voor de derde keer dit jaar voor een langere periode kurkdroog. Ik weet het, we mogen echt niet klagen (zeker niet als ik een oud blog uit de zomer van 2012 lees : Gevlucht). Maar er gaat de komende 2 weken waarschijnlijk nog geen druppel regen vallen (en daarna vast 50 millimeter in een nacht, of hagel, wellicht in combinatie met windkracht 8).

En dus gaan we vandaag maar weer water geven. Wij hebben  gelukkig een waterpomp. Dat helpt heel veel. Maar zaligmakend is nou ook weer overdreven. De pomp is niet voor elke plek in de tuin even handig. En water geven met een pomp is heel handig maar aan het einde van de dag ben je moe van het gesjouw met slangen, zit je tot aan je nek onder de modder en sop je in je schoenen.

Zo, dat moest ik even kwijt, het lucht op. En ik maakte even foto’s van de stoksperziebonen dit jaar en als ik die vergelijk met die zielige, bezwijkende bonen van 2012 stop ik direct met klagen en prijs ik me gelukkig. Want uiteindelijk kun je bij droogte water geven, maar aan teveel regen kun je op korte termijn helaas weinig doen (ja, geultjes graven).

 

Nog een reden waarom ik het niet naar mijn zin heb; ik heb 2 leuke nieuwe inmaakboeken gekocht maar kom er niet aan toe om het te lezen. En ik heb al helemaal geen tijd voor het inmaken zelf. Het irriteert me mateloos dat ik zoveel leuke recepten en ideeën heb voor jam, chutney en andere inmaak, en dat ik elke dag aardbeien, kruisbessen, frambozen en aalbessen sta in te vriezen in de hoop ooit aan die recepten toe te komen.

Mijn inmaakboeken:

 

Het is me gelukt om één recept uit één van de twee nieuwe boeken te maken. Maar dat is nauwelijks een recept te noemen, het is meer het samenvoegen van ingrediënten, en vervolgens 30 dagen wachten. Maar wel erg leuk!

 

In het kort is het het laten ‘weken/trekken’ van de bloemen van Oost-Indische Kers in azijn, samen met wat ui, peperkorrels en een snuf zout, tot het over 4 weken gezeefd kan worden en het een mooie oranjerode azijn met een wat pittige smaak is geworden. Dat wordt tenminste in het boekje beloofd (de kleur is 4 dagen na het samenvoegen in ieder geval al prachtig).

Dit recept komt uit het Engelstalige inmaakboekje River Cottage Handbook no. 2: Preserves en ik heb het al op de website geplaatst: Tropaeolum-azijn

Het andere inmaakboek dat ik kocht is de Larousse Confitures (ja, ik heb het toch gekocht, op aanraden, en dat blijkt niet onterecht te zijn). Alleen al door erin te bladeren heb ik heel veel zin om een aantal van de heerlijke recepten die erin staan te maken. Maar geen tijd, want we moeten water geven. En aardappelen rooien, want we zagen de eerste symptomen van de aardappelziekte. Ik heb daar op de website van Pokon een blog over geschreven: Aardappelziekte en oogsten

Voor ik in de achtertuin nog even wat gieters vul en de planten in potten en bakken water ga geven wil ik nog wat vragen.

Er worden op de website en in reactie op een blog veel vragen gesteld (of informatie, tips, etc. gegeven). Maar soms kloppen de onderwerpen niet bij de pagina, dus wordt er iets over de ene groente geschreven wat eigenlijk op de pagina van een andere groente thuis hoort. Ik kreeg deze week 2 keer ongeveer dezelfde vraag over frambozen, één maal op de pagina van frambozen en één maal in reactie op mijn vorige blog.

Ik ben zelf nog wel het meest schuldig aan onduidelijkheid hoor. Soms is het lastig om 2 onderwerpen te scheiden of beland ik na een vraag over tuinbonen vanzelf bij dille en vervolgens bij bestrijdingsmiddelen.

Ik heb in ieder geval vanmorgen alle pagina’s over de groenten, kruiden en fruit ‘open’ voor reacties gezet, zodat vragen, antwoorden, opmerkingen en tips op de juiste plaats kunnen worden geplaatst en daarmee de meerwaarde van de geplaatste reacties groter wordt (dat heb ik zo vrij formeel maar toch netjes omschreven lijkt me 🙂 ).

Het betekent helaas wel ook dat ik waarschijnlijk niet op elke vraag/opmerking even snel kan reageren. Ik ben nu al elke ochtend  2 of 3 uur bezig met de website, en met reacties op pagina’s, in berichten, in databases, in oude blogs maar ook op instagram en facebook.

Ik vind het helemaal niet vervelend om vragen te beantwoorden, vaak vind ik het zelfs leuk om mee te denken, of op internet naar een antwoord of oplossing te zoeken. Maar er zijn nu ook mensen die bij een bepaald tomatenras in de database de vraag stellen waar die te koop is (en om mij het googelen en dus de tijd te besparen kan iemand dan zelf ook even googelen). Als googel het antwoord weet bespaart mij dat tijd. En dan zijn alle andere inhoudelijke vragen en natuurlijk ook opmerkingen, aanvullingen en tips van harte welkom! Het kan alleen dus soms wel even duren voor ik antwoord geef.

En als iedereen de vraag/opmerking op de juiste pagina plaatst gaat dat op langere termijn veel tijd schelen want dan kunnen mensen op die pagina en/of bij de reacties op die pagina wellicht al het antwoord op hun vraag vinden. Ik hoop dus dat mensen die een reactie willen plaatsen dit op de pagina doen die het meest betrekking heeft op het onderwerp.

Tot slot dan nog één foto, van een nieuwe liefde, Helichrysum bracteatum Silvery Rose (al schijnt ze ook Xerochrysum bracteatum te heten, en ik zag zelfs ook ergens de naam Bracteantha bracteata. Zucht.

Het is in ieder geval de ouderwetse strobloem. Alleen die naam al, het doet me denken aan doffe, dorre, stoffige droogte, of zoiets. In ieder geval aan iets onaantrekkelijks. Ik zou haar 10 jaar geleden nooit hebben gekocht/gezaaid. Maar dit jaar heb ik er om vrij onduidelijke redenen toch maar eens zaden van gekocht (ik ben vast verleid door een mooie foto op internet).

En ik ben gelijk overstag. Want de bloemen zijn prachtig zilverachtig zachtroze van kleur, de bloemblaadjes openen zich langzaam laagje voor laagje, ze zijn zo droog dat ze ritselen als je erover wrijft. Dus droog: ja. Maar zeker niet stoffig. En ook niet dor want het blad is frisgroen van kleur. En al helemaal niet dof want de bloemen hebben een parelmoerachtige glans. En die bloemen zijn ook nog eens groter dan ik dacht (gemiddeld 3,5 tot 4 centimeter).

 

Ze kan ook nog eens best goed tegen de droogte in de verhoogde bak. Een nieuwe liefde dus! Sterker nog, ik heb voor volgend jaar alvast de Helichrysum bracteatum Apricot mix gekocht 🙂 .

 

47 gedachten over “Klagen”

  1. Arme Diana! Ik vraag me al veel langer af: hoe redt zij dit? Ongelooflijk wat een tijd je hierin steekt. Dat maakt je website ook zo geweldig natuurlijk. Maar het mag best een onsje minder, hoor. ALLE antwoorden kunnen wij, gewone stervelingen, hier vinden. Met veel geduld geef jij steeds weer antwoord op vragen waarvan ik soms denk: kun je zelf vinden/zoek het even uit.
    Lieve Diana, het hoeft niet perfect. (Dat is het trouwens al ) Je tuin heeft je nodig! Het is hoogseizoen! Ga lekker inmaken! Wij komen wel weer aan de beurt in de winter, wij gaan niet weg. Ik tenminste niet hoor, ik geniet erg van je schrijven. Ik wil je niet kwijt, dus rustig aan, geniet van je tuin…

        1. Ook deze Ria vindt dat sommige mensen wel heel gemakzuchtig zijn om Diana te benaderen met een vraag die ze heel makkelijk zelf kunnen vinden. Hetzij op de meer dan volledige website van Diana, hetzij via Google.

          1. Hallo Hansje, Anna, Ria en Ria,
            Dank voor jullie lieve reacties!
            Ik vind het heel leuk om vragen te beantwoorden hoor. Maar doordat er nu op zoveel plaatsen op de website reacties kunnen worden geplaatst, en er ook nog facebook en instagram is lukt het het me gewoon niet om iedereen te antwoorden. Ik zou dat graag willen maar dat kost helaas gewoon teveel tijd. En ik hoop daarom dat mensen ook eerst even bedenken of het antwoord simpelweg te vinden is op internet, of op mijn website. Maar er zijn ook mensen die gewoon graag wat vragen, ik kreeg gisteren nog de vraag van iemand die schreef dat ze kleine donkerpaarse aardappeltjes had geoogst, met de vraag welk ras dat is. Daar kan ik heel weinig mee 🙂 . Of mensen die wel een pagina lezen maar dan vervolgens toch in februari sperziebonen zaaien en dan vragen wat ze dan met de zaailingen moeten. Als ik moet kiezen, en door alle drukte vrees ik dat ik af en toe zal moet kiezen, dan beantwoord ik liever de vragen waarbij mensen wat meer informatie geven en een duidelijke vraag hebben over iets waar ze ondanks het lezen niet uit komen. Dan denk ik heel graag mee, om te helpen maar ook omdat ik daar zelf ook altijd weer wat van leer. Anders was ik nooit op het idee van de preimineervlieg gebracht en ook niet op de mogelijke oplossingen daarvoor. En andere mensen hebben daar ook weer iets aan en dan zou het handiger zijn als die reacties op de pagina van de prei zouden staan dan na een blog, want over een paar weken wordt dat niet meer gelezen. Ik wilde dat ik zelf reacties zou kunnen herplaatsen 🙂
            groetjes,
            Diana

          2. Hoi Diana, het water geven kost inderdaad erg veel tijd. Zelf heb ik voor het eerst dit jaar een druppelslang door mijn moestuin gelegd..langzaam druppelt het water de grond in terwijl ik andere karweitjes in de tuin kan doen. Ideaal! Misschien is dit voor jullie ook een idee.

            1. Hallo Joke,
              Dankjewel voor de tip! Ik vrees alleen dat we geen elektriciteit hebben, en ook geen stromend water. Ik moet het dus doen met slootwater (of uit de regenton), en de meeste druppelaars werken op elektriciteit. Er zijn wel systemen die zonder elektriciteit werken zoals het Blumat systeem met keramische kegels, maar dat is een vrij kostbaar systeem. En dat is niet erg maar het volkstuinencomplex waar we tuinieren ligt middeni de stad. Als er mensen vergeten om het hek op slot te doen, of als er mensen op de tuin zijn en het hek staat open lopen er ook wel mensen die we niet kennen. En ik vrees dat dat betekent dat er ook wel eens iets gestolen wordt. Onze waterpomp nemen we na gebruik bijvoorbeeld altijd weer mee naar huis, en het gereedschap in de kist en ook de kassen moeten we hier (helaas) afsluiten met hangsloten. Maar ondertussen overweeg ik wel een druppelsysteem voor de achtertuin, want alle beetjes helpen 🙂
              groetjes,
              Diana

              1. Wij hebben bij onze projecten in Afrika een groot vat op een verhoging van 1 meter. Daar wordt water in gepompt, of met emmers erin gekiept. Er zit een lange slang met gastjes aan waarbij de groenteplantjes gezet zijn. Het water valt nasr beneden zoals vroeger onze watertorens werkten

            2. Joke
              Klopt hèèrlijk een druppelslang ..
              Alleen als je met wat ijzehoudend grondwater bedruppelt vraag ik me af of je slang het volgende jaar nog werkt..
              Bij mij helaas niet…
              Heeft iemand een oplossing voor het “dichtroesten” van de gaatjes??

            3. Ik heb vandaag mijn eerste druppelslang aangelegd! Echt perfect! De kraan liep en ik was frambozen aan het plukken. Ik vond het water geven ook teveel tijd kosten. Ik krijg straks een kas, daar ga ik de slangen ook in graven.

    1. Ha ha Diana, even over de zogenaamde strobloemen. Volgens mij heten ze zo omdat ze vroeger, en tegenwoordig ook nog in armere streken, in gedroogde staat de hele winter in een bosje op tafel stonden. Ze zien er dan toch wel wat stro achting en na een winter ook wel stoffig uit. Groetjes van Rita

      1. Hallo Rita,
        Ja, ik kan me ze ook wel van vroeger herinneren, van die stofnestjes in droge vaasjes 🙂 . En ik kan me vaag herinneren dat ik ze samen met mijn moeder droogde, tussen vloeipapier, met een dik boek erop, en dan elke week voorzichtig kijken. Dat vond ik toen heel bijzonder, later vond ik de bloemen afschuwelijk, en nu vind ik ze weer mooi. Vreemd hè, net als koolraap die ik 20 jaar niet heb gegeten (omdat we ze vroeger zo vaak aten, heel lang gekookt en met heel veel nootmuskaat). Die heb ik ook weer eens gezaaid 🙂
        groetjes,
        Diana

  2. Ik heb dit jaar bij elke grote plant (komkommer, pompoen, tomaat, courgette etc.) een holle bezemstok gezet. De kunsstof bezemstok gekocht (0,70 euro per stuk), door de midden gesneden en onderaan waar de steel dicht is twee gaatjes erin geboord. De gaatjes boven elkaar aan dezelfde kant. Bij het plantgat maken, heb ik eerst de stok geplaatst en daarna de plant met de wortelkluit voor de twee gaatjes. Om water te geven gebruik ik een trechtertje. Het water komt zo direkt bij de wortelkluit en verdampt veel minder snel dan dat je rechtstreeks op de aarde giet.
    Ik heb ooit van dit soort stokken gekocht (grijze vierkante met een witte punt in Frankrijk) maar ik zag pas dat ze nu bijna 8 euro per stok kosten. Vandaar deze creatieve versie voor een tiende van de prijs. Je kunt natuurlijk je planten eraan vastbinden en voor de hoge tomaten heb ik de stok niet door de midden gesneden. Het scheelt heel veel water en heel veel gesjouw en ook veel tijd.

    1. He Janneke (,Diana en anderen), goed idee idd! Wij hebben resten regenbuis in stukken gezaagt en bij planten de grond in ‘geboord’. Steeds vol gieten en de planten krijgen perfect water. Bij de komkommer, tomaten en paprika’s werkt dat prima. Andere groenten kun je met n paar buizen verdeelt over t landje bewateren. Zo komt t ook lekker diep in de grond!
      Maar ik denk dat wij ook niet te klagen hebben want hier heeft t bij de buien laatst veel geregend.. Wij hadden door tijdgebrek de kapucijners te lang laten hangen, helemaal droge peultjes en harde vruchten… Zijn die na flink koken nog eetbaar? Iemand ervaring mee? Anders zaaien we ze vlgd jaar gewoon uit!
      Succes met alle tuinklussen!! En ik hoop Diana, dat je toch ergens tijd kunt vinden voor de boeken, weckpotten en vruchten..☺️
      Veel liefs Milly

      1. Als je kapucijners goed gedroogd zijn, kun je ze net zo behandelen als gedroogde bonen. Je kunt ze zo goed bewaren en als je ze wilt eten, nachtje laten weken in ruim water en daarna koken tot ze gaar zijn. Door te proeven bepaal je het best hoe lang ze moeten koken (minimaal 20 minuten). Lekker met uitgebakken spekjes.

        1. Hallo Janine en Milly,
          Ja, zo doe ik het ook.
          Mijn ervaring is dat doperwtjes niet zoet meer zijn als ze te lang aan de plant hebben gehangen. Maar dan eten we ze als ‘kapucijners, met gebakken uien, champignons en blokjes ham of spekjes erdoor.
          groetjes,
          Diana

        2. Ik heb er nu voor het eerste jaar. Ik had in een winkel op de grond een peul gevonden en meegenomen,, die goed gedroogd en tijdje terug gezaaid. Nu staan er echt veel in de moestuin. Heerlijk straks.

    2. Hallo Jenneke,
      Dankjewel voor de tip! Ik heb zoiets wel eens geprobeerd met een omgekeerde petfles, dat ging ook al best redelijk (maar de fles liep alsnog vrij snel leeg). Ik ga dit zeker eens proberen, ik heb nog een steel van een raamwisserset liggen, ik zal morgen eens kijken of die hol van binnen is.
      groetjes,
      Diana

      1. die petflessen graaf ik in bij de tomaten en courgette/pompoen, verzwaard met een paar grote en kleine stenen, bij de veelvraat courgette/pompoen stop ik er nog extra een stuk gedroogde koemest bij…
        helemaal niet ontevreden over de uitwerking…
        groet,
        Kattie

      2. Hi Diana (en anderen),
        Ik heb iets heel handigs op AliExpress gevonden hiervoor (nog veel meer handige dingen voor tuinieren trouwens). Deze kun je op met water gevulde petflessen draaien en ondersteboven in de grond zetten. Er zit ook een klein kraantje aan zodat je kunt bepalen hoeveel water eruit druppelt: 4 stks/partij Indoor Automatische Watering Tuin Irrigatie Kits Systeem Kamerplant Plant Ingemaakte Bloem Energiebesparing Milieu https://s.click.aliexpress.com/e/cGY5ueJm
        Ook heel handig voor als je een paar dagen of langer weg bent.

        1. Hallo Aline,
          Dankjewel voor de tip! Wat leuk!
          Ik heb zelf dit soort ‘waterspikes’ ook gehad:

          Waterspikes

          Maar die werkten niet goed, uiteindelijk heb ik ze na een paar jaar weggedaan (omdat je er water mee geeft door het puntje aan de onderkant en dat zat om de haverklap verstopt – ook nadat ik ze zelf met een zaagje wat groter had gemaakt.
          Maar met een kraantje wordt het natuurlijk een andere verhaal, lijkt me dan toch zeker handig!
          groetjes,
          Diana

  3. Je bent geweldig, Diane. Mijn vraagbaak in moeilijke tuintijden. En die foto van de droogbloem, in een woord Prachtig.
    Maar first things first, ook voor jou.
    In de winter lezen we wel weer bij.
    Christien

  4. hallo Diana
    misschien kan het volgende ook iets helpen?
    ik heb zelf 30 meter slang in mijn tuin liggen, een heel gesjouw als je die van voren naar achteren moet slepen.
    Ik heb de slangen in 3 stukken van 10 meter verdeeld met tussen elk gedeelte een schuifmof.
    Ben ik achter in de tuin dan gebruik ik de volle 30 meter, halverwege schuif ik de slangen simpelweg van elkaar af, de achterste 10 meter blijft dan gewoon liggen, doe ik het voorste gedeelte, schuif ik weer een slang af, het scheelt echt veel gesjouw.
    Punt is natuurlijk wel hoe dik jouw slangen zijn, meestal zijn die tuinslangen de goede dikte en passen ze in de schuifmof van 32mm.
    Te koop in elke bouwmarkt
    groetjes
    Agnita

  5. Hallo Diana,

    Ik volg je site al jaren, maar nu wil ik je wat vragen.
    Je hebt het hier over de verhoogde bakken, maar daar kan ik niets van vinden op je site.
    Kan je mij vertellen hoe je ze gemaakt hebt, en het belngrijkste waar heb je ze mee gevuld.

    Met vriendelijk groet
    Bert

    1. Bert, mijn reactie is per ongeluk boven de jouwe beland i.p.v. eronder (hopelijk lukt ‘t nu beter).
      Zie dus hierboven en als je de zoekterm “verhoogde bak” bovenaan Diana’s site invult, is er vast nog meer te vinden.

  6. Hallo Diana,
    Ik deed mezelf vorig seizoen een “Hazelock Super Hoze” cadeau. Dit is een lichtgewicht waterslang die tot 30 meter uitzet. Ik denk zelfs dat er nog “langere” zijn. Deze waterslang is een beetje prijzig maar ik vind het “comfort” ervan zijn prijs meer dan waard. Ik ben er superblij mee. Ik geraak zeer makkelijk zowel in achtertuin als in de voortuin zonder gesleep en gevecht met moeilijk hanteerbare waterslangen. Ook de buurvrouw (81jaar) vindt deze waterslang geweldig als zij tijdens ons weekje vakantie de “bewatering” van bonsais, bloemen en moestuin op zich neemt. Groetjes en een dikke duim voor al wat je doet. Marina

  7. Ik heb het blumat systeem voor onze kas van 3 x 6 meter. Inderdaad wel prijzig, en ook wel beetje gedoe om het allemaal aan te sluiten, maar daarna : geweldig!!!
    We hebben een groot vat in de kas staan, van daaruit loopt het systeem. Elke plant krijgt water naar behoefte, omdat de kegeltjes dat regelen, dus : vanaf april tot de herfst NOOIT water geven in de kas! Alleen af en toe het vat bijvullen.
    Meer grote voordelen : omdat het water alleen naar behoefte langzaam vlakbij de plant druipt, heb je veel veel veel minder water nodig. Zelfs nu met die warmte zakt het peil van het vat nauwelijks, terwijl alle planten er goed bij blijven staan en lekker doorgroeien. Ook is het in de zomer nooit te vochtig in de kas.
    Per grote plant (tomaat, paprika per drie) doe je 1 kegeltje, voor een rij basilicum van een meter heb je 1 kegel nodig met een langere slang eraan met druppelaars, voor sla ofzo kun je ook 1 kegel per vier planten doen.
    Ik denk dat het gevaar van stelen wel een beetje meevalt in de kas. Je ziet alleen wat slangetjes liggen, de kegels zitten in de grond, alleen iemand die precies weet wat het is zou kunnen zien dat die de moeite waard zijn van het stelen.
    Voor potten is het ook een heel handig systeem. Alleen voor de moestuin zelf is het geen doen. Veel te veel gedoe en veel te duur.

  8. Dag Diana, hebben Ruud en jij al eens overwogen om te mulchen? (alle blote grond bedekken met zaagsel, herfstblad, grasmaaisel, oogst- en snoeiresten, houtsnippers, …) Het helpt om de grond op temperatuur te houden, maar zorgt er ook voor dat ie niet uitdroogt en gaat onkruid tegen (zowel van onderaf als dat wat aangewaaid komt.) Groet, Annika.

  9. Ja het is wel echt het onderwerp voor de komende decennia door smeltende ijskappen en klimaatverandering (de hitterecords van afgelopen jaren en in heel Europa deze week) is het voor ons moestuinders een hele klus om de juiste beslissingen te gaan nemen de komende jaren teelten die eerder of juist niet meer in de kas kunnen of juist beter buiten kunnen en inderdaad wat een werk om alles nat te houden moeten we meer de kant op van onze Italiaanse ,Spaanse moestuinvrienden en wat prettig Diana dat er dan zon mooie website is waar je de ervaringenn van anderen kunt lezen . Nou heb ik misschien wel een oplossing voor het vele werk wat je hebt om alles te beantwoorden dit zou kunnen zijn dat lezers bezoekers wat meer vragen gaan beantwoorden. Hoe sta je hier tegenover ?want het us natuurlijk wel jou website soms kriebelt het bij mij om te antwoorden. Lieve groet Michel

    1. Michel, ik antwoord jou nu ook, want het is op de website van Diana al gebruikelijk dat er gereageerd en geantwoord kan worden. Daar wordt dan ook vaak gebruik van gemaakt.

      Groet,
      Ria

      1. Dat klopt Ria maar zie vaak ook nog reactie van Diana dus vandaar de vraag of het gewenst is het is tenslotte haar site en je wilt niet iemand het gras voor de voeten weg maaien als ze zelf ook graag maait.

        1. Hallo Michel,
          Het is zeker gewenst, ik ben altijd heel blij als andere mensen antwoorden!!
          Tegelijkertijd lees ik uiteindelijk wel elke reactie, vraag en antwoord. En soms heb ik dan nog een aanvulling, en ik geef ook wel eens antwoord terwijl iemand anders dat tegelijkertijd ook doet.
          Maar twee weten altijd meer dan één, en het scheelt mij tijd, en ik kan er vaak zelf ook nog iets van leren.
          Dus als je een antwoord weet, dan heel graag 🙂
          Groetjes, Diana

  10. Hallo Diana, ik zie bij jou ook scheuren in de grond net als bij mij. Net steen! Hoe kan ik dan het beste in de volle grond zaaien? Ik ben bang dat de zaden uitdrogen waar ik bij sta. Als iemand anders ook tips heeft, fijn! Groeten, Angelique

    1. Hallo Angelique,
      Eigenlijk is het enige dat hier helpt de grond flink water geven. Een paar gieters en een uurtje later nog eens een paar gieters. En dan een uurtje later eens met een schrepel of drietand of zo kijken of je de grond wat open kunt trekken. En dan kun je een geultje maken en zaaien. Dat werkt prima op de korte termijn. Op de lange termijn is het natuurlijk belangrijk om elk jaar de grond te verbeteren, met veel oude stalmest, compost, door groenbemesters te zaaien, etc.
      groetjes,
      Diana

  11. Fytoftera_ het dreigt en is al in onze volkstuincomplex volop aanwezig! De overbuurman heeft z’n aardappels op een tiental meters van ons staan: helemaal kapot!
    Wij spuiten elke dag onze aardappelplanten met heermoes. Tot onze ( en anderen) is er nog totaal geen aantasting aanwezig… Hou m’n hart vast, als het gaat regenen….
    Hebben meer mensen ervaring met deze methode of hebben we gewoon, puur geluk? Ze moeten nog even…

    1. Hallo Hilde,
      De aantasting door Phytophthora is natuurlijk ook rasafhankelijk. Onze Tiamo’s werden al aangetast (maar de knollen zijn nog prima). De aardappelen bij onze buurman (ik meen Annabel) zijn later geplant en staan er nog prima bij.
      Het weer helpt ook (droog). En wie weet helpt heermoes ook, ik heb ook heermoesgier gemaakt maar dat heb ik vooral bij de fruitbomen gebruikt maar ik zal het zeker eens onthouden voor volgend jaar.
      groetjes,
      Diana

  12. Dank je wel heermoes……
    Mijn aardbeienveldje was wat verwilderd dit jaar en ik ben niet van het plaatsen van een net, bij mij mogen de vogels best af en toe meegenieten.
    Ook het heermoes heb ik lekker laten staan, en wat bleek ..dit was een prima bescherming tegen de grote hoeveelheid regen, de droogte en de vogels.
    Kilo’s prachtige aardbeien.
    Vaak vervloek ik net als vele onder ons de heermoes, maar nu ben ik haar ook dankbaar.

  13. Er is altijd wel wat. Ik heb zelf 4 lege bakken, omdat de slakken ze leeggegeten hebben. En vrees de droogte. Maar ik heb een abonnement op een Brits tuinblad en daar staat weer een artikel in “How to rescue your waterlogged garden”. Monty had het vrijdag ook over te veel regen. Het houdt ons bezig. Ondertussen geniet ik al wel van de eerste tomaten van dit seizoen. De eerste cherrytomaten van de verrassingszaden bij de zaaiagenda zijn ook al rijp en smaken heerlijk!
    Groetjes, Bianca

  14. Diana je bent je tijd voor uit: ik las en hoorde onlangs dat droogbloemen weer helemaal hot aan het worden zijn. Dus we zullen ze ongetwijfeld tegenkomen bij het bloemschikken. Waarschijnlijk in heel andere creaties dan vroeger. Ben erg benieuwd of er andere rassen komen. Succes met je tuin, bij ons is watergeven haast geen optie meer: totale droogte op onze pluktuin. Groet en sterkte voor iedereen met een tuin. Groet, Wil.

    1. Hallo Wil,
      Dat is ook heel leuk om te horen!
      Misschien ga ik er zelf ook wel iets mee doen, ik heb 8 planten staan dus genoeg om van te plukken.
      Ik ben alleen niet zo goed in dat soort dingen (vroeger zagen mijn ‘kerststukjes’ eruit als een ontploft stukje van een berm 🙂 , ik kwam er al snel achter dat ik er geen gevoel voor heb.
      groetjes,
      Diana

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.